Gentse en eigen verhalen vanuit de Gentbrugse Bruiloftstraat
30-12-2017
Zeg eens goeiemorgen, goeiemiddag, goeieavond of gewoon goeiedag in de Gentbrugse Meersen
Het valt mij op tijdens mijn wandeltochten in de Gentbrugse Meersen. Je kruist onbekenden en bekenden. Van de bekenden geen probleem om een goeiedag te krijgen. Je kent ze. Het geeft een fijn gevoel. Van onbekenden ligt dit anders. Het hoeft geen Gruss Gott te zijn zoals in Oostenrijk. Of een overdreven hello. Of een emotionele knuffel. Gewoonweg een goeiemorgen, goeiemiddag, goeieavond of gewoon goeiedag. Het kost geen eurocent. Het kost geen moeite. Gewoonweg elkaar groeten. Ik zie koppels of echtparen of partners of gewoon samengaande mensen of alleenstaanden geruisloos voorbijschuiven. Het contact vermijdend. Het hoofd naar beneden. Of juist met het gezicht vooruit en gefocust op oneindig. Al of niet zich inkerend en bijna verschuilend. Nietszeggend voorbijschuivend. Zich afschermend. Hondenliefhebbers hebben beter contact. De mens en het dier geeft vaak spontane contacten. De dieren onderling ook. Welke rare snuit ben ik die een goeiedag zegt. Of bijna : durft zeggen. Een aanzet om elkaar eens gewoon gedag te zeggen, ook al kennen wij elkaar niet. De cultuur van het ik-zijn doorbrekend. De hijgende loper die gewoon eventjes knikt. De wandelaar die gewoon goeiedag zegt. De fietser die eventjes na de beltoon zwaait. De Gentbruggenaar die fier is op zijn Gentbrugge Meersen en de medemens graag ziet. Met gewoon een simpele goeiedag. Eventjes pleit bezorgen voor gewoon een groet. Niet meer of niet minder. Als wens voor een nieuw jaar. Waardoor samen leven fijn is. Groetend Gentbrugge. Als kleine gewone hint.