Nu ik eindelijk even op mijn kamer zit, dacht ik eens te schrijven over wat er hier al allemaal te vertellen valt. En geloof me, ik ben hier nog maar een dag en een half en ik kan al een boek schrijven over Zweden!
Eerst en vooral: Zweden zijn zo mooie mensen! Blond maar met een bruine huid en blauwe ogen, echt wauw :p
Ik heb spijtig genoeg enkel nog maar Zweedse meisjes leren kennen maar ik leef op hoop om ook eens het andere geslacht te mogen ontmoeten ;)
Ok, laat ik beginnen bij het begin. Dinsdagmorgen 19 augustus was het dan zover. Mijn wekker ging af om 5u15 ('S MORGENS!!) en we (mijn mamie en ik) gingen op weg naar Zaventem. Het was natuurlijk mooi Belgisch weer met de ene stortbui achter de andere dus mijn humeur was niet meteen ten top, maar een appelsapje op de luchthaven bracht me er bovenop! Na wat tijd gedood te hebben in de luchthaven (we waren er veel te vroeg!!) kwam het moment eraan, ik moest afscheid nemen van mijn mamie en op mijn eentje het avontuur tegemoet gaan... Je kan je dus wel voorstellen dat het daar niet droog gebleven is. En toen ik om de hoek verdwenen was, heb ik toch ook nog even op mijn tanden moeten bijten om niet gewoon mij om te keren en terug te lopen. Maar ik heb al mijn moed bij elkaar geraapt en ben in één ruk naar de gate gelopen en heb mij dan maar neergeploft tussen alle leuke gezinnetjes en koppels die op reis gingen naar copenhagen.
Maar hier en daar zag ik een verloren ziel zitten, voor zich uitstarend of zijn/haar smartphone te bewonderen. En aangezien het die dag de dag was dat iedereen zich moest gaan aanmelden op Lund university leek mij de kans wel groot dat zij ook naar daar gingen.
En inderdaad, bij het boarden hoorde ik een meisje in het Spaans (geen idee waarom ik verstond wat zij zei in het Spaans) zeggen dat ze naar Lund ging. Dus heb ik mijn sociale ik bovengehaald en haar in mijn beste Engels verteld dat ik ook naar daar ging: mijn eerst vriendinnetje was gemaakt, jeej! De vlucht was vrij kort: aja, ik heb de hele tijd geslapen :p
Toen ik met dat Spaans meisje (Anna) aan de bagageophaling stond te praten kwamen er nog twee meisjes naar ons. Twee Belgische (Vlaamse) meisjes die ook naar Lund gingen: nog meer vriendjes!! De eerste kwam uit Tienen (ik heb dan maar meteen gezegd dat ik daar naar Suikerrock was geweest :)) en de andere uit Oostende (had ik wel al gedacht aan haar mooi accent ;)).
Tijd om de vervolgens de trein te nemen naar Lund! Deze rijdt over de zee tussen Copenhagen en Zweden: de eerste kennismaking met de moderniteit in Scandinavië! En na een halfuurtje was het dan zover, de stad die voor vier maand ter vervanging van Gent diende: LUND!
En wat bleek: DE ZON SCHEEN EN HET WAS WARM!
Zoals het de Zweden beaamde was alles tot in de puntjes georganiseerd. Tientallen mentors van Lund university stonden ons op te wachten (ook in de luchthaven) en begeleidde ons met busjes naar de plaats waar we ons moesten inchecken. Ondertussen een Australiër (en burgerlijk ingenieur die echt schandalig knap was!) tegengekomen die een rondreis had gedaan doorheen Europa en nu een semester kwam studeren in Lund. Maar verder ook nog een waals meisje, een meisje uit Griekenland,... Ik kon al hun namen al niet meer onthouden (en ik weet ze nu nog steeds niet :p)
En toen was het tijd voor het serieuze werk. We (Silke,Kiani en ik, de drie Vlaamse girls) gingen ons aanmelden aan de check-in waarbij we een welkomstpakket kregen met onder andere een Zweedse simkaart, studiegidsen, plannetjes (zonder deze zou ik al lang verloren gelopen zijn...),...
We raakten elkaar zowat kwijt tussen de massa (gelukkig hadden we al gsmnummers uitgewisseld) en ik ging op zoek naar de sleutel van mijn kot, een pakket met kussen en dekens,... Tegen die tijd was het al drie uur in de namiddag en ik was zo uitgeteld dat ik echt geen zin meer had om nog sociaal te doen dus ging ik op zoek naar een busje die mij naar mijn accomodation bracht. Na weer veel gesleur met mijn baggage was ik er dan eindelijk: mijn kot! En wat voor één: een eigen keuken, een eigen badkamer, een ruime kamer,... Echt alles was aanwezig (ik denk dat ik enkel nog naar de Ikea moet voor de meatballs!). Ook de supermarkt is om de hoek. De locatie is misschien een beetje ver van waar ik zit voor mijn lessen maar met een fiets is dat goed te doen (Lund is wel een pak kleiner dan Gent).
Ik was helemaal uitgeteld maar de volgende activiteit stond al op het programma: arrival meet up. Concept: nieuwe mensen leren kennen. Kiani en ik hadden afgesproken voor het AF-gebouw en in de kelder was er een soort lounge waar drank en snoep stond en verschillende groepjes met elkaar aan het praten waren. Dus zijn we ons maar ergens random bij gaan zetten. Het gesprek begon: 'Where do you come from?' 'Oh, we're from Belgium' *iedereen aan tafel begint te lachen* en toen zeiden ze in het Nederlands: Wij ook! Ja, daar ging het plan om verschillende nationaliteiten te leren kennen. Ik had al meer Belgische mensen gesproken hier in Zweden dan mijn eerste dag in Gent :p
Maar ze bleken uit Louvain-la-neuve te komen en tweetaling te zijn. Bij hen waren nog twee Franse jongens uit Nancy en het gesprek kon beginnen. Blijkbaar studeerden ze rechten en één iemand handelsingenieur.
Na een uur gebabbeld te hebben begonnen onze magen wel te knorren en de Franse jongen (Hugo) stelde voor om naar zijn kot te gaan en wat pasta te koken. Een kwartier later zaten we aan tafel met wat toostjes foie gras, rosé en witte wijn en stond het water te pruttelen (Fransmannen en hun wijn.....) En daar ging mijn plan om vroeg te gaan slapen... Blijkbaar was Hugo (die blijkbaar ook jarig bleek te zijn op 20 april, de toevalligheden werden een beetje creepy) met de auto gekomen en had bakken wijn, sterke drank en bier mee. Vervolgens kwam een Canadees ons vergezellen en deze bracht een fles Maple syrup mee. Het eerste kotfeestje in Zweden was een feit. Maar rond 12uur kon ik het echt niet meer aan (en ik was ook al een beetje tipsy) dus besloten Kiani en ik naar huis te gaan. Ik had toen nog geen fiets dus dat was een gezonde wandeling naar huis, in de donkere, ik was blij als ik thuis was!
Deze morgen ook weer vroeg uit mijn bed, op zoek naar een fiets. De veiling aan fietsen stelde niet veel voor, allemaal oude fietsen die op instorten stonden dus zijn we het op een ander gaan zoeken. We vonden een goeie fiets die we aan het einde van het semester voor de helft van de prijs weer konden verkopen, joepie! Deze middag was het dan een algemene meeting met algemene afspraken. Ook de politie was van de partij: blijkbaar kan je een boete krijgen van 500 SEK (zo'n 55 euro) als je geen licht op je fiets hebt MAAR als ook je achterlicht niet werkt krijg je korting dan moet je slechts 250 SEK bijbetalen ipv 500 SEK. Die Zweden toch...
Daarna had ik even tijd om te skypen met de mama en mijn valies uit te pakken (ik heb te veel kleren mee voor de grote van mijn kleerkast...). En nu is het alweer tijd om mijn schoenen aan te trekken en op mijn fiets te springen: Welcome receptie met de burgemeester van Lund (ik hoop dat er eten is want ik sterf nu al van de honger :p)
Ik denk dat ik deze avond een beetje vroeger in mijn bed ga kruipen. Maar we zien wel wie we daar misschien weer leren kennen ( misschien nog meer Belgen?). Mijn erasmus is in elk geval al niet slecht gestart :)
