Naar jaarlijkse gewoonte werd vandaag de jaarlijkse sponsorrit gereden.
Start om 9u aan het prachtige gebouw van VERHAERT GLASTEGELS in het Industriepark Ter Straten in Oelegem.
Onder mottobegeleiding nota bene reden we rustig aan (in groep) richting Tessenderlo. Langs rustige wegen arriveerden we rond de middag aan in Bike Valley bij 3 ACTION, het bedrijf van Edwin dat een volledig eigen gamma aan sportvoeding op de markt brengt.
We konden naar hartelust proeven van de isotone sportdrank, energiebars en gels. Allen meer dan goedgekeurd. De isotone sportdrank (met citroensmaak) was ronduit lekker, de kneedbare en nooit brokkelende energiebars/koekjes waren haast een delicatesse en zelfs de energiegel ging een stuk vlotter naar binnen dan gewoonlijk het geval is bij concurrerende merken.
Bon, de ene al wat meer uitgerust dan de andere vertrekken we richting Albertkanaal om in vogelvlucht terug richting Oelegem te vlammen. Uit ervaring van vorige jaren wordt er expliciet gevraagd samen te blijven tot aan de Koekskesfabriek in Herentals, vanaf daar is het met andere woorden vrij rijden..
Het geschiede zo en vanaf Herentals ontstaat er een kopgroep van 11 renners: Jef, Peter, Jimmy, Dries, Frank, Luc, Niels, Koen, Paul, maat Dries en Ben.
Het kopwerk wordt vooral verricht door Jef, Jimmy, Dries en Ben. De rest klampt aan. Vooral als Dries er een snok aan geeft zie je iedereen de ruggen krommen om mee te kunnen gaan.
Jimmy en Jef geven niet af en werken constant mee. Deze 3 waren de sterke mannen van de dag.
Ben verschanst zich na verscheidene snel op elkaar volgende kopbeurten achteraan in de groep. Recupereren om als laatste wapenfeit nog eens aan te kunnen zetten !!
Luc rijdt op gegeven moment lek (en niet de laatste keer), juist nadat hij een stevige kopbeurt had gedaan. Jammer want hij had zeker nog een paar keer kunnen aanzetten op de grote molen.
Frank reed sterk in het wiel, jammer dat er geen spurt was of hij had (zeker weten) als een duiveltje uit een dooske tevoorschijn gekomen.
Nog even melden dat Peter met een kaddul achterwiel ook nog in de groep zat, mooie inspanning om tegen 45-50 km/u te rijden op een zot veloke.
Koen bleef zoals we het van hem gewend zijn vlotjes trappend mee in de groep zitten, volgend seizoen verwachten we van hem mee kopwerk aan dergelijke snelheden.
Aangename verrassing van de dag is toch wel Niels. Weliswaar geen kopwerk verricht maar hij bleef er op karakter netjes aanhangen. Idem dito voor de maat van Dries die aanvankelijk prachtig werk verrichte op kop.
Ook Paul draait vlot mee in de kopgroep om naar het einde toe naar voor te schuiven en een paar keer initiatief te pakken.
In mum van tijd stonden we terug bij VERHAERT GLASTEGELS in Oelegem en stelselmatig liep de ene na de andere binnen. Het zonneke kwam erdoor, vrouwen, kinderen, aanhangers en sympathisanten waren ter plaatse gekomen en we konden meteen aanschuiven voor den BBQ. Prachtig toch !!
Meer dan terecht werden een aantal mensen in de bloemen gezet voor de organisatie van deze prachtige dag en uiteraard ook het uitstippelen van de jaarlijkse kalender. Langs deze weg zouden wij diezelfde mensen graag nogmaals willen bedanken. Bedankt dus
12 MEI 2006 WEDSTRIJD BEVEREN (66 kilometer 8 ronden)
Koersen op vrijdagavond, het is eens wat anders. Ideale koersomstandigheden, een mooie lenteavond en niet al te veel wind.
Jim en Peter konden niet tijdig aanwezig zijn en moesten verstek laten voor de wedstrijd, uiteraard stonden ze langs de kant om ons vooruit te schreeuwen. Daarnaast waren (uiteraard) nonkel François en Roos weer van de partij, evenals trainingsmaat/mentor Johan, Anneke + kids, Karo + Kids, broer en schoonzus van Jefke. Met zoveel volk langs de kant konden we niet anders dan er weer stevig invliegen.
Zelf waren we trouwens ook maar juist op tijd. We hadden nog maar net het gebruikelijke verkenningsrondje afgelegd en we konden al aan de bak. Het parcours op zich, zo plat als ne pannekoek en de ene rechte lijn na de andere. Geen hellingen, bruggen, taluds of technische technische passages. Brede banen waarop stevig gevlamd kan worden over een lengte van iets meer dan 8 kilometer (wat lang is in vergelijkingen met de tot hiertoe gereden koersen).
Enkel op het stuk na de start/finish werd er iets rustiger gereden. De wind stond er in het nadeel en het peloton nam dan ook de ganse breedte van de weg in.Op de overige stukken werd er erg hard gereden, met snelheden die regelmatig boven de 50 km per uur lagen (maximale snelheid van 59,5 km/u).
De start verteerden we vrij goed en alles leek dus prima te verlopen. Gedurende de eerste 3 ronden vertoefden we traditioneel in elkaars buurt in de buik van de groep.
Na een 3-tal ronden schuift Ben op het stuk wind op kop naar de kop van het peloton. Op dat moment waren er al een 15-tal renners ontsnapt. Hij wilde even checken hoe het er daar aan toe ging en het beviel hem daar een stuk beter. Iedereen reed netjes achter mekaar, geen gewring en geduw voor de bochten waardoor deze beter aangesneden konden worden. Hierdoor heb je minder snelheidsverlies en hoef je niet zo hevig op te trekken na de bocht = krachtenbesparend !!
Nadeel is wel dat Benny op gegeven moment echt op kop komt te zitten en de hele meute op sleeptouw moet nemen met een stevige tempoversnelling. Gelukkig kon hij zich ook de rest van de koers op de eerste rijen handhaven en reed met andere woorden een heel sterke wedstrijd.
Jef bevond zich meestal in de tweede helft van het peloton, zonder een enkel moment in de problemen te komen.Om de sprong naar de kop van het peloton te maken, voelde hij zich dan ook weer niet sterk genoeg (Hoewel Ben zeker was dat hij het wel kon). Voordeel was dat Jef in de chaotische eindspurt nog heel wat plaatsen kon goedmaken en slechts op enkele luttele meters van het achterwiel van zijn ploegmaat Bennyboy eindigde.
De eindstreep lag echter op een ware boulevard (een weg van zon 6 meter breed) en dus zaten er nog wel zeker 20 renners tussen ons in.Wat een waanzin trouwens zon sprint !
Wedstrijdgegevens : 66 kilometer afgelegd in 1u en 35 minuten. Gemiddelde snelheid 43,1 km per uur en Maximale snelheid 59,5 km per uur.
Missie volbracht dus: de kleuren van de sponsor op een waardige manier gedragen, op geen enkel moment in de problemen gekomen en zeker voor Ben geldt dat hij een erg mooie wedstrijd heeft gereden, waarin hij zich bijna de hele wedstrijd vooraan deed opmerken !
Om nog even na te genieten van de geleverde prestatie en de mooie lenteavond peddelde Jef nog rustig naar huis met een fier en voldaan gevoel.Dit was de derde koers na elkaar die we uitreden en we krijgen hierdoor naar de toekomst toe meer en meer vertrouwen, waardoor we (volgend seizoen) al eens van een mooie uitslag kunnen dromen !
Zondag Verhaert Sponsorrit met bbq en volgende week is het zover (tromgeroffel) TRANSPYRENEËEN !!
JEFKE EN BEN
UITSLAG CATEGORIE A/B
1.Steven Thys(Borsbeek, winnaar cat. B) 2.Marcin Sitarski 3.Mattias Nys(Nieuwkerken-Waas, winnaar cat. A) 4.Tom De Beer 5.Jelle Lambrechts 6.Raf Martens 7.Franky Weemaes 8.Frederik Ghyselen 9.David Van Pelt 10.Robby Van Raemdonck 11.Arend Henzen 12.Geert Dewit 13.Kristof Dhondt 14.Kees Veerhoek 15.Bart Van Den Wijngaerd 16.Kristof Muys 17.Bart De Wolf 18.Rudi Rabout 19.Bart Cant 20.Joeri Van Wijnsberghe 21.Alain Goolaerts 22.Filip Van Damme 23.Benny Van Buynder 24.Herman Bogaert 25.Stany Blockx 26.Tom Kenens 27.Wim Guillemyn 28.Gino De Plucker 29.Dennis Kerckhaert 30.Bruno Verwulgen
1 MEI 2006 - OMLOOP VAN VLAANDEREN (135km 11 hellingen)
1 mei, Dag van de Arbeid, arbeid op de fiets dan wel !
Om 7u worden Ben en ik opgepikt door Tom Staes, die ons een jaar geleden beloofde de Ronde van Vlaanderen mee te rijden en vandaag dus woord hield.
Met de auto richting P & R van Kontich, waar er was afgesproken met de KWIK wielertoeristen om 7u30; om de Omloop van Vlaanderen te rijden, dachten wij .. Tot even later, op de autostrade bleek dat de rest van de fietsers richting Namen reed ! Duidelijk een communicatiefoutje. Na kort overleg in de wagen besloten wij toch naar de Vlaamse Ardennen te rijden, om Toms belofte te kunnen nakomen.
Met ons drieën op pad dus voor 135 km over 11 hellingen, waaronder de vreselijke Koppenberg (22%), de Muur en de Paterberg (allebei 20%), de Taaienberg (toch ook een slordige 18%), de Berendries, de Oude Kwaremont en de Bosberg (remeber Edwig Van Hooydonck !!).
Wat een stralende lentedag had moeten zijn, bleek een kille, winderige, natte regendag te worden. Na 5u in de regen fietsen heb je wel genoeg vocht gezien voor de rest van de maand !!! Onze moral bleef echter goed en met volle goesting sneden we na de eerste bevoorrading de heuvelzone aan. Waar de Molenberg in Volkegem nog een opwarmertje vormde, kwam al gauw de Koppenberg om de hoek kijken! De Puist van Melden maakte zijn vreselijke reputatie weer helemaal waar, want echt iedereen stond er te voet ! Natte kasseien met gras en slijk ertussen zijn niet de meest geschikte ondergrond voor een koerswiel zo bleek ! Niet getreurd echter, want we herinnerden ons nog de beelden van het halve profpeloton dat ook te voet naar boven moest op de Koppenberg!
De Kwaremont en de Paterberg vormden geen probleem en zo reden we verder fluitend door het Vlaamsche land tot aan de volgende bevoorrading, alwaar onze compagnon du jour (Tommeke Staes) ons meldde dat hij het parcours wel zwaar vond en dat hij zich een beetje voelde leeglopen . Wat had hij anders verwacht op het parcours van één van de zwaarste ééndagswedstrijden ter wereld? Na enige opbeurende woorden van onzentwege terug op pad met nieuwe moed!
Ben en ik reden de hele rit gezamenlijk op kop, om onze gabber wat te sparen. Geregeld kregen we zo ook andere fietsers in ons wiel, maar overpakken was er niet bij !! Het werd ook voor ons dus een stevige training, omdat we dus de hele rit vooraan hebben gereden en er wel een stevig briesje stond !
Op de meeste hellingen liet Tom ons rijden en reed hij zelf (verstandig) op eigen tempo naar boven. Wij maakten er weer een wedstrijd van om elkaar en alle andere fietsers op de hellingen in de vernieling te rijden. Zo werden we gedurende gans de dag geen enkele keer voorbijgereden door een andere fietser, tenzij door elkaar. Bennybro kwam over het algemeen eerst boven, maar ik kon de schade toch meestal beperken tot enkele meters. Ook op de laatste hellingen (de Muur en de Bosberg) reden we dicht in elkaars buurt naar boven. Op de Muur was er nog een duidelijke afscheiding van een paar fietslengtes in het voordeel van Ben. Op de Bosberg daarentegen reden we echt broederlijk, zij aan zij naar boven, waarmee ik in één moeite komaf maakte met mijn zwart beest van de Vlaamse Ardennen (ik had de Bosberg immers nog nooit goed verteerd of in een fatsoenlijk tempo naar boven gereden)!
Na de Muur had Tom beslist om een kleine binnenweg te nemen en de Bosberg te vermijden. Dit was voor ons natuurlijk het signaal om ons nog eens te laten gaan en om er na 120 km nog even een patat op te geven. Op het glooiende parcours vanaf de Bosberg tot aan de finish in Denderleeuw trokken we het tempo dan ook gevoelig op tot 35 à 40 km/u zodat we nog ontelbare andere fietsers voorbijsnelden. Geen van hen had nog de fut of de moed om aan te pikken !
Toen zagen we onze vriend Staes terug en volbrachten we de laatste kilometers van onze calvarietocht (5u onophoudelijk in de regen door de Vlaamse Ardennen) gezamenlijk. Onder de boog van de finish kreeg Tom nog een welverdiend applaus van ons omwille van de geleverde prestatie en het gehouden woord !!
Na een tocht in deze omstandigheden mag hij zich met recht en rede een beetje flandrien voelen; Ben en ikke waren dat al een beetje (het was onze 5de editie) ! Ondanks het slechte weer, toch met een fier gevoel over de geleverde prestatie, huiswaarts.
Cijfergegevens: 135 km tegen 27/u gemiddeld over 11 hellingen (Molenberg, Koppenberg, Kwaremont, Paterberg, Kortekeer, Taaienberg, Foreest, Leberg, Berendries, Muur en Bosberg).
29 APRIL 2006 : WEDSTRIJD TIELRODE (65 km - 9 ronden)
Vandaag slechts 2 Bros aan de start in Tielrode (bij Temse), Jefke en Bennybro. Peter zit in het warme Spanje met de Molentrappers en Jimmy had familiale verplichtingen.
Na 2 verkenningsrondjes stellen we vast dat de organisatie een mooi parcours heeft uitgetekend. We constateren ook dat het geen simpel koerske zal worden op deze zonnige, doch frisse (12 graden) en winderige zaterdag.
Vlak na de start zit namelijk een heuse helling (ik schat een 300-400 meter) in het parcours, gevolgd door een lang recht stuk van 2 kilometer waar de wind recht in het aangezicht blaast ! "Oeioei" denken we, "als we daar 9 keer over moeten op de grote plateau, gaan we kloppen krijgen...". We rijden normaal gezien redelijk goed bergop, maar we hebben geen idee hoe renners hier zullen oprijden, vliegen, kruipen, ... ? Bang afwachten is de boodschap.
Al van bij de start van de wedstrijd staan we redelijk goed vooraan. Eerste doortocht op de klim verteren we beiden zeer goed, we merken zelfs dat we tegenover de andere renners redelijk goed klimmen. Een eerste geruststelling voor het verdere verloop van de koers.
Het stuk na de klim is zwaar vanwege de zware tegenwind. Niemand wil er op kop zitten en zijn moteur opblazen. Het tempo ligt er dus niet zo hoog en in het wiel (uit de wind) kan je er even recupereren. Dan draaien we linksaf, met de wind (in de rechterflank) die door de aanwezige huizen minder impact heeft.
Vervolgens een scherpe bocht linksaf met de wind volledig in het voordeel. Wij hoopten hier te kunnen recupereren maar in de gegeven omstandigheden was dit stuk allerminst een kado ! Na die bocht wordt er immers in de eerste 500m steeds opgetrokken tot een stuk boven de 50 km/u. Bennyboy noteerde als maximum snelheid zelfs 60 km/u !
Dan via een stukje afdaling en een strook met keitjes (waar je al je stuurmanskunsten moest aanwenden) werd telkens de finish bereikt.
Na 4 ronden zitten we allebei nog redelijk fris en in elkaars buurt in het pak. Tijdens de klim steken we bijna het hele pak voorbij en komen op de eerste rij van het peloton te zitten. Ben schuift zowaar zelfs mee in een kopgroepje van een man of 6 met de bedoeling weg te geraken. Met onder andere een sterke Franky Weemaes erbij rijdt Ben die hele ronde voor de groep uit. Wanneer ze terug worden ingelopen heeft hij het even moeilijk om het goeie ritme te vinden. Even op de tanden bijten en hij zit weer in het peloton.
De rest van de koers kunnen we vrij behoorlijk het peloton bijhouden en ook op de klim in een loodzware voorlaatste en laatste ronde komen we niet meer in de problemen. Ben zat de laatste 2 ronden in het wiel van Jef (nog te bekomen van de eerder geleverde inspanning) om richting finish samen nog een tiental plaatsen op te schuiven.
Op een vijftal plaatsen na, eindigen we samen in het peloton en zijn tevreden dat we weer hebben uitgereden. Voor Ben is het de bevestiging van zijn geslaagde koers in Beveren (5 weken geleden) en en voor Jef (die heel verstandig heeft gekoerst vandaag) voor de koers van vorige week in Dendermonde.Voor beide renners 2 op 3 koersen uitgereden 11
We konden met opgeheven hoofd huiswaarts keren en zijn fier dat we de kleuren van onze sponsor (Joris) Verhaert weer met succes hebben kunnen tonen !!
PS° Speciale dank aan nonkel en tante van ons aller Anneke voor aanmoedigingen, de isotone drank voor en de meer dan welkome Coca-Cola na de koers. We laten jullie zeker weten wanneer de volgende koers is
22 APRIL 2006 - WEDSTRIJD APPELS (67 km - 9 ronden)
Onder een stralende lentezon begeef ik me met Jimmy naar de koers in Dendermonde (Appels) waar we om 16u30 zullen starten in de A-B reeks.
Bro Peter is reeds van start gegaan in de C-reeks.Tijdens de parcoursverkenning moedigen we hem luidkeels aan en zien we dat het goed is.Hij heeft reeds meer dan de helft van de koers achter de kiezen en oogt nog fris en monter.Na 5 (van de 11) ronden in Bazel en 10 (van de 12) ronden in Beveren ziet het er naar uit dat de P de koers vandaag zal kunnen uitrijden.En inderdaad, ook in de laatste ronde zien we onze bro er nog aanhangen !We rijden terug naar de aankomst om hem te verwelkomen en zien hem een knappe 20ste plaats behalen in zijn reeks ! Goed gedaan Péke ! Ne proficiat van de andere bros !!
Na Ben in Beveren en Peter vandaag in de C-reeks, hebben reeds 2 van de 4 ploegmakkers een koers uitgereden in ons eerste koersseizoen .Jimmy en ikzelf starten dus met de druk om hetzelfde te presteren en het ploegsucces compleet te maken en de inspanningen van onze sponsor Joris te verzilveren.De beentjes voelen goed aan tijdens de opwarming op het prachtige parcours, onder een al even prachtige lentezon.
Van bij de start al werd het tempo in de eerste rechte lijn opgetrokken tot 53km per uur; alert en wakker aan de start staan was dus een must.De eerste ronden overleven we vrij behoorlijk in de buik van het peloton en in de vierde ronde laat ik me verleiden tot het dichten van een gaatje op een groepje van renners die wat voorop zijn gaan rijden en bevind ik me even in een kopgroep van ongeveer 15 renners.Bijna betaal ik die inspanning cash, want in de volgend 2 ronden moet ik een paar keer serieus op de tanden bijten tijdens het optrekken in de bochten.Daarna terug alles onder controle en Jimmy en ik vinden mekaar terug in het peloton en kunnen zelfs even een praatje slaan.We zitten allebei goed, Jimmy heeft zelfs nog over en ik zeg hem te wachten tot in de laatste ronde om iets te proberen.Rustig aan proberen we al enkele plaatsen op te schuiven, om meer vooraan in het peloton te zitten, maar dat is in koersen als deze geen makkelijke klus. Bij het ingaan van de laatste ronde schuift Jim helemaal naar voren en laat zich (iets te vroeg) verleiden tot een paar versnellingen en kopbeurten, maar echt weggeraken lukt (nog) niet.Met de bijna volledige groep de laatste rechte lijn in dan maar, waar Jimmy zich redelijk vooraan kan handhaven en als 27ste over de eindstreep bolt.Ikzelf zat iets meer achteraan in de groep, maar kan in de sprint nog redelijk wat renners remonteren en eindig op de 37ste plaats.
Na de finish staat de P ons al op te wachten en genieten we na van onze prestatie van vandaag.Spijtig dat Ben niet kon meekoersen vandaag, maar hij had natuurlijk al de koers in Beveren kleur gegeven voor het Verhaert Bro Cycling Team (VBCT) !
Op het kilometertellerke staan 70 km aan een gemiddelde snelheid van 42,7 km/uur !!
Dikke proficiat aan Jim en Peter die erin geslaagd zijn hun wedstrijd uit te rijden EN als eersten vermeld te worden in een officiele uitslag !! Way to go Jimbo & P !!
Moe maar voldaan en fier naar huis.s Avonds een etentje voor de verjaardag van vader De Batist en een mooier kado dan het uitrijden van mijn eerste koers kon ik hem niet geven !!!
15 april 2006 - SAEFTINGHE CLASSIC (BAZEL) Om half negen afgesproken aan de fietserstunnel op Linkeroever om met de fiets naar de start te vertekken. Wie reden er allemaal mee : Jef De Batist, Peter Van Bel, Ben Verburgt, Tom Staes, Rudy Claes, Koen Reynaert, Patrick Vendelmans, Guy Rosseels, Johan Gyseman, Armando Goossens, Aime, Marc Peeters,...
Voor de echte Bro's een goed trainingsritje ondanks het vele kopwerk. Op de heenweg vooral de wind in de rug wat de laatste 70 km behoorlijk lastig maakte. De groep viel regelmatig in waaiers uit elkaar en er werd niet altijd even consequent op achterliggers gewacht. Hierdoor moesten de Bro's op gegeven moment de achtervolging inzetten. Mekaar vlotjes aflossend tegen 50 km/u haalden we de anderen in no-time in. Erop en erover en onder impuls van Ben met Jef in het wiel trekken we aan onveranderde snelheid nog een eind door. Vervolgens laten we ons inlopen...
Volgende afspraak naar het einde van de rit was een vrij lange kasseistrook, waar we natuurlijk een uitval van Jef verwachtten. Ben, Peter, Johan en Tom (niet toevallig diegenen die Jef beter kennen !!) schieten op het eerste stuk sterk mee. In een tweede deel gaat Ben nogmaals aan nadat hij bijna ten val was gekomen door van de zijstrook op de kasseien te willen springen. Enkel Johan en Jef blijven er nog aanhangen en met drie onderhouden we het tempo tot aan de laatste bevoorrading.
Eens terug compleet volle petrol de laatste rechte lijn in. In Temse voert Johan zijn reeds lang beraamd plan uit en stormt een venijnige helling op. Jef, Ben, Peter, Koen, Rudy en Guy volgen en trekken daarna stevig door ten koste van de aanstoker van de vlucht. Gedurende de laatste 20 km houden Jef en Ben tegenwind het tempo zo hoog dat enkel Peter bij machte is om een lange kopbeurt voor zijn rekening te nemen. De rest is blij er nog aan te hangen.
Op het kerkplein van Bazel besluiten de 3 bro's nog een verlengstuk te breien aan de Saeftinghe Classic en wat extra kilometers te doen. Om de kaap van de 200 km te bereiken rijden we via Temse over de Scheldedijk naar Baasrode om langs Weert terug naar huis te keren. 213 km op de teller aan een gemiddelde snelheid van 32,1 km/u. Peter kreeg het op het laatst heel moeilijk om zijn beide makkers bij te houden. Alleszins kunnen ze ons deze kilometers niet meer afpakken...beestig gereden !!!
Eindelijk de eerste keer de Vlaamse Ardennen in. Het weer is typisch Belgisch maar bleek achteraf gezien perfect te zijn. Aanwezig zijn: Jim, Peter, Ben en gastrijders Tom Van Der Taelen en Mike Ley. Jefke kon wegens ziekte niet mee rijden.
Ben en Jim starten beiden sterk. Op de beklimming van 'La Houpe (een prachtige helling) naar de eerste bevoorrading moet Jim alle zeilen bijzetten om Ben te kunnen volgen. Dat deze laatste daar alles uit de kast haalde heeft hij daarna wel geweten...
Op de Taaienberg verliest Jim de controle over zijn fiets en heeft Ben geen grip op de natte kinderkoppen (vanwege foute bandenkeuze) waardoor beiden voet aan de grond moeten zetten. Lichtjes geagiteerd door dit voorval plaatst Jim een splijtende demmarage van zodra hij terug aansluit. Ben springt meteen mee en het duo rijdt alles en iedereen uit het wiel.
Bergop is Jim nu duidelijk de betere maar op het vlakke komen ze steeds terug samen en rijden ze alsof hun leven ervan af hangt. Ondertussen tracht Peter op zijn eentje de bres te dichten maar hij zal zijn beide Verhaert Bros pas terug zien aan de laatste bevoorrading. Mike en een compleet chocogereden Tom komen arriveren iets na Peter.
Op weg naar de finish was het ieder voor zich. Jim voert de forcing op een golfplaat, Ben moet passen en zit ook alleen aangezien Peter zich een 200-tal meter achter hem bevindt. Met de wind recht in het aangezicht wordt het een gevecht van man-tegen-man, waar het in de koers uiteraard om gaat.
Ben ziet Jim niet verder uitlopen en houdt hardnekkig vol. Geleidelijk aan wordt de kloof kleiner en een 10-tal kilometer voor de streep heeft hij Jim te pakken. De billen staan op springen maar hij zet meteen door, slaat een gaatje van maximaal 200 meter en houdt stand tot in Harelbeke. Eerlijkheidshalve even melden dat Jim dacht nog een helling over te moeten. Mocht dat zo geweest zijn had hij Ben zeker bij de lurven gevat...
Een prachtig ritje en een perfecte krachttraining. Jim en Ben kwamen als sterksten naar voren, Peter reed ook sterk en wist de schade meer dan te beperken, Mike raakte met zijn 39-23 (u leest het goed) miraculeus overal boven en Tom had een zware dag vanwege knieperikelen die zijn voorbereiding in het honderd hebben gestuurd.
19 MAART 2006 - WEDSTRIJD BEVEREN (67 km - 13 ronden)
Jammer dat Jef ziek aan de kant moest blijven. Prachtig koersweer en een snel parcours in Beveren. Perfecte wegen, 6 bochten en slechts 1 stuk waar de wind in het nadeel staat.
Deze keer posteerden we ons bij de start al iets meer naar voren en schoven vlot mee de eerste kilometers. Af en toe een kwak uitdelen en een beetje wringen was nodig in het lijvige pak renners.
Jim en ik zaten gedurende de eerste 3 ronden steeds in elkaars buurt, zelfs vooraan in het peloton. Ondertussen waren de uiteindelijke winnaars al gaan vliegen maar dat kon ons eigenlijk niet al te veel schelen.
Na de laatste scherpe bocht richting finish stond de wind pal in het gezicht en viel het steeds stil. Op het einde van de 3de ronde schoof ik vanzelf naar voor met Jim in het wiel. Onszelf niet wegstekend namen wij het peloton zelfs een volledige ronde op sleeptouw samen met 2 andere renners van eenzelfde ploeg. Daarna even terug recupereren in het wiel en vervolgens zat ik in de vijfde ronde plots in een ontsnapping met 5 renners. Er werd vlot afgewisseld maar in het begin van de volgende ronde voelde ik dat ik mijn motor aan het opblazen was. Ik heb me dan ook laten uitzakken naar het peloton en kon zodoende even recupereren. In het peloton plaatste ik mezelf zo om en bij de 20ste positie in het wiel om nog wat verder te recupereren. Jim zat toen ook nog in de buik van deze groep, hoewel we mekaar niet meer gezien hebben.
In ronde 7 kreeg ik bij het optrekken na de bochten last van een beetje krampen in de billen. Nog niet alarmerend maar toch kon ik moeilijk recht op de trappers gaan. Blijven zitten was de boodschap.
In de verte zag ik Peter achteraan zijn peloton rijden, we zouden ze weldra inlopen. Ik kon nog adem vinden om Peter even aan te moedigen.
In de voorlaatste ronde kreeg ik het na een opgedrongen kopbeurt heel lastig in het stuk tegenwind. Ik moest en zou blijven aanklampen tot aan het stuk richting finish waar alles traditioneel stil viel. De krampen werden in die ronde een stuk erger maar omdat het de laatste ronde was werd iedereen een beetje nerveus en wilde nog maar weinigen kop nemen.
Het tempo zakte, ik kon een versnelling lager schakelen om wat meer omwentelingen te maken en de krampen eruit te fietsen. Ik heb bewust niet mee gedaan aan het gewring en ben rustig blijven zitten. In de spurt ben ik nog een aantal renners gepasseerd maar veel kracht straalde ik niet meer uit. Supercontent bolde ik over de streep en heb nog een rondje uitgefietst genietend van mijn prestatie.
Cijfergegevens : 67 kilometer aan 41,0 km/u gemiddeld, maximale snelheid 55,5 km/u.
Jim en Peter hebben beiden met krampen moeten opgeven na een 10-tal ronden, maar het ging beduidend beter dan vorige week voor iedereen.
11 MAART 2006 - WEDSTRIJD BAZEL (70 km - 11 ronden)
Alle Bro's verschenen onder barre weersomstandigheden aan de start voor hun eerste koers OOIT !!
Zenuwen, een krachtige wind en ijzige koude lieten ons klappertanden aan de startlijn. Meteen na het startschot werd het tempo verschroeiend hoog opgetrokken waardoor het peloton meteen op een langgerekt lint ging. Met uitzondering van Jimmy werden we al snel gewaar dit tempo nog niet aan te kunnen, zeker niet op deze zware omloop. Toen we de eerste keer de start/finish passeerden hingen we allemaal achteraan het peloton.
Daar zaten we eigenlijk in een heel slechte positie maar Inhalen was haast onmogelijk op de smalle en slechte Bazelse wegen.
Midden in de tweede ronde moet Ben op een zwaar stuk als eerste lossen. Hij wil zich laten uitzakken naar een groep 'nog eerder' gelosten maar die mannen zaten b
Iet of wat gedesillusioneerd moedigen ze de beide strijdmakkers Jimmy en Peter nog aan. Jim oogt en voelde zich nog behoorlijk fris en zat zelfs op kop van een vrij lijvig groepje renners. Peter zat alleen maar vecht zich op karakter terug naar het groepje dat voor hem uitrijdt. Deze inspanning eiste waarschijnlijk zijn tol daar hij de daaropvolgende (5de) ronde uit koers werd genomen.
Ook Jimmy onderging in diezelfde 5de ronde hetzelfde lot, hoewel hij nog enkele cartouches over had was ook zijn koers ten einde. Mocht hij geweten hebben zo snel uit koers te worden genomen, had hij het tempo zeker nog een stuk opgetrokken.
Een harde leerschool om te beginnen alleszins, gelukkig waren we lang niet de enigen die de wedstrijd niet konden uitrijden. Er verschenen 60 renners aan de start en slechts 30 hebben de finish gehaald.
