Maandag 24 april 2006
Pas rond 9u30 komen twee AADI-vertegenwoordigers Koen Toebat en mijzelf ophalen om samen naar het bureau van AADI te gaan dat zo'n 4 km verderop ligt. Daar maken we kennis met de equipe van AADI-Kinshasa
Koen en ikzelf geven een introductie over hoe het cartografie-project moet worden aangepakt, van welke gegevens we vertrekken, hoe het terreinwerk moet verlopen, hoe gegevens moeten worden vergaard, verwerkt en opgeslagen. Vervolgens geef ik een toellichting over wat Ex-Change verwacht van AADI als lokale vertegenwoordiger.
Een planning voor de volgende dagen wordt uitgewerkt , zowel voor het team van Koen(cartografie) als voor het team van Frank (algemene prospectie bedrijven).
Dinsdag 25 april 2006
Bijeenkomst op bureau AADI; al gauw blijkt dat AADI geen voertuig ter beschikking kan stellen en vragen zij geld voor de huur en brandstof van een taxi met chauffeur. Na enkele km gaat de ploeg van Koen verder met de taxi terreinwerk uitvoeren terwijl ik noodgedwongen te voet enkele bedrijfsbezoeken moet afwerken (planning)
- COBECA (Limete -15°)
- Drukkerij Scheutisten (Limete 11°)
- CDI-Bwamanda (Limete - Noord)
- John & Carine Vandermeersch (Grand Hotel - Gombe)
Tussen de eerste twee bezoeken in worden we lastig gevallen door een corrupte politieagent van de presidentiele wacht die geld eist omdat ik een foto zou genomen hebben van spelende kinderen, wat volgens hem verboden is. Ik tracht die agent wandelen te sturen, maar deze begint met mijn AADI-begeleider een uitgebreide discussie in het Lingala; na 5 min zijn we omsingeld door een bende van een tiental deels geuniformeerde, deels in burger zijnde bandieten. Die leiden ons naar een soort van Politiecontainer, waar ze 300 $ eisen. (zie apart verslag). Het gevolg is dat we die dag ons werkprogramma noodgedwongen moeten stilleggen,en dat we op advies en met logistieke hulp van de veiligheidsdienst van de ambassade van Hotel moeten veranderen. Het eerste hotel dat ons door AADI wordt voorgesteld voldoet niet aan de Vlaamse normen voor varkensstallen en uiteindelijk komen we terecht in Hotel Lafayette (Malaka) waar we besluiten voor één of twee nachten te blijven; Er is geen stromend water in het hotel, de kamer is smerig en de electrische verlichting wordt er af en toe verzekerd door een luidruchtige dieselgenerator. Ik vraag een emmer water zodat we ons kunnen wassen bij kaarslicht. De taxi waarmee Koen gisteren de stad is ingetrokken zou in panne gevallen zijn en door de politie in beslag genomen zijn , de mannen van AADI vragen geld om de taximan toe te laten zijn auto terug bij de politie vrij te krijgen. Ze vragen ook aan mij 20 dollar die nodig waren om de documenten die door de politiebandieten van mijn begeleider waren afgenomen terug te krijgen; Het is echter niet te controleren wat daar van aan is, maar we zijn het 'gezever' beu en geven de mannen een deel van het geld dat ze beweren nodig te hebben, waarmee ze dan hun plan moeten trekken.
Woensdag 26 april 2006
S'morgens rond 9 uur komen de mannen van AADI langs, Koen vertrekt met hen voor terreinwerk, Koen moet terug uit eigen zak het vervoer financieren.
Ik heb afspraak met Madame Germaine van Cafid voor een bezoek aan haar projecten in Kindélé. Wegens de regen en de slechte toestand van de weg geraken we met het openbaar vervoer niet tot in Kindélé en stranden in de wijk Intendance, waar ik de gelegenheid aangrijp om enkele emails te versturen vanuit een Cybershop en even te bekomen van de gebeurtenissen van de vorige dag. Een hevig onweer barst los en we moeten schuilen in een privé-woning. Onverichterzake keren we terug naar het bureau van AADI in Livulu.
Daar bespreken we de stand van zaken en het programma voor de volgende dagen. Gilbert van AADI kan mij geen begeleider meesturen naar de regio Kikwit, maar stelt voor vanaf zondag of maandag voor 4 dagen naar de provincie Bas-Congo te gaan waar een provinciale afdeling van AADI gevestigd is.
Ik spreek met madame Germaine af om vrijdag naar Kindele te gaan. S'avonds bezoeken we een guesthouse in de wijk Salongo-Sud dat AADI voor ons gezocht heeft en dat er iets properder uitziet; we zullen daar morgenavond intrekken.
Donderdag 27 april 2006
S'ochtens verlaten we het Hotel Lafayette, waar het ontbijt ,wegens gebrek aan water en electriciteit, beperkt wordt tot enkele korsten droog brood en eigen beleg (Choco, zwan worsten). Toch moeten we meer dan 50 $ per nacht/kamer betalen met supplementen allerhande en discussieert men over het feit dat een 100$ briefje een klein scheurtje vertoont; Ik geef 2 man van AADI de opdracht onze bagage naar het nieuwe hotel over te brengen, opdat Koen en ik intussen elk met ons team aan de slag zouden kunnen.
Ik heb een afspraak met de lokale directeur van BTC en ga daar met begeleider Theo en openbaar vervoer naar toe. Het is reeds 10 uur voor ik het onderhoud met Dhr. Demeure krijg, maar de sfeer is direct goed, hij lijkt erg geïnteresseerd om met Ex-Change samen te werken en geeft mij nog enkel nuttige contactpersonen en tips mee. Intussen heb ik afgesproken met John en Carine Vandermeersch. Zij komen ons oppikken aan het kantoor van BTC. John is een majoor van het Belgische leger met een speciale informatica-opdracht voor het congolees leger. John en vooral Carine willen tijdens hun vrije tijd prospectiewerk doen voor Ex-Change. Carine is een ex-Milieuambtenaar van Knokke-Heist. Na ons onderhoud in het Grand Hotel, gaan ze met mij nog langs een grote bank, waar ik met mijn Visa kaart nog wat dollars kan afhalen. We keren terug met een bush-taxi naar het Bureau van AADI en vandaar naar ons logement in Salongo. Intussen heb ik nog wat telefonische contacten met Belgische en Congolese contactpersonen. In ons guesthouse in Salongo blijkt slechts één kleine kamer ter beschikking te zijn die ik noodgedwongen met Koen moet delen. Wanneer ik hierover mijn ongenoegen uit tegen AADI , zeggen ze gelaten, dat zij niets anders hadden kunnen vinden, binnen een redelijke prijsklasse.
Vrijdag 28 april 2006
Om 9u stipt komt madame Germaine (Cafid) mij met auto en chauffeur ophalen om naar Kindele te gaan; Het is mooi weer en de weg is OK. Cafid heeft met de hulp van Italiaanse sponsors reeds heel wat gerealiseerd, zoals 4 mechanische putwaterpompen, een kleuterschooltje, een coiffuresalon, een naaiatelier, een apotheek en een modelwinkeltje. Alles is zeer netjes en proper afgewerkt; de kinderen zijn proper en fatsoenlijk gekleed. Recent heeft Cafid ook een te renoveren gebouw aangekocht en een groot terrein met visvijvers en landbouwgrond. Er is ook een plaats waar enkele medewerkers manueel bouwstenen maken m.b.v. zand en cement en de gevormde betonblokken worden in de zon gedroogd. Ik neem een putwaterstaal (0,5 l) om er in België een chemische drinkwateranalyse op te laten uitvoeren.
Ik merk dat madame Germaine door de bewoners gerespecteerd wordt en ze eigenlijk als een soort dorpsoverste beschouwd wordt, wat uitzonderlijk is voor een vrouw. Naast de vestiging in Kindele zou er ook nog een gelijkaardige vestiging zijn in Kimwenza, 5 km verderop, enkel met 4x4 bereikbaar en er is ook een afdeling in Goma (provincie Noord-Kivu).
In de namiddag wordt ik in de familiewoning uitgenodigd waar ik de gelegenheid krijg mij te verfrissen en een rijke maaltijd met lokale specialiteiten te nuttigen. Daarna is er nog een ontmoeting met een zekere Doctor Guy Mbenza, een diabetoloog. Een nonkel van Guy heeft twee houtzagerijen in de provincie Bas-Congo, en die zouden aan renovatie toe zijn; hij zal een afspraak met zijn nonkel regelen
Ik wordt in de vooravond terug naar het kantoor van AADI te Livulu gebracht. Daar heb ik een vergadering met Koen en AADI over de resultaten van het cartografieproject. Er wordt besloten dat Charly, de lokale cartograaf, nog een week verder zal werken aan het project en de resultaten met mij zal meegeven, zodat ik ze in België aan Koen kan overmaken. Dan gaan we naar ons guesthouse waar we eten en waar Koen zijn bagage pakt. Met AADI wordt afgesproken dat ze ons s'morgens om 7u30 met een taxi zullen ophalen om de bagage van Koen in te checken en hem daarna naar de luchthaven te brengen.
Zaterdag 29 april 2006
We vertekken s'morgens met een taxi (rijdende doodskist) naar het kantoor van de luchtvaarmaatschappij Hewa Bora. Daar krijgen we te horen dat de bagage reeds de vorige avond diende te worden ingechecked en dat we best zo vlug mogelijk naar de luchthaven gaan om het vliegtuig niet te missen. De taxichauffeur vraagt min. 20$ voor de rit naar de luchthaven(ca.30 km), we hebben geen keuze, want Koen mag zijn vliegtuig niet missen;
Na het inchecken van Koen, nemen we een minibus naar Kinkole, waar ik een afspraak heb met Michel van Roten. Michel is een Belg die reeds sinds elf jaar regelmatig in Kongo vertoeft, en daar recent een kleine toerisme-horeca onderneming is gestart (Go Congo). Hij is zeer tevreden met mijn aankomst en zegt dat hij een horeca-expert nodig heeft die zijn keukenpersoneel de horeca- basisprinciepes kan bijbrengen. Momenteel heeft hij reeds twee koks in dienst en hij plant er nog een tiental aan te werven; maar het ontbreekt hen aan opleiding. De echtgenote van Michel vertoeft in België (Stekene) en verzorgt de P.R. en website, maar Michel blijkt zich goed thuis te voelen in Kinkole en heeft zich goed ingeburgerd in de Congolese maatschappij. Hij blijkt ook over een permanent visum te beschikken in zijn paspoort waarmee hij onbeperkt binnen en buiten Kongo kan.
We drinken iets in Kinkole, kopen twee kilo verse vis en gaan naar onze volgende bestemming: de inhuldiging van de eerste steenlegging van een nieuw weeshuis van de vzw Fonastigna in Kindobo (Nsele). Op de plechtigheid worden we verwelkomd door de voorzitster van de asbl Fonastigna, Mamie Ebala. Mamie Ebala laat de vis door een andere 'mama' klaarmaken en we eten hem met veel smaak op. Terwijl het gezelschap zich opmaakt voor de komst van de burgemeester van Nsele en de minister van Sociale Zaken, is er voor ons nog tijd om een zwempartijtje te doen in het lokale riviertje. Een uur later komt de burgemeester aan, samen met de afgevaardigde van de minister. De minister zelf had een te drukke agenda en kon zelf niet komen, al had hij dat wel gewild. Dan volgt er een officiele plechtigheid met de eerste steenlegging en vervolgens een receptie in openlucht.
Na de receptie verdwijnt heel het gezelschap. Wij kunnen mee met de minibus van de afgevaardigde van de minister; de anderen komen achter in de vrachtwagen; Na een tussenstop komen we terug in de buurt van Kinshasa, waar we rond 17 uur afgezet worden (Limete) en na een lange wandeling van ca. 5km in ons hotel belanden. Intussen is het reeds donker en konden we genieten van Kinshasa by night. Ik ben doodop eet en ga slapen. Morgen is het zondag en rustdag.
Een half uur later belanden we in een monsterfile in de drukke wijk Makala, bovendien krijgt de Mercedes een lekke band. Dr. Guy is blijkbaar gewoon om een lekke band te vervangen en na 10 minuten rijden we verder in de file. In Livulu bezoeken we Mr. Mbenza Joo. De electriciteit is uitgevallen, maar met een petroleumlampje lukt het wel en Mr. Benza Joo biedt ons een fris pintje (72cl) aan. Mr. Mbenza verteld over zijn twee bedrijven , houtzagerijen in de provincie Bas-Congo (=Neder-Kongo). Door problemen met de electriciteits-voorziening, de oorlog en een gebrek aan reserveonderdelen zouden de zagerijen momenteel virtueel failliet zijn. Hij zou graag hebben dat een expert van Ex-Change de bedrijven terug op de goede weg zou helpen. Ik beloof dhr.
Mbenza dat ik de twee houtzagerijen zal bezoeken en er verslag over zal uitbrengen bij Ex-Change. Ik zal hem ook de formulieren en info van Ex-Change doormailen zodat hij een aanvraag voor een missie kan invullen.
Na dit laatste bezoek wordt ik met de Mercedes aan mijn hotel afgezet; als ik aanbied om iets voor het vervoer te betalen wordt dat vriendelijk afgewezen.
s'Avonds pleeg ik nog wat telefoontjes voor het vastleggen van nieuwe afspraken.
Ik bel ook naar Theo van AADI om te vragen of de bustickets voor de reis naar Matadi reeds gekocht of gereserveerd zijn. Dat is nog niet het geval, we spreken af dat zij mij s'morgens om 7u30 met een taxi zullen oppikken en dat we dan rechtstreeks naar het busstation zullen gaan. Ik maak mijn bagage voor Matadi en de rest van mijn bagage geef ik in consignatie in het Guesthouse
Maandag 1 mei 2006
Om 8 uur zijn Theo , Bartélemy en Jean-Crétien aangekomen; we zoeken een taxi en vertrekken naar het bussation van Limete; onderweg is de rijweg geblokkeerd door een omgekantelde minibus. Als we in Limite de bustickets willen kopen blijkt dat de bus reeds volzet is; Dan maar met een taxi naar Rond Point Ngaba, waar er ook bussen zijn richting Matadi. Rond 10 uur en na nog maar eens een paspoortcontrole van de D.G.M. kan de bus eindelijk vertrekken richting Matadi. Na 30 km moet de bus stoppen: lekke band. Tijdens het oponthoud kunnen we even de benen strekken. De lange rit (360 km) naar Matadi verloopt verder redelijk vlot. Onderweg passeren we onder andere de Cement fabriek van Lukala (CILU). We houden ook even halt voor een drank en plaspauze in Kimpese, waar de cementfabriek CINAT gevestigd is. Na Kenge komen we aan de brug over een rivier, de stadsgrens van Matadi . Omstreeks 18 uur arriveren we in Matadi, waar de lokale vertegenwoordigers (Fidèle & Faustin) van AADI ons opwachten.
Ik vind een onderkomen in Hotel Réciprocité. Daar het gebruikelijk is op voorhand te betalen voor de kamer geef ik een briefje van 50 euro mee met Fidèle die het geld zal wisselen in Congolese Francs. Na een uur komen mijn gastheren mij terug ophalen. Fidèle geeft mij een 1/2 kilo vuil briefjesgeld verpakt met elastiekjes; dat zou 25.100 CF moeten voorstellen, in briefjes van 100 CF. We betalen de eerste nacht in het hotel en dan rijden we in het donker door de heuvelachtige steegjes naar Faustin's huis. De onderkant van de oude Mercedes schuurt over de rotsachtige ondergrond als we de oprit oprijden.
De kinderen zijn opgetogen over het buitenlands bezoek en de echgenote van Faustin heeft het eten al klaargemaakt. Tijdens het eten praten we over de mogelijke contacten en bedrijven die ik in de provincie Bas-Congo kan bezoeken. We drinken een glas gekoelde portugese tafelwijn (uit tetrabrik) om de avond af te sluiten; Faustin brengt me terug naar het hotel.
Dinsdag 2 mei 2006
Als ik s'morgens een douche wil nemen, merk ik dat er geen water uit de kraan komt; in de ontbijtzaal is nog niemand te bespeuren. De receptionist verzekert mij dat het water wel zal komen. En het ontbijt ook. Als ik koffie vraag en wat fruit kijkt de kok mij met grote ogen aan. Na een kwartier komt hij met een zakje Nescafe aan, maar geen fruit vandaag, wel wat brood en een omelet te verkrijgen. Jean-Crétien komt aan, eet de rest van mijn ontbijt op, en dan gaan we te voet naar Hotel Metropole. We worden ontvangen en rondgeleid door de onderdirecteur mr. André Kimbulu Kamweni. Hotel is gebouwd in 1928 en is een pareltje van architectuur; Het telt een een vijftigtal kamers, waaronder een aantal suites. Langs de majestueuse traphal (met liften) gaan we naar de bovenste verdieping, waar zich het restaurant bevindt. Van daaruit heeft men een mooi overzicht op Matadi en zijn haven. Tijdens het gesprek vervoegen Fidèle en Faustin ons. De eigenaar wil graag een plan en een bestek laten opmaken voor een volledige renovatie van het hotel. Een expertenteam samengesteld uit een burgerlijk ingenieur/architect, een installateur electriciteit /HVAC , een loodgieter/sanitair en een binnenhuisarchitect zou hier wonderen kunnen verrichten. Men verzekert dat een team van Ex-Change hier zeer welkom zou zijn en in het hotel kost en inwoon kan krijgen.
Daarna brengen we een 'verplicht' beleefdheidsbezoek aan de burgemeester van Matadi, dhr. Jean-Marc Nzeyidio. Na een uur wachten krijgen we een onderhoud van 15 minuten.
Daarna rijden we naar de "O.E.B.K. - Direction de l'exploitation et de l'entretien du Pont de Matadi". Deze dienst is de uitbater van de Pont Maréchal Mobutu, de grote brug over de Kongostroom van Matadi, die gebouwd werd door een Japanse firma. Mr. Mbenza Jean Auguste, (zoon van..) is daar directeur; Hij zal ons begeleiden naar de twee houtzagerijen van zijn vader. Terwijl Dhr. Mbenza nog wat administratie afwerkt, gaat onze chauffeur benzine zoeken. Omdat we vergezeld zijn van de directeur, moeten we geen tolgeld betalen om over de brug te rijden, richting Boma. In het dorp Kwakwa rijden we van de hoofdweg af naar de eerste zagerij. Tijdens de rondleiding kan ik vaststellen dat er nog wel enige activiteit moet zijn maar het merendeel van de machines en installaties is verouderd of in onbruik. Men toont mij een atelier waar parket gemaakt werd. We rijden langs een overgroeide landweg terug naar de hoofweg tot in het stadje Kinzau-Mvete. De houtzagerij in Kinzau-Mvete is in totaal verval: de machines, de hoogspanningsvoorziening, het vrachtwagenpark/autokerkhof, half ingezakte hangars. Hier valt nog weinig mee te doen. Bij de terugkeer wordt onze auto een eind achternagelopen door zo'n 30-tal kinderen.
Bij het invallen van de duisternis keren we terug naar Matadi. De vrouw van Faustin heeft weer haar best gedaan om ons een heerlijke inheemse maaltijd te bereiden. De vrouwen van Faustin en van Fidèle zijn zusters, alhoewel de ene pekzwart, de andere licht van huidskleur is.
Woensdag 3 mei 2006
S'morgens staan een aantal bezoeken op het programma:
De expeditie afdeling van de Compagnie Sucriere du Kwilu-Ngongo. We hebben een onderhoud met de lokale directeur. Hij meld ons dat in de fabriek in Kwilu-Ngongo een suikercampagne van start gaat op 20 mei en dat de activiteit seizoensgebonden is. Momenteel is er weinig activiteit. De grote baas is een Belg, een zekere mijnheer Van Eeckhout, die zijn kantoor heeft in Brussel (Groupe Sucrier Bruxelles). We kunnen hem best rechtstreeks contacteren in Brussel.
Bezoek aan de drukkerij (Imprimerie Nature) te Matadi. Deze drukkerij beschikt over enkele PC's voor ontwerp en een tiental ouderwetse drukkerijmachines. De drukkerij levert behoorlijk wat drukwerk af , van een aanvaardbare kwaliteit. Zij zijn vooral geïnteresseerd in tweede handse drukmachines en een techicus die de machines kan opstarten en opleiding geven. Er is nog een bezoek aan een tweede drukkerij gepland, maar wegens tijdsgebrek kan dat niet doorgaan.
Een van mijn begeleiders Bartélémy, is ziek; hij heeft malaria en koorts. Hij moet met mij terug naar Kinshasa. Ik geef hem een Lariam pil tegen de malaria. Na een uur voelt hij zich veel beter , zijn koorts is weggetrokken.
Bezoek aan de provinciale afdeling van de Staatsloterij Sonal; Faustin is hier directeur. Het bedrijf draait goed, zij hebben geen nood aan een expert, bovendien is het een parastataal bedrijf en behoort dus niet tot de doelgroep van Ex-Change.
Bezoek aan het OCC - Office de Controle Congolais te Matadi. Hier werkt Fidèle. Dit bedrijf doet allerlei controles op de vrachten die in de haven van Matadi aankomen. Zij leveren ook certificaten en attesten af.
Bij OCC werkt ook een madame Matondo Katy Mayala. Mevr. Matondo heeft ook een ONGD ' le groupement des femmes pour la promotion de l'agriculture'. Ze zijn gestart met een modelboerderij in de Bas-Congo. We gaan de boerderij bezoeken, zo'n 30 km van Matadi; er is een varkensstal, een geitenhok, twee visvijvertjes, en wat ambachtelijke landbouw productie; een zeer lovenswaardig kleinschalig initiatief, maar eerder een project voor een vrijwilliger van 'Boeren zonder Grenzen'.
We rijden verder naar Boma , langs de weg ca. 120 km, sommige delen van de weg
zijn goed bereidbaar , andere in zeer slechte staat. De weg splitst op rechts naar Tshela, links naar Boma. We komen rond 16 u in de voorstad van Boma aan;Bart stapt hier uit en gaat zijn familie bezoeken. Boma is een kleine , maar drukke stad. Het is te laat om nog bedrijven te bezoeken, en we rijden door de havenstad tot aan Stanley's café in de havenbuurt. In de achtertuin van dit café staat een enorme baobab boom. De boom is hol vanbinnen en zou door de ondekkingsreiziger Stanley gebruikt zijn als onderkomen/slaapplaats. Nu is het een toeristische attractie (inkom 8000 CF).
We drinken er iets en gaan dan naar en ander hotel restaurant met mooi zich over de Kongostroom. Daar zie je de zeeschepen aanmeren en wachten. Vlakbij is er ook een 'museum' waar twee oldtimers ten toon gesteld staan; dit zouden de eerste twee automobielen zijn die ooit naar Kongo verscheept zijn geworden.
Om 18 uur bij het invallen van de duisternis keren we terug richting Matadi; we pikken Bart op en gaan voor een avondlijke rit over 120 km terug naar Matadi. De weg is onverlicht, en Faustin leidt zijn oude Mercedes al zigzaggend langsheen de putten in de weg. We komen in een soort kollonne terecht van een 20 tal ISUZU pick-ups die pas van de boot in Boma, richting Matadi rijden. S'avonds in Matadi heeft de vrouw van Faustin mijn lievelingsgercht klaar gemaakt: gebakken vis, witte bonen in palmolie-saus en fufu.
We bespreken nog even de gebeurtenissen van de dag, en hoe de afdeling van AADI-Bas-Congo zal tewerk gaan om projecten voor Ex-Change te ronselen.
Ze vragen mij ook of ik geen oude Jeep naar hen kan sturen , om mobieler te kunnen zijn op de slechte wegen
Donderdag 4 mei 2006
Na het ontbijt gaan we naar de bushalte, waar we een busticket kopen en afscheid nemen. Ditmaal hebben we geluk: een degelijke bus met voldoende ruimte en onderweg krijgen we zelf een stuk brood, een blikje corned beef en een frisdrank aangeboden. De rit verloopt vlot zodat we reeds rond 15 u in Kinshasa aankomen. We nemen een taxi naar het bureau van AADI, waar we kort verslag uitbrengen van onze expeditie in de Bas-Congo. Bij aankomst in het hotel krijg ik een andere kamer toegewezen; uit de bagage die ik in consignatie gegeven had zijn enkele zaken 'verdwenen'. S'avonds krijg ik wat gewassen kledij terug van Betty en kan ook een nieuw pakket vuile was meegeven. De schoonbroer van Betty werkt als kaderlid bij ONATRA, en ze nodigt mij uit om morgenavond bij hen thuis langs te komen. S'avonds regel ik per telefoon nog enkele afspreken voor morgen. De 'kuis-boy' van het guesthouse, vraagt mij wanneer ik terug naar België vertrek en welk cadeau ik voor hem zal achterlaten.
Vrijdag 5 mei 2006
S'Morgens om 8 uur : evaluatievergadering met het kader van AADI inzake: 1) De resultaten van het terreinwerk voor het cartographieproject ; men vraagt of men nog een drietal weken op het terrein kan doorwerken. Men heeft ook een kostenraming opgemaakt. Ik moet er hen wel op wijzen dat ze vandaag nog het GPS toestel + de tot nu toe genoteerde kaartgegevens moeten overhandigen, zodat Koen Toebat zijn verslag thuis kan afwerken.
2) Resultaten prospectie Kinshasa: een negatief punt is de slechte organisatie van AADI in Kinshasa, het gebrek aan stiptheid, het niet goed regelen van het transport en de gebrekkige begeleiding; het veiligheids-incident van vorige week is daar mede door veroorzaakt.
3) Resultaten prospectie Bas-Congo : positief. Goede organisatie van transport en begeleiding, goede contacten, ik heb het gevoel dat de ploeg in Bas-Congo sneller met resultaten voor de dag zal komen.
Ik dank hen voor het werk en geef hen een klein digitaal fotoapparaat, dat ze als werkinstrument kunnen gebruiken bij de prospectie en bezoek van de kandidaat bedrijven.
Ik vertrek naar Lemba voor ontmoeting met dhr. Claudel Tsimba die in Lemba met
de steun van Ingénieurs sans Frontières een recyclagecentrum voor plastiek heeft opgezet. Het plastiekrecyclage centrum is kleinschalig, maar operationeel. Er werken een vijftal congolesen en één Belgische coopérant.
Mamie Ebala van Fonastigna is ergens weerhouden en we spreken af dat we haar later op de middag zullen ontmoeten.
Ik ga mijn bagage in het hotel ophalen, om ze inte checken bij de balie van Hewa Bora in Kinshasa-centrum.
Intussen breng ik ook nog een bezoek aan CDI-Bwamanda en krijg daar van Luc De Weerdt, de lokale directeur een rondleiding. CDI-Bwamanda is een vzw, maar ze baten een agro-industrieel bedrijf uit; ze produceren maismeel, sojameel, koffie en dgl.
Ze hebben interesse om via ex-Change een expert over te laten komen.
Na inchecken bij Hewa Bora, bezoeken we Fonastigna in Lemba. Daar krijgen we iets te eten en wat post voor België.
S'avonds ben ik uitgenodigd voor de maaltijd bij Betty. Zij woont samen met haar andere familieleden in bij haar grote zus en schoonbroer mr. Raymond Komakia. Dhr. Komakia is kaderlid bij ONATRA (Office NAtionale de TRAnsport). Naast het beheer van waterwegen, havens, spoorwegen en rijwegen blijkt ONATRA ook nog andere activiteiten te hebben, waaronder bosexploitatie. Onatra is echter een parastatale instelling; het management schijnt nogal onderhevig aan wisselingen en politieke benoemingen. Ik geef toch een visitekaartje af, je weet nooit, misschien wordt Onatra ooit geprivatiseerd.
Intussen regent het de hele avond pijpestelen. Na het bezoek aan de familie van Betty, staat er nog een bezoek op het programma bij mr. Mbenza sr.
Madame Germaine en dr. Guy komen mij oppikken. Bij Mr. Mbenza sr. Bespreken we de toestand en mogelijkheden van de houtzagerijen in de Bas-Congo. Daarna keer ik terug naar mijn hotel.
