Hem kijk ik vol haat aan, zijn tijd is voorbij. Het tij is omkeerbaar voor hem, maar haar gekwetst zien laat de tranen stromen.

Ik begon deze blog en waarom? Omdat ik hoopte dat er iets was om te schrijven, omdat ik schrijven fascinerend vind. 

Ik had alleszins nooit verwacht dat er iets ging gebeuren dat mijn leven veranderde. Toch niet zo.

Al hoopte ik het al die jaren dat het zou gebeuren was de realiteit die gisteren tegen mij botste, een harde klapper.

Ik verlies niet alleen hem, ik verlies meer, ik verlies te veel!

Zij houdt van hem, hij is te koppig om in te zien dat hij ons wegjaagt.

5-1

Iedereen tegen hem?

Wat hij ziet, zien wij niet. Hij reageert anders, hij ademt precies andere lucht in.

"Na gisteren weet ik niet over nog een weg terug is"

1 zin - 11 woorden - 40 letters => maakten alles duidelijk.

Iemand kraste met een bot mes in het litteken dat er al was van hem.

De energie is op, de energie die we normaal gebruiken om hem terug op deze wereld de zetten.

De ups en downs, iedere keer gaat het litteken branden als hel. Nu bloedt het leeg.

Al hoop ik dat het gedaan is in mijn bloedend hart, weet ik ook dat dat niet het beste is in deze wereld.

Perfectie bestaat niet. Al hoopt hij daar op. Al hoopt zij daar op.

Perfectie bestaat alleen als je de problemen aanvaardt in het leven. Daar voor moet je samen zijn.

En apart zijn, 

dat zal dan wel geen perfectie zijn zeker.

Ik begon deze blog, nadat ik voor de zoveelste keer naar Awkward keek, een geweldige serie over een meid die blogt. Ik wil niet op haar lijken of hetzelfde worden, nee!  Ik hou van schrijven, echt waar. Het geweldige gevoel van alles te vertellen tegen iemand die luistert!

Ik begon dit omdat ik graag aan YOLO doe zeker :)     (typische ingesteldheid van iemand van 16)

Geloof me het duurt nog wel even eer er wat structuur in mijn Blogs zit en erger je vooral niet aan al de rommel die ik schrijf vol typefouten, want zo ben ik! En hopelijk verandert dat niet te veel.

XOXO