usa vakantie 2010
Foto

Inhoud blog
  • echt de laatste dag
  • camper inleveren
  • Mono Lake
  • Lake Tahoe
  • sneeuw
  • Afscheid van route 66
  • De ezels van Oatman
  • Afscheid van Sedona
  • Esther jarig, hoera!!!
  • Wachten op een onderdeel

    Zoeken in blog



    14-04-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.eerste bericht
    We gaan een splinternieuwe motorhome van Morturis van Chicago naar San Francisco brengen, een z.g. "Test en Drive Special". Morturis biedt de mogelijkheid om splinternieuwe motorhomes vanuit de fabriek in Elkhart naar diverse locaties in de VS te brengen. We willen dit via route 66 gaan doen en wellicht een kleine rondreis in New Mexico maken, als we daar tijd voor hebben. De motorhome is besteld en de vluchten zijn geboekt. We vliegen 13 juni naar Chicago en 10 juli moeten we de motorhome in San Francisco inleveren. De volgende dag 11 juli vliegen we van San Francisco rechtstreeks naar Amsterdam en zijn 12 juli weer terug op Schiphol. We hebben er ontzettend veel zin in.




    04-05-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.geschiedenis Route 66
    Voor iedereen die geïnteresseerd is, de geschiedenis van Route 66 in het kort:
    Route 66 is ontstaan op 11 november 1926. De weg is niet aangelegd zoals veel nieuwe wegen, het was in eerste instantie een samenvoeging van allerlei lokale wegen tot 1 geheel van ongeveer 3940 kilometer lang. Doordat het allerlei lokale wegen waren, bestond de route in het begin uit allerlei soorten wegdek waaronder asfalt, klinkerwegen, grindpaden en zelfs zandweg. Pas in 1938 was de gehele route geasfalteerd, al waren er nog steeds grote stukken eenbaans.
    Meestal wordt de route beschreven van oost naar west. De route begint in Chicago en loopt achtereenvolgens door de staten Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, New Mexico, Arizona en Caliofornië om te eindigen in Santa Monica in Los Angeles. Daarbij kruist de route drie tijdzones.
    De route is officieel opgeheven op 27 juni 1985 nadat voornamelijk de I-40 was aangelegd ter vervanging. In 1990 leefde de route weer op. In Arizona en Missouri werden de eerste Route 66 associations opgericht met als doel het promoten van de originele route. In 2008 plaatste het World Monuments Fund de oude route op de lijst van 100 meest bedreigde monumenten.

    07-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De laatste dagen thuis
    We gaan nu echt aftellen nog 6 dagen. Het eerste stuk van Route 66 slaan we over. We moeten de motorhome ophalen in Elkhart deze plaats ligt 100 km. ten oosten van Chicago. Om route 66 vanaf het begin te volgen, zouden we terug moeten rijden naar Chicago en dat is wel erg veel om rijden. We gaan van Elkhart richting Springfield (Illinois) en pikken daar de route 66 op. Het is de bedoeling zoveel mogelijk de route te volgen, maar hier en daar naar het noorden of het zuiden van de route af te wijken om wat natuurschoon te bekijken.
    De rondreis in New Mexico laten we waarschijnlijk vallen omdat het toch wel veel tijd kost. We hebben dan ook een reden om nog een keer terug te gaan en New Mexico uitgebreid te bekijken. De laatste dagen thuis doen we lekker rustig aan, nog wat winkelen en koffers inpakken. Zondagmorgen is het dan zover, we vliegen om 11.10 uur rechtstreeks naar Chicago.

    13-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.goede vlucht gehad
    Vanmorgen werden we om 7.30 uur door Nicole en Patrick met de camper opgehaald om vast in de stemming te komen. Het was heel erg druk op Schiphol, allemaal reizigers die naar Zuid-Afrika gingen. Dick heeft electronisch ingechecked en een grondstewardess wees ons waar we naar toe moesten na op het incheckformulier te hebben gekeken. Wij werden een andere kant opgestuurd dan de andere passagiers naar Chicago, vonden we wel een beetje gek. Toen we aan de beurt waren om de bagage in te checken, vertelde de juffrouw aan de balie dat Dick was geselecteerd om grondig door de douane gechecked te worden, ook zijn bagage zou grondig worden onderzocht. Het was een heleboel heen en weer gebel met de douane, want zij wist ook nog niet hoe dit werkte. Zijn instapkaart werd gemerkt, zodat er geen ontsnappen aan was. Dit is iets nieuws op de vluchten naar de VS en is volkomen willekeurig werd ons verteld. Wij moesten eigenlijk wel vreselijk lachen, zo louche ziet hij er toch niet uit. Tot onze grote verbazing heeft niet één beveiliger of douane extra aandacht aan hem geschonken en we konden zo doorlopen. Tijdens de lunch in het vliegtuig heb ik maar een flesje witte wijn genomen en gezongen "happy birthday to me".
    We hebben de mail gelezen Ann, maar je mailadres werkt op dit moment niet. We proberen het morgen weer, wel heel erg bedankt.

    14-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We zijn echt op weg
    Gisteravond kwamen we er achter dat de koffer van Dick toch nagekeken was, er zat een sticker op waarop stond security check. Ze hadden het wel heel netjes gedaan, want alles zat er nog keurig in. Zondagmiddag moesten we in het hotel bij een mijnheer van Morturis inchecken. Het duurde allemaal heel erg lang, maar je hebt wel gelijk contact met allemaal andere reizigers, allemaal leuke mensen met hun eigen verhaal en bestemming. De volgende morgen werden we al om 7.30 uur met een bus opgehaald. De bus zat helemaal vol, er zaten ongeveer veertig mensen in die allemaal met een camper op stap gingen. Nadat we in Elkhart waren aangekomen en hebben aangehoord wat je allemaal moet weten voor je met zo'n ding kunt rijden was het toch wel één uur voor we boodschappen konden gaan doen. We hebben een camper gekregen van 25 foot dat is ongeveer 7,50 meter, zonder slide-out, groot genoeg voor 2 personen. Als het moet kun je er met zes mensen in slapen. Op naar de Walmart, daar kwamen we dus weer diverse mensen tegen die ook net een camper hadden opgehaald. Om 5 uur hadden we een groot deel van de boodschappen gevonden en afgerekend. Eindelijk op naar de camping in Elkhart. Nadat we alles bij de administratie hadden geregeld, zijn we naar de plek gereden daar werden we heel vriendelijk begroet door een Amerikaans echtpaar, die ons vertelde dat er nog een stel Nederlanders heel dichtbij stonden. We hadden dus gelijk aanspraak. Morgenochtend blijven we maar eens een keer wat langer in bed, want de afgelopen dagen waren we er erg vroeg uit.We gaan morgen richting Springfield Illinois, we zien wel hoever we komen.
    Elkhart
    30 km. gereden





    15-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.T-storm
    Gisteren hadden we geen Internet verbinding dus nu het verslag van 15-06-2010.
    We zijn om negen uur van de camping in Elkhart vertrokken en we wilden tot Champaign rijden. Toen we daar aankwamen was het nog zo vroeg dat we besloten om nog een stuk door te rijden tot Springfield en daar route 66 op te pakken. Het was net of we door een Nederlands landschap reden, helemaal vlak en er werd alleen mais verbouwd. Bij Springfield werd het ineens donker en het begon te regenen. Om een lang verhaal kort te maken; het werd vreselijk weer. We wisten dat we thunderstorms konden verwachten, maar je denkt dan dat het niet gebeurd als je er zelf reist, het gebeurde wel. Het werd heel erg donker en het regende verschrikkelijk, bliksemschichten om ons heen en het waaide heel erg hard. Het was niet één storm maar een hele serie achter elkaar, we hebben ruim een uur door dit weer gereden en dat is niet leuk. Wie ooit een aflevering heeft gezien van de tornadojagers weet waar ik het over heb. Het enige wat we nog konden doen was voorzichtig door rijden want er was bijna geen zicht, allemaal heel erg spannend. We zijn door gereden tot St. Louis, want om eerder een camping te zoeken had geen enkele zin met dit weer. We vonden een camping dichtbij het centrum van de stad. Eigenlijk meer een grote parkeerplaats met camping voorzieningen. s'Avonds zijn we nog naar de Arch geweest. De 300 meter hoge boog aan de oevers van de Mississipi symboliseert het belang van de stad als poort naar het westen. We zijn met gondels door het binnenste van de boog naar de top gegaan. Boven heb je een zeer indrukwekkend uitzicht over St. Louis.
    Elkhart naar St. Louis
    640 km.




    16-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meramec Caverns

    Vanmorgen om half negen vertrokken uit St. Louis. We zijn naar de Meramec Caverns geweest en het was schitterend, daarna nog een boottochtje gemaakt op de Meramec River. We hebben een groot stuk van route 66 gereden. De route ligt een tiental meters van de I-44. Alleen op de Interstate raast het verkeer met 75 mijl per uur voorbij en route 66 gaat niet zo snel. Als de route door dorpjes gaat is het wel erg leuk, maar het grootste gedeelte liep parallel aan de Interstate en dat schiet niet erg op. Bij het plaatsje Lebanon zijn we naar het noorden gegaan omdat ik daar naar een camping wilde in de Ozarks, een prachtig heuvelachtig gebied met allemaal meren. Hier wilde ik twee dagen blijven. We hebben de camping niet gevonden en zijn een andere gaan zoeken. Deze camping is heel iets anders dan in Elkhart. We staan hier onder de bomen, maar ik moet helaas bekennen dat ik niet precies weet waar we zijn, maar daar komen we morgen wel achter.

    St.Louis tot River View RV Park

    410 km.






    17-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Route 66
    Vandaag hebben we voornamelijk route 66 gevolgd. Dankzij een routeprogramma van Dick hebben we de route exact kunnen volgen anders hadden we dit nooit kunnen doen. Het volgen van route 66 is nogal een puzzel. Het was een geweldige rit. We kwamen ook allemaal herkenningspunten tegen, maar we vinden het onzin om ze allemaal te fotograferen.Gisteren waren we dus een beetje de weg kwijt, dat komt denk ik ook omdat de afstanden toch wel heel erg groot zijn en op de kaart ligt het allemaal veel dichter bij elkaar. Ik hoor de mannen al denken: natuurlijk een vrouw kan niet kaart lezen, maar onze juffrouw van Tom Tom is soms ook weleens de weg kwijt. We staan op een camping van Passport America en als je lid bent is dat voor de helft van de prijs en ja hoor we zijn lid. We moesten wel een gigantisch stuk rijden om hier te komen, dus de korting hebben we alweer verstookt aan benzine.
    Als je met een gehuurde RV op de camping aankomt komen de hulpvaardige Amerikanen onmiddellijk naar je toe en willen overal mee helpen. Je hebt dus gelijk aanspraak. Vanavond liep er op de camping een hert we zitten echt midden in de natuur. Hier moeten jullie het even mee doen want ik heb het heel erg druk. Het is al 9.00 uur, heel donker en ik moet de was nog uit de droger halen, dat is een aardig eind lopen. We vinden een vakantie met een camper tot nu toe helemaal fantastisch.
    Ik wil nog even kwijt dat ik vandaag een heel eind met de camper heb gereden, het was even wennen maar ging heel goed.
    Ozark Lake - Grove
    574 km.







    18-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dag met gaatje....

    Vandaag was een dag met een gaatje. We reden uit Grove weg en Dick ging gelijk ergens tanken. Toen we bij het tankstation wegreden brandde er een lichtje op het dashbord, er was iets met de motor. De afspraak is dat je dan gelijk een Ford garage belt of naar een Ford garage toegaat. Maar natuurlijk geen Ford garage te vinden, dan maar naar de Chevrolet om daar te vragen waar ik een Ford garage kon vinden. De manager wilde van alles weten en ik mocht daar een speciaal nummer van Ford bellen. Een vriendelijke en vooral geduldige juffrouw vertelde me dat er 30 mijl verder op onze route een Ford garage was in Vinity. Wij daar naar toe, het zijn natuurlijk wel hele afstanden. De monteur vertelde dat hij het erg druk had en dat we het bij een andere garage moesten proberen. Wij weer weg. Nadat wij een heel eind gereden hadden (en het lichtje maar branden) zag ik ineens een Ford garage. Wij zijn naar binnen gegaan en een vriendelijke juffrouw heeft ons geholpen. De camper is helemaal nagekeken en gereset, de monteurs konden niets geks vinden (als we dit nog vaker hebben de volgende weken spreken we na 4 weken natuurlijk wel vloeiend Amerikaans). Nu moest er nog een camping worden gezocht. Dick had er twee gevonden die nog al dicht bij elkaar lagen we moesten er wel een stukje voor rijden…..De ene camping bestond niet meer en de andere camping werd gerenoveerd en was dus ook dicht. Weer helemaal terug om een derde camping te zoeken. Daar was het kantoor gesloten en je mocht er niet zomaar gaan staan. Een volgende camping zoeken……… Uiteindelijk vonden we een RV park langs de snelweg en er was voor ons nog een plekje, inmiddels was het half acht en ik moest nog koken…..heb ik ook gedaan. s´Avonds vroeg naar bed. Ik was te moe om ons blog bij te werken.

    Grove – Oklahoma City

    574 km.


    19-06-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vervolg route 66

    Vanmorgen van Moana gehoord dat er al veel reacties op het blog staan. Dat wisten we niet; we dachten dat ze via mail worden doorgestuurd. Leuk om ze allemaal te lezen. Ik wil iedereen heel erg bedanken voor alle berichten. Het is erg leuk als je in Amerika zit om te zien dat iedereen zo mee leeft. Vandaag reden we weer voor een groot deel de oude route 66. Dit is zoals iedereen weet een wereldberoemde route, maar wij komen er geen toerist tegen. Nogmaals het is ook een hele puzzel om de route echt te volgen. We hebben boodschappen gedaan en moesten tanken. Zelfs bij het tankstation spreken mensen je aan. Dick heeft een vriend voor het leven gemaakt en zijn vrouw wilde het adres van ons blog hebben. Ze had het gelijk op haar telefoon en kon ook de foto’s zien. Ze vond het erg leuk om ons te volgen. Onze ervaring is wel dat je op deze manier van reizen heel snel contact hebt met Amerikanen. Heel erg leuk en goed voor het spreken van de taal. Zaterdag en zondag staan we in een State Park aan een meer en daar is geen internet. We kunnen dus ook niet bellen.

    Oklahoma City – Foss State Park

    432 km.






    Archief per week
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 12/04-18/04 2010

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    ONS FOTOBOEK


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!