Chica vertoont sinds enkele dagen compleet geen interesse meer in haar eitjes. Ze is nochtans maar ca. 2 weken aan het broeden maar ja. Straks ga ik haar kooi schoonmaken en de eieren wegnemen. Ze gedraagt zich tot nu toe nog niet broeds dus ik hoop dat het eieren leggen voorlopig weer even voorbij is.

Fluffy lijkt weer even in een "up"-periode te zitten. Vanmorgen liep ze 2 rondjes rond het bankstel. Ik zorg ervoor dat ze veel tussen mijn voeten kan slapen of met een bandage aan. In het begin van de week was ze erg moe en dat zag ik ook toen ik thuis kwam van mijn werk. Ik zag al van ver dat er bodembedekking, hooi en keutels buiten haar kooi lagen. Van ver zag ik ook al de berg bodembedekking en hooi in haar kooi en dat kan maar 1 ding betekenen. Ze lag weer in een diepe kuil op haar linkerzij en had alles weggetrapt en -gesparteld. Maar wat ik veel erger vond: ik zag dat haar resterende brokjes onaangeroerd waren. Ze moet dus vlak na mijn vertrek in slaap gevallen zijn op haar linkerzij . Dat betekent dus dat ze niet heeft kunnen eten/drinken gedurende 4 uren! Haar linkeroog was helemaal nat van het tranen en ze had zichzelf ondergeplast .

Ik zette haar natuurlijk meteen recht en ze begon te eten alsof er niets aan de hand was. Gelukkig leven dieren in het nu!

Haar gewicht blijft ook vrij stabiel boven de 1800g, hoewel ze nog steeds flink aan het verharen is, dus dat is goed.

Bij Snowy kan ik alleen maar constateren dat hij zich prima voelt als ik thuis ben. Maar dat hij verschrikkelijk gefrustreerd is als ik weg ben. Volgens mij eet hij geen hooi als ik er niet ben. En omdat hij zo laag in gewicht blijft (870g), denk ik eraan om hem opnieuw preventief te behandelen voor EC. Het zou best kunnen dat zijn gewicht aan zijn ouderdom te wijten is, Fluffy verloor ook wat gewicht rond de leeftijd van 8 jaar. Maar bij zo een klein mannetje valt het natuurlijk heel hard op én hij heeft al zo weinig reserves.

Vanmorgen was hij weer aan het binkieën als vanouds en dan weet ik niet wat te doen: wel/niet behandelen met Panacur.

Hij krijgt nu gewone en junior SSS en Trovet brokjes. Die laatste vallen heel erg in de smaak en ze zijn blijkbaar goed voor zijn spijsvertering want zijn keutels zijn groter dan de afgelopen tijd. Misschien heeft hij - net als Fluffy - meer voer nodig? 

Ik probeer eerst dit langzaam op te voeren zonder plakpoep te veroorzaken. Mocht dit niet helpen, dan moet ik wel beginnen met Panacur.

Heb ik ooit verteld hoe de knijntjes gezellig bij mij onder een deken komen liggen? Het bewijs :

Na een heerlijk dutje, wil Fluffy zichzelf - liggend - wassen .

Er zijn nog heel wat mensen die op een mail-antwoord wachten. Ik probeer jullie zo snel mogelijk van een antwoord te voorzien. Deze week zijn er heel veel spoedgevallen geweest, vandaar dat sommigen even moeten wachten. 

Ik zou ook mijn website willen updaten maar de tijd ontbreekt me voorlopig...

Vorige keer schreef ik dat ik bang was dat Chica opnieuw eieren zou leggen. En ja hoor, inmiddels liggen er alweer 3 nieuwe exemplaren die ook deze keer een goede schaal hebben. Ik hoop dat de lente er snel aankomt. Niet alleen ben ik het koude weer beu, de nijntjes ook en dan stopt Chica met leggen; iets om naar uit te kijken dus!

Na mijn vorige blog liep het opnieuw fout met Fluffy en Snowy. Toen de eerste koude doorzette, verloor Fluffy in enkele dagen tijd bijna 70g! Ze leek nog meer voer nodig te hebben en dat gaf ik dus ook. Ze eet nu tussen 30 à 40g biks! Geen gewone maar geëxtrudeerde, eigenlijk eet ze dus 2x zoveel als in normale omstandigheden zou mogen maar haar lichaam geeft aan dat ze het nodig heeft. Gelukkig had het ook snel effect, de grammen die eraf gegaan waren zijn er nog niet allemaal terug bij, maar ze weegt alweer meer dan 1800g, oef!

Het is ook ontzettend veel voor haar: ouderdom, koude, rui... Dat ze het allemaal goed doorstaat, is een opsteker en een teken dat ze sterker is dan ik dacht. En vertelde ik van de week nog tegen een vriendin dat Fluffy's lichaampje nog niet in de rui is... zo snel kan het dus veranderen .

Ook met Snowy ging het weer bergaf. Weer begon hij te niezen en smakken. Ik hoopte dat het met Fluffy's rui te maken had en dat de haartjes in zijn neus/mondje kriebelden. Maar ik zag dat zijn borst ineens ook weer wat losliet. Dat was niet alles, hij stopte ook ineens met eten en toch had hij geen verstopping of gasaanval, heel vreemd hoor. Ik masseerde zijn buikje en vond het al vreemd dat hij dit toeliet. Normaal houdt hij er niet van. Enkele uren later kwam er een vreemde keutel naar buiten: groot, hard, grillig en puntig van vorm. Die obstructie had hem dus dwars gezeten. Vlak daarna begon hij weer te eten als een bootwerker en binkies te maken.

Maar de oorzaak van die vreemde keutel is mij een raadsel, hij heeft zeker niets verkeerd gegeten. Ik vraag me af of het een samengekoekte soort keutelketting of kleine verstopping geweest is die door zijn darmpjes moest. Helaas heeft hij door dit voorval weer gewicht verloren. Hij zou nu op zijn wintergewicht van meer dan 900g moeten zitten maar hij weegt nauwelijks 860g .

Hij wordt ook al 8 jaar en zijn leeftijd zal wel meespelen, dan neemt de weerstand wat af. Maar het stoort me dat ik het niet voor elkaar krijg dat de nijntjes zich goed voelen gedurende een langere periode. Heel frustrerend! Daarom krijgt ook hij nu SSS junior bij.

Ik wilde hem overigens ook een grashuis geven in zijn kooi maar het grote formaat neemt teveel ruimte in. Dus heb ik een kleintje besteld maar dat is wel écht klein. Te klein dus, heel jammer . Maar het maakt toch leuk knaagmateriaal.

Omdat het zo koud geworden is, besloot ik hen de snugglesafe te geven. Vooral Fluffy met haar oude stramme spieren had last van de koude. Ze maakte er dankbaar gebruik van .

Maar dan komt er een stout boefje die via manipulatie (lees: likjes geven), ervoor zorgt dat Fluffy weggaat en er zelf tegen gaat liggen! 

Zeker nu ze in de rui is, verzorgt hij haar veel. Zelfs als ze gedeeltelijk 'ingepakt' is .

Samen eten en spelen is altijd leuk .

Ik vond hier nog een huisje waarvan ik dacht dat het kon dienen voor Snowy. Maar ook dat was te klein. Dan mag de kleinste van de familie ermee spelen en zoals jullie zien: het is een succes, Mika is er dol op .

Hopelijk is het warmer weer als ik mijn volgende blog schrijf en zal er hier sprake zijn van blijvende gewichtstoename. We blijven er in geloven! 

Door de problemen met mijn modem, volgt er nu weer een lange blog, omdat ik enkele weken niets geplaatst heb. 

Om te beginnen met Chica: enkele uren na mijn blog van 8 januari legde ze weer een ei . Netjes 2 dagen later kwam het volgende ei tevoorschijn. Deze twee hadden gelukkig wel een goede schaal. Nu zit ze al bijna 3 weken op 3 eitjes te broeden en zoals verwacht begint ze langzaam haar interesse te verliezen. Dat werd ook tijd want de voorbije weken heb ik haar kooi niet kunnen schoonmaken. Jammer genoeg begint ze zich alweer broeds te gedragen dus ik ben bang dat het nog niet gedaan is met eieren leggen.

Met Snowy bleef het lange tijd goed gaan totdat... de technieker hier in huis kwam om de internetverbinding te herstellen. Mijn mannetje was doodsbang, vluchtte, stampte enz. Fluffy bleef er heel cool onder en trok zich niets van de vreemde man aan. Ongelooflijk, het lijkt wel alsof die twee van karakter geruild hebben... Vroeger was Fluffy de angsthaas en Snowy de koele kikker, nu is het andersom.

Snowy was die morgen nog lekker aan het rennen en binkies maken maar na het bezoek van die man, werd hij suf, begon hij te niezen, smakken, werd zijn eetlust minder en had hij last van zijn spijsvertering. Eindelijk weet ik nu dus heel zeker dat het symptomen zijn van stress. Stress die hij anders ondervindt als hij in zijn kooi wordt opgesloten voor enkele uurtjes. Het duurde enkele dagen voor ik Snowy weer op de rails had maar nu is hij weer een vrolijk ventje zonder klachten. Ik weet nu wat hem stress bezorgt, ook het feit dat Fluffy meer aandacht kreeg dan hij, kon hij niet goed verdragen. Maar nu ik er rekening mee hou, gaat het weer stukken beter met hem .

Ook over Fluffy valt goed nieuws te melden. Vlak na mijn vorige blog, begon ze weer af te vallen, ze was dan ook flink in de rui gegaan. Toen kreeg ze nog 1/2 gewone Science Selective en 1/2 junior selective. Gezien verharen ook enorm veel energie vergt - zeker voor een konijntje op leeftijd - besloot ik de verhouding voer te veranderen. Ze krijgt nu 3/4 junior voer en kijk... de weegschaal geeft nu 1847g aan . Je ziet dat het haar ook meer kracht en energie geeft. Ze speelt meer, huppelt vaker rond en legt daarbij langere afstanden af. Haar houding is ook verbeterd en ze wil niet meer iedere avond ingewikkeld worden. Ook bij het medicijnen geven, begint ze opnieuw tegen te stribbelen. Een tijd geleden nam ze alles heel gedwee, zowel van mijn vriend als van mij. Maar hoe beter ze zich voelt, hoe ondeugender ze wordt. Ze ging zelfs op de loop toen ze weer in haar kooi moest . Ze slaapt niet meer zo vaak op de linkerzij en raakt soms bijna zelf recht. Ik hoop zo hard dat het op deze manier vooruit blijft gaan!

Genoeg tekst, tijd voor mooie beelden .

Geen kat maar een konijn in de zak .

Elkaar wassen.

's Avonds heeft Fluffy ook weer energie om te komen "helpen" met de kooien te verschonen .

En tot slot nog dit leuk filmpje. Mijn vriend en ik zijn beiden metal-fans, we houden van harde muziek. De dieren zijn er hiermee opgegroeid en worden er niet nerveus van. Sterker nog: hoe luider de muziek staat, hoe relaxter Fluffy erbij gaat liggen en vaak valt ze gewoon in slaap. Eén van mijn favoriete cd's aller tijden is Star One van Ayreon en ook bij Fluffy valt die in de smaak .

Omdat het even geleden is, wordt dit een lange blog dus ga er maar voor zitten .

Ik zal beginnen met het spannende gedeelte. Voor Kerstmis gedroeg Chica zich erg broeds. Dat deed ze wel vaker dus ik zocht er aanvankelijk niets achter. Toen ze wel érg fanatiek werd en ook begon te scharrelen op de bodem en begon te blazen, werd ik ongerust. Haar ontlasting werd ook wateriger en ze kwam aan in gewicht, alles wees erop dat er een ei zat aan te komen.

En jawel, na precies 1 jaar volledige rust legt Chica op Kerstdag een eitje! Als dat geen kerstwonder is... . Het lachen verging me kort daarna want ze weigerde nog te eten, zat met geknikte staart en voelde zich duidelijk niet goed. Ik zag het scenario van vorig jaar weer helemaal terugkomen en met een bang hartje legde ik alvast het telefoonnummer van de vogelarts klaar. Ik probeerde van alles om haar weer aan het eten te krijgen maar ze wilde enkel nog kracker en pompoenpitten.

Toen het 2de eitje na een dag kwam, kwam ook haar eetlust terug, oef! Het duurde even voordat ik het ei kon controleren want ze beschermde haar "nest" heftig. Maar waar ik bang voor was, kwam ook uit. Het eitje had maar een halve schaal, de andere helft was een windei met alleen een vliesje. Ik nam het weg omdat dit een broeihaard van bacteriën kan zijn. 

Maar nu zat ik wel met een probleem! Want valkparkieten broeden pas vanaf het 2de eitje en het was duidelijk dat er geen 3de meer zou komen. En inderdaad, Chica was heel nerveus en wist niet of ze dit ei moest uitbroeden of niet. Ze zit er verschillende uren per dag wel op maar echt fanatiek is ze niet. 

Toen ik vorig jaar op het punt stond om kunsteitjes te kopen, heb ik het niet gedaan omdat het leek alsof er geen eitjes meer zouden komen. Dus nu alle winkels gebeld maar noppes, niemand verkocht kunsteieren van dat formaat. Totdat ik per toeval een hengelsportwinkel  tegenkwam die ze wel in huis had. De laatste plaats waar ik aan dacht maar ik was wel blij! Mocht er na deze episode nog een ei-leg-periode volgen, dan ben ik nu tenminste voorbereid! 

Maar ik hoop dat dit echt de laatste stuiptrekkingen waren want met een leeftijd van 12 jaar is Chica toch ook bejaard te noemen...

Tot zo ver de bange tijden, nu volgt er niets dan goed nieuws !

Laat ik beginnen met de kleinste van de familie: Mika. Zij is op oudejaarsavond één jaar geworden, het was dubbel feest hier! Haar fokker vertelde me dat haar mama nu anderhalf jaar is en haar oma zelfs 2 jaar en 3 maanden! Haar papa is 2 jaar en 9 maanden oud geworden dus met zo een genen, hoop ik op een lang leven voor Miekje .

Als kerstcadeautje heeft ze een eetbaar huisje gekregen en op haar verjaardag een gezond en lekker hapje van kracker, sla en papaya.

Sinds kort is ze haar naam als knaagdiertje aan het waarmaken en maakt ze extra gaten in haar spoetnik . Ik ben al blij dat ze de knaagsporen niet opeet...

Ook de konijntjes kregen cadeautjes bij Kerst natuurlijk. Het is geen 'waw'-succes maar ze vinden dit wilgennest af en toe toch wel leuk.

Met Snowy blijft het zo-zo gaan. Hij is gelukkig aan het bijkomen en weegt nu bijna 900g. De dagen dat hij niet niest, worden goddank wel talrijker en de niesdagen minder. Soms lijkt hij wat moeite te hebben om te springen. Ik begin dan altijd met dingen uit te sluiten en ik liet zijn nageltjes knippen door mijn dierenarts. Zoals gewoonlijk vond iedereen hem superschattig . Het heeft niet echt verbetering gebracht dus ik vermoed dat hij ook wat last begint te krijgen van ouderdom. Bij Fluffy begon het ook rond die leeftijd en binnen enkele maanden wordt ook Snowy al 8 jaar.

Gelukkig blijft hij een vrolijk en enthousiast ventje en zijn nieuwste obsessie is Fluffy's grashuisje geworden. Hoewel hij zelf een grashuis heeft, lijkt hij dit veel leuker te vinden.

Ook over Fluffy niets dan goed nieuws. Ik had het zelf niet meer verwacht en ook mijn dierenarts kon het nauwelijks geloven. Maar sinds ik junior voer bijgeef, is Fluffy gestaag beginnen bij te komen. Het ging van 1742g naar 1756, dan 1776, 1785, 1797 en 1803 en nu naar 1818g 

Daar blijft ze al een weekje op hangen maar stiekem hoop ik dat er toch wat gewicht zal bijkomen. Hoewel ik al héél blij ben met dit resultaat. Ze voelt steviger en voller aan en... kan beter lopen. Het lijkt wel alsof er inderdaad spiermassa aan het bijkomen is want ze zakt niet meer door die poot en "hangt" ook niet meer op die bil.

Dat is niet het enige, ik was stomverbaasd en dolgelukkig toen ik zag dat haar hoofdje, wangen en kontje plots flink beginnen te ruien! Voor mij is dit een teken dat haar lichaam weer sterk genoeg wordt/is om dit aan te kunnen. De dagelijkse massages, ttouch en bandage dragen ongetwijfeld bij in deze positieve evolutie.

Ze kan nog steeds niet zelfstandig overeind komen als ze op haar linkerzij ligt maar het heeft wel een ander voordeel. In die positie kan ze haar rechter-achterpootje vlot wassen en zou ze zelfs aan haar oor kunnen krabben. Ze beseft dit echter nog niet helemaal.

Wij proberen haar rechteroor zo goed mogelijk schoon te maken. Maar toen ik haar met haar hoofd zag schudden, rook ik even aan haar oortje en dat rook naar oorsmeer. Dus weer een ritje dierenarts om het goed te laten schoonmaken. Wij durven blijkbaar niet diep genoeg te gaan en ook niet genoeg tegen de wand. Maar wij hebben dan ook geen speciaal lampje om in de oren te kunnen kijken .

En maakte ik me enkele weken geleden nog zorgen omdat ze niet meer van haar fles dronk: op een nacht werd ik wakker van het getik van haar tuitje . Ze ligt ook minder vaak op die linkerzij, ze ligt vaker op haar buik of rechterzij.

Andere positieve dingen: ze springt vaker zelf uit de kooi; heeft weer zin om langere afstanden af te leggen, om te knabbelen enz. Zelfs korte ren-beurtjes kunnen er vanaf! De eerste keer gebeurde dit om 2u30 's nachts  Hoewel het een vreselijk vroeg uur was, was ik ontzettend blij om haar het grashuis zien in en uit te stuiven .

Ze laat steeds vaker haar oud, pittig karaktertje zien. Zoals hier bv. in dit filmpje:

Maar wat me vooral blij stemt, is dat mijn 2 schatteboutjes elkaar weer gevonden hebben. Ze liggen heel vaak samen en dat levert erg schattige beelden op .

Ik kan me geen mooier begin van het nieuwe jaar wensen .

Dat het een vreugdevol jaar mag worden waarin al jullie wensen en dromen mogen uitkomen! 

Vorige keer schreef ik nog dat ik 's nachts regelmatig opstond. Het leek me gemakkelijker om gewoon beneden op de bank te blijven slapen en dat doe ik dus ook al sedert 2 weken. Gelukkig begrijpt mijn vriend dat ik alles voor mijn dieren wil doen. Ik vermoed dat hij het stiekem wel leuk vindt om het bed voor zich alleen te hebben . 

In de nacht net na mijn vorig bericht, was Fluffy weer op haar verkeerde zijde gaan liggen. Gelukkig sta ik nog steeds minstens 3x per nacht op, dus om 2u. 's nachts heb ik haar al kunnen rechtzetten. Ze lag weer in een diepe kuil op de rubber matten en had alle bodembedekking en hooi weg gesparteld. Bovendien had ze - wellicht van de angst - een plas gedaan waardoor haar hele linkerbil/flank nat was. Dus ook dat diezelfde nacht nog zo goed mogelijk afgedroogd, het wassen heb ik pas de volgende dag gedaan.

Hoewel het heel vermoeiend is om 's nachts meermaals op te staan (en het begint helaas door te wegen), ben ik toch blij dat ik het doe. Vaak sta ik voor niets op maar die enkele keer dat ze mij nodig heeft... dan kan ik er voor haar zijn.

Het viel me overigens op dat ze tijdens de andere nachten altijd blijft zitten, ze gaat nauwelijks nog liggen (waarschijnlijk uit angst om niet meer overeind te komen). Dat moet enorm vermoeiend zijn en daarom neem ik haar zo een 2 à 3x per dag tussen mijn voeten. Daar valt ze als een blok in slaap (soms zelfs met gesnurk ). En wat me daarna opviel, bevestigt mijn vermoeden dat mijn lieve meid al een tijdje doodmoe is. Want door het vele slapen, huppelt ze nu vaker rond en gedraagt ze zich over het algemeen kwieker. En dat terwijl ik de metacam dosering toch aan het afbouwen ben!

Ik voer nog steeds Junior selective bij en iedere dag geef ik wat meer brokjes. Dan wacht ik af of ze haar blindedarmkeutels nog opeet. En indien dat het geval is, krijgt ze de volgende dag nog meer. Nu zit ze 's morgens aan anderhalve bodem van haar kom en 's avonds nog eens een halve bodem. Dat is 2x zoveel als ze tot voor kort kreeg.

Wellicht heb ik haar vorige keer gewogen met een volle blaas want 50g aankomen in 1 week tijd is wel heel veel. Ze is gestaag van 1742g naar 1756g gegaan en gisteren woog ze 1775g. Ik besef dat ze nooit meer op haar 'oude' gewicht zal komen, maar als ik het afvallen kan tegenhouden, ben ik al heel blij.

Meer voer samen met meer rust, leidt - voorlopig althans - tot een energieker konijn .

Ik vind het zo jammer dat ik dit niet eerder geprobeerd heb, maar ja, een mens weet nu eenmaal niet alles van tevoren. Ik begrijp nog steeds niet hoe eiwitrijker voer net niet leidt tot meer blindedarmkeutels maar ben er wel blij om.

Van Snowy begrijp ik ook niet veel. Hij kan plots enkele dagen ruien, wat resulteert in niezen, smakken en slechtere eetlust. En zo plots als het komt, is het ook weer voorbij en dan is hij weer het vrolijk sprintend en binkiënd ventje.

Hij krijgt gelukkig wel weer aandacht van Fluffy:

Een maand geleden was Fluffy jarig maar ik durfde toen niets extra geven omdat ze veel last had van plakpoep. Gezien ik dit zo wil houden, heb ik een late en bescheiden verrassing gegeven.

Ingewikkeld worden als baby vindt ze ook nog altijd leuk en het ontspant haar. Hoewel ze hier op haar 'verkeerde' zijde ligt, heb ik haar kunnen kalmeren en raakte ze niet in paniek. Pas na een kwartier liggen, wilde ze overeind komen.

Gisteren ging ze dan eindelijk weer zelfstandig ontspannen liggen (op de juiste zijde!). Hier zie je overigens hoe ingevallen haar kontje geworden is.

Nu ze weer meer rondhuppelt, gaat ze ook weer zelf naar de hondenmand-wc.

En Snowy trekt zich nog vaak terug in "zijn" grashuisje. Hij is natuurlijk ook niet meer van de jongsten (wordt 8 in het voorjaar). Hij geniet ervan om languit ontspannen te kunnen liggen. Soms steekt Fluffy haar hoofdje naar binnen maar ze gaat voorlopig nog niet bij hem liggen.

Van Mika even geen foto's. Ik probeer het wel maar omdat ze zo adhd en watervlug is, heb ik veel kontjes en halve hamsters op foto staan . Ik blijf pogingen ondernemen om haar 1 seconde stil te laten zitten voor een foto.

Even een kort berichtje over Fluffy. De afgelopen week zat ze zo scheef dat ze voortdurend met haar bil in haar eigen blindedarmkeutels zat. Ze eet die niet altijd meteen op en dan gebeurt het dat ze er pardoes gaat inzitten. Mij wachtte dan de 'aangename' taak () om haar bil te wassen. Ook zij vond het allesbehalve leuk. Ze laat veel toe zonder morren maar bij deze handeling hoor ik haar duidelijk grommen/knorren wat haar de bijnaam knorpotje oplevert . Het resultaat vóór een wasbeurt:

Het viel me op dat ze vaak ook in de kooi bleef suffen terwijl ze er normaal gezien toch graag uit wil. Bovendien 'sleepte' ze meer dan huppelen en dat deed me besluiten om meer Metacam te geven (0,4 ml i.p.v. 0,25). Dat hielp gelukkig! Ze sloft niet meer en gedraagt zich ook kwieker. En... ze gaat niet meer met haar bil in de blindedarmkeutels zitten!

Omdat ze zachte dingen zoekt om tegen te leunen, gaf ik haar nog iets nieuw. Enkele jaren geleden kreeg ik van mijn vriendin een grote pluche dobbelsteen. Toen Snowy nog jong was, sprong hij erop en plaste hij erop. Maar ook hij is al op leeftijd en kan nu niet meer zo hoog springen. Dus de dobbelsteen werd weer bovengehaald en met succes! 

De woorden van mijn dierenarts bleven in mijn hoofd zinderen: een zakje botjes. Met Olvarit ben ik niet gestart omdat het meer suikers dan nuttige voedingsstoffen bevat. Daarom ging ik op zoek naar veilige bijvoeding en ik dacht die gevonden te hebben maar... ze lust het niet. Dan gooi ik het maar over een andere boeg. Haar eetlust is geweldig goed, ongelooflijk eigenlijk. Haar groenteschotel verdwijnt in een half uur tijd terwijl ze er vroeger 2 uren over deed. Brokken eet ze ook in 1 keer, vroeger at ze die in fasen. Dus: meer groenten die ook in een mum van tijd in dat mondje verdwijnen. En meer brokken maar dan wel junior Science Selective. Die bevatten meer eiwit tegenover het gewone voer. Wat me verbaast: als ik meer van het gewone voer geef, laat ze haar blindedarmkeutels liggen en bij dit junior voer niet, raar... Maar het lijkt te helpen want in een week tijd is ze 50g aangekomen. Ik hoop dat dit blijvend is en niet tijdelijk. En eigenlijk hoop ik ook dat het helpt om weer wat spieren op te bouwen. Hoewel ik bang ben dat de schade onomkeerbaar is.

Ze huppelt nu weer zelf naar Snowy's kooi om te plassen. Een gratis zonnebad is dan mooi meegenomen .

Oh ja, enkele weken geleden maakte ik me zorgen om die roze vlekjes onder haar voorpootjes. Maar dat waren slechts de kussentjes van haar pootjes die zichtbaar waren omdat de haren opzij geduwd werden door het steunen. Niets aan de hand dus.