ASTERION
Foto
Blog als favoriet !
Foto
E-mail Asterion

Druk op onderstaande knop om Asterion te e-mailen.

Foto

    DIRECT INFOLIJN

     Tel. 03 6695829
     GSM 0486 845165
 
    GSM 0476 405276

- Algemeen vrijblijvend 
  info Asterion

- Aanmelding bijwonen
  waarnemingsavond

- Inschrijving cursus
  of voordracht

- Aanmelding 
  lidmaatschap

Foto
Actueel activiteitenagenda

Mei 2014

10 mei - STERRENKIJKWANDELING KALMTHOUTSE HEIDE
(Meer informatie)

Inhoud blog
  • Astronomievereniging ASTERION - Wie zijn wij ?
  • ACTIVITEITENKALENDER 2014 / WAARNEMINGSPLANNING EN AANVERWANTE
  • ACTIVITEITENKALENDER / VOORDRACHTEN EN OVERIGE EVENEMENTEN
  • VOORDRACHTEN ASTERION
  • LIDMAATSCHAP - LEDENINFO
  • CURSUS BASISSTERRENKUNDE VOOR BEGINNERS EN GEVORDERDEN - EDITIE 2014
  • STERRENKUNDEWANDELING ZOMERZONNEWENDE KALMTHOUTSE HEIDE
  • LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING - NACHT VAN DE DUISTERNIS 2014
  • VVS - ASTERION ZONNEKIJKDAG EEN SUCCES !
  • LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING BRECHTSE HEIDE - NACHT VAN DE DUISTERNIS
  • Avontuurlijke sterrenkundewandeling Kalmthoutse heide 2012
  • Zonswaarnemingen en practische astrofotografiesessie
  • EXTRA WAARNEMINGSMATERIAAL 2012
  • Even voorstellen...
  • LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING BRECHTSE HEIDE
  • OPENDEUR 2010 EN TELESCOOPWORKSHOP 2011
  • WAARNEMINGSMATERIAAL 2010
  • OPROEP AAN DE JONGEREN ...
  • STERRENKIJKWANDELINGEN KALMTHOUTSE HEIDE
  • Sterrenkijkwandeling i.s.m. VMPA / Natuurpunt
  • EEN GREEP UIT ONZE VOORBIJE ACTIVITEITEN
  • Voordrachten/beamerpresentaties Vormingscentrum
  • Vanwaar de naam Asterion ?...
  • Verworven erkenningen / samenwerkingsverband
  • Fotosessie VVS Sterrenkijkdagen 2009 Keienven Wuustwezel en Antverpia Brasschaat
  • Publicaties Asterion
  • Interessante waarnemingen en toestand 2014 (VVS Hemelkalender)
  • Enkele nuttige tips bij de groepswaarneming
  • Vormingscentrum Wuustwezel
  • VERENIGING / Doelstellingen - Waarnemingsmateriaal
  • BESTUUR EN LEDENLIJST
  • Wist u dat ?... Johannes Stadius
  • Oriëntatie - Sterrenbeelden
  • Magnitude of helderheid.
  • Amateuropnamen
  • Exoplaneten en mogelijk (intelligent) buitenaards leven
  • Exoplaneten
  • Komeet Holmes
  • BERICHTGEVINGEN/INITIATIEVEN
  • Waarnemingssite Wuustwezel.
  • Het begrip Tijd (CET - GMT - Universele tijd)
  • Planisfeer
  • Weergave maanfase en data
  • Maanfotos
  • Maansverduistering
  • Maankaarten
  • De Zon
  • Ons zonnestelsel
  • Webcamopname Zonneprotuberans
  • Venus - Venustransit.
  • Planeet Jupiter met manen.
  • Saturnus / Cassini-Huygens.
  • Neptunus en maan Triton
  • Nevels/Paardekop- en Vlammennevel.
  • Meteoren / Meteorieten
  • Waarneming van meteoren / Vuurbol of bolide.
  • Meteoren / meteorieten - You tube videos
  • Optische weetjes
  • Hemelmechanica, Monteringen
  • De Newtontelescoop
  • Newtonkijker op parallactische montering
  • Enkele astrobouwprojectjes van de voorzitter.../ Telescoopzoeker
  • Slijptafel optische spiegel
  • Regelbare spiegelhhouder
    Zoeken in blog

    Archief per jaar
  • 2006

    Registreer u op
    FACEBOOK
    en volg ons op:
    http://www.facebook.com/
    Asterion.astronomy

    Foto

    VVS 

    (VERENIGING VOOR STERRENKUNDE)

    Deze vereniging werd opgericht in 1944 ten behoeve van de sterrenkundige amateur- en beroepswereld in Vlaanderen. Zij heeft tot doel de bestudering, aanmoediging en verspreiding van de sterrenkunde en aanverwante wetenschappen. De vereniging beschikt over gespecialiseerde werkgroepen en heeft tal van erkende aangesloten afdelingen/astronomieverenigingen verspreid over het Vlaamse landsgedeelte. Asterion is een aangesloten regioafdeling van VVS.  Door op het VVS embleem te klikken krijgt u toegang tot hun interessante website en kan u tevens de gegevens van de Hemelkalender van de lopende maand raadplegen.

    ASTERION DANKT ZIJN SPONSORS:

    Foto
    Bredabaan     503
    2990  Wuustwezel
    Tel.   03 6697040

    Foto
    Fazantendreef        31
    2990 Wuustwezel  (B)
      www.keienven.be

    Foto
     
        Huis KERSTENS
            Decoratie

    Helpt Elkanderstraat 10
    2990 Wuustwezel

    www.kerstens.be


            
    HERMANO
     Traiteur - Vishandel

    Theo Verellenlaan 27
    2990  Wuustwezel
    www.hermano-junior.be

    Foto
    Lingerie - nachtkleding
    Ondergoed  dames  en heren

    Posterijstraat    2
    2990 Wuustwezel
    Tel.  03 6633776

    Foto
    Rondvraag / Poll
    Van waar kent u Asterion ?
    Via VVS website
    UITdatabank of overige aankondiging
    Tijdschriftartikel
    Affiche
    Gemeentelijke of provinciale cultuurdienst
    Natuurpunt
    Asterion Facebookpage
    Bijwoning verenigingsactiviteit
    Via vrienden of kennissen
    Via Google
    Bekijk resultaat

    Þ Kijk eveneens voor een degelijke Belgische en vooral lokale weersvoorspelling voor Wuustwezel en omgeving op WWW.WIETWEER.BE

    Foto
    Rondvraag / Poll
    Interesse vereniging en onze activiteiten.
    Ja, ik zou graag actief meewerken aan deze vereniging.
    Ja, ik ben op termijn geinteresseerd om lid te worden.
    Ik ben enkel geinteresseerd in de inhoud van de artikels.
    Ik ben reeds lid van een dergelijke vereniging of sterrenwacht.
    Ik heb een beperkte interesse voor dit onderwerp.
    Ik interesseer mij voor totaal andere onderwerpen en hobbys
    Bekijk resultaat

    U KAN ZICH NU REEDS INSCHRIJVEN VOOR DE CURSUS BASISSTERRENKUNDE 2015...
    MAANINFO
    Foto

    Maanfasen.

    Wat wij vanop Aarde kunnen waarnemen is de verandering van nieuwe tot volle en terug naar nieuwe Maan in een periode van 29 ½ dagen (synodische maand). Als de Maan tussen de Aarde en de Zon staat dan keert ze haar niet verlichte zijde naar ons toe. De siderische omlooptijd (de tijd die de Maan erover doet om een volledige omloop te maken aan de hemel) bedraagt 27 1/3 dagen. Staat de Aarde tussen Zon en Maan, dan kunnen we de vol verlichte zijde van de Maan waarnemen. Bij een kwart van de omloop zien we het halfverlichte oppervlak. (eerste of laatste kwartier). Een tipje: zien we een letter P (premier) dan hebben we met het eerste kwartier te maken, D (dernier) het laatste. De Maan beschrijft dus een baan om de Aarde maar heeft ook een aswenteling en keert ons steeds dezelfde zijde toe. Daarbij maakt ze ook nog een “knikkende” beweging (libratie), tengevolge daarvan zien we ca. 59% van het totale oppervlak. Het overige onzichtbare percentage werd enkel door ruimtesondes en tijdens bemande maanvluchten onthuld.

     

    Foto

    Foto: © Elie Rousset

    Maankrater Stadius

    De verzonken Maankrater (naast de bekende Copernicuskrater) genoemd naar Johannes Stadius, wis- en sterrenkundige uit Loenhout.

    Foto


    Maankaart


    Deze Maanmap met een formaat van 236 x 244 mm. toont meer dan 500 maandetails (kraters,bergen,valleien en rillen). Ze bevat tevens waarnemingstips, gegevens over de Maanfazen en een kleinere map van de donkere zijde van de Maan. Tevens zijn ook de landingsplaatsen van bemande en onbemande maanvluchten erop aangeduid. Prijs: rond 10 euro.

    Foto

    Foto: Courtesy NASA

    De Zon

    Foto genomen in UV licht vanuit Skylab. Het toont een van de meest spectaculaire zonnefakkels ooit opgenomen. De massa van de Zon bedraagt bijna 333.000 maal deze van de Aarde en haar diameter 1.392.000 km. In de buitenste laag (fotosfeer) bedraagt de temperatuur ca. 6000° C. Door de enorm hoge temperatuur in de kern (15 miljoen °C.) en de extreem hoge druk kunnen er radioactieve reacties op gang komen. Deze zorgen voor de omzetting van waterstof in helium. Dergelijke activiteit is reeds voor ongeveer 4,6 miljard jaar aan de gang. Het ganse proces zorgt voor convectie, die ontstaat aan het oppervlak en waarbij warmte en licht vrijkomt. Een belangrijke satelliet i.v.m. zonnewaarneming is SOHO. Dit zonne- en heliosferisch observatorium werd gelanceerd op 2 december 1995.Het is een samenwerkingsproject van ESA en NASA. De satelliet bestudeert de zonnekern, de zonnecorona en zonnewind. Onder de twaalf instrumenten aan boord bevindt zich de LASCO coronagraaf. Deze kan ook aangewend worden om kometen die de Zon passeren te observeren. Op Sohoafbeeldingen bedekt de blauwe schijf in het centrum het zonlicht, de kleine cirkel geeft de positie van de Zon zelf aan.De corona, zonnefakkels, planeten en eventueel kometen zijn zichtbaar.De onderstaande foto toont een opname van de LASCO2 camera. Het is een afbeelding van een heldere coronale massauitstoot met een enorme eruptie tot gevolg. (Opname 2 juni 1998 om 13:31h. UT). Op de site van SOHO kan je veel meer van dergelijke zonneopnamen en ook -videos bekijken:  http://sohowww.nascom.nasa.gov/

    Foto
    Foto: Courtesy of SOHO/LASCO2 consortium. SOHO is a project of international cooperation between ESA and NASA.
    Foto

    Amateurfoto:
    W. Ransburg.

    Totale zonsverduistering van 11 augustus 1999.

    Foto
    Foto
    Foto

    Fotos: Courtesy SOHO (ESA&NASA)

    SOHO PROJECT

    Bovenstaande fotos tonen de afgewerkte SOHO satelliet en SOHO tijdens een van zijn constructiefazes. Buiten de uitgevoerde werkzaamheden in de Matra Marconi werkplaatsen werd de samenbouw van sonde en raket voorbereid in het SAEF-2 Kennedy Space Center. Tenslotte de afbeelding van de Atlasraket tijdens de lancering op Cape Canaveral die de sonde in zijn correcte baan bracht.

    Foto

    Amateurfoto:
    W. Ransburg


    Lagunenevel/Messiercatalogus.

    De Messiercatalogus werd samengesteld door een Frans astronoom Charles Messier, geboren 26 juni 1730. Zijn aanvankelijke interesse voor het bestuderen van kometen heeft geleid tot de ontdekking en/of catalogering van vele wazige objecten. (Lijst van 110 deep sky objecten en door hem gecatalogeerd onder de benaming M1 tot M110.) De reeks is samengesteld uit nevels, open sterrenhopen, bolsterrenhopen, dubbelsterren en galactische stelsels. Een van deze objecten opgenomen in zijn lijst is de M8 – Lagunenevel. Het is een zeer uitgestrekte emissienevel (ca. 140 bij 60 lichtjaar afmeting) en bevindt zich op een afstand van 5200 lichtjaar in het sterrenbeeld Boogschutter (Sagittarius). De eigenlijke ontdekker van dit object is  Guillaume Le Gentil, eveneens een Frans astronoom. Hij ontdekte tevens de zoals heden bekende M32,M36 en M38. In diverse lectuur kan U de volledige lijsten en hun afbeeldingen terugvinden. De practische werken rond dit thema zijn zeker een aanrader om voor of tijdens de waarneming te raadplegen. De sterrenhoop NGC 6530 die het centrum van de Lagunennevel vormt werd reeds in 1680 ontdekt door John Flamsteed. Deze Britse amateurastronoom zou zijn kennis aanvankelijk putten uit zelfstudie. Later zou men voor hem het Koninklijk Observatorium van Greenwich bouwen om hem toe te laten zijn studie doorgedreven verder te zetten. Hij had bij zijn overlijden tal van belangrijke studies en ontdekkingen op zijn palmares staan. Bij donkere hemel kan men met een kleine telescoop de Lagunenevel slechts als een vage vlek waarnemen. Fotos zoals hierboven zijn bekend van opnamen met de Hubbletelescoop en van de grote sterrenwachten. De getoonde foto is echter een opname gemaakt door een ervaren amateurastronoom.

    Foto

    Amateurfoto:
    W. Ransburg


    M42 - Grote Orion-
    nevel.__________

    Deze difusse nevel vinden we terug in het sterrenbeeld Orion, gemakkelijk te herkennen aan de drie gordelsterren. (In de winterperiode te localiseren in het zuiden). De samenstelling van deze nevel is vnl. 90% geioniseerd waterstof en 10% helium. Het is een broedplaats voor nieuwe sterren. Hij staat op een geschatte afstand van ca. 1600 lichtjaar en heeft een leeftijd van enkele tienduizenden jaar. Bij uitzonderlijk heldere nachten met het blote oog te zien als een lichte vlek, door een kleine kijker ziet men reeds enige structuur. Het sterrenbeeld Orion is in het noordelijk halfrond een opmerkelijk wintersterrenbeeld. Het bevat buiten de grote nevel zelf nog enkele andere interessante objecten voor deepskywaarneming. (O.a. onder de ster Alnitak, de Paardekopnevel).

    Foto
    M51 -"Whirlpool"- of Draaikolkspiraalstelsel.

    De diverse deep-sky sterrenstelsels zijn gecatalogeerd naar type en structuur. Ook ons eigen melkwegstelsel (spiraalstelsel) is hierin opgenomen. Het is een platte schijf met naar het midden toe een verdikking nabij het sterrenbeeld Boogschutter. Het draait zoals een groot wiel en de miljarden sterren bewegen zich rond het centrum. Ons ganse zonnestelsel is er in verhouding een minuscuul onderdeel van dat meedraait in een van de buitenste regionen van een van de spiraalarmen. De afstanden die we in dit verband hanteren zijn reeds in verhouding enorm groot te noemen. Hierboven een amateurfoto van M51, het “Whirlpool”- of Draaikolkstelsel. Het is opgebouwd uit gas, stof en jonge heldere sterren. Het werd ontdekt in 1773 en was meteen het eerste sterrenstelsel waarin spiraalstructuur werd waargenomen. De foto werd genomen door W. Ransburg met een 200 mm. Newtontelescoop. Het is de som van drie opnamen met elk 20 min. belichtingstijd op 400 ASA met een Canon D1 camera.

    Foto

    Amateurfoto: Rui Tripa

    Mars

    Deze planeet met zijn typisch roodachtige uitzicht, veroorzaakt door het hoge ijzergehalte, is een interessant waarnemingsobject. Haar gemiddelde afstand tot de zon bedraagt ca. 228,3 miljoen km. en de omloop rond de zon in een langgerekte elliptische baan bedraagt 669 dagen. De middellijn is 6.794 km. De Nederlandse astronoom Christiaan Huygens merkte als eerste op 28 november 1659 de verschuiving van een donkere opervlaktevlek (Syrtis Major) op waaruit hij toen reeds een aswenteling van ca. 24 uur kon afleiden. (De exacte rotatietijd bedraagt 24 h. 37 min. en 22,7 sec.) Het idee van de Italiaanse sterrenkundige Giovanni Schiaparelli als zouden er op de planeet kanalen voorkomen is sinds bijna 40 jaar definitief opgeborgen. Bekeken door de later kwalitatief sterk verbeterde telescopen bleken deze “canali” afzonderlijke strepen en vlekken te zijn. De onbemande ruimtetuigen alsook de zeer geslaagde landing van de twee Viking ruimtevoertuigen in 1976 brachten nog eens extra duidelijkheid aangaande het oppervlak van Mars. Zij hebben aangetoond dat het bestaat uit droge beddingen en kloofdalen alsook uit dalen met steile wanden. Enorme vulkanen, diepe kraters, hoogvlakten, ravijnen, canyons en rotsblokken komen er eveneens voor. Zeer bekende canyon is de Vallis Marinaris (Marinerdal) van 4000 km. lang, 6 km. diep en ca. 150 km. breed. Het is waarschijnlijk ontstaan door tectonische verschuivingen in de oppervlaktekorst. De bodem is bedekt met vulkanisch as. Aangenomen wordt dat er in een zeer ver verleden wel stromend water aanwezig zou kunnen geweest zijn dat aanleiding gaf tot de vorming van valleien. Bij de huidige gemiddelde luchtdruk van ca. 5 millibar is de aanwezigheid van vloeibaar water echter volkomen uitgesloten. In 1956, 1971 en 1988 was de nadering tot de Aarde groot en ideaal voor waarneming.(1988: minder dan 59 miljoen km.). Deze eeuw zal het spijtig genoeg niet meer voorkomen. De ijle Marsdampkring bestaat voor 95% uit koolzuurgas, 3% stikstof ,1% argon en een uitermate kleine hoeveelheid koolmonoxyde,zuurstof en waterstof. Op beide polen zijn er "ijskappen" zichtbaar die in de winter groter worden en in de zomer inkrimpen of helemaal verdwijnen. Er wordt eerder gedacht aan waterijs of rijp. Er wordt tevens verondersteld dat er water, maar dan wel in ijsvorm, in de Marsbodem is opgeslagen. Er komt op Mars ook veel bewolking en mistvorming voor. Een uitzondering op de zeer zwakke wind volgens een vrij regelmatig patroon bij gemiddeld -63° C. zijn de stofstormen die plots over vrijwel het volledige oppervlak kunnen voorkomen. Kraters zijn er ook aanwezig maar vele kleinere exemplaren zijn zo goed als weggeerodeerd. Een reusachtige vulkaan, de Ascraeus Mons reikt tot bijna 24 km. hoog. De caldera heeft een opening van 120 km. aan de top! (De lavastromen verspreiden zich tot meer dan 1000 km. in zuidelijke richting). Een tweede grote vulkaan is de Olympus Mons. Mars heeft twee manen: Deimos en Phobos. Beiden van onregelmatige vorm met diameters van 10 en 20 km. Bovengetoonde foto werd genomen met een ATIK 1C webcam in combinatie met een 8” telescoop bij f/38 – Eindresultaat van 500 beelden.

     

    Foto

    Foto: Courtesy NASA

    Zuidpool Mars

    Deze foto werd genomen door de Viking Orbiter. Het is een opname van de zuidelijke poolkap. Deze bestaat hoofdzakelijk uit bevroren koolstofdioxyde en is op zijn minimum doorsnede van ca. 400 km.

    Foto

    Foto:Courtesy NASA/JPL-Caltech

    Mercurius

    Deze foto werd gemaakt door Mariner 10. Na de donkere zijde van de planeet gepasseerd te zijn werden vele afzonderlijke opnamen gemaakt van de wat meer verlichte hemisfeer, waarvan achteraf een fotomosaiek werd samengesteld. Op het oppervlak zijn zeer vele kraters te ontwaren.

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Fotos:Courtesy NASA/JPL-Caltech.

    Venus

    De eerste foto is een werkelijke kleurenweergave van het wolkendek zoals bekeken door Mariner 10. De tweede maakt het wolkenpatroon zichtbaar door gebruikmaking van een violetfilter. We zien de zwavelwolken van oost naar west en de meer heldere poolgedeelten. De winden stromen van oost naar west aan een snelheid van ca. 370 km./h. De dikke wolkenlaag doet er ongeveer 4 dagen over om over de ganse planeet te trekken. De derde afbeelding is een computersimulatie van radarbeelden van de Magellanradar aangevuld met data van de Pioneer Venus Orbiter (onjuiste radarkleurweergave om het opgemeten oppervlaktereliëf duidelijk te kunnen weergeven.) De laatste foto toont een 3D afbeelding van het westelijk gedeelte van de Eistlaregio en de Gula Mons vulkaan (rechts, 3km. hoogte). Aan de linker horizon is de Sif Mons vulkaan te zien (diameter 300 km., hoogte 2 km.) De beelden werden eveneens gemaakt door de Magellanradar en aangevuld met data van de Russische Venera 13 en 14. De computersimulatie werd afgewerkt door het JPL Multimission Image Processing Lab.

    Foto
    Amateurfoto: Tom Alderweireldt

    Jupiter

    Jupiter is verreweg de grootste en meteen ook de zwaarste buitenplaneet van ons zonnestelsel. Met zijn absolute magnitude van –9.25 is het een helder waar te nemen object aan de avondhemel. De grootste afstand tot de zon bedraagt 5,2024 AE (lees Astronomische eenheid = gemiddelde afstand aarde-zon) of 778,267 miljoen km. De equatoriale diameter van Jupiter bedraagt 142.800 km. en de massa komt overeen met 318 maal deze van de Aarde. Totnogtoe zijn er van deze planeet 16 manen bekend.Soms laten zij een schaduw zien op het oppervlak wanneer ze over de planeetschijf heen bewegen. De grootste manen zijn Ganymedes, Callisto, Io en Europa. Ganymedes heeft een middellijn van 5268 km. Alle grote manen samen werden reeds ontdekt in 1610 door Galileo Galilei. Leda, ontdekt in 1974, heeft slechts een diameter van 16 km! Een goede verrekijker (bvb 10x50) op eenvoudig fotostatief volstaat reeds om de grootste manen als fijne puntjes waar te nemen.

    Een 80-120 mm. refractor van een behoorlijke kwaliteit en bij een redelijke vergroting laat al wat meer oppervlaktedetails zien van de planeet zelf.Wat voor planetenwaarnemingen hierbij een belangrijke rol speelt is de openingsverhouding van het instrument (best rond f15 voor een standaardlenzenkijker.) Bij speciale constructies van telescopen kan dit cijfer nog veel hoger liggen. Zoals we op de foto merken laat het oppervlakteuitzicht lichte strepen,donkere banden alsook een in verhouding enorme rode vlek zien. Deze laatste is hoogstwaarschijnlijk een storm met een ontzettende kracht die reeds gedurende enkele honderden jaren waarneembaar zou zijn. Het duurt twaalf aardse jaren alvorens de planeet een volledige omloop om de zon voltooid heeft. Een aswenteling duurt minder dan 10 uur, wat zeer vlug is voor een dergelijke reuzenplaneet. Scheikundig gezien bestaat Jupiter voor het grootste deel uit waterstof en er is ook redelijk wat helium aanwezig. Op een dun laagje atmosfeer na is de volledige planeet in vloeibare gastoestand. Of de kern rotsachtig zou kunnen zijn is waarschijnlijk maar nog steeds niet zeker geweten. De oppervlaktetemperatuur bedraagt 2000°C.De amateurfoto is genomen met een astrowebcam op een 200 mm. Schmidt-Cassegrain telescoop (brandpunt ca. 2000 mm.) en bewerkt met Registax software. (Systeem waarbij met dit computerpprogramma soms honderden beelden uitgelijnd op elkaar kunnen “gestacked” worden om zodoende een optimale beeldkwaliteit te verkrijgen

    Foto
    Foto
    Foto

    Fotos:Courtesy STScI
    and NASA/JPL.


    Uranus

    De planeet Uranus heeft buiten enkele dunne, nevelachtige wolkensliertjes een vrij egaalblauwe kleur (recente opnamen van de Hubbletelescoop bevestigen dit). Tengevolge van zijn reeds eerder beschreven askanteling zijn er eigenaardige gevolgen voor de seizoenen. Een Uranusjaar duurt 84 aardse jaren. Op de eerste foto zien we een totaalbeeld, op de tweede manen, ringen maar ook in het byzonder de duidelijke aftekening van de atmosfeer die door Hubble geregistreerd werd. Op de laatste afbeelding zien we een detail van de structuur van de epsilon-ring, één van de 13 aanwezige ringen.

    Foto
    Foto

    Plössl oculair

    Het oculair in het algemeen is de in een vatting geplaatste lenzencombinatie die zich bvb. achteraan een lenzentelescoop in het zenitprisma bevindt. Je vindt ze in vele merknamen en brandpunten. Deze oculairs hebben door de vervaardiging in grote hoeveelheden een uitstekende prijs/kwaliteitsverhouding. Het schijnbare gezichtsveld rond de 50° veroorzaakt geen “tunneleffect” meer. De randscherpte is eveneens beter dan bij vele andere oculairsoorten. Plössls worden veelvuldig aangewend door amateurastronomen als all round oculairs. Ze hebben een vatting van 1.25” en zijn inzetbaar vanaf een openingsverhouding f/4. Zelfs bij Newtontelescopen met f/4 is nog een redelijke beeldscherpte over het ganse gezichtsveld aanwezig. 32 en 40 mm. Plöslls zijn zeer goede overzichtoculairs voor het maximaal mogelijke gezichtsveld bij gebruik van 1.25” focusers. Hierboven een schema van de opbouw van dit oculair: twee met optische lijm aan elkaar gekitte lenzenparen. Men heeft dus slechts vier lensoppervlakten en kan daarom een helder beeld met goede lenscorrectie bekomen. Ieder glas/luchtvlak beschikt doorgaans over een hoogwaardige multi-coating. Een goede binnenzwarting van de vatting en aanwezigheid van een rubberoogkapje zijn zeker onontbeerlijk. Let op de kwaliteit en afwerking bij uw aankoop! Lees verder ook aangaande de overige telescoopcomponenten op deze site om meer duidelijkheid te hebben aangaande de terminologie.

    Foto
    Foto

    Erfle oculair

    Erfle oculairs zijn beschikbaar in 1.25" en 2" uitvoering. Voornamelijk de 2" types zijn zeer goede deepskyoculairs voor de waarneming van uitgestrekte objecten aan een aanvaardbare prijs. Het zijn eigenlijk verbeterde Plössls met in het midden een extra lens die het beeldveld aanzienlijk vergroot (zie schema). Een kijker uitgerust met een dergelijk oculair zal adembenemende en uitgestrekte "spacewalk effect" beelden tonen. Hun gezichtsveld ligt om en bij de 70° en zijn best geschikt voor telescopen met een openingsverhouding vanaf f/5 of lichtzwakker. Bij zeer lichtsterke telescopen zijn deze oculairs eveneens bruikbaar maar zij zullen bij dergelijke instrumenten wat meer beeldkrommingsfout, Newtoncoma (bij Newtons) en in de randzone astigmatisme vertonen. Dit zijn beeldfouten waarbij vanaf ongeveer 75% uit het beeldcentrum sterren niet meer zuiver puntvormig afgebeeld worden. Lichtsterke telescopen bieden zowel voor visuele waarneming als voor astrofotografie interessante voordelen maar stellen aan quasi zowat alle types oculairs vrij hoge eisen.  Bij de meeste 2" Erfles van een degelijke kwaliteit zijn deze optische verschijnselen echter niet echt overdreven aanwezig en men dient in de  totale beoordeling daarbij ook terdege rekening te houden met de voordelige aanschafprijs. Wil u voor deepskywaarneming over werkelijk uitmunde oculairs beschikken dan zijn de Nagleroculairen een ideale keuze. Deze types hebben een gezichtsveld van 70-80° en een totaal andere opbouw. (Prijzen van ca. 300 tot wel 700 euro per stuk ! ). In dit laatste geval is uw objectieflens best ook van een uitzonderlijk goede kwaliteit om tot een optimaal resultaat te komen.

    Foto

    Zenitprisma

    Bij de meest courante types van telescopen zit het oculair aan het uiteinde van de kijkerbuis. (bvb. lenzenkijker). Uitzondering hierop is de Newtonkijker. Wanneer we met een lenzenkijker in de omgeving van het zenit (recht boven ons hoofd) of in andere moeilijke "kijkposities" willen waarnemen dan is een zenitprisma onontbeerlijk. Indien we hiervan geen gebruik maken kunnen we er enkel een stramme nek of overbelaste rug aan overhouden. Zo een zenitprisma is meestal opgebouwd in een metalen behuizing. Binnenin is een verspiegeld prisma gemonteerd. De driehoekige behuizing is aan één zijde voorzien van een oculairopening (2" of 1.25" via reductiestuk) met klemming, aan de andere zijde van een metalen insteekhuls. Deze laatste past in de opening van de focuser. De standaard norm voor de reflectie van de verspiegeling ligt rond ca. 90%. We kunnen nu onder een hoek van 90° comfortabel (bij voorkeur gezeten op een verstelbaar waarnemingsstoeltje) waarnemen. Zelfs indien de kijkerbuis volledig verticaal staat zal het nog aangenaam waarnemen zijn.

    Foto
    Foto

    Focuser

    Voor de leken onder ons: de focuser is de component op de telescoop die dienst doet om het beeld scherp te stellen. Ze zijn verkrijgbaar in 1.25" of 2" uitvoering, de laatste meestal met reductiestuk naar 1.25". Op de bovenste foto zien we een eenvoudige
    focuseerinrichting op het tandaandrijvingsprincipe voor Newtontelescopen. Op de tweede de zeer geavanceerde Crayfordfocuser. Deze waarborgt een zeer gelijkmatige loop van de tubus door kogellagers en heeft twee werksnelheden. Bovendien kunt U naast de standaardscherpstelling d.m.v. een extra fijnregelknop (grijze knop rechts op de afbeelding) met een reductie naar 1/10 haarfijn scherpstellen. Daarbij zal de tubus zich amper 1.4 mm. verplaatsen bij een volledige omwenteling van 360°. Deze uitvoering is byzonder geschikt voor astrofotografie en tevens voor gebruikers die prijsstellen op een haarscherpe manuele afstelling. Focusers volgens dit principe zijn ook verkrijgbaar voor aanbouw op refractoren evenals Schmidt-Cassegraintelescopen.

    Foto

    Barlowlens.

    Een barlowlens is een element dat uit twee of drie lenzen bestaat en tussen de zenitspiegel en het oculair word geplaatst. Ze zijn beschikbaar in 1.25” en 2” vatting. Ze kunnen uitgevoerd zijn met achromatische of apochromatische optiek. De bedoeling ervan is dat je je reeks oculairen in waarden kan verdubbelen. Een oculair met een brandpunt van 30 mm. zal dus in kombinatie met een 2x barlow een brandpunt van 15 mm. geven. In sommige gevallen kan de onderste lens van het barlowelement uitgeschroefd worden en kan deze tevens rechtstreeks in de schroefdraad van het oculair geschroefd worden met een factor x1.5. Wanneer je over een dergelijk model beschikt dan heb je dus met slechts twee oculairs zes diverse vergrotingen. Een interessant iets dus. Vooral de apochromatische barlows kunnen de beeldkwaliteit zelfs nog iets verbeteren.

     

    Slijpen van een optische spiegel voor Newtontelescoop     
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Fotos: Urania - Cursus telescoopbouw.



    Enkele fazen van de
    slijpsessies in volg-
    orde:

    Een cursist aan het werk :het uitruwen van het oppervlak met carborundumpoeder en een weinig water - Regelmatig microscopisch nazicht van de toestand van het oppervlak tussen de slijpsessies door na testen van de sfericiteit met een sferometer - Verdere slijpsessies met fijnere carborundumpoeder en een beetje water - Het verder polijsten met ceriumoxyde op viltjes - Tenslotte het voorbereiden van een peklaag voor het finaal afwerken van de optiek.
    Na de spiegel in de laatste fazen nog een aantal malen bekeken en getest te hebben d.m.v. een Foucaulttester wordt de optiek veraluminiseerd. Er worden voor een eerste optische spiegel regelmatig waarden gehaald rond de 1/8 lambda en beter. (maatstaf voor de nauwkeurigheid van de optiek). Vergis U niet: dit werk tot een goed einde brengen is in vele gevallen een zaak van veel geduld
    en aandacht.

    Foto
    Foto

    Slijptafel met tool.

    De "tool" (tweede glasschijf) in bolle toestand, na een aantal slijpsessies, waarop de optische spiegel geslepen word. Het slijpen verloopt door het verdraaien van de slijptafel rond zijn as en het uitvoeren van korte of langere "slagen" volgens de toestand van de hoofdspiegel. Plaatselijke correcties zijn tijdens het polijsten met ceriumoxydepoeder mogelijk door het aanbrengen van lokale viltjes in een gepast patroon, indien nodig.
    (Eigen foto)

    INF0 METEORIETEN.
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Meteorieten

    Fotos Mbale project (Uganda)
    Fotos: Drs. Hans Betlem, Dutch Meteor Society, Univ. Leiden, Nederland.

    In augustus 1992 om 12.40 h. UT kwam er een chondriet de atmosfeer binnen over Mbale in Uganda. Chondrieten zijn voor het eerst bestudeerd door de Franse chemicus Antoine Lavoisier. Zij behoren tot de oudste gesteenten in ons zonnestelsel (ca. 4,6 miljard jaar). De meteoor brak in talloze stukken en kwam neer in een strooiveld van 3x7 km. Gelukkig werd hierbij geen echte schade aangericht en vielen er ook geen gekwetsten. Op de fotos zien we wat grotere en vele kleinere fragmenten van de meteorieten. De meteoor in zijn geheel zou een gewicht gehad hebben van tussen de 400-1000 kg. Men neemt aan dat de eerste fragmentatie begon op een hoogte van 25 km. De totale fragmentatie zou plaatsgehad hebben op 10-14 km. hoogte. Tijdens dit project werd er ca. 190 kg. aan materiaal verzameld, waarvan 150 kg. bruikbaar was. In België zijn sinds de twaalfde eeuw slechts zeven noemenswaardige meteorietinslagen bekend, de laatste op 13 augustus 1980 in Maldegem (Steenmeteoriet 20x12 cm.)

    Foto

    Laatste foto:
    Barringerkrater in Arizona.

    INFO PLANETOIDEN:
    Foto

    Bron foto: NASA/JPL

    Planetoïde

    Op de bovenstaande foto zien we planetoïde Ida met rechts het maantje Dactyl dat er omheen draait. Gezien deze objecten dateren uit het zeer vroege stadium van het zonnestelsel zijn wetenschappers zeer geinteresseerd in hun samenstelling. Net zoals Gaspra is Ida samengesteld uit metaalrijke silicaten. Zijn grootste diameter bedraagt 56 km. De opname werd gemaakt door de Galileo orbiter op 28 augustus 1993. Het ruimtetuig naderde de planetoïde tot op 2400 km. afstand.

    Foto
    Foto

    Animated gifs: Courtesy NASA/JHU-APL.

    Planetoïde Eros

    Beide bovengetoonde animaties zijn opnamen van de multispectrale beeldcamera van de NEAR Shoemaker ruimtesonde. Deze maakte op 12 februari 2001 een landing aan een snelheid van amper 6 km/h. op dit object dat 33 km. lang en 13 km breed is. Eros is hoogstwaarschijnlijk samengesteld uit o.a. een variëteit van mineralen en beweegt zich in een langgerekte elliptische baan om de zon op een gemiddelde afstand van 218 milj. km. De ontdekkers Gustav Witt en Auguste Charlois deden beiden een aparte eerste waarneming. Deze planetoïde behoort tot de Amorgroep en dient bij de categorie van de aardscheerders gerekend te worden. Het oppervlak toont vele kleinere kraters, een reuzekrater van 6 km. diameter en een zadelvormige uitholling. De eerste animatie laat een versnelde rotatie zien van een 5,27 h. durende "Erosdag". De tweede spectaculaire opnamen tot kort voor de landing. De NASA/NEAR organisatie doet aan continubestudering van de banen van bekende aardscheerders die reeds voor zeer lange tijd vooraf bepaald zijn.

    Foto

    Amateurfoto:
    W. Ransburg


    Komeet Hyakutake

    Kometen draaien in een langgerekte elliptische baan rond de zon. Hun kern bestaat uit ijzermeteoroiden, stof en gruis, steentjes en ijsdeeltjes. Deze laatste bestaan uit bevroren gassen (o.a. ammoniak, methaan, koolmonoxyde, blauwzuur en gewoon ijs. Rond de kern zit een "coma". Staartvorming ontstaat door de invloed van de zon (stralingsdruk en zonnewind). De meeste kometen hebben geen spectaculaire staart, bij anderen ontwikkelt de staart zich zeer vlug en bereikt een lengte van honderden miljoenen km. Hyakutake naderde de Aarde op 25 maart 1996 tot 0,1017 AE. De banen van sommigen worden sterk beinvloed door de aantrekkingskracht van de planeten.

    Foto
    Foto

    Fotos resp.:
    - Roger Johansen
    - Patrick Boomer


    Komeet Mc Naught

    Deze komeet werd pas ontdekt door de Australiër Robert Mc Naught begin augustus 2006. Het is de helderste komeet waargenomen sinds meer dan 40 jaar. Gezien de komeet vlak bij de zon staat is hij momenteel (14 januari 2007), weliswaar moeilijk, in de avondschemering en vlak boven de westelijke horizon met het blote oog waarneembaar. Met een degelijke verrekijker is de staart reeds duidelijk te zien.Op 14 januari zou de komeet even helder te zien zijn als Venus. (magnitude ca. -4). ! Kijk echter nooit bij nog te fel zonlicht in de richting van de zon. Bij waarneming met optische instrumenten zonder de nodige afscherming is dit ronduit gevaarlijk en kan het oogletsel veroorzaken. Dit geldt trouwens eveneens voor alle zonnewaarnemingen.In dit laatste geval bij telescoopwaarneming minstens objectieffoliefilter gebruiken (bvb. Astrosolarfolie van Baader). Bovenstaande amateurfotos werden genomen resp. door Roger Johansen (Hammerfert, Noorwegen) en Patrick Boomer (nabij Alberta in Canada). De opnamen werden gemaakt met Canon fototoestellen voorzien van een 300 mm. telelens. De fotos werden genomen op 6-7 januari 2007.

    Druk op de onder-
    staande Next linkbutton
    om de ASTERIONFOTO-
    SITE te bezoeken die
    fotos alsook verslagen
    van onze waarnemings-
    en overige activiteiten
    zal gaan bevatten.
    Foto
    30-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Astronomievereniging ASTERION - Wie zijn wij ?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

                                  
                                        Astronomievereniging 
    Asterion



    Wetenschappelijke vereniging erkend door de cultuurraden
    van de Gemeente  Wuustwezel en de  Provincie Antwerpen
    Regioafdeling van VVS       (Vereniging voor Sterrenkunde)

    Samenwerkingsverband met Natuurpunt.

     


    Beste mensen,

    Hartelijk welkom op de website van astronomievereniging Asterion !
     

    Asterion werd aanvang 2006 opgericht door enkele gemotiveerde amateurastronomen en is gevestigd te Wuustwezel nabij Antwerpen. Onze hoofddoelstelling is de beoefening van sterrenkunde en aanverwante wetenschappen in groepsverband. Daarbij besteden we de nodige aandacht aan het aangepaste niveau voor beginners zodat iedereen in staat wordt gesteld om de cursussen, voordrachten en waarnemingsessies op een begrijpelijke wijze en zonder enige specifieke voorkennis te kunnen volgen. De vereniging kende sinds haar oprichting een positieve ontwikkeling met een relatief snelgroeiend ledenbestand.  

    Onze activiteiten staan open voor iedereen die hierin geinteresseerd is ongeacht opleiding, leeftijd, gevorderde of beginner en richt zich hoofdzakelijk tot inwoners van de Noorderkempen en groot Antwerpen in het algemeen. Wenst u bvb. wat algemene inlichtingen, wil u gewoon eens vrijblijvend een kijkje komen nemen tijdens een van onze waarnemingssessies of had u graag wat voorafgaande raadgeving bij de aanschaf van een persoonlijke telescoop laat het ons dan weten.  Over een eigen telescoop beschikken is echter niet noodzakelijk.  De vereniging beschikt over  meerdere automatisch gestuurde telescopen die u onder begeleiding van ervaren waarnemingsbegeleiders en met vakkundige toelichtingen de sterrenhemel probleemloos laten verkennen. Indien u meer wil weten aangaande de inhoud van onze activiteiten of geinteresseerd bent in een lidmaatschap raadpleeg dan de rubriek Ledeninfo/lidmaatschap. Ons huidige ledenbestand bestaat zowel uit enthousiaste waarnemers, theoretici en ook mensen die daarnaast een uitgesproken practische ervaring hebben op het vlak van telescoopbouw of astrofotografie.
    Meer inlichtingen aangaande een lidmaatschap met tal van verenigingsvoordelen vind u hier.


     

    Met vriendelijke groeten,


    Astronomievereniging Asterion

            Paul De Rydt
    Voorzitter-bestuurder

     


    Deze website is best te bekijken bij beeldschermresolutie 1024 x 768 pixels met Windows Internet Explorer.
    Mogelijk lettergrootte aanpassen wegens editorprobleem
    .




                                                                            ENKELE ACTUELE TOPICS



                         
     Photobucket               >  Oprichting  van  een werkgroep Astrofotografie  onder coordinatie
                              
    van Bob Magerman. Hij zal daarbij  zelf een belangrijke  inzet leveren 
                               hoofdzakelijk voor  wat betreft  astrowebcamfotografie.
     

     Photobucket          

           

                           >   Nieuwe reeks voordrachten/beamervoorstellingen aangaande uiteen-

                         
            lopende en originele sterrenkundige onderwerpen verspreid over 2014

                             
                            Beginners of  gevorderden die hun kennis willen opfrissen kunnen zich
                                inschrijven voor  de
      
    Cursus basissterrenkunde  en telescoopbasics  
                                of lesonderdelen ervan (zie programma onder de betreffende rubriek)

                                (Editie 2014: aanvang zaterdagavond 22 februari, bij voldoende inschrijvingen)


                            >  Onze steeds actueel blijvende waarnemingssessies volgens voorop-
                                gestelde wekelijkse planning en de sterrenkunde- en
    sterrenkijkwandelingen




    BANNER ZONNESTELSEL.png


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (88 Stemmen)
    30-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    27-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ACTIVITEITENKALENDER 2014 / WAARNEMINGSPLANNING EN AANVERWANTE
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

                                     ACTIVITEITENKALENDER 2014











    Algemene toelichting


    Info en data aangaande waarnemingsavonden, voordrachten, werkgroepbijeenkomsten en evenementen kan u steeds onder deze up to date rubriek terugvinden. Een overzichtelijk activiteitenagenda met de meest recent geplande zaken is beschikbaar in de linkerkolom na onze contactcoördinaten.  De activiteiten in hun geheel zijn, behoudens anders vermeld, enkel kosteloos te volgen door Asterionleden. Het volgen van een cursus is enkel mogelijk voor  cursisten die zich hiervoor vooraf inschreven en voor onze leden steeds doorlopend en vrij toegankelijk.

    Er zijn jaarlijks nog enkele kosteloos toegankelijke initiatieven voorzien die niet-leden ruimschoots toelaten om met Asterion kennis te maken. Indien u op vrij regelmatige basis aan al onze activiteiten wenst deel te nemen is een lidmaatschap verplicht.


      Praktische afspraken waarnemingsbijeenkomsten


    De dataplanning van de regelmatige waarnemingsavonden is volgens de wekelijks aangevulde opgave vooropgesteld. Onder deze rubriek zal de bewuste aangekondigde dag op het middaguur een melding verschijnen aangaande de toestand van de plaatselijke weersomstandigheden. Onze waarnemingsbegeleiders staan bij goede waarnemingsomstandigheden en voldoende deelnemers steeds paraat met het verenigingsmateriaal. Breng, indien gewenst, gerust ook uw eigen telescoop of verrekijker mee.
     
    Wij verwachten van de leden of overige geinteresseerden dat zij de verantwoordelijke waarnemingsbegeleider (zie lijst onderaan waarnemingsplanning) de bewuste dag een sms sturen, mailen of een telefonisch seintje geven indien zij aan de geplande waarnemingsavond wensen deel te nemen. Voor telefonisch contact op zaterdagen kan dit tussen het middaguur en 17h, voor woensdag- en vrijdagavonden rond 18h. Dit uiteraard na groen licht voor wat betreft de weersomstandigheden (zie nota onder de opgegeven waarnemingsdatum).

    Diegenen die nog niet over een wegbeschrijving zouden beschikken kunnen deze opvragen.




    Photobucket
     Photobucket   WAARNEMINGSPLANNING 



    Indien er voor een alternatieve waarnemingslokatie zou gekozen worden i.p.v. de gebruikelijke (Domein Groot schietveld te Wuustwezel) dan zal dit ook onder deze rubriek verschijnen. De deelnemers krijgen van onze waarnemingsbegeleiders uitgebreide toelichtingen aan de hand van waarnemingsfiches bij alle waargenomen objecten, die vooraf getoond worden met een laserpointer. Uw persoonlijke vragen, ook aangaande de waarnemingsapparatuur, zijn daarbij zeer welkom.



       Ingeplande waarnemingsdata 2014


    > Vrijdagavond 25 april       (Groot schietveld)

    > Zaterdagavond 3 mei        (Groot schietveld)
    > Zaterdagavond 24 mei                  "


        
    Nota: De waarnemingen worden vanaf aanvang juli tot eind augustus tijdelijk onderbroken wegens de
             vakantieperiodes en de storende late lichtomstandigheden.


    Bijeenkomst

    Vertrouwde waarnemingslokatie Groot schietveld en momenteel omstreeks 20.30 h behoudens anders vermeld.

    Info / aanmelding vooraf

     


          
    Voor woensdagavonden:

          Patrick Van Looveren    GSM 0473 494578         E-mail:
      patrick.van.looveren2@telenet.be

          Voor vrijdagavonden:

          Dirk Oostvogels           
    GSM 0476 227029          E-mail: dirkoostvogels@telenet.be   

          Voor zaterdagavonden:

          Bob Magerman            GSM 0486 740573           E-mail:   asterionmail1@gmail.com 


         
    Algemeen info:

          Paul De Rydt               GSM 0486 845165           E-mail:  asterioninfo@gmail.com  
                                           Tel. 03 6695829 


    Waarnemingssites

    * Domein Groot Schietveld te Wuustwezel
    * Aeroclub Brasschaat (alternatief bij afsluiting domein Wuustwezel)
    * Domein Keienven te Wuustwezel (Jaarlijkse VVS-Asterion sterrenkijkdagen en mogelijks sporadisch

       in de periode van oktober tot april.)


     

    Foto Weersverwachting Wuustwezel



     


     Image Hosting by PictureTrail.com    Sterrenkijkwandelingen langs de Kalmthoutse heide


    Een wandeling met begeleiding en toelichtingen door Dirk Flies. Het wandeltraject bedraagt ca. 4 km. Tijdens de wandeling trachten we samen planeten, sterren, deepskyobjecten en sterrenbeelden op te sporen en bespreken ze gezamenlijk.


    Datum

    10 mei 2014 met vertrek om 21h stipt

    Wegbeschrijving/bijeenkomst

    Komende van de markt (verkeerslichten) van Kalmthout rij je via de Dorpsstraat richting Essen. Vervolgens sla je na ca. 1 km (net voor de witte watertoren) de Frans Raatsstraat in. Deze straat blijf je ca. 2 km. volgen tot je links, in het dichte donkere bos op de parking, onze oranje knipperlichten ziet. Bijeenkomst ter plaatse omstreeks 20.45 h.

    > Een routeplannetje op volgende link : http://blogimages.bloggen.be/astro/attach/183833.doc

    Practisch

    Kleed u voldoende warm in het koudere seizoen en voorzie stevig schoeisel.
    Verrekijker en (afgeschermde) zaklamp aanbevolen.

       Info en deelnamebevestiging bij Dirk: e-mail:  dirk.flies1@gmail.com of GSM 0488 997787
         
    Deze activiteit is voorbehouden aan Asterionleden

     

     Image Hosting by PictureTrail.com    Sterrenkijkwandelingen op de Brechtse heide


    Vernieuwde formule voor deze avondwandelingen op domein Hoofsweer-Kooldries te Brecht. Een wandeltraject van ca. 3 km met nadien mogelijkheid tot waarnemingen met de verenigingstelescoop op de Veerlehoeve (eindpunt wandeltraject). Er zullen jaarlijks enkele wandelingen ingepland worden met herkenning en waarneming van zichtbare planeten, deepskyobjecten, sterrenbeelden met de nodige toelichtingen.
    Diegenen die niet aan de wandeling maar enkel aan de waarnemingen wensen deel te nemen kunnen zich meteen naar de Veerlehoeve begeven (Klein Veerle - 64 B te Brecht).

    Het maximum aantal deelnemers kan ca. 40 personen bedragen. Bij inschrijvingen boven dit aantal worden deze deelnemers automatisch naar een volgende wandeling op een latere datum doorverwezen.


    Bijeenkomst / vertrek:

    Ingang domein, aan het kanaal, Boudewijnstraat/Paepestraat (naast Cuveehoeve) te Brecht.
    Bijeenkomst: 19.45 h - vertrek: 20 h

    Vooropgestelde data:

    Deze activiteit staat tijdelijk "on hold"   

    Practisch:

    Warme kledij, stevig schoeisel, zaklamp en verrekijker aanbevolen.

    Vrij toegankelijk en kosteloos voor iedereen !

     

    Bijlagen:
    Plan Sterrenkijkwandeling Kalmthoutse heide.doc (353.5 KB)   


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (28 Stemmen)
    27-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    25-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ACTIVITEITENKALENDER / VOORDRACHTEN EN OVERIGE EVENEMENTEN



    Photobucket Photobucket Photobucket     VOORDRACHTEN EN OVERIGE ACTIVITEITEN




        VOORDRACHTEN


    Een nieuwe reeks voordrachten, ondersteund door aanvullende videovoorstelling, met uiteenlopende en originele sterrenkundige onderwerpen in de loop van 2014. Exacte data worden stelselmatig en chronologisch aangevuld.


                                                                                                                                    Data

    - Intelligent leven in het heelal                  Voordrachtgever: Dirk Flies                        5 april 2014

    - Sterrenkunde en het menselijke zelfverstaan (deel 1)     Voordrachtgever:
       Het heelal als kosmos                                 (deel 2)     Koenraad Roelands          loop oktober 2014


    - De Lokale groep sterrenstelsels              Voordrachtgever: Dirk Flies                       reeds gegeven

    - Het instrumentarium van ESO                 Voordrachtgever: Koenraad Roelands        reeds gegeven

    - Leven in het zonnestelsel en erbuiten   Voordrachtgever: Dirk Flies                reeds gegeven                                                                         

    - Filosofische discussieavond onder het thema:                "
      Ruimtevaart voor de volgende 20000 jaar,
      methoden en technieken                                                                                        reeds gegeven


    - Einstein: zijn speciale relativiteitstheorie                        "
      en de historische context hiervan *                                                                            eind 2014

    (* gevorderden)


    Lokatie:                Vormingscentrum  
                               Gasthuisstraat 7 -
    2990 Wuustwezel-Gooreind.

    Wanneer:
                 Telkens op een zaterdagavond met aanvang om 20h

    Doelgroep:            Beginners en wat meer gevorderden 


    Deelname, info en inschrijvingen:

    Asterionleden gratis
    VVS leden:    €. 3,- per deelname
    Niet-leden:    €. 5,- per deelname


    E-mail :
    asterioninfo@gmail.com
    Telefonisch : 03 6695829



        Werkgroepbijeenkomsten ASTROFOTOGRAFIE


    De bedoeling van dit opzet is dat de geinteresseerden, zowel beginners als gevorderden, info kunnen verkrijgen aangaande de diverse astrofotografische technieken en onderling ideeën en ervaringen kunnen uitwisselen mogelijk gekoppeld aan een gezamelijke resultaatevaluatie. Uitgebreid demomateriaal zal daarbij aanwezig zijn maar breng gerust uw eigen materiaal mee, zeker ook indien u daarover specifieke vragen zou hebben. Voor diegenen die niet zozeer in het technische aspect geinteresseerd zijn bieden wij tevens de gelegenheid om af en toe de behaalde fotografische verenigingsresultaten (astrowebcam en digitale camera) mee te komen bekijken, voorzien van wat toelichtingen (fotobeamervoorstelling).

    Deze activiteit zal verlopen onder coördinatie van Bob Magerman. Tevens enkele voordrachten aangaande deze materie verzorgt door Koen Dierckens.


    Ondertussen noteerden wij reeds een mooi aantal werkgroepleden. Asterionleden die tot deze werkgroep willen toetreden kunnen dit eenvoudig laten weten aan de werkgroepcoördinator. De deelname is volledig kosteloos en zit mee vervat in je jaarlijkse lidgeldbijdrage. Deze bijeenkomsten zullen plaatsvinden op onze vertrouwde lokatie, telkens op een zaterdag, meestal vanaf 20h en aanvankelijk in een kwartaalfrequentie.

    Eerstvolgende bijeenkomst:

    > Een volgende datum wordt tijdig opgegeven
    Locatie: Vormingscentrum, Wuustwezel

    Teambegeleiding:

    Koen Dierckens en Bob Magerman

    Info of aanmelding:

    Bob Magerman -  E-mail:
    asterionmail1@gmail.com




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (14 Stemmen)
    25-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    24-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VOORDRACHTEN ASTERION
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



















    Foto:
    © Paul De Rydt


    Op bovenstaande foto lesgever en tevens bestuurslid Dirk Flies tijdens zijn gewaardeerde voordracht met uiteenzetting aangaande de Zon.

    Leden die zich na verloop van tijd ingewerkt hebben in een specifiek domein van de sterrenkunde kunnen, indien gewenst, ook zelf een voordracht geven. Dergelijke initiatieven worden door ons bestuur steeds zeer op prijs gesteld.
    Ook externen die bereid zijn om op vrijwillige basis bij ons een voordracht te komen geven zijn zeer welkom.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    24-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    23-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LIDMAATSCHAP - LEDENINFO

    LIDMAATSCHAP - LEDENINFO


    Ons jaarlijks programma:


    *  Basiscursus algemene sterrenkunde / telescoopbasics voor de beginner en gevorderde  (Meer info hier)
    *  Voordrachten/videopresentaties - Vormingscentrum Wuustwezel (ca. maandelijks)
    *  Deelname aan de jaarlijkse evenementen ter gelegenheid  van de Nationale VVS sterrenkijkavond en Nacht van de Duisternis
    *  Regelmatige waarnemingssessies met onze verenigingstelescopen 
       (waarnemingsbegeleiding en toelichtingen voorzien)
    *  Deelnamemogelijkheid aan de werkgroepactiviteit Astrofotografie
    *  Uitnodiging van ervaren externe gastsprekers
    *  Deelnamemogelijkheid aan onze sterrenkijkwandelingen langs de Kalmthoutse en Brechtse heide
    *  Geleide bezoeken aan (volks)sterrenwachten en overige evenementen
    *  Deelname aan ledengespreksavonden en onze jaarlijkse ledenvergadering
    *  Kosteloze ontlening van boeken en DVD's uit de Asterionbibliotheek

    >  Mogelijkheid aanvullend VVS lidmaatschap met ontvangst van het maandblad Heelal en de Hemelkalender aan
        voordeliger groepsvoorwaarden.
    >  Verenigingskorting 10% voor de leden op de mogelijke aanschaf van een persoonlijke
        telescoop of overige astrobenodigdheden (fa. TS Ransburg, München)
    >  Wij verstrekken graag vakkundig advies bij het practisch gebruik van uw eigen telescoop
        en/of voor een degelijke aanschafkeuze bij om het even welke leverancier    
     

    Lid worden:


    Een zelfstandig lidmaatschap is mogelijk vanaf de leeftijd van 15 jaar.
    Aangezien wij een tijdlang geleden een jongerenwerking opgestart hebben en dit initiatief verder aanmoedigen kunnen ook jongeren vanaf de leeftijd van 12 jaar lid worden (mits medeaanwezigheid van een ouder of meerderjarig familielid).

    De jaarlijkse lidgeldbijdrage bedraagt 20,- euro p.p. Voor extra inschrijvingen van leden uit eenzelfde gezin of familie is er een voordeliger bijdrage van slechts 10,- euro voorzien. In uw lidmaatschap is de kosteloze deelname aan alle verenigingsactiviteiten naar eigen keuze begrepen voor een gans jaar alsook het kosteloos gebruik van onze astrobibliotheek en het voordeel van de verenigingskortingen.

    Je lidmaatschap wordt een feit wanneer wij je betaling via overschrijving ontvangen hebben
    De deelnamebijdrage voor de basiscursus is éénmalig afzonderlijk te voldoen.

    Bedrag over te maken op verenigingsbankrekening Asterion met de mededeling lidmaatschap Asterion:


    IBAN: BE60 9730 6672 0270 -  BIC code: ARSPBE22 

      Graag tevens volgende gegevens doormailen voor de inschrijving: naam en voornaam, volledig adres, geboortedatum en telefoonnummer.

    Onze statuten en verenigingsreglement liggen op eenvoudige aanvraag vooraf ter inzage van toekomstige nieuwe leden op het maatschappelijk verenigingsadres.


    Info en inschrijvingen: asterioninfo@gmail.com
    Telefonisch : 03 6695829



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (14 Stemmen)
    23-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    21-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.CURSUS BASISSTERRENKUNDE VOOR BEGINNERS EN GEVORDERDEN - EDITIE 2014
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
















         CURSUS BASISSTERRENKUNDE VOOR BEGINNERS EN GEVORDERDEN - EDITIE 2014


    Deze zesdelige theoretische en praktische sessie omvat vier interessante  voordrachten (ondersteund door bijhorende videobeamervoorstellingen) aangaande basissterrenkunde en telescoopbasics/aanverwante optica. Als aanvullend onderdeel zijn er twee waarnemingsavonden op domein Groot schietveld te Wuustwezel voorzien. Daarbij zullen de deelnemers de kans krijgen diverse objecten waar te nemen met de verenigingstelescopen onder vakkundige begeleiding en tevens zelf leren omgaan met de telescopen.
     
    Iedereen die hierin geinteresseerd is (van jongeren tot senioren) kan deze cursus volgen en ze is zodanig opgevat dat er geen specifieke voorkennis vereist is. Voor de deelname van jongeren is de minimumleeftijd 15 jaar. De gedegen opleiding en ervaring van de lesgevers en waarnemingsbegeleiders inzake de materie staat tevens garant voor een "no nonsense"kwaliteit van het geheel. Aangezien de voordrachten en waarnemingssessies op een degelijk niveau staan zijn zij zeker ook een aanrader voor gevorderden die hun kennis wensen uit te breiden of op te frissen. Voor de beginners gaan we eerder interactief te werk, zodat beide groepen gelijktijdig kunnen deelnemen. De cursus wordt jaarlijks herhaald bij voldoende inschrijvingen. 



    Programma


    - 22 februari         Op verkenning in ons zonnestelsel                           Lesgever: Dirk Flies

    - 15 maart            Planetoïden, kometen en meteoren                          Lesgever: Koen Dierckens

    - 22 maart            Telescopen en aanverwante optica (deel 1)               Lesgever: Paul De Rydt
                                (Met opgestelde demotelescoop en optica)
                               
    - 29 maart            Telescopen en aanverwante optica (deel 2)                        "              "
                                (Voorstelling astroprogramma Stellarium inbegrepen)


    - Aansluitend twee practische waarnemingsbijeenkomsten
      (Data en tijdsduur in samenspraak met de cursisten voor ingeschreven niet-leden)




    Aanvang: 

    22 februari 2014 om 20h

    Lokatie:

    Vormingscentrum Wuustwezel, Gasthuisstraat 7 t.p.
    Wegbeschrijving op aanvraag verkrijgbaar

    Deelnamebijdrage/inschrijvingen:

      Deze cursus is ondertussen definitief volzet en verdere inschrijvingen zijn niet langer mogelijk.

    Asterionleden gratis
    Niet-leden: 20,- euro p.p. voor het geheel, begeleide waarnemingsavonden inbegrepen.

    Gelieve de cursusbijdrage vooraf en na inschrijving over te maken op onze
    verenigingsbankrekening   IBAN: BE 60 9730 6672 0270  BIC: ARSPBE 22  
    met de mededeling cursusbijdrage Asterion 2014.

    > Info en inschrijvingen: e-mail  asterioninfo@gmail.com  - Tel. 03 6695829 



    Lesgevers / waarnemingsbegeleiders:

    Dirk Flies: Amateurastronoom, licentiaat wiskunde (richting sterrenkunde) en informaticus.
    Bestuurslid Asterion

    Koenraad Roelands: Amateurastronoom, leerkracht Aardrijkskunde en aanverwante wetenschappen, praktijkassistent K.U. Leuven. Adviserend bestuurslid Asterion.

    Koen Dierckens:  Amateurastronoom, astrofotograaf - Ingenieur en informaticus. Vice-voorzitter Asterion.

    Bob Magerman: Amateurastronoom, ervaren waarnemingsbegeleider en astrofotograaf. Bestuurslid Asterion

    Paul De Rydt: Amateurastronoom met jarenlange ervaring inzake algemene sterrenkunde, waarneming en telescoopbouw.
    Voorzitter en oprichter van Asterion.


    Indien geinteresseerd schrijf u dan tijdig in, het aantal mogelijke deelnemers is vrij beperkt.


    Met vriendelijke groeten
    Het Asterionteam




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (45 Stemmen)
    21-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    20-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.STERRENKUNDEWANDELING ZOMERZONNEWENDE KALMTHOUTSE HEIDE
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    STERRENKUNDEWANDELING KALMTHOUTSE HEIDE ZOMERZONNEWENDE 2014


    Wandeling in het kader van de zomerzonnewende met een traject van ca. 5 km. begeleid door Dirk Flies. Tijdens de wandeling worden er toelichtingen gegeven aangaande diverse astronomische ontwikkelingen en ontdekkingen gedurende de afgelopen zes maanden (telkens ca. 10 min. per item).

    Er wordt meestal ook ieder jaar een wandeling in dezelfde stijl georganiseerd in het teken van de winterzonnewende.


    Datum


    > Zaterdagavond  21 juni 2014 met vertrek om 20h stipt

    Wegbeschrijving/ bijeenkomst 

    Komende van de markt (verkeerslichten) van Kalmthout rij je via de Dorpsstraat richting Essen. Vervolgens sla je na ca. 1 km. (net voor de witte watertoren) de Frans Raatsstraat in. Deze blijf je ca. 2 km. volgen tot je links, in het dichte, donkere bos op de parking, onze oranje knipperlichten ziet. 

    Bijeenkomst omstreeks 19.45h op de parking volgens gegevens plannetje op onderstaande link.

    http://blogimages.bloggen.be/astro/attach/183833.doc


    Practisch

    Zorg voor stevig schoeisel en voldoende warme kleding !
    Zaklamp en verrekijker aanbevolen

    Deelnamebevestiging en info:

    Deze activiteit is voorbehouden voor Asterionleden

    E-mail:
    dirk.flies1@gmail.com   GSM: 0488 997787




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    20-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    19-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING - NACHT VAN DE DUISTERNIS 2014




    LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING TE WUUSTWEZEL


    Naar jaarlijkse traditie neemt Asterion deel aan dit evenement dat hoofdzakelijk in het teken staat van de factor lichthinder.
    Dit jaar verloopt dit gebeuren in samenwerking van drie partners: Milieudienst van de gemeente Wuustwezel, de lokale kern van Natuurpunt en Asterion.

    Er wordt een wandeling voorzien van ca. 5 km. met aansluitend waarnemingsmogelijkheden met de telescopen van Asterion.

    Iedere bezoeker ontvangt een gratis proefexemplaar van het VVS vaktijdschrift Heelal, een sterrenkijkkrant en sterrenkaart, zolang de voorraad strekt.

    Meer info aangaande organisatie, wandel- en waarnemingslokatie wordt in een later stadium medegedeeld.


    Deze activiteit is vrij toegankelijk voor iedereen en volledig kosteloos.  



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    19-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    18-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VVS - ASTERION ZONNEKIJKDAG EEN SUCCES !

     Image Hosting by PictureTrail.com      ZONNEKIJKDAG 7 JULI 2013 EEN SUCCES !


    Bij deze gelegenheid konden allen van een uitstekend weertje en dito waarnemingsomstandigheden genieten. Op onze waarnemingspost aan het vormingscentrum te Wuustwezel konden we dan ook buiten onze eigen leden een bezoekersaantal verwelkomen van ca. 60 geïnteresseerden van jong tot wat ouder.

    Tussen 12 en 17 h kwamen quasi doorlopend kleine groepjes kijklustigen opdagen om de Zon van naderbij en op een veilige manier te kunnen bewonderen. Er kon waargenomen worden met drie telescopen in wit licht (d.m.v. mylar astrosolarfilters). Daarbij waren er enkele zonnevlekgroepen zichtbaar. Een vierde H-alpha zonnekijker toonde de fijne zonsoppervlaktestructuren en protuberansen in het waterstofgebied. Koen Dierckens zorgde bovendien voor extra opstelling van een grootformaat verrekijker met zonsprojectie, waarbij de Zon op een eenvoudige en uiterst veilige manier kon geobserveerd worden. Er werden ter plaatse ook enkele astrofotografische opnamen gemaakt die getoond werden op PC scherm.

    Kortom, een zeer geslaagde activiteit die wij, in verenigingsverband, voor de komende jaren zeker weer zullen herhalen.

    Tot slot een dankwoord aan het bereidwillige  begeleidingsteam dat de hitte wist te trotseren, zorgde voor de opstelling van het waarnemingsmateriaal en de nodige toelichtingen. 




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    18-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    17-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING BRECHTSE HEIDE - NACHT VAN DE DUISTERNIS


    NVD


    LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING BRECHTSE HEIDE

    Dit evenement, hoofdzakelijk in het kader van de factor lichthinder, was een organisatie in samenwerking van drie partners: Milieudienst Gemeente Brecht, Natuurpunt en Asterion.

    De natuurwandeling op zich, waaraan ca. 100 wandelaars deelnamen, kon probleemloos en zonder regen plaatsvinden. Onze voorziene wandelbegeleider, Patrick Van Looveren, verschafte tijdens deze  wandeling basisinformatie aan de hand van een astrocomputerprogramma op tablet.  Helaas was het totaal bewolkt en konden er geen waarnemingen verricht worden waardoor onze telescopen binnen opgesteld werden. Menig geinteresseerde kreeg inlichtingen aangaande het waarnemingsmateriaal en werking van de vereniging. Aan onze infostand werden er vele dokumentatiepakketjes meegenomen en we noteerden ter plaatse zelfs een nieuw lid uit St. Job in 't Goor. 

    Wij hopen bij een volgende gelegenheid op betere weersomstandigheden zodat we het waarnemingsgedeelte effectief aan de bezoekers zullen kunnen aanbieden.
     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    17-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    15-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Avontuurlijke sterrenkundewandeling Kalmthoutse heide 2012

    AVONTUURLIJKE STERRENKUNDEWANDELING KALMTHOUTSE HEIDE 2012


    Hierbij enkele fotos van de wandelgroep bij vertrek en tijdens deze wandeling. Voor de versie 2013 werd de inhoud en de lengte van het wandeltraject enigszins herbekeken (zie betreffende rubriek).





                                                                                    


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    15-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    13-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zonswaarnemingen en practische astrofotografiesessie

    ZONSWAARNEMINGEN EN ASTROFOTOGRAFIESESSIE 26.5.2012



    Asterion organiseerde deze bijeenkomst in de omgeving van het vormingscentrum met inzet van een Celestron Schmidt-Cassegraintelescoop, een Vixenrefractor beiden voorzien van astrosolarfilters en last but not least een Lunt Hα telescoop.  Deze laatste laat toe om op een veilige manier het zonsoppervlak en zonneprotuberansen te bekijken en te fotograferen. De omstandigheden waren uitstekend en tussen 14 en 17 h mochten we een dertiental deelnemers verwelkomen. Ook enkele geinteresseerde toevallige voorbijgangers kwamen inlichtingen nemen. Gezien een aantal personen door omstandigheden weerhouden waren zullen wij dit in de toekomst zeker herhalen. Met een dankwoord aan Koen Dierckens voor de geslaagde webcamopnamen.

    Beelden van de Zonsopnamen met hogere resolutie kunnen bekeken worden op volgende links:

    http://astrobin.com/11789/
    http://astrobin.com/11792/
    http://astrobin.com/11795/



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    13-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    12-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EXTRA WAARNEMINGSMATERIAAL 2012

    EXTRA WAARNEMINGSMATERIAAL 2012


    Aanvang 2012 konden we overgaan tot de aanschaf van een TS dubbelrefractor/bino met een opening van 70 mm. De optiek is van het semi-Apo triplettype. Het instrument bevat drie sets verwisselbare oculairs met vergrotingen van resp. ca. 16, 25 en 50 x (uitbreidbaar tot ca. 80x) met een inkijkhoek van 45°. Het wordt gedragen door een alt-azimuth binomontering op een stabiel Triton FGX-1 statief. Het geheel is gemakkelijk transporteerbaar en tevens vlug opgesteld. Deze bino zal hoofdzakelijk mee ingezet worden tijdens de wat grotere evenementen maar ook tijdens onze waarnemingssessies, overwegend voor wijdse deepskybeelden en Maanwaarneming.




                                                       


      

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (12 Stemmen)
    12-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    11-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Even voorstellen...

    Foto

    Even voorstellen...

    Mijn naam is Paul De Rydt, geboren te Antwerpen op 1 mei 1947 en gehuwd met Elza. Wij woonden vroeger in Brasschaat en nu sinds meer dan 20 jaar in Wuustwezel. Samen met Koen Dierckens, Sabina Fassaert, Dirk Flies, Koenraad Roelands  en Bob Magerman maak ik deel uit van het Asterionbestuur in de hoedanigheid van voorzitter. Mijn interesses en vrijetijdsbestedingen hebben sinds langere tijd eerder een technisch en wetenschappelijk karakter gehad. Een beetje in tegenstelling daarmee is mijn aanvankelijk economische opleiding en talenkennis. Deze zijn echter goed van pas gekomen tijdens mijn vroegere beroepsbezigheden in een vooraanstaand ingenieursbureau. In een later stadium volgde ik echter bijkomende opleidingen in electronica en meet- en regeltechniek. Mijn kennis op het vlak van sterrenkunde heb ik enerzijds verworven door een jarenlange zelfstudie, anderzijds door het volgen van een aantal degelijke cursussen op diverse sterrenwachten. Reeds op vijftienjarige leeftijd bouwde ik mijn eerste lenzenkijker waar ik veel kijkplezier aan beleefde. De "astromicrobe" had mij dus al vrij vroeg te pakken. Momenteel heb ik in totaal vier telescopen in mijn bezit waarvan een zelfgebouwde 250 mm. Newtontelescoop.Echter nooit gedacht dat ik ooit nog een eigen vereniging zou opbouwen. Sinds haar oprichting aanvang 2006 kende de vereniging een positieve ontwikkeling met een ledenbestand van momenteel meer dan 50 personen (zowel jongeren als volwassenen), oprichting van een werkgroep astrofotografie en een jongerenwerking.

    Ik wens tot slot alle tegenwoordige en toekomstige leden en overige geinteresseerden van harte veel astro- en waarnemingsplezier toe!



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (22 Stemmen)
    11-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    09-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING BRECHTSE HEIDE

    LANDSCHAPS- EN STERRENKIJKWANDELING BRECHTSE HEIDE



    afbeelding nieuwsitem Nacht van de Duisternis 2011


    Dit evenement was een organisatie van de Gemeente Brecht, Natuurpunt, Regionaal landschap de Voorkempen en astronomievereniging Asterion.De opkomst was zeer ruim (meer dan 300 wandel- en kijklustige bezoekers !).De wandeling werd zowel door gidsen van Natuurpunt als van Asterion begeleid met toelichtingen aangaande de rijke natuur/historiek van het domein Hoofsweer-Kooldries en de objecten die de bewuste avond aan de hemel te zien waren.Nadien werd de mogelijkheid geboden om een kijkje te nemen door onze verenigingstelescopen.De weers- en waarnemingsomstandigheden waren die avond buitengewoon goed en het was dan ook een drukke bedoening ter hoogte van de standen en van de op de Veerlehoeve opgestelde telescopen.Op de stand van Asterion kreeg iedereen een proefnummer van het VVS tijdschrift Heelal en een infoflyer.Dit evenement was voor iedereen vrij en kosteloos toegankelijk.Gezien de goede samenwerking van alle deelnemende betrokkenen en tevens de ruime belangstelling zeker voor herhaling vatbaar.

       



     

    Fotos:  ANB, Wendy Neyrinck en Thomas Impens  ©


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    09-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    08-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OPENDEUR 2010 EN TELESCOOPWORKSHOP 2011



    OPENDEUR 2010 EN TELESCOOPWORKSHOP 2011


    Eind 2010 organiseerde Asterion voor een tweede maal een succesvolle en goed bezochte opendeur in het vormingscentrum te Wuustwezel.Er werden bij deze gelegenheid uiteenlopende types van telescopen, optische componenten en boeken uit onze astrobibliotheek tentoongesteld.Er vonden twee voordrachten, ondersteund door videovoorstelling, plaats nl. een aangaande de Zon van Dirk Flies en een aangaande telescopen en waarnemingsoriëntatie door Paul De Rydt.Beide voordrachten mochten op een ruime belangstelling rekenen.De bewuste avond was het zeer helder en Bob Magerman verzorgde in buitenopstelling een geslaagde waarnemingssessie voor de talrijke bezoekers.Iedere bezoeker ontving een gratis proefexemplaar van het VVS tijdschrift Heelal, een sterrenkaart en een nieuwsbrief met vermelding van onze actuele activiteiten.Bij deze gelegenheid mochten we tevens vier nieuwe leden noteren.

    Aanvang april 2011 volgde er nog een telescoopworkshop, een practisch gebeuren met zeer veel waarnemingsmateriaal allerhande en een ruime gelegenheid tot het verkrijgen van persoonlijke informatie voor de geinteresseerden.Volgend jaar zal deze workshop samengaan met het lesonderdeel Telescopen en optica van de introductiecursus.

    Tot slot een dankwoord aan onze kernleden voor hun gewaardeerde inzet tijdens beide evenementen.


    Fotos: Philippe Van Brabant en Paul De Rydt  ©




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    08-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    05-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WAARNEMINGSMATERIAAL 2010


    WAARNEMINGSMATERIAAL 2010


    Naast onze Vixen 90 mm. lenzenkijker en het overige beschikbare waarnemingsmateriaal konden we aanvang 2010 overgaan tot een aanvullende aanschaf. De keuze is daarbij gevallen op een 200 mm. Newtontelescoop. Met een brandpuntsafstand van ca. 800 mm. (f/4) is deze kijker niet alleen uitstekend geschikt voor deepskywaarneming en -astrofotografie maar tevens nog voldoende transporteerbaar. Deze telescoop kan met gemak realistische vergrotingen aan tot minimum 300x. De optiek is uiteraard parabolisch geslepen en van degelijke kwaliteit.Het instrument beschikt over een 2" Crayfordfocuser met 1:10 rotatiereductie. Dit zal ons toelaten om met oculairs met grote beeldvelden van 70-80° te werken en een zeer nauwkeurige scherpstelling te hebben.De telescoop is opgesteld op een HEQ5 Skyscan equatoriale, computergestuurde montering met een draagkrachtvermogen van ca. 14kg. Deze combinatie zal zo vlug mogelijk mede ingezet worden tijdens onze groepswaarnemingen. We hebben de telescoop ondertussen aan een eerste test onderworpen met gebruikmaking van 2" en 1.25" oculairs 60-75° gezichtsveld. Er werd ook gebruik gemaakt van een 2" ED barlow factor 1.5 en 2. De resultaten kunnen qua beeldscherpte / contrast, alsook algemeen bedieningscomfort en degelijke werking van de automatische sturing veelbelovend genoemd worden.

    Veel waarnemingsplezier toegewenst...



                                               


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (17 Stemmen)
    05-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    04-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OPROEP AAN DE JONGEREN ...

    Photobucket


    OPROEP AAN DE JONGEREN...


    Asterion wil ook graag jongeren bereiken die geinteresseerd zijn in sterrenkunde (leeftijdsgroep tussen ca. 12 en 20 jaar). Voor de leeftijd beneden de 15 jaar verwachten we de medeaanwezigheid van een ouder of meerderjarig familielid. Voor jongerenorganisaties waarbij verantwoordelijke groepsmonitoren aanwezig zijn is dit niet vereist. Onze activiteiten behelzen o.a. het organiseren van cursussen basissterrenkunde zowel voor beginners als gevorderden, waarnemingssessies, voordrachten, sterrenkijkwandelingen en werkgroepactiviteit. De uitgebreide gegevens daarover vindt je verder terug op deze site.

    Interesse ? Een mailtje met eenvoudige opgave van je naam, adres, geboortedatum en telefoonnummer volstaat. Een gesprekje met ons bestuur waarbij we desgewenst je vragen kunnen beantwoorden en volledig kunnen inlichten aangaande de mogelijkheden kan eveneens.

    Tom Heye werd vrij recent aangesteld als mentor jongerenwerking. Jullie zullen steeds bij hem terecht kunnen met
    vragen of opmerkingen.  

    Vrijblijvend info en eventuele inschrijvingen:

    Paul De Rydt - Voorzitter          e-mail:  asterioninfo@gmail.com      tel.: 03 6695829



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (22 Stemmen)
    04-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    03-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.STERRENKIJKWANDELINGEN KALMTHOUTSE HEIDE
    Klik op de afbeelding om de link te volgen















      
















    Foto: Dirk Flies - Asterion ©


    STERRENKIJKWANDELINGEN LANGS DE KALMTHOUTSE HEIDE


    Deze wandelingen werden, bij voldoende inschrijvingen, regelmatig georganiseerd en de deelname was kosteloos voor iedereen. De organisatie/begeleiding werd bij deze gelegenheden verzorgd door Dirk Flies, eventueel in samenwerking met een van onze waarnemingsbegeleiders. Tijdens de wandeling werd er uitleg verschaft aangaande sterrenbeelden, sterren en planeten en we trachten ze tegelijk samen op te sporen en te herkennen. Het wandeltraject bedroeg ca. 5 km. en er werd tevens halverwege een rustpauze voorzien. Aanvullend kon er, bij voldoende goede weersomstandigheden, na de wandeling bovendien een van de verenigingstelescopen opgesteld worden met de nodige toelichtingen door een van onze waarnemingsbegeleiders.
    Op de foto zien we een deel van de groep wandelaars aan de slag met de verrekijkers tijdens de wandeling in het kader van de Nacht van de Duisternis op 16 oktober 2010.

    Ondertussen werd er een extra lokatie gekozen voor onze sterrenkijkwandelingen nl. op de Brechtse heide. De inhoud van het geheel verloopt op identiek dezelfde basis met aanvullende telescoopwaarnemingen op de Veerlehoeve aan het einde van het wandeltraject.

    Wij hopen u te mogen verwelkomen tijdens een van de volgende gelegenheden te Kalmthout of Brecht...
      


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    03-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    02-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sterrenkijkwandeling i.s.m. VMPA / Natuurpunt

    STERRENKIJKWANDELING I.S.M. VMPA /NATUURPUNT




    Foto: GVA - An Van den Ouwelant  ©


    Buiten onze eigen sterrenkijkwandelingen worden er in de loop van het jaar nog enkele dergelijke activiteiten georganiseerd in samenwerking met overige organisaties. Een daarvan is VMPA / Natuurpunt regio Noorderkempen.
    Op de foto hierboven zien we de groep deelnemers aan de wandeling op domein Kooldries te Brecht.Deze werd begeleid door zowel natuurgidsen als begeleiders/amateurastronomen van beide verenigingen.Na een rondleiding en uiteenzetting aangaande de historiek en rijke natuur van het domein door Rudi Bosschaerts van VMPA/Natuurpunt Brecht kwamen respectievelijk Paul De Rydt en Bob Magerman van Asterion aan het woord met toelichtingen aangaande de Maan, zichtbare planeten en sterrenbeelden.Na afsluiting van de wandeling verzorgden beiden de waarnemingen voor de talrijke aanwezigen.Bij deze gelegenheid werden twee telescopen opgesteld en konden de deelnemers beschikken over een gratis proefnummer van het VVS tijdschrift Heelal en een sterrenkaart.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    02-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    01-05-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EEN GREEP UIT ONZE VOORBIJE ACTIVITEITEN


    EEN GREEP UIT ONZE VOORBIJE  ACTIVITEITEN



    Image Hosting by PictureTrail.com     VVS STERRENKIJKDAGEN

    Naar jaarlijkse traditie georganiseerd op domein Keienven te Wuustwezel met onze opgestelde verenigingstelescopen eventueel aangevuld met een interessante voordracht. Het bezoekersaantal ligt ieder jaar opnieuw relatief  hoog (ca. 50 à 100 bezoekers).


    OPENDEUR/INFOAVOND 2010 EEN SUCCES !

    Andermaal een succesvol evenement met een zeventigtal geinteresseerde bezoekers hoofdzakelijk uit Wuustwezel en randgemeenten.Asterion mocht bij die gelegenheid tevens vier nieuwe leden noteren.

    De weersomstandigheden waren de bewuste avond uitzonderlijk goed zodat de geplande waarnemingen met de verenigingstelescoop konden doorgaan.De voordrachten werden door talrijke aanwezigen bijgewoond en er werden door de bezoekers vele vragen gesteld bij het opgestelde materiaal (een vijftal telescopen, de astrofotografieopstelling alsook de tentoongestelde componenten voor telescoopzelfbouw).Er werden bovendien door enkele aanwezigen meteen een aantal boeken uit de astrobibliotheek ontleend.

    Kortom in zijn geheel een geslaagd opzet dat wij binnen een viertal jaar zeker weer zullen herhalen.Bij deze ook een dankwoord aan onze bestuurs- en kernleden voor de opbouw van de tentoonstelling, het geven van de voordrachten, de terbeschikkingstelling van deels eigen materiaal en de vakkundige toelichtingen naar de aanwezigen toe.


    Sterrenkijkwandelingen in het kader van de Nacht van de Duisternis


    Photobucket


    Na de sterrenkijkdagen is de Nacht van de Duisternis een jaarlijkse klassieker om het brede publiek kennis te laten maken met de sterrenhemel en de activiteiten en werking van sterrenkundige verenigingen. Voor de vijftiende maal organiseert BBL (Bond Beter Leefmilieu vzw preventie lichthinder) en de VVS werkgroep lichthinder dit initiatief.De Week van het Bos loopt van 10 t.e.m. 17 oktober (Agentschap voor Natuur en Bos, Vereniging voor Bos in Vlaanderen). Deze samenwerking wil de aandacht vestigen op het probleem lichthinder maar tevens op de rijke natuur, waar je nog het beste in alle rust van geniet onder een prachtige sterrenhemel. Vergeet ook niet die avond uw eigen buitenverlichting te doven zoals ook de diverse gemeentbesturen hiervoor aandacht zullen vragen door zoveel mogelijk de openbare verlichting uit te schakelen. Asterion steunt dit initiatief tenvolle aangezien de factor lichthinder ook voor amateurastronomen een belangrijk probleem vormt.Onze vereniging organiseerde tijdens deze avond een sterrenkijkwandeling langs de Kalmthoutse heide.Het opzet van deze avondwandeling verliep verder in de stijl van onze overige regelmatige sterrenkijkwandelingen met andermaal een goede opkomst qua deelnemers.


    Basiscursus algemene sterrenkunde/telescoopbasics voor de beginner en gevorderde

    Sinds de voorbereiding in 2008 kende deze zesdelige practische en theoretische basiscursus een mooi aantal geinteresseerden. Je kan je nu reeds inschrijven voor de reeks 2015 (aanvang vermoedelijk in de loop van februari 2015).


    Voordrachten en sterrenkijkavond op het St. Jozefinstituut ASO te Essen

    Voordrachtgevers: Leerlingen, Paul De Rydt/Dirk Flies (Asterion) en Eric Van Acker (KSGA)

    Wegens de zeer goede opkomst bij dit initiatief vorig jaar werd er in samenspraak met de school beslist dit voor 2010 te herhalen.De organisatie was in handen van de school in samenwerking met Asterion en KSGA. Er werden in totaal tijdens de aanvullende waarnemingsavond drie telescopen opgesteld met begeleiding en toelichtingen.
    De toegang was gratis voor iedereen.


    Bij herhaling een zeer goede opkomst van meer dan 100 bezoekers. Helaas konden de waarnemingen niet plaatsvinden vanwege de zware bewolking. De voordrachten, zowel van de leerlingen als beide verenigingen, werden met interesse bijgewoond. Wij verwezen de geinteresseerden voor de waarnemingen echter naar onze bijeenkomst tijdens de VVS sterrenkijkdagen.


    Voordrachten

    Een reeks voordrachten ondersteund door videobeamervoorstellingen die op een talrijke aanwezigheid mochten rekenen.


    Reeks waarnemingssessies en sterrenkijkwandelingen

    Beide initiatieven kenden een vrij regelmatige en voldoende opkomst gedurende de afgelopen jaren voor zover de minder goede weersomstandigheden en "seeing" ons daarbij geen parten speelden.


    Met een hartelijk dankwoord aan onze voordrachtgevers, waarnemingsbegeleiders en overige organisators alsook medewerkers die deze Asterionactiviteiten mogelijk maakten !



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    01-05-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    26-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voordrachten/beamerpresentaties Vormingscentrum

    VOORDRACHTEN VORMINGSCENTRUM


    Een kijkje in het leslokaal tijdens een van onze introductielessen sterrenkunde. Tijdens de pauze is er de gelegenheid om in de gezellige bar even kennis te maken met de nieuwe geinteresseerden, onderling van gedachten te wisselen of bijkomende vragen te stellen aan de lesgevers.In het verleden hebben reeds diverse personen zich via deze eerste kennismakingscursus ingeschreven als vaste leden.De introducties werden hoofdzakelijk op touw gezet voor de beginners, jongeren of gevorderden die hun kennis nog wat willen opfrissen. Zij zijn volledig kosteloos te volgen door Asterion- en KSGA leden. Niet leden kunnen deze ook volgen mits een bescheiden cursusbijdrage.Deze ideale voorbereiding op onze waarnemingssessies en wat diepgaander voordrachtenreeksen zal jaarlijks herhaald worden mits voldoende inschrijvingen. Totnogtoe mochten wij van de deelnemers enkel positieve reacties aangaande dit initiatief vernemen.


     

     

    Fotos: © Paul De Rydt
    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (9 Stemmen)
    26-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    25-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vanwaar de naam Asterion ?...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

             Vanwaar de naam Asterion ?...













    De ster Asterion (ook wel Chara of βCvn genoemd) bevindt zich in het sterrenbeeld Canes Venatici (Jachthonden). Het sterrenbeeld werd eind zeventiende eeuw geintroduceerd door Johannes Hevelius en toegevoegd aan de reeks van achtenveertig sterrenbeelden van Ptolemaeus. Het stelt twee jachthonden voor, Asterion en Chara. Het verhaal uit de Griekse mythologie vertelt ons dat de jachthonden door Boötes aan de lijn gehouden worden terwijl ze de Grote Beer rond de Poolster jagen.Asterion of Asterius staat in het Grieks voor "sterrenhemel" of "heerser van de sterren".Hij was de koning van Kreta en gehuwd met Europa. Het sterrenbeeld is terug te vinden onder de "steel" van de Grote Beer en is best te observeren in het voorjaar. Vanaf de breedte van de Benelux is het sterrenbeeld circumpolair (d.w.z. voor onze geografische breedte steeds zichtbaar). De helderste ster is Cor Caroli (α) met magnitude 2,9 - afstand 91 lichtjaar en heeft tevens een begeleider.De twee componenten hebben resp. een gele en blauwe kleur en de hoofdster is ongeveer even groot als onze Zon. Het duo is een van de mooiste dubbelsterren voor waarneming met kleine telescopen en kan reeds gescheiden worden op een vergroting rond 40x. Asterion  (β) is de ster die er rechtsboven geplaatst staat met een magnitude van 4,3. Zij is een gele dwergster die zich op een afstand van ca. 27,4 lichtjaar bevindt en heeft een temperatuur van rond de 6000°C.  Linksboven Asterion zien we een variabele koolstofster (Υ CVn).Deze heeft een wisselende helderheid (magnitude 7,4 tot 10 in een periode van 157 dagen) en wordt ook wel "La Superba" genoemd omwille van haar prachtig rode kleur.  Aan de uiterste zuidrand van de combinatie vinden we M3 (Messierobject) terug, een bolvormige sterrenhoop die ca. 100.000 sterren bevat. Verder vinden we er een zeer bekend spiraalstelsel M51 (Messierobject), de Draaikolknevel, dat reeds met kleinere telescopen waarneembaar is. Daarmee is nog niet alles gezegd: maar liefst zeven interessante extragalactische stelsels bevinden zich eveneens in deze omgeving, kortom in zijn geheel een gewaardeerd waarnemingsterrein voor de deep-skyliefhebbers. Als we het gebied wat ruimer bekijken dan vinden we er aanpalend tevens het sterrenbeeld Coma Berenices en Virgo met in de regio tal van noemenswaardige Messierobjecten. Een redelijk interessant gebied voor waarneming dus...

    Bovenstaand kaartje aanklikken voor  een overzicht.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    25-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    23-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verworven erkenningen / samenwerkingsverband

    Verworven erkenningen / samenwerkingsverband


    Photobucket               Photobucket

    Astronomievereniging Asterion is een erkende wetenschappelijke vereniging van de Cultuurraden van de Gemeente Wuustwezel en de Provincie Antwerpen.Zij is tevens een aangesloten regioafdeling van VVS (Vereniging voor Sterrenkunde) en heeft een samenwerkingsverband met Natuurpunt.              


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    23-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    12-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fotosessie VVS Sterrenkijkdagen 2009 Keienven Wuustwezel en Antverpia Brasschaat
    VVS STERRENKIJKAVONDEN 2009 TE WUUSTWEZEL EN BRASSCHAAT



    Beide bijeenkomsten werden goed bezocht door talrijke bezoekers (resp. ca. 70 en 100 aanwezigen) uit diverse leeftijdsgroepen. Het overgrote deel kijklustigen was overwegend uit Wuustwezel en Brasschaat alsook vanuit de randgemeenten afkomstig. Zowel op vrijdag als zaterdag was de hemel open en in de vroege avond werden de Maan en de planeet Venus geobserveerd. Later op de avond kwamen o.a. de Pleiaden en diverse deepskyobjecten aan de beurt. Omstreeks 21 h was er een aangename drukte op beide waarnemingsposten en iedereen had ruimschoots de gelegenheid om eens door de diverse telescopen te kijken. Tussendoor werd er een drankje genuttigd of de videovoorstelling bekeken. Op beide locaties werd de voordracht aangaande telescoopbasics/optica door een groep van ca. 30 toehoorders bijgewoond. Hierbij waren er niet alleen algemene technische vragen maar tevens werd er door enkelen ook geinformeerd naar advies i.v.m. de persoonlijke aanschaf van een telescoop. Er werden ook redelijk wat vragen gesteld aangaande de werking van beide verenigingen en we hopen daarbij in de nabije toekomst nieuwe gezichten te mogen zien verschijnen in onze verenigingen. Indien u deze bijeenkomst heeft gemist: wij zullen voor de toekomst nog vele vergelijkbare activiteiten op ons programma hebben. Neem gerust met ons contact op voor een volgende afspraak...
     
    Fotos: ã An Van den Ouwelant en Jan Brys (Gazet van Antwerpen)
              Bob Magerman (Asterion) en Eric Van Acker (KSGA)
     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    12-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Publicaties Asterion
    Klik op de afbeelding om de link te volgen







    PUBLICATIES ASTERIONACTIVITEITEN EN ARTIKELS


    Er verschijnen op regelmatige basis aankondigingen en/of artikels via volgende mediakanalen:


    - UITdatabank Vlaanderen (publicatie op meer dan 270 mediakanalen)
       www.uitinvlaanderen.be

    - Activiteitenkalender Gemeentelijke website Wuustwezel (deels via Uitdatabank)
      www.wuustwezel.be

    - Heelal - tijdschrift VVS (Vereniging voor Sterrenkunde)

    - Goed Nieuwskrant (Gazet van Antwerpen - regio Noorderkempen)

    - De Spiegel van Wuustwezel

    - De Streekkrant (regio Noorderkempen)

    - Tijdschrift en nieuwsbrief AEG (Guidestar)

    - Nieuwsbrief en tijdschriften van Natuurpunt Antwerpen-Noord
     
    - ANTenne - Tijdschrift van ANKONA (Antwerpse Koepel voor Natuurstudie)
      Initiatief in samenwerking met het Provinciebestuur Antwerpen.

    - Spacepage - de bijdragen van Dirk Flies aangaande het onderwerp exoplaneten
      http://www.spacepage.be

    - Eigen Activiteitenkalender en onze regelmatige Asterionnieuwsbrieven

    U kan tevens steeds extra info verkrijgen via de kanalen op deze blogsite.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    12-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    11-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Interessante waarnemingen en toestand 2014 (VVS Hemelkalender)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

         




               Interessant voor waarneming 2014 (VVS Hemelkalender)





    Voor de raadpleging van zeer uitgebreide waarnemingsgegevens kan u een kijkje nemen op de VVS website. Voor de lopende maand kan dit door iedereen bekeken worden onder het topic "Hemelkalender" in de inhoud links op de site. Voor de volgende maand is het even afwachten tot aanvang van die maand, aangezien het volledige jaaroverzicht enkel vooraf kan bekeken worden door VVS leden. Het is eveneens mogelijk de Hemelkalender in boekvorm met alle gegevens/illustraties voor een gans jaar te bestellen bij VVS.

    Veel waarnemingsplezier toegewenst !


    Door op het VVS embleem in de linkerkolom bovenaan te klikken kan u meer gedetailleerde gegevens terugvinden en tevens hun interessante site in zijn geheel bekijken. 


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (9 Stemmen)
    11-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    08-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Enkele nuttige tips bij de groepswaarneming


    ENKELE NUTTIGE TIPS BIJ DE GROEPSWAARNEMING

    Hierna een kleine opsomming van een aantal punten die bij in acht name onze waarnemingssessies goed georganiseerd kunnen laten verlopen.Wanneer u deze raadgevingen een beetje opvolgt dan maakt u er voor iedereen alsook voor uzelf een aangename waarnemingsavond van. Volgt u voor het overige de aanwijzingen van de waarnemingsbegeleider(s) a.u.b.


        
    Rijdt bij voorkeur enkel met uw wagen tot de waarnemingsplaats als u zelf een telescoop en/of materiaal bij u heeft. Bij een eventuele nodige ontruiming kan alles dan ook wat vlugger verlopen en er wordt op die manier ook geen parkeeroverlast veroorzaakt. Zij die geen telescoop en/of materiaal bij zich hebben kunnen hun wagen beter voor de barelen parkeren en te voet naar de waarnemingsplaats wandelen op ca. 600 m. aan de rechterzijde van de weg.

     
    Tracht zoveel mogelijk tijdig aanwezig te zijn op de waarnemingssessies. Zo geniet u van een ruime waarnemingstijd en mist tevens geen toelichtingen.

        
    Draag zorg voor de verenigingstelescopen en andermans telescopen/materiaal. De mensen die u de gelegenheid geven ook eens door hun telescopen te kijken stellen er prijs op dat hun materiaal in goede staat blijft. Zorg ook goed voor uw eigen materiaal als u dat meebrengt, dat is ook belangrijk.Laat uw eigen en andermans materiaal (dure oculairs, filters, barlowlenzen e.d. niet rondslingeren en berg het materiaal dat u even niet nodig heeft beter tussendoor tijdig op in een koffertje dat in een van de aanwezige wagens geplaatst wordt. De waarnemingsbegeleider(s) zorgen ervoor dat uw materiaal veilig wordt opgeborgen. Zo valt er ook niets op de grond of gaat er niets verloren.U blijft in ieder geval verantwoordelijk voor uw eigen materiaal.


    Ook al zijn er enkele telescopen aanwezig, een verrekijker is steeds een goede aanvulling. Breng uw eigen verrekijker (bvb. 10x50) gerust mee.

      
    Kleedt u voldoende warm in het koudere seizoen. (jas of vest met dikke binnenvoering, trui, muts, sjaal, wollen handschoenen, extra dikke sokken en eventueel thermische onderkleding). Ook in de zomer kan het bij een heldere hemel nog redelijk koud zijn. Bedenk daarbij dat we een aantal uren in een vrij open vlakte buiten zullen staan en het zou toch jammer zijn dat enkele te licht gekleden voortijdig dienen af te haken.Het meebrengen van een thermos met wat warme drank (thee/koffie) en eventueel wat hapjes is steeds aan te raden.


    Breng indien mogelijk een batterijlampje mee. (Rode ledverlichting of gewone batterijlamp afgeschermd met bvb. rode mica). Hiermee heeft u wat licht op de weg en kan er tevens uw sterrenkaarten mee belichten. Storend wit licht tijdens de waarneming is absoluut te vermijden.
      
     
    Laat geen blikjes, etensresten, lege pakjes sigaretten, plastic zakjes, papier e.d. achter op de waarnemingsplaats. We doen dit in een gemeenschappelijke vuilzak en voeren het af na de waarnemingsbijeenkomst. Respecteer de natuur !


    Bij verrassing door plotse regenval of zware bewolking die een einde maken aan de waarnemingen zal de waarnemingsbegeleider ervoor zorgen dat al het materiaal op een georganiseerde manier door de aanwezigen wordt ingeladen zodat iedereen de waarnemingsplek nog tijdig kan verlaten.  
     

    Veel waarnemingsplezier toegewenst !  





    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (15 Stemmen)
    08-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    07-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vormingscentrum Wuustwezel

    VORMINGSCENTRUM WUUSTWEZEL


    Mede door onze erkenning van de gemeentelijke Cultuurraad hebben we de gelegenheid om in de lokalen van dit gebouw en op regelmatige basis onze voordrachten, vergaderingen, opendeurdagen en overige activiteiten doorgang te laten vinden. De hoofdgebruiker van deze locatie is Volwassenenatelier 't Kratje, een Wuustwezelse vereniging die cursussen rond diverse thema's van algemene creativiteit organiseert.Als de planning van deze vereniging aangeeft dat de lokalen bezet zijn dan hebben we ook de beschikking over een aantal overige lokaties te Wuustwezel zoals het gemeenschapscentrum Blommaert.Sommige activiteiten kunnen ook in overige locaties doorgaan buiten Wuustwezel.




    Foto: Vormingscentrum - Gasthuisstraat 7, Wuustwezel - Gooreind


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (10 Stemmen)
    07-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    04-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.VERENIGING / Doelstellingen - Waarnemingsmateriaal

    VERENIGING - DOELSTELLINGEN - WAARNEMINGSMATERIAAL



    Onze doelstellingen:


    -  Het beoefenen van sterrenkunde en aanverwante wetenschappen 
        in groepsverband             
    -  Regelmatige waarnemingssessies met onze verenigingstelescopen onder begeleiding
    -  Organiseren van voordrachten en cursussen ondersteund door videobeamerpresentatie
    -  Geleide bezoeken aan (volks)sterrenwachten
    -  Introcursus Telescopen/aanverwante optica en basissterrenkunde
    -  Werkgroep Astrofotografie
    -  Organisatie van besprekingsavonden rond actuele nieuwe
       ontdekkingen, ontwikkelingen op het vlak van sterrenkunde en ruimtevaart
    -  Uitbouwen van onze eigen astrobiblio-/mediatheek
    -  Uitnodiging van vooraanstaande gastsprekers
       


    Beschikbare waarnemingsmateriaal:


    -  200 mm. f/4 GSO deepsky Newtontelescoop
       op computergestuurde parallactische montering HEQ5 Skyscan Pro Goto 

       (Verenigingseigendom)


    -  90 mm. f/11 VIXEN refractor (lenzenkijker)
       op automatisch gestuurde parallactische montering

       (Verenigingseigendom)


    - 70 mm. TS Apo triplet binoculair op alt-azimuth binomontering met 3 sets oculairs

      (Verenigingseigendom)

    -  60 mm. LUNT Ha zonnetelescoop op
       automatisch gestuurde montering

       (Privaatbezit Paul De Rydt)

    -  Klein optisch materiaal:  gamma oculairs 1.25 en 2", barlowlenzen, kleur- en contrastfilters (UHC, I/R, Maanpolarisatiefilter),
       astrosolarfilters Baader, (draagkoffers voor transport).

    Dit materiaal is eigendom van resp. de vereniging en in privaatbezit.Zij stellen dit materiaal ten dienste van de leden of sporadisch geinteresseerden tijdens de begeleide waarnemingssessies. Er zullen mogelijks ook overige telescopen aanwezig zijn van de leden.  Zij die reeds over een eigen telescoop zouden beschikken mogen hun materiaal op eigen verantwoordelijkheid tijdens de sessies gebruiken.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (16 Stemmen)
    04-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    03-04-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BESTUUR EN LEDENLIJST

    BESTUUR EN LEDENLIJST



    Bestuur:

    Paul De Rydt                  Wuustwezel    Voorzitter-bestuurder
    Koen Dierckens               Merksem        Vice-voorzitter
    Sabina Fassaert              Ekeren           Penningmeester
    Dirk Flies                        Essen            Bestuurslid
    Bob Magerman                Kapellen         Bestuurslid            
    Koenraad Roelands          Wuustwezel    Adviserend bestuurslid

    Actieve leden:

    Tom Heye                     Wuustwezel  (Mentor Jongerenwerking)
    Patrick Van Looveren      Wuustwezel  (Waarnemingsbegeleiding)

    Leden:

    Monique Willockx           Wuustwezel
    Edmond Brems              Wuustwezel
    Walter Robbé                Ekeren
    Elza Quirynen                Wuustwezel   
    Wouter Vanwesenbeeck  Kalmthout 
    Leo Vanwesenbeeck       Kalmthout
    Mart Vochten                Kalmthout
    Koenraad Van Gastel       Wuustwezel
    Marleen Goetstouwers     Wuustwezel 
    Suzi Vanderheyden          Kalmthout
    Peter Maes                    Brasschaat
    Inge Ceulemans             Wuustwezel    
    Jacqueline Maes             Ekeren
    Rudi Bosschaerts            St Job in 't Goor
    Freddy Heye                  Brecht 
    Sandra Boiy                   Brasschaat
    Erik Meys                      Brasschaat
    Cédric Meys                  Brasschaat
    Jonathan Sanctorum       Kapellen
    Robin Bosschaerts          St. Job in 't Goor
    Tim Wouters                  Schoten
    Alfons Dendas                Merksem
    Peter Fassaert                Herentals
    Bart Hendriks                   Loenhout
    Christof Hendriks              Loenhout
    Jeroen Janssens               Wuustwezel
    Paul Dierckens                  Wuustwezel
    Lisette Franssen                Stabroek
    Dirk De Bie                        Stabroek
    Karel Van den Buys          Wuustwezel
    Marina Hanssens              Brasschaat
    Jeroen Van Houtte            Edegem
    Marina De Roover             Wuustwezel
    Karen Peeraerts               Wuustwezel
    Charline Smet                  Ekeren
    Monika Müller                   Wuustwezel
    Eugeen Janssens              Halle - Zoersel
    Albert Van Aken               Wuustwezel
    Rosa De Ruysscher          Wuustwezel
    Dirk Oostvogels               Wuustwezel
    Jan Oostvogels                 Wuustwezel
    Jan Ruts                           Brasschaat
    Willy Hofmans                   Brasschaat
    Maud Vanhauwaert            Antwerpen
    Limore Mamistvalovi          Antwerpen
    Robert Van Driessche        Wuustwezel
    André Blansaer                 St. Job in 't Goor
    Guy Vermeeren                 Schoten
    Julienne Dehousse             Wuustwezel
    François Aerts                   Wuustwezel 
    André Courtmans              Brecht
    Virginie De Noyette           Brecht
    Ronald Ketelaers              St. Job in 't Goor
    Lieve Van Elsacker            Brasschaat
    Sanne Leenders                Turnhout
    Roger De Nul                    St. Job in 't Goor
    Madeleine Stalmans          Brasschaat
    Luc Van Opstal                 Hoogstraten 
    Wesley Coekaerts             Kapellen   
    Bas Bukkems                   Loenhout 
    Mirjam Nafri                    Wuustwezel                    

    Steunende leden:

    Jan Kerstens                 Wuustwezel
    Stanny Jacobs               Wuustwezel
    Muharrem Kaplaner         Cigli - Izmir (Turkije)


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (31 Stemmen)
    03-04-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    28-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wist u dat ?... Johannes Stadius
    Klik op de afbeelding om de link te volgen













    JOHANNES STADIUS  1527 - 1579

    Johannes Stadius werd als Johannes Van Ostaeyen geboren in Loenhout op 1 mei 1527. Hij was de zoon van Peter Van Ostaeyen (1484-1555) en huwde met Margareta Zylia. Ze hadden drie kinderen: Hieronymus, Catharina en Martina. De familie Van Ostaeyen leefde op Popendonck. Het waren landbouwers. Jan Van Ostaeyen bracht zijn jeugd door in Het
    Schaliënhuis in de Oud Dorpsstraat in Loenhout, thans een bekend restaurant - taverne. Na zijn lagere school studeerde Jan aan de Latijnse school van Johannes Custos in Brecht. Daarna trok hij naar de universiteit van Leuven waar hij koos voor de richtingen wiskunde, aardrijkskunde, sterrenkunde en geschiedenis en liet zijn naam in die periode verlatijnsen tot Johannes Stadius. Omwille van zijn uitgebreide kennis van de sterrenkunde maakte hij naam en faam. In 1554 vertrok Stadius naar Turijn waar hij als sterrenkundige/wiskundige in dienst trad van de hertog van Savoye. Ongeveer twee jaar later komt hij terug naar Brussel en draagt zijn werk "Ephemerides novae at auctae"" op aan Phillips II.Deze scriptie bevat een tijdstabel en posities (rechte klimming en declinatie) van de Zon, Maan en planeten. In 1559 neemt hij de conjunctie (samenstand) waar van de planeten Mercurius en Venus en schrijft een jaar later "Tabulae Bergenses".Dit werk werd in Keulen gedrukt en zorgde ervoor dat de toenmalige sterrenkundebeoefenaars konden beschikken over een vereenvoudigd werkinstrument i.p.v. de vrij ingewikkelde tabellen van Erasmus Reinhold.Hij maakte daarvoor toen gebruik van een geocentrisch wereldbeeld maar tegelijk van de nieuwe berekeningswijzen van de beroemde Poolse sterrenkundige Nicolaus Copernicus. Stadius begint naam te krijgen en gaat werken voor de prins-bisschop in Luik. Van daaruit reist hij regelmatig naar Keulen. Men vermoedt dat het de bedoeling was om toezicht te houden op de uitgave van zijn werken. In 1565 is Stadius professor in de wiskunde en klassieke geschiedenis in Leuven. Na vier jaar trekt hij weer naar Antwerpen en  in 1576 gaat hij op verzoek van Hendrik III, de koning van Frankrijk, naar Parijs. Hij wordt er titularis van een leerstoel aan de universiteit en doceert er drie jaar wiskunde. Hij overlijdt in Parijs op 52 jarige leeftijd (17 juni 1579). Na zijn dood krijgen zijn wetenschappelijke werken grote aandacht en verschijnen er meerdere herdrukken. Dat Stadius gewaardeerd werd in verband met zijn belangrijke studies rond sterrenkunde bewijst het feit dat een verzonken Maankrater, naast de bekende Copernicuskrater, naar hem genoemd werd. Met Stadius is er dus een stukje Loenhout op de Maan ! Tevens werd er sinds 2003 ook een straatnaam in Loenhout naar hem vernoemd.

    Bron: De Spiegel van Wuustwezel.




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (14 Stemmen)
    28-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    26-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oriëntatie - Sterrenbeelden
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     


     



    Bron afbeelding: Sky Map.
    Afbeelding aanklikken voor groter kaartje


    ORIENTATIE – STERRENBEELDEN


    Een goede oriëntatie aan de hemel om sterren, deepskyobjecten en overige hemellichamen gemakkelijk te kunnen terugvinden is tijdens de waarneming van zeer groot belang. Het sterrenbeeld Orion is een zeer typisch wintersterrenbeeld dat in die periode in onze streken eenvoudig terug te vinden is in het zuiden. Het kan tevens dienst doen als wegwijzer om vele heldere sterren en omgevende sterrenbeelden te kunnen identificeren. Het sterrenbeeld heeft de vorm van een grote zandloper. Het gaan opnemen van vele gedetailleerde sterrenkaarten op deze site zou ons te ver leiden. Met een draaibare sterrenkaart echter, zoals in een volgende rubriek getoond, is het mogelijk om vertrekkende vanuit dit sterrenbeeld heel wat meer te herkennen. Toch interessant om voor uzelf eens een eenvoudige proef te doen. Op dit detailsterrenkaartje zie je duidelijk de drie Oriongordelsterren v.l.n.r. Alnitak, Alnilam en Mintaka. Ook de positie van de M42, in het zwaard van Orion, is zichtbaar. (Lees ook het artikel over de Orionnevel in de rechterkolom voor meer info). Net onder Alnitak bevindt zich de zeer gekende Paardekopnevel, linkserboven de M78 reflectienevel. Parallel rechts naast het rechterbeen van Rigel naar Mintaka treffen we Barnard’s Loop aan, een uitgestrekt nevelcomplex dat visueel slecht te ontwaren is maar fotografisch wel goed tot zijn recht komt. Deze enorme gas- en stofwolken zijn waarschijnlijk het gevolg van vroegere supernovaexplosies. Het ganse Oriongebied is trouwens een interessante regio voor deepskywaarneming. Tracht  u met al deze gegevens eens te oriënteren en probeer tijdens een zeer heldere en donkere nacht niet alleen de betreffende sterren, maar ook (eventueel met behulp van een verrekijker of kleine telescoop) de nevels terug te vinden. Je zal deze laatsten dan kunnen zien als een wazige vlek. Byzonderste daarbij is dat U ze reeds weet te localiseren. Wil je meer details zien kom dan gerust eens een kijkje nemen tijdens een van onze waarnemimgsavonden. U kan zeer uitgebreide en practische sterrenkaarten met positie- en zoomfunctie raadplegen op http://www.fourmilab.ch/yoursky/ Zeer duidelijke info inzake sterrenbeelden e.d alsook vele sterrenkaartjes/afbeeldingen vindt U eveneens terug op de interessante website van H. Scheenen onder de titel  "Kuuke’s Sterrenbeelden": http://www.sterrenkunde.nl/sterrenbeelden/cms/news.php. Neem tevens ook eens een kijkje op de site van VSML (Vereniging voor Sterrenkunde Midden-Limburg) in Nederland: http://www.vsml.nl U kan tot slot volledig gratis het zeer interessante en practische astrocomputerprogramma Stellarium downloaden via www.stellarium.org , met realtimesimulatie van bewegende sterrenkaarten en weergave van vele andere objecten voor ieder willekeurig moment en geografische plaats op Aarde. 

     

    Succes!

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (8 Stemmen)
    26-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    25-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Magnitude of helderheid.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    Foto aanklikken voor grotere afbeelding


    MAGNITUDE OF HELDERHEID

    De helderheid van hemelobjecten wordt weergegeven in magnitudes. Bvb een ster van magnitude +2 is 2.5x zo helder als een met magnitude +3 en in deze verhouding loopt de schaal door (vb. object met magnitude +1 is 100x helderder dan magnitude +6). Eigenaardig genoeg zijn de meest negatieve helderheden deze van de best waarneembare objecten. De uiterste grens voor waarneming met het blote oog ligt op +6. De Zon bvb. met haar zeer hoge lichtintensiteit omwille van haar relatief korte afstand tot de Aarde zit op –27, de planeet Venus op ca. –4 (variabel) , de Poolster rond +2 en de ster Sirius, de meest heldere ster aan de avondhemel, op -1.4. Zoals we in een aantal artikels lezen spreekt men meestal van de absolute magnitude, dit is een standaardeenheid voor de lichtkracht van een hemellichaam op een afstand van 32,6 lichtjaar (10 parsec). Voor wat wij vanop Aarde waarnemen speelt daarbij de afstand voor dit begrip uiteraard ook een grote rol. Daarom spreekt men naast de absolute ook nog van de schijnbare magnitude (zoals wij ze waarnemen). Bij een vergelijk mogen we deze twee waarden dus zeker niet gemengd gebruiken. Indien de absolute magnitude of de afstand tot de Aarde gekend is dan kan de andere factor hieruit afgeleid worden. Op die manier is het bovendien mogelijk de afstand van vergelegen extragalactische stelsels te bepalen. Op de foto zien we de Pleiaden. (Messier object M45). Het is een van de bekendste open sterrenhopen met heldere sterren. Met het blote oog is deze zeer gemakkelijk op te sporen. Met een lichtsterke telescoop zien we de relatief jonge sterren omgeven door nevelmassa's waaruit zij vroeger ontstonden. De blauwe reflectienevels vertonen een mooie structuur.

    Foto: W. Ransburg


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (7 Stemmen)
    25-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    24-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amateuropnamen

    AMATEUROPNAMEN

    Al deze opnamen werden zonder uitzondering gemaakt door Duitse, Franse, Nederlandse en Belgische amateurastronomen.



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (72 Stemmen)
    24-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    21-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Exoplaneten en mogelijk (intelligent) buitenaards leven
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












    EXOPLANETEN EN MOGELIJK (INTELLIGENT) BUITENAARDS LEVEN


    Het is een verbazingwekkende, onthutsende en misschien zelfs beangstigend gevoel: je staart naar de sterrenhemel en terwijl je dat doet vraag je jezelf af of er iemand terugstaart. De gedachte alleen al laat je de haren te berge rijzen. Maar zelfs na eeuwen van afvragen en tientallen jaren actief kijken weet de mens nog steeds het antwoord niet.Maar dat kan ook tengevolge zijn van het feit dat de mensheid de juiste vragen niet heeft gesteld.Wij Aardlingen kennen maar één type leven, op één plaats. Het idee om elders te zoeken naar levensvormen confronteert ons met een oneindige serie vragen. Waar moeten we zoeken? Kunnen we ons ook maar een idee vormen waar we naar zoeken? Of hoe we het moeten vinden?

    Wie heeft niet ooit de schoonheid van de nachtelijke hemel aanschouwd en zich afgevraagd of er niet op een verre planeet nog iemand anders zou kunnen zijn die zich evenzeer verwondert over onze zon die in hun nachtelijke hemel schittert? Als we omhoogkijken naar de sterren zullen de meesten van ons het eens zijn met Paul Davies dat: 'De ontdekking van leven buiten de aarde niet alleen onze wetenschap, maar ook onze religies, onze geloofsstelsels en ons hele wereldbeeld zou veranderen.Want in zekere zin is het zoeken naar buitenaards leven in feite een zoektocht naar onszelf - wie we zijn en wat onze plaats is in de grootste uitgestrektheid van de kosmos.' We hebben het voorrecht te leven in een tijd van wetenschappelijke ontdekkingen die het begin van een antwoord bevatten op deze eeuwenoude vraag.In de laatste tien jaar hebben onderzoekers meer dan honderd planeten buiten ons zonnestelsel gevonden.Biologen hebben levensvormen ontdekt op en diep onder de aarde die aantonen dat organismen in staat zijn een manier te vinden om in extreme omstandigheden te leven zoals we die op andere planeten zouden kunnen verwachten.Laten we een aantal van die recente ontdekkingen eens nader beschouwen in het licht van de theosofische leringen die ons vertellen dat de sterrenhemel inderdaad vibreert van leven. De zoektocht naar leven in de ruimte heeft een lange en veelbewogen geschiedenis.De Griekse filosoof Democritus (ca. 480-370 v.Chr.), die beschouwd wordt als de "vader" van de atoomtheorie, speculeerde er al over dat men kan zien dat de wetten van de natuur universeel werkzaam zijn en dat daarom, als er leven op aarde kon ontstaan, het ook elders in de kosmos moet bestaan.In een minder verlichte tijd kostte het verkondigen van zulke ideeën het leven aan Giordano Bruno, die in 1600 op de brandstapel terechtkwam.De Poolse wiskundige en astronoom Nicolaus Copernicus (1473-1543) was, op grond van zijn waarnemingen van ons zonnestelsel, van mening dat planeten in de ruimte algemeen moeten voorkomen.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    21-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    20-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Exoplaneten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












    EXOPLANETEN

    De zoektocht naar exoplaneten (planeten buiten ons zonnestelsel) is een zeer interessant en byzonder actueel onderwerp. Hierna een artikel over een dergelijke ontdekking. U kan meerdere artikels van diverse auteurs in dit verband terugvinden op volgende link: http://www.spacepage.be onder de betreffende inhoudsrubriek 

     

    Rotsachtige exoplaneet ontdekt in sterrenbeeld Leeuw

     

    Spaanse astronomen en onderzoekers van de Londense universiteit UCL (University College London) hebben een (mogelijk) aarde-achtige planeet ontdekt in het sterrenbeeld Leeuw.

     

    Dit sterrenbeeld (van de dierenriem), met als helderste ster Regulus, is goed zichtbaar in het noordelijke halfrond in de vroege avond, tot ongeveer eind juni. Deze nieuwe exoplaneet bevindt zich op ongeveer 30 lichtjaar van de aarde en is de kleinste tot op heden gevonden planeet buiten ons zonnestelsel. Uit computermodellen blijkt dat zij ongeveer 50 procent groter zou zijn dan de aarde, een massa van vijf keer de aarde heeft, maar een temperatuur boven de 100°C. Dit maakt de kans dat er ooit leven wordt gevonden vrij klein. Bijzonder is wel dat één dag op deze planeet ongeveer 22 aardse dagen in beslag neemt en dat zij in deze periode vier omwentelingen rond haar ster maakt. De planeet, die rond de ster GJ 436 (magnitude 10,68) draait, kreeg GJ 436 c als naam. Haar ontstaan werd afgeleid uit waarnemingen van storingen in de baan van een eerder ontdekte (ijzige) exoplaneet in hetzelfde stelsel nl. GJ 436 b. Deze eerste planeet werd drie jaar geleden ontdekt via de techniek van microlensing, en kreeg toen de naam OGLE-2005-BLG-3901b (OGLE: Optical Gravitational Lensing Experiment). Microlensing doet zich voor wanneer een andere ster zich tussen het exoplaneetstelsel en de waarnemer op aarde bevindt, en daardoor een lichtversterkend effect veroorzaakt. Deze twee planeten worden ook wel superaardes genoemd omdat zij een massa hebben tussen één en tien keer die van de aarde. De eerste twee superaardes werden een paar jaar geleden gevonden rond de rode dwergster Gliese 581 (op een afstand van 20,5 lichtjaar), toen wel met de radiële snelheidsmethode (aan de hand van abnormale bewegingen van de ster ten gevolge van de aanwezigheid van planeten). Verwacht wordt dat in de volgende jaren nog meer exoplaneten van het type van de aarde zullen gevonden worden, wat ook een belangrijke stap is in de zoektocht naar (intelligent) leven in het heelal.

     

    Auteur: Dirk Flies - Asterion

     

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    20-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    19-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Komeet Holmes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    Afbeelding aanklikken voor grotere foto
    Amateurfoto: W. Ransburg.

    KOMEET HOLMES

    Deze komeet werd ontdekt op 6 november 1892 door de Brit E. Holmes (Londen). Toen deze man aan observatie deed in het Andromedagebied verscheen de heldere komeet in het beeldveld van zijn 32 cm. Newtontelescoop. Op het moment van de ontdekking was de komeetkern eveneens in uitbarsting maar later nog vrij zwak en onopvallend in vergelijking met de huidige verschijning. Er werden evenwel in die tijden ook reeds meerdere kernuitbarstingen van dit object waargenomen. Sinds zeer korte tijd is de doormeter van de coma toegenomen tengevolge van een spectaculaire en onverwachte nieuwe uitbarsting. De komeet is hierdoor ca. 1000.000 maal zo helder geworden. Hij is reeds met het blote oog waarneembaar als een nevelig vlekje en staat momenteel (1.11.2007) ca. 2,5 maal zo ver van de Zon als de Aarde. Een verrekijker of kleine telescoop zal U meer details tonen maar gezien de komeetstaart afgewend is van de Aarde zien we enkel de kern. Deze laatste toont een heldere centrale condensatie en een zwakke buitencoma. De komeet is nog een tijd terug te vinden in de omgeving van het sterrenbeeld Perseus. De opname werd gemaakt op 31.10.2007 met een spiegeltelescoop 300/1600 mm.  (spiegeldiameter 300 mm. / brandpuntsafstand 1600 mm.) Het is het resultaat van 12 opnamen met nabewerking. Op vrijdag 9 november ll. had de komeet een stofatmosfeer van 1,4 miljoen km. doorsnede opgebouwd met zijn binnenste ijs- en steenkern van amper 3,6 km. diameter. Hij was bijgevolg op dat moment het grootste object binnen ons zonnestelsel. Er is ondertussen reeds heel wat waarneming verricht, o.a. door enkele van onze leden, spijtig genoeg tijdens de minder gunstige weersomstandigheden van de laatste week. (omgeving Wuustwezel, Brasschaat ) Er werden ook in het algemeen door amateurs en op volkssterrenwachten  vele amateurfotos genomen. Lees voor meer info aangaande kometen ook het artikel bovenaan in de rechterkolom.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    19-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    13-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BERICHTGEVINGEN/INITIATIEVEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen





    BERICHTGEVINGEN EN INITIATIEVEN



    Photobucket   Voordrachten Exoplaneten en buitenaards leven


    Op jaarbasis enkele voordrachten teneinde een stand van zaken te kunnen volgen aangaande nieuwe ontdekkingen en de lancering van ruimtetelescopen.Een interessant en byzonder actueel onderwerp.De voordrachten worden gegeven door Dirk Flies.


     Photobucket Photobucket    Asterionbibliotheek in opbouw


    Asterion bouwde ondertussen een astrobiblio- en mediatheek uit.De voorraad werd sinds midden 2011 ondergebracht in het vormingscentrum te Wuustwezel zodat kosteloze ontleningen kunnen plaatsvinden tijdens het bijwonen van voordrachten of overige activiteit.De naam van de ontlener zal genoteerd worden en het spreekt uiteraard vanzelf dat jullie de ontleende boeken/DVD's in goede staat, tijdig en persoonlijk terugbezorgen.Ieder Asterionlid kan twee items per beurt ontlenen voor een periode van een maand.Wij nemen aan dat deze mogelijkheid voor velen onder u een welgekomen extra zal vormen.


      Photobucket   Astrofotografie


    Dirk Henrard en Tom Van Calster resp. wonende in Brasschaat en Schoten, beiden personen met een grote expertise op het vlak van fotografie, hebben hun adviserende medewerking toegezegd aan een project ter voorbereiding van een voordracht en het opstarten van astrofotografische testopnamen. Van de zijde van Asterion zullen Koenraad Roelands, Bob Magerman en Paul De Rydt dit als vaste werkgroepleden mee ondersteunen. Dirk en Tom zullen buiten het Nikon materiaal, oculairprojectiehulzen, Vixen telescoop e.d. van Asterion hun Sony Alpha 700 camera's alsook Nikon telelenzen gebruiken tijdens de testopnamen. Een hartelijk dankwoord vooraf voor de belangloze inzet van de medewerkers !

    Aansluitend heeft Asterion sinds aanvang 2010 en mede door het toetreden van meerdere leden die op dit vlak interesses en/of ervaring hadden een eigen werkgroep astrofotografie opgestart onder coordinatie van Bob Magerman.
    Wij wensen Bob veel succes toe bij deze nieuwe activiteit ! 


    Dolf Blansaer


    Deze persoon is woonachtig in St Job en was jarenlang lesgever voor de cursus Telescoopbouw op Volkssterrenwacht Urania.
    Hij is de trotse bezitter van een volledig zelf afgebouwde Newton met een hoofdspiegel van maar liefst 500 mm door hemzelf geslepen! Ook de motoraangedreven montering en behuizing werd door hem zelfstandig gebouwd. Het zou meteen ook om een van de grootste volledig zelfafgebouwde amateurnewtontelescopen in gans België gaan. Deze man bracht dit werk tot een goed einde na het slijpen van een ganse reeks kleinere optische spiegels. Hij heeft onlangs zijn sporadische medewerking aan onze vereniging toegezegd. Wij zijn uiteraard zeer blij U dit te kunnen melden en zullen voor de toekomst regelmatig op zijn ervaring beroep kunnen doen. Hartelijk dank Dolf!



    Nog positief nieuws !...


    Tom Alderweireldt wonende te 's Gravenwezel vergaarde persoonlijk en ook op een sterrenwacht zeer veel ervaring op het vlak van astrofotografie. Hij verklaarde zich onlangs bereid om hierover in de toekomst enkele voordrachten te verzorgen. Wij mogen ook enkele artikels i.v.m. astrowebcams van zijn hand verwachten. Wij appreciëren dit uiteraard ten zeerste. Eveneens hartelijk dank.



    Wietweer Wuustwezel


    Een goede lokale weersvoorspelling is voor iedereen en zeker ook voor amateurastronomen van groot belang. De heer Wiet van Dooren beschikt op zijn lokatie in Gooreind/Wuustwezel over een uitgebreid weersinstrumentarium en houd de gegevens dagelijks op peil. Zijn interessante website toont tal van deze weersgegevens, weerstatistieken en overige weetjes allerhande in verband met weer, natuur en cultuur. Raadpleeg ook eens zijn website op volgend internetadres:
    www.wietweer.be


    Publicatie Natuurpunt Antwerpen Noord


    In het tijdschrift Natuur.ruimte (septembernummer 2007) van deze vereniging zal een informatief artikel aangaande ASTERION verschijnen. Dit hebben de verantwoordelijken ons recent medegedeeld. Later kunnen er gesprekken volgen om een zekere vorm van samenwerking tot stand te brengen, dit aansluitend met de afdeling Wuustwezel. Wat zeker aan bod zal komen zijn de sterrenkijkwandelingen die deze vereniging regelmatig organiseerd. Wij danken de verantwoordelijken voor deze prachtgelegenheid om onze vereniging verdere bekendheid te geven en hun vraag om tot enige samenwerking te komen. Op datum van 8.11.2006 mochten wij een bestuursvergadering bijwonen van de afdeling Natuurpunt Wuustwezel. De eerste afspraken voor een toekomstige samenwerking werden vastgelegd.


    Opendeurdagen Asterion een succes !


    Deze eerste opendeur van Asterion kan een succes genoemd worden. De meeste bezoekers troffen we aan in de loop van de namiddag. We mochten zelfs collega's amateurastronomen van het Koninklijk Sterrenkundig Genootschap van Antwerpen uit Brasschaat en Astronomische Werkgroep Mercator uit Rupelmonde verwelkomen! Ook een vertegenwoordiger van Natuurpunt Antwerpen-Noord en enkele bezoekers uit de grensstreek van Nederland waren aanwezig. Er hebben zich in de groep talrijke bezoekers tevens een drietal personen aangemeld voor een eventueel toekomstig lidmaatschap. In het algemeen ging de meeste interesse uit naar de opgestelde telescopen, het didactisch materiaal en last but not least de interessante presentatie van Koenraad Roelands aangaande het gebruik van het astrocomputerprogramma Stellarium. Zeker vatbaar voor herhaling naar de toekomst toe.


    Sterrenkijkwandeling Natuurpunt / Asterion


    Op Vrijdag 23 februari hebben een vijfendertigtal personen (Natuurpunt en Asterion) aan deze gezonde wandeling doorheen het Groot schietveld Wuustwezel/Brecht deelgenomen. (12 km. totaal - duur: ca. 3 uur). Onderweg werd er een beknopte uiteenzetting gegeven aangaande enkele sterrenbeelden, deepsky, planeten en gebruik van telescopen. Voor telescopische waarneming was het echter te bewolkt. Helaas hebben we ook de bosuil en vos na diverse pogingen niet gehoord. Na een glaasje warme wijn of chocolademelk werd de wandeling verdergezet, waarna iedereen tevreden huiswaarts keerde. Asterion is zeker geinteresseerd om in de toekomst nog enkele samenwerkingsactiviteiten te kunnen organiseren. De Natuurpuntleden zijn ook steeds welkom bij onze waarnemingsactiviteiten.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (13 Stemmen)
    13-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    12-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarnemingssite Wuustwezel.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    foto aanklikken voor grotere afbeelding


    WAARNEMINGSSITE WUUSTWEZEL


    Interessante waarnemingsplaats met zeer wijd uitzicht op het Groot schietveld te Wuustwezel.Asterion stelt er zeer regelmatig zijn telescopen op bij gunstige waarnemingsomstandigheden en voldoende deelnemers.Onze ervaren waarnemingsbegeleiders staan bij gunstige omstandigheden steeds paraat.Raadpleeg onze wekelijkse waarnemingsplanning met vooropgestelde data.  Ook voor wandelaars en natuurvrienden uit de regio is dit uitgestrekt domein een van de uitverkoren plaatsen .  U dient wel op de weg Wuustwezel/Brecht te blijven, het overige gebied is verboden militair terrein.Bij gesloten barelen of signalisatie bvb. bij brandgevaar in het zeer warme seizoen of bij schietoefeningen is de weg in zijn geheel eveneens niet te betreden.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    12-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    10-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het begrip Tijd (CET - GMT - Universele tijd)


    HET BEGRIP TIJD (CET - GMT - UNIVERSELE TIJD)

    De aarde is verdeeld in 24 uurgordels en volgens deze verdeling ligt België in de Greenwich uurgordel. Na een aantal gewijzigde wettelijke bepalingen in dit verband werd tijdens de tweede wereldoorlog hetvolgende besloten: De GMT (Greenwich Mean Time) of Universele tijd werd voor ons gedurende de winterperiode met 1 uur en gedurende de zomerperiode met 2 uur verlengd. Vanaf 1946 heeft men in België de klok continu met 1 uur verschoven. Zodoende geldt nu voor ons de tijd van Centraal Europa of CET (Central European time). Sinds 1977 moeten we daar nog eens een uur extra aan toevoegen. Om een lang verhaal kort te maken houdt dit hetvolgende praktische gevolg in: bvb. 14 h. UT (Universele tijd) komt overeen met 15 h. wintertijd CET en 16 h. zomertijd CET. Spijtige hierbij is dat men in sommige lektuur verzuimd om de vermelding UT na het opgegeven uur te vermelden hetgeen sporadisch voor enige verwarring kan zorgen en uiteraard een redelijk tijdsverschil betekent. In de astronomie wordt de Universele tijd echter zeer veel gehanteerd en het staat er ook meestal duidelijk bij vermeld.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    10-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    08-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Planisfeer
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












    PLANISFEER - DRAAIBARE STERRENKAART 25 CM.


    Deze draaibare sterrenkaart is vervaardigd uit kunststof en vochtbestendig. Je kan er de datum en tijd op instellen en op die manier vele objecten terugvinden. De kaart is ontworpen voor 52° NB en bruikbaar tussen 47° en 57° NB. Ze geeft sterrenbeelden, sterren van magnitude -2 tot +5, dubbelsterren en variabele sterren weer alsook vele deepskyobjecten. Een ideaal werktuig dus voor gebruik onder de nachtelijke hemel. Wanneer je ook nog over een klein rood Ledlampje beschikt dan ben je gewapend om op verkenning te gaan. (Dit om tijdens het waarnemen en beurtelings raadplegen van de kaart uw ogen aangepast te houden voor waarneming). De sterrenkaart is verkrijgbaar in diverse astrozaken aan een prijs van ca. 12 euro.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (18 Stemmen)
    08-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    06-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weergave maanfase en data

    WEERGAVE MAANFASE EN DATA


     

    Op deze maanfoto kan u per dag de actuele maanfase en data volgen. Door op de afbeelding te klikken kan u eveneens een uitvergroot beeld van de actuele toestand bekijken.De studie van maandetails en herkenning van kraters, bergketens, mare e.d. is voor velen een fascinerende bezigheid die u aan de hand van gedetailleerde Maankaarten heel wat aan waarneming biedt.Zeker ook voor de beginnende amateurastronoom en/of bij het gebruik van wat kleinere telescopen is dit een zeer boeiende aangelegenheid.Een zeer hoog contrast bij de waarneming kan u bereiken door te kijken in de transitzone (overgang licht/donker) en uiteraard ook bij het gebruik van een voor uw telescoop geschikt grijsfilter of beter nog polarisatiefilter (variabele lichtdempingsinstelling). 






    Bijlagen:
    SCHIJNGESTALTEN MAAN png.png (20.4 KB)   


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (12 Stemmen)
    06-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    05-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maanfotos

    MAANFOTOS

    Beide opnamen werden gemaakt door respectievelijk werkgroepcoordinator Bob Magerman en teamlid Koen Dierckens van onze werkgroep Astrofotografie.De behaalde resultaten mogen zeker gezien worden.Proficiat en doe zo verder ! Verdere fotoresultaten,individueel en van de werkgroep, zullen in de toekomst ondergebracht worden op onze fotosite www.bloggen.be/asterionfoto




    Mare Imbrium - Foto: Koen Dierckens - Asterion.

     

    Maandetailfoto krater Clavius - Foto: Bob Magerman - Asterion


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    05-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    04-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maansverduistering
    Klik op de afbeelding om de link te volgen





























    Maansverduistering - Foto: Stephane Vermeulen


    MAANSVERDUISTERING


    Wanneer de Maan binnen de schaduwkegel van de Aarde treedt wordt ze verduisterd en we krijgen dit enkel te zien bij volle maan.Een maaneclips kan meerdere uren duren en komt op jaarbasis ofwel helemaal niet, tweemaal en zelden driemaal voor.Daarbij kleurt de Maan zwak oranje-rood en dit verschijnsel wordt veroorzaakt door de zonnestralen die door de atmosfeer van de Aarde gebroken worden.We onderscheiden drie soorten verduisteringen, nl. de totale, de gedeeltelijke en de verduistering in de bijschaduw.Deze laatste vermindert de intensiteit van het (volle) maanlicht enigzins maar in de praktijk is dit echter nauwelijks merkbaar.Een totale maansverduistering kan hoogstens 1 uur en 45 minuten in beslag nemen en daarbij zal de kleuring van koperrood tot donkerbruin zijn.De aard van de kleuring is afhankelijk van de hoeveelheid aanwezig stof in de aardse atmosfeer (bvb. tengevolge van vulkaanuitbarstingen).Maansverduisteringen komen minder vaak voor dan zonsverduisteringen maar zijn wel over een uitgestrekter gebied waarneembaar.Ze komen na 18 jaar en 11 dagen terug in dezelfde volgorde (Sarosperiode). 



    Bijlagen:
    Schema Maansverduistering.png (17.3 KB)   


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    04-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    03-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maankaarten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












    MAANKAARTEN


    Practische maankaarten zijn voldoende in de handel aanwezig, zowel voor binnen- als buitengebruik. Als je de kaart hoofdzakelijk wil gaan gebruiken tijdens de waarneming neem dan zeker een geplastifieerd exemplaar en ook een gespiegelde versie. Je krijgt dan meteen alle maankaartdetails te zien zoals ze ook door je telescoop worden waargenomen. Hierboven (kaartje aanklikken voor grotere weergave) zien we een voorbeeld van een redelijk gedetailleerde kaart van de oostelijke zijde. Een aanrader is 'De kleine Maanatlas' van Antonin Rükl, voormalig leider van het Praags Planetarium. De compacte ringgebonden atlas bevat acht afzonderlijke gelamineerde kaartjes met in totaal achthonderd benoemde maanformaties, fotos en toelichtingen en kost slechts rond de 13,- euro (wel enkel verkrijgbaar in het Duits). Er bestaat van dezelfde auteur een uitgebreider maar wel wat duurdere versie in het Engels met 224 bladzijden, 84 kaarten en vele foto's. Enkele overige interessante mogelijkheden zijn de kaarten uit het gamma van Philip of de opvouwbare gelamineerde kaart Lunar Map van Sky & Telescope van 60x60 cm.Tevens interessant voor raadpleging is de Maanatlas Selenographia op volgende weblink : http://www.inconstantmoon.com/atlas.htm De keuze van een kaart voor gebruik met een telescoop maak je best in functie van de prestaties van je instrument. Wanneer je kijker niet in staat is om fijnere details weer te geven is het vrij zinloos om een dure en zeer gedetailleerde Maanatlas aan te schaffen.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    03-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    02-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Zon
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     







    DE ZON

     xml:namespace prefix = "o" />

    Zoals iedereen weet is de Zon het centrum van ons zonnestelsel. Planeten en vele overige objecten bewegen er rond in elliptische banen. Zij is de gele  dwergster het dichtst bij de Aarde (ca. 150 miljoen km. = 1 AE > astronomische eenheid) die ons van licht en warmte voorziet met een magnitude van –26.8. Zij bevindt zich op ongeveer 27000 lichtjaar van het centrum van ons Melkwegstelsel. De Zon is heter en zwaarder dan de gemiddelde sterren die we kennen maar veel kleiner dan blauwe reuzesterren. Haar ontstaan, ca. 4.5 miljard jaar geleden, zou volgens de meest gangbare theorie plaatsgevonden hebben uit een oude, uitgestrekte en koude gasachtige nevel. Bij het samentrekken van deze gaswolk zou er in het centrum een gasconcentratie ontstaan zijn die geleid zou hebben tot haar vorming. Met haar diameter van ca. 1,4 miljoen km zou ze ongeveer een miljoen aardbollen kunnen bevatten. De rotatietijd aan de equator bedraagt 25,38 aardse dagen. De temperatuur op haar oppervlak bedraagt ca. 5500° C. In de kern echter, waar temperaturen van ca. 15 miljoen graden Celcius heersen vinden kernreacties plaats waarbij waterstof omgezet wordt in helium. Deze enorme “kernkachel” kan per seconde ca. vier miljoen ton aan zonnemassa omzetten in energie. Haar samenstelling is noch vast noch gasachtig maar bestaat uit plasma. Bij deze definitie speelt de extreem hoge druk in de kern een belangrijke rol. Eigenlijk gasachtig aan het oppervlak en vaster naar de kern toe. Daarbij hebben we volgende percentages voor de atomensamenstelling: 92,1% waterstof, 7,8% helium en 0,1% zwaardere elementen zoals koolstof, stikstof, zuurstof, neon,  magnesium, silicon en ijzer. Vanuit de kern vertrekkende onderscheiden we volgende lagen en zones: de radiatieve zone, de convectiezone, het zichtbare oppervlak of fotosfeer, de chromosfeer en tenslotte de corona. De zonnewind is een stroom van geladen deeltjes die ontsnappen aan het zonsoppervlak. Zij bereiken de Aarde aan snelheden van 450 km./sec. Gelukkig is onze planeet omgeven door de zogenaamde Van Allen gordels die werken als een beschermend schild tegen de nadelige invloeden ervan. Aan het fotosfeeroppervlak zijn er de protuberansen (uitstoot van enorme slierten witgloeiende gassen), zonnevlammen en vorming van zonnevlekken. Deze laatsten zijn onregelmatige donkere vlekken van enkele honderden tot wel 80.000 km. in doorsnede. De temperatuur in de zonnevlekken ligt op een 4500° C. Zij kunnen het best waargenomen worden wanneer de Zon laag bij de horizon staat. Deze verschijnselen zijn uitermate interessant voor de waarneming. Maak daarbij echter  steeds gebruik van een beschermend objectieffilter op de telescoop of binoculair (bvb. mylarfilter AstroSolar van Baader) en bij voorkeur met een extra UV filter op het oculair. Rechtstreeks in de Zon kijken met optische instrumenten zonder de nodige bescherming kan blijvend oogletsel veroorzaken of zelfs tot blindheid leiden. Zonnevlekken en ook de actieve zones zijn in hoeveelheid onderhevig aan een cyclus van 11 jaar, zodat gedurende sommige jaren hun aantallen sterk kunnen verschillen ten opzichte van andere. Een en ander heeft te maken met het ingewikkeld en veranderlijk magnetisch veld. Ook de corona, de omgevende lichtende halo, is een prachtig iets om te observeren. Buiten de waarneming met standaardtelescopen bestaan er ook typische zonnetelescopen die met gebruikmaking van diverse filters variërende waarnemingsresultaten geven. Ook typische protuberansenkijkers kunnen met een afgeschermd centrum de waarneming ervan zeer duidelijk weergeven. Deze typische zonnetelescopen zijn echter voor de amateur nog steeds vrij duur. Zonsverduisteringen zijn ook zeer de moeite om te observeren. Dit verschijnsel heeft plaats wanneer de Aarde de schaduwkegel van de Maan binnendringt; dit kan alleen bij nieuwe Maan gebeuren. Al naargelang de geografische plaats op Aarde waar de waarnemer zich bevindt zal er sprake zijn van een gedeeltelijke, ringvormige of volledige verduistering. In het geval van een ringvormige verduistering zal de maanschijf nog enkel een ring van de Zon onbedekt laten. Gemiddeld komt er om de drie jaar een totale verduistering voor en deze duurt ca. 7 minuten. De niet-telescopische waarneming ervan kan gebeuren door gebruikmaking van een degelijke eclipsbril. Andere, minder betrouwbare middelen zijn absoluut af te raden. Vanaf haar ontstaan zal de Zon een actieve levenscyclus hebben van ongeveer 10 miljard jaar. Tenslotte zal zij overgaan in een rode reuzenster die in de laatste fazen bij afstoting van haar buitenlagen zal transformeren tot een witte dwergster. Bij de afstoting van de buitenste lagen als rode reus zullen deze tot ver buiten de baan van de planeet Venus reiken. Na het verdwijnen van de straling en de finale afkoeling zal er nog slechts een zwarte dwergster overblijven. Dit laatste proces duurt echter zo ontzettend lang dat er momenteel nog niet bekend is of het universum reeds oud genoeg is om zwarte dwergsterren te bevatten. Uiteraard dienen we de tijd die deze faze in beslag zal nemen nog aan de 10 miljard jaren toe te voegen. Een organisatie die aan continubestudering van de Zon doet is SOHO (een samenwerkingsproject van NASA en ESA). De onderstaande video toont een kort overzicht van de gedeeltelijke verwezenlijkingen over een periode van tien jaar. De opnamen werden gemaakt door de camera's van hun zonne- en heliosferisch observatorium met speciale filters. Opnamen in wit, groen, blauw en rood, telkens andere zonnedetails onthullende. Op een van de opnamen in blauw licht zien we de komeet Machholz die in de aantrekkingskracht van de Zon komt. Op specifieke (amateur)zonnetelescopen (bvb. Coronado en Lunt) worden waterstof alpha (Ha) en Calciumfilters aangewend, deze maken de waarneming van de protuberansen, zonnevlammen en diverse oppervlakteverschijnselen mogelijk. Gezien in het zonnespectrum waterstof een van de sterkere absorptielijnen is en de overige door het Ha filter geblokkeerd worden zal het waterstofgas in de chromosfeer in rode kleuren zichtbaar worden. Bij gebruik van het Calciumfilter zullen er andere oppervlaktestructuren beter naar voren komen. Dit laatste blokkeerfilter is wel beter geschikt voor fotografische opnamen. De foto onderaan toont een reusachtige zonnevlek met als groottevergelijking onderaan links een afbeelding van de Aarde op schaal.





    Video: Courtesy SOHO (ESA&NASA)   

    SOHO ZONNEVLEK full size.jpg

    Foto: Zonnevlek  Courtesy SOHO (ESA&NASA)


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (12 Stemmen)
    02-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    01-03-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ons zonnestelsel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    © Courtesy of Calvin J. Hamilton
    Foto aanklikken voor grotere afbeelding.



    ONS ZONNESTELSEL

     

    Naar aanleiding van een vrij recente herbepaling en definitie van het begrip planeet door de IAU (International Astronomical Union), ‘s werelds hoogstgeplaatste coordinerende orgaan voor de astronomie) bevat ons zonnestelsel momenteel nog acht planeten i.p.v. negen. Pluto voldoet niet aan deze hernieuwde definitie en wordt nu beschouwd als “ijsdwerg”. Buiten Pluto zijn er trouwens nog objecten ontdekt die in dezelfde categorie thuishoren. Wanneer we het ganse planetenstelsel zouden doorkruisen tot aan Neptunus dan zouden we een afstand afgelegd hebben van ongeveer 4530 miljoen km. De eerste binnenplaneet, Mercurius, is een zeer naaste buur van de zon (gemiddelde afstand 57,909 milj. km.) en is tengevolge daarvan op aarde moeilijk te observeren. Gezien Pluto niet langer bij de planeten gerekend word is Mercurius de kleinste planeet van het zonnestelsel. De beste tijdstippen voor waarneming zijn kort na zonsondergang of –opkomst. Ondertussen zijn dankzij de Mariner 10 vlucht gedetailleerde oppervlaktegegevens bekend. Deze kwam driemaal zeer naderbij en op 29 maart 1974 bedroeg de afstand nog nauwelijks 700 km. Er werden in het totaal 4800 televisiebeelden doorgestuurd. Het oppervlak is sterk gelijkend op dat van de maan: bezaaid met kraters en ook veel vlakke gebieden. Het Caloris Bassin is een kenmerkende inslagstructuur (diam. 1350 km.), omgeven door een ca. 2 km. hoog gebergte. Het totaaloppervlak bevat tevens talloze heuvels, valleien en vlakten. De studie van de Mariner 10 fotos toonde aan dat gladde oppervlaktegedeelten bedekt waren met gestolde lava. Een bewijs dat er hoogstwaarschijnlijk ooit actief vulkanisme is geweest. De Italiaanse sterrenkundige Antoniadi maakte begin deze eeuw met gebruikmaking van de gote telescoop van Meudon in Frankrijk reeds een vrij goede oppervlaktekaart. De planeet is tengevolge van de grote temperatuurvariaties (van-200 tot +400°C.) bedekt met een dun laagje stof, ontstaan door verpulvering van het oppervlak. Een dampkring is tevens zo goed als niet aanwezig. Deze is zeer dun en bevat wat sporadische zuurstofatomen, natrium en waterstof. De samenstelling van Mercurius bestaat uit een waarschijnlijk enkele kilometer dikke oppervlaktekorst, een mantel van ca. 600 km. (hoofdzakelijk siliciumoxiden) en een relatief grote ijzer/nikkelkern. In 88 dagen draait hij in een redelijk langgerekte baan eenmaal om de zon. Zijn aswenteling is byzonder traag; 59 dagen om slechts één rotatie te voltooien! Mercurius heeft geen manen.

    Venus,Aarde,Mars Jupiter en Saturnus zijn de volgende planeten die we ons, verwijderend van de zon, in de reeks ontmoeten. Hierover zijn wat artikels met fotos te vinden verspreid over deze site.

    In ons zonnestelsel bevinden zich, overwegend tussen de banen van Mars en Jupiter, grote hoeveelheden planetoïden of asteroïden. De grootste ontdekte planetoïde is Ceres met een middellijn van 1003 km. Het merendeel van deze objecten is echter zeer klein. De sterrenkundigen Giuseppe Piazza (Italiaan) en Johann Bode, Heinrich Olbers (Duitsers) liggen reeds vanaf 1801 aan de basis van de eerste ontdekkingen van deze hemellichamen. Hun samenstelling kan veelal steenachtig maar ook ijzer- en nikkelhoudend zijn. Op grote afstanden van de zon komen er ook ijsplanetoïden voor. Er zijn zoveel van deze planetoïden binnen ons zonnestelsel aanwezig (naar schatting ca. 100.000 rotsblokken, en dan spreken we nog enkel over deze groter dan 1 km.) dat het onmogelijk is om voor de totaliteit aan observatie te doen, laat staan baangegevens te berekenen. Er zijn dan ook totnogtoe ongeveer 4000 planetoïden officieel geregistreerd. Ca. 98% beschrijft een baan om de zon. Over het ontstaan zijn enkele theorieen bekend: overblijfselen van een in een vroeg stadium geexplodeerde planeet of de tegenwoordig meer aanvaarde theorie: de gordel werd meteen gevormd tijdens het ontstaan van het zonnestelsel. Ze hebben onregelmatige vormen tengevolge van “aanvaringen” met soortgenoten of versplintering van eens grotere exemplaren. Enkele tientallen planetoïden zoals bvb. Ceres, Pallas, Vesta, Eros en Juno vallen binnen het bereik van kleine en middelgrote amateurtelescopen. Planetoïden die de aarde vrij dicht naderen worden "aardscheerders" of "earthgrazers" genoemd. Een theorie zegt dat mogelijk brokstukken die uit de Mars/Jupiter gordel in onze richting worden weggeslingerd door onderlinge botsingen van redelijk grote planetoïden klein van afmeting zijn. Ze zouden geen lang leven beschoren zijn en voor ons ongevaarlijk. Sommige grotere exemplaren kwamen in het recente verleden vrij dicht bij de aarde maar nog steeds op een ongevaarlijke afstand. Deze passeren de aarde op ca. 100.000 km afstand en het komt binnen een jaar ca. 10 maal voor. De planetoïdeinslag van 1908 in Tunguska echter richtte over een oppervlak van 2000 vierkante kilometer een verwoesting aan in het Siberische woud. Hierbij kwam een energie vrij gelijk aan 10 megaton TNT. Het neerkomen van een zeer grote planetoïde op aarde, alhoewel deze mogelijkheid uiterst klein blijft, zou een totale katastrofe betekenen.

    Uranus is de zevende planeet van ons zonnestelsel. Deze cyaankleurige ‘ijsreus” werd ontdekt door William Herschel, een Brits astronoom van Duitse afkomst, in 1781. Zelfs met de grootste telescopen op aarde is het onmogelijk om op deze planeet details waar te nemen. Het is enkel te ontwaren als een groenachtig schijfje. De samenstelling bestaat uit water, ammonia, methaan en een kern die vermoedelijk uit ijzernikkel/steen bestaat. Een atmosfeer is eveneens aanwezig die relatief veel methaan bevat (2,3%), deze is verantwoordelijk voor de typische cyaan/blauwachtige kleur van de planeet. In de hogere lagen van de atmosfeer komen stormen voor met windsnelheden tot 720 km./h. Er heersen gemiddelde temperaturen rond –200 °C. Met zijn middellijn van 50.800 km. kan hij tot de gemiddeld grote planeten gerekend worden. In maart 1977 werden voor het eerst dunne ringen rond Uranus gedetecteerd. Voyager 2 ontdekte er in 1986 nog enkele extra. Sinds de opnamen van de Hubbletelescoop (2003-2005) zijn er ondertussen in het totaal 13 ringen bekend rond deze planeet. Het merendeel bestaat uit donkerkleurige brokken van maximaal een 10 m. groot. Wat verder zeer opvallend is bij deze planeet is zijn ashelling van 98° t.o.v. zijn omloopbaan. Een aswenteling duurt 17 uur 14 min. Deze planeet heeft 27 manen waarvan de grootsten Titania, Oberon en Umbriel.

    Tenslotte belanden we bij Neptunus en is de laatste planeet op rij bereikt. Deze vertoond veel gelijkenis met Uranus en het zijn tevens beiden gasplaneten. Ook zijn equatoriale diameter (ca. 49.530 km.) en de heersende temperaturen komen bijna overeen. De kern is samengesteld uit gesmolten metaal en rots omgeven door een mantel van water, gesteente, ammoniak en methaan. Er is eveneens een atmosfeer aanwezig die op grote hoogte quasi volledig uit waterstof en helium bestaat. Tot 1994 was er op het oppervlak een grote donkere vlek waar te nemen die later verdwenen was en nadien terug in een ander patroon te zien was. Dankzij de Hubble ruimtetelescoop weten we ondertussen ook dat er aan de evenaar de hoogste gemeten atmosferische windsnelheden in ons zonnestelsel heersen nl. tot ca. 2000 km./h. In tegenstelling tot Uranus komen er grote wolkenformaties voor. Galileo Galilei deed in 1613 een eerste waarneming maar omdat hij dit object toen nog voor een ster aanzag kwam de ontdekking niet op zijn naam. Diverse “onzekere” vaststellingen van sterrenkundigen volgden tot in 1846 toen Heinrich d’ Arrest zich baserende op berekeningen van de wiskundigen John Couch Adams en Urbain Le Verrier tot een eerste degelijke waarneming kwam. Neptunus is echter met het blote oog vanop aarde niet te zien. Voor de amateurstronoom zijn er een duidelijke sterrenkaart, nauwkeurige planeetefemeriden en een kijker van een behoorlijk formaat nodig om hem als een klein blauw/groenachtig schijfje tussen de sterren terug te vinden. Ook van deze planeet zijn er o.a. mede door de Voyager 2 missie sinds 1989 een vijftal erg smalle ringen bekend. Men neemt aan dat ze gevormd zijn door meteorietinslagen op de manen. Van deze manen zijn er 13 bekend waarvan de grootsten: Triton, Proteus en Nereïde. Neptunus heeft een rotatietijd van 16 uur 16.5 min. en een omlooptijd van 164,89 aardse jaren.

    Wenst U nog meer info aangaande het zonnestelsel: o.a. specifiek over de zon, de Kuipergordel, Oortwolk, kometen en wil U ook nog meer fotos bekijken van al deze zaken, o.a. van planetoïden kijk dan zeker op www.solarviews.com (De site is wel in de Engelse taal.) Boven zien we een composietfoto van zon en planeten quasi op schaal.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (13 Stemmen)
    01-03-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    28-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Webcamopname Zonneprotuberans
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Fotos: © Bob Magerman - Asterion
    (afbeelding aanklikken voor grotere afbeelding)



    WEBCAMOPNAME ZONNEPROTUBERANS


    Hierboven fotos genomen van een Zonneprotuberans met een Philipswebcam door Bob Magerman. Deze opnamen kwamen tot stand met de Lunt Halpha telescoop 60 mm. Het is een compositie Gif van een zwart/wit en kleurfoto. Als we erbijvertellen dat het om de allereerste opname gaat met de bewuste telescoop en de atmosferische omstandigheden niet echt optimaal waren dan mag dit resultaat zeker gezien worden.Bob schafte ondertussen een gelijkaardige telescoop aan maar in het Calciumbereik.Deze toont byzonder contrastrijke beelden in blauwe kleuren. Wij zullen in de toekomst nog meer geslaagde fotos publiceren gezien we in onze werkgroep astrofotografie nog heel wat op ons programma hebben. Bob zal in de toekomst trouwens een specifieke voordracht geven om de geinteresseerden de kans te bieden kennis te maken met de mogelijkheden van typische webcamfotografie. Dit alles  vergezeld van een life- demoopstelling  en toepassing van het bewerkingsprogramma Registax. Zij die interesse hebben om deze nog dit jaar bij te wonen kunnen zich nu reeds aanmelden via de site. (Locatie: vormingscentrum Wuustwezel - geplande doorgang: oktober-december 2009) 

    Hopelijk tot dan...


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    28-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    27-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Venus - Venustransit.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    Foto aanklikken voor grotere afbeelding


    VENUS - VENUSTRANSIT

     

    Venus bevindt zich tussen de dichtst bij de zon cirkelende planeet Mercurius en de Aarde. Zij draait rond de zon op een afstand van ruim 108 miljoen km. In de voor ons meest gunstige positie zal deze planeet “slechts” 42 miljoen km. van de Aarde verwijderd staan. Deze afstand kan echter ook veel groter zijn waardoor de schijnbare grootte vanaf onze planeet gezien ook voortdurend kan veranderen. De aanblik van Venus door een telescoop is meestal in de vorm van een smalle sikkel. Gezien ze veel verder van de zon afstaat dan Mercurius is ze vaak waarneembaar. De absolute magnitude bedraagt –4.29 zodat we van een helder waar te nemen object kunnen spreken. De planeet is omgeven door een zeer dichte atmosfeer zodat eeuwenlang de mogelijke samenstelling van het oppervlak en uitzicht een raadsel bleef. Door de geavanceerde ruimtevaart (radarbeelden) is daar veel verandering in gekomen. Er zijn ondertussen details bekend over oppervlak en dampkring. De atmosfeer bestaat voor ca. 97% uit koolzuur en ca. 3% stikstof. De wolkenlagen bestaan met redelijke zekerheid uit een mix van waterdruppels en een grote hoeveelheid zwavelzuur. Er zijn door ruimtesondes ook vormen van onweer vastgesteld met elektrische ontladingen tot gevolg. Het oppervlak is ruw, waarschijnlijk met stenen bezaaid en aanwezigheid van vele kraters. Geen wonder dat er door de zure, agressieve omgeving een ernstige oppervlakteerosie aan de gang is. De kern bestaat uit Ijzer. De temperatuur is gemiddeld ca. 450°C. De planeet werd ondertussen verkend door de vele Veneraruimtesondes alsook onderzocht door de Pioneer- en Vegaprojecten. De Magellansonde tenslotte bracht de planeet met radar uitvoerig in kaart. Wanneer de Zon, Venus en Aarde op één lijn staan dan is het voor ons mogelijk om een Venustransit of –overgang te bewonderen. Hierboven op de afbeelding zien we een dergelijke overgang. De foto werd genomen op 8 juni 2004 door amateurastronoom W. Ransburg. Het verschijnsel is vrij zeldzaam want de volgende gelijkaardige situatie zal op zich laten wachten tot 6 juni 2012

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (11 Stemmen)
    27-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    25-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Planeet Jupiter met manen.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen















    Amateuropname: Tom Alderweireldt

    PLANEET JUPITER MET MANEN

    De Jupitermaan linksonder is Europa die oostwaarts achter de planeet doorbeweegt. Verder zien we in het midden een van de andere manen nl. Ganymedes, die in westelijke richting over de planeet trekt. De schaduw die we daarop nog uiterst links en slechts korte tijd over de planeetschijf zien passeren is deze van Ganymedes zelf. Een zeer mooie amateuropname overigens.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (29 Stemmen)
    25-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    23-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Saturnus / Cassini-Huygens.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    Amateurfoto: © Christian Arsidi
    Foto aanklikken voor grotere afbeelding



    SATURNUS

    Velen onder U kennen ongetwijfeld deze prachtige planeet met zijn ringenstelsel. Het was trouwens ook het tweede object op rij, na de Maan, dat ikzelf op vijftienjarige leeftijd door mijn eerste zelfgebouwde lenzenkijker te zien kreeg. Saturnus is een schitterend object aan de hemel en ook zijn grootste maan Titan kan reeds met een kleine kijker gezien worden. Saturnus haar gemiddelde afstand tot de zon bedraagt 1431,607 miljoen km. of 9,5697 A.E. en heeft een omlooptijd van bijna 30 jaar. Het is qua samenstelling een gasplaneet en voor een deel eveneens opgebouwd uit vloeistof. We vinden er een groot deel metallische waterstof in terug, de grote kern is waarschijnlijk vast. De planeet is tevens omgeven door een relatief dunne laag atmosfeer. Door de vlugge omwenteling om haar as in 10h. 14 min. en 24 sec. is er een redelijke afplatting. (Equatoriale middellijn: 120.536 km.) De temperatuur ligt er om en bij de -139 °C. De Italiaanse astronoom Cassini ontdekte in 1675 een donkere scheiding tussen de ringen. Sindsdien wordt deze de Scheiding van Cassini genoemd (ca. 3700 km. breed). Nadien zouden er nog meerdere ringen ontdekt worden. Er zijn enkele theoriën aangaande het ontstaan van deze ringen zoals: afstoting van stof en steendeeltjes tijdens de vorming van de planeet of door de explosie van een vroeger aanwezige maan. Vanop Aarde kijken wij op verschillende manieren tegen de ringen aan, soms onderaan en dan weer zijdelings. Van deze planeet waren er tot voor de Cassinimissie 18 manen bekend. Ondertussen is dit aantal opgelopen tot maar liefst 60 en diverse ontdekkingsteams verwachten dat het daar niet bij zal blijven! Saturnus is bijgevolg de planeet met het grootste aantal manen in ons zonnestelsel.  De grootste, Titan, heeft een diameter van 5150 km. en behoort ook tot de grootste manen in ons zonnestelsel aanwezig. De kleinste uit de reeks, Mimas, is onregelmatig van vorm en meet slechts 398 km. Saturnus, haar ringenstelsel alsook de manen werden uitgebreid bestudeerd door Pioneer, diverse Voyager projecten en last but not least door de Cassini-Huygens missie waarbij talloze meetresultaten en fotos van uitzonderlijk goede kwaliteit naar de aarde werden doorgestuurd. In de morgen van 25 december 2004 werd de Europese Huygenssonde van de Orbiter losgekoppeld om zijn onderzoek van de maan Titan te beginnen na het doorsturen van informatie en fotos van Saturnus en zijn overige manen. De sonde drong op 14 januari 2005 de Titanatmosfeer binnen. Hierbij werden vele chemische, fysische en meteorologische metingen geregistreerd. Om 13.47 h. landde Huygens op een door methaan doordrenkte bodem en zakte er onder zijn gewicht van 340 kg. ca. 15 centimeter in weg. Gedurende 70 minuten kon de sonde gegevens doorsturen naar het rond Titan wentelende Cassini “relaisstation”. (Bij een temperatuur van ca. –179°C. was dit zeker een succes te noemen). De gegevens werden naar 18 radiotelescopen op Aarde doorgestuurd. Er werkten zelfs microfoons aan boord die kort geluiden doorseinden! Wanneer Huygens na een zekere tijd terug in beeld kwam van de Cassinicamera, na aan de horizon verdwenen te zijn, was alle apparatuur bevroren. De missie van Cassini is gepland tot 2008.De bovenstaande foto werd genomen met een ATIK ATK2HS webcamera in combinatie met een 250 mm. Newtontelescoop. 


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (10 Stemmen)
    23-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    22-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Neptunus en maan Triton


    NEPTUNUS EN TRITON


    De bovenste foto van Neptunus werd genomen door Voyager 2 op een afstand van ca. 16 milj. km. De blauwgroene atmosfeer weergegeven in al zijn pracht als nooit tevoren.Bemerk iets uit het centrum de donkere vlek, groter dan de oppervlakte van de Aarde en de heldere wolkenslierten.De samenstelling van deze "ijsreus" met gemiddelde temperatuur van -225°C bestaat hoofdzakelijk uit methaan, dit verklaart ook de blauwe kleur.De buitenste atmosferische lagen bevatten op grote hoogte overwegend waterstof en helium terwijl de kern opgebouwd is uit gesmolten metaal en rots ommanteld door gesteente.De eerste waarnemingen werden verricht door Galileo Galilei omstreeks 1612, maar hij aanzag het object toen voor een ster zodat de ontdekking ervan helaas niet op zijn naam kwam. De onderste foto is een opname van de maan Triton.Deze grote maan heeft een doormeter van 2710 km. en draait met een ashelling van 23° in tegengestelde zin rond Neptunus.Het ontbreken van kraters en de gevarieerde opppervlaktestructuren duiden op een relatief recente geologische activiteit.Er zijn bovendien aanwijzingen van "cryovulkanisme" waarbij de grondstof niet uit lava zou bestaan maar waarschijnlijk uit vloeibare stikstof of methaan.Al deze byzondere eigenschappen geven de wetenschappers een sterk vermoeden dat Triton niet samen gevormd werd met zijn planeet maar ingevangen werd uit een ander gebied in ons zonnestelsel.  



    Courtesy: NASA JPL-Caltech


    Courtesy: NASA/JPL


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    22-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nevels/Paardekop- en Vlammennevel.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen








    Foto aanklikken voor grotere afbeelding
     

    DEEPSKY - NEVELS

    Het betreft in het algemeen nevelachtige objecten die enkel degelijk met telescopen kunnen waargenomen worden en voor een groot deel slechts na fotografie met lange belichtingstijden echt tot hun recht komen. Een grote hoeveelheid van deze objecten behoren tot de categorie van ververwijderde extragalactische stelsels. Overige bestaan uit stof of gaswolken binnen ons eigen melkwegstelsel. De helderste nevel is de grote Orionnevel in het zwaard van Orion. (diameter ca. 26 lichtjaren – afstand 1025 lichtjaren.) In het gehele Oriongebied vinden we meerdere van deze objecten terug.

    Lichtende nevels kunnen we terugvinden in de omgeving van heldere sterren. De Paardekopnevel daarentegen is een donkere wolk. De omringende nevel IC 434 staat verderverwijderd maar wordt hoogstwaarschijnlijk door de ster ZSta Orionis als het ware “opgehelderd”. (Daaruit kunnen we besluiten dat deze nevel zich ongeveer op dezelfde afstand bevind). De Paardekopnevel treffen we aan op ca. een halve graad ten zuiden van de linkergolderster van het sterrenbeeld Orion. De donkere figuur die te zien is in de grote rode partij rechts op de foto laat geen twijfel meer bestaan aangaande de naamgeving. De foto werd genomen door W. Ransburg met een 150mm./600 Newtontelescoop. Dit is een duidelijk bewijs dat indien je over een goede webcam of fototoestel beschikt van wat er reeds met een 150 mm. Newton mogelijk is!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    22-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    21-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meteoren / Meteorieten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

















    Foto: Meteorenzwerm Perseïden
    (foto aanklikken voor grotere weergave)

    METEOREN / METEORIETEN

    Deze objecten zijn in ontelbare hoeveelheden binnen ons zonnestelsel aanwezig en ook ver er buiten. Om u een idee te geven over de omvang: wel honderd miljoen of meer treffen dagelijks de aardse dampkring. Dit aantal behelst overwegend de zeer kleine meteoren ter grootte van stofdeeltjes (gemiddeld gewicht ca. 0.01 gram) tot zeer kleine fragmenten. We kunnen ze eigenlijk onderbrengen in de categorie van "ruimtepuin". Hun snelheden zijn zeer hoog (tussen 15 en 60 km/sec.) en daardoor verbranden ze witgloeiend in de lucht. Gezien de enorme wrijvingskrachten in de atmosfeer die hiermee gepaard gaan vindt er ionisatie plaats van de omgevende luchtkolom met een lichtspoor tot gevolg. We spreken in de chemie van ionisatie wanneer een atoom een elektron verliest of er een bijkrijgt.  Snelle meteoren vormen reeds een lichtspoor op ca. 100 km. hoogte, langzame kunnen afdalen tot ca. 40 km. Slechts kleine hoeveelheden dringen de atmosfeer binnen en bereiken het aardoppervlak nadat zij de doortocht door de dampkring doorstaan hebben en na het impact ook intact gebleven zijn. Deze fragmenten van meteoroïden worden meteorieten genoemd. Hun omvang kan variëren van wat grotere fragmenten tot brokken van wel verschillende ton. De twee grootste meteorieten werden aangetroffen in Zuidwest Afrika (meteoriet van Hoba) en Groenland (meteoriet van Ahnigito). Deze laatste had een gewicht van 36.5 ton. Ze zijn beiden van het nikkel-ijzertype. Steenmeteorieten zijn kleiner en worden gebroken bij hun val. Totnogtoe werd er geen enkele steenmeteoriet gevonden zwaarder dan een ton. In Arizona (USA) en Siberië bestaan grote kraters, veroorzaakt door reuze-meteorieten. De krater in Arizona heeft een middellijn van 1200 meter en een diepte van 174 meter. Deze inslag vond vermoedelijk een 50.000 jaar geleden plaats. Kleine meteorieten werden gevonden bij de Arizonakrater maar het enorme blok, volgens de gegevens van de inslag geschat tussen 10.000 en 50.000 ton, werd nooit ontdekt. Het ligt waarschijnlijk nog steeds diep in de aardbodem verscholen. Meteorieten in het algemeen zijn vaak bedekt met een dunne glasachtige donkere korst (fusion crust), gevormd na de uitdoving van de meteoor. De binnenste structuur is steenachtig met silicaten of samengesteld uit ijzer en nikkel. In het totaal trof men er ca. dertig verschillende scheikundige elementen in aan. Meteoren kunnen waargenomen worden bij heldere nachten en bij voorkeur ongestoord door teveel maanlicht. Een aandachtig waarnemer kan er ongeveer een vijftal per uur opmerken. Grote meteorenzwermen verlichten de hemel net als bij een vuurwerk. In een aantal gevallen zijn ze duidelijk afkomstig van kometen. De Orioniden bvb. zijn afkomstig van de komeet Halley. Bij elke verschijning verliest een komeet wat materie. Deze stofdeeltjes blijven echter min of meer dezelfde baan om de zon volgen. Op deze manier ontstaan nieuwe meteorenzwermen. Van andere zwermen is de “moederkomeet” nooit ontdekt. Zij kunnen echter ook afkomstig zijn uit de planetoïdengordel en een aantal van de Maan en Mars. Zeer heldere meteoren met een helderder magnitude dan –5 worden vuurbollen genoemd. Het is echter een vrij zeldzame gebeurtenis, nochtans kunnen kleinere periodieke meteoorzwermen het ganse jaar door waargenomen worden. Er bestaan naar veronderstelling een zeshonderdtal meteorenzwermen maar het merendeel gaat voor de amateur onopgemerkt voorbij. Als voorbeeld voor de Perseiden zou je in gunstige omstandigheden ongeveer een 250 meteoren kunnen waarnemen tijdens het maximum. De eerste Perseïdenmeteoren verschijnen reeds vanaf 20 juli maar het aantal is dan wel zeer beperkt. Zij vinden hun oorsprong in de passage van de komeet Swift-Tuttle, die ontdekt werd in 1862 en eenmaal om de zon draait in 133 jaar. De belangrijkste jaarlijkse meteorenzwermen zijn de volgende:

    Jan. 2-3        Quadrantiden  Oosten          Tussen Boôtes en de kop van Draco.

    April 20-22     Lyriden          Noordoosten  Tussen Wega en Hercules

    Mei 4-6          Aquariden      Oosten          Z.W. vierkant van Pegasus

    Aug. 10-15     PERSEIDEN     Noordoosten  Perseus

    Oct. 8-10       Draconiden     Oosten          Periode van 6 ½  jaren.

    Oct. 18-23     Orioniden        Oosten          Tussen Orion en Gemini

    Nov. 1-10       Tauriden         Noordoosten  Tussen Taurus/Auriga en Perseus

    Nov. 13-17     Leoniden        Zuidwesten     Leeuw  -  periode 33 jaar

    Dec. 10-12     Geminiden       Oosten          Bij Castor in Gemini

     

    De opgegeven sterrenbeelden staan in verband met de zogenoemde radiant of vluchtpunt. Schijnbaar vluchten de meteoren vanuit dit gebied weg tijdens het maximum. Bovenstaande foto werd genomen door een amateurastronoom in de Provence. Het is een opname van een Perseïdenbolide in sterrenbeeld Delphinus op 12 augustus 1993.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    21-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    20-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Waarneming van meteoren / Vuurbol of bolide.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen













    Foto: An.GIF Vuurbol - Urania.


    WAARNEMING VAN METEOREN / VUURBOL OF BOLIDE


    Waarneming van meteoren doe je best met het blote oog. Evenwel komt een groothoekbinoculair of zelfs een telescoop uitgerust met 2" ultragroothoekoculair op een lage vergroting ook in aanmerking. Voor astrofotografie, als het niet louter gaat om opnamen met een reflextoestel in de hoop enkele "gelukstreffers" te kunnen vastleggen, vereist dit zeer speciale fotografeertechnieken en -cameras. Voor de observatie met het blote oog doen we dit bij voorkeur liggend op een veldbed, in een slaapzak en tevens warme kledij. Een horloge en een kleine casetterecorder voor het eventueel inspreken van gegevens is ook van nut als je echt veel data wenst te verzamelen aangaande het gebeuren, waarbij intekening en telling van belang zijn. Zo zou je voor de telling een hele reeks gegevens kunnen verzamelen voor wat betreft het aantal meteoren per zwerm, helderheden, nalichtende sporen e.d. Ook de optekening van kleur, magnitude (op ca. 0.5 nauwkeurig), duur van het spoor met eventuele opmerkingen aangaande ontploffing en of het al of niet over een vuurbol gaat. Het is duidelijk dat dit alles een beetje teamwerk vereist. Je zou dan eveneens volgende informatie op een standaardformulier kunnen verzamelen:

    - Datum en plaats van de waarneming
    - Begintijdstip (in U.T.)
    - Namen van de waarnemers
    - Centrum van het gezichtsveld.

    om deze later aan te vullen met de overige gegevens. Indien je het allemaal wat wetenschappelijk wil aanpakken dan is deze manier prima. Onze kennis aangaande meteorenzwermen steunt trouwens voor een groot deel op waarnemingen en het optekenen van gedetailleerde gegevens door amateurastronomen. Het is echter geen must, je kan het ganse schouwspel uiteraard ook eenvoudigweg rustig volgen vanuit je tuin of vanop je balkon achteroverleunend in een leunstoel in zijn laagste stand. In het geval van de Perseïden (tijdens het maximum op 13 augustus e.k.) kijken we naar de radiant tussen de sterrenbeelden Cassiopeia (met zijn typische W vorm) en Perseus. De meeste meteoren vluchten als het ware uit dit gebied weg. Iedere dag zal het vluchtpunt een beetje verschuiven. De waarnemingsvoorspellingen uit goede bron spreken van vele tientallen meteoren rond het maximum.
    Ingeval een meteoor een lichtspoor nalaat dat helderder is dan de planeet Venus (magnitude: ca.-4/-5) dan is er sprake van een vuurbol of bolide. Een waarnemer in de middeleeuwen (24.7.1239) omschreef dit verschijnsel als volgt: Daglichtmeteoor - exploderende vuurbol (Perseïde ?) met rook- en vonkenspoor. Een dergelijke notitie kon reeds als vrij nauwkeurig bestempeld worden voor deze tijd...

    Veel waarnemingsplezier ! 



    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (8 Stemmen)
    20-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    19-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meteoren / meteorieten - You tube videos

    METEOREN / METEORIETEN

    Hierbij enkele You tube videos aangaande meteoren/meteorieten. De eerste video toont de meteoor van Peekskill, New York (9 oktober 1992). Het impact van de 12,5 kg. wegende chondriet (silicaatrijke steenmeteoriet) beschadigde daarbij een geparkeerde auto.Ongeveer 86% van alle op Aarde gevonden meteorieten behoren tot de chondrietgroep. Zij werden reeds gevormd tijdens het prille ontstaan van ons zonnestelsel. Als amateur zelf meteorieten terugvinden is byzonder moeilijk en het gaat daarbij in vele gevallen, na een degelijke determinatie, om toevalstreffers. Er wordt sinds 1969 uitgebreid onderzoek gedaan naar meteorieten op Antarctica. De zoektochten leverden ondertussen reeds duizenden gevonden exemplaren op. Dit grote aantal is te verklaren door het feit dat ze veelvuldig door schuivende ijslagen worden meegetransporteerd.  
    Op het einde van het Permtijdperk (ca. 270 miljoen jaar geleden) zou een inslag van een reuzemeteoriet mogelijk de oorzaak kunnen zijn geweest van het uitsterven van de helft van alle diersoorten op Aarde. Een tweede inslag van formaat vond plaats op het einde van het Krijttijdperk (ca. 66 miljoen jaar geleden) waarbij de dinosauriërs van de aardbol verdwenen. Wetenschappers beweren dat ongeveer iedere 100.000 jaar een mogelijke reusachtige meteorietinslag zou kunnen plaatshebben die de volledige mensheid zou kunnen vernietigen. Dit alles blijft echter vrij onvoorspelbaar. Zelfs de kans op het treffen van een gebouw of persoon door een kleinere meteoriet blijft nog steeds uitermate klein maar er zijn daarvan echter wel een beperkt aantal gevallen bekend. Vele exemplaren komen terecht in de oceanen of woestijn- en poolgebieden.




    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    19-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    18-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Optische weetjes
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


















    OPTISCHE WEETJES...


    In types van telescopen onderscheiden we de twee meest voorkomende zijnde de Newton- of spiegeltelescoop, ook wel reflector genoemd en de lenzenkijker of refractor. Gezien de Engelse natuurkundige Isaac Newton (leidende figuur in de wetenschappelijke revolutie van de 17e eeuw) de eerste bouwer was van een spiegeltelescoop werd deze ook naar hem genoemd. In enkele volzinnen verwoord bestaat de Newton uit een open buis waarin onderaan de hoofdspiegel op een verstelbare spiegelhouder is gemonteerd. Aan de andere zijde van de buis hebben we een regelbare vangspiegelhouder waarop een kleinere vangspiegel is geplaatst die eveneens verstelbaar is. Wanneer beide spiegels goed t.o.v. elkaar afgesteld staan (collimatie) dan zal de beeldkwaliteit optimaal zijn. Het door de hoofdspiegel opgevangen beeld zal op de vangspiegel “geprojecteerd” worden naar de focuser die daar exact boven gemonteerd staat. Hierin kunnen diverse oculairs geplaatst worden (courante types zijn Reversed Kellner, Plössl, Erfle,de duurdere meerlenzige Naglers en aanverwante types). De focuser kan verdraaid worden tot we een voor ons oog scherp beeld verkrijgen. De afstand van de hoofdspiegel tot de plaats waar alle lichtstralen in één punt bij elkaar komen noemen we de brandpuntsafstand. (notatie bvb. F: 1200 mm.) Oculairs vindt je in diverse brandpunten bvb. 3, 5, 15, 32 mm en soorten van lensopbouw. Deze kunnen een vattingdiameter hebben van 1.25 “ of  2”. In een 2” focuser heb je een reductiestuk naar de kleinere 1.25” maat zodat de twee afmetingen oculairs kunnen gebruikt worden. Een veel gebruikt oculair is het Plössl type in 1.25" uitvoering (twee aan elkaar gekitte lenzenparen) met beeldvelden rond 50°. De randscherpte  bij deze oculairen is beduidend beter dan bij de  wat  eenvoudiger oculairtypes en ze bieden tevens een behoorlijke veldscherpte en contrast over quasi het ganse kijkveld. Wat hierbij zeer belangrijk is, is een goede multi-coating van de lenzen. Voor deepskywaarnemingen (nevels, sterrenhopen, galactische stelsels) zijn er 2” oculairs voorhanden met beeldvelden rond 70 - 80° omdat deze een groter gezichtsveld vereisen (gebruik van ca. 15 tot 40 mm oculairbrandpunt). Een ander belangrijk gegeven is de openingsverhouding (f/). Wanneer we met een hoofdspiegel van bvb. 200 mm. werken en een brandpuntsafstand van 1000 mm. dan hebben we een openingsverhouding (1000:200) van f/5. Deze kijker zal zeer geschikt zijn voor deepskywaarneming. Een lenzenkijker met een openingsverhouding van f/15 zal beter geschikt zijn voor planeetwaarneming. Een f/10 kijker is een all roundkijker voor de beginnende waarnemer die zich nog niet gespecialiseerd heeft. Als je overwegend  geinteresseerd bent in deepskywaarneming dan kies je bijgevolg best voor een telescoop met een korte brandpuntsafstand (lichtsterkere optiek) die in combinatie met  2" breedveldoculairs voor uitgestrekte en adembenemende beelden zal zorgen.Een en ander heeft ook te maken met de uitgestrektheid van sommige objecten en de afstanden waarop de waar te nemen objecten zich bevinden: voor planeten bvb. honderden miljoenen km., ingeval van deepsky objecten lichtjaren tot miljoenen lichtjaren. Een lichtjaar is de afstand die het licht aflegt in een tijdspanne van één jaar. Als we weten dat het licht zich voortplant met een snelheid van 300.000 km/sec., dan is bijgevolg één lichtjaar gelijk aan ca.  9.500 miljard km; een enorme afstand dus. In ons zonnestelsel werken we meestal met de astronomische eenheid (AE), dit is de gemiddelde afstand Zon/Aarde, of als maatstaf ca. 150 miljoen km. Voor een lenzenkijker gelden dezelfde criteria maar hij heeft wel een totaal andere constructie en is opgebouwd uit een objectief of hoofdlens gevat in een aluminium gebaffelde buis. Hierin zijn meestal ook diafragmas aangebracht om strooilichthinder tegen te gaan. Vooraan treffen we een dauwkap aan om het beslaan van het objectief te vermijden bij vochtige weersomstandigheden. Wanneer de lichtstralen door de objectieflens gaan vindt er breking (refractie) plaats waardoor de lichtstralen afgebogen worden, vandaar ook de naam refractor. Achteraan de kijkerbuis vinden we uiteraard ook een focuser en een oculair terug. De meest courant gebruikte types door de amateurastronoom zijn de Fraunhofer achromaten. (Joseph von Fraunhofer: Duits natuur- en werktuigbouwkundige - leefde omstreeks 1800  en leerde van de Zwitser Pierre-Louis Guinand het procédé om flintglas te vervaardigen dat hij toepaste en nog aanzienlijk verbeterde tot het ontwikkelen van achromatische lenzen. Hij verichtte eveneens onderzoek naar de vaste absorptielijnen in het zonnespectrum en was tevens uitvinder van de zgn. Duitse of parallactische telescoopmontering). De objectieflens is opgebouwd uit een combinatie van een holle en bolle lens van twee diverse glassoorten die meestal met optische lijm aan elkaar gelijmd zijn. De correctielens bestaat uit zgn. flintglas met een hoge brekingsindex (hoofdbestanddelen kwarts en loodoxide), waarbij de twee lenzen mekaars optische fouten opheffen. Dit om de chromatische aberratie van een enkelvoudige lens zoveel mogelijk weg te werken. Bij sommige constructies is er tussen de twee lenzen een luchtspleet gelaten. Voor wat betreft het objectief dienen er dus vier lensvlakken met hoge precisie geslepen te worden. Deze hebben zelfs bij een behoorlijke kwaliteit kijker een weinig problemen met blauwzweem bij het gebruik van de hogere vergrotingen (blauwgekleurde halo rond het beeld). Zeer hinderlijk is dit niet en deze kan voor het grootste deel geelimineerd worden door op het oculair een licht geelfilter te gebruiken vanaf een bepaalde vergroting. Het zijn prijs/kwaliteitverhouding de interessantste lenzenkijkers voor de amateur. Newtonkijkers vertonen geen kleurfouten aangezien er geen sprake is van het gebruik van lenzen. Iets waar we bij dit type wel moeten op letten is dat het zgn. Newtoncoma binnen aanvaardbare grenzen blijft. Het is een beeldfout waarbij sterbeelden gedeeltelijk V vormig zijn naarmate de afbeeldingen zich verder van de optische as bevinden. Voor het overige zijn Newtontelescopen in het byzonder in de lichtsterke versies uitermate geschikt voor deepskywaarneming en tevens meestal minder duur dan refractoren.  Filtersets kan je aanschaffen in een heel gamma kleuren om het kontrast en detailwaarneming te verbeteren. Je kan ze eenvoudig in de inwendige schroefdraad van het oculair schroeven. De hoofdkleurenreeks volstaat reeds. De apochromatische lenzenkijkers met objectieven die bvb. bestaan uit een tripletlens (nog beter optisch gecorrigeerde optiek en gebruikmaking van zeer hoogwaardige glassoorten) hebben hier veel minder last van maar het laat zich behoorlijk voelen in de aanschafprijs. Bij lenzenkijkers is de focuser meestal voorzien van een zenitprisma dat het waarnemen een stuk comfortabeler maakt. In beide gevallen geldt voor de berekening van de vergroting volgende formule: Brandpuntsafstand objectief : brandpunt oculair. In een voorbeeld brandpuntsafstand objectief 1000mm. en een oculair van 5 mm. zou dit dus een vergroting van 200x opleveren. Hier mogen we niet overdrijven want iedere kijker heeft zijn grenzen. De vuistregel is dat de optimale vergroting gelijk is aan de diameter van het objectief of hoofdspiegel. De uiterst zinvolle vergroting ligt op ongeveer 2x de diameter van het objectief (absoluut maximum). In bepaalde gevallen zal dit nog lager liggen (bvb.. bij Newton- en Schmidt-Cassegraintelescopen: eerder 1.5x de diameter van de hoofdspiegel).  De praktijk leert ons dat we met lage en gemiddelde vergrotingen de meest scherpe en kontrastrijke beelden te zien krijgen. Gaan we teveel uitvergroten dan wat ons instrument werkelijk aankan dan zal alles wel wat groter afgebeeld worden maar er zal geen detailwinst meer optreden en het beeld zal er vrij wazig, donkerder,contrastarm en onscherp uitzien. Een op het eerste zicht eigenaardig feit is dat er eveneens een minimale zinvolle vergroting bestaat. Dit in verband met de uittreedpupil : de stralenbundel die het oculair verlaat is bij een te lage vergroting groter dan de pupil van ons oog (bij een goede aanpassing aan het donker ca. 6.5 mm. groot) en daar hebben we bijgevolg niets aan. Dit getal kan u berekenen door de objectiefdiameter te delen door 6. Na deze toelichtingen zal het je overduidelijk zijn dat men zich beter niet laat verleiden tot de aankoop van een kijker met een 60 mm. objectief die "zogezegd" tot maar liefst 300x kan vergroten, dit is reine onzin. Wat je in bepaalde telescoopadvertenties soms aan overdreven technische specificaties en onwaarheden terugvindt is ronduit belachelijk. Gelukkig zijn er nog vele betrouwbare leveranciers die je op een ernstige wijze van de juiste info kunnen voorzien en bovendien over een gamma kwalitatief goede telescopen beschikken. Maak daarom een verstandige keuze want een degelijke telescoop die je goed verzorgd heb je meestal voor het leven.  Ligt uw te besteden budget voor een telescoop/montering/statiefcombinatie lager dan ca. 500,- euro kies dan eventueel beter voor een goede verrekijker bvb. 12x50 met een statiefaansluiting die je op een stabiel richtbaar fotostatief kan gebruiken.Verdere belangrijke criteria bij telescopen zijn de grensmagnitude en lichtwinst alsook het scheidend vermogen. We zullen hier voorlopig niet verder op ingaan. Wat bij een telescoop eveneens zeer belangrijk is, is een goede keuze voor wat betreft een degelijke montering en het statief. Deze dienen voldoende stabiel en stevig te zijn voor het gebruikte type telescoop. Bij astrofotografie is het handig dat de montering motorisch aangedreven kan worden, bij voorkeur op beide assen (declinatie en rechte klimming) en is de stabiliteit nog veel belangrijker. Overige types van telescopen zijn o.a. de brachyt en de Schmidt-Cassegrain. Hierbij is het door het gebruik van verschillende spiegels en/of lenzen mogelijk om bij een relatief korte bouw een langere brandpuntsafstand en bijgevolg grotere openingsverhouding te bekomen. Op sommige sterrenwachten kan je cursussen telescoopbouw volgen waarbij je zelf je optische spiegel kan slijpen en zowel de kijker als de montering door jezelf onder begeleiding kan samengebouwd worden.Op de foto boven zien we een afbeelding van een Newtontelescoop op een stevig zuilstatief.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    18-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    17-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hemelmechanica, Monteringen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen
















    HEMELMECHANICA - MONTERINGEN


    Vooraleer we ons wat verder in de techniciteit van monteringen en astrofotografie gaan verdiepen eerst een weinig hemelmechanica om deze zaken beter te kunnen begrijpen. De hemelevenaar of –equator is een denkbeeldige lijn die de sterrenhemel verdeelt in een Noordelijke en Zuidelijke helft. Alle sterren die zich op deze lijn bevinden zijn gepositioneerd op een declinatie van 0°. Een object dat zich noordelijk van de equator bevindt heeft een positieve declinatie en ten zuiden een negatieve. De noordelijke hemelpool heeft bijgevolg een declinatie van +90°, de zuidelijke daarentegen van –90°. De nullijn van de tweede coordinaat nl. de Rechte Klimming (R.K.) loopt door het lentepunt (punt waar de zon staat bij aanvang van de lente). Het lentepunt ligt in het sterrenbeeld Vissen. Het getal van de Rechte Klimming wordt bepaald door de afstand gemeten vanaf deze nullijn tot het object. Ze wordt gemeten in slechts één richting en in tegenwijzerszin van de klok. (Volledige cirkel is hierbij gelijkgesteld aan 24 uur i.p.v. 360°). Men zal dus spreken over een uur i.p.v. 15° en verder over boogminuten en boogseconden (1 minuut). Met deze coordinaten zal het eveneens mogelijk zijn objecten die voor ons oog onzichtbaar zijn toch op te sporen met de telescoop als deze goed zal uitgelijnd staan. Hierbij gebruikt men ook vaak de methode van het “starhoppen”. Met als referentie bekende en gemakkelijk op te zoeken sterrenbeelden vinden we op een eenvoudige wijze vele objecten terug. Hierbij is een degelijke sterrenkaart uiteraard onmisbaar en ze zullen ook in vele gevallen de efemeriden (coordinaten) van vele objecten weergeven. Voor wat betreft de monteringen voor telescopen onderscheiden we twee hoofdtypes: de eerste is de eenvoudige alt-azimuth montering waarbij je in staat bent het object “in het vizier” te houden door handmatige verstelling van declinatie en rechte klimming. (2 flexibels met draaiknoppen). Dit systeem wordt minder en minder gebruikt en de meesten onder ons kiezen resoluut voor de zogenaamde parallactische montering. Een uitzondering hierop is de Dobson montering die praktisch is, vlug kan opgesteld worden en nog veel voor spiegeltelescopen aangewend word. (Constructie meestal uitgevoerd in multiplex met teflon gelagerde draaias verticaal en horizontaal). Hierboven zien we een afbeelding van een parallactische montering. Groot voordeel is dat we veel comfortabeler kunnen waarnemen. Eens het statief en montering op het Noorden is gericht of een eventueel aanwezige poolaskijker (bevestigd in de schroefdraad van de uuras) op de poolster is afgesteld hoeven we nog eigenlijk zeer weinig bij te regelen. De Poolster is gemakkelijk terug te vinden door de afstand tussen de twee uiterst rechtse sterren in de rechthoek van de Grote Beer naar boven toe met vijf maal deze afstand te verlengen. Eenvoudig gezegd beschrijven we nu met de beweging van de telescoop een compenserende volgbeweging van de aswenteling van de aarde van Oost naar West. Dit geldt voor sterren en verafgelegen objecten omdat deze zelf schijnbaar stil staan door de soms haast onmetelijke afstanden. Zouden we in staat zijn het beeld van Ursa Major (Grote Beer) te bekijken 100.000 jaar N.C. dan zouden we in plaats van de ons bekende “steelpanvorm” een aan het uiteinde eerder uitgerokken sterrenbeeld te zien krijgen. Deze laatste is voor onze streken trouwens ook een circumpolair sterrenbeeld dat steeds voor ons zichtbaar zal zijn aan de nachtelijke hemel. Voor een inwoner van bvb. Noord Afrika zal dit niet het geval zijn. Dit hangt dus zuiver af van de waarnemingsplaats op aarde. Wanneer we waarnemingen willen verrichten van objecten in ons zonnestelsel dan zullen we bijkomend ook nog rekening moeten houden met hun eigenbeweging. (relatief kortere afstanden). Nu terug naar onze montering: De eerste belangrijke instelling is deze waarbij we de montering/telescoopcombinatie uitrichten op het Noorden en de hoogte instellen voor de geografische breedtegraad waarop we ons bevinden. De telescoop zit gevat in beugelringen die veelal opengeklapt kunnen worden. We verschuiven nu eerst de telescoop in de beugelringen tot deze op zijn ideale zwaartepunt staat en vergrendelen de beugelringen. Hetvolgende wat dient te gebeuren is de telescoop in balans brengen. Zorg er eerst voor dat alle zaken die je op je telescoop wil gaan gebruiken (oculair, zoeker en eventueel camera) er op bevestigd zijn. Op de declinatieas zit een verschuifbaar tegengewicht dat door een bout kan vastgeklemd worden. Verschuif dit tegengewicht tot alles mooi in balans “hangt” en draai de bout terug stevig vast. We kunnen nu door verstelling van enkel de uuras (Rechte klimming) de sterren zonder probleem volgen. Zowel op de uur- als de declinatieas vindt je een instelgradatie terug om nog preciezer te kunnen werken. Waarnemingen kunnen nu zeer comfortabel gebeuren zeker bij hogere vergrotingen. In het geval van astrofotografie is een dergelijke parallactische opstelling voor degelijk werk quasi onmisbaar omdat we soms lang moeten belichten met een open diafragma van de camera gedurende minuten en bij zeer lichtzwakke objecten soms wel uren. Een motoraandrijving, op één of beide assen is zeker in het tweede geval een must. Er zijn nu in plaats van aluminiumstatieven ook stalen buis- en zuilstatieven beschikbaar die voor extra stabiliteit kunnen zorgen. Er bestaan nu ook uitvoeringen van monteringen in de zogenaamde "go to" uitvoering, nl. gekoppeld aan een astrocomputer waarin soms duizenden objecten voorgeprogrammeerd zijn en de telescoop automatisch sturen naar het door U gewenste object!   Veel waarnemingsplezier!


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (20 Stemmen)
    17-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    16-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Newtontelescoop
    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    Foto aanklikken voor grotere afbeelding

    DE NEWTONTELESCOOP


    Hierboven een afbeelding van de lichtstralengang bij een Newton- of  reflectortelescoop. De gebruikte glasplaten om de optische hoofdspiegel te vervaardigen kunnen bestaan uit diverse glassoorten bvb. gewone glasplaat, Duran, Pyrex, Borosilicaat, Sital, Zerodur. Na het mechanisch en/of handmatig slijpen met een ganse reeks slijppoeders tot aan de polijstsessie wordt de spiegel voorzien van een laagje aluminiumoxyde (in opdampklok onder vacuum). Na dit procédé word er nog een zeer dun laagje doorzichtig kwarts aangebracht ter bescherming van het geheel tegen oxydatie, vervuiling en vooral krasjes. De kwaliteit van de afwerking van het spiegeloppervlak en van de verspiegeling zal in hoge mate bijdragen tot de algehele kwaliteit van de telescoop. De gebruikte glassoorten moeten homogeen van structuur zijn en mogen geen interne spanningen vertonen. Dit laatste kan gemeten worden door middel van een polarisator. Ook de uitzettingscoefficiënt van de spiegel is vrij belangrijk. Een telescoop met een spiegel in gewoon glas zal iets langer in de buitentemperatuur dienen opgesteld te worden dan bij andere glassoorten alvorens hij gebruiksklaar is voor waarneming. Het gebruik van de verschillende glassoorten is eigenlijk vrij ondergeschikt aan de overige criteria die voor een goed instrument gesteld worden. O.a. het reflectievermogen/aanwezigheid van een hoge kwaliteitsverspiegeling van de optische spiegels is daarbij van veel groter belang. Ook dient alle luchtturbulentie in de buis verdwenen te zijn na bvb. het verplaatsen van de kijker uit een warme huiskamer in de vrieskoude. Op vele kijkers wordt er achteraan de spiegelhouder een elektrisch aangedreven actieve ventilator ingebouwd die de spiegel reeds vooraf wat kan afkoelen. Spiegels kunnen zowel sferisch als parabolisch geslepen worden. Vanaf een bepaalde openingsverhouding zal het nodig zijn te paraboliseren omdat alle lichtstralen anders niet meer netjes in één punt bij elkaar komen met allerhande optische fouten als gevolg. Het paraboliseren is een nauwkeurig en soms geduldig werkje. Een zuiver sferische optiek is prima aan te wenden voor maan- ,zonne- en planetenwaarnemingen.





    Schematische voorstelling van een Newtontelescoop


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (19 Stemmen)
    16-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    14-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Newtonkijker op parallactische montering
    Klik op de afbeelding om de link te volgen















    Foto: Urania - Cursus telescoopbouw
    (Foto aanklikken voor grotere weergave)


    NEWTONKIJKER OP PARALLACTISCHE MONTERING


    Bovenstaande foto toont een zelfbouw Newtonkijker op parallactische montering. De hoofdspiegel voor deze kijker is geslepen door een amateurbouwer. Ook de volledige montering in multiplex, wordt zelfstandig gebouwd. Bovendien wordt de vangspiegelhouder en de houder van de optische hoofdspiegel volledig zelf vervaardigd. In veel gevallen is zelfs de zoeker evenals de focuser een zelfbouwuitvoering. Door vele telescoopbouwers wordt er als laatste uitbreiding nog een motorsturing op aangebracht. (Zelf ontworpen AC en DC sturingen of tenslotte een ideale stappenmotorsturing voor astrofotografie. Verder werd er een "flextool" ontworpen en gebouwd om toe te laten op een snelle manier te paraboliseren voor mensen die een optiek willen slijpen met een kortere brandpuntsafstand. In de reeks extra ontwerpen vinden we ook een werktuig terug om sneller dan op de "klassieke" manuele manier te polijsten. Tot zelfs de tegengewichten voor de montering zijn van eigen makelij! Met eenvoudige gereedschappen kan men o.a. zelf een degelijk houten statief bouwen voor een lenzenkijker. Last but not least een primeur: een nog in verdere ontwikkeling zijnde aangepaste telescoop voor rolstoelgebruikers. U kan over al deze zaken fotos met wat uitleg en nog veel meer terugvinden onder de rubriek ATM projecten en overige rubrieken van de site voor telescoopbouw van Urania (zie verder voor weblink). Een kijker zoals getoond werd door schrijver dezes gebouwd onder leiding van de lesgevers telescoopbouw op Volkssterrenwacht Urania. Wenst U nog veel meer te weten aangaande telescoopbouw in het algemeen kijk dan op de website
    http://www.telescoop.net van de kijkerbouwcursus op Urania.

     
    Bron: Extract tekst ATM projecten, website Telescoopbouw, Urania.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    14-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    13-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Enkele astrobouwprojectjes van de voorzitter.../ Telescoopzoeker


    TELESCOOPZOEKER MET VERLICHT DRAADKRUISOCULAIR


    Een zoeker is op iedere degelijke telescoop een onontbeerlijk iets. Men vindt ze in de handel in vele types en uitvoeringen terug. Het is echter met vrij eenvoudige middelen mogelijk om er zelf een te bouwen.Je kan meteen kiezen voor een model dat voorzien is van een prisma en tevens verlicht draadkruisoculair.De foto onderaan toont het eindresultaat. Hierna wat toelichting aangaande het door mijzelf gebouwde exemplaar.
     
    Welk materiaal was hiervoor nodig ?

    - Wat dikwandige PVC buis  en gepaste mof
    - Een uit een oude verrekijker gesloopt 50 mm. objectief, oculair en prisma.
    - Enkele eenvoudige electronicacomponenten waaronder een potmeter en rode LED
    - Twee AAA batterijtjes, al of niet oplaadbaar ondergebracht in een plastic doosje
    - Een stripje alu U profiel
    - Een beetje witte verf en bordenzwart
    - Een zestal middenmaatboutjes en vijsjes

    De vraag is of veel duurdere kant en klare zoekers van deze soort over een betere optiek beschikken en een beter kijkresultaat opleveren. Het prijskaartje dat aan het materiaal hangt om tot dit resultaat te komen is tevens vrij bescheiden te noemen op voorwaarde dat u de nodige optische onderdelen kan slopen uit een oude verrekijker waarvan de optiek nog in goede staat is.


    Optische onderdelen en PVC materiaal



    Foto: Paul De Rydt ©


    De afgewerkte zoeker



    Foto: Chris Baetens ©

    Indien je meer wil weten aangaande dit onderwerp raadpleeg dan zeker mijn artikel op de site van Urania telescoopbouw via onderstaande bijlagelink.
    Dit artikel geeft een uitvoerige bouwbeschrijving en toont meerdere praktische constructiefotos, ook van het verlicht draadkruisoculair.

    Bijlagen:
    Urania - bijlage telescoopzoeker.doc (146.5 KB)   


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    13-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    10-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Slijptafel optische spiegel
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    SLIJPTAFEL OPTISCHE SPIEGEL

    Zelf vervaardigd slijptafeltje voor het slijpen van optische spiegels. Het geheel is gebouwd uit multiplexplaat en nog enkele kleine onderdelen. Het geheel is gevernist met polyurethaanvernis. Het bovenblad draait op rubberen rollen en een centrale as zodat het tafeltje soepel kan rondgedraaid worden tijdens het slijpwerk. Op de slijptafel zien we de "tool" (De glazen schijf waarop de optische spiegel geslepen wordt d.m.v. diverse slijppoeders in variërende korrelgrootte (carborundum poeder vermengd met een beetje water). Na het "uitruwen" (poeder korrelgrootte 80) van de spiegel en het opmeten van de sfericiteit met een sferometer wordt de spiegel verder geslepen met poeders tot korrelgrootte 1200. Daarna volgt de polijstsessie met ceriumoxydepoeder. Het spiegeloppervak wordt regelmatig bekeken met een microscoop om na te gaan wanneer precies naar een fijnere korrelgrootte slijppoeder kan overgeschakeld worden. Tussen de diverse slijpsessies dient alles herhaaldelijk met zuiver water gespoeld te worden en komt het erop aan zeer "hygienisch" met alle materiaal om te springen. Krassen in het spiegeloppervlak, hoe klein ook, dienen absoluut vermeden te worden. De algehele toestand van het oppervlak kan gecontroleerd worden met een Foucaulttester, waarbij er eventueel een digitale foto kan genomen worden ter vergelijk. Voor een beginner is er wel het nodige geduld vereist om de totale klus tot een goed einde te brengen. Het loont evenwel zeker de moeite om deze interessante techniek onder de knie te krijgen.Begin zeker nooit aan een grote optiek alvorens u de slijptechniek voldoende beheerst.Doet u dit toch dan is de kans zeer groot dat het eindresultaat niet optimaal zal zijn. Is het proefstuk met de kleinere spiegel geslaagd dan zal het slijpen van een grotere spiegel gemakkelijker en in verhouding vlugger verlopen. Een goede startmaat is een spiegel van ca. 150 mm. diameter. De lichtgolflengte wordt gebruikt om de nauwkeurigheid van de spiegel uit te drukken. (1 lichtgolf= 555 nanometer of 0.000555 mm.). Is er bij een eerste spiegel geen afwijking groter dan 1/8 lambda ( letter lambda= 1 lichtgolf) en vertoond het oppervlak geen grote onregelmatigheden dan ben je ruimschoots in je opzet geslaagd en beschik je over een zeer goed bruikbare optiek. Ervaren slijpers halen waarden rond de 1/20 lambda.Een kant en klare pyrexspiegel van 250 mm. die deze waarde benaderd en een hoge kwaliteitsverspiegeling heeft kost in de handel minimum 1000 euro! Er worden door amateurs zelfs degelijke optieken geslepen met diameters van 50-60 cm.


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (14 Stemmen)
    10-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    09-02-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Regelbare spiegelhhouder
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    REGELBARE SPIEGELHOUDER MET PRIMAIRE SPIEGEL

    Deze spiegelhouder is een zelfbouw en opgebouwd uit betonplexplaatmateriaal. Hij kan d.m.v. drie vleugelmoeren aan de achterzijde versteld worden in diverse richtingen. Dit is noodzakelijk voor de latere afstelling (collimatie) van de telescoop. Verder benodigde materiaal als volgt:


    - Twee betonplexplaatjes in afgeronde driehoeksvorm, op maat gezaagd
    - Drie stalen veren van ca. 6 cm. lengte
    - Drie vleugelmoeren
    - Drie kleine wagenbouten of stukje draadstang van ca. 30 cm. lengte
    - Enkele kleine schroeven, rondellen, moeren en drie bouten
    - Een stuk alu L profiel 4 cm. van ca. 30 cm. lengte
    - Een tube sanitairsiliconen
    - Een beetje bordenzwart

     

    De veren bevinden zich tussen de spiegelplaat en de onderplaat. De spiegel wordt tussen de aluminiumprofieltjes goed gecentreerd in het midden geplaatst. Vervolgens wordt hij vastgekit aan de zijkanten en onderzijde. De aluprofieltjes op de bodemplaat dienen om de ganse spiegelhouder in de telescoopbuis te bevestigen. Het is een beproefd model dat ondertussen met succes in vele honderden amateurtelescopen werd ingebouwd.De op de foto getoonde combinatie werd ingebouwd in mijn zelfgebouwde 250 mm. Newtontelescoop.

     


    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (16 Stemmen)
    09-02-2006, 00:00 geschreven door Paul De Rydt  
    Reacties (0)
    >

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op http://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!