Volgens ‘t Ronssies ure kwam iedereen op tijd aan op onze verzamelplaats en de meesten hadden zelfs hun Portas uitgangsoutfit aangetrokken. Zelfs Nicolas had de eerste service aan zijn dochter kunnen doorgeven om aanwezig te zijn op de opener van het 15^de ZVC Portas seizoen.

Nadat we werden uitgezwaaid door onze schepen van sport Joris vertrokken we in kolonne richting St Goriks Oudenhove.

Na een korte maar mooie wandeling aldaar kwamen we aan bij Ecosnooze waar Mieke en Jos, die liever niet onderbroken wordt door zijn immer sympathieke vrouwtje, ons stonden op te wachten. Ze vertelden ons hun hele alpaca verhaal en we kregen ook alles te horen over de ‘bloemetjes en bijtjes’ van hun dieren. Daarna trokken we gewapend met een lading wortelen de weide in om deze schattige beestjes, die nochtans een vos kunnen doden, te voederen.

Nadat de honden des huizes mijnheer alpaca op deskundige wijze en in no time in zijn kot hadden begeleid, brachten we een bezoek aan de winkel.

Dat was het moment om groep 1 terug te sturen en kon de tweede groep nog wat alpaca hoeden. Wim VDH, Josefien en Maïté bleken goede herders te zijn.

Bij aankomst in Aquakine werden we al even enthousiast onthaald door Eric die ons begeleidde naar het zwembad voor een uurtje aquaspinning. Christine stelde onze fietsen af en deed ons nadien elke spier in ons lichaam gebruiken.

Dat ze een getraind oog heeft, bleek toen ze meerdere malen herhaalde: ‘Trek die buik in’. Wim V had de beste plaats vooraan het peloton maar werd zowaar van zijn fiets geblazen door een afgevallen zadel (n.v.d.r. verkeerde draaiknop gebruikt bij het instellen van de weerstand?).

Na een uurtje spinnen, was het tijd om ons toch wat zenuwachtig naar de cryosauna te begeven. Na de deskundige uitleg van Christine en controle van de bloeddruk konden we de juiste kledij aantrekken: oorwarmers, masker, handschoenen, kousen, warme sloefen en een zwembroekske. Een eerste reactie bij het binnentreden van de -85°C koude ruimte was zoiets als: wa is mich da? Maar nadien bleek alles nogal mee te vallen en bewogen we vlotjes op de achtergrondmuziek. Iedereen kon na ongeveer 3 minuten de ‘sauna’ ongehavend, op enkele witte vingers en bevroren borstharen na, verlaten.

Tijdens het woordje van de voorzitter leerden we alles over het jaarprogramma, werd er een comité samengesteld voor de ontbijten, werden bijna alle details van het 14^de weekend uit de doeken gedaan en kreeg ons goede doel ‘levensloop’ heel wat aandacht. Nadat Barbara ons nog uitnodigde voor de viering van 15 jaar Portas, konden we klinken op ons 15^de jaar.

We lieten de lekker bereide broodjes, taartjes en drank smaken en het was al een tijdje donker toen de openingsdag werd afgesloten.

Ik wil nog onze twee sympathieke gastkoppels bedanken voor hun vriendelijke ontvangst, we zullen zeker reclame maken.

We kunnen nu vol energie aan ons jubileumseizoen beginnen.

Uw Voorzitter Eric.

" 'k Zag 3 Portasvrouwen broodjes vouwen..."