ZVC Portas

Na het afhaken van Veteranen Maarkedal had Wim Verhellen in extremis een ploeg van den tennis kunnen strikken evenals een keeper Sebastien.Die had al eens vorig seizoen onze kleuren verdedigd.Verder op het "plein" de andere Wim,Jan,Eric,Jean-Marc en ondergetekende."Veteranen" Tennispark zagen we wel zitten maar wat bleek...dat ze,bij wijze van spreken,hun zonen gestuurd hadden!!!De 'oudste' speler bleek later hun "gelegenheidsdoelman" te zijn en 26 jaar! Al spoedig werden we overklast door hun loopvermogen en snelle balwissels.Noodgedwongen bleven we wijselijk op onze helfthet eerste kwartier.Onze keeper stond bijwijlen in een schietkraam en wij waren het eerste kwart dolgedraaid.Doch mede dankzij een sublieme keeper hadden ze maaréénmaal kunnen scoren.En toen kwam Jan...net in voetbaltenue in de zaal gekomen,geen tijd voor opwarming op het terrein en meteen...maakte hij gelijk! We hielden op de rust waarempel de bordjes in evenwicht 2-2 na een mooie actie en een doelpunt van Wim Vandenhoucke.
De rust was zééér welkom maar veel te kort zo bleek...Diezelfde Wim en ikzelf zagen de bui hangen toen na 7minuutjes in de tweede helft de bordjes 5-2 wezen voor de jonge snaken! Meestal was dit op afstandsschoten.Toen het 6-2 werd vreesde ik voor een ware afstraffing! Maar toen stond 'old-Portas' recht.Stak IEDEREEN twee tandjes bij.Gingen allen 'in het rood'.Groen-witte zweetdruppels parelden op de zaalmat! Nestor Wim Verhellen gaf het voorbeeld met een sublieme loeier in de kruising.Hij herhaalde dat tweemaal.6-4 en we geloofden er weer in.Toen het 7-5 werd sloeg het noodlot toe en kwetste Wimvdh zich.Jammer...En toen moest ondergetekende weer even op het veld.Jean-marc,Eric en co staken nog een tandje bij.We kwamen nog terug tot 7-6 en toen...