Oudejaarsavond en Pimpampet en ik die blijf nalachen als ik eraan denk.
De opdracht was een krant met een K.
'Kerk en Leven' roept Piet uit.
Vuur, mijn handen had ik in het vuur gestoken. Zo zeker was ik van mijn zaak na dag op dag vijfentwintig jaar samenzijn dat deze 'godsdienstketter' Kerk en Leven niet zou kennen.
En blijkbaar had ik dat toch vrij goed ingeschat, want toen we na de eerste verbazing, uitgelachen waren wou ik toch graag weten hoe hij op de naam van dat weekblad gekomen was.
Bleek dat er onlangs een item op de radio was over Kerk en Leven die wou adverteren op 'de lijvekes' van Cercle Brugge en daarvoor vriendelijk bedankt was.
Haha, Cercle Brugge ... vandaar!
Gods wegen zijn ondoorgrondelijk.
En die van Piet ook!

Onthoud, zegt de Dalai Lama, onthoud dat je kinderen geen kleurboeken zijn die je kan inkleuren met jouw lievelingskleuren.
Ze stopte met afdrogen, de handdoek in haar handen, ademde diep en keek naar buiten.
Het landschap wit en stil. De woorden van Millie in haar hoofd.