Soms wil je wat vertellen, iets kwijt, zomaar even iets melden. Maar al gauw kom je erachter dat je eigen vocabulaire je in de steek laat. Woorden die je zoekt zijn niet te vinden en opeens blijkt je eigen brein niet in staat om het op de juiste manier te verwoorden. Een gevoel van onmacht neemt het over van je en je zit vast. Vast tussen brein en ziel. Denken aan de woorden, aan de juiste zinsopbouw, de juiste grammatica. Je voelt je klein, onzeker en dom. Twijfelend of dit dan wel de correcte manier is om het te zeggen of op te schrijven. Backspace of typex lijkt de enige oplossing. Misschien als ik het op een andere manier probeer? Wat zijn woorden die in de buurt komen van mijn gevoel? Dan twijfelend of dit wel daadwerkelijk is wat ik voel. Wat WIL ik eigenlijk melden? Een gevoel van angst slaat toe. Aan wie schrijf ik dit eigenlijk? Als dit alleen aan mijzelf is hoef ik deze moeite niet te doen, dan hoef ik geen bewijs te leveren. Aan wie dan? De uitwerking en analyse van dit vraagstuk neemt het over van de onzekerheid en angst waardoor alles ongedaan wordt gemaakt, en ik opnieuw kan beginnen. Ik backspace alles weg en zet een nieuwe titel neer.
Het is bijzonder om te zien hoe een mens kan veranderen op het moment dat de temperaturen omhoog gaan. Van het koude en kille van de winter is niets meer te merken, we hebben na 2 dagen zon de zomer in ons bol. Ramen worden gezeemd, tuintjes worden bijgeharkt, nieuwe bloemetjes worden geplant en de zonnebrillen worden gepoetst. We houden ons weer bezig met de nieuwste strandmode en badhanddoeken worden geïnspecteerd of ze nog een zomertje mee kunnen. Met zonnebrandolie en de beste rosé bestormen we de terassen en strandtenten en met de mooiste vooruitzichten onderzoeken we wat dit jaar de beste badplaats is. Ondertussen voelen we mee met de medemens die opgesloten zit in dat warme kantoor of ander soort werkplek en nemen we nog een slokje. We zijn weer aardig tegen de buren en nemen voor meer tijd voor onszelf te nemen. Als het glas leeg is gaan we onderweg naar huis nog even langs de buurtsuper want bij mooi weer hoort mooi eten. Spannende salades worden bereid en de barbeque word uit de schuur gehaald. Nog even in een kookboek gluren of snel een recept van internet en het feestmaal kan beginnen. Ook daar hoort een glaasje bij en gespiekt in de laatste Allerhande nemen we een goede maar toch goedkope huiswijn, zo vol van smaak met een heerlijke afdronk is wat we erover vertellen als echte kenners. Na het eten alles in de vaatwasser en omdat het toch al wat kouder wordt buiten besluiten we terug naar binnen te gaan. Eenmaal binnen even onder de douche, de aftersun op ons rode lichaam en vlug op de bank. Want onze lievelings programma's zijn op tv en due willen we niet missen. Daarna vlug naar bed want de dag erna moeten we vroeg op en is het aan de volgende die deze dag kan beleven. Helaas regent het bij het wakker worden en dat is weer jammer. Magnetronmaaltijden en dikke jassen en de rest van de dag klagen over het weer en ons verbrande lichaam want gisteren was het beter. 1 barbeque maakt dus nog geen zomer.
