Yellow Bikers
Mountain Bike Team
Foto
Inhoud blog
  • Tuning time!
  • Duo Beach Race Bredene 3/02/2013
  • 2013
  • Alpen Tour Trophy - Schladming Oostenrijk
  • HOT Houffalize - some pics ! 7 tot 9 april 2012
    Zoeken in blog

    Yellow Bikers   Wie zijn we?

    Jean-Pierre Taymans, afkomstig uit Overijse, maar reeds jaren woonachtig in Geel, en ikzelf, Tom Van den Plas uit Lichtaart, kwamen elkaar voor het eerst tegen tijdens de LCMT in 2006.  Jean-Pierre rijdt al jaren bij de Bierkarboys uit Overijse, gezien hij afkomstig is van deze streek.  We hadden dezelfde gedachten over bepaalde zaken, en waren beiden verslaafd aan marathons.  Na de LCMT kwamen we mekaar geregeld tegen op allerlei events, en soms trokken we er ook samen op uit.   Van het het één komt het ander, en zo vertelde Jean-Pierre me in de zomer van 2007 over zijn Transalp droom.  Als echte mountainbiker moet je die toch wel eens gereden hebben.  Gezien ik dat jaar zeer weinig op de fiets had gezeten vanwege te druk op het werk, was ik echt wel toe aan een sportieve uitdaging, en zo beslisten we onze kans te wagen, en onze kandidatuur te stellen voor de Transalp Challenge 2008!  Het was meteen raak, onze online inschrijving op 1 december 2007 ging er vlotjes door.  Reeds na 8 minuten waren alle plaatsen weg gegeven.  In totaal worden er slechts 500 teams toegelaten, dus hebben we veel geluk gehad. 
    De voorbereiding kon starten ... we hadden een teamnaam nodig, welke shirts gingen we dragen?  wie gaat onze begleiding doen? mobilhome of camp ? ..... een hele waslijst "to do's" stond ons te wachten. 
    Een naam hadden we snel gevonden - Yellow Bikers waren ontstaan.
     
    28-07-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Raceday 8 - Andalo - Riva del Garda

    Raceday 8 – de laatste

     

    Nog eens een keertje slecht geslapen.  Omdat de Pitte deze avond afgehaald wordt door zijn vrouw, om samen met zijn kinderen en vrienden nog een weekje vakantie door te maken in Oostenrijk, hadden we besloten om wat vroeger op te staan.  Om 6 uur gaat mijn wekker, niemand die reageert!  Zelfs Koenraad ligt nog in zijn bed … ik wacht nog even, en roep nog eens ff om 6hr15 … iedereen schiet wakker.  Koenraad naar de bakker, ikke koffie zetten, en gewoon relaxen.   Om 9hr vlammen we weg voor onze laatste rit, en het is nog steeds een zenuwachtig gedoe waar iedereen in de vlakken aanloopstukken toch weer enkele stukjes probeert op te schuiven.  Wij schuiven gewoon mee, en in de eerstvolgende klim kom je automatisch op je plek te zitten, en zie je die beunhazen weer terugzakken.  Pfff, weer een niet te onderschatten klim, maar vandaag moeten we meer dalen dan klimmen, dus dat is positief.  Als we dan eindelijk aan de beruchte afdaling komen, hebben we meteen door wat deze afdaling berucht maakt.  Shiiiiiiiit ……………..mijn Garmin geeft hier stukken aan van 40 tot 45% !!!! pure downhill, maar dan héél technisch met rotsen, stenen, ….  Pfffff …. We rijden enkele stukken, maar je wordt steeds opgejaagd door anderen, en als je dan afstapt, is het soms moeilijk ergens terug in te schuiven.  Je schuift dan ook meer naar beneden dan wat anders, en ik moet me echt recht houden aan mijn fiets.  Links en rechts zie ge de één na de ander gewoon tegen de vlakte gaan.  Dat risico willen we niet nemen, en we stappen dan ook de meeste stukken naar beneden.  Ik ga op een gegeven moment goed tegen de vlakte, juist op de plaats waar een fotograaf staat.  Tja, iemand moet voor spektakel zorgen hè.  Recht op mn rechter knie, en ik moet even bekomen van de pijn.  JP staat me op een asfaltstrook op te wachten, en ziet al wat er aan de hand was.  Pfff, die afdaling is achter de rug denken we, maar al snel duiken we rechts van weg naar deel 2.  Miljaar, dit is echt niet leuk!  We verliezen hier veel terrein.  De laatste 30 kilometer zijn weer helemaal op mn lijf geschreven.  Knallen, met af en toe een krachtklimmetje.  Leuk leuk, en al snel hangen we met een 6-tal teams samen, en gaat het op de rechte stukken regelmatig richting 50 km/h.   Niet helemaal ongevaarlijk, want op een gegeven moment verremt iemand zich in een bocht, en knallen ze met zn drieën in de vangrail.  Gewoon verder, en de Pitte heeft het soms moeilijk met aanpikken.  Maar in de laatste 2 kilometer krijgt hij weer zo’n adrenalinestrook dat we alle teams uit onze groep in de vernieling rijden, en met zn 2 zalig over de finish komen !!!!!  YES YES YES, we zijn er !!!!!   Echt ongelooflijk.  We zijn er geraakt, zonder noemenswaardige problemen.   Enkel mijn vork om zeep, de Pitte zijn derailleur is een keertje geraakt geweest, zn remmen hebben af en toe wat raar gedaan, maar voor de rest geen pech gehad.  Niks plat gereden, echt te gek.

    Christel staat ons op te wachten, en na een fles cola, heeft zij gezorgd voor ne goeie Leffe, en ne Kriek voor de Pitte.  Zaaaalig, das echt lang geleden, en het smaakt van deeg.  Het is daar aan de aankomst een drukte, ongelooflijk.  Weer slecht georganiseerd.  JP zn vrouw staat nog ergens in de file, dus moeten we nog in de menigte wachten.  Die hamburgertent aan de finish is een echte hotspot, en we laten deze vettigheid deze keer niet aan ons voorbij gaan. 

    Na een opfrisbeurt op onze camping 20 minuten buiten Riva, is het tijd voor de finisher party.  Koenraad merkt al meteen op dat er dreigende wolken hangen tegen de bergen, maar daar maakt de organisatie zich blijkbaar niet druk in.  Er staan gewoon banken en tafels op een pleintje, en een podium zonder enige voorziening voor het geval het zou regenen.  Tja, die Italianen zullen wel naar het weerbericht geluisterd hebben zeker ?  De prijsuitreiking begint ook weer wat later, en na het podium van de profs, rond een uur of 8, begint het toch echt te rommelen, en te druppelen.  Er breekt een onweer los, en iedereen zoekt dekking onder de bomen richting strand, of naar de toiletten, of ….  Onder de banken … tja, meer mogelijkheden zijn er niet.  De bladeren van de bomen houden maar even stand, en wat later zijn we gewoon strontnat!  Het bliksemt langs alle kanten, en de kids hebben het er niet mee.  Op een gegeven moment slaat de bliksem op nog geen 20 meter van ons recht in de grond.  Alles valt uit … complete chaos, wat een prutsorganisatie.  Dat ze dit niet konden voorzien.  Op een minder moment besluiten Christel en de kids naar de auto te lopen.  Ik heb nog steeds geen finisher shirt, en wat later zie ik Kristof en Sofie met hun shirt aan lopen.  Gewoon je kaartje afgeven, en klaar.  Maar dat had Christel dus net mee.  Wat een miserie.  Eens aan het podium aangekomen, is de chaos er nog steeds.  Niet te doen.  Ik krijg dan eindelijk mijn shirt te pakken en onder een luifel aan een barretje zetten we het feest in.   De ontlading is compleet, en we gieren er op los.  Ons avontuur is volledig geslaagd. 

    Deze verslagjes zijn slechts een kleine greep uit onze dagdagelijkse belevenissen, want het is een echt avontuur van de eerste tot de laatste minuut.  







    28-07-2008, 10:16 geschreven door Tom  
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Raceday 7 - Kaltern - Andalo

    Raceday 7

    En voor de verandering staan er vandaag nog eens een dikke 3000 hoogtemeters op ’t programma, en is het van in ’t begin toch weer een dikke 22 km klimmen.  De Pitte staat weer hevig, en al in de eerste 5 km van de klim die nog niet te steil omhoog gaat, gaan we Pia & Alison voorbij, de leaders bij de dames.  We maken een lekker tempo, en steken de gekende companen één voor één voorbij.   Het landschap en de paden die we ook vandaag weer voorgeschoteld krijgen zijn gewoonweg indrukwekkend.  Op km 55 zorgen mijn vrouw en de kids voor een verfrissende Cola en een banaantje, die echt wel deugd doen.  Het is ondertussen weer verschrikkelijk warm geworden, maar mij hoor je daar niet over klagen, we hebben er hard genoeg naar verlangd.  Het tussenstuk is vandaag voor de verandering eens een keertje niet te zwaar, en er zitten goed bollende stukken bij, en wat asfalt klimmen.  Op dag 7 mag ik niet klagen van mn benen, en zit de kracht goed mee.  Ik moet dan ook goed rekening houden met JP, en laat hem het merendeel van de rit de snelheid bepalen.   Het zwaarste zit vandaag namelijk in de eindfase, waar we nog een 500 meter moeten stijgen, en ’t is hier niet van de poes.  Er zitten weer lekkere stukken tussen tot 27%.  Shit man, dat kan echt wel pijn doen in je benen, dit doet gewoonweg bij iedereen pijn.  Je hoort op sommige stukken, waar de schotter afgewisseld wordt door wat betonstroken, dat de noppen van je banden eraf gerukt worden.  Afstappen is hier geen optie, want op sommige stukken staat er volk te kijken, en dat geeft weer ff extra motivatie om door te gaan.  De leading ladies komen ons in de slotklim weer voorbij, samen met het Cube damesteam, maar we kunnen ze bijbenen, en bollen samen over de streep.   We zijn opgelucht dat we ook deze rit weer zonder kleerscheuren zijn doorgekomen. 

    Koenraad heeft weer problemen om een deftige parkeerplaats te vinden, en heeft zich vlak aan de aankomst geparkeerd, zodat wij eerst kunnen gaan douchen.  Een overijverige politieagente jaagd ons weg van de parking, en verbiedt ons er te overnachten, of onze luifel uit te schuiven.  Wat een trut.  We rijden een kilometertje verder door, naar een groot terrein aan een skilift, wat de officiële RV parking moet voorstellen.  OK, we staan er rustig, maar voor de rest zijn er ook deze keer geen voorzieningen, en dit is toch wel  het grootste mankement aan de organisatie.  De kampeerterreinen zijn meestal te krap bemeten, te snel volzet, geen voorzieningen zoals water, toilet, douche …  ze gaan ervan uit dat je met een camper makkelijk een week zonder al deze voorzieningen verder kunt.  Maar dat zijn voor ons details. 

    Dit is ongetwijfeld de eerste avond dat we echt relaxed zijn.  Mathias heeft mijn fiets gepoetst, en ik gooi nog wat olie op de ketting, en voilà, daarmee zal ik het morgen moeten doen.  Samen met Kristof en Sofie van het VT4 mixed team gaan we naar de pasta party, waar het toch weer gene vette is qua eten.  Op onze terugweg gaan we nog even een lekkere straffe koffie drinken in een pub, en dromen we al stilaan van onze finisher shirt die we morgen zullen ontvangen.  We zijn wel realistisch genoeg dat we er nog niet zijn.  Morgen staat ons nog lekker klimwerk te wachten, en een zeer gevreesde afdaling.  Deze zou er in 2006 ook in gezeten hebben, en is volgens sommigen gewoon niet te doen.  Zorgen voor morgen ….



    28-07-2008, 10:12 geschreven door Tom  
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Raceday 7 - Kaltern - Andalo

    Raceday 7

    En voor de verandering staan er vandaag nog eens een dikke 3000 hoogtemeters op ’t programma, en is het van in ’t begin toch weer een dikke 22 km klimmen.  De Pitte staat weer hevig, en al in de eerste 5 km van de klim die nog niet te steil omhoog gaat, gaan we Pia & Alison voorbij, de leaders bij de dames.  We maken een lekker tempo, en steken de gekende companen één voor één voorbij.   Het landschap en de paden die we ook vandaag weer voorgeschoteld krijgen zijn gewoonweg indrukwekkend.  Op km 55 zorgen mijn vrouw en de kids voor een verfrissende Cola en een banaantje, die echt wel deugd doen.  Het is ondertussen weer verschrikkelijk warm geworden, maar mij hoor je daar niet over klagen, we hebben er hard genoeg naar verlangd.  Het tussenstuk is vandaag voor de verandering eens een keertje niet te zwaar, en er zitten goed bollende stukken bij, en wat asfalt klimmen.  Op dag 7 mag ik niet klagen van mn benen, en zit de kracht goed mee.  Ik moet dan ook goed rekening houden met JP, en laat hem het merendeel van de rit de snelheid bepalen.   Het zwaarste zit vandaag namelijk in de eindfase, waar we nog een 500 meter moeten stijgen, en ’t is hier niet van de poes.  Er zitten weer lekkere stukken tussen tot 27%.  Shit man, dat kan echt wel pijn doen in je benen, dit doet gewoonweg bij iedereen pijn.  Je hoort op sommige stukken, waar de schotter afgewisseld wordt door wat betonstroken, dat de noppen van je banden eraf gerukt worden.  Afstappen is hier geen optie, want op sommige stukken staat er volk te kijken, en dat geeft weer ff extra motivatie om door te gaan.  De leading ladies komen ons in de slotklim weer voorbij, samen met het Cube damesteam, maar we kunnen ze bijbenen, en bollen samen over de streep.   We zijn opgelucht dat we ook deze rit weer zonder kleerscheuren zijn doorgekomen. 

    Koenraad heeft weer problemen om een deftige parkeerplaats te vinden, en heeft zich vlak aan de aankomst geparkeerd, zodat wij eerst kunnen gaan douchen.  Een overijverige politieagente jaagd ons weg van de parking, en verbiedt ons er te overnachten, of onze luifel uit te schuiven.  Wat een trut.  We rijden een kilometertje verder door, naar een groot terrein aan een skilift, wat de officiële RV parking moet voorstellen.  OK, we staan er rustig, maar voor de rest zijn er ook deze keer geen voorzieningen, en dit is toch wel  het grootste mankement aan de organisatie.  De kampeerterreinen zijn meestal te krap bemeten, te snel volzet, geen voorzieningen zoals water, toilet, douche …  ze gaan ervan uit dat je met een camper makkelijk een week zonder al deze voorzieningen verder kunt.  Maar dat zijn voor ons details. 

    Dit is ongetwijfeld de eerste avond dat we echt relaxed zijn.  Mathias heeft mijn fiets gepoetst, en ik gooi nog wat olie op de ketting, en voilà, daarmee zal ik het morgen moeten doen.  Samen met Kristof en Sofie van het VT4 mixed team gaan we naar de pasta party, waar het toch weer gene vette is qua eten.  Op onze terugweg gaan we nog even een lekkere straffe koffie drinken in een pub, en dromen we al stilaan van onze finisher shirt die we morgen zullen ontvangen.  We zijn wel realistisch genoeg dat we er nog niet zijn.  Morgen staat ons nog lekker klimwerk te wachten, en een zeer gevreesde afdaling.  Deze zou er in 2006 ook in gezeten hebben, en is volgens sommigen gewoon niet te doen.  Zorgen voor morgen ….



    28-07-2008, 10:12 geschreven door Tom  
    Foto
    Archief per week
  • 04/02-10/02 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 04/06-10/06 2012
  • 21/11-27/11 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 30/11-06/12 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 01/12-07/12 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !
    Een interessant adres?
    Mijn favorieten
  • Dan Gerous
  • mtbr.com - forums - Cannondale
  • Mtb Lily
  • Goodfighters blogs
  • Cannondale
  • Jeantex Bike Transalp
  • Marathon @ zoenk
  • MTB Overijse
  • Waasland Mountainbike Team
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!