6^e in L’Ardenne Coticule

‘k had er nog nooit van gehoord, maar blijkbaar telt deze mee voor de O2 bikers Marathon Challenge.  Gezien we met een hele bende een MTB week-endje hadden georganiseerd in de Ardennen, leek het ons een goed idee om eerst deze Chrono mee te pakken, gezien deze slechts 40km verder startte dan onze vooropgestelde verblijfplaats, Remouchamps.  Sart-Lierneux, vlakbij Vielsalm, was de plaats van vertrek.  Ik had me er niet echt op voorbereid, en dacht eerder dat dit een flutmarathon zou zijn, maar op die voorbarige conclusie moest ik achteraf terugkomen.  Pas om iets na 10hr vertrokken Eli en ik als bijna laatste deelnemers aan de Chrono.  Het gaat meteen lichtjes bergop, en na een vijftal minuten zitten de benen al vol zuur, en voelen ze als blokken aan.  Het eerste gedeelte verloopt vrij golvend, met nooit echt steile stukken, dus kan ik alles makkelijk met mn 42 aan.  Wat daarna volgt is weer totaal wat anders, met technische stukken, fantasietjes door een soort van bomkraters, snelle afdalingen, technische afdalingen, ... vanalles wat, en vooral weinig asfalt.   Ze hadden hier echt wel moeite gedaan om een aantrekkelijk parkoers in mekaar te knutselen.  De eerste 23km rijden Eli en ik samen, tot ik hem weer kwijt speel in een afdaling.  Ik hoop hem nog ergens terug te zien, maar besluit mezelf niet op te blazen.  Iets over halfweg steekt opeens iemand voorbij.  Ken Van de Bulke was dus nog later dan ons gestart, en ging aan een lekker tempo voorbij.  Ik besluit om aan te pikken, al doet dit met momenten ff pijn.  Maar plots zie ik iemand in een rood tenueke steeds dichter komen, en wat later hebben we Eli weer bijgebeend.  Ook Eli pikt mee aan, en zo rijden we naar een technisch stukske, waar ik al direkt met mn schouder tegen een boom plak.  En hup, weer aansluiting kwijt.  Aan de bevoorrading kom ik net achter hen aan, maar ik moet bijtanken en ga weer alleen verder.  Op 15 km van het einde haal ik Eli terug in, en het beste is er bij hem duidelijk af.  Ik por hem in een klim aan om nog ff door te gaan, en dat doet hij ook, maar het begint nu toch allemaal door te wegen, en de technische stukskes voelen loodzwaar aan.  Ik speel hem dan ook weer kwijt in zo’n stuk, en uitgeteld kom ik een minuut na Eli over de streep.  Verdomme, dit hadden we niet verwacht, maar we hebben toch een 5^e en 6^e plaats binnen gesleept.  Een echte aanrader!