Jean-Pierre Taymans, afkomstig uit Overijse, maar reeds jaren woonachtig in Geel, en ikzelf, Tom Van den Plas uit Lichtaart, kwamen elkaar voor het eerst tegen tijdens de LCMT in 2006. Jean-Pierre rijdt al jaren bij de Bierkarboys uit Overijse, gezien hij afkomstig is van deze streek. We hadden dezelfde gedachten over bepaalde zaken, en waren beiden verslaafd aan marathons. Na de LCMT kwamen we mekaar geregeld tegen op allerlei events, en soms trokken we er ook samen op uit. Van het het één komt het ander, en zo vertelde Jean-Pierre me in de zomer van 2007 over zijn Transalp droom. Als echte mountainbiker moet je die toch wel eens gereden hebben. Gezien ik dat jaar zeer weinig op de fiets had gezeten vanwege te druk op het werk, was ik echt wel toe aan een sportieve uitdaging, en zo beslisten we onze kans te wagen, en onze kandidatuur te stellen voor de Transalp Challenge 2008! Het was meteen raak, onze online inschrijving op 1 december 2007 ging er vlotjes door. Reeds na 8 minuten waren alle plaatsen weg gegeven. In totaal worden er slechts 500 teams toegelaten, dus hebben we veel geluk gehad. De voorbereiding kon starten ... we hadden een teamnaam nodig, welke shirts gingen we dragen? wie gaat onze begleiding doen? mobilhome of camp ? ..... een hele waslijst "to do's" stond ons te wachten. Een naam hadden we snel gevonden - Yellow Bikers waren ontstaan.
28-02-2010
Trainingcamp St Aygulf Côte d'Azur februari 2010
Op vrijdag 12 februari vertrok ik samen met een bende Waaslanders richting Côte d'Azur, meer bepaald naar St Aygulf, vlak naast Fréjus, het terrein waar de Roc d'Azur zich in oktober zal afspelen. Hoge temperaturen hebben we niet gekregen, maar buiten de overvloedige regen die we op onze rustdag te verteren kregen, hebben we steeds in droge omstandigheden kunnen fietsen. Zalig gewoon, maar soms iets te technisch voor mijn gedateerde hardtail. Klimmen doe je in de streek vanaf zeeniveau tot 600 meter. Rare jongens die Waaslanders ....
't is weer even geleden, maar laat ons nog eens iets posten.
Momenteel draaien de trainingen terug op volle toeren, en proberen we terug een stel goei benen te kweken. Dat wil zeggen dat de eerste 100km trainingen een feit zijn, en nodig waren. Mijn tacx wattage meter zegt me dat ik na al die weken in de goeie richting evolueer, alleen is het nog veel te onstabiel en moet ik nog wat kilo's kwijt raken, zoals dat jaarlijks het geval is. Maar we zijn gemotiveerd, ware het niet dat ik vandaag wakker werd met een ontsteking aan de luchtwegen .... In elk geval proberen we vanaf volgende week terug met de fiets naar 't werk te rijden. Hopelijk blijft het wat droog, dan moet dat te doen zijn mits een goede licht installatie.
Ik kijk wel uit naar het seizoen 2010. Wat al vast staat is : - MTB Trainingsweek Côte d'Azur in februari - Beskidy bike Polen juni - meerdaagse - Roc d'Azur Fréjus - oktober
Plannen : - Dolomiti superbike - Italy - juli - Nationalpark bike marathon - Scuol - Zwitserland - augustus - Vulkan bike - Daun Duitsland - September - Brazil ride - Bahia Brasil - meerdaagse - november
De nationale marathons staan uiteraard allemaal op de planning. Afhankelijk van conditie, tijd, gezin worden deze gereden.
Nieuwe bike komt normaal gezien volgende week (of weken). 't wordt hogen tijd want ik kijk er echt naar uit. Ik verwacht ongelooflijk veel van de fiets gezien dit mijn ultieme dreambike is. Terug een gewone vork, een Lefty dus. De Sram XX moet mij iets meer flexibiliteit geven in de klimmen, en ervoor zorgen dat ik net iets soepeler boven kom.
Dit jaar voor het eerst MASTER 2. Sommigen raken hiervan in een depressie, maar voor mij is dit net een motivatie om er volledig voor te gaan! Ze zijn gewaarschuwd!
't staat officieel op de site, voor 2010 kan ik via mijn fietsenmaker Hendrickx uit Herentals genieten van het Cannondale Good Fight sponsoring programma. De fiets (Scalpel Team) zou normaal gezien nog deze maand geleverd worden, maar ik ga ervan uit dat dit zal verschuiven naar januari!
Dus qua materiaal zal 2010 een Top jaar worden, nu de conditie en de uitslagen nog, dan is het pas helemaal top. Let the Good Fight begin !!!
De gaststeden voor de editie van 2010 zijn gekend. De eerste 4 zijn identiek aan de editie van 2008, met start in Füssen. Vervolgens naar Imst, Ischgl en dan nog ff naar Scuol. Dan naar het hoog gelegen Livigno (1800 meter als ik me niet vergis) om daarna naar een nieuw plaatske te trekken, Ponte di Legno en daarna Male. Als laatste etappe staat er Madonna di Campiglio op om van daaruit naar Riva te downhillen. De eerste stages die ik ken zijn ongelooflijk, en volgens mij gaan deze keer in de Dolomieten nog mooiere etappes uitzetten. De online inschrijving is dit week-end! maar geen partner die zich aandient en das wel jammer. Het kriebelt ongelooflijk ! Zeker nu je alvast weet hoe de eerste dagen zullen verlopen, kun je al een betere indeling maken. Dag 1 was echt mijn ding. 't zou gewoon knallen zijn. Maar ja ... er komen nog andere etappe wedstrijden aan. Planning planning planning
de trainingen hervat, momenteel voornamelijk rollen, en lage hartslag. Pfff saaie boel, nu al. Hopelijk in 't week-end ergens een droge periode zodat ik nog eens een duurtrainingske kan doen. En zondag biken met wat oude bekenden ..... réunion !
Ziek thuis sinds donderdag, seizoen 2009 is volledig over. Vandaag bijna 3 weken zonder fiets, en das wreed lang geleden, maar ik word er nie beter van, en das nie goe. Hopelijk kan ik volgende week mijn opbouw naar 2010 beginnen, en beginnen plannen wat ik in dat jaar zou willen gaan doen. Meerdaagsen behoren tot de voorkeur, en de mogelijkheden worden elk jaar groter. Zo zal er volgend jaar ook een trans Mongolië over 10 dagen georganiseerd worden met een 14000 hoogte meters. De uitdaging daar zal voornamelijk de wind worden over het uitgestrekte landschap, en de accomodatie. Maar das uiteraard aan de andere kant van de wereld, terwijl er dichterbij mogelijkheden genoeg zijn, zoals Trans Germany / Schwarzwald / Alp / Carpatië .... We zien wel.
Back from Brasil. Crazy city Sao Paolo ... traffic jam city ... crazy people ... good friend Antonio !!! Hope to see him next summer on the belgian tracks
Gezien het in Zolder dit week-end de GT champs waren, moest de LMTB organisatie een alternatief zoeken, dat ze deze keer nogmaals in Reppel vonden. Deze keer met een langer parkoers in de omgekeerde richting, wat meer variatie, maar nog steeds een snel parkoers. Veel valt er niet te zeggen, alleen dat de man voor me een gat liet vallen nog in de eerste startronde, en ik probeerde om terug naar de kop te rijden, met nog 2 kompanen. Net op het moment dat iemand anders de kop overneemt, ga ik te enthousiast de bocht in, en weg is mn voorwiel. Ik kan nog net recht blijven, maar ben de mannen kwijt. Achtervolgen dus, maar ik was weer eens niet in mn doen, en dacht verschillede keren aan stoppen. Maar iets over halfweg komen er 2 terug aansluiten, en dat maakt het weer net iets leuker om door te gaan. 5e master ! Podium moet er toch eens van komen. Misschien zondag ?
Na een paar dagen Schotse kost en liters flut bier, uren versleten te hebben op de luchthaven, wist ik dat het dit week-end gene vette zou worden in Maasmechelen. Maar kom, 't was goei weer, en 't parkoers beloofde een echt XC trackske te zijn, dus waren we samen met den Eli naar daar afgezakt. Leuk parkoers, al viel de klim al in de eerste verkenning serieus tegen. 't was in elk geval een mooie indeling, met als eerste opstakel de klim, deels met verslete asfalt, daarna recup stukje, met vervolgens deel 2 van de klim over grind. Dan bochtje met nog wat vals plat, en dan het super leuke single track terug naar beneden, met hier en daar een knikje, en super kombochtjes. En natuurlijk mochten de snelle beukstukken niet ontbreken. In de start moet ik al direkt mijn remmen gebruiken of ik knal al gewoon naar de kop. Als 5e duik ik het bos mee in, maar er laten er al direkt een paar een gaatje vallen, dus is het stoempen om erbij te blijven. Nog voor we aan de klim komen trap ik al op mn adem en moet ik gas minderen. De klim valt nog mee, en die zou ik de eerste rondes makkelijk op de grote plaat nemen. Ik moet een heel aantal mannen nog in de eerste ronde laten passeren, en val daarna zowat in mijn eindpositie. De klim begint zn tol te eisen, en reeds in ronde 5 schakel ik over op soeplesse en leg hem op 't midden blad. Maar reeds in ronde 2 begon ik me af te vragen waar ik eigenlijk weer mee bezig was. 't draaide voor gene meter, en vooral als ge gaten moet laten, zakt de moraal. Ik weet dat ik veel beter kan, maar de trainingen verlopen de afgelopen weken niet zoals het hoort, als ik al aan trainen kom. Maar ja, 't is een hobby hè. Onzen Thomas en Christel staan in 't bos opgesteld om drinkbussen aan te geven, maar echt dorstig weer was het niet. Vanaf ronde 5 had ik het gezelschap van Dirk Beullens, waardoor we toch ons tempo bleven aanhouden. Tot onze spijt werden we net niet gedubbeld en maakten we de vooropgestelde 9 rondes vol. In de laatste ronde versnelde Dirk nog voor de klim, en dat deed pijn. Traditioneel moet ik hem in 't eerste stuk van de klim laten gaan, maar haalde ik hem steeds terug in op het 2e grind gedeelte en in de downhill. In één van de laatste recht stukken pak ik over, en geeft Dirk zich gewonnen en doet geen poging meer om te volgen. Volgende week revenge in Reppel. Ik ga ervoor zorgen dat den turbo opgeladen is! Einduitslag : 6e M1
en das wel jammer. Het kriebelt ongelooflijk ! Zeker nu je alvast weet hoe de eerste dagen zullen verlopen, kun je al een betere indeling maken. Dag 1 was echt mijn ding. 't zou gewoon knallen zijn. Maar ja ... er komen nog andere etappe wedstrijden aan. Planning planning planning
Back from Brasil. Crazy city Sao Paolo ... traffic jam city ... crazy people ... good friend Antonio !!! Hope to see him next summer on the belgian tracks
