Yellow Bikers
Mountain Bike Team
Foto
Inhoud blog
  • Tuning time!
  • Duo Beach Race Bredene 3/02/2013
  • 2013
  • Alpen Tour Trophy - Schladming Oostenrijk
  • HOT Houffalize - some pics ! 7 tot 9 april 2012
    Zoeken in blog

    Yellow Bikers   Wie zijn we?

    Jean-Pierre Taymans, afkomstig uit Overijse, maar reeds jaren woonachtig in Geel, en ikzelf, Tom Van den Plas uit Lichtaart, kwamen elkaar voor het eerst tegen tijdens de LCMT in 2006.  Jean-Pierre rijdt al jaren bij de Bierkarboys uit Overijse, gezien hij afkomstig is van deze streek.  We hadden dezelfde gedachten over bepaalde zaken, en waren beiden verslaafd aan marathons.  Na de LCMT kwamen we mekaar geregeld tegen op allerlei events, en soms trokken we er ook samen op uit.   Van het het één komt het ander, en zo vertelde Jean-Pierre me in de zomer van 2007 over zijn Transalp droom.  Als echte mountainbiker moet je die toch wel eens gereden hebben.  Gezien ik dat jaar zeer weinig op de fiets had gezeten vanwege te druk op het werk, was ik echt wel toe aan een sportieve uitdaging, en zo beslisten we onze kans te wagen, en onze kandidatuur te stellen voor de Transalp Challenge 2008!  Het was meteen raak, onze online inschrijving op 1 december 2007 ging er vlotjes door.  Reeds na 8 minuten waren alle plaatsen weg gegeven.  In totaal worden er slechts 500 teams toegelaten, dus hebben we veel geluk gehad. 
    De voorbereiding kon starten ... we hadden een teamnaam nodig, welke shirts gingen we dragen?  wie gaat onze begleiding doen? mobilhome of camp ? ..... een hele waslijst "to do's" stond ons te wachten. 
    Een naam hadden we snel gevonden - Yellow Bikers waren ontstaan.
     
    08-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tuning time!
    tijd om de fiets te prepareren op seizoen 2013! tuning parts are rolling in ......





    08-02-2013, 20:05 geschreven door Tom  
    04-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Duo Beach Race Bredene 3/02/2013
    for fun, samen met mn maatje Yves,  een eerste wedstrijdje van 't jaar for fun!  Lekker koud, voeg daar een 5 beaufort aan toe, en je hebt een mooie strandrace.  Gelukkig droog, maar een half uurtje nadien begon het alweer te regenen.  
    Op naar de volgende, wat een eerste goeie test moet worden, de Knokke Beach race op 3 maart! 








    04-02-2013, 21:49 geschreven door Tom  
    07-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2013
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Iedereen een mooi en gezond 2013 gewenst!  

    2013 zit al boordevol plannen, de eerste wedstrijd is binnen amper 4 weken, trainingen volle bak hervat, afvalrace gestart, nieuwe fiets onderweg, ..... 

    Stay tuned .... more to come ....




    07-01-2013, 20:31 geschreven door Tom  
    07-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Alpen Tour Trophy - Schladming Oostenrijk

    Daags na mn behaalde podiumplaats in de Ardennes Trophy, vertrek ik samen met Pascal de Meulenaar en Tom Smets richting Schladming in Oostenrijk, een welgekend skiegebied, en het zou er prachtig biken zijn.  De weersvoorspellingen zagen er niet goed uit, en dan doet het toch ietwat vreemd aan om ons Belgenlandje bij 30 graden te moeten verlaten, wetende dat je richting slecht weer rijdt.   Woensdag besluiten we tijdens een droog moment om een deel van de klimtijdrit te gaan verkennen, maar meteen voelen de beentjes stram en zwaar aan.  Na een 9km klimwerk besluiten we terug af te dalen via een flowtrack (easy downhill) en de beentjes op het vlakke nog wat los te gooien.  Na ons droge tochtje, begint het weer te regenen, en is het verdere een donkere dag.  

     

    Donderdag 31/05 - raceday 1 

    69km met 2900 hoogtemeters staan op het programma.   De eerste 2 kilometer verlopen steeds achter de wagen van de wedstrijdleiding, waarna we op een klim losgelaten worden.  Hectisch gedoe, iedereen die langs links, rechts de ideale positie probeert te bereiken, maar ik laat met niet van de wijs brengen.  De klimmen zullen automatisch iedereen in zn positie brengen dacht ik.  Na de eerste klimkilometers krijgen we al meteen wat technische stukjes en singletracks voor de wielen geschoven.  Niiiice .... had ik hier niet echt verwacht, maar erg leuk.  Na ongeveer 10km krijg ik last in de onderrug, en moet ik noodgedwongen de hartslag wat laten zakken.  Kracht zetten zit er niet in.  Ook Pascal haalt me in en merkt dat er wat loos is.  Ik pik aan en klim mee naar de eerste bevoorrading, waar ik besluit terug wat gas te geven, en bij wonder is het rugprobleem weg.  Gaan met die banaan dus, en kilometer na kilometer kan ik weer wat renners oprapen.  Zo ook Kris de Nef, die wat jojo met me speelt, maar die ik dan na half koers toch definitief kan achterlaten.  In de allerlaatste klim passeer ik Bob Hannes nog, die het beste van zichzelf had gegeven, maar nu met een lege tank zat.  Na 4u16 bol ik voldaan over de meet.  Oef, kop is er af, zware rit, goed voor een 11e plaats in mn categorie, en toch weer wat tijd verloren.  Hoopvol voor de volgende dagen.

     

    Vrijdag 01/06 - raceday 2 

    Klimtijdrit van 16km met 1100 hoogtemeters.  Niet mijn sterkste ding zo bergop knallen, en ik vond deze niet echt op zn plaats op een 2de dag van een 4 daags event.  De start is zoals bij het downhill skiën, met elektronische bieb klok en vanuit een tentje, met 15 seconden tussen elke rijder.  De traagste vertrekken eerst, wat maakt dat Pascal en Bob respectievelijk 15 en 30 seconden voor me vertrekken.  Ik start zoals altijd, veel te snel, en heb beide mannen al snel te pakken.  Bob pikt aan, en gaat me voorbij in de weide, die er zwaar bij ligt en waar ik mn ritme totaal niet kan vinden.  Het is miezerig, maar gelukkig geen regen.  Enkel wat dreigende wolken, en qua temperatuur ideaal om te klimmen, niet te warm en niet koud.  De hartslag draait voor geen meter, en ik kan niet hoog in de toeren gaan.  Na wat saaie shotter paden, hier en daar een asfalt stripje, krijgen we in de laatste kilometer nog een interessant single trackje, maar na zo’n inspanning kun je dat weinig apreciëren, stoempe stoempe, en dan zijn we boven, na 1u10.  We zijn nu van zo’n 770meter hoogte naar 1.800 geklommen, en boven is het aanzienlijk kouder.  Het was nu wachten op mn roomies, en ik begin serieus kou te krijgen.  In plaats van aan de downhill te beginnen, besluiten we om met de kabelbaan terug naar beneden te gaan, lekker warm in een bakske...  Downhillers verklaren ons gewoon gek!

     

    Zaterdag 02/06 – raceday 3

    73km met 2.800 hoogtemeters.  Een deel van de bewegwijzerde Dachstein runde zouden we voorgeschoteld krijgen.  De Dachstein ligt aan de andere kant van Schladming, en is een kleine 3.000 meter hoog, erg mooi.  Het profiel ziet er makkelijk uit! 1 lange klim, en dan nog een kleintje.  Maar dan mag je niet naar alle kleine kronkeltjes kijken.  We komen weer zonder kleerscheuren door de startfase, en ik ben goed mee.  Ik ga niet te diep zodat ik nog wat reserve overhoud voor het 2e deel van de rit.  Al van in de ’t begin verspringt mijn achterderailleur wat, en ik vermoed dat iemand in de start ertegen heeft gereden.  Geen erg, want de versnellingen die ik nodig heb werken, tot aan kilometer 29.  Daar slaat het noodlot toe, en wipt de ketting tussen de cassette en de spaken.  Door de pinnetjes aan de cassette, zit de ketting volledig geblokkeerd, en moet ik oppassen om geen schakels scheef te wringen.  Damned! Net nu … tooltje bovengehaald, maar hielp niet … wiel eruit … nog één schakeltje … yes, gelukt, en blijkbaar zonder schade.  Snel wiel gemonteerd en weer verder.  Ik heb hier gewoon 11 minuten staan klungelen blijkt op mn hartslagmeter.  Ongelooflijk!  De versnellingen staan nu helemaal ontregeld, maar ik heb geen zin om nog eens te stoppen.  Mn ritme kan ik niet meer vinden, en op TT ritme maak ik de rit rond.  Weer erg mooi parkoers, technische stukjes, stralend weer, maar na analyse lijk ik in totaal hier zo’n 20 minuten verloren te hebben.   Ach ja, het is wat het is.  We hebben ons goed geamuseerd. 

     

    Zondag 03/06 – raceday 4

    56km met 2.000 hoogtemeters.  Een makkie zou je zeggen, maar buiten de kortere afstand, is het aantal hoogtemeters ook vandaag weer in verhouding tot de voorbije dagen.  Weer 1 klimmetje, dus ziet er weer makkelijk uit.  De voorbije dagen was de weersvoorspelling steeds slecht, en hebben we schitterende weer gehad.  Voor vandaag was er 30 graden gemeld.  Gelukkig viel dat in de voormiddag nog wel mee, maar het was zaaaalig.  Ik besluit me niet te sparen en alles in de strijd te gooien, om toch nog een plaatsje te kunnen opschuiven.  Pfff … na een kilometertje of 8 zitten de benen vol verzuring en moet ik toch wat matigen.  Na het dipje komen de benen er weer volledig door, en rij ik in de klim recht naar Bob.   We dalen samen af, waarna een supersnel gedeelte volgt, met korte klimmetjes en veel wortelstukken.  Nog een laatste klimmetje, waar ik weer kan wegrijden van de rest.  Klimmen tot kilometer 50,  om dan weer aan de dagelijkse downhill te beginnen.  Yes, niemand achter me te zien, maar voor me rijdt die Duitser weer die niet kan dalen.  ’t Is afzien, 2 keer probeer ik voorbij te gaan, maar ik ga bijna over de kop, en besluit geen risico te nemen.  Nog 300 meter te gaan, en Bob komt nog ff voorbij.  Damn!  8e

     

    10e in de eindrangschikking! Erg tevreden.  

    Samengevat :

    Dit event is met zn 360 starters niet zo groot, maar wel goed georganiseerd.  De vele profi’s aan de start geven het wat extra glans.  Het feit dat je in 1 hotel kunt blijven, en nooit verplaatsingen hoeft te doen maakt het erg aangenaam.  Mei / juni is echt wel een tussenseizoen in Schladming, want erg veel viel er in het dorp niet te beleven.  Super parkoers, ietwat technisch, mooie vergezichten, en héél veel geluk gehad met het weer.  Goeie ondergrond die veel water kan verwerken waardoor je weinig modderstroken hebt.  Doordat er nog veel sneeuw lag boven 1.600 meter, waren de ritten beperkt tot een hoogte van ongeveer 1.800 meter, wat de reserve ritten zijn.  Mocht het ooit een keer lukken, dan hebben ze ritten staan tot 2.600 meter hoogte!

     

    Tips :

    Zorg dat je voldoende getraind aan de start staat – niet te onderschatten

    Beveilig steeds je fietsen – er werden (voor zover wij weten) weer fietsen gestolen uit 2 beveiligde hotels

    AQI hotel, op 50 meter van de start is ideaal   

    Zorg steeds dat je extra kledij (regenvestje / windstopper) bij je hebt in de bergen.  Het weer kan hier snel omslaan zonder verwittiging. 

    Een echte aanrader tegen een schappelijke prijs!



















    07-06-2012, 21:52 geschreven door Tom  
    06-06-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HOT Houffalize - some pics ! 7 tot 9 april 2012
    Klik op de afbeelding om de link te volgen 3 daagse in Houffa, het mountainbike Mekka tijdens het paasweek-end!  Erg koud, maar de eerste 2 dagen droog, en een natte zondag om de 3daagse af te sluiten! 

    super technische laatste kilometers die over het totaal vernieuwde wereldbeker parkoers gingen.  

    Pics ....


    06-06-2012, 19:45 geschreven door Tom  
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Update ....
    Long time no see .... we hebben niet stil gezeten, maar de tijd en zin voor de updates waren er niet altijd.  

    Vandaar .... 


    06-06-2012, 19:24 geschreven door Tom  
    26-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Teamride Theux met Michiel & Alice 20/11/2011
         

    26-11-2011, 14:21 geschreven door Tom  
    04-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2de master 2 in La Grande Traversée du Limousin

    Algemene info :

    ·      3 daagse etappe wedstrijd in lijn in de regio van de Limousin, midden Frankrijk

    ·      grootste stad in de buurt is Limoges

    ·      deze streek ligt recht onder Parijs, op een 700km van ons Belgen landje

    ·      Gekend voor zijn bruine koeien die lekkere steaks leveren

     

    Etappes :

    1)    St Sulpice Laurière – Le Guéret : 55km – 1500 hm

    2)    Le Guéret – Aubusson : 70km – 1800 hm

    3)    Aubusson – Evaux les bains : 60km – 1500 hm

     

    Dag 1

    Slecht geslapen in Le Grand hotel Evaux Les Bains.   Gelukkig was er een lekker ontbijt met honing en vers fruit, zodat ik wat energie kon opdoen.  Ons verzamelpunt is op 500 meter van het hotel, waar iedereen verwacht wordt voor 10hr om zowel zijn fiets als bagage te overhandigen.  De fietsen worden in vrachtwagens geladen, en worden door de organisatie zéér goed beschermd met dikke dekens die ze blijkbaar van een matrassenfabriek hebben gekregen.  Altijd een akelig moment om je materiaal in andermans handen te geven, maar de manier waarop ze alles behandelen geeft vertrouwen.  Om klokslag 10hr15 vertrekken de 4 bussen richting St Sulpice sur Laurière waar om 13hr het startschot voor de 1ste etappe gegeven zal worden.  De busrit zou uiteindelijk een 2uur duren, over niets dan kleine baantjes, waar we een goede indruk krijgen van de omgeving, die mijn inziens voornamelijk bestaat uit zéér veel kleine doodse dorpjes, waar menig huis in verval staat.  Het gebrek aan industrie heeft daar zeker wat met te maken, waardoor de jeugd naar de steden trekt en er blijft hangen, tenzij je een landbouwer roeping hebt, want dan zit je hier op de ideale plek.

     

    Een zenuwachtige meute staat omstreeks 12hr15 op het marktpleintje van St Sulpice de minuten af te tellen, en onze talrijk aanwezige Belgen hebben op dit terrein blijkbaar ook geen ervaring, waardoor we eigenlijk niet weten wat ons te wachten staat.  Bergjes van 250 tot 700 meter hoogte, maar op het eerste zicht zeer glooiend, en niet zo ruw als sommige stukken in onze eigen Ardennen. 

    Wanneer de 14 motorrijders hun machines in gang zetten, stijgt de adrenaline en zoekt iedereen waar nu precies de start gegeven gaat worden.  Onder begeleiding worden we naar een gravel pad gebracht, waar de comp renners netjes vooraan worden gevraagd.  Gelukkig sta ik ergens op de 4e rij, zodat ik met de beunhazen mee kan starten. 

    13hr05 – knal – wij weg!  Karrenspoor bergaf, en dan beginnen we met klimwerk.  Ik zit mee bij de 5 eerste, en ga gewoon alles geven in deze eerste verkenningsrit.  Het tempo ligt hoog, en de scheur met de achterhoede is er snel.  Na 3 km gebeuk voelen mijn benen aan als beton, en moet ik de mannen lossen, of anders zal de man met de hamer er snel staan.  Ik hoop dat dit niet te erg is, en laat mijn tempo zakken, met de hoop er door te komen.  Na een 10-tal kilometer draait alles vlot, en heb ik een groepje gevormd met 2 anderen, waarbij de verstandhouding goed is, zodat er regelmatig van kop gewisseld wordt.  Het terrein is eerlijk gezegd vrij saai, met vele dorpjes die we aandoen, en vele asfaltstukken als gevolg.  Op km 45 ziet een van mn kompanen een teammate voor zich rijden, en trekt er naartoe.  Ik krijg het gat niet toe, en wat later zit mijn laatste medekompaan er volledig door, waardoor ik de finale voor eigen rekening moet nemen.  In de laatste 3 kilometer hebben ze gelukkig nog wat technisiteiten verwerkt, maar spijtig genoeg komen er nog 2 renners uit de achtergrond vliegensvlug over mij.  De laatste probeer ik te remonteren op een asfalt stuk, en dat lukt me zonder moeite met mn 42/11.  Na 2hr31 bol ik als 1ste master 2 over de meet met een goed gevoel.

     

    Prima afspuitstand, en ondertussen is de bagage ook toegekomen.  We zoeken een “gezellig” plekje uit in de sporthal, maar ik zie de bui al hangen.  De zon staat volle bak op de hal, en hoewel de deuren open staan is het er pokke warm.  Zorgen voor later, want eerst gaan we eten in de school die zich 500 meter verderop bevindt.  Een slaatje van erwtjes met wortel en mayo, gevolgd door goulash met rijst en een frangipane taartje met crème Anglaise.  Tja, het had erger gekund.

     

    Gelukkig heb ik oorstoppen bij, zodat ik het geroezemoes niet hoor, en probeer met wat gewoel vroeg in slaap te geraken!  

     

    Dag 2

    Verschrikkelijke nacht achter de rug. Ik heb de indruk niet geslapen te hebben, en constant gewoeld te hebben door de te warme sporthal.  De start zou om 10hr gegeven worden, maar om 6hr zijn er al heel wat mensen zenuwachtig in de weer.  Het ontbijt is povertjes, en bestaat uit brood en stokbrood, met choco of confituur, honeypops die ik niet moet, een youghurtje, en een taske koffie! 

     

    Start om 10hr, gelukkig sta ik vooraan want er wordt deze keer weinig zever over gemaakt, en weg zijn we.  Ik ga er gewoon weer voor, en deze keer geen betonnen benen.  De eerste 5 moeten we laten gaan, maar daarna is het onze groep, waar de cohesie verre van zoek is.  In de klimmen rijden ze alles aan flarden, om op de verbindingsstukken de benen stil te houden.  Ik zet me achteraan en besluit mijn eigen tempo te rijden, maar haal ze systematisch terug in.  Het parkoers is totaal verschillend van gisteren, en bied heel wat variatie, en geweldige vergezichten.  Ondanks het droge weer van de afgelopen weken, staan ook hier sommige modderpoelen ons op te wachten, waar we soms tot kniehoogte door moesten.  Dankzij het wekenlange gebruik van Squirt, krijg ik nergens last van chainsuck, en blijft de ketting steeds perfekt functioneren.  Hmm, wat moet dat hier zijn als het regent?  Een echte veldslag dus, want dan wordt het materiaal pas aangesproken.  Na een 30km heb ik er genoeg van, en ram ik het tempo de hoogte in.  Er volgt en leuk klimmetje, waar ik doorknal en menigeen laat afzien.  Daarop volgt een héél snelle afdaling, waar een paar modder sporen inzitten, en net daar bots ik met mijn voorwiel tegen de rand, waardoor ik mn evenwicht verlies en tegen een dikke 45km/h tegen de grond ga.  Losse grond, zonder stenen zorgen ervoor dat ik zonder kleerscheuren of mechanische pech mijn weg kan vervolgen, maar de groep is spijtig genoeg gevlogen.  De moraal is totaal weg, en ik geraak niet meer in mijn ritme.  Wat later komt Pascale me vervoegen, en hij motiveert me voor een aantal kilometers, maar aan de laatste bevoorrading, leg ik de riem er af, en vervolledig ik de laatste 15 kilometer op toertocht tempo.  Mijn lichaam is oververmoeid van 2 slapeloze nachten, en vraagt me om het rustiger aan te doen, de hartslag de hoogte in jagen gaat gewoon niet.  Als 4de Master 2 bol ik over de meet.  Ik ga hier niet om treuren, het ging gewoon niet beter.  Morgen val ik aan en ransel ik de algemene rangschikking door elkaar – dat was de uitgangsgedachte.

     

    Vanaf 14hr was er pasta te krijgen, droge met wat kaas.  Beter dan niets, maar daar werd ik eerlijk gezegd niet zo vrolijk van. 

     

    Na een 3hr30 gereden te hebben hadden we dus nog een hele namiddag.  Prachtig weer, fiets goed gekuist.  Een leuke hoek uitgezocht in de sporthal, en daarna met ons gezelschap gewandeld naar de dichtst bijzijnde supermarkt, waar ik wat banaantjes en een kiwi koop om het gebrek aan vitaminen te compenseren.  Het avondeten is weer in dezelfde trend, halve kip met pasta, gezoete platte kaas, en uiteraard weer wijn op tafel!  Enfin, niet te klagen.

     

    Dag 3

    Weer hetzelfde gevoel!  Hele nacht gewoeld, maar amper geslapen.  De start is om 8hr, dus moesten we deze keer verplicht om 5hr30 opstaan! Pfff, das vroeg dag.  Ik voel me gewoon kapot, te moe, .... maar kom, we laten onze optimistische kant zien, en begeven ons naar het ontbijt, en wat blijkt – brood is op!   De leverancier had slechts de helft geleverd … daar waren wij vet mee.  Honey pops, platte kaas of frangipane taart,  da was’t …  Ik krijg nog 2 stukjes stokbrood van mijn reisgenoten, en heb gelukkig nog mijn 2 bananen en kiwi die ik de dag ervoor kocht. Hiermee zou ik het moeten stellen.

    Erg koud om 8hr, maar ik heb niet teveel aan want het beloofd weer een zonnige dag te worden.

    Iets na 8 worden we op gang getrokken, en ik vlam weer mee met de kop, de licht oplopende weg op.  De eerste kilometers verlopen warrig, doordat we technische paadjes voorgeschoteld krijgen, met hier en daar wat stenen, wortels, geultjes waar sommigen zich netjes op vastrijden.  Ik krijg af te rekenen met een tak in mijn derailleur, maar er gaat niets stuk.  Op de verbindingsstukken komt alles samen, en zit ik weer mee in de achtervolgende groep.  De eerste 5 zijn gevlogen, maar met 10 man moeten we wat kunnen, ware het niet dat die Fransen weer niet wilden koersen.  Op de klimmen wordt er serieus doorgetrokken, om dan wat later de benen weer stil te houden.  Als ik het tempo laat zakken tot bijna stilstand, krijg je antwoorden als ‘je ne peut pas, je ne veut pas ....”  Allez, eerlijk zijn ze wel.  Een andere Fransman krijgt het ook op zn zenuwen, en samen pakken we de kop en laten het tempo niet meer zakken.  En net in een oplopend paadje op km 32, rijd één van die klimkiekens toevallig op kop, knal verkeerd.  Eerst wat bergop, dan lange asfalt naar beneden, en dan geen pijl meer.  Iedereen kwaad, maar ja, niemand die de juiste pijl had opgemerkt.  Blijkt dat we een 2tal kilometer fout zijn gereden, dus omweg van bijna 5 kilometer.  We komen terug daar waar we de mist in gingen, en merken dat we vele plaatsen kwijt zijn.  Goed kwaad ransel ik samen met de andere Fransoos de groep volledig uit mekaar.  De benen blijven goed draaien, en nergens problemen in de klimmen.  De finale was best nog pittig en na 65 km bol ik over de eindmeet.  5e M2, damn! 

     

    We besluiten niet op het afscheidsdiner te wachten, en vertrekken terug richting België, zonder het eindklassement te checken.

     

    Achteraf blijkt het de foute keuze geweest te zijn, want het eten moet zeer lekker geweest zijn, met gegrilde steaks, alles erop en eraan.  Ik eindig als 2de Master 2 in het eindklassement, wat een mooie resultaat is gezien de omstandigheden.  Eveline nam mijn prijzen in ontvangst, en dankzij Karin en Patrick staat de trofee al op onze schouw te blinken! Super bedankt.

     

    Op naar de volgende!

     

     















    04-05-2011, 16:17 geschreven door Tom  
    22-04-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.17/04/2011 La Trace d'Hez - Tangissart
    Klik op de afbeelding om de link te volgen 'k ga proberen terug wat regelmaat in de posts te steken, want anders denkt iedereen dat ik ermee gestopt ben Wink

    Groepsstart om 8hr, dus was 't weer vroeg dag.  Eli en ik trokken naar ginder, en waren om iets na 7 ter plaatse.  Bij de inschrijvingen was het al behoorlijk druk, en het ging er langs geen kanten vooruit.  Ons snel klaargemaakt, en zo was het al bijna tijd.  De berg ff opgeknald, maar dat zegt weinig over de benen.  Wat later bleek de start met een half uur uitgesteld te zijn, gezien ze aan de inschrijvingen behoorlijk achter liepen.  Dat maakte dat we alle tijd hadden om ons op te warmen, en zo ging ik met Alice de eerste kilometers verkennen.  Ik had de klok niet echt in de gaten, zodat ik pas 10minuten voor de start aan de box kwam, en ik noodgedwongen achteraan moest aansluiten.  Merde! met wat gewring raak ik nog zowat halfweg, en denk bij mezelf dat ik dat in de start wel kan goedmaken, maar dat plannetje zag ik wat later in rook opgaan.  We moesten met zn allen door de startboog, die wat smaller was dan de straat, zodat er een vertraging ontstaat bij de start.  Dan de startklim op, waar ik het wiel van Pieter probeer te volgen.  We maken snel progressie, maar de kop van de wedstrijd zit al veel verder.  Boven op het verbindingsstuk zetten we onze inhaalrace verder, maar we zitten gewoon een stuk achter!  Alles draait goed, maar ik lever hier serieuze inspanningen om Pieter bij te houden, en ook Jan Frederik zit vlakbij.  Na een km of 10 zit er een klimmetje in over kasseien, met langs de kanten wat beton, en daar slaat mijn turbo af.  Ik zie met ongeloof het groepje van me wegrijden, wat me meteen een enorme dreun geeft.  Na nog eens 5 km zie ik Alexis voor me uit rijden, en dat gaf weer een extra boosts.  Het draaide niet bij Alexis, dus ik meteen door, en wat later kom ik Pieter tegen die last van zijn rug had.  Met op en afslaande turbo verder, maar het begon zo allemaal toch in zn plooi te geraken.  Zo kwam ik in een groepje terecht waar ik de sterkste van was, maar probeerde me regelmatig we te steken, om af en toe weer het tempo te verhogen.  In de laatste 20km hebben wandelaars ergens een peil gedraaid, met als gevolg dat de hele meute verkeerd reed.  Een kilometer ofzo verder kwamen we tot die conclusie, en keerden terug.  Natuurlijk hadden al onze achtervolgers daar baat bij, en zo kon Alexis ook terug in onze groep aansluiten.  In de daarop volgende klim trekt hij door, en ben ik de enige van een man of 10 die kan volgen.  Ca va Tom? vraagt hij.  Pas vraiment zeg ik, mais nous sommes seule ....  We houden het gat niet, en even later smelten we terug samen.  De daarop volgende klim proberen we het weer, en verbrokkeld de hele groep.  Met een man of 6 komen we aan de laatste klim van de N26, en man man man, bots omhoog, en da was er net over.  Alexis blijft in het zadel en is weg, de rest staat tevoet. 
    Na 3hr12 bol ik binnen, 8e master 2 en 30e scratch.   Niet echt tevreden, maar dat lag aan de startpositie, maar das nu eenmaal zo.  Wel tevreden over het verdere koersverloop en de klimcapaciteit.  OK, 't zijn hier nog de kortere klimmen, maar da komt goed.  

    Op naar de volgende, Rance ! 

    22-04-2011, 17:19 geschreven door Tom  
    21-03-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.20/03/2011 Sart Tilman
    De traditionele afspraak om te kijken waar je staat.  Nog nooit zo naar uitgekeken dan dit jaar eigenlijk.  Ik had de trainingsweek in Zuid Frankrijk goed verteerd, en op zaterdag leek de vermoeidheid eindelijk uit de benen verdwenen te zijn.  Erg benieuwd hoe goed of slecht ik zou zijn ten opzichte van de anderen in deze eerste mini marathon van het jaar.  Nu ja eerste marathon, kwa kilometers en hoogtemeters hadden we in Frankrijk al meerdere marathons afgelegd, maar op trainingsritme uiteraard.   Op de rollen had ik de afgelopen week nog eens goed te vooruitgang kunnen testen, en die was veelbelovend.  
    Eli en Tim had ik smorgens opgepikt, maar wat was het koud man! -2°c thuis, en bij aankomst in Sart Tilman nog steeds -1°c.  bibberen dus en .  Nog snel even wat opgewarmd, en de hartslag wat de hoogte in gejaagd, maar die bleek in eerste instantie toch niet zo goed te zijn.  Te weinig nachtrust zat daar voor iets tussen.   Wel met zo'n 10 WMTB'ers stonden we in de startbox, en das echt wel leuk.  Zo hadden we al een overmacht voor we vertrokken waren.  
    Om 8hr30 worden we op gang geschoten, en zoals gebruikelijk is het weer een nerveuze start, die in eerste instantie echt erg snel gaat.  Ik kan me echt makkelijk vooraan houden, laat me hier en daar wat wegdrummen, maar zorg er toch voor dat ik bij de eerste twintig het bos in draai.  Alles loopt echt gesmeerd, en ik hoop dat die benen zo blijven aanvoelen.  Na een km of 7 draait plots alles anders uit!  een knikje naar beneden, een toertocht rijder die niet wil wijken .... ik ga langs rechts voorbij, en hij schuift ook naar rechts, en pats, alletwee tegen de vlakte.  Begint die daar in 't waals gaan te schelden, hoewel hij zelf dik in fout was (en dik in elke betekenis van 't woord) Man man!  Hier wordt je telkens vriendelijk gevraagd om aan de kant te gaan als de racers er aan komen, maar deze toertocht rijder dacht dat de track helemaal van hem was! 
    Ik check mn kledij en zie dat mn broek kapot is, maar bon, alles zit er nog in.  Spring op mn fiets en merk dan dat ik geen versnellingen meer heb.  Stop terug, check de kabels, en zie dan een serieuze knip in de kabel aan de achterderailleur.  Miljaar!  tot op het asfalt gebold om daar beter te kunnen nakijken, wat recht gewrongen, maar ik bleef wat versnellingen missen, en bij de eerste klim danste de ketting van links naar rechts!  Game over dus.   Daar had ik echt geen zin in, maar t was nie anders.  Ik heb met moeite nog de tocht van 35 km kunnen afmaken, want ik vertikte het om de kortste weg terug te nemen.  
    Het ging super, maar of dat stand zou gehouden hebben kan ik natuurlijk niet zeggen, maar zo zag het er wel naar uit. 

    Op naar de volgende, en die zou al eens sneller kunnen komen dan verwacht.  De honger is groot, de conditie goed! 



    21-03-2011, 19:53 geschreven door Tom  
    20-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.WMTB Team week-end Limerlé
    Het was een en al sneeuw in de Belgische Ardennen, op sommige plaatse wel tot een halve meter.  Een eerste nachttocht leerde ons al direkt dat het zeer moeilijk was om door dit pak sneeuw heen te fietsen.  Op de weg konden we net rechtblijven, maar in het veld was het echt moeilijk, deels natuurlijk door de onzichtbare ondergrond met geulen en bulten!   Maar het was een leuke zoektocht bij -10° C!  
    Zaterdag was het een GPS tocht waarbij we waypoints moesten zoeken en markeren, maar het werd meer een wandeltocht, wat het slopend en saai maakte!  Maar dat waren nu eenmaal de weersomstandigheden.  






















    20-12-2010, 19:46 geschreven door Tom  
    23-11-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.New equipment ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Een lowrizer zou de stuureigenschappen positief beinvloeden, en zou beter zijn voor mn polsen.  Eens testen op de hardtail ... to be continued 

    23-11-2010, 19:52 geschreven door Tom  
    30-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.TE KOOP Scalpel Team 2010 - To late - VERKOCHT !!
    Dit beestje gaat de deur uit : 

    Item:
     Cannondale Scalpel Team   Maat : LARGE  jaar : April 2010
    Plaats: Lichtaart
    Staat: gebruikt, in zéér goede staat  
    Reden van verkoop: nieuwe fiets voor 2011 
    Prijs en voorwaarden: € 3.995 of deftig bod 
    Wijze van verzenden: Afhalen  
    Extra Info: Volledige fiets zoals op de foto, inclusief Eggbeater SL green spindle pedalen, extra XX cassette + ketting, extra nieuwe kettingbladen
    vork heeft in augustus volledig onderhoud gehad bij 88+ 


















    30-10-2010, 00:00 geschreven door Tom  
    18-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.waasland Moutainbike Team - Team video !!!
      Filmpje werd reeds in februari opgenomen tijdens onze trainingsweek in Fréjus, aan de  Côte d'Azur in zuid Frankrijk.  Met dank aan Jurgen Willockx voor zijn fantastisch werk! 

    18-10-2010, 20:03 geschreven door Tom  
    15-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Côte d'Azur ... wa fotookes ...
    ...  



















    15-10-2010, 20:40 geschreven door Tom  
    13-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.La Balade du Coq in Cogolin 03/10/2010
    Klik op de afbeelding om de link te volgen http://loisirsnature.vtt.free.fr/

    Zaterdag 2/10 kwamen we toe in Fréjus, en had ik met Michiel afgesproken om op zondag een lokale TT te rijden in een dorpje wat verderop, Cogolin.   Het situeert zich een 30km verderop, richting Saint Raphael, niet het dorpje aan de plage, maar het originele dorp net in 't binnenland.  Op hun website stond te lezen dat je uiterlijk om 7hr45 diende ingeschreven te zijn wou je de 50km bollen.  Rare jongens die Fransen dachten we, maar dat zou achteraf wel duidelijker worden.  Ik had mezelf voorgenomen om om 7hr te vertrekken, zodat ik makkelijk om 7hr30 ter plaatse zou zijn, gezien er hier buiten 't seizoen toch nie veel volk op de baan zou zijn.  Dat was er al naast dus, den ene treuzelaar (taffelaar) na den anderen ... Michiel en Alice staan me al ongeduldig op te wachten, en omstreeks 7hr50 zijn we aan de start waar een omroeper al verwittigd dat de laatsten voor de 50km vertrokken zijn, inschrijven niet meer mogelijk, maar toch lukt ons dit nog net.  We betalen € 13 wat een behoorlijk bedrag is, maar ook dat werd achteraf duidelijk.  Geen massa opkomst hier, maar een gezellige menigte en zéér proffesionele organisatie met zelfs een lokale persfotograaf die present was.  We worden netjes over het asfalt het centrum uitgeleid, en maken kennis met de onverharde ondergrond van Cogolin.  Dat asfalt zouden we enkel in de laatste kilometer terugzien.  Iedereen die deze streek kent, weet dat het een zeer rotsige, soms zanderige, of met kiezels bezaaide ondergrond is.  Lekker bollend in deze zeer droge omstandigheden.  We beginnen alvast met wat opwarmertjes, om na een 5 tal kilometers aan een klimmetje te beginnen waarmee we een 350 hoogtemeters overwinnen.  Daarna begint de fun, maar was het toch even schrikken van het technische gehalte dat ze hierin verwerkt hadden.  Echt super technische afdalingen, wat meteen ook verklaart waarom de meeste loco's met enduro fietsen rijden.  Eenmaal ingereden, is het echt genieten van deze technische tracks.  De 3 bevoorradingen die we voorgeschoteld krijgen zijn dik in orde en bieden zowat alles.  Banaan, appelsien, peperkoek, chocolade, rozijnen, ... cola, sportdrank, water, fruitsap, ... wat moet een mens nog meer hebben.  We rijden een gezellig tempo en genieten volop van de omgeving.  Aan elke technische passage staat er een bordje, of meerdere, met daarop "danger", en op de plaatsen waar nodig staat er nog eens iemand die je vraagt voorzichtig te zijn.  Op sommige kruisingen met wegen staat er ook nog eens telkens iemand die eventuele auto's attent maakt op de bikers, en af en toe wordt zelfs je startnummer genoteerd zodat de organisatie weet of iemand al dan niet vermist is.   Het parkoers bevat een perfekte mix van alles wat de omgeving te bieden heeft, en na een dikke 4 uur bollen we binnen.  Ons startnummer wordt eraf geknipt, en in ruil krijgen we een T-shirt en een eetbonnetje.  Er is een heuse eindbevoorrading, en na een lekker douche kunnen we ons op een waar eetfestijn storten.  Rijst met mosselen, wijn water en cola à volonté.  Dessertje inclusief !  prachtig gewoon, en dit verklaard natuurlijk de hoge inschrijvingsprijs.  Als je ziet wat je daarvoor in ruil krijgt, meer dan value for money.  Het is dan ook bijna een daguitstap geworden, alleen spijtig dat ik niet een paar sfeerfoto's kon nemen. 
    Een echte aanrader, en een prachtig begin van onze vakantie.  We'll be back! dit is het echte leven 














    13-10-2010, 21:25 geschreven door Tom  
    11-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Roc Marathon Fréjus 08/10/2010
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Dé afsluiter van mijn marathon seizoen was dit jaar de Roc marathon in Fréjus, aan de Côte d'Azur.  Samen met mn vrouw hadden we er een weekje vakantie voor gepland, en samen met teammate Michiel en zn vriendin Alice verkenden we de hele week grondig het parkoers, waar we reeds in februari bij onze trainingsweek kennis mee gemaakt hadden.  Het was weer even schrikken bij de eerste kilometers in dit terrein.  De Roc mag zich gerust de meest technische massa marathon noemen.  Het terrein is rotsachtig, kurkdroog, met uitdagende afdalingen en zeker ook technische klimmen, dus een zekere variatie gegarandeerd.  
    Vrijdagochtend is het vroeg dag, gezien de eerste "vague" of golf reeds om 8hr op gang geschoten zal worden.  Ikzelf sta samen met ploegmakker Eli en Ward in de 3e startbox, wat niet meer wil zeggen dan dat er reeds meer dan 1000 deelnemers voor ons het terrein opgejaagd werden.  Gelukkig laat de organisatie 15 minuten tussen elke startbox, dus in principe zou je een gelijke strijd moeten kunnen strijden, maar in realiteit verliep het net ietsje anders.  We staan zeker met een man of 50 op de eerste rij, en omstreeks 8hr30 vliegen we weg voor een ritje van 83km met zo'n 2700 hoogte meters.  Ik kan me makkelijk handhaven in de kop en moet al wat gas terugnemen wil ik niet de kop zelf nemen.  Het gaat via een paar lusjes en versmallingen zo'n 4,5km over vlakke weg, alvorens we aan het eerste singletrack klimmetje aankomen.  Ik zit daar bij de eerste 10, maar tot onze verbazing staat de voorgaande startgolf daar nog steeds aan te schuiven.  Ongelooflijk !! Hartslag komt volledig terug tot rust, en het is gewoon aanschuiven geblazen om een niet te rijden klimmetje van een paar 100 meter door te komen.  De gemoederen raken er verhit als sommigen toch proberen voorbij schuiven op het smalle paadje, en het komt zelfs tot een paar rake klappen tussen 2 rijders.  In de marathon rijdt ieder dus voor zijn eigen plaats.  Na dit oponthoud denken we er volledig in te vliegen, en zetten we de klim verder over een breder pad dat we kennen.  Daarna volgt de eerste afdaling, en daar is het alle hens aan dek! Door de tragere en minder technische mannen voor je is het zéér voorzichtig je lijn kiezen, wil je heelhuids beneden geraken.  Ik zie op deze technisch en dus trage afdaling al minstens 4 man vallen en over de kop gaan ....  nie normaal.  Eens hierdoor zou het wel loslopen dacht ik, maar we bleven tussen al die tragere rijders manoevreren, en zo bleven Eli, Ward en ikzelf steeds bij mekaar en hielden we er gewoon een strak toertocht tempo op na.  Gezien ik reeds een week dit terrein verkend had, gingen alle techische zones verschrikkelijk goed, en dat gaf me enorm veel vertrouwen.  Dankzij de Scalpel kon ik Eli en Ward op technische stukken makkelijk doen afzien en zelfs achterlaten.   Christel stond na een dikke 20km een eerste keer met drinkbussen te zwaaien in de klim van Rocquebrune waar ze met de fiets naartoe was gegaan.  Ook dat geeft je een extra goed gevoel en zo konden we het middenstuk en meest technische deel van het parkoers met goede moed en gevoel aanvatten.  Overal is het opletten en geconcentreerd blijven.  Je wordt daar ook steeds aan herinnerd door de vele hulpposten onderweg, die vrij vaak mensen aan het verzorgen zijn.  Na km 50 ofzo wordt het plots weer drukker, en merk ik dat er gele startnummers bijgekomen zijn.  Dit zijn de deelnemers aan de Mastersroc, die een kortere afstand doen, en nog later vertrokken zijn.  Wat een miserie, want ook die mensen rijden voor een plaats, of dat nu 100 of 999 is, maakt niet uit.  In elk geval drukt het ons tempo, en zo slaat Eli bij meerdere bevoorradingen ook een praatje met een aantal bekenden, gezellig toch!  De laatste 20km kende ik ondertussen zo ongeveer vanbuiten, maar op één van de laatste klimmen moest ik Eli en Ward toch laten gaan.  In de daarop volgende 3 korte technische klimmetjes zou ik proberen terug aan te pikken, en dat lukte ook zonder probleem.  Daarna gaat het via een paar snelle paden richting "chemin des douaniers", ofwel het paadje aan zee over de rotsen.  We ploegen nog 2x over het strand, rijden vervolgens over een drijvende noodbrug die voor de gelegenheid was gebouwd, en dan gaat het in sneltempo naar Fréjus, met aan het eind nog de nodige lusjes.  Een 3e komt zich nog mengen, en vervolgens laat ik Eli de kop doen en rijd hij ook als eerste over de meet.  
    Prachtig parkoers, geweldig event met enorm veel activiteiten, randanimatie en zeker niet te vergeten de fietsbeurs, in aanwezigheid van alle wereldtoppers.  Het prachtige weer en het parkoers benadrukken de positieve sfeer uiteraard, maar de aanwezigheid van héél veel Belgen wil toch ook wat zeggen.  Michiel die in de eerste startbox kon vertrekken gezien hij Belgisch kampioen is, reed een schitterende wedstrijd en wist als 28ste te finishen tussen de pro's.
    Eli en ikzelf finishten respectievelijk als 119e en 120e algemeen.  Op een deelnemersveld van een paar duizend en vanuit startbox 3 helemaal niet slecht zou ik zeggen.  Nog beter zelfs, ik eindig als 19e Master 2, of zelfs nog beter, als 9e algemeen vanuit startbox 3.  Kwestie van je resultaat wat op te waarderen.  Voor volgend jaar geeft dit meteen weer nieuwe doelstellingen en verwachtingen, maar zeker is dat we terugkomen.  Roc on! 




     

    11-10-2010, 20:23 geschreven door Tom  
    28-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Roc d'Azur ...
    We maken ons op voor het laatste grote marathon event van het jaar, de Roc d'Azur in Fréjus, Zuid Frankrijk.  We trekken een weekje naar het zuiden, in de hoop er nog wat zon te kunnen opdoen, en nog wat kilometertjes te kunnen malen in het prachtige decor daar.  
    Hopelijk vinden we daar internet zodat we wat fotokes kunnen posten. 

    28-09-2010, 20:49 geschreven door Tom  
    22-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Les boucles de Holange zondag 19/09/2010
    Geen rechte zadelpen gevonden deze week, dus stak ik mn vorige Ritchey pen met setback nadat mn vorige zadelpen vorige week was afgebroken!  Dat heb je dan met lichtgewicht spullen.  Ik dacht het met de Ritchey wel te redden in Hollange voor een keer.   Bij de inschrijving hoor ik veel mensen die voor de 65 kiezen, en gezien ik mij zaterdagavond niet zo goed voelde, was ik al snel voor het idee gewonnen.  Tot teleurstelling van Michiel, maar ik ken het terrein van Hollange, en 65 km zou al zwaar genoeg zijn.  
    We hadden al heel wat bekenden gezien, zo ook een hoestende Danny Flies met collega, waarmee we eventueel wel van start konden gaan.  Toen we aan de start verschenen, was er geen bekende te bespeuren, en besloten Eli en ik maar te vertrekken.  Ik neem de start voor mijn rekening, en gezien de barre 4 graden, besluit ik er meteen een lap op te geven en weg zijn we.  Even dalen en onmiddellijk klimmen, en gas geven om 't warm te krijgen.  Na een paar km is Eli ook warm aan 't draaien, en rijden we een mooi tempo.  Ik denk dat het al het eerste bos was dat we tegenkwamen, schiet Eli nog snel 2 tandems voorbij, en raak ik erachter geblokkeerd.  Shiiit!!!! bos uit, volle gaas, en in de verte zie ik Eli nog.  Die wacht natuurlijk niet, en km na km kom ik dichterbij.  Op km 10 hangt ineens Danny achter me, die dus niet voor maar na ons gestart was.  Zijn collega sluit ook aan, en blijven in mn wiel.  Na een km of 13 zitten we op een mooie klim, en kan ik Eli bijna aanraken.  We dalen weer ff en zijn hem meteen kwijt.  Daarna neemt Danny over in een asfalt klim, ik sluit aan en krak, .... rug weer.  Ik moet op die stomme klim gewoon passen.  Man toch, we waren amper 15km weg en de miserie begon al.  De kracht is weg, en ik moet gewoon minderen om niet volledig te parkeren.  Ik probeer een redelijk tempo te vinden, maar het gaat gewoon te traag.  Niet dat anderen me voorbijsteken, maar naar mijn gevoel ben ik een TT'tje aan 't bollen, en das hier niet de bedoeling.  Ik krijg nog even hoop als ik in de verte ergens 3 WMTB'ers bij elkaar zie hangen, Eli en nog 2!  Tiens, misschien rij ik dan toch nog een behoorlijk tempo.  Uiteindelijk haal ik nog één van hen in, maar de anderen kom ik niet meer tegen.  Op km 50 komen de krampen rustig aanzetten, maar dat was mijn eigen schuld.  Ik was vertrokken met 2 drinkbussen, speelde er na km 1 al eentje kwijt, en ben nergens gestopt om bij te tanken.  Dan wat later een tak in mn derailleur, waardoor mn ketting uit de kooi werd gesleurd.  Even mn tooltje moeten bovenhalen en een derailleurwieltje verwijderd om de ketting terug in de kooi te krijgen.  Ondanks alle pijn en miserie was het uiteraard wel één van de mooiere tochten in een fantastisch landschap.  Het was koud, maar gelukkig kwam de zon erdoor, met soms toch wel een scherpe wind.  
    Ik finish uiteindelijk nog op een 10de stek, in 3hr17, maar dat had zeker 17minuten beter gekund.  
    't is weer voorbij, op naar de volgende .... 


       

    22-09-2010, 22:15 geschreven door Tom  
    15-09-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vulkanbike
    Enkele foto's 



    De start - lekker voorin ....

    Gewoon een sfeerbeeld van de Bike night op zaterdag avond - een city race 

    Perfekt uitgepijlde vaste routes in het Vulkan Eifelgebied

    Fiets poetsen - zonder zadel .... precies een trotinet ...

    Km 52 ... hier gaf ik er de brui aan.

    Dit is de eerste bevoorraading

    Zoonlief bestudeerd de geschiedenis van de vulkaanmeren, of Maaren genaamd.  Hij weet er alles van. 

    15-09-2010, 19:18 geschreven door Tom  
    Foto
    Archief per week
  • 04/02-10/02 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 04/06-10/06 2012
  • 21/11-27/11 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 20/12-26/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 30/11-06/12 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 31/08-06/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 01/06-07/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 01/12-07/12 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Blog als favoriet !
    Een interessant adres?
    Mijn favorieten
  • Dan Gerous
  • mtbr.com - forums - Cannondale
  • Mtb Lily
  • Goodfighters blogs
  • Cannondale
  • Jeantex Bike Transalp
  • Marathon @ zoenk
  • MTB Overijse
  • Waasland Mountainbike Team
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!