Inhoud blog
  • en toen was het mooie zomerverhaaltje uit
  • en toen werd het tijd om bijna afscheid te nemen...
  • Toch nog een nieuwe poging wagen
  • En toen deed die stomme blog het weer een keer niet!!!
  • hier ben ik eindelijk nog een keer !!!
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Zomeravontuur met Yauheni

    27-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.en toen was het mooie zomerverhaaltje uit


    Hallo allemaal,
    gisteren was ons laatste dagje samen met Yauheni.
    Rond kwart over negen ging de deur van onze slaapkamer open en stond Yen daar...Els,Bo weent.Met een half verdwaasd hoofd en nog nie goe wakker vroeg ik wat?Het ventje zei het dan nog maar een keer in het Russisch omdat hij dacht dat hij het fout zei:(
    Ik snel naar hun kamer en daar lag kleine pruts heel hard te wenen.Eerst wou hij niet zeggen wat er was maar al snel wist ik dat het voor zijn beste vriend was natuurlijk.Ik probeerde hem wel te troosten en uit te leggen dat het een leuke vakantie geweest was maar dat Yauheni nu toch ook wel heel graag terug wou naar zijn mama en papa en dat ze nog een aantal uren hadden om samen te spelen.Veel bracht mijn peptalk niet op en eens beneden kwamen er geregeld weer tranen en ook was hij een beetje opstandig wanneer ik iets zei?Jij bent altijd boos op mij,wat doe ik fout ,waren zowat de dingen die ik keer op keer mocht horen.Terwijl ik helemaal niet boos was en hij niks mis deed.Na het ontbijt maakte ik me klaar want mocht nog een reis door Temse doen om vanalles op te halen.Langs de slager om de gesponsorde salami,langs de apotheker om iets te halen voor Bo zodat hij wat rustiger zou worden,om de groenten voor tijdens de reis en uiteraard ook nog om wat lekkere dingen om Yauheni mee te geven op de bus.
    Terug thuis maakte ik Bo dan maar wijs dat ik vitaminen had gekocht en hij die eerst moest nemen.Wat was ik blij dat het snel werkte en hij terug wat kon lachen.Ze gingen zelfs terug wat spelen.Omdat ze op een moeilijk uur vertrekken met de bus hadden we besloten om het eten wat uit te stellen .Wel had ik nog deze week ananas gekocht en die ging er vooral bij Yauheni heel goed in.Daarna gingen ze nog samen een laatste keer samen in bad .Ik moest nog even terug naar de winkel want had Yen chips beloofd en was die vergeten meebrengen.Beide jongens wilden graag mee terwijl Gerry zich ondertussen klaar ging maken.Ze kozen allebei hun lievelingschips en mochten ook nog een snoepje kiezen.
    Eens thuis werd het tijd om alles nog een laatste keer na te kijken en te zorgen dat ze nog iets te eten kregen.
    Ik had hem gevraagd wat hij nog wilde eten ,de dag ervoor al,en hij had pizza gekozen.
    Samen smulden ze gezellig voor de tv hun pizzatjes op en daarna ging Yauheni zijn andere kleren aandoen en werd het tijd om te vertrekken.We waren al bijna aan de afrit toen ik eraan dacht dat de salami's nog in de koelkast lagen.Dan nog maar even snel terug via het centrum van Temse richting huis.
    We reden eerst langs ons moeke om ook Ivan al op te halen want de neefjes waren nog bij haar en de papa zou er iets later zijn.Om op safe te spelen namen wij hem daarom al mee.Ook was ik nog even langs de apotheek geweest voor de medicijnen voor Yauheni zijn mama die ik s'morgens vergeten was.
    In de auto was het vrij rustig,er werd wel gepraat en wat gelachen maar je voelde toch ook wel dat het afscheid steeds dichter kwam.
    Eens in Lint gingen de jongens toch nog wat spelen terwijl Ivan bij ons bleef zitten.Ook moeke en bompa waren toch nog vrij snel daar.Al de gastgezinnen kwamen toe en ik maakte nog met een aantal een praatje en hoorde hoe alles verlopen was.Heel veel positieve reacties en af en toe een iets mindere.
    De bus had een beetje vertraging zodat het al na half zes was toen ze aan de school van Lint arriveerde.
    De mannen zorgden ervoor dat al de bagage op de juiste plek werd gestapeld(Gomel aan de ene kant,Rechitsa aan de andere.)En toen kwamen bij mij al de eerste tranen.Gelukkig was er een speelse Ivan die me al vlug wist op te beuren maar me toch ook wel knuffelde.Bo wou eerst niet meer komen en wou liever spelen maar plots stond hij toch bij ons en kwamen er heel veel traantjes.Weer was Ivan degene die hem trooste en had hij natuurlijk ook ons moeke en bompa dicht bij hem in de buurt.Yauheni ging niet meer uit mijn buurt en ik knuffelde hem nog tot het tijd werd.
    Ellen bedankte nog al de gastgezinnen en dan werd het tijd om op de bus te stappen voor onze lieve vriendjes.Yen ging nog dag zeggen tegen moeke en bompa en tegen Boke maar ook bij hem waren er nu traantjes.We namen ook allemaal afscheid van Ivan en dan begon het zoeken waar ze juist zaten op de bus.Deze kant ,of nee toch niet hier ,het is de andere kant.Maar we vonden ze nog gelukkig op tijd hoor.Yauheni zat naast Anton ,zijn buurjongen van thuis en Ivan liep nog wat rond op de bus om er mee voor te zorgen dat alle kids een goed plaatsje hadden.
    En dan toeterde de bus nog een keer en vertrokken ze richting het verre Wit Rusland .De meeste gastgezinnen gingen vrijwel meteen naar huis maar wij moesten nog even blijven om nog wat op te helpen ruimen.Boke speelde toch nog even buiten .Omdat ik nog teveel last had van mijn schouder hielp Gerry in mijn plaats met het opruimen.
    Toen Marika in de keuken bezig was zag ze plots de koffiekoeken staan voor de kids op de bus.Heel even paniek natuurlijk maar gelukkig bestaan er gsm's en werd er gebeld tot we iemand te pakken kregen.Ze zouden in Zandhoven wachten met de bus ,terwijl Erwin in sneltempo daarheen reed.We kregen ook nog een lief smsje van Ivan om ons te vertellen dat hij een leuk plaatsje had gevonden op de bus en ons allemaal al mistte!!!
    Eens alles opgeruimd konden ook wij vertrekken richting Temse.In de auto was de sfeer iets minder.Ons Boke huilde heel de tijd teruggekropen in een hoekje van de auto terwijl wij nog een beetje napraatten.
    Omdat ik nie echt iets voorzien had om te eten vroegen we Bo wat hij wou maar alles wat we opnoemden leek niet goe genoeg.Tot we het woordje Mc D uitspraken ,dat zag hij toch wel zitten.Onze papa maakte grapjes over wat er in de happy meal zou kunnen zitten en er werd zelfs wat gelachen.Eens thuis vonden we hier twee grotere zombies terug op de zetel hihihi.Kate en Brent hadden duidelijk een leuke tweedaagse gehad met weinig slaap want we moesten hun beide wakker maken om te eten.Terwijl we aten vroeg Bo achter een spelletje voor op zijn ds want Yen had dat ook mee op zijn ds en hij had het niet.Omdat het hier dit weekend Temse in de wolken is(beetje kermis ,optredens en een groot vuurwerk)vertelden we hem dat hij dat spelletje kreeg maar dan niet naar de kermis mocht.Meteen was hij akkoord maar hij vroeg of er nog konden omgaan naar de winkel.Gelukkig is het shoppingcenter in Sint Niklaas tot negen uur open en reden we dus maar naar daar.Ik denk dat we niks beter hadden kunnen doen want eens hij zijn spelletje had fleurde hij weer op.Wel zei hij ons,nu kunnen we het allebei spelen hé mama en papa want Yen heeft het ook.
    Terwijl Brent en Kate al snel hun bed opzochten bleef hij nog lang bij ons beneden spelen en wat tv zien.Rond half elf wou hij toch in zijn bed en zonder wenen.Ondertussen lazen we op de site dat de kids het goed maakten en de koffiekoeken gesmaakt hadden.Ook wij zochten daarna ons bed op.
    Deze morgen was Gerry al vroeg weg naar mijn schoonfamilie om een handje te gaan helpen.Ik bleef iets langer in bed want had weer overal pijn.Nie da ik echt sliep maar ik kon nog wel wat rusten.Boke had een goeie nacht gehad en speelde deze morgen op zijn ds .Tegen de middag bracht ik hem naar de moeke want hij wou daar gaan slapen.
    We praatten nog wat na over de fijne vakantie en daarna reed ik samen met ons Kate terug naar huis.
    Terwijl Kate en Brent zich klaarmaakten om naar de kaai te gaan ,ging ik langs de slager.Ik zou deze avond tapas maken.
    Terug thuis zorgde ik ervoor dat er al een deel klaarstond van het eten  terwijl ik nog even moest wachten tot mijn ventje hier was.
    Natuurlijk volgde ik ook de site.Deze nacht had het fel geonweerd en was het onder de morgen al vrij snel heel warm op de bus.Gevolg de meeste kinderen hadden deze nacht nie veel geslapen maar sliepen in de dag nog wel zodat het toch rustig was op de bus.Rond half twee waren ze al bij de mc donalds iets voorbij Warschau waar ze tegen half drie terug vertrokken.
    Toen Gerry hier was ging ik nog snel met hem langs de winkel om de andere boodschappen.Zus en broer waren al vertrokken voor een leuke avond met hun vrienden.Ik hoorde toen we thuis waren Marika nog even en alles was nog steeds in orde op de bus.De webmaster was deze middag niet thuis zodat we pas deze avond terug info doorkregen vanop de bus maar ik wist het dus ietsje vroeger via ons Marika hihihi.
    Samen met mijn ventje maakte ik het eten verder klaar terwijl we nog wat vertelden over de vakantie.
    We kunnen niet anders dan vaststellen dat het toch maar raar doet dat ons wittekopke weg is en dat we hem nu al superhard missen.Wat zijn we toch blij dat hij twee maand bij ons is geweest .
    Ondertussen heb ik de site nog even nagezien en weet ik dat ze al sinds half zeven in het hotel zijn ,al hebben gegeten en hebben gedoucht en ze nu inmiddels wel al allemaal in hun bed zullen liggen.
    Morgen weer heel vroeg opstaan voor de grenscontrole en dan het laatste stuk tot het thuisfront.
    Slaapwel en ik vertel morgen nog wel hoe de laatste busdag is verlopen.
    Groetjes Els

    27-08-2011 om 22:08 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    25-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.en toen werd het tijd om bijna afscheid te nemen...

    Onze laatste avond is ingegaan samen met ons zomerkindje:(
    Maar eerst vertel ik nog van afgelopen week.
    Op zaterdag hadden we dus zomerfeest.Rond half tien was het de hoogste tijd om te vertrekken.We moesten eerst Brent bij mijn zus afzetten en daarna ons Kate bij de moeke.Ik was s'morgens opgestaan met redelijk veel pijn en vooral mijn schouder deed zeer.
    Tegen elf uur waren we in Lint en na eerst de nodige babbeltjes met goeie vriend Ludo werd het tijd om aan het werk te gaan.Onze twee jongsten hadden al meteen vriendjes gevonden om mee te spelen.Gerry hielp mee de tenten op te zetten terwijl ik in de keuken verdween om Marika te helpen aan de fruitsla.Omdat ik zoveel last had ging Marika daarna helpen met de tafels te zetten en deed ik verder aan de fruitsla samen met een Russische mama die hier op bezoek is.Leuk dat ik toch een klein beetje Russisch spreek zodat ik toch af en toe iets kon zeggen.
    Nadat de fruitsla klaar was zorgde ik er nog voor dat de borden klaarstonden en hielp nog even met wat kleine dingen .Eigenlijk ging alles veel sneller vooruit dan vorige maand en waren we na één uur al klaar met alles op te zetten.We konden dan ook rustig de eerste gastgezinnen ontvangen.Tegen drie uur was er al best wat volk en werd het tijd om de spelletjes te openen.Alle kids hadden weer een spelletjeskaart en wanneer deze vol was kregen ze net als vorige maand een klein cadeautje.Ook ik stond deze keer bij een spelletje en naast me stond Ivan,de tolk,bij een ander spel.Af en toe werd er wat geplaagd maar we hielden het toch eerder rustig ?Vooral omdat ik steeds meer pijn begon te krijgen in die domme schouder.Moeke had me wel medicijnen meegebracht maar echt helpen deden die niet.Marika stelde dan voor om een draagdoek aan te doen zodat mijn schouder kon rusten.Uiteraard een dom zicht en iedereen vraagt je dan ook steeds wat er gebeurd is.Ik deed toch nog even hier en daar een gesprekje maar hoe positief het vorige maand allemaal was,deze keer waren er toch wel wat gezinnnen waar niet alles zo vlotjes verliep.Kinderen die niet willen luisteren,zelf soms gaan lopen wanneer ze een uitstap deden,minachtend deden over vele dingen,noem maar op ,ik hoorde het allemaal.Omdat ik toch niet veel anders kon doen heb ik dan maar een goed gesprek in het algemeen gedaan want veel van die gezinnen zaten samen aan tafel omdat we elkaar ook kenden vanop de autobus.Sommigen denken na of hun gastkind volgend jaar nog opnieuw mag komen,anderen denken erover om een ander kind te nemen.En heel eerlijk,ik kon ze ook wel begrijpen en kan alleen maar vaststellen dat onze robbedoes hier eigenlijk een heel braaf ventje is.
    Daarna was het tijd om te eten,heerlijk bbq maar echt genieten kon ik er niet van.De pijn werd er niet minder op,het verergerde alleen maar.Omdat ik op den duur liep te huilen van de pijn beslisten we om de dokter van wacht te bellen.Daisy was zo lief om via haar gsm(zij heeft internet)op te zoeken waar ik terrecht kon.Het bleek een arts in Edegem en we mochten tegen half acht komen.Omdat ik de gps niet meehad en Ludo ook al met genoeg pijn rondliep aan zijn voet ,vroeg ik aan Marika of hij mee mocht met mij.Het was een hele lieve dokter en kon niet anders vaststellen dan dat ik een zware ontsteking had aan het gewrichtskapsel.Ontstekingsremmers en pijnstillers werd de boodschap.Ondanks dat ik om een spuit vroeg vond hij dat nog niet zo een goed idee.
    We zijn dan terug gereden naar het zomerfeest waar we gelukkig de valkenier nog aan het werk konden zien.Doordat het mijn linkse arm was,kon ik deze keer de buizerd niet op mijn arm nemen(komen enkel links zitten)maar het kleine uiltje ,wat vorige maand nog bijna op mijn één hand kon zitten,mocht ik wel op mijn arm laten zitten(met handschoen).
    Ik schrok ervan hoe groot da beestje op één maand tijd was geworden.Daarna was er nog dessertenbuffet met ijsjes,pannekoeken en fruitsla maar echt genieten deed ik nie meer .De kids daarintegen vonden het superleuk dus stelden we het naar huis gaan toch nog maar wat uit.Tegen half elf besloten we dan toch maar om te vertrekken.Brent was al meegereden met Mieke en Wilko en bleef daar slapen .Vermits we altijd langs de E19 rijden deden we dat ook deze keer.Alleen wisten we net te laat dat het daar file was!!!!En waar we normaal een goed half uur over rijden werd nu anderhalf uur.Lachen kon ik er niet echt mee maar je staat er in en je kan natuurlijk geen kant meer op.Ons Boke lag gelukkig snel te slapen en ook Kate en Yen waren heel rustig.
    Eens thuis kroop dan ook iedereen meteen zijn bed in.Zondag konden we wat langer blijven liggen en eens ik me klaar had gemaakt deed ik nog vlug enkele boodschappen.En dan was het tijd om naar de voetbal te vertrekken met onze pruts.Yauheni ging met plezier mee terwijl ons Kate ook naar Mieke ging.Ondanks de pijn die nog steeds even erg was,werd het een leuke namiddag.Ons mannekes deden weer goed hun best en ook bompa ,Wilko en Ivan kwamen een kijkje nemen met de fiets.
    Tegen zes uur waren we terug in Temse en nadat ik de jongens hier had afgezet ging ik lang Mieke om Brent op te halen(Kate was met de fiets)
    Eerst werd er voor eten gezorgd en dan was het tijd om te rusten op de zetel.
    De kids speelden nog buiten en natuurlijk ook op de computer.
    Daarna was het tijd voor de douche en hun bed.Ik besloot om op de zetel te blijven liggen want kon me toch nie gemakkelijk leggen.
    Deze week had ik ook speciaal vakantie genomen omdat Yen vertrekt maar ik had het me toch wel iets leuker en vooral zonder pijn voorgesteld.
    Maandag ging enkel Brent naar het speelplein en hielp Kate me hier thuis met de strijk.Veel meer dan wat richtlijnen geven en de wasmachine vullen en droogkast kon ik toch niet doen.Bo en Yen speelden lekker samen met Killian ,ons buurjongentje.Het weer was dan wel over en dan weer niet zodat ze dan wat binnen speelden en tussen de buien door toch ook buiten gingen.
    Toen Gerry terug was van het werk ,ging ik samen met hem naar de winkel.Mijn schoonzus belde met minder leuk nieuws.We weten al enkele maanden dat mijn schoonbroer heel ziek was maar het was toch echt schrikken toen ze me vertelde dat ze hem s'morgens met de ziekenwagen en bijhorende mug waren komen halen.De tranen bleven dan ook niet uit maar gelukkig heb ik een ventje die op zo'n momenten het hoofd weet koel te houden !! Wat hebben we nog nodig van de winkel was het eerste wat hij vroeg en tussen de tranen door werd er gewoon verder gewinkeld.Doordat hij zo kalm bleef ,werd ik ook snel weer rustig.Kwamen we nog net onze overbuurvrouw tegen en omdat die de tranen wel nog gezien had ,besloten we haar toch maar eens thuis in te lichten van wat er hier speelt.Indien het toch te kritiek zou worden en we naar het ziekenhuis zouden willen,moest ik niet meer hals over kop iemand gaan zoeken en gaf ze me spontaan haar nummer voor het geval het nodig moest zijn.Zij zou dan wel een oogje in het zeil houden.Gelukkig hebben we hier geen gebruik van moeten maken .s'Avonds belde ik nog met de vrouw van schoonbroer en kreeg ik het ganse verhaal maar ook dat hij het nu weer beter maakte.Oef wat een opluchting!!
    Op dinsdag bleven alle kids hier en hielpen ze me allemaal waar ze konden .Voor de rest werd er gespeeld en tv gekeken.
    Bo had s'avonds wel training maar ik deed hem enkel weg en ging hem na de training ophalen.
    Ook woensdag werd een rustige dag met enkel Yauheni en Bo thuis.Nadat we s'avonds gegeten hadden ,gingen we nog langs Gerry zijn zus waar nog twee andere broers van hem waren ook .Zo hadden ook hun de tijd om afscheid te nemen van Yauheni.Enkel Bo en Yen waren mee en speelden samen buiten basketbal.
    Rond half negen waren we terug thuis en zette ik Gerry af en nam Kate mee want bij moeke was er nog een feestje voor tolk Ivan.Het was er best gezellig en toen ik iets na tien uur zei dat we naar huis gingen waren er twee die daar geen zin in hadden:) Sep en Bas bleven ook bij moeke slapen en tja dat wilden Bo en Yauheni maar ook al te graag.
    Ik kon dus alleen met Kate richting huis vertrekken.Eigenlijk kwam het nog goed uit ook want vandaag moest ik al vroeg bij de dokter zijn voor die stomme schouder!!Ik kreeg een spuit en normaal zou het binnen twee dagen flink beter moeten zijn.Daarbovenop blijven ook alle andere medicijnen behouden en kon de dokter niet anders dan vaststellen dan dat ik bovenop die ontsteking ,ook nog een flinke opstoot heb van die **fybromyalgie.Dit door twee zware maanden en stress en ook wel wat verdriet.Rusten is dan ook de boodschap.Dan maar enkel het hoogstnoodzakelijke hier thuis zoals wat opruimen ,de wasmachine en vaatwasser en dan ben ik richting moeke gereden om mijn bengels op te halen.
    Ook de neefjes kwamen al mee met mijn auto terwijl bompa met Ivan met de fiets achterkwamen en moeke met de auto.
    De kids speelden buiten in de tuin terwijl ik maar weer wat rustte:(
    Toen de rest hier was ,kon Ivan op onze computer de foto's op zijn usb-stick zetten van afgelopen maand en zocht hij ook nog wat andere foto's van ons uit om mee te nemen naar het thuisfront.Ik bracht nog snel Kate en Brent hun gerief naar het speelplein want die zijn op tweedaagse.Zij hadden gisterenavond al afscheid genomen van Yauheni maar gaan morgen nog wel even bellen met hem natuurlijk.
    Toen iedereen naar huis was ,werd het tijd om Bo klaar te maken voor de voetbaltraining.Ook vandaag bracht ik hem enkel weg en kwam terug naar huis.Ondertussen was ook Gerry thuis en maakten we samen het eten klaar.Yauheni had mogen kiezen en had gekozen voor spinaziepuree met hamburgers.
    Na het eten gingen we dan ons drietjes Boke halen op de voetbal .Terug thuis werd het stillekesaan tijd om al zijn spullen te verzamelen.Alles werd naar beneden gehaald en mooi in zijn zak gestopt terwijl ook Mieke en Wilko hier waren met de weegschaal(tja 20kg telt natuurlijk ook voor ons)en Wilko met het gerief om spelletjes op Yauheni zijn ds te zetten.Hij kon zelf de spelletjes kiezen terwijl ik en Mieke de bagage deden.En dan werd het tijd om ook van hun afscheid te nemen.Nog een knuffel en kus en tot volgend jaar terwijl mijn hartje kleiner en kleiner wordt.
    Omdat ik uit ondervinding weet dat morgen voor iedereen een moeilijke dag is,had ik in de loop van de avond wel beslist om hem vandaag naar de mama te laten bellen en niet morgen.Morgen weent hij anders toch maar en dat is voor Natasja niet zo leuk en nu klonk hij heel vrolijk.Ook ik deed nog een praatje met haar en werd heel hard bedankt voor de twee maanden dat hij bij ons mocht logeren.
    Inmiddels is het elf uur en liggen onze twee bengels in bed.
    Ik zie toch een beetje op tegen morgen en hoop vooral dat Bo het niet zo moeilijk gaat hebben dan vorig jaar.
    De druppeltjes om hem wat rustig te houden staan in ieder geval wel klaar(is iets plantaardig maar helpt wel )
    Normaal schrijf ik morgenavond ook op mijn blogje over onze laatste dag.Indien het me niet lukt doe ik het zeker dit weekend.
    Groetjes en tot morgen
    Els

     

    25-08-2011 om 23:00 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    19-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toch nog een nieuwe poging wagen

    Ik zal nog maar eens opnieuw beginnen maar heb beslist mijn versie wat in te korten!!!
    Kwestie dat ik daarstraks anderhalf uur heb zitten typen voor pietje snot.
    Vorige vrijdagnacht heb ik samen met mijn schoonbroer Ivan en Gerry gevolgd met de dodentocht.
    Jammer genoeg moest Ivan na 54 km de wandeltocht staken door heel veel blaren.
    Gerry stapte de tocht wel uit en was om half vijf aan de aankomst.
    Toch een knappe prestatie van Ivan wetende dat je in Wit Rusland al bijna een held bent als je tien km hebt gestapt.
    Hij heeft dan ook beslist om het thuisfront pas in te lichten wanneer hij terug is in Belarus.Zijn mama is zowieso al heel bezorgd omdat hij zo ver van huis is en daarom lijkt het hem dan ook beter het pas dan te vertellen.
    Tegen half tien waren we zaterdagavond thuis,enkel Yauheni bleef nog een keer bij moeke slapen want op zondag moest Bo een voetbaltornooi spelen en hij had geen zin om mee te gaan.
    Het duurde maar een paar minuten voor Gerry en ook ik in dromenland waren.Ook Bo sliep snel terwijl Kate en Brent nog tv keken.
    Zondag liep om zeven uur de wekker af en dat vonden we eigenlijk een paar uurtjes te snel maar tja de plicht riep,ons prutske moest en zou gaan voetballen.
    Het werd een leuke voetbaldag en de ploeg slaagde er zelfs in om hun poule te winnen.Jammer voor hen verloren ze de finale nipt met 2-1.Natuurlijk was de trainer supertrots en alle mama's en papa's die meewaren ook.
    Eens thuis kon Gerry nog wat rusten ,terwijl ik om Yauheni reed naar moeke.
    Ook ik nam daarna nog even een kleine rustpauze voor ik aan het eten begon.
    De kids speelden nog een tijdje en wij gingen ook zondag op tijd naar bed want echt uitgerust waren we nog niet.
    Gelukkig konden we maandag ietsje langer slapen en deden we in de loop van de dag niet te veel.
    Tegen drie uur had ik afgesproken om Ivan te gaan halen zodat hij hier kon skypen met zijn mama.
    Om half vijf moesten we hier dan vertrekken richting voetbal want Bo moest ook nu weer een match spelen.
    Iedereen ging mee behalve Brent die liever thuis bleef.
    Het werd een leuke wedstrijd en onze jongens wonnen met 2-1 van Haasdonk.Hun eerste beker van het seizoen was binnen!!
    Dinsdag was het een speciale dag,Yauheni werd 12 jaar !!
    Ik moest wel eerst nog gans de dag gaan werken .Mijn zus kwam dan ook s'morgens de jongens halen om hen bij moeke en bompa af te zetten samen met de twee neefjes.Bas en Sep waren in het begin een beetje verlegen tov Ivan en wanneer moeke dan nog al lachende zei,ja die eet kindjes op in Wit Rusland kon de pret niet meer op.Da klein spook van mij is kampioen in alle talen door elkaar te gebruiken en had er nie beter op gevonden dan even tegen Ivan te vertalen wat de moeke zei maar dan wel op zijn manier:Ivan koesjet childeren.Volgens ons moeke volgde er een serieuze lachpartij bij zowel haar,bompa als Ivan.En ook ik moest er in de namiddag heel erg om lachen.Acht jaar maar pienter genoeg om in zijn eigen taaltje dingen te vertalen,wat Russisch,Engels en Nederlands door elkaar en meneerke weet zijn plan wel te trekken.
    Na het werk haalde ik snel de kids op en ging nog even langs de winkel.Yauheni had s'morgens al zijn ds gekregen(de oude van Bo die Wilko had gerepareerd) en kreeg ook nog een gsm van ons.Hij was natuurlijk superblij.
    Gerry ging met Bo naar de training terwijl ik voor ons al voor eten zorgde.
    Jammer genoeg gebeurde er net op deze leuke dag een klein ongelukje,Yen liet per ongeluk(door veel te wild te zijn) de laptop van Brent vallen en jammer genoeg was het beeldscherm stuk binnenin.
    En ook al was het zijn verjaardag,soms is hij zo wild dat we eigenlijk tegenover onze andere kinderen niet anders konden dan ook hem toch wel wat te straffen:zolang Brent zijn laptop niet terug had mocht ook hij niet meer op de computer spelen.Zonder zeuren aanvaarde hij wat de gevolgen waren want hij wist zelf heel goed wat hij mispeuterd had.
    Toch werd er daarna gefeest met moeke en bompa,Mieke en Wilko en de kids en tolk Ivan.
    Er was taart en natuurlijk ook ijs voor de jarige want dat eet hij supergraag.
    De kids speelden nog buiten,terwijl Ivan en Wilko de gsm probeerden om te zetten in het Russisch.Jammer genoeg verliep het niet van een leien dakje en besloot Wilko de gsm mee te nemen naar huis om daar verder te proberen.
    Op woensdag gingen Bo en Brent naar het speelplein en had Kate afgesproken met haar vriendinnen om te gaan shoppen.
    In de voormiddag hielp ze me en poetste ze de badkamer terwijl ik me bezighield met heel veel was en strijk.Yauheni sliep vrij lang en nadat hij had gegeten keek hij eerst een tijdje tv.Toen ons zus weg was kwam Kilian,ons buurjongetje bellen en wou hij gaan buiten spelen.Tot mijn verbazing zag ik hem behalve voor het eten of om te drinken amper binnen.Hij ging zelfs naar het pleintje voetballen of ze speelden hier samen op de trampoline.
    Tegen vijf uur ging ik de andere twee jongens halen van het speelplein en was het tijd om te eten.
    Om zeven uur vertrokken Gerry en ik samen met Bo en Yauheni naar Ludo en Mieke.Ik moest nog iets ophalen en ook nog gerief wegbrengen.Het werd een gezellige avond terwijl de jongens zich amuseerden met een go-cart en fiets ,samen met Nastia, een ander Wit Russisch meisje dat bij hun verblijft.
    Tegen kwart voor elf waren we thuis en was het de hoogste tijd om te gaan slapen.
    Gisteren gingen we naar walibi samen met Ivan.Kate en Brent gingen naar het speelplein want hadden op voorhand gekozen om volgende week nog een keer de tweedaagse te doen.Het was dat of nog een keer mee met ons maar ze kozen dus voor het speelplein.Om tien uur waren we aan het park en eigenlijk viel het heel goed mee qua volk.We moesten nergens lang aanschuiven wat natuurlijk superfijn was.Ik ging in de meeste dingen niet mee in omdat ik weer vreselijk veel rugpijn had en de nacht ervoor migraine had gehad.
    Maar toch genoot ik ook van ons dagje uit.Voor Ivan was het de eerste keer in zo een groot pretpark en hij vond het dan ook superfijn.Ook de jongens amuseerden zich al had Bo het vaak moeilijk.We denken dat hij begint te beseffen dat volgende week stillekesaan dichterbij komt en hij weer afscheid moet gaan nemen.En op zijn manier laat hij het voelen door geregeld heel lastig te zijn of te beginnen roepen.Ik heb me dan ook op een bepaald moment even serieus boos gemaakt en gelukkig ging het daarna een stuk beter en genoot hij terug van de uitstap.
    We hadden een picknick mee en drinken maar omdat het zo warm was werden er daar nog verschillende flesjes drank gekocht want het was echt superwarm.
    Om vier uur wilden we voor de tweede keer nog eens in de bekende boomstammetjes gaan maar toen we al een hele tijd aan het aanschuiven waren viel deze attractie net in panne.Eerst werd er gezegd dat het snel zou opgelost zijn maar het duurde wel heel lang zodat we langs de nooduitgang buiten gingen.Ondertussen was de lucht zo goed als zwart en lagen ook al de andere attracties stil.We besloten om naar huis te gaan maar moesten snel schuilen voor de hevige regen.
    Gelukkig duurde het niet al te lang zodat we iets voor zes uur in de auto zaten.
    Het werd een lange rit terug door de vele regen en vooral door de hele lange files.Boke lag al snel te slapen en ook Ivan deed een dutje terwijl Yen gezellig naar buiten zat te kijken.Tegen half acht waren we bij moeke en praatten nog even bij over de leuke dag.Bo lag nog steeds te slapen en zelfs toen we weer naar huis reden werd hij niet wakker.
    Gerry nam hem uit de auto en zorgde daarna voor eten voor hem en Yauheni terwijl ik (dom dat ik ben) nog eens opnieuw naar moeke mocht omdat mijn gsm daar nog lag.
    Eens thuis at ik ook nog iets en keek nog even mijn mails na en blogde al een stukje.
    Daarna bracht ik ons slapende Boke naar zijn bed en kroop zelf ook op de zetel.
    Blijkbaar waren zowel Gerry als ik in slaap gevallen want het was al een stuk na middernacht dat hij me wakker maakte om naar boven te gaan.
    Deze morgen stond ik op met toch wel wat een raar gevoel.Net vandaag is het precies een jaar geleden dat Stefan(zoals ons Boke het zegt) een sterretje werd.Voor degene die mijn blog al volgen sinds vorig jaar weten dan ook wat er toen gebeurde.Ik was namelijk vorig jaar deze week samen met mijn beste vriendin Christine op vakantie in de ardennen toen het noodlot toesloeg en Stefan omkwam in een moto-ongeluk.Het eerste wat ik dan ook deed deze morgen was een smsje sturen naar haar.Al gans de week hangt het een beetje op mij en vandaag had ik het toch ook wel best moeilijk.
    Al zeker toen om half elf de bel ging en Christine daar stond met bloemetjes voor mij.
    Even met haar woorden,vandaag hoef ik niet te veel mensen te zien maar jou moest ik gewoon zien.Er werd stevig geknuffeld en er vielen traantjes bij ons allebei.Ik krijg er nog kippevel van als ik terugdenk aan wat we meemaakten vorig jaar.Ik ben dan ook heel blij dat onze vriendschap er alleen maar veel sterker op is geworden en we nu elkaar heel vaak zien of horen.We hebben er beide nog steeds nood aan om er samen over te praten of gewoon af te spreken en dingen samen te doen,en er te zijn voor elkaar.
    Ook vandaag was Gerry nog een dagje thuis en nadat Christine weg was poetste ik binnen terwijl Gerry buiten oprommelde en de garage onder handen nam..De twee oudsten waren eens een dagje niet naar het speelplein en het moet gezegd,groot en klein (de kids dan )ruimden boven al de kamers netjes op.Daarna werd er vooral buiten gespeeld.
    We kregen ook bericht dat Brent zijn laptop niet meer gemaakt kon worden(ja het kon wel maar voor die prijs hadden we een nieuwe)en besloten dan maar om een andere te kopen.Natuurlijk was hij er heel blij mee en ook Yauheni was blij want mocht weer op onze computer.(ook gisteren had hij even mogen kijken of mama iets had gestuurd op v-kontact,een Russische site gelijk facebook).Zo kon ook hij terug een spelletje spelen.
    Ik maakte deze avond eerst nog het eten klaar en daarna was het tijd om met Bo naar de tandarts te gaan.Prutske had een slecht tandje dat moest getrokken worden en ik kan alleen maar zeggen dat hij superflink was en zelfs moest lachen toen hij een spuitje kreeg.Het is toch een specialleke zenne !!
    Nadat we thuis waren en hij trots aan de papa vertelde dat het helemaal geen pijn deed gingen de jongens nog wat buiten spelen.
    Ondertussen heb ik nu wel genoeg getypt en hoop ik dat ik nu wel alles goed gepost krijg.
    Morgen is het zomerfeest met de Wit Russische kindjes .Ik kruip dan nu ook maar eens in mijn bedje want het is alweer half twaalf.
    Tot binnenkort
    groetjes Els

    19-08-2011 om 23:33 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En toen deed die stomme blog het weer een keer niet!!!

    Anderhalf uur heb ik hier zitten typen en was ik eindelijk klaar met alles te schrijven tot vandaag......Wil die stomme blog het toch weer voor elkaar krijgen om het bericht niet te posten!!
    Gevolg alles kwijt en ik kan opnieuw beginnen.
    Alleen denk ik nie dat het nog voor vandaag is want heb er even de pest in!!!!
    Jullie zien het volgende deel wel verschijnen
    ik-heb-er-de-pest-in-groetjes
    Els

    19-08-2011 om 22:21 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    18-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.hier ben ik eindelijk nog een keer !!!

    Hallo allemaal,
    hier ben ik eindelijk nog een keer,ik weet het , het is lang geleden maar heb het dan ook al superdruk gehad.
    Het weekend van 6 en 7 augustus zat het weer niet echt mee .Op zaterdagavond had Kate hier thuis haar verjaardagsparty met een aantal vriendinnen.Ook Brent had een vriend uitgenodigd en wij gingen samen met de twee jongsten en tolk Ivan naar een voetbalwedstrijd van Temse kijken.Mooie voetbal was het ver van maar we ontsnapten toch aan de drukte die er hier thuis heerste met al die meisjes Op zondagmiddag brachten we een bezoekje aan mijn schoonzus en schoonbroer aan de visput en konden de jongens daar even wat buiten spelen.Voor de rest werd er hier thuis gespeeld en op zondagavond werd er naar wekelijkse gewoonte gebeld naar het thuisfront in Wit Rusland.Deze keer vielen er gelukkig geen tranen en klonk ons venteke opgewekt tegen de mama.Ook ik kon even met haar praatten en alles lijkt nu toch terug wat rustiger te gaan.Een pak van mijn hart natuurlijk.
    Op maandag gingen de twee oudsten naar het speelplein.Ik was thuis en had mijn handen vol aan huiselijke klusjes zoals poetsen en strijken.Rond half elf kreeg ik telefoon dat Anton zijn teen pijn had gedaan en of ik het adres van de tolk kon  doorgeven.De gastmama zou Ivan bij mijn ouders ophalen .Op de spoed had het heel lang geduurd zodat wat we gepland hadden even moest uitgesteld worden.Normaal gaat het in Bornem altijd snel vooruit maar nu zaten ze er toch wel een paar uur .Gelukkig kwam hij er met een barstje in zijn teen vanaf en was een gips niet nodig.Een tape was voldoende.
    Omdat het toch al redelijk laat was en ik met moeke had afgesproken om met Ivan om sportschoenen te gaan belde ik hem even om te vragen of hij enig idee had hoe laat hij ongeveer terug zou zijn.Hij vroeg me of het misschien beter was dat de gastmama hem naar mij bracht en dat was inderdaad een heel goed idee.Zo kon ik nog met hem naar Sint Niklaas samen met Bo en Yauheni.Toen Ivan hier arriveerde praatte ik nog eerst even met Els(gastmama Anton) omdat ze die week gingen verhuizen .Ik stelde voor dat Anton op woensdag bij ons zou komen spelen zodat ze het iets rustiger hadden met de verhuis.
    Daarna vertrokken we dan naar de winkel.Een hele klus om goede sportschoenen te vinden hoor .Waarom hij die nodig heeft vertel ik straks wel.Hij vond ook nog zaalvoetbalschoenen voor heel weinig geld en was daar heel blij mee want Ivan zei me dat die in Wit Rusland superduur zijn en van geen goede kwaliteit.We kochten ook nog nieuwe sokken en een t-shirt en dan was het tijd om richting huis te rijden.Hij bleef bij ons eten en dan ging hij mee naar de training van Boke samen met ons en Yen.
    Daarna kwam ons moeke hem halen en speelden ze hier thuis nog wat op de computer of keken tv.
    Op dinsdag deed ik verder met de huiselijke klusjes terwijl de twee jongsten hier samen speelden ,wat binnen en wanneer het weer het even toeliet ook wel buiten samen met ons buurjongentje.
    Omdat ik op woensdag moest werken en Anton zou komen kwam Ivan me een handje helpen met de kids.Moeke bracht hem rond tien uur naar hier .De jongens slapen in de vakantie toch wat langer dus het was niet nodig om vroeger te komen.Hij gaf hen hun ontbijt en tegen elf uur was ook Anton hier.Ikzelf was pas tegen één uur thuis maar het was hier allemaal goed verlopen hoor.Eerst zorgde ik ervoor dat iedereen eten had en daarna ging Ivan met de drie jongens naar het speelpleintje in de straat achter ons even voetballen.Maar vermits hij zijn nieuwe schoenen aan het inlopen was,kon hij niet meespelen en het resultaat was dat ze al na een kwartier terug thuis waren.Dan maar waar doen waar ons Ruskes toch zo goed in zijn,computeren,op de wii spelen en wat rondhangen.En het moet gezegd,ons Boke voelde hem even het vijfde wiel aan de wagen .Natuurlijk vond Yauheni het superfijn dat Anton hier was en ze konden bijpraten maar Boke liep er wat verloren bij.Gelukkig was Ivan er om met hem wat te ravotten en hem bezig te houden.Ondanks dat Bo geen Engels kan ,op een paar woorden na dan,en amper wat Russisch spreekt,slaagt hij er steeds weer in om uitgelegd te krijgen wat hij wil doen of wil zeggen.En hoe raar het ook klinkt,ook met Ivan gaat dit zonder enig probleem.Vaak is het grappig om ons prutske bezig te horen en zien maar hij doet het toch maar.Tegen half zeven kwam Els ,Anton weer ophalen en bracht ik eerst Ivan terug naar moeke.Daarna gingen we nog even langs Conny en Guy aan de visput.Schoonzus had even een dipje en ik vond het een goed idee om nog even langs te gaan.Ook wij hebben in de familie hier te maken met die verdomde **ziekte(mijn oudste schoonbroer is jammer genoeg heel ziek) en dan kan het ook niet anders dan dat je elkaar steunt wanneer het nodig is.Omdat we nog niet hadden gegeten stopten we onderweg om frietjes te kopen en aten die op aan de put.Na enkele traantjes kon er weer gelachen worden en bleven we nog even met al onze kids daar.Ook hun nichtje Femke was er met mijn andere schoonbroer en nadat ze wat buiten hadden gespeeld ,keken ze gezellig met hun vijven naar de kampioenen terwijl wij nog wat zaten te praatten.En dan was het tijd om naar huis te gaan en te douchen .
    Op donderdag bleven Bo en Yen samen thuis terwijl ik ging werken.Ja die andere twee kan ik echt niet veel van vertellen want die zijn echt zo goed als iedere dag op het speelplein en zien we pas s'avonds terug,meestal moe en uitgeblust van het vele spelen.Boke vond het toch maar niks dat ze samen thuis waren en ik kreeg dan ook geregeld telefoon.Niet omdat ze ruzie hadden of zo maar zo zonder volwassene of de mama vond hij het toch niet zo fijn.Voor de domste dingen werd er dan ook gebeld maar dat nam ik er graag bij.Ik had ervoor gezorgd dat het ontbijt klaar stond en ze waren heel flink geweest.Toen ik thuis kwam was het dan tijd voor het middageten en deed ik hier thuis nog wat klusjes.s'Avonds vierden we dan bij moeke ons Kate haar vijftiende verjaardag ,samen met mijn zus en schoonbroer en de buren van ons moeke die Kate er heel graag bij wou hebben.Eerst aten we met z'n allen spagetti en dan was er natuurlijk ook taart.Er werd heel wat afgelachen.Ivan is dan ook een echt pestkopke en voelt zich hier helemaal thuis.Eigenlijk is hij meer mijn jonger broertje dan zomaar een tolk.Ik heb hem echt supergraag en wanneer Yen naar huis moet vertrekken zal het afscheid deze keer nog moeilijker zijn want ook Ivan vertrekt dan.
    Boke mocht bij moeke blijven slapen terwijl wij naar huis reden met enkel Yauheni bij ons want Mieke had de twee oudsten al thuis afgezet.De kids gingen naar boven en wij keken nog wat tv want we moesten ietske langer opblijven dan normaal.
    En dan was het vrijdag,de verjaardag van ons Kate maar ook de dag van het vertrek van de dodentocht.Daarom werd er vooral door mij dan iets langer geslapen want ik zou de komende nacht de stappers volgen.Deze keer was het niet alleen Gerry die meedeed maar ook Ivan waagde een poging.Jaja vandaar de nieuwe schoenen natuurlijk.Nadat ik uit bed was en me had klaar gemaakt deed ik eerst nog enkele boodschappen om dan in de late namiddag naar Branst te rijden om Ivan op te halen zodat ze zich konden inschrijven .Eigenlijk verliep het allemaal heel vlotjes en waren we snel terug thuis.Brent had op het speelplein wel wat pech gehad en had een serieus zere knie maar met een goeie windel,de nodige zalf en een pijnstiller lukte het nog wel.Ik maakte nog snel eten klaar en verzamelde dan het gerief van Bo en Yauheni want die zouden samen bij moeke slapen alsook ons Kate.Gerry maakte zich verder klaar en de auto werd ingeladen.Brent bleef thuis terwijl ik richting Bornem reed.We hadden ergens afgesproken met bompa zodat Ivan bij ons in de auto kon en bompa al met twee kids richting huis vertrok.Zo konden de twee mannen samen naar de start want voor Ivan was het toch allemaal wat wennen.
    Daarna bracht ik Boke nog naar de moeke en spraken we de laatste dingen af voor de loop van de nacht en volgende ochtend.
    Ik reed nog voor een paar uurkes naar huis om wat te rusten maar echt slapen kon ik niet.Tegen twaalf uur was het dan tijd om me klaar te maken en ook mijn spullen voor de nacht in de auto te stoppen.Brentje keek nog wat tv tot ik ging vertrekken en omdat zijn knie toch nog wel wat pijn deed vroeg hij me of hij beneden kon slapen samen met de hondjes.Ook al bleef hij alleen thuis,hij had er helemaal geen probleem mee en ik had er natuurlijk voor gezorgd dat alles al op slot was voor ik vertrok.
    Het vervolg vertel ik morgen want ik wil nu heel graag naar mijn bedje toe.
    Slaapwel.

    18-08-2011 om 22:18 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    05-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zaterdag 30/7 tot vrijdag 5/8

    Hallo allemaal,
    Wat is het weer een superdrukke week geweest.En eigenlijk een klein beetje te veel van het goede want ik ben het momenteel goed aan het bekopen met heel veel pijntjes overal.
    Zaterdagmorgen vertrok de bus in Wit Rusland richting België ;natuurlijk werd er van dan af ook flink afgeteld want Anton ,Yauheni zijn buurjongentje zat ook op de bus en daar keek hij erg naar uit.In de voormiddag werd er vooral lang geslapen door de twee oudsten want die moesten echt wel bekomen van hun tweedaagse op het speelplein.Als je s'nachts niet slaapt,tja dan moet je dat erna natuurlijk wel bekopen.Voor de rest werd het een vrij rustige dag met wel wat winkelen en vooral thuis spelen voor de kids.Brent ging in de namiddag naar mijn zus en bleef daar slapen dus het was hier iets rustiger.Op zondag gingen we samen met Mieke en Wilko naar de film.Yauheni en Gerry gingen samen kijken naar een film ,Wilko naar een andere en al de rest (waaronder dus ook ik ) keken naar de smurfen.Het was best wel een leuke film.Na afloop ging Wilko al met onze drie kids naar huis terwijl ik en Mieke bleven wachten tot de film van de andere twee gedaan was.Tijd dus om even wat bij te babbelen.Eens ook hun uit de zaal kwamen kregen we bovenop het verhaal van de film nog een extraatje te horen.De politie was namelijk op zoek naar een allochtoon iemand en te midden van hun film werd deze stop gezet en ging het licht aan.Iedereen moest zijn bewijs van toegang tonen en er werden vragen gesteld.Jammer genoeg van de dader (wat hij ook al mag gedaan hebben ) geen spoor.De film werd daarna gewoon verder bekeken.
    Op de terugweg besloten we dat Mieke en Wilko bij ons konden blijven eten.We hadden toch al gepland om verse pizza's te maken en er was genoeg voor hun ook.Natuurlijk voor8 personen pizza bakken in een kleine oven gaat niet zo snel dus eer de laatste had gegeten was het toch al na half tien.Iedereen mocht zelf kiezen wat er op de pizza kwam en uiteraard werd het door klein en groot gesmaakt.
    En dan was het tijd om vooral Yauheni en Bo in bed te stoppen want op maandag moesten we reeds om zes uur opstaan .Alleen ons wittekopke had geen zin om te slapen.Alstublief Els nog even tv kijken??? kwam er dan met zijn allerliefste blik.
    Op maandag stond ik al op om half zes en maakte me samen met Gerry klaar die voor de eerste dag weer moest gaan werken.Tegen zus uur riep ik Bo en Yen samen met Kate wakker zodat ze nog even tijd hadden om hun klaar te maken.Echt uitgeslapen waren de twee jongsten niet maar medelijden kon ik niet hebben want had hun verwittigd!!
    Goed half zeven vertrokken we dan richting Lint.Altijd toch wel spannend wanneer de bus in aantocht is hoor.En deze keer was het niet alleen voor ons spannend maar ook voor moeke en bompa want tolk Ivan zou bij hun verblijven tijdens de maand augustus.Moeke en bompa hielpen aan de toog terwijl ik samen met Gunther en Guido de gastgezinnen verwelkomde buiten aan de poort.Er werd druk gesmst waar ze al waren en om kwart na acht arriveerde de bus.Yauheni natuurlijk superblij met het weerzien van zijn buurjongentje en ik toch wel spannend uitkijkend naar onze nieuwe tolk.
    Het is een echt schatje hoor,een leuke gast van 22 jaar die zeer vlot Engels spreekt.
    En dan was het tijd om de nieuwe gastgezinnen op weg te helpen met hun nieuwe bengels.Samen met de drie tolken(ook Ellen is er weer bij en Olga is ook een nieuwe tolk)gaven we aan de gezinnen nog wat uitleg en konden ze nog vragen stellen.Er vielen bij de allerkleinsten toch ook wel wat traantjes maar na een babbeltje met de tolken ging het voor de meeste wel wat beter.Het gezin waar Anton verbleef had niet zoveel vragen,we spraken af dat we de dag erna langs zouden komen voor nog wat extra info.De papa spreekt dan ook vloeiend Russisch wat voor Anton het allemaal ietsje makkelijker maakt natuurlijk
    Nog even speelden Yauheni en Anton samen met hun jongste zoontje buiten en vertrokken dan op weg naar huis.
    Ik maakte ondertussen ook nog een praatje met het gastgezin uit Sint Niklaas die een meisje bij hun hebben van 8 jaar,Liza.Een heel lief kindje en op het eerste zicht zag alles er heel goed uit en leken er ook geen problemen.Er kwamen zelfs geen traantjes.
    Ondertussen hielp ik ook nog andere gastgezinnen verder en werd natuurlijk ook Ivan voorgesteld aan ons moeke en bompa.
    Wanneer de meesten weg waren vertrokken moeke en bompa al samen met ons Kate want ze moesten nog langs de winkel.Ivan zou met mij meerijden wanneer ik klaar was in Lint.Nog een beetje opruimen en dan konden ook wij vertrekken.Ik denk dat we nog maar twee straten verder waren of hij zei me al;wat zijn de wegen hier super.Net zoals ik in Wit Rusland een schok kreeg van de wegen daar ,was het nu omgekeerd maar dan omdat de wegen zo goed waren
    Het was best druk op de weg en vooral heel vermoeiend in de auto.Drie talen door elkaar spreken is toch wel echt nie simpel.Yauheni die in het Russisch bezig was en wat ik toch probeerde te volgen,daartussen Bo die vragen stelde in onze eigen taal en dan Ivan waar alles natuurlijk mee in het Engels werd gezegd.Eens bij moeke kreeg Ivan een beetje een rondleiding waar zijn kamer was,badkamer en noem maar op.Het eerste wat hij wou doen was een douche nemen en ondertussen zorgde moeke ervoor dat we iets konden eten.Er werd vooral heel veel gepraat maar er viel me ook snel op dat met Yauheni niet alles in orde was.Er kwamen zelfs tranen en ook al vroeg ik wat er was,veel kwam er niet uit.Dan maar de tolk aan het werk gezet.De heimwee was weer toegeslagen.Ivan maakte een praatje met hem en het leek toch wat beter te gaan.Ik besloot om al met de kids naar huis te gaan ,Ivan zou later op de dag nog naar hier komen want wou graag mee naar de training van Bo gaan zien.Maar eens thuis was ons wittekopke nog veel verdrietiger.Ondanks dat we hem de dag ervoor naar huis hadden laten bellen (mama was toen wel werken maar hij had zijn papa gehoord) ging het maandag echt helemaal mis.Uren aan een stuk was hij aan het huilen.Met niks kon ik hem troosten,dus er zat niks anders op dan opnieuw te bellen naar het thuisfront.Mama was wel aan het werk maar gelukkig heeft ze ook een gsm en konden we haar bereiken.De eerste twee minuten werd het huilen alleen maar erger en moest ik toch wel moeite doen en hem vertellen dat hij moest kalmeren.En ook Natasja praatte serieus op hem in zodat hij na een tijd toch rustiger werd.Pfff was even echt moeilijk hier.Nadat hij met haar had gepraat wou ik toch ook nog even met haar praten.Ik vond dat ik toch even moest zeggen dat het een probleem van de dag zelf was want voor de rest had hij al een vrolijke week achter de rug.Vermoeidheid,het aankomen van de bus en zijn vriendje,alles samen was denk ik de aanleiding.Gelukkig ging het daarna beter en ging hij opnieuw spelen.
    Ik deed nog snel wat boodschappen en dan was het tijd om met Bo te vertekken.Natuurlijk ging Yen ook mee want bompa en Ivan kwamen ook kijken naar de training.Gelukkig kon hij alweer wat lachen.Bo daarintegen vond het wel fijn al die aandacht aan de kant en vond het nodig zich wat aan te stellen en niet zo goed te trainen maar wat wil je met zoveel volk hé
    Na de voetbal was het tijd om te eten en dan keken ze nog wat tv en speelden op de computer.
    Op dinsdag moest ik werken en kwam moeke samen met Ivan naar hier om op de kids te letten.Alle kids hadden ook elk een taak gekregen om die dag te doen want ik vind ze oud genoeg om ook wat te helpen.Geregeld werd ik door moeke op de hoogte gebracht van de stand van zaken hier thuis.Yen en Bo waren samen met Ivan twee keer naar een pleintje gegaan om te gaan voetballen en speelden allemaal samen op de wii en playstation.Het moet gezegd,onze tolk kan heel goe met kids om.En ondanks dat Bo geen Engels spreekt weet hij ook deze keer weer goed zijn plan te trekken.Af en toe een woord Russisch ertussen en hij krijgt het wel gezegd wat hij wil.Toen ik thuis kwam wou Ivan graag eerst even douchen.We zouden als Gerry thuis was de twee huisbezoeken doen.Ik ging eerst nog snel naar de winkel terwijl Ivan Boke hielp met zijn voetbalkleren.Onderweg kwam ik Gerry tegen dus eens ik thuis kwam kon iedereen vertrekken.Onze papa met Bo naar de voetbal en ik met Ivan en Yauheni naar de gastgezinnen.Eerst gingen we naar Sint Niklaas.Liza was toch wel wat verdrietig en mistte mama en papa heel erg.Ivan deed er dan ook alles aan om haar dingen uit te leggen en even met haar te spelen terwijl ik met de gastfamilie praatte.Omdat ze de dag erna naar een begrafenis moesten spraken we af dat Liza naar ons zou komen.Daarna reden we richting Rupelmonde voor ons tweede huisbezoek bij vriendje Anton.Daar was alles dik in orde en werd er druk gespeeld.Yauheni was net zoals bij hem thuis ietsje drukker nu hij zijn eigen vriend in de buurt had.De kamer van Anton werd bekeken en de kids speelden samen met de twee jongens van het gastgezin buiten.Ondertussen maakten Ivan en ik nog een praatje met de ouders.Indien het weer meezat zouden we de dag erna naar het ster gaan en zouden ook hun gaan.Tegen kwart na acht was het tijd om afscheid te nemen en reden we richting huis.Yen wou liever bij Gerry blijven ,terwijl ik Ivan zou wegbrengen.Maar omdat we allemaal grote honger hadden en ik wist dat de hot-dogs thuis aan het wachtten waren ,vroeg ik Ivan of hij toch niet eerst al een broodje wou .Dat ging er natuurlijk goed in.Ik bracht hem dan naar moeke en bompa en reed terug naar huis zodat ik ook kon eten.
    Op woensdag kwam bompa Ivan brengen. Yauheni was redelijk vroeg wakker naar zijn doen maar eigenlijk was ik daar wel blij mee want ook Liza was hier al rond half tien.Ze speelden snel samen en alles ging heel goed .Ik ging eerst met Ivan foto's laten nemen en langs de gemeente voor de registratie.We vroegen aan Liza of ze mee wou maar ze bleef liever spelen.Bompa bleef nog hier tot wij terug waren.Gelukkig was er geen volk op het gemeentehuis en waren we snel terug.Het weer was weer spelbreker van dienst en naar het ster gaan zat er echt niet in.Terwijl ik om de boodschappen ging doen bleef Ivan bij al de kids.Daarna maakte ik voor iedereen eten klaar terwijl er hier druk werd gespeeld.Zowel op de computer maar ook met de playmobiel en wat boven.
    Toen het dan eindelijk over was dachten we een wandeling te maken zodat we niet te ver van huis waren.Maar we hadden het nog niet goed afgesproken of alweer regende het.Tja dan maar een ander plannetje.Mieke had in de namiddag gedaan met werken en heeft thuis veel plasticine en we besloten met z'n allen naar daar te gaan.Liza vond het geweldig terwijl de jongens zich met andere dingen amuseerden.Brent was ook mee en speelde samen met Ivan en Mieke een gezelschapsspel.Tegen half vijf was het tijd om weer naar huis te komen want rond die tijd kwamen ze Liza halen.En dan waren er weer de traantjes bij haar.Gelukkig ging het snel over en zouden we de dag erna nog wel een keer bellen.Gisteren moest ik dan een halve dag werken en omdat Bo bij moeke was blijven slapen waren enkel de drie oudsten hier.Ze hadden weer enkele taken gekregen die ze zonder probleem deden.Ik ging na het werk om Ivan en Bo en zorgde er dan voor dat iedereen iets te eten had.Ik had nog contact met de gastfamilie van Liza en we besloten om te gaan zwemmen zodat ze weer wat kon praten met Ivan.Daarna was het tijd om ons klaar te maken zodat we tegen half drie in het zwembad waren.Liza deed het al veel beter en was heel goed gezind in het zwembad.Er werd druk gespeeld met alle kids met als animator tolk Ivan natuurlijk.Bo en Liza waren weer net twee vliegjes die eraan hingen.Ook Yauheni kwam geregeld mee spelen maar ging toch ook vaak in zijn eentje iets doen.Het was best gezellig met de andere familie en het werd een ontspannen namiddag.
    Tegen half vijf gingen Yen en Bo samen met mij uit het water en maakten we ons klaar want Bo had weer training.De andere familie zou Ivan terug brengen naar moeke.Omdat ik best wel moe was ging Gerry alleen met Bo naar de voetbal terwijl ik voor het eten zorgde.Tegen dat ze thuis kwamen moesten enkel hun nog eten en kwam mijn schoonzus nog even langs.Tegen half tien vertrok ze en besloot ik om ook maar eens onder de wol te kruipen.Yen had in de loop van de avond nog met mama gebeld en klonk gelukkig veel opgewekter.
    Ik zei tegen de kids dat ze boven nog wat konden spelen of tv kijken maar dat het stil moest zijn want dat ik wou slapen.En het duurde ook niet lang voor ik in dromenland was.
    Vandaag moest ik weer werken en bleven de kids hier alleen.Iedereen sliep weer vrij lang en tegen dat ik thuis kwam zorgde ik weer eerst dat ze iets te eten hadden.In de namiddag werd er door Yauheni en Bo vooral gespeeld met de playmobiel terwijl ik me voor de eerste keer deze week ietsje rustiger hield.Het is me momenteel allemaal wat veel en heb even nood aan een beetje rust vrees ik.
    Dit weekend hebben we wel al dingen gepland maar we zien wel hoe het weer is .
    Groetjes en tot de volgende keer.
    Els

    05-08-2011 om 16:04 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    29-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zaterdag 23/7 tot vrijdag 29/7

    Hallo allemaal,
    deze keer is er wel een tijdje overgegaan dat ik nog geschreven heb maar heb echt de tijd nog niet gehad.
    Vorige zaterdag een rustig dagje met wat winkelen en vooral spelen voor de kids.s'Avonds mocht Yauheni bellen met de mama en er vielen weer traantjes.Zowel als hij met mama belde als met de papa.Jammer voor hem verstond ik wat het probleem was en wou ik toch ook wel even met de mama praten.Blijkbaar had hij de voorbije dag erge buikpijn en buikloop gehad en had ons niks durven vertellen.Volgens Natasja was nu alles weer in orde en hoefde ik me geen zorgen te maken.Ik vertelde haar dan ook dat hij hier superveel fruit heeft en dat da wel eens de oorzaak zou kunnen geweest zijn.Na de telefoon had ik dan een babbeltje met hem.Ik legde hem uit dat wanneer hij pijn heeft of zich niet goed voelt dit toch maar beter tegen mij kan vertellen.Natuurlijk het is een jongen en komen vertellen dat je  buikloop hebt is nooit leuk natuurlijk.Dus haalde ik maar al mijn moederlijke gevoelens uit de kast en vertelde hem dat iedereen dit hier wel al eens heeft en dat ik medicijnen heb maar dan moet hij het wel vertellen .Weer even wat traantjes maar na al mijn uitleg was hij gerustgesteld en zou hij me in het vervolg toch wel vertellen als er een probleem was.Ik zei hem ook dat het niet opbrengt om te wachten tot hij mama kan bellen want zo kan hij lang met pijn lopen natuurlijk:(
    Zondag zijn we een dagje naar de zee geweest.Even de batterijen weer gaan opladen want met al het nieuws van afgelopen tijd hadden we dit toch wel even nodig.We konden er ook goed praten(nog even bespreken voor wanneer de bus hier weg zou zijn en ik het alleen zou moeten doen) en de kids amuseerden zich super.We hadden er dan denk ik ook één van de beste dagen van de week uitgekozen om te gaan.
    Ook een deel van mijn schoonfamilie was mee en dat maakte het er nog fijner op.De twee kleinsten wilden graag een hennatatoo hebben op de binnenkant van hun pols.Ze mochten zelf kiezen maar mocht natuurlijk niet te groot zijn.Yauheni liet het eerst doen en Bo wou het toen nog niet.Toen het bij Yen droog was bleek het toch niet zo donker te zijn dan wat ze verteld hadden.Omdat Bo er ook nog eentje wou vertelde ik dit tegen die mevrouw en ze zouden er nog een keertje over gaan(gratis hihihi).We aten frietjes en de kids kregen natuurlijk een ijsje en in de loop van de dag nog een hotdog.Voor we naar huis gingen zijn we nog gaan minigolven .Natuurlijk was het weer tegen elkaar op bij die twee bengels.Voor het veiligste hielden we het erop dat de stand gelijk was maar als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ons prutsie met ruime voorsprong gewonnen was.Enkel Yen kan moeilijk tegen zijn verlies dus was dat de beste oplossing:)
    Tegen half elf waren we thuis,allemaal heel moe maar superontspannen.
    Maandag moest ik gans de dag werken en bleef Gerry bij de jongens .De oudsten waren naar gewoonte weer naar het speelplein.Ze speelden buiten en wat binnen en amuseerden zich samen zoals iedere dag.
    s'avonds moest Bo voor de eerste keer opnieuw gaan trainen voor de voetbal.Mama en papa gingen mee en natuurlijk ook Yauheni.Al moeten we er wel bij vertellen dat het bij prutsie niet van harte was dat hij opnieuw moest gaan trainen.In de loop van de dag kwamen er zelfs tranen aan te pas maar eens het tijd was ,was het gelukkig over.
    Na de voetbal nog snel even langs de winkel want ik zou spagetti maken.Toen we aan het eten waren vroeg Bo wanneer hij opnieuw moest trainen en toen we vertelden ,morgen jongen,werd hij weer droevig en wat boos.Ik hoop dat het verbeterd want anders denk ik niet dat hij dit seizoen uitspeelt.En jammer genoeg hebben we zijn lidgeld al betaald en is het net iets te veel naar onze zin om het zomaar op te geven.Dinsdag was het dan d-day voor onze Wit-Russische vriendjes voor de maand juli.Nadat ik me klaar had gemaakt ging ik langs de slager om de salami op te halen en nog even langs een andere winkel om een fietsslot.Omdat ik er die avond niet zou zijn zou Gerry met de twee jongsten naar de voetbal gaan met de fiets.Na het eten moest ik de groenten nog ophalen en tegen kwart voor drie vertrok ik richting Lint om de bus te helpen laden.De koffer zat goed vol,groenten,salami,speculoospasta en een grote doos speculoosjes .
    Eerst langs Marika waar de bus de voeding en drank al zou laden vooraleer we naar school gingen .Nancy en Nathalie waren al naar school om alles klaar te zetten terwijl Gunther ,Marika,Ludo ,de chauffeurs en ik de bus klaar maakten .
    En dan was het ook voor ons tijd om richting school te rijden.Er waren al een aantal gastgezinnen en ik ging nog even praatjes maken voor de express.Voor de meesten was het een reuzevakantie maar voor sommigen was het toch ook een zware maand geweest om diverse redenen.En dan werd het tijd om de bagage in de bus te laden.Sommigen hadden niet zo goed geluisterd en bijgevolg mochten er dan ook enkele gastgezinnen wat kilootjes bagage terug uit de zak halen.20kg is natuurlijk geen 27 en om problemen te vermijden kunnen we jammer genoeg niet toestaan dat de zakken meer wegen.
    En toen werd het tijd om afscheid te nemen.Wat zag ik heel veel traantjes bij zowel de kids als de gastfamilies.Voor mij was het deze keer niet zo emotioneel omdat ons venteke nog een maand blijft maar ik kon me goed in hun plaats stellen.
    Ook ik nam afscheid van Marika,Erwin en mijn maatje Ludo die deze reis de begeleiders waren.En natuurlijk ook van de drie tolken die het weer heel goed hebben gedaan.Vooral met Hanna heb ik een leuke band en volgde er nog een stevige knuffel.Eens ze in Wit Rusland zou zijn zou ze contact opnemen met Natasja zodat ik op de hoogte kon gebracht worden door Marika eens die terug zou zijn.Rond kwart voor zes vertrok de bus en ruimden wij nog een beetje op .
    Tegen zeven uur was ik thuis en maakte ik het eten al klaar zodat we konden eten toen ons voetballerke terug thuis kwam.s'avonds werd er nog wat gespeeld.
    Op woensdag was het hoogtijd om nog wat papierwerk in orde te brengen en stond er ook een leuke strijk op het programma.Het mag er dan wel maar eentje meer zijn,net ons wittekopke kan er wat van om kleren vuil te maken!!!
    Rond de middag kreeg ik telefoon van het speelplein dat Brent zijn arm had pijngedaan en ze met hem naar de spoed waren.Gelukkig zonder veel erg,wat verstuikt en met het nodige verband zal het wel snel in orde komen.
    s'avonds was het voor de twee oudsten dan weer tijd om hun gerief klaar te nemen want ze gingen de dag erna op tweedaagse met het speelplein.Alleen verliep da inpakken niet zonder hun puberstreken...Er was een slaapzak zoek en ik kan jullie vertellen dat het er hier leuk aantoe ging.Gelukkig woont een vriendin van mij niet ver weg en kon ik van haar een slaapzak gebruiken.Zo was ik zelf ook nog even een uurtje weg vantussen onze vier kids:)Voor ik vertrok belde ik nog even met Natasja terwijl Yauheni nog buiten aan het spelen was.Zo had ik even de tijd om te vragen hoe het was geweest bij de dokter(ik wist dat ze s'morgens moest gaan )Er waren enkel nog maar onderzoeken gebeurd en op donderdag moest ze terug voor de uitslag.Daarna riepen we Yen en kon hij bellen met mama en papa en deze keer geen traantjes en een vrolijk ventje aan de tel.
    Op donderdag moest ik werken in de voormiddag en bracht ik eerst de twee oudsten weg naar het speelpein.Mijn ventje had ondertussen er hier thuis voor gezorgd dat ons huisje aan de kant was en al een deel van de boven gepoetst.In de namiddag gingen we dan even met de twee bengels langs de visput van mijn schoonzus.Daar konden ze nog even buitenspelen en kregen ze snoepjes en een ijsje.Natuurlijk ging dat er zonder probleem in.En dan was het weer tijd om richting huis te gaan en ons spookje klaar te maken voor alweer een voetbaltraining.Ik geef toe,vind het zelf best veel voor een venteke van 8 jaar ,zo drie keer trainen in de week.Terwijl ik Gerry en de jongens daar af had gezet,reed ik door langs het ziekenhuis.Mijn grootvader is niet zo best en ik bracht hem een bezoekje.Ik hoop toch dat hij snel een beetje beter wordt want zoals het ernu naar uitzag had ik er geen goed gevoel bij.Na het bezoekje aan het ziekenhuis reed ik ook richting voetbal want de training was ver afgelopen.Eens terug thuis maakte Gerry tosti's klaar terwijl ik voor Yauheni pasta maakte met spagettisaus.Tja ik denk dat hij dat veruit het liefste eet hier in België dus.Ook Bo wou liever pasta maar dan met kaas.De avond verliep heel rustig met enkel de twee bengels hier.De ene speelde boven op de computer en de andere beneden.En omdat Brent er niet was konden ze een keertje samen op de kamer slapen en dat vonden ze natuurlijk heel fijn.
    Deze morgen werd ik al om acht uur gebeld door Marika met een beetje positief nieuws.Sinds gisterenavond zijn alle juli-kids veilig en wel weer terug bij hun familie.De busrit was goed verlopen maar ze had over een gastkindje dat ik bezocht had nog een vraagje.Ook kon ze me vertellen dat Hanna al contact had gehad met Natasja en het nieuws ietsje positiever bleek te zijn.Volgens de dokter enkel dysplasie.Het zou dan toch geen k** zijn(dacht ik) en ik stond dan ook vrolijk op.Ook vandaag moest ik werken en hoorde ik van Gerry dat ons slaapkopje pas om half twaalf wakker was.Tja en dan vraag ik me nog altijd af hoe het komt dat hier gegeten wordt op de meest onmogelijke uren...Maar het is vakantie en dus maken we hier allemaal geen probleem van.
    Eens thuis deed ik al een deel van de was(ja weeral ,mijn machine staat eigenlijk niet stil) terwijl Gerry samen met de jongens de kamer van hun ging poetsen.Vooral Yauheni hielp flink mee .Rond half vier wilden ze dan eindelijk middageten eten.Ondertussen heb ik het blogje dan maar aangevuld.
    Ik kon het toch ook niet laten om even te gaan opzoeken wat dysplasie nou echt is en eigenlijk is het toch niet zo supergoed nieuws.Het zijn als het ware slechte cellen die ervoor kunnen zorgen dat je die rotziekte krijgt.Volgens wat ik deze morgend hoorde krijgt ze nu medicijnen.Volgende week moet ik toch nog met Bo bij de dokter zijn en ga ik toch een beetje meer uitleg vragen.
    Om half vijf mag ik de twee oudsten gaan ophalen en kan ik daarna gaan winkelen.Deze avond staat er niet veel meer op het programma,denk dat de oudsten wel moe genoeg zullen zijn.
    Tot binnenkort!!
    groetjes Els
    P.S. zag dat de teller van mijn blogje over de 1000 is gegaan en dat vind ik superleuk natuurlijk.
    Fijn dat jullie ons verhaal nog steeds volgen.

    29-07-2011 om 16:08 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    22-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dinsdag tot en met vrijdag

    Hallo allemaal,
    omdat we met dit weer echt niet veel kunnen doen heb ik ook niet zoveel inspiratie om te bloggen.
    Dinsdag was vooral een rustig dagje en stond er niks speciaals op het programma .Tussen de regenbuien door af en toe toch even buiten maar voor de rest amuseerden ze zich vooral binnen.Kate en Brent waren naar het speelplein dus het was hier best rustig.
    Woensdag zijn we samen met Mieke en de twee kids gaan zwemmen naar Bornem.We waren nog niet goed in het zwembad of Jelien tikte me op de schouder(dochtertje van een ander gastgezin die ook mee zijn geweest met de paasreis)!Het was een blij weerzien want hun hebben pas in augustus een kindje dus het was al een hele poos geleden dat we ze nog gezien hadden.Natuurlijk werd er bijgekletst over de laatste weken terwijl ik ondertussen ook mijn troepen aanschouwde.Bo kan nog steeds niet te best zwemmen en van Yauheni moest ik eerst nog overtuigd worden.Het was immers de eerste keer in een groot zwembad dus wou toch eerst even zien hoe hij het er vanaf bracht.Gelukkig kon ik met een gerust hart me bezig houden met de kleintjes terwijl Brent en Kate elk om beurt optrokken met Yauheni.Wij speelden samen met Kathy en haar kids watervolleybal.Basje en Bo zaten aan bij haar aan de kant van het net terwijl Jelien bij mij stond en af en toe kregen wij steun van de grotere kids en Mieke met Sepke.
    Na bijna twee uur in het water was het tijd om eruit te gaan.Plan was om nog te spelen in de speeltuin maar de regen gooide alweer roet in het eten.Toen we naar buiten wilden gaan kwamen we Peggy en Jelleke nog tegen van de voetbal.Hij had ons in het water gezien vanuit de kantine en mama mocht niet vertrekken zonder dat hij ons gezien had.Op de koop toe zit Bas bij hem in de klas dus dat maakte het al helemaal goed voor hem.Heel even werd er aan de inkom nog wat gepraat door de volwassenen terwijl vooral Jelle ,Bas en Bo nog even speelden en de anderen genoten van een koek.
    Dan maar richting huis om dan in mijn eentje nog snel langs de winkel te gaan om vooral fruit en vlees voor de volgende dagen.En natuurlijk ook chips want die waren zo goed als op en met een feestdag in zicht mochten die niet ontbreken hé
    Gisteren zoals iedereen wel gemerkt heeft een echt uitgeregende dag.Nogthans hadden we gepland om naar de visput van mijn schoonzus-en broer te gaan maar toen we eigenlijk zouden vertrekken begon het alleen maar harder en harder te regenen.We hadden het natuurlijk al beloofd aan de kids maar moesten alles toch even uitstellen.Dan maar eerst naar de tour gekeken en de kids samen wat gespeeld om tegen half zes het dan toch maar te wagen om naar moerzeke te rijden.Eventjes vonden Bo en Yauheni het er wel leuk maar al snel sloeg de verveling toe.Ze konden niet op de put om met het bootje te varen,trampoline was ook kletsnat dus ook geen optie,dan maar was batminton spelen maar dat duurde ook niet al te lang.Tegen acht uur reden we dan ook terug richting huis want het begon alleen maar erger en erger te regenen.Onderweg werd er beslist dat we mac donalds zouden eten om hun dan toch nog een beetje een pleziertje te gunnen.We gingen even over huis om Brent en Gerry af te zetten en toen we hier in Temse waren brak er net een heel hevig onweer los met bijhorende wolkbreuk.Leuk was het niet om erdoor te rijden want ik heb een hekel aan onweer en Kate al even erg.Maar hoe meer we richting Sint Niklaas reden hoe minder het werd dus wij blij.
    Toen we op de terugweg waren en in Temse aankwamen was het net of we zaten even in de splash van Bellewaarde.Er werd dan ook luid mama geroepen door zuslief en ik moest toch wel even moeite doen om de auto onder controle te houden.Van aquaplanning gesproken!!! Gelukkig waren we er snel door en konden we er alleen maar even mee lachen.En toen we dan hier in de hoofdstraat kwamen net voor onze wijk stond er een combie van de politie gewoon dwars over de weg.Al snel zag ik dat enkele meters verder de straat meer dan blank stond .Ik ging dan maar even vragen of we moesten omdraaien maar de agent zei me dat hij nog enkele wagens ging doorlaten.Welliswaar over het voetpad om een eindje verder terug de straat op te kunnen.Toen we dan aan de wijk waren kwam de brandweer net aangereden.
    Hier thuis kreeg ik te horen dat het wel heel heftig was geweest.We waren amper 20 minuten weg geweest dus kan niet anders .Zelfs in onze vijver was het vol modder gelopen en dan moet het wel al heel hevig regenen wil dat gebeuren.
    Na het eten dan nog wat gespeeld en dan was het tijd voor de bedjes.
    Vandaag was het weer gelukkig ietsje beter.Iedereen sliep behoorlijk lang en tegen de middag was mijn beste maatje hier (Christine ) met Yoran en Sari.Er werd een tijdje buiten gespeeld op de trampoline en daarna nog wat binnen met de autobaan terwijl de mama's wat konden bijpraten.We spraken ook af om deze zomer samen nog een uitstapje te doen wanneer het weer het eindelijk eens toelaat.Samen weggaan voor enkele dagen zit er dit jaar niet in.Bij beide is de emotie van afgelopen jaar nog veel te groot.Moeke gaat dan wel voor een week naar de Ardennen en Mieke met gezin voor een midweek,ik kan het nog steeds niet aan om naar daar te gaan.En dat is voor Christine net hetzelfde.
    In de namiddag speelden de jongens vooral buiten en wanneer het toch even regende kwamen ze even binnen schuilen.
    En dan was het alweer tijd voor het avondeten.Goed en wel aan de kook kwam Gerry met één van onze konijntjes binnen.Het beestje kon niet goed meer lopen en sleepte haar achterpootjes.Dan maar de veearts gebeld en ik mocht meteen komen terwijl Gerry het overnam in de keuken.Bo en Yauheni wilden heel graag mee en eens bij de dierenarts wou Yauheni ook alles weten wat er nu juist scheelde.In het Russisch vertelde ik hem dat ons Frullie pijn had aan de rug en medicijnen moest krijgen voor twee weken.Natuurlijk moest ik ook Bo alles vertellen .Frul kreeg een spuitje,en voor twee weken medicijnen die we thuis moeten geven in de hoop dat het snel beter wordt.Ze mocht ook niet meer buiten want was een beetje onderkoeld .Eens thuis werd er dan ook snel het hokje naar binnengehaald wat we enkel in noodgevallen gebruiken omdat ze gewoon zijn van vrij in de tuin te lopen.De kids waren natuurlijk wel bezorgd en iedere keer ze voorbij frul kwamen werd er dan ook even geaaid .Deze avond wou Bo naar rattatouille kijken en Brent en Yauheni naar James Bond.Geen probleem voor ons tot bleek dat onze twee kleinsten elkaar toch weer moesten plagen met als gevolg dat Yauheni Bo deze keer wel echt goed zeer had gedaan aan zijn nek.En ik kan me dan wel boos maken op onze eigen kids,als het Yauheni is die de schuldige blijkt te zijn kan ik hem moeilijk sparen.Even in het Russisch een flinke uitbrander en ik denk dat hij er best wel van schrok dat ik ook op hem behoorlijk boos kan zijn.Sinds hij hier is ,is het beneden nog nooit zo rustig geweest.Normaal komt hij nog enkele keren naar beneden om te drinken of een koek of gewoon om nog even bij ons te zijn.Deze avond had hij blijkbaar besloten om braaf in bed te blijven.Ik ben dan na een tijd zelf maar naar boven gegaan want wil niet dat één van de kids in zijn bed moet terwijl ze nog denken dat ik boos ben.Telt natuurlijk ook voor hem.
    Het einde van de film werd dan ook verder bekeken beneden bij Gerry door Yauheni en Brent.Boke slaapt vandaag op zolder bij zijn zus .Ondertussen liggen ook de twee andere jongens in bed en is de dag weer om.Morgen weten we nog niet goed wat te gaan doen maar zondag gaan we zowieso,regen of geen regen, naar de zee met de familie.
    Tot één van de volgende dagen.
    Slaapwel Els

    22-07-2011 om 23:39 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    18-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zondag 17/7 en maandag 18/7

    Hallo allemaal,
    gisteren was het hier eigenlijk kortweg gezegd een rotdagje.
    Al van in de ochtend was Yauheni heel stilletjes en we konden al raden waarom.s'avonds zou hij bellen met mama...
    Veel spelen werd er dan ook niet gedaan,het weer zat tegen dus bleven we maar weer gewoon thuis.In de voormiddag heb ik samen met Gerry hier wat gepoetst en daarna heeft Gerry het eten voor s'avonds klaargemaakt:vers stoofvlees.
    Behalve wat op de computer spelen en tv zien had Yauheni in niks zin.We lieten hem dan ook maar doen.
    Rond half zes reed ik richting Wilrijk om Hanna op te halen .Ik reed alleen zodat ik de tijd had om met haar te af te spreken hoe we het gingen doen met de telefoon.
    Tegen half zeven waren we hier en was het eerst tijd om te eten.Yauheni had niet zoveel honger en het was net of iedereen hier hetzelfde gevoel had want niemand at superveel.Ondanks Hanna het echt wel lekker vond en wij ook,ik had vooral zenuwen voor de telefoon.Hanna keek samen met Yauheni naar de foto's op de comuter van de afgelopen weken en gaf uitleg bij wat ze te zien kreeg.Daarna maar weer wat op de computer terwijl er hier vooral in het Engels werd gepraat gewisseld met een beetje Russisch.En vooral wachten tot Natasja zou bellen.Maar de telefoon bleef stil en toen het hier kwart na acht was zei ik tegen Yauheni dat hij zelf maar moest bellen via skype.Na enkele woordjes gewisseld te hebben beeindigde hij het gesprek.Ik vroeg hem wat er was en hij vertelde me dat mama zelf ging bellen .Hij praatte enkele minuten met haar en weer stond het wenen hem dichter dan het lachen.En dan was het mijn beurt.Ook Natasja was zeer emotioneel en vertelde me dat er nu toch geen operatie zou komen en enkel medicatie.Voor de volledige uitleg was Hanna er en voor het zekerste gingen we buiten bellen zodat ons ventje niks meekreeg van wat er werd gezegd.De ene dokter zegt het zo ,de andere anders en dit enkel omdat er te weinig dokters zijn en ook een deel onkunde!! Ze gaat nu voor een nieuwe opinie naar Gomel en we hopen dat er daar wel degelijk een duidelijke diagnose komt en vooral een oplossing.Toen ik terug met haar praatte zei ze me vooral heel dankbaar te zijn dat Yauheni hier voor twee maand is want momenteel zou het voor haar heel zwaar zijn om hem thuis te hebben.Weer even een zware dobber hier maar eens terug binnen moesten de gezichtjes weer op lachen staan en moet je als ouder je emoties aan de kant zetten en alles zo normaal mogelijk laten lijken.
    Er werd nog even met Hanna nagepraat en toen was het tijd om haar weer terug te brengen naar haar gastgezin.In de auto konden we vrijuit praatten en ook zij zei me dat het geen zin heeft om te piekeren want vanaf hier kunnen we toch niks doen en dit vooral in het belang van ons venteke hier.
    Eens terug thuis werd er nog wat tv gezien en werd er boven kussengevecht gehouden.Oef er werd even gespeeld en ik dacht we zijn er door voor vandaag.Toen iedereen dan ook echt in bed lag kwam Brent plots naar beneden vertellen dat Yauheni heel veel verdriet had.Ik riep hem naar beneden en vroeg hem wat er was.Eerst zei hij wel niks maar dan kwam het er toch uit.Heimwee is momenteel het grootste probleem ,hij mist mama en papa en ook al zegt hij het niet,we weten maar al te goed dat hij doorheeft dat er iets niet pluis is .Na een tijdje met hem geknuffeld en gepraat te hebben wou hij toch terug in zijn bed.Toen wij een half uur later ook gingen slapen ,sliep hij nog steeds niet maar was wel rustig.
    Deze morgen was iedereen vroeg wakker,de twee oudsten gingen naar het speelplein en de twee jongsten speelden hier.Allez beter gezegd ,ze hielden tegen elkaar op een marathon op de computers .Beide hetzelfde spel en om het eerst zo snel mogelijk het laatste level uitspelen.Eten zat er bij Yauheni al helemaal niet in vandaag.Pas na de middag kregen we er dan toch een beetje cornflakes in.
    Omdat we boven in de badkamer een buis kapot hebben aan de wasbak,poetste ik eerst de badkamer nog volledig want doordat die buis helemaal stuk was,was het er best wel een rommeltje geworden.In de namiddag zouden ze komen kijken en ons laten weten wanneer ze het konden komen maken.Omdat ik me toch niet zo goed in mijn voelde ,was het deze keer de beurt aan mijn maatje om mij een beetje op te beuren.We belden een tijdje met elkaar en daarna voelde ik me een stukje beter.Ik maakte in de namiddag al bolletjes met tomatensaus en noedeltjes klaar omdat ik weet dat hij dat wel lust.Hij at er een klein beetje van maar veel succes had ik er ook niet mee.
    Rond drie uur vonden we het computeren wel even welletjes en gingen we met onze twee bengels naar de winkel.Gerry had nog een nieuwe sporttas nodig voor zijn werkgerief in mee te nemen en ik vond tussen de koopjes nog een trui voor Yauheni en voor Brent.Daarna nog even langs mijn werk om mijn papieren van de afgelopen weken binnen te brengen en dan richting huis.Ik stelde voor om nog langs de moeke te gaan maar beide bengels hadden hier geen zin in.Dan maar even alleen naar moeke en bompa terwijl Gerry hier bleef met de kids want een half uurtje later waren ook Kate en Brent thuis.
    Na mijn bezoekje ging ik eerst nog langs de winkel en kocht gerief om cake te maken en dingen op de cakejes te versieren.
    Eens thuis zorgde ik eerst voor eten en weer wou er hier eentje niets hebben.
    Nadat ik de keuken had opgeruimd begon ik aan het deeg voor de cakejes.Ik belde nog met Mieke en ze zou met Bas en Sep hierheen komen zodat ze allemaal samen hun eigen cakejes konden versieren.(Eventjes erbij zeggen tegen Daisy:ik kan tegen jou mooie knutselwerkjes echt niet op!!!)
    De kids amuseerden zich wel ,vooral de drie kleinsten dan toch maar voor Yauheni was de pret van korte duur en ook Brent vond er niet zoveel aan.Kate daartegen was druk in de weer met iets te maken voor haar vriendje en vooral er foto's van te nemen zodat ze die naar hem kon doorsturen.Tja kleine meisjes worden groot !!
    Mieke vertrok rond negen uur richting huis nadat we samen hadden opgeruimd en onze kids gingen boven nog even tv zien.Rond tien uur kwam Yauheni dan eindelijk toch vragen achter eten.Hij at twee kleine sandwiches met salami en keek nog even op v-contact maar mama had vandaag niks gepost.
    En dan was het tijd om te gaan slapen.
    Ook ik kruip vandaag maar eens wat vroeger onder de wol .
    Tot één van de volgende dagen
    Els

    18-07-2011 om 22:22 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    16-07-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.donderdag 14/7 tot zaterdag16/7

    Hallo allemaal,
    wat zal ik eens allemaal vertellen behalve dat het weer een supergrote spelbreker is voor onze kids !!
    Donderdag ging Brent ondanks het slechte weer toch naar het speelplein en bleven de twee kleinsten lekker gezellig hier binnen.In de voormiddag ietsje langer geslapen(wordt nu toch wel wat een gewoonte dat ze pas tegen tien uur naar beneden komen) terwijl ik beneden alles al had opgeruimd .Na het ontbijt en wat tv gekeken te hebben waren ze zich eigenlijk aan het vervelen.Een beetje dit en een beetje dat maar echt spelen zat er niet in.
    Toen we s'middags gegeten hadden wilden ze plots met de playmobiel spelen.Ok ze mochten van ons niet meer op de computer spelen en eigenlijk hebben ze zich bijna gans de middag bezig gehouden en heel veel samen gespeeld.
    Gedurende de dag kreeg kreeg ik geregeld smsjes van ons zus die op deze druilerige dag toch naar walibi was gegaan met Tanja en Olga.Ze amuseerden zich wel maar ons zus zag er toch ook naar uit om naar huis te komen want er werd me gevraagd hoe laat ik kwam en dit wel op enkele verschillende manieren.
    Omdat ik me weer al een paar dagen niet echt supergoed voel(pijntje hier ,pijnte daar,fybro doet zijn werk weer goed!!!) had ik nog een tijdje op de zetel gelegen.Omdat iedereen zin had in frietjes beslisten we dat ik eerst Kate zou halen en dan om eten zou gaan.Wie toch vroeger honger had kon al een sandwiche eten.Tegen zes uur vertrok ik richting Perk,toch wel een 40 minuutjes rijden en het was op de koop toe nog een vreselijk hondenweer.Omdat de jongens niet meewilden moest ik wel alleen rijden want we wilden hun hier nu ook weer niet alledrie twee uur alleen laten.Benny had nog een sms gestuurd dat hij langs zou komen dus was het al goe dat iedereen hier bleef.Wat was ik blij toen ik daar toekwam.Als ik aan iets een hekel heb is het wel in de pletsende regen met de auto rijden.
    Natuurlijk was ik ook blij mijn oudste prutske terug te zien.Er werd nog een beetje naverteld en rond zeven uur vertrokken we lekker samen terug richting huis.Van onze papa hoorden we dat Benny(pépé voor de kids) er wel nog was maar hij warschijnlijk al weg zou zijn tegen dat wij thuis kwamen.Toch maar eerst langs huis om te vragen wat iedereen wilde eten .De kids waren superenthousiast want pépé was niet zomaar langs geweest,nee hij had een hele hoop snoepjes mee vanop zijn werk en welk kind zegt daar nu nee tegen hé !
    Ons zus ging met mij mee om de frietjes en iedereen at redelijk goed,behalve Yauheni die net voor wij naar de frituur gingen nog sandwiches had gegeten maar toch graag een smulbox wou:( .
    Ach ja ,als hij zijn vlees al op wou eten waren we content.
    s'avonds speelden ze nog wat en had ons venteke zijn mama nog op v-contact.Ik zei dat hij gerust nog even mocht bellen omdat ik doorhad dat hij het toch wat moeilijk had maar dat de belwaarde op skype niet meer zoveel was dus maar enkele minuten kon.Hij belde mama en het duurde nog geen minuut.Toen ik vroeg wat er was zei hij me dat mama zelf ging bellen.Ik raakte er niet goed aan uit maar liet hem maar doen.Wat vielen er deze keer vele traantjes vooral toen hij de mama aan de tel had.Hij sprak ook met de papa en dan was hij weer heel enthousiast over het pretpark ,de autobaan en noem maar op .Maar toen Natasja terug aan de tel kwam had hij echt nog meer verdriet dan ervoor.Op die momenten ben ik dan weer blij dat ik toch wel iets of wat Russisch kan hoor.Toen ik vroeg wat er was zei hij me dat hij heimwee had.Gelukkig wou hij wel komen knuffelen en vertelde ik hem dat het normaal is dat hij zijn ouders mist en dat twee maand van huis zijn ook best lang is.Ik zei hem ook dat ik het helemaal niet erg vond dat hij weende en vroeg hem of hij het hier toch wel nog leuk vond.Natuurlijk vond hij dat maar het gemis was gewoon eventjes te groot.
    Hij ging daarna boven verder tv zien en was terug heel rustig.Sinds we begin deze week met de tolk hebben gebeld is hij ook terug een heel ander ventje geworden en we zijn daar natuurlijk heel blij om.
    Bo zou bij hem op de kamer liggen en Brent in Bo zijn bed zodat hij hun niet wakker zou maken voor naar het speelplein te gaan.
    Op vrijdag was ik vrij snel wakker van de twee oudsten die hun met redelijk wat lawaai klaarmaakten om naar het speelplein te gaan.Dan maar beneden weer alles aan de kant gebracht en gewacht tot de jongens ook opstonden.Weer was het al na tien uur voor ze er waren.Gelukkig was het weer ietsje beter vandaag en konden ze toch ook wat buiten spelen.
    Terwijl ik de strijk deed ,zorgde mijn ventje ervoor dat de living werd gepoetst al was dat toch een iets minder handig klusje want onze twee patotterkes wilden ook weer met de playmobiel spelen en dat neemt zo goed als gans de living in beslag... Dan maar gewacht om de grond te doen tot de bengels het spelen beu waren en alles hadden opgeruimd.Ze gingen samen boven nog even een film zien zodat Gerry hier verder kon en ik nog steeds met was en strijk bezig was.
    Rond vijf uur waren ook de twee oudsten terug die er allebei redelijk vuil uitzagen.Ze hadden zich wel super geamuseerd maar hingen 'waar er geen kledij te zien was' overal vol met smink.Ik had gepland om meteen als ze thuis waren met de twee oudsten naar het shoppingcenter te gaan maar mocht wijselijk da uitstapje even uitstellen tot ze de douche hadden gezien.Toen Yauheni en Bo hoorde dat we naar de winkel gingen wilden ze plots ook allebei mee.Dan toch maar eerst even zeggen dat het niet voor vijf minuten was en ik geen gezeur wou horen want dat we kleren gingen kopen .Net iets wat die twee niet graag doen maar toch kon ik hen niet thuis houden.Dan maar met allevier op stap terwijl manlief thuis bleef.We kochten voor Brent en Yauheni nog een jeans,enkele t-shirts voor alle vier en voor de mama een kleedje en wonderwel zeurde er op de kleinste pruts na ,niemand.Voor Bo duurde da winkelen toch wel heel lang vond hij.Maar echt lastig was hij niet .Eens thuis stonden er pannekoeken op het menu.En het kon niet snel genoeg gaan want als Yauheni honger heeft ,heeft het weinig zin om te zeggen wacht nog maar een kwartier...
    Snel de deeg gemaakt en hem al de eerste pannekoeken gegeven en probleem was opgelost.
    s'avonds keken de twee jongsten samen met Gerry beneden naar een film en speelden nog even op de computer.
    Ook al lopen er hier nu vier rond,ze doen echt hun best en ik moet zo goed als geen brandjes blussen.
    Alleen onze deur om naar boven te gaan is zowaar bijna een spelletje geworden.Ons Wit Rusje vergeet vaak dat er klink aan staat en met alle gevolg maakt da iedere keer lekker veel lawaai.Maar ik hoef nu nog enkel Yauheni te zeggen en hij weet al lang wat ik bedoel:deur gaat stil terug open en even snel stil weer toe met als gevolg dat het vandaag zo goed als niet meer is gebeurd.
    Vandaag sliep iedereen wat langer behalve Gerry en ik.
    De twee jongsten waren eerst beneden alweer na tien uur en keken gezellig samen in één zetel naar cars met hun cornflakes op schoot.Normaal moeten ze wel aan tafel eten maar met dit druilerige weer zie ik het al eens door de vingers en zie je ze echt genieten met hun kommetje gezellig samen onder een dekentje.
    Yauheni was vandaag eigenlijk gans de dag door wat moe zodat er niet echt veel gespeeld werd en meer gehangen werd en geknuffeld.Vermits Brent en Kate ook thuis waren keken ze allemaal samen boven tv en af en toe met de autobaan beneden.Het werd echt een heel lui dagje vandaag voor allemaal.
    Ik ging nog even naar de winkel met Kate en daarna maakte ik samen met mijn ventje het eten klaar:bloemkool met blinde vinken en aardappeltjes en voor de kids vissticks.
    Yauheni mocht kiezen welk vlees hij wou en koos toch ook vis.Bloemkool zag hij niet zitten dus werden het aardappels met ketshup en visjes.
    Ondertussen belde ik ook nog even met tolk Hanna .Morgenavond gaat Natasja bellen met Yauheni maar ook met mij om verder af te spreken voor de komende week of weken in verband met ziekenhuisopname.En ok ik spreek wel Russisch maar ben een beetje bang dat ik morgen niet alles ga begrijpen en wou toch even Hanna haar mening en ook zei vond het beter om naar hier te komen zodat we samen het gesprek kunnen voeren.
    Onder het mom dat ik lid ben van de organisatie vertelde ik Yauheni dat Hanna ons morgen komt bezoeken en bij ons blijft eten en ze me dan even kan helpen met vertalen voor mama.Het is toch echt niet zo simpel om het stil te houden voor hem maar wat moet ,moet natuurlijk.En ik voel me zelf ook iets geruster dat zij er morgen bij is want ben er zelf vrij emotioneel bij betrokken en Hanna kent haar persoonlijk ook goed dus ik ben haar hier dan ook dankbaar voor.
    Toen alles was opgeruimd ging ik met Kate Bo en Yauheni nog naar mijn zus want haar kindjes zijn nu twee weken bij hun en ze hadden Yauheni dit jaar nog niet gezien.Eerst waren Bas en Sep wel wat verlegen maar al snel begonnen ze toch allemaal samen te spelen.
    Terwijl de drie kleinsten op de kamer speelden of tekenden,waren Kate en Yauheni op de computer.De ene op de laptop en de andere op de vaste pc.Kate heeft nu ook v-contact(hadden de meisjes bij Elisabeth deze week voor gezorgd) en natuurlijk vond Yauheni het fijn om vanalle nieuwe dingen op haar pagina te zetten.
    Tegen tien uur was het tijd om terug naar huis te komen en ons meneerke had nog steeds niet genoeg van de computer.Hij was immers aan een spel begonnen bij Mieke en wou hier nog even verder doen.Iedereen kreeg nog een beetje chips en dan was het tijd om tandjes te poetsen en richting bed te gaan.
    Inmiddels is het weeral twaalf uur en kruip ik ook maar eens onder de wol.
    Duimen jullie een beetje mee dat ik me morgen sterk genoeg houd en niets laat merken aan ons ventje want heel eerlijk,dit maakt het toch wel even zwaar voor mij.
    Slaapwel en tot binnenkort.
    Els

    16-07-2011 om 00:00 geschreven door Els  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)


    Archief per week
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 25/07-31/07 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Willekeurig Bloggen.be Blogs
    liefdenetwerk
    www.bloggen.be/liefden

    Gastenboek
  • Fijne reactie
  • wow seg

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Categorieën

    Mijn favorieten
  • bloggen.be
  • vereniging voor tsjernobylkinderen


  • Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!