Chinees Nieuwjaar. Het moment waar al het beschikbare vuurwerk de lucht in gaat. Non stop. ’s Morgens, overdag, ’s nachts. Het moment wanneer heel China on the move is. Treinen overvol en restaurants gesloten. Dus het moment dat Pieter en ik het land ontvluchten. We lieten China achter ons de afgelopen 2 weken en zakten af naar de Filipijnen. Het mooie weer tegemoet!

Eenmaal aangekomen stonden Jacky en Marilyn ons op te wachten. Tijdens de eerste week verbleven we bij hen. Ze wonen 6 maanden per jaar in België, de overige maanden in de Filipijnen, net onder Manila.

Supervriendelijke mensen waar humor centraal staat. Een dikke win, jawel! ’s Morgens overheerlijk ontbijt met de lekkerste mango’s die ik ooit gegeten heb en het eten ’s avonds moest er zeer zeker niet voor onder doen! We leerden meer over de lokale cultuur, deden leuke dingen en aten super goed. Twee gelukkige vakantiegangers, check!

De eerste dag bezochten we Taal Volcano. Taal Volcano is de tweede meest actieve vulkaan van de Filipijnen. De vulkaan is omgeven door een meer, dat meer hoort ook toe aan de vulkaan. In de vulkaan zelf staat dan ook nog water. Super om te zien. (Foto: Boven aan de krater, net errond zie je het meer)

’s Avonds stond er een 9 uur durende busreis naar Banaue op de planning. Banaue en Batad staan bekend voor hun rijstterrassen, ze staan op de UNESCO Werelderfgoedlijst!

Na ’s morgens vroeg aangekomen te zijn, trokken we met een Amerikaans koppel dat we in het hotel hadden leren kennen naar de hot springs. We trokken met de jeepney door de bergen, onderweg zagen we de mooie natuur, de indrukwekkende rijstterrassen en de lokale bevolking.

De wandeling naar de hot springs was volgens onze driver goed te doen zonder een gids. Hij tekende een plannetje op een stukje papier met welgeteld 4 straten op. Het leek allemaal zéér simpel. Eenmaal vertrokken bleek dat plannetje een versimpeling van een netwerk van ontelbaar veel paden. We wandelden op de randen van de rijstterrassen, en zo lagen er veel. Gelukkig was er een groepje kinderen dat ons vooraf ging waardoor we de hot springs toch gevonden hebben.

In de namiddag stonden dé rijstterrassen op de agenda. Na een korte lunch trokken we met onze gids op pad. Onze gids leek een beetje ‘off’ en leek eerder high dan aanwezig. Hij nam ons mee op een tocht door de rijstterrassen. De reden waarom we maar 5 foto’s hebben van een 3 uur durende tocht? Levensgevaarlijk! Pas toen we in het dorp aankwamen, zijn we voor de eerste keer mensen tegengekomen.

Dag 2 in Banaue trokken we naar Batad. Een anderhalf uur durende ‘bumpy ride’ bracht ons tot het einde van de berijdbare weg. Van daar trokken we te voet naar het dorpje Batad, dat in een ‘dal’ lag. Prachtige views, niet te vatten op foto! Jacky en Marilyn vergezelden ons, goed gezelschap was dus van de partij!

(Foto's vlnr, vbno: pieter met onze gidsen; ons vervoer; ik in een hot spring; pieter op trappen; het iets gevaarlijkere stuk maar nog steeds veilig genoeg voor een foto; jeepney's - het lokale vervoer; mensen die spullen naar het dal dragen - de enige weg-; onderweg bij de lokale bevolking)

Enkele views:

Harde werkers:

’s Avonds namen we de bus terug richting Manila zodat we de dag erop naar de Pagsanjan Falls konden gaan. De Pagsanjan Falls zijn watervallen die verborgen liggen. Je kan er enkel geraken door er met de kano naartoe te gaan, stroomopwaarts. De roeiers hebben serieus moeten werken:

De dag erna hadden we de hidden falls en de hot springs bezocht. Na een tocht van enkele kilometers door het woud kwamen aan het ‘resort’. Er waren diverse warme zwembaden, allemaal gelinkt aan een warme rivier. Na een wandeltocht van een klein halfuurtje kwamen we uit bij de hidden falls, was het niet dat we eerst nog tegen de stroom in omhoog moesten gaan. Ze waren echt verborgen, super rustig en mooi!

De laatste dag bij Jacky en Marilyn zijn we naar Manila zelf getrokken en hebben we Intramuros bezocht. Intramuros is het oude stadsgedeelte van Manila. Gekenmerkt door de koloniale Spaanse gebouwen.

15-02-2014 om 17:04 geschreven door Hanne & Pieter  

In week 2 zijn we naar het mooie Palawan getrokken. We vlogen van Manila naar Palawan en direct na aankomst trokken we naar El Nido. Beeld je een zandweg in met zeer veel hobbels. Zo hebben we 6,5 uur op de achterste rij van een mini-van vol Chinezen gezeten (dan ‘vlucht’ je al uit China :d), inclusief dolle chauffeur.

Eenmaal in El Nido zijn we er met de tricycle naar het mooie Nacpan strand getrokken. Er waren nauwelijks toeristen en het weer was prachtig! We bestelden er een coco colada (pina colada maar dan met kokosnoot) en de kokosnoot werd voor ons uit de boom gehaald, van vers gesproken!

’s Morgens en ’s avonds aten we op het strand, met de voeten in het zand en de zee dichtbij. ’s Avonds zorgden de kaarsen voor een gezellig sfeer op het hele strand.

We hebben er ook enkele excursies gedaan naar verborgen stranden en lagunes. We hebben gezwommen en gesnorkeld. Tijdens deze excursies werd er ’s middags een lekkere lunch op een eiland klaargemaakt. Tijdens onze tweede excursie meerden we aan op een strand van maximaal 20m breed en 3m diep. Enkel onze boot meerde er aan, dus we zaten helemaal alleen.

Hier moesten we door een opening om naar het verborgen stuk te gaan:

Helaas zijn we niet gaan duiken :( maar we zijn wel gaan kajakken naar een zoals-Pieter-het-graag-omschrijft verlaten eiland.

We zijn beiden goed verbrand in El Nido. Gelukkig boden ze er overal ‘sunburn treatments’ aan. Dit hield in dat men verse (!) Aloë Vera plukte en het sap daarvan gebruikte om onze huid in te smeren. Mijn roodheid is nog nooit zo snel en goed weggetrokken!

De laatste dag in El Nido zijn we ’s morgens zeer vroeg richting Puerta Princesa vertrokken om de ondergrondse rivier te bezoeken. Ik ben normaal gezien niet zo te vinden voor dé toeristische attracties maar dit was echt waaaauw! 8,2 kilometer ondergrondse rivier. Je vaart als het ware de bergen/rotsen binnen. Op plaatsen zijn er ‘openingen’ tot 300m hoogte in de rotsen. Niets te zien, behalve waar de lamp (aan boord) op scheen en enkel het geluid van vleermuizen.

Opweg naar de luchthaven zijn we nog even gepasseerd aan Ugong Rock Adventures waar we grotten bezocht en beklommen hebben. Eenmaal op de top konden we via 2 ziplines naar beneden. Wij kozen voor de superman zipline. Pieter zijn vertrek vindt je hier: http://www.youtube.com/watch?v=ldxk54_j2ds&feature=youtu.be

Nog wat uitzichten:

Zo, dat was de vakantie

Groetjes,

Hanne

13-02-2014 om 10:20 geschreven door Hanne & Pieter  

Bijlagen:
http://www.youtube.com/watch?v=guTtJ_sPGBQ&feature=youtu.be   

We zijn ondertussen alweer een dikke twee weken terug en hebben ons “oude” leventje weer opgepikt.

Ze hebben ons aangeraden om te maken dat we weg zijn tijdens het Chinese Nieuwjaar, aka Spring Festival. Er wordt dan 2 weken lang non stop vuurwerk afgeschoten en laat dat nu net zijn waar wij - en blijkbaar alle expats - geen zin in hadden :)

Gelukkig hebben we op tijd tickets kunnen bemachtigen naar de Filipijnen. We gaan er de eerste week Manila, de omgeving errond en de rijstvelden bezoeken en in de tweede week gaan we naar het mooie Palawan waar El Nido ons paradijs op aarde wordt.

Ik ben het niet gewoon om in de winter naar warmere oorden te trekken (skiën is zoveel leuker?!) maar ik kijk er toch enorm uit om de warmte tegemoet te gaan. Dit komt door de koude hier in Wuxi. Normaal gezien geen probleem maar van isolatie is hier weinig sprake .

Gisteren zijn we naar een annual dinner moeten gaan van de kerel die ik op de trein had leren kennen. Een feest voor een 200 man (personeel, zakenpartners en vrienden) met eten. We zaten aan de ere-tafel aan het podium vlak naast hem. Zijn vrouw en dochter zaten zelfs aan een andere tafel.

Op het einde van de avond. Check de ogen maar..

Gedurende de avond trad het personeel constant op, van traditionele dans tot komieken. De ambiance zat er dik in! De avond eindigde, zoals het hoort, met een lucky draw. Dit zijn veelal waardebonnen van supermarkten. Als je het met onze lonen vergelijkt, kunnen ze tot 250/300€ (naar ons loon omgerekend) winnen om te spenderen. Best wel mooie prijzen dus :).

Het is een Chinese traditie om elkaar constant “toe te drinken”. De eerste keer dat mijn glas werd gevuld (met goede Franse wijn btw!), was ik verbaasd dat iedereen maar een half glas wijn kreeg. Na de eerste rondjes drinken werd me al snel duidelijk waarom . In het begin van de avond drink je ook nog als je er zin in hebt: dorst, past bij het eten, … Maar dat leer je snel af naarmate de avond vordert!

Bovendien moest onze vriend aan elke tafel gaan drinken aangezien hij de baas is. Deze mensen kwamen ook nog eens terug naar zijn tafel, waar hij ons telkens voorstelde en wij dus mochten meedrinken :D. 

Pieter stelde voor om deze traditie ook bij ons in te voeren. Familiefeesten, who’s in ;-)?

Hierna zijn we doorgegaan naar de Red Lion waar er weer een comedy night was.

Pieter heeft vrijdag het annual dinner van AC en moet zondag werken om een verlofdag in te halen.

Ik moet deze week en de week na de Filipijnen vrij veel les geven want de kinderen hebben 4 weken verlof. Voor hen de tijd om nog harder te studeren ! Ik heb soms medelijden..

Zo dat was het weer,

Binnenkort een update over onze trip naar de Filipijnen,

Groetjes,

Hanne

23-01-2014 om 04:52 geschreven door Hanne & Pieter  

De tijd vliegt zo snel voorbij, onvoorstelbaar! Ik ben hier nu al 6 maanden. Pieter een dikke maand langer. We hebben het hier enorm naar onze zin, we maken bijna dagelijks wel iets nieuws mee.

Het enige minpunt van China is de smog. De luchtkwaliteit is hier zo enorm slecht. Vorige week gaf de app op mijn gsm 477 AQI aan. Sowieso dat het nog hoger geweest is. Even ter vergelijking: in België gaat het smogalarm af bij 70 AQI.

Morgen, zaterdagochtend, vertrekken we weer naar België om de feestdagen met jullie door te brengen.

We hebben ons kerst voorproefje al gehad met het WIC kerstfeest.

Het feest ging door in de Kempinski en was een mix van alle nationaliteiten. Er was ook een lucky draw. Blijkbaar is dat onmisbaar op een kerstfeest in China, dus doen de expats dat ook maar. Pieter en ik hebben enkele prijzen binnengehaald, zoals een diner in Kempinski.

Momenteel ben ik dus bezig aan de valiezen. Alles wat niet vaak gebruikt werd de afgelopen maanden gaat terug mee naar huis want het zal wel mission impossible worden om in mei alles terug thuis te krijgen .

Alvast fijne feestdagen!

Groetjes

Hanne & Pieter

Kerstactiviteit @ NITS:

(zoals de jassen verraden: de verwarming wordt niet aangezet)

20-12-2013 om 09:08 geschreven door Hanne & Pieter  

Pieter is onlangs zware piet mogen gaan spelen voor de Nederlandse en Belgische gemeenschap in Suzhou. 

Sinterklaas en de zwarte pieten werden per speedboot naar de Kempinski gebracht waar de kinderen hen opwachten. 

Hij moest een groep van kinderen en hun ouders begeleiden en er spelletjes mee spelen in afwachting tot hun bezoek aan de sint.

Ik kon helaas niet mee want ik had kookles en moest Engelse les geven. 

In de kookles hebben we geleerd de typische dumplings te maken. 

Deze worden op een speciale manier geplooid, zodat er 18 plooitjes inzitten, dit omdat het nummer 8 een lucky number is :).

In de weekends gaat de klas van 6 kinderen nu officieel door en er komt waarschijnlijk nog een 3^e moment bij in het weekend. 

Daarom ook dat ik nu een e-bike gekocht heb. Zo kan ik naar de Chinese les die ik zelf volg en de Engelse lessen die ik geef.

Een e-bike is een elektrische scooter waarvan je de batterij gewoon in het stopcontact oplaadt, zeer handig. 

De e-bike was initieel zéér traag. 

Blijkbaar was het zeer simpel om enkele draadjes te hersteken zodat hij véél sneller gaat. 

Ondertussen is het zitje voor de 2^e passagier al gestolen. Gelukkig was de batterij op dat moment binnen aan het opladen :).

Ik moest onlangs Pieter zijn broeken laten herstellen. 

Op onderstaande foto zie je de tailor hier dichtbij. 

Voor slechts 8 kuai (1 euro) heeft ze drie dingen hersteld. 

Afgelopen vrijdag zijn we naar een show in het imposante opera gebouw van Wuxi geweest. 

Afgelopen zondag ben ik bovendien gaan lunchen met ‘bevriende’ Chinezen. Toen ik in oktober terugkwam van België, had ik een chinees leren kennen op de trein. Hij zat naast me en wou een gesprek aanknopen. Via google translate, mijn beperkt Chinees en zijn nog beperkter Engels praatten we. We wisselden gegevens uit en er werd contact gehouden via WeChat. Zijn geschreven Engels was gelukkig veel vlotter. Hij blijkt 4 hotels te bezitten hier in Wuxi en gaat in april verhuizen naar Amerika om zijn 2(!) kinderen een betere toekomst te geven.

Zondag werd ik dus uitgenodigd om mee te gaan lunchen met zijn vrienden. Om 10:30 werd ik opgepikt. Om 11:00 waren we al aan het eten terwijl ik pas om 09:45 ontbeten had, haha. Als gast werd al het eten voor mijn neus gezet en mocht (lees: moest) ik telkens beginnen. En ik had geen honger, hahaha! Ik heb ondertussen ook de rest van zijn familie ontmoet, allemaal zeer vriendelijke mensen. Het eten was in een hotel aan het Taihu meer, zoals de titel al verraadt: fancy!

Zo dat was weer een korte update. Tot snel!

X

04-12-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

Eind oktober is de familie op bezoek geweest tot begin november. We waren met 9, een hele bende dus!

Hier een 'beknopt' overzicht van wat we allemaal gedaan hebben :)

Onze reis startte in Shanghai. Daar bracht de Maglev ons van de luchthaven naar de stad tegen 431 km/h.

 Maglev

We hebben de typische dingen bezocht zoals de Nanjing Road (de grote winkelstraat), de Bund, de fake market en de clothes market waar we kleren hebben laten maken. 

 Clothesmarket

We zijn ook naar de Yu Yuan garden geweest, hebben heerlijke dumplings gegeten en een cocktail in de Vue bar zorgde voor een prachtig uitzicht over de Bund en Pudong.

 Yu Yuan garden

    Dumplings

   Nanjing Road

 Uitzicht van de Bund

Uitzicht @ Vue Bar:

03-12-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

Bovendien hebben we Shanghai op een bijzonder leuke manier ontdekt: met de motor! 

Ze brachten ons gedurende vier uur overal naar toe en gaven bijhorende uitleg. 

Ze toonden ons bijvoorbeeld het oude Shanghai, het kunstdistrict, een tempel waarvan ik de naam even kwijt ben, Pudong, een oud slachthuis, een Disney-achtig hotel en een club die rijke chinezen aanleert ‘hoe te gedragen als je rijk bent’. 

We sloten onze laatste dag in Shanghai vervolgens af met een spectaculaire show in het Shanghai Circus World. 

02-12-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

Dag 3 was het vroeg uit de veren. We namen de sneltrein tot Hangzhou waar onze super enthousiaste gids ons stond op te wachten. 

We bezochten de Former Residence of Mr.Hu Xueyan, de Old City en de Imperial Street, de apotheek (echt vet!), het Westmeer, de Leifeng Pagode, theeplantages en tot slotte de Linying Tempel met een enorme Boeddha.

De Former Residence of Mr.Hu Xueyan (privéwoning en -tuin):

Apotheek:

Tempel:

01-12-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

De volgende twee dagen trokken we de bergen in: de Yellow Mountains. Een toeristische trekpleister, maar dan voor de Chinese toeristen. We hebben er ontelbare trappen getrotseerd om zo de bergen te bezoeken. Het was zeker en vast geen luilekker vakantie. Het hotel boven op de berg liet ons toe ’s morgens de zonsopgang te zien. Steenharde bedden inbegrepen :). Na onze tocht door de bergen trokken we nog naar Nanping, een bamboewoud in Mukeng en het door Unesco beschermde Hongcun.

Stevige helling!

Ze dragen alles naar boven qua eten, drinken, beddengoed, ... Ook personen. Beetje gestoord!

Zonsopkomst:

Het bamboebos:                                                      Honcun:

30-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

De volgende dagen was Wuxi, ons "boerengat", aan de beurt! De lokale dingen zoals onze supermarkt, de vroegmarkt, Pieter’s kapper, etc … kwamen aan bod. 

We bezochten ook de Nanchang tempel en pagode, de barstreet, een historisch huis van een zakenman, de big buddha en gingen feesten in de Paramount.

Ons appartementsgebouw:

De pagode:

Vlees- en vismarkt:

De boeddha:

Wuxi by night:

Feesten in de Paramount:

29-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

28-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

Hierna namen we de trein naar Beijing. Daar hebben we de eerste dag het vogelnest en de Watercube bezocht. 's Avonds zijn we Peking Duck gaan eten.

Het vogelnest:

Het vogelnest aan de binnenkant:

De watercube:

De watercube vanbinnen:

In het duck restaurant:

27-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

We hebben ook de Grote Muur bezocht en het Zomerpaleis.

Gedeelte van de Grote Muur:

We hebben het niet gerestaureerde deel bezocht. We moesten er wel wat voor over hebben. Stevige trappen! 

Het Zomerpaleis:

26-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

25-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

Een van de dingen die China zo geweldig voor ons maakt, is de beschikbaarheid van geweldige masseurs/krakers. Ik ken de juiste omschrijving voor hun beroep niet maar masseren klinkt te zacht en ze doen toch meer dan enkel kraken. Maar geweldig, dat zijn ze!

Oké, ik moet toegeven, goed doet het niet. Nee, het doet zelfs heel veel pijn! Maar je wandelt er wel herboren buiten. Een behandeling duurt een uur. Van dat uur moet ik ongeveer 45 a 50 minuten heel hard op mijn tanden bijten. Zonder uit te leggen waar het pijn doet, vinden ze alle zere plekken. Ze weten hun vingers zo te zetten dat je telkens nee wilt antwoorden als ze vragen of het oke is. Maar ik weet hoe ik me op het einde voel, dus neem ik de poten van de massagetafel wat steviger vast en zwijg ik wijselijk. Ze masseren op een manier die pijn doet maar na dat uur afzien kom je buiten alsof je nooit een crappy nek gehad hebt.

Iets wat deze plaats typeert is het feit dat alle werknemers, op de receptioniste na, blind of zeer slechtziend zijn. Het maakt dat zij beter aanvoelen wat je nodig hebt. Maar het maakt ook dat zij niet doorhebben dat we een lǎowài (buitenlander) zijn . Nu is dat geen probleem meer, maar toen ik nog geen chinees sprak was dit soms wel raar :d.

Ze leggen katoenen doeken op je en masseren zo, je moet je dus niet uitkleden ofzo. Je moet gewoon comfortabele kledij aanhebben. Je ligt ook per 2 of 3 in een ruimte.

Ook nog mooi meegenomen: je betaalt hier nog geen tien euro voor een uur.  

22-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

Naar aanleiding van een recent sterftegeval (hartaanval) werd er een sessie georganiseerd met de Belgische dokter hier in Wuxi. We werden op de hoogte gebracht van het medisch systeem hier in China zodat we, in geval van nood, weten wat te doen.

Geschrokken, dat waren we !

Eerst is het goed om te weten dat hier in China geen cultuur is dat men elkaar helpt. Als je een ongeval hebt mag je van heel veel geluk spreken als mensen ter hulp schieten. Als je mij niet gelooft, google dan maar eens “2 year old girl ran over in China”. En nee, dit is geen uitzondering.

Hoe dit komt? Wel het probleem ligt bij het geld. Als je iemand helpt, kan het goed zijn dat je later verantwoordelijk wordt gehouden ook al heb je absoluut niets verkeerd gedaan en wou je alleen maar helpen. Mensen schieten bij een ongeval dus niet te hulp omdat ze vrezen aangeklaagd te worden omdat de echte verantwoordelijke (als er een is) foetsjie is.

Ten tweede, er zijn noodnummers maar daar spreken ze geen Engels. Wat ergens wel te begrijpen valt, ok. Stel dat je dan toch een ambulance zou kunnen verwittigen, dan moet je op voorhand cash betalen! Hoe dringend het ook is, hoe alleen en/of bewusteloos je ook bent, ze nemen je niet mee als er niet betaald wordt.

Maar dan de vraag, is zo een ambulance wel handig/nodig? Ze zijn uitgerust met enkel een bed. Geen zuurstofmaskers, geen weet ik veel wat, gewoon niets! Bovendien is het geen bed zoals wij ze kennen. Geen in de hoogte verstelbaar handig inschuifbaar bed. Nee, het is een “laten we met 6 man de persoon in kwestie hier even op tillen” bed.

Bij ons in België is het namelijk zo dat de ambulanciers hun materiaal (zoals bv de neksteun) later terugkrijgen. Afrekenen, daar wordt later wel over gesproken. Hier is dat niet zo. Hier is geen efficiënt logistiek systeem en komen zulke materialen niet terug terecht bij de eigenaar/ambulance, waardoor ze deze materialen (beademingsmaskers, neksteunen, baxters, …) dan ook niet gebruiken. Bovendien kunnen ze het ook niet aanrekenen als ze het al zouden gebruiken, want ook hier is geen systeem voor.

Bij ons is er iemand om je in te schrijven, familie te verwittigen, uw medisch dossier op te zoeken, een “file” te openen, … Je hoort me al aankomen: nee, dat is hier niet. Hier kan je in het ziekenhuis terechtkomen zonder dat iemand weet waar je bent (ook al heb je alle gegevens op zak!).

Bovendien zijn ambulances zeker niet sneller dan het gewone verkeer. Ze zullen gewoon stilstaan in een file, maar dan met sirene. Als je dus niet verlamd bent is de boodschap: spring in een taxi!

Als je eenmaal aangekomen bent, moet je zelf rondgaan voor verschillende onderzoeken. Er is dus geen verpleegster die je zal begeleiden naar elk onderzoek. Bovendien moet je ook hier weer betalen per onderzoek. No money, no help!

Als dan blijkt, nadat je gestabiliseerd bent, dat je in een ander ziekenhuis betere hulp kan krijgen, is het bijna onmogelijk om een ambulance te vinden die je wilt brengen. Je mag dan nog zoveel geld op tafel leggen als je wilt. Ze willen namelijk niet aansprakelijk zijn als de persoon in kwestie onderweg iets overkomt.

Wat wij hieruit geleerd hebben?

- We hebben nu een noodenveloppe met cash geld. Just in case

- We maken documenten met scans van de paspoorten, verzekeringsdocumenten, bloedgroep, …. Alles uiteraard ook in het chinees

- We hebben ook allemaal een lijst van alle ziekenhuizen gekregen, zodat we zeker weten waar naartoe te gaan

- Een blad met telefoonnummers van mensen die kunnen vertalen, mensen die een driver hebben (want een taxi of driver is sneller dan een ambulance!), mensen die mensen van de partij kennen (je bent niets zonder guanxi), …

- Een blad met in het chinees de boodschap: ik heb een verzekering, ik zal u niet aansprakelijk stellen, help mij (erg dat zoiets moet, maar soit )

- De dokter benadrukte ook dat onze kleine gemeenschap iets goeds is omwille van de beperkte omvang. Wij kennen elkaar allemaal, net omdat er zo weinig expats zijn. We hebben een uitgebreide groep van mensen die we op elk moment van de dag mogen bellen.

Bovendien hebben we een goede verzekering dus moeten we ons weinig zorgen maken. Elke degelijke internationale verzekering haalt expats zo snel mogelijk uit het land. Het is gewoon een kwestie van de eerste uren goed door te komen, vanaf dan nemen zij het uit handen en wordt alles perfect opgevolgd. En dankzij deze sessie weten we nu goed wat te doen (cash geld voorzien en niet op een ambulance wachten)

Het was allemaal wat confronterend en we zullen het waarschijnlijk ook niet meemaken maar een gewaarschuwd man is er twee waard!

21-11-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

Toen ik in België was, moest Pieter van zijn werk uit naar een event van de partij. Doordat het management afwezig was door een 2-daagse workshop mocht Pieter opdraven op het partij event. Er werd namelijk een Engelstalig boek uitgedeeld en dus moest dit door een buitenlander in ontvangst genomen worden. Hij had 2 taken: handjes schudden en lachen. Volgens de collega`s was het een event met de 'big potatoes`. Alles was zeer strak georganiseerd en in een kleine 2 uur was het al weer afgelopen. 

Twee weken geleden zondag, zijn Pieter en ik naar Shanghai getrokken. Hij moest er de hele week voor werk zijn en ik mocht mee. Juij! Ik had maandag en dinsdag afgesproken met andere Belgen. Het weer was goed en het gezelschap leuk! Het kon dus niet beter :) .

Woensdag ochtend was ik naar Wuxi teruggekeerd want het was tijd voor NITS. Elke woensdag doe ik vrijwilligerswerk in de ‘Nanchang Intelligence Training School’. Dit is een school en internaat voor gehandicapte kinderen of kinderen zonder ouders. We leren hen al spelend Engels aan. Het is een zeer dankbare tijdsbesteding  Vandaag is het thema Halloween dus zullen we veel knutselen!

Zaterdag hebben we een trial class gegeven. We zijn hier bezig met de opstart van een weekend klasje voor Chinese kinderen die Engels willen leren. Zo kunnen ouders zien wie we zijn en hoe we het aanpakken. We starten nu dus met klasjes op zaterdag namiddag voor Chinese kinderen. Ik geef nu op zaterdag en zondag les.

Gisteren ben ik naar een chinese kookles geweest. We hebben er 2 soorten gerechten leren maken en hebben erna een uitgebreide lunch gekregen. En marketing gewijs kregen we ook allemaal een certificaat, hahaha :D

Water bamboo in een lekker sausje en een chinees soepje met visjes:

Morgen hebben we belangrijk bezoek! De familie komt langs en we gaan rondtrekken. We kijken er naar uit!

Ps: wie heeft er problemen met de breedte van onze blog? Op bepaalde pc’s is de blog zo breed als de zin terwijl op andere dit geen probleem is. En kent iemand een oplossing hiervoor? 

Groetjes,

Hanne

30-10-2013 om 15:10 geschreven door Hanne & Pieter  

We wonen hier nu enkele maanden en vinden het hier zalig. Noch Pieter noch ik hadden een cultuurshock toen we verhuisden. Ja, ze leven hier anders, maar verschillende gewoonten heb je overal, ook in ons kleine België. De cultuur, het eten, hun gebruiken, …. elke dag ontdekken we wel iets nieuws.

Na enkele maanden in China gewoond te hebben, kunnen we ondertussen ook al meer ‘fun’ facts meegeven. Typische dingen die in België niet allemaal zo bekend zijn en ons verblijf hier zeker verrijkender maken verrijken !

Wat mij persoonlijk echt op valt is hun voorsteekgedrag. Ondanks dat mensen hier altijd vriendelijk zijn, is het perfect normaal om voor te steken in een rij of voor iemand in te schieten in het verkeer. Niemand zal raar opkijken of kwaad worden, laat staan agressie tonen zoals bij ons wel eens gebeurd.

Het verkeer is hier een enorme chaos en van verkeersregels is weinig sprake. Voorsteken, elkaar de pas af snijden, over het fietspad rijden, geen gordels in de auto’s, met 4 op 1 e-bike: het is allemaal doodnormaal! Het voortdurend claxonneren draagt natuurlijk ook bij aan dat enorme ‘zen’ gevoel zodra je buiten komt ;-). Taxichauffeurs zijn dan vaak ook meer racepiloot dan iets anders.

De wegen lijken op het eerste zicht vrij westers. Tot dat je goed kijkt. Soms ‘loopt’ een 3baans vak over in een 2baans vlak na de stoplichten. Het 3^e vak is dan plots een vak voor de andere richting. Maar het overlopen is niet zoals wij het kennen. Het stopt gewoon, punt. De wegen zijn ook niet gemaakt om regenwater vlot af te voeren. Toen we in volle zomer enkele buien hadden, stond ik meermaals tot mijn enkels in het water. Met teenslippers allemaal geen probleem, voor de winter wacht ik nog bang ik af .

Iets wat taxichauffeurs typeert zijn lange duimnagels. Veel mensen laten een van hun duimnagels zo lang mogelijk groeien zodat hun omgeving weet dat zij geen handenarbeid moeten uitvoeren. Deze nagel kan gemakkelijk langer dan 5 cm zijn!

Als trend hoort hier ook het ‘wit’ zijn bij. Het betekent dat ze niet op het veld in de zon moeten werken. Dit uit zich in allerlei absurde praktische oplossingen (de smeerproducten nu even niet aangehaald). Zo worden er extra mouwen aangedaan om te zon te blokkeren. Denk aan: beenwarmers voor de armen. Bovendien worden de ramen in de auto’s bedekt met verschillende materialen, gaande van getinte plastic folie en handdoeken tot T-shirts en aluminiumhoezen. Hierbij vergeten ze het raam van de chauffeur niet waardoor hij soms een handdoek naast zich heeft wapperen die hij aan de kant moet schuiven om links te kijken.

Een typisch kenmerk voor Chinese kinderen zijn hun outfits. We spreken nu niet over mooie traditionele klederdracht maar over kledij met een gat in. Ook wel gekend als kaidangku of splitpants. Pampers kennen ze hier nog niet zo lang en ingeburgerd zijn deze al helemaal niet. Het is een nieuw westers product, duur en slecht voor het milieu (alhoewel ik me afvraag of dat laatste een echt bezwaar zou zijn hier in China). Kleine kinderen dragen dus broekjes waar er een zeer groot gat in zit zodat de billen bloot zijn. Zo zie je dus kleine kinderen, al dan niet ‘potty trained’, rondlopen met hun billen bloot. Hierdoor kunnen ze hun behoefte doen waar en wanneer ze willen. Gelukkig zie je ook ouders die hun kinderen boven een vuilbak houden om ze zo te laten plassen.

De allerjongsten die dragen dit niet. Ze dragen gewoon niets behalve een bloesje. En de plaats waar wij deze kinderen, met of zonder broekje, het meeste tegenkomen: de supermarkt. Naast het feit dat ’s avonds zeer veel mensen in pyjama rondlopen en dus zo ook naar de supermarkt gaan komen we dus ook veel halfnaakte baby’s tegen die in de armen van mama liggen of die in de winkelkar zitten. Deze mama’s raken uiteraard ook de groenten, de kar die jij nu gebruikt, alles wat je tegenkomt, … aan. Als je dus ooit in China bent en iets op de grond laat vallen, of op de tafel, of in de taxi, of eender waar: de 5 seconden regel is NIET van toepassing :D!

Hygiëne is hier naar mijn mening een dubbel iets. Langs een kant kijken ze dus naar niets en is hygiëne onbestaande maar langs de andere kant dragen mensen dus wel een mondmasker als ze ziek zijn om zo anderen niet te besmetten.

Om verder te gaan in het domein van hygiëne hebben we het even over Chinese wc’s. Chinese wc’s zijn niet zoals de westerse wc’s die wij gewoon zijn. Het is een gat in de grond en niets meer. Zelfs in nieuwe en moderne treinstations, restaurants, chique shopping centra. En overal stinken ze! Toiletpapier is zelden aanwezig net zoals een deurslot. En als het laatste dan toch aanwezig is, betekent een groen plaatje NIET dat er zich niemand achter de deur bevindt .

Gratis spullen (zoals wc papier, rietjes en servetten, …) zijn zelden verkrijgbaar zoals wij het gewend zijn in België. Als je in een keten zou gaan eten, krijg je het als je besteld hebt. Het is hier namelijk normaal om zulke gratis spullen in bulk hoeveelheden mee naar huis te nemen.

In de Ikea doet de kinderafdeling dienst als daycare, de zetelafdeling als social get together en de beddenafdeling als dut-plaats. Alhoewel men van heel de winkel gebruik maakt om te dutten. Mensen babbelen er rustig bij en zien de Ikea meer als een place to be dan een winkel waar ze spullen kunnen kopen (http://www.froot.nl/posttype/froot/even-uitrusten-in-een-chinese-ikea/ en http://www.scmp.com/news/china/article/1300942/ikea-last-cracks-china-market-success-has-meant-adapting-local-ways?page=all). Ook in de normale supermarkt doet de boekensectie dienst als een echte bibliotheek en zitten chinezen rustig alle boeken te lezen.

Er is hier ook nauwelijks of geen criminaliteit. In de shoppingcenters blijven de standjes die tussen de winkels staan, gewoon ‘open’. Hun producten worden niet afgeschermd. Bij ons in België zo zou een winkeltje volledig leeggeroofd worden, gewoon omdat het kan.

Wat overigens ook doodnormaal is, is het spugen/rochelen. Op de meest onverwachte momenten staat er een Chinees naast je die naar hartenlust rochelt en vervolgens iets richting grond spuugt. In Hong Kong werd dit daarentegen beboet.

Een ander fenomeen zijn de dutjes. Chinezen dutten dus echt overal. Op hun werk, in hun eigen zaak, na het eten, op straat, op andere openbare plaatsen, in de Ikea, …. Misschien daarom dat ze ook allemaal zo jong lijken! Chinezen hebben duidelijk het geheim voor eeuwige jeugdigheid. Ze lijken steevast enkele jaren jonger dan ze daadwerkelijk zijn. Bovendien moet je er ook rekening mee houden dat Chinezen vaak zeggen dat ze 25 zijn terwijl ze 24 zijn. Ze tellen namelijk de 9 maanden voor de geboorte ook mee als een levensjaar.

Wat hen ook typeert is dat ze altijd een thermosfles bij hebben met thee. Taxi’s zijn dan ook standaard voorzien van een thermoshouder.

Om verder te gaan met het drankenthema komen we uit bij gratis drank. Als je op restaurant gaat, krijg je standaard gratis water en/of thee. Je moet hier niet voor vragen, het wordt automatisch gegeven en telkens weer bijgevuld. In België verdienen ze net veel aan de drank omdat de personeelskosten daarvoor laag zijn. Hier zijn personeelskosten nihil voor alles.

Je wordt dan ook overal opgewacht door té veel personeel. Als de job efficiënt uitgevoerd kan worden met 2 personen, dan staan er zeker 4 of meer.

Personeel geeft alles met twee handen. Dit is een teken van nederigheid en respect. Hier in China hebben ze typische gebruiken voor alles en heeft elk teken wel een betekenis. De meeste symbolen betekenen op een of andere manier ‘veel geld’, want dat is hier de definitie van geluk.

Op dé Chinese website Taobao (een website waar je ALLES op kan vinden) wordt het verschil met ons echt duidelijk. Zo is een gebruiker met een groene rating een slechte handelaar terwijl rood weergeeft dat hij/zij betrouwbaar is.

Zo zijn nummers ook zeer belangrijk. Het nummer 6 is een goed nummer en 666 is dan ook zéér goed terwijl dat bij ons net het omgekeerde symboliseert. 8 en 9 zijn ook zeer waardevol in hun cultuur. Dit omdat men 8 uitspreekt als ‘ba’ en dit dicht ligt bij ‘fa’ wat ‘to make a fortune’ betekent. Het gaat zelfs zo ver dat men aanzienlijk meer betaalt voor telefoonnummers met 8’en erin. Op trouwfeesten zal de uitnodiging vaak 18:28 aangeven als aanvangsuur. Net het omgekeerde geldt voor nummer 4. Men zal geen huis- of telefoonnummer met een 4 erin aanvaarden. In sommige hotels is er zelfs geen 4^e en/of 14^e verdieping.

Ze hebben ook feestdagen zoals bij ons. Het grote verschil is dat men hier in de weekends moet werken om deze feestdagen te compenseren.

Een andere eigenaardigheid is hier het systeem van dokters en de voorgeschreven medicatie. Een dokter verdient hier namelijk een percentage op de medicatie die hij voorschrijft. Dit uit zich dus in bergen medicatie voor een simpel kwaaltje.

Er zijn ook enkele dingen die voor ons typisch chinees zijn: zoals vuurwerk, lichtgevende dingen, made in China ‘brol’, eten van bij de chinees, …

We kunnen bevestigen dat vuurwerk hier een belangrijk iets is. Op de meest onmogelijke momenten van de dag wordt er hier ergens wel vuurwerk in de lucht geschoten, dit om kwade geesten buiten te houden. Zondagochtend 08:00u? Check!

En het typisch chinees speelgoed dat zich kenmerkt door de vele lichtjes en de korte levensduur? Dat is standaard speelgoed hier. Chinezen houden van lichtjes en het liefst in alle mogelijke kleuren. Alles, gaande van gebouwen tot cultureel erfgoed, wordt hier verlicht met flikkerende, van kleur veranderende, lichtjes.

En ja hoor, hier iets in een fatsoenlijke supermarkt kopen is geen garantie dat het werkt. De spullen blijven ‘made in China’ . Zo kochten we bijvoorbeeld een perforator waarvan slechts 1 beentje perforeerde. Geen uitzondering, believe me.

En zoals velen ons al gevraagd hebben, het eten van de chinees bij ons is niet te vergelijken met het Chinese eten hier. Enkel de gebakken rijst komt ongeveer overeen .

Zo, nu zijn jullie al wat meer ondergedompeld in de Chinese cultuur.

Groetjes,

Hanne

19-10-2013 om 00:00 geschreven door Hanne & Pieter  

1 oktober is de nationale feestdag in China! Van dit vrije moment hebben we gebruikt gemaakt om Hongkong en Macau te bezoeken in het zuiden van China. De trip begon in Macau.

Macau was tot 1999 een kolonie van Portugal. Dit was duidelijk zichtbaar in het straatbeeld, er hing echt een zuiderse sfeer. Zo werd nog er steeds veel in het Portugees geschreven, zo ook alle straatnamen.

We hebben de 338 meter hoge ‘Macau tower’ bezocht. Een prachtig zicht over de stad was niet het enige wat de toren te bieden had. Het is namelijk ook de hoogste bungeejump ter wereld! Dit heb ik ondanks het aandringen van Hanne toch aan mij voorbij laten gaan!

Macau staat ook bekend als het ‘Las Vegas van Azië’. Gokken is immers in de rest van China verboden. Ondanks dat Macau niet echt te vergelijken is met Las Vegas zijn de casino’s toch echt een doolhof, zo groot! The Venetian is het grootste casino van de wereld (980.000m²). Binnen zijn er zelfs kanalen waar je met een Italiaanse (!) gondelier kan varen! Indien er toch mensen zijn die met winst buiten zouden komen, zijn er onmiddellijk aan de uitgang voldoende onbetaalbare shops voorzien! De hotels/casino’s zijn als het ware luxueuze shoppingcenters.

Vanaf Macau is het een uur varen met de ferry tot Hong Kong. De verwachtingen voor Hong Kong waren hoog maar werden volledig ingelost ondanks het tegenvallende weer de eerste dagen. Hong Kong bestaat uit een groep eilanden met een heuvelachtig landschap. Dit was recent dan weer een Britse kolonie, hierdoor spreekt bijna iedereen, taxi chauffeur inclusief, Engels. Toch wel gemakkelijk, want met onze (beperkte) kennis van het Mandarijn kunnen we niet terecht in Hong Kong waar Kantonees wordt gesproken.

De skyline van Hong Kong is echt prachtig, vooral ’s avonds wanneer alles verlicht is! Dit is vanuit verschillende hoeken te bewonderen. Onder andere vanop de vele rooftopbars, waaronder ook de hoogste ter wereld: Ozone (op 488m). We hebben ook de peak bezocht, een berg net achter de stad. Deze peak geeft een mooi uitzicht over de stad. Aan de andere zijde van de berg is het zeer rustig en liggen stranden en kleine haventjes! De laatste dag was het net voor de middag al 31°C, een zalige combinatie met de stranden en haventjes.

Over heel de stad liggen shopping centers verspreidt, het is namelijk door het tax regime uiterst interessant voor mainland Chinezen om te komen shoppen in Hongkong.

Zondag vertrek Hanne voor een weekje naar België. Ik moet op zaterdag gaan werken om de feestdagen in te halen, zo gaat dat in China. Op donderdag een feestdag, op vrijdag de brug maken maar wel op zondag gaan werken om deze terug in te halen….

Groetjes,

Pieter

04-10-2013 om 11:50 geschreven door Hanne & Pieter