|
Hoi!
Op
algemene vraag even een update uit het verre China.
Na
een 13u lange reis was ik dan eindelijk aangekomen in Shanghai waar Pieter mij met
zijn eeuwige glimlach stond op te wachten. De chauffeur zette ons, na een
tussenstop aan de andere luchthaven van Shanghai en een paar files later, af
aan ons hotel/appartement.
We
hebben absoluut niets te klagen! Het appartement is zeer degelijk en verzorgd
maar niet al te groot naar Europese normen. We mogen s morgens gaan ontbijten
op de derde verdieping en dagelijks wordt de kamer op orde gebracht (nieuwe handdoeken, poetsen, ... ). De airco houdt het appartement koel (thank god!) en de
tiende verdieping zorgt voor een leuk uitzicht.
Bovendien
hebben we een zwembad en een fitness tot onze beschikking. Het zwembad is écht
zalig. De temperaturen lopen door de dag nogal hoog op en de luchtvochtigheid
maakt het allemaal net nog wat warmer. Het zwembad is dan ook een welgekomen
verfrissing. Raar maar waar: hier in China is een zwembad een raar gegeven.
Weinig Chinezen kunnen zwemmen en daardoor zijn er ook maar weinig publieke
zwembaden, of net omgekeerd uiteraard.
Zodra
wij Europeanen zon zien, vindt je ons in volle zon terug. Hier doen ze er net
alles aan om zo wit mogelijk te blijven. Ze mijden de zon enorm, wandelen rond
met paraplus, gebruiken whitening producten,
Velen
vragen zich natuurlijk af wat ik hier ganse dagen doe. Wel, de eerste dag was
vrij snel om door het uitpakken, douchen en eten. De dag erna heb ik gevuld met
slapen tot 16:00. Wat was dat nodig! Ik had tijdens de vlucht naar China
slechts twee uurtjes kunnen slapen ondanks mijn twee slaappillen. Te kleine
beenruimte en een vliegtuigkarretje dat twee keer over mijn voet reed (dankzij
de te kleine beenruimte) deden me niet veel goed. Gelukkig ben ik nu goed
bijgeslapen en klaar om Wuxi te verkennen!
Zondag
zijn we gaan winkelen in de Ikea en Decathlon om het appartement wat verder aan
te kleden en ons te voorzien van wat sportmateriaal.
Vandaag
moest ik op medische controle om mijn visum aan te vragen. Momenteel ben ik hier
namelijk met een reisvisum wat betekent dat ik binnen de zestig dagen het land
weer uit moet. De medische controle was een grappig gebeuren. Ik moest van
kamertje naar kamertje waar telkens iemand anders iets moest controleren. De
eerste verpleegster wilde bloedtrekken, wil het niet dat mijn aders meestal
onvindbaar zijn. Na wat Chinees gebrabbel vloog er dan toch een
naald in mijn arm. Dikke chance was duidelijk van haar gezicht af te lezen.
Na wat standaard onderzoeken, een x-ray en een ultrasound moest ik naar een
ouder vrouwtje dat absoluut geen woord Engels sprak. Met een stethoscoop
luisterde ze even (over mijn kleren heen?) naar mijn longen waarna ze op mijn
rug sloeg en vroeg of ik pajn (pain) had. Toen ik No zei keek ze me stomverbaasd
en bezorgd aan waarop ik dan maar vriendelijk lachte en braaf OK gebaarde, net
zoals bij alle daaropvolgende vragen. Vervolgens moest ik enkele oefeningen
doen die ze me in het Chinees trachtte uit te leggen. Hilariteit alom!
In de namiddag heb ik braaf, zoals het een expat-vriendinnetje betaamt, de was gedaan, gestreken en hier opgeruimd. Hahaha  . We zijn daarnet iets met Pieter zijn collega's gaan eten. Zeer gezellige en grappige kerels! Nu zijn ze allemaal terug naar A.C. voor een telco met Amerika (20:30). Werkendag, jawel!
Wuxi
is, voor zover ik de stad ken, een aangename stad. Over het algemeen zijn de
mensen veel vriendelijker en groter (hahaha) dan verwacht. Bovendien is de stad
ook veel netter dan we verwacht hadden. Het verkeer is echter alles wat ik
verwacht had :d. Alles wat we in België ooit geleerd hebben mag je hier
overboord gooien. Het is de wet van de sterkste en dat betekent dat
vrachtwagens en bussen voorgaan op autos en de e-bikes (die je niet hoort
rijden want ze zijn elektrisch). Ohja, ik zou de voetgangers nog vergeten. Wel,
wij hebben hier niet veel rechten. Gelukkig maken alle weggebruikers duidelijk
dat ze eraan komen door enorm veel te claxonneren. Je krijgt er op den duur
hoofdpijn van :). Nu snap ik ook echt waarom wij niet met de auto of e-bike mogen rijden.
Bovendien had ik ook verwacht enorm veel op de foto te
moeten, maar dat is tot nu toe (hout vasthouden) nog niet voorgevallen. Ik word
echter wel enorm veel aangestaard en nagewezen. Een enkeling, voornamelijk
kinderen, komt even een praatje slaan. Maar verder dan Hi, nice to
meet you, how are you doing, my name is John, I will see you later geraken de meeste gesprekken niet.
Momenteel
heb ik dus nog geen job maar daar zal zeker en vast verandering ik komen. Ik
kan gewoon niet lang stilzitten. Komende dagen heb ik nog genoeg werk maar
daarna ga ik zeker op zoek. Via internet verloopt dit niet zo vlot
aangezien het meeste in het chinees gepost wordt en ze je toch gezien moeten
hebben. Ik ben van plan om naar hotels te gaan en me er voor te stellen. Het operationele
management zie ik wel zitten en een Europese kop is blijkbaar op veel
plaatsen gewenst.
Zo,
dat was het voorlopig dan,
Ik
houd jullie nog op de hoogte,
Doei!
X
Hanne
Ohja:
mijn Belgisch nummer werkt hier niet
02-07-2013 om 00:00
geschreven door Hanne & Pieter 
|
en 
