Nu je daar zo stil zit te dromen met je handen in je schoot dwars door alles heen kijkend vraag ik me af wat er door je hoofd flitst welke voorbije tijden of toekomst Zal je morgen van me houden of zal je het als een dwang aanvoelen wanneer het kind in je ouders nodig heeft
GRATIE
Slapen gaan
Als het avondvallen het licht heeft verdrongen en ' t scharnier weer kraken wil een lichaam zoekt zijn rust mijn ogen worden moe denkend vaarwel dag
GRATIE
Greenpeace
Ergens in een land lag een zeehondje aan het strand en dan...... angstige zwarte ogen weemoedig, nutteloos hulpgeroep ijzeren vogel ga weg een........schot rood kleurt het lichaam hulpgeroep gesmoord kapot, door een mensenschot
Als ik jou kende, jonger dan je bent Zou ik zeggen, snij je lange lokken weg Laat je wildheid sterven, in een waterspiegel van glas. Breek het nooit, want wat je ziet is een model.
GRATIE
Samen
In de zwoele schemering met de kriebels in je buik, toen ik stil onder je lag en je warmte door me ging stroomde men bloed plots sneller het jouwe plots niet meer Ik schrok omdat het eens romantisch begon Het mes zal ik morgen samen met je foto's en gedichten achter in de tuin begraven 'k zal me haasten dan ben ik vlug terug en jij bij mij voor altijd
De nostalgie heeft de intigratie overstemd Het fenomeen is in rook opgegaan De diepe teleurstelling, van het toch zo moeilijk samenzijn Wie wil kan het spel winnen De diepe waanzin van de utopie om toch verder te gaan Een manifestatie van een open wonde Wie wil mag mij doden, vergeet echter niet dat de dood mij niet kan scheiden
GRATIE 22/04/1991
De bokaal
In de grote mahonie houtenkast staat achter een venster de bokaal vol onvervulbare dromen en mysteries een kind amper drie staat voor het glas kijkt maar, ziet zichzelf niet weerspiegelt is ineens een mensenleven ouder weet niet waarom en huilt want met de leeftijd zijn ook de bloemen vergaan waarvoor de bokaal moest dienen die nu onherroepelijk gebroken is....
