Hallo Vandaag onze laatste dag in Ambato. Ik ben eerst nog even langs de dokter gegaan hier voor een kleine check-up. Hij zei dat alles wel in orde zou komen, maar heeft toch zijn nummer gegeven zodat ik eventueel nog kan bellen. Dat heeft mij overigens niets gekost, terwijl je bij ons zelfs voor een voorschrift moet betalen. Daarna nog even naar de winkel geweest en vervolgens naar de spaanse les. Ook onze laatste 3 uur. Verstaan lukt wel als ze niet te snel spreken, praten is dikwijls maar met horten en stoten, maar dat betert zeker wel de komende weken. Deze avond dan voor de laatste keer gegeten in de choco banana bij suzanna (dos pizza por favor) en dan opeens de ingeving gekregen om nog eens naar de vulkaan te gaan kijken. 3 kwartier achter in de pick-up kou zitten lijden, maar het was de moeite waard. Het was een heldere hemel en we konden de lava er zien uitspuiten. Achter de vulkaan was er een onweer aan de gang. Echt een geweldig schouwspel. Ook het geluid van de vulkaan was duidelijk hoorbaar. Echt iets om nooit te vergeten. De weg terug was mogelijk nog kouder en ik ben blij dat ik nu in mijn bed lig. Het is al 1u en ik moet er om 7 u al terug uit... We hebben namelijk morgen een bus om 8. 30 hier in Amabato. Hopelijk kunnen we op die reis van 5 uur wat bijslapen.
We hebben net Jaime nog gezien. Dat is de man van Suzanna. Hij is loods in de haven van Esmeraldas en is nu voor het weekend thuis. Hij zal ons morgen naar de bus terminal brengen.
Ik ga het hier wel missen in Ambato. Suzanna was zo vriendelijk voor ons, we werden goed ontvangen en ze deed alles om ons thuis te doen voelen. We hebben de Belgische chocolade en koekjes afgegeven die we bijhadden voor haar. Ze was er zeer blij mee.
Net nog afscheid genomen van de meisjes. We gaan ze nog wel terug zien als we naar carnaval in Ambato komen, of als zij naar Tena komen.
Morgen een nieuwe start van een nieuw avontuur... in de orientes! Ik doen mijn best om zo snel mogelijk iets te posten!
Ik hoop dat we goeie foto's hebben van de vulkaan, maar ik denk dat ze wat donker zullen zijn.
De terugweg van de megamaxi (the shopping mall) hebben we eens voor een deel te voet gedaan. We hebben deze foto gemaakt vanop een voetgangersbrug over de straat. De megamaxi bevindt zich achter ons en "El centro de Ambato" bevindt zich recht voor ons. Naar beneden dus. Ambato ligt dus net zoals Quito tussen de bergen en de kern ligt redelijk laag. De weg naar de Megamaxi lijkt een beetje op de Boomsesteenweg, vol garages, grote en kleine winkels met auto-onderdelen, ijzerhandelaars, opslagruimtes en vooral veeeel verkeer.
Toen we terugkwamen van onze trip naar de winkels hebben we wat uitgerust op ons terras, tot het echt wel ondraagelijk werd in de zon.
Vandaag heb ik ook even gebeld met het thuisfront, maar de lijn was niet zo goed. Vanaf zaterdag zijn we in Tena en daar hebben we telefoon in ons huis. Hopelijk met een goeie lijn, zodat we af en toe kunnen gebeld worden. De tweede foto is een uitzichtje van op het dakterras met stralend weer.
Hola! Auto's in Zuid-Amerika zijn iets anders dan bij ons. Zo zien we hier veel volkswagen Gol's. We dachten eerst dat het een grap was, maar het blijkt dus echt een bestaande auto te zijn. De budget auto van volkswagen speciaal voor zuid-amerika. Iets hoekiger, veel minder luxe voor veel minder geld. U ziet de lokale johnny hier dan ook met een uitgebouwde Gol rondrijden. Inclusief zonnewerende sticker bovenaan op de vooruit en een veel te groot eindstuk over de uitlaat geschoven. Om u te laten zien dat het geen grap is, een foto van de achterkant van een gol.
Nog gespot op de straat: een overzichtje van wat de chauffeur zoal aangereden heeft. U ziet respectievelijk 8 agenten, 1 bejaarde, 2 auto's en 3 moto's. Aan de deuken op de auto kunnen we er bijna zeker van zijn dat het in de buurt komt...
Alles is in orde nu. Mijn koffer is nu ook terug bij mij en behalve dat de douane ze wel wat overhoop heeft gehaald lijkt het erop dat alles er nog in zit. Wel jammer dat we nog heel de stad moesten doorkruisen om ze te gaan afhalen. Ze hadden ze meegegeven met een bus en ze afgedropt in het busstation. De zus van Arturo, Solee, heeft me er naartoe gebracht. Het was wel gek om met haar mee te rijden. Ze belt heel de tijd in de wagen, en ik kan u verzekeren dat je in dit verkeer wel steeds je volledige aandacht nodig hebt.
Zo meteen gaan we naar het shoppingcenter om nog wat spullen te halen. We moeten ook nog ergens een machette zien te vinden. Arturo zei ons dat ze hier aanzienlijk goedkoper zijn dan in Tena of in heel de Orientes. Hier kosten ze 4 dollar of zo, echt geen geld eigenlijk. Gistereavond hebben we eigenlijk niet veel meer gedaan. We hebben beneden bij Suzanna in het restaurant gegeten en daarna begon het zo te regenen dat we maar binnen gebleven zijn. Gelukkig schijnt vandaag de zon als nooit tevoren en kunnen we de namiddag op ons dakterras doorbrengen.
Ja u leest het goed, ik ben naar de dokter geweest. Mijn teennagel waar ik in september aan geopereerd ben is terug ontstoken, met veel pijn tot gevolg. Ik ben dus naar de dokter geweest met Suzanna en die heeft onder plaatselijke verdoving het onstoken gedeelte weggebrand of zo... Het toestel leek op een soldeerbout. Ik heb afgesproken dat ik vrijdag (één dag voor ons vertrek naar Tena) naar hem ga om het nog eens te laten nakijken.
Gisteren onze eerste les spaans gekregen. Het is echt wel aan een hels tempo en 3 uur lang met een korte pauze. Redelijk vermoeiend wel, maar we leren wel wat bij. Na de spaanse les zijn we iets gaan eten in het internet café. Eindelijk eens een gewoon broodje kunnen eten, na al de fast-food junk. We zijn ook de vrouw tegengekome die ons gewaarschuwd heeft voor de gevaarlijke buurten. We hebben om 2 uur met haar afgesproken. Ze gaat ons de beste plekjes van de stad laten zien.
De foto hiernaast is een uitzicht over de stad Ambato vanop de berg waar we beter niet komen... :)
Gisteren zijn we naar het shoppingcenter geweest hier. Het kon zo uit Amerika geplukt zijn. Zeer modern, veel winkels en grootwarenhuizen, een bioscoopcomplex en veeeeel fastfood restaurants. Taco Bell, Kentucky fried chicken, burger king,... you name it. Ik kan nu al geen fast-food meer zien. Wel ben ik wat kleren gaan kopen omdat mijn koffer nog steeds niet hier is. Normaal wordt ze morgen geleverd hier in Ambato. Maar morgen is hier blijkbaar het antwoord op alles. Ze zullen het altijd morgen wel doen... Na the shopping mall zijn we naar een parade gaan kijken ter ere van driekoningen. Veel aandacht voor folklore in de stoet en er liepen zelfs meisjes met een echte alligator en boa mee. Ik hoop dat ik daar goede foto's van heb. In het shoppingcenter zijn we daarna iets gaan eten. We wilden wel eens echt typisch ecuadoriaans eten proberen. Calamaris, frieten en salade met tomaten... Ik vond het wel ok, maar echt ecuadoriaans leek het mij niet, maar kom.
's avonds nog even snel samen met Arturo een brief opgesteld om naar de vriendelijke mensen van Delta Airlines te sturen zodat ze mijn koffer komen brengen, en dan zijn we naar de vulkaan gereden. De vulkaan is op dit moment "code rocho" dus in code rood. Zeer actief dus en er komt constant een dikke rookluim uit. Jammer genoeg was het te bewolkt om echt de lava te zien kolken, maar we gaan nog wel eens terug.
Arturo is vandaag terug naar Quito gereden om verder te werken aan zijn thesis. Over 12 dagen zitten zijn studies erop en komt hij ons bezoeken in Ayapata in Tena.
Zo meteen hebben we onze eerste Spaanse les hier. Ik hoop dat mijn spaans snel wat beter zal worden, want de mensen hier praten zeer snel...
Na onze eerste kennismaking met de spaanse lerares zijn we even de stad ingegaan. Gewoon wat rondgedwaald en een marktje gaan bezoeken. Wat opvalt is dat je enkel de authentieke bevolking hier ziet. De meeste andere Ecuadorianen (die ook lichter zijn van huidskleur) zijn meer genijgd om naar de shopping centra te gaan. Boven op een van de bergen rond Ambato zijn we ook een kijkje gaan nemen. Daar hadden we een mooi uitzicht over de stad en over de markt. Enkele foto's daar genomen en terug naar beneden gekomen. Beneden worden we aangespoken door 2 vrouwen die vragen of we engels praten. Ze hebben ons gezegd dat we in deze buurt beter niet meer komen wegens te gevaarlijk. Twee duitse vrienden van haar waren er beroofd. Gelukkig waren wij met z'n vieren altijd samen. Daarna hebben we aan Suzanna gevraagd waar we vooral niet moeten komen. Zo meteen is het Spaanse les van 16 tot 19 u.