Door de vele vluchten, vetragingen, omleidingen... lijken we de tel even kwijt. Maandagavond nemen we de vlucht van JFK New York naar Madrid. We krijgen een heel mooi, groot, nieuw vliegtuig. Tijdens het taxiën naar de startbaan hebben we nog een prachtig uitzicht op de skyline van New York in het donker. In de lichtjes onderscheiden we de Empire State Building, de Chrysler Building en de Brooklyn Bridge. Wat een mooi afscheid.
's Ochtends zijn we in Madrid waar ons nog een aansluitende vlucht wacht naar Brussel. We zijn weer thuis, ons Amerikaanse avontuur is afgelopen.
wachten op de luchthaven in Las Vegas omdat we eigenlijk heel goed op tijd zijn wachten aan de gate tot we vertrekken wachten om te horen waar we nu eigenlijk een tussenlanding gaan maken Washington, straks Washington, later Washington, oh neen we landen over 10 minuten in Pitsburg of all places... wachten in het vliegtuig op de grond in Pitsburg wachten op de tankwagen voor het bijtanken wachten op het papierwerk op weer op te stijgen wachten in de vliegtuigfile om weer op te stijgen wachten terwijl het vliegtuig toertjes rond New York maakt wachten op de tarmac als we op de grond staan wachten aan de gate tot iedereen eruit mag wachten om de bagageclaim te doen en dan wachten in het kwadraat tot de valiezen van de band komen door al dat gewacht de shuttle naar ons hotel gemist en in principe wachten in de lange rij op een taxi maar door een meevallertje toch eerder een (valse) taxi gevonden wachten op de 'pizzaboy' al zal hij Indisch eten brengen
Kortom het was het dagje wel. Vandaag stond onze vlucht van Las Vegas naar New York op het programma. Om onze vlucht zeker niet te missen en nog te kunnen uitchecken en de huurwagen in te leveren stond de wekker op 4 uur Las Vegas-tijd. Alles liep vlot en we waren ruim op tijd in de luchthaven. Er leek geen vuiltje aan de lucht. Maar eens in de lucht hoorden we dat er een zware storm was boven New York waardoor we er niet zouden kunnen landen. We zouden afgeleid worden. Eerst spraken ze over Washington, het werd uiteindelijk Pitsburg (nog een staat voor ons lijstje). Er zou in principe snel even bijgetankt worden ( want we hadden er al een ferme omtoer opzitten) en dan doorgevlogen naar New York. Uiteindelijk zijn we na 21 uur plaatselijke tijd geland in New York terwijl we er rond een uur of vier hadden moeten zijn.
Het was op dat moment verschrikkelijk hard aan het regenen en de landing was ook nogal 'bumpy' verlopen door de storm. Door de regen was de tarmac aan het overstromen en konden de bagagebanden niet meer werken. We zaten dus voor uren vast te wachten op de valiezen. Uiteindelijk riepen ze om dat we moesten aanschuiven om ons te registreren zodat ze de valiezen zouden nabrengen. Dat hadden we gedaan, maar toen was het al na middernacht zodat we onze gratis hotelshuttle zowiezo hadden gemist. Intussen begon de bagageband weer te draaien zodat we dachten dat we net zo goed nog konden wachten om onze valies toch nog vast te krijgen? Het duurde uiteindelijk nog een uur voor we de valiezen hadden. Het was intussen bijna 1 uur 's nachts. Gelukkig zitten we nog op Las Vegas ritme zodat het aanvoelde als 10 uur 's avonds. In de wachtrij voor de taxi bood een 'illegale" taxi aan om ons te brengen. We zijn getig op het voorstel ingegaan en zitten nu zeven uur later dan verwacht, maar met al onze spullen, op onze hotelkamer. Eind goed al goed.
Dag 2 in Las Vegas begint loeiheet, zoals elke andere.
Tine heeft een heel Strip-scenario uitgedokterd dat begint met het zeer indrukwekkende leeuwenverblijf in MGM. Het zijn zeer mooie leeuwen, die blijkbaar met babyshampoo gewassen worden en gekamd worden. De leeuwenmanen zijn dan ook zeer indrukwekkend.
Via wat 'kleinere goden' belanden we ook in het fabuleuze Venetian. Super-de-luxe met echte kanalen, met echte gondels en zelfs zingende gondeliers.
Alweer chicken teryake voor de meisjes, al valt deze versie een beetje tegen.
De avond wordt besloten in Circus Circus waar er menig pluchen beest wordt gewonnen. We nemen nog de bus terug langs de glitterende lichtjes naar onze auto. En we maken nog een stop aan het wereldberoemde welkombord 'Fabulous Las Vegas'
De laatste etappe van onze reis is helaas aangebroken. We pakken onze koffers in Malibu en doorkruisen LA op weg naar Vegas. Een uur later zijn we door LA en wordt het landschap snel desolater. We rijden door de Mojave Desert. Ergens halverwegen, in Barstow, stoppen we om de inwendige mens te versterken. Zeer bizar in een voormalig treinstation zijn de treinen blijven staan en omgebouwd tot eetstandjes en eetzaaltjes. Het is er een drukte van belang, wat er zijn misschien geen treinen meer, maar o.a. de Greyhoundbussen houden er halt.
In de namiddag zijn we in Vegas. Het hotel - en meer nog beide zwembaden - zijn een echte meevaller. Tegen de avond trekken we naar de Strip om een eerste reeks hotels - casino's te verkennen.
Nog een dagje San Diego, nog een dagje strandplezier. Deze keer zetten we koers naar La Jolla. Een hele mooie buurt, met een hele mooie kustlijn. Heel rotsig en met tussendoor kleine inhammetjes met een strandje. We kiezen er eentje uit dat we op drie mensen na helemaal voor onszelf hebben. Eerst staan we nog wat aarzelend enkel met de voeten in het koude water van de Stille Oceaan, maar daar duiken we vrolijk in de koude en zeer sterke golven. Enkele zeehonden houden ons gezelschap op een meter of tien. Uiteindelijk vinden we deze dieren in de natur én binnen handbereik stukken interessanter dan een paar dieren in een bokaal in SeaWorld. Het is niet zo warm, maar achteraf blijken we allemaal toch aan de rode kant geworden te zijn. Morgen is dat mooi bruin, 'sun kissed' zoals Katy Perry zingt.
In de namiddag houden we nog even halt in - alweer een andere - shopping mall. Ja we gaan all the way voor de American Experience. We houden we van de food courts in die malls. Dat zijn verschillende eetstalletjes rond gezamenlijke tafeltjes. Iedereen kiest wat hij het liefst eet en iedereen kan toch samen aan een tafeltje. Lotte is intussen dol op Japanse kip, Tine gaat steevast voor een pasta en Basje kiest voor hotdog of de bekende kippenkoekjes (nuggets).
De dag wordt alweer afgesloten aan het zwembad, in de hottub deze keer.
Dag 2 in San Diego en we besluiten een deel van de immense kust te verkennen. Eerst is het schiereiland Coronado aan d ebeurt. Je kan erheen rijden via land, maar da's een zeer lange omweg daarom nemen we de hoge en lange verbindingsbrug met het platteland. Al vanop de brug hebben we een prachtig uitizhct om de skyline van San Diego en op de vele baaien. Het is twee jaar geleden, dus popelen we van ongeduld om te pootjebaden in de Pacific Ocean. We wandelen over het strand naar het adembenemende Hotel Del Corondo. Prachtig mooi, maar fors boven ons budget ;-(
We rijden weer naar het vasteland om een ander schiereiland met prachtige vergezichten te verkennen: Loma. Overal is de US Navy aanwezig. Ook hier. Het is hier de belangrijkste zeemachtbasis. Na Pearl Harbour werd alles hier gegroepeerd. Toevallig is het vandaag de 65ste verjaardag van de capitulatie van Japan in de Tweede Wereldoorlog. Het is dan ook vrij druk aan de vuurtoren en het national monument. Overal hangen ook Amerikaanse vlaggen (maar dat is eigenlijk altijd zo).
Geen dag zonder 'mol' (zo spreekt Basje de (shopping-)mall uit. We lopen er nog eens langs in eentje en gaan dan naar het hotel voor een late zwembeurt.
We volgen de I-8 die min of meer parallel loopt met de Mexicaanse grens. We zien de fel besproken grensmuur en de border control wagens. Er vliegt ook een helikopter. We moeten ook door enkele controleposten.
We merken het meteen als we San Diego naderen: dit is de zeer druk bevolkte Californische kust. Dit zijn we niet meer gewoon. We zijn gewoon om het landschap min of meer voor onszelf te hebben.
Het hotel ziet er mooi uit van ver met de tropische tuin en witte gebouwen. Van dicht is het toch niet helemaal hetzelfde.
We verkennen nog het gaslamp district bij valavond. Dat is erg gezellig en levendig.
We zijn in Phoenix. Hier gaan de temperaturen vlotjes over de 110 graden Farenheit (ruim boven de 40 graden). Als we bij het hotel komen (mooi maar minder mooi dan in Tucson) duiken we meteen het zwembad in. Ook hier, net als de vorige keer, lichtjes zout water.
Tegen de late namiddag rijden we naar Taliesin West, het zuiderse levensoord van Frank Lloyd Wright. Alleen mama neemt deel aan de adembenemdende rondleiding die ruim 2 uur duurt en de binnen- en buitenkant van het complex verkend. Je mag er zelfs in de beroemde stoelen zitten en krijgt er 'refreshments'. Absoluut een topper op deze reis.
Vandaag alweer een druk programma. Eerst naar Nogales, die stad grenst aan Mexico. We parkeren de auto aan de Amerikaanse kant en wippen even de grens over. Van de USA naar Mexico een fluitje van een cent. De Mexicaanse kant is niet erg aantrekkelijk. Opeengepakte smoezelige winkeltjes en zeer opdringerige verkopers. Eigenlijk geeft ons dat een slecht beeld van Mexico. We blijven er niet lang en steken weer de grens over. Niet alleen zijn de wachtrijen in de omgekeerde richting veel langer (van Mexico naar de USA), ook blijken we door onze elektronische ESTA-visa niet over een papier te beschikken dat we blijkbaar nodig hebben. We moeten even mee naar boven, maar daar maakt een vriendelijke agent alles in orde voor ons.
Dan zetten we koers naar Tombstone. We rijden door een heel verlaten maar mooi landschap. In Tombstone vond het veel verfilmde 'gunfight at OK Coral' plaats. Ze houden er voor de toeristen nog altijd verkleedpartijen. We drinken een cola (neen, geen bier plus whiskey zoals vele anderen doen) in een saloon van weleer. De serveuze mag dan al het kostuum dragen van toen, ze straalt toch niet meteen veel dynamiek uit. En dat geldt eigenlijk voor heel Tombstone. Op de terugweg naar de auto komen we nog een weirdo met een papegaai (Caesar) tegen. De papegaai zegt vrolijk Hello en mag op onze arm en nek.
Terug in Tucson eten we onze eerste In & Out - burger (yummie) en rijden we nog even naar de shoppingmall van gisteren om opnieuw een ijsje te 'tanken'.
Wakker in Tuscon. Om kwart voor tien is het al 42 graden warm. De voormiddag brengen we lekker lui aan het zwembad door. Tegen de middag gaan we Saguaro National Park verkennen. Het is een prachtig park met torenhoge saguaro-cactussen. Zeer indrukwekkend en ook zeer warm? Dit gaat in de richting van Death Valley-temperatuen.
In de loop van de namiddag zoeken we vertier in een gekoelde shopping mall. Lotte en Tine zijn eensluidend: als ze hier zouden wonen zouden ze met hun vriendinnen naar de shopping mall gaan. En is een hele leuke ijszaak waar je zelf je potje vult met zoveer ijs je wilt er dan extratjes op doet zoals fruit, chocolade, m&m's, sausen... Dan wordt je potje gewogen en betaal je zoveel als je hebt genomen. Een topper. Leuk om te doen en lekker om te eten. In de mall kopen we een stoere outfit voor Bas. Hij lijkt nu geen kleuter meer maar een stoere skater. Tine valt nog voor een wit truitje en een grijze. Die laatste is dan voor de winter, want hier is er niet meteen aanleiding om een trui aan te trekken.
Rond 8 uur 's avonds is het hier pikkedonker. We gaan in het donker nog even zwemmen (Bas, mama en papa) en fitnessen (Lotte en Tine).
