Zoals we gisteren planden, gingen we vandaag rondom Orust fietsen. Ik had gisteren al ergens een fietsbordje gezien, maar kon ze vandaag moeilijk vinden, wellicht omdat ze nogal versleten waren, zo viel me achteraf op. Spijtig, want bordjes volgen is véél gemakkelijker dan kaart lezen.... We zijn ook even de groeten van onze zeilburen gaan overmaken aan hun nieuwe zweedse kennissen, die ze pas ontmoet hebben (de Nederlanders, die ondertussen Zweed zijn geworden, kochten onlangs eenzelfde boot als J&J en zo hebben ze mekaar leren kennen). Ze wonen op een idyllisch plekje, super rustig en met hun boot quasi in hun achtertuin, bofferds !
Wat hier natuurlijk heel erg opvalt is dat de Volvo de meest verkochte auto is, wellicht omdat Goteborg hier op een boogscheut vandaan ligt, maar ook omdat het nu eenmaal een Zweeds merk is. Maar erg frappant is de grote hoeveelheid rode auto's ! Een kleur die bij ons helemaal niet zo gekozen wordt.... soit, ik ben weer helemaal bij met de laatste nieuwe modellen van Volvo, maar ook met het assortiment aan kleuren want je ziet er hier rijden in kleuren die bij ons blijkbaar niet populair zijn....
Trouwens: in Noorwegen was de Volkswagen Transporter, in al zijn vormen en uitvoeringen, de meest voorkomende 'auto'. Vonden wij prima !
Morgen nog een tripje meer zuidwaarts, ongeveer 350 km om dan overmorgen de overzetboot te nemen van Trelleborg naar Sassnitz, in Duitsland, aan de Poolse grens....
Wat was me dat een nacht ! Eddy had het eigenlijk al onmiddellijk in de smiezen ,maar ik probeerde wat te 'temperen' . De mevrouw van de camping vlak bij de Zweedse grens had ons een plekje gegeven tussen de 'vaste bewoners', ge-weet-wel, dat zijn van die kampeerders die aan hun caravan een heel tuinhuis bouwen, met terras, geraniums en tuinkabouters (allee, bij wijze van spreken, he!). Meestal liggen die op een apart terrein en daar zijn goede redenen voor! En die kennen mekaar allemaal en die komen dus ook bij mekaar pinten pakken.... En daar lagen wij tussen, van een cultuurshock gesproken! Wij kwamen uit een wereld waarvan we dachten dat die voor 'ons' alleen was, stilte, rust, alleen uw eigen ademhaling horen 's nachts .... ! En nu opeens moesten wij vaststellen dat 's nachts om 1 uur nog bier uit andere caravannen werd aangesleept en dat de vrouwen alsmaar luider begonnen giechelen enz.... We zijn het dus afgebold, gewoon om 1 uur 's nachts pootjes vd caravan terug ingedraaid, ingepakt en wegwezen, niemand die daar raar van opkeek hoor, vreemde Belgen !! We zijn dan weggereden en hebben ons geparkeerd op een picknickplekje langs de weg. Toch ook daar niet rustig geslapen : op de grens van het goedkope 'alcohol'-zweden en het dure Noorwegen, waren er wel wat toeterende auto's en jongeren die plaspauzes deden op dit picknickplekje ... tsjonge toch, wat een afsluiter van ons perfect Noors verblijf !
Maar ondertussen zitten we dus in Orust, daar waar all grote botenmerken gebouwd worden (Najad, Hallberg Rassy, Malö) en daar zitten we opnieuw op een megacamping ! Wel duizend caravans en mobil homes maar met een klein detail als groot verschil : onze omliggende buren zijn ook gewoon passanten, allemaal rustige mensen die de hele dag bezig zijn geweest en nu lekker hun wijntje drinken en dan fijn gaan slapen! De vaste bewoners liggen ergens anders, prima voor iedereen!
Wat ons onmiddellijk opviel was dat hier zelfs verkeersborden in blauw-geel zijn !
Zo, morgen gaan we hier dus fietsen, we gaan een pauze inlassen in Syltenas, bij de Hollanders die ook een Jon Meri hebben! Allee, we gaan dat toch proberen te doen ! En nee hoor allerliefste Janneke, hoewel Eddy toegeeft dat dit een topvakantie is die absoluut voor herhaling vatbaar is, blijft de Watergeest van ons ! Al is het maar voor de weekenden, ge weet, we moeten dit jaar 'nog onder de brug door' , he!!
2015-08-01 Van Rondane naar Halden (Zuid Noorwegen)
We hebben onze geliefde camping verlaten, we hebben deze camping gekozen als beste camping van ons verlof, omwille van de rustige ligging, de vriendelijke uitbaters met veel kennis over de omgeving, de warme (gratis) douches, het gratis internet en de zéér democratische prijs van maar 200 kronen (22 euro all in) Ze zijn nog maar het tweede jaar bezig met camping, daarvoor verhuurden ze enkel hutten (chalets).
We reden over een zeer goede weg (E3) naar Elverum en Kongsvinger om vanaf dan terug kleinere wegen te nemen tot aan de laatste camping voor de Zweedse grens. We waren in feite al gestopt bij de voorlaatste camping, maar die vonden we zo overvol en druk dat we zijn doorgereden. We gaan eraan moeten wennen, want de camping van nu is ook zo!
De temperatuur steeg zomaar naar 20°, we hebben zelfs even de airco opgezet in de auto omdat het warm werd met de zon op de voorruit !
Maar, verder, 't is hier prima , morgen gaan we een klein stukje verder, naar Orust (daar waren we ooit met onze boot) en daar zou je rondom het eiland kunnen fietsen. Dat is ons plan voor morgenmiddag en maandag.
Als complete verrassing haalde Eddy nog 2 trappisten uit de auto, wellicht goed verstopt, maar wel een fijne afsluiter voor een ongelooflijk goed geslaagde eerste vakantie met caravan in Noorwegen! Ik denk dat er nog van de vakanties gaan volgen !!
Morgen gaan we vertrekken, hoog tijd dus om even eens grondig te poetsen en op te ruimen. We zijn hier nu meerdere nachten na mekaar geweest, en we zullen de rust en vredigheid van hier heel zeker missen ! En ook de expertise van de campinguitbaters, die de streek erg goed kennen en dus ook veel info geven aan zij die dat wensen.
We hebben in de namiddag een simpel fietstochtje gedaan, heel gematigd, doorheen plaatselijke bossen. Zelf vond ik het niet zo mooi, omdat we nergens over de bergtoppen heen konden kijken, ja, we zijn verwend...
Gisteren wilde ik nog schrijven over die vrouw die alleen aangefietst kwam, haar tentje opzette en er 's morgens weer op tijd vandoor ging, maar een mobilhome kwam tussen onze WIFI-antenne en die van de camping staan en toen was het gedaan, geen WIFI meer ....
We kwamen haar gisteravond bij de Grimsdalhytta tegen en aangezien ik nieuwsgierig was naar de beweegredenen om alleen te fietsen, ben ik eens met haar gaan babbelen. Ze was Duitse en haar echtgenoot had gewoon geen tijd om mee te gaan, zo simpel was het. Ze hadden een 'sabbat-jaar" gehad 3 jaar geleden (ik schatte haar +/- 35), ze waren toen gaan fietsen in het Andesgebergte (peru). Ze wilde die ervaringen nog eens opdoen maar wegens gebrek aan vrije tijd van haar man ging ze dus alleen. Be serious, zei ze, wat kan je hier overkomen? ze ging dus ook gewoon een beetje verderop wild kamperen, niet eens op een camping ... Ikzelf zou het toch niet graag doen, geef mij Eddy maar, uitstekend gezelschap !!
