Druk weekend achter de rug. Maar alles viel al bij al goed mee. het enige wat me een dubbel gevoel gaf, nog altijd zal ik maar zeggen, is wanneer mijn vrouw iets vraagt om te doen. Dan vliegt toch door mijn gedachten "jij bedriegt me jaren en nu moet ik ...." Ik weet dat ik me daarover moet zetten als ik ons nog een eerlijke kans wil geven maar makkelijk is het niet. Niet goed bezig of toch? wel een paar dagen geleden ben ik iemand tegengekomen die er zou kunnen in slagen mijn hart terug te durven openzetten. Ik weet dat dit niet de moment is en zeker niet de manier dus probeer afstand te houden maar ik moet serieus op mijn tanden bijten. Mijn verstand schreeuwd NEE maar mijn tikkertje gaat toch wel sneller wanneer ik aan haar denk. Ben ik verliefd? Nee. Maar het is vechten tegen...