De reacties op een paar posts geleden doen me toch even de wenkbrauwen fronsen. 2 mensen die zeggen dat het normaal is dat je in een een relatie af en toe eens een zijsprongetje maakt. ik kan me moeilijk voorstellen dat het grootste deel van de koppels daar zo over denkt. De therapeute vertelde me ook eens dat er koppels zijn waar dat getolleerd word en beide partners het weten maar dat die niet gelukkiger zijn daardoor. Dat het voor de persoon die het 'toelaat' nog atlijd een pijnlijke ervaring is. Al kan ik me voorstellen dat er mensen zijn die er inderdaad geen probleem met hebben wanneer elk zijn hang gaat. Dan stel ik me toch de vraag of dat vroeg of laat ook niet verkeerd afloopt? Velen denken waarschijnlijk wat niet weet niet deerd en zolang het niet uitkomt kan dit kloppen. Maar als het uitkomt dan zit je wel in mijn situatie met een serieuse relatie crisis en een 'trauma' dat moet verwerkt worden.