Afgelopen weekend was het dus comunnie. Een dag waar ik eerlijk gezegd zwaar tegenop keek. Donderdag en vrijdag was het zo druk met de voorbereiding en zat ik zo stik kapot. Er spookte wel wat door mijn hoofd maar het werd vrij goed afgeblokt. vermoeidheid zeker? Het communie feest was gezellig. Behalve een tante van mijn vrouw, die zuster is in een Nederlands orde, die mij toch maar probeerde te overtuigen om zeker bij mijn vrouw te blijven. Geen woord gevraagd over haar misstap maar wel tegen mij aan het zagen om zeker niet weg te gaan bij haar. Zo zie je maar wie de slechte zou zijn op het einde van de rit. Bedriegen is geen probleem maar stel je voor dat je daarom zou weggaan. ik was zo kwaad. Nog maar eens geconfronteerd worden dat je als bedrogene alles 'moet' ondergaan, slikken, geen vragen meer stellen, gewoon doorgaan alsof er niets gebeurd is. Ach ik ben weer aan het zagen. Gisteren nog een vrij drukke dag door het opruimen dus weinig tijd gehad om te piekeren. ik hoop zo dat het eindelijk eens ophoud en dat die pijn en frustratie nu wegblijft al ben ik sinds vanmorgen al terug aan het vechten.