Gisterenavond kreeg ik te horen dat ze het moeilijk had omdat ik het zo moeillijk heb. Moet ik nu blij zijn? Ergens wel. Er is besef van wat ze gedaan heeft. Anderzijds zolang ze blijft liegen kan ik geen rust vinden. Het word me elke dag duidelijker dat ze nog dingen verborgen houdt. Ze blijft maar zeggen 'dat weet ik niet meer' omdat er anders nog zaken zouden uitkomen. Dit is dus hatelijk in heel ons verhaal. 100% eerlijkheid is nog altijd ver te zoeken en ze begrijpt niet dat dat zo belangerijk is. Probeer maar terug vertrouwen te krijgen op die manier. Voer voor de therapeute vanavond!