Gisteren voelde ik me eindelijk terug wat beter maar daar heeft madam voor gezorgd dat het terug snel over was. Wat is het toch fijn om geapprecieerd te worden voor alles wat je doet en doormaakt. Wat een fijne avond moest worden is uitgedraaid op frustratie en sensoren die terug op scherp staan uit schrik dat ze terug begonnen is aan een zoveelste affaire. Ik zal maar stilletjes aan een appartementje zoeken zeker? Alhoewel? waarom moet ik weg? Anderzijds wil ik nog wonen in een huis waar het vreemdgaan is gebeurd? Eigenlijk wil ik niet weg. wil ik terug gelukkig zijn met haar en mijn gezin maar meer en meer word duidelijk dat dit niet echt meer mogelijk is. Hoelang ga/moet ik dit nog volhouden?