1. De informatisering van Justitie staat nog nergens. Schande. 2. De nieuwe termijnen voor de verlenging van de voorlopige hechtenis zijn al een paar jaar geleden vastgelegd, maar ze zitten wel in een bos van voortdurende wijzigingen allerhande ( let onder meer ook op met wijzigingen Wet Lejeune n.a.v. M. Martin ). 3. Men is niet nauwkeurig in de formulering van wat er is gebeurd: het gaat hier niet om een menselijke fout maar om een opeenhoping van menselijke fouten: de procureur vraagt verlenging voor een verkeerde termijn ( fout 1 ), de Raadkamer gaat daar op in ( fout 2 ), niemand van de aanwezigen bij de beslissing merkt de verkeerde beslissing op ( fout 3 ), achteraf wordt bij de overschrijving op de griffie de fout door niemand vastgesteld ( fout 4 ). Een menselijke fout kan altijd, maar een dergelijke cumul van fouten door meerdere mensen is verontrustend.
Naar aanleiding van dit geval pleit ik ervoor, om het debat open te trekken en toch weer eens de hele problematiek van de nietigheden ( absolute - relatieve ) op tafel te leggen. ( De Rieders en de Vansteenbrugges van deze wereld zullen wel meteen op hun achterste poten staan, maar so what ? ).
Alhoewel dit niet direct van toepassing is op dit specifiek geval, blijf ik vinden dat het automatisch en absoluut nietig verklaren van een hele procedure omwille van een menselijke fout, een materiële fout, het ontbreken van een handtekening of een datum op één bladzijde in het dossier, buiten proportie en meestal 'onrechtvaardig' is. Er moeten meer mogelijkheden komen om zo'n fouten te kunnen corrigeren, 'en bonne et due forme'. Want uiteindelijk wordt de beklaagde door deze correctie niet benadeeld; hij zal enkel niet meer onterecht kunnen profiteren. Natuurlijk zullen er altijd absolute nietigheden blijven bestaan als sanctie voor bepaalde procedurefouten.
Marc Van Peel: verschwunden in de SP.a Wouter Beke: " Ons verhaal is niet duidelijk. " Wouter Beke: " Fabeltjeskrant is Fabeltjesland waar De Ghelder Van Themsche wordt. " Etienne Schouppe: " In 90% van de gemeenten zijn reeds voorakkoorden afgesloten. " Etienne Schouppe: " We moeten rekening houden met de N-VA als nieuwe machtsfactor. " Stefaan De Clerck ontkent in Kortrijk dat er gesprekken zijn geweest met de Open VLD over een voorakkoord en...moet vijf minuten later toegeven dat die gesprekken wel degelijk hebben plaats gevonden. Eric Van Rompuy.
Ik was deze morgen bijzonder verrast door de buitensporige aandacht die werd besteed aan het zogenaamd spookinterview met Bart De Wever in Knack.
In De Standaard gooit men zelfs een bloemetje naar de concurrent/collega en noemt men dit een straffe stoot...?
En elders heb ik gelezen dat dit spookinterview doorslaggevend zou kunnen zijn in de Antwerpse verkiezingscampagne...!
Voor mij is dit spookinterview politiek een non-event. Journalistiek, alhoewel dat hier niet het juiste woord is, is het significant.
De spookinterview-techniek is niet nieuw; opgewarmde kost. Het is een goede truc voor een luie journalist: als je geld kan verdienen zonder te schrijven, waarom zou je dan schrijven ? Het is een goedkope truc voor een journalist van het 16de knoopsgat, die vermoedt dat hij duizend keer meer aandacht zal krijgen door niet te schrijven dan door wel te schrijven. Het is pure revanche: omdat De Wever niet wil ingaan op de vraag om een interview ( wat zijn goed recht is, zegt de 'journalist' ), voelt een anoniem broodschrijvertje zich op de pik getrapt en wil en zal hij revanche nemen, wat bij deze is gebeurd ( 'gebeurd', daarom nog niet 'geslaagd'. )
Er is niet de minste twijfel mogelijk: dit is een met voorbedachte rade opgezette beschadigingsoperatie tegen Bart De Wever.
Dit is geen interview: 23 vragen die Bart De Wever 23 keer in het gezicht spuwen, noch min noch meer. Dit is ook geen journalistiek. Het is ronduit beledigend, van een ongekende vulgariteit en beneden alle peil. Dit is geen interview. Dit is een regelrechte ondervraging. Dit is een requisitoir. Als de debiele grapjas het zo leuk vindt, dan zal ik hem met plezier eens 23 keer in het gezicht komen spuwen.
Leg die vragenlijst ( mutatis mutandis ) voor, aan om het even welke Vlaamse politicus en elk van hen zal, zonder enig moment van twijfel, weigeren om op deze provocatie in te gaan. Dit is opgezet spel van iemand die noch Pulitzer, noch deontologie kan spellen.
En mijnheer heeft nog pretentie ook, ondanks zijn negatief IQ. Ik heb hem vandaag op de radio gehoord bij Joos. Echt verhelderend. In het middelpunt van de belangstelling vallen de maskers af. De zelfuitgeroepen held orakelt: " Een journalist heeft het recht om vooringenomen te zijn ".
Ja, maar op het moment dat zijn vooringenomenheid van zijn schrijverij afdruipt, heeft hij opgehouden journalist te zijn. Noem hem dan columnist, opiniemaker, vitrioolschrijver, kroniekeur, polemist, schrijvelaar, agent provocateur, maar alstublieft, noem zo'n individu geen journalist.
" Een journalist heeft het recht om vooringenomen te zijn ".
Van Dale: 'vooringenomen' : met een vooroordeel, partijdig...
" Een journalist heeft het recht om partijdig te zijn ". Goed om weten.
Ik kan niet anders dan veronderstellen dat Knack in deze door zijn eigen journalist is bedrogen, omdat ik weiger te geloven dat Knack aan zo'n vooraf georganiseerde beschadigingsoperatie zou meewerken.
Ik geef toe dat ik in een prikkelbare periode zit, maar mijn ergernis voor Hilde Sabbe, allesweter en veelschrijfster van Het Laatste Nieuws, bestaat al veel langer, met hoogten en laagten, maar nu heb ik het weer heel erg.
Haar eerste rol is die van gezelschapsdame van Prins Philippe bij buitenlandse handelsmissies. Zij moet, met haar matrone-allures perfect passen bij dit gezelschap ( ik zou deze laag bij de grondse opmerking niet maken, indien Sabbe niet, naast elk woord dat ze schrijft systematisch haar foto zou plakken. ) Op die buitenlandse reizen is haar voornaamste aandachtspunt wat Edouard Vermeulen van Natan weer uit zijn vingerhoed heeft getoverd voor Prinses Mathilde. Als Mathilde er niet bij is, geeft Mevrouw Sabbe permanent uiting aan haar extreem ontwikkeld moedergevoel voor de aaibare Prins.
Eén keer per week vult Hilde Sabbe de oorlogspagina van Het Laatste Nieuws. Je kan haar niet beschuldigen van originele ideeën, maar zij is wel zeer goed in het op de rijdende trein springen. Er is ergens een controverse. Hier komt Hilde Sabbe, superwoman. Zij neemt in die controverse, een extreem controversieel standpunt in, meestal niet gehinderd door enige kennis van zaken, met als enig doel zoveel mogelijk lezersbrieven te genereren. Ik heb mij soms afgevraagd of zij misschien betaald wordt per binnenkomende brief. Dit stoort mij mateloos, omdat dit opgezet spel absoluut niets bijdraagt aan de discussie. Ik zal tegendraads zijn, we gaan ruzie maken, maar....het is niet voor echt; het is maar om te spelen. Af en toe mag ze dan nog eens een gaatje vullen in de krant, met foto, wat haar toelaat, nog eens door te drammen over haar thema van de week; deze week: "allochtoon".
Het ergste moet nog komen. Mevrouw Sabbe vult ook wekelijks de laatste bladzijde van NINA, de vrouwen-weekendbijdrage bij de krant. Daar praat zij over 'de kleine dingen van haar leven', een soort meisjesdagboek. Ik kan mij niet inbeelden dat iemand meer dan één seconde geïnteresseerd is in de kleine ongemakjes, en de triviale details van haar dagelijks leven. Maar sinds jaren moeten we de kelk werkelijk tot op de bodem ledigen, op het gênante af.
Wij moeten al jaren het leven van een opgroeiende tiener volgen. Als hij met zijn eerste liefje in de canapé zit, dan worden wij gedwongen om ernaast te zitten, als gluurders; daarna volgt vaak nog de jury-beoordeling van de moeder. Het zoontje moet nu zowat 25 zijn, maar heeft volgens mij een lichte achterstand, want blijkbaar moet zij nog altijd zijn boterhammen smeren en zij veters knopen.
Kan het nog erger ? Ja, het kan nog erger.
Sinds jaren moeten wij ook het woelige liefdesleven van Mevrouw Sabbe, met de nodige fysische details, van nabij volgen. Al jaren loopt in haar leven en in haar artikels 'een liefste' rond. Let wel: die van vandaag is niet dezelfde als die van zes maanden geleden, of van een jaar geleden of van twee jaar geleden. De ene is ongehuwd en twintig jaar jonger - type toyboy-, de volgende was weduwnaar, is dan opnieuw getrouwd en gescheiden, de recentste is blijkbaar gewoon getrouwd. Hoe exhibitionistisch kan je zijn? Vorige week kregen we een verslag van een namiddag kleren shoppen met haar 'liefste', voor die zich terug naar zijn vrouw haast voor het avondeten. Om te kotsen.
Hofdame, ruziestoker, moederkloek, minnares, alles in detail op papier, geregistreerd voor de toekomst. Vijftig tinten grijs kan hier een serieus punt aan zuigen.
Soms hoop ik dat de Maya's gelijk hebben en dat de wereld in december zal vergaan.
" Mijnheer Van Den Brom, wat is het tactisch plan van Anderlecht voor zondag ? " " Dat is een onduidelijk verhaal. " " Wat is de ploegopstelling voor zondag ? " " Dat is ook een onduidelijk verhaal. " " Zal u dit onduidelijk verhaal nog verduidelijken ? " " Ja, natuurlijk, maandag, na de match. "
" Mijnheer Beke, wat is het CD&V programma voor de verkiezingen? " " Dat is een onduidelijk verhaal. " " Wat zijn jullie prioriteiten bij de verkiezingen ? " " Dat is is ook een onduidelijk verhaal. " " Zal u dit onduidelijk verhaal nog verduidelijken ? " " Ja, natuurlijk, op 15 oktober, de dag na de verkiezingen. "
Objectief heeft Wouter Beke een communicatieblunder begaan, minstens qua timing.
Om aan damage control te doen zongen de CD&V kopstukken, even éénstemmig als de Wiener zangerknapen, de lof van de Voorzitter.
In de steden en gemeenten daarentegen rollen de kandidaten niet echt lachend over de grond. Twee weken voor de verkiezingen aan je kiezers meedelen dat ze moeten kiezen voor je onduidelijk verhaal, is niet echt wervend.
Dat de enige 'justificatie' van de CD&V nog maar eens is, dat ook de N-VA geen duidelijk verhaal heeft, bewijst opnieuw hoe enorm diep de inhoudelijke leegte van de partij is.
Als iedereen alleen maar onduidelijk verhalen heeft, dan blijkt het ene verhaal toch veel beter begrepen te worden dan het andere.
Ik hoop dat Wouter Beke woord houdt, en de naam van de partij gerust laat; want na de ampersand en de kapstokken ( of zijn het kruisbogen ) van de huidige campagne, blijven er niet zo veel exotische leestekens meer over.
Ik dacht niet dat ik het bij leven nog zou meemaken, maar de mirakels zijn de wereld niet uit en vandaag is het dan toch gebeurd: Bart Brinckman, politiek commentator van De Standaard, neemt het in zijn editoriaal op voor de N-VA !
Voortschrijdend inzicht, een moment van absolute zinsverbijstering of gewoon de Open VLD terecht wijzen voor voortdurende intellectuele oneerlijkheid, die in het licht van de verkiezingen, een absurde dimensie aanneemt.
Dat de Franstaligen al jaren de N-VA op één hoop gooien met het Vlaams Belang ( Blok ) zijn we intussen gewoon; we maken er zelfs geen woorden meer aan vuil. Maar ieder zinnig mens in Vlaanderen ziet elke dag de kloof tussen enerzijds het Vlaams Belang en anderzijds de N-VA groeien. Brinckman noemt het nationalisme van het Belang 'etnisch', dat van de N-VA 'civiel'. Indien hijzelf die termen geijkt heeft, dan verdient hij een dikke pluim.
In de Antwerpse debatten heeft Filiep De Winter de regressie van het Belang terug naar het Blok, en naar duistere perioden in de geschiedenis, nog eens ten overvloede geïllustreerd. Het gaat nu zelfs niet meer om 'moslimhaat' of 'vreemdelingenhaat', maar om persoonlijke haat tegen elke individuele moslim en elke individuele vreemdeling. Zelfs een collega, Meyrem Almaci, ontsnapt niet aan de haat en de minachting van iemand die je, volgens mij, niet meer als 'mijnheer' moet aanspreken.
Precies op een moment waarop het denken van de N-VA even ver staat van het denken van het Vlaams Belang, als de beschaafde intelligentie van De Wever staat van het fascistisch en racistisch discours van De Winter, op een moment waarop Vlaanderen de N-VA heeft erkend als centrumrechtse partij, vindt het schurkentrio van de Open VLD het nodig om nog maar eens toe te slaan. En dat gaat ook Bart Brinckman te ver.
Guy Verhofstadt, geïnspireerd door De Gucht, en gepapegaaid door Dewael, volhardt in de boosheid en noemt de N-VA nog altijd een extreemrechtse partij.
Dit is niet alleen de waarheid verkrachten, het is bovendien extreem dom.
Het is dom omdat er meer Vlaamsnationalisten bij de Open VLD zitten dan Belangers bij de N-VA, en niet van de minste. Is men de oorspronkelijke biotoop vergeten van Jaak Gabriëls, Bart Somers, Vincent van Quickenborne, Hugo Coveliers, Willem Frederik Schiltz of...Johan Sauwens die toch een geregelde bezoeker was van zeer zeer intieme feestjes. Spreekt daar iemand de Open VLD op aan ?
Het is ook dom omdat de geschiedenis ( ook de recente ) heeft bewezen dat het lanceren en blijven herhalen van absurde belachelijke beschuldigingen, waarvan iedereen de leugenachtigheid kent, niet leidt tot het afschrikken van mensen maar integendeel meer mensen aantrekt, om aan de valsspelers duidelijk te maken dat ze maar beter terug in hun groezelig hol kruipen en blijven.
Weken geleden reeds heb ik geschreven dat iedere verschijning van De Gucht op televisie de Open VLD één procent stemmen kost en de N-VA één procent stemmen oplevert. De peilingen tonen dat ik gelijk had. Een paar weken geleden heb ik geschreven dat De Gucht het moeilijk zou hebben om het woord 'mestkevers' niet in de bek te nemen. We zijn er bijna: de N-VA is een extreemrechtse partij, dus de N-VA'ers zijn... Juist. Vijfendertig % van de Vlamingen mestkevers noemen, daar maak je je nu eens echt sympathiek mee.
Is er echt nergens plaats voor het blauwe idioten trio, in Dendermonde, Sint Gillis, Vorst of...Tilburg ? Alstublieft, sluit ze op en gooi de sleutels weg.
Het politiek zwaartepunt lag dit weekend duidelijk in Antwerpen: een debat en een debatje tussen de lijsttrekkers.
Naar het schijnt ging het er in de namiddag vrij scherp aan toe en kwamen de twee tenoren als vechthanen uit hun hoek. Een paar rake halen in het begin kunnen de tegenstander destabiliseren. Bovendien vraagt een volle Arenberg om dit soort gevecht. Ambiance, hoge verwachtingen bij het publiek en voor de deelnemers direct applaus in volle debat. Beter dan een hallucinogene paddenstoel. Door het strikte format bleef alles binnen de perken en waren de spetters zeldzaam. In zo'n omstandigheden is het voor Filiep De Winter niet moeilijk om de prijs van de onbeschoftheid binnen te halen, dit keer door Meyrem Almaci en en hele bevolkingsgroep totaal onnodig te schofferen.
De knusse TV-studio in de Villa van Marcel en het beperktere format nodigden uit tot een gestructureerd debat/gesprek en de insteek, de belangrijkste prioriteit van elk, was interessant en oversteeg toch een beetje het puur Antwerpse kader.
Ik hoop dat het niet om een vooroordeel gaat, en ik denk het niet, maar ik vind Patrick Janssens de laatste dagen, gisteren incluis, wat mat, wat moe, onzeker, zenuwachtig ook. Het is alsof er iets is gebeurd dat zijn zelfvertrouwen een forse knak heeft gegeven. Hij mengt zich als uittredend en kandidaat burgemeester in het gevecht, maar hij gaat niet voluit.
De Wever blijft zichzelf: zeer sterk in het debat, een goede duidelijke formulering, scherp op de bal, en af en toe die onderkoelde rake humor. Fysiek zag hij er ook beter uit dan een paar weken geleden. Zijn gezicht heeft zich blijkbaar 'gezet'. Het werd tijd.
Annemie Turtelboom is klasse. Zij spreekt een klare verstaanbare taal, zegt verstandige dingen en probeert een bepaald niveau aan te houden. Zij heeft evenwel in deze één enorm nadeel, en dat voelde je gisteren heel sterk: zij was er de laatste jaren niet bij. Oordelen over de laatste 10 jaar is dan ook moeilijk evenals vooruitkijken. Zij heeft haar dossiers schitterend ingestudeerd, maar je voelt het gebrek aan inleving; het kan ook niet anders.
Ik ben geen Groene jongen, maar ik heb het al een paar jaar voor Meyrem Almaci. Eigenlijk heeft zij een zeer beperkt programma, maar ze haalt er het maximum uit, met verve; wat je krijgt is wat je ziet, vol ertegen aan, van niets en niemand schrik. Zij staat haar mannetje. Het spijtige is dat haar discours beperkt blijft tot vijf keer na elkaar 'groen' zeggen, en dan één keer 'sociaal', en dan weer vijf...
En De Winter ? Hij is nooit fijnbesnaard geweest, maar nu is hij werkelijk grof, en niet alleen meer politiek grof, maar ook in de normale menselijke omgang. Bij ons zeggen ze: daar kunt ge nergens mee buiten komen. Er is een voordeel: naarmate zijn argumenten verschralen, worden zijn betogen minder lang, en dat is toch al meegenomen.
Het zullen spannende verkiezingen zijn, maar het zal, volgens mij, geen spannende en interessante campagne zijn. Daarvoor zijn ze het eigenlijk inhoudelijk te veel met elkaar eens. Er is veel verbeterd in Antwerpen, er is goed bestuurd, Patrick Janssens is geen slechte burgemeester. In die optiek is de spagaat, of de evenwichtsoefening van Bart De Wever meesterlijk: Janssens en zijn bestuur loven en er tezelfdertijd telkens aan toevoegen: maar ik zou het anders ( beter ) doen.
Blijkbaar is er maar één discussiepunt tussen alle partijen: brug, tunnel, Lange Wapper, BAM...en de kans is groot dat dit over zes jaar nog altijd het discussiepunt zal zijn.
Het zal om een campagne tussen twee verschillende persoonlijkheden gaan, en volgens mij wordt het zoals de campagne voor de Amerikaanse Presidentsverkiezingen: vermijd ten allen prijze de blunder, want wie blundert is er aan.
LC
P.S.: Kan het zijn dat de traditioneel grootste partij van Vlaanderen, de CD&V, afwezig was in het debat ? Neeee?
