Inhoud blog
  • ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - FRAGMENT UIT REGENERATION
  • BESTE WENSEN
  • KIJKTIP - CHRISTMAS 1915
  • ZONDAG FRONTPOËZIEDAG - LILLI MARLEEN
  • OVER DE SCHREVE - DEUTSCHE KRIEGSGRÄBERSTÄTTE ANNOEUILLIN
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    IN VLAANDERENS VELDEN
    Een gids naar het verleden
    20-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KEMPISCHE HELDENHULDE - FRANS BRASPENNING

    Vandaag vraag ik even uw aandacht voor de enige militair uit mijn geboortestad die onder een heldenhuldezerk werd begraven. Op 19 december 1915 sneuvelde in de 'Tranchée du Kasbah' in Kaaskerke, de Meerlese oorlogsvrijwilliger en brancardier Frans Braspenning (broeder Anselmus van de Orde van O.L.Vrouw van Barmhartigheid). Deze 35-jarige kloosterling diende in de 4e compagnie van het 4e bataljon van het 8e Linieregiment. Bij een gedurfde reddingsoperatie van een gewonde in de eerste lijn  werd hij door een kogel in de rug getroffen. Hij overleed een paar minuten later in een hulppost aan interne bloedingen en shock. De uitgesproken Vlaamsgezinde Braspenning werkte onder meer mee aan 'De Belgische Standaard' en het in Engeland door Floris Prims uitgegeven bannelingenblad 'De Stem uit België'. Het leek bijna of hij een voorgevoel had over zijn nakende einde toen hij kort voor zijn sneuvelen volgende brief had verstuurd naar zijn vrienden bij de redactie van 'De Stem uit België':    

    'IJzerfront, 1 december 1915

    Geachte vrienden,

    Morgen vertrekken we naar den secteur van Diksmude - één der gevaarlijkste  - zoo niet den gevaarlijksten van heel het IJzerfront. Wat staat ons daar te wachten ? God alleen weet het. We trekken er met moed naartoe omdat het onze plicht is, en rekenen op de hulp van God en de bescherming van O.L. Vrouw. Ik zend u mijn portret, als gedachtenis, en vraag U, nu en dan voor hem te bidden, die altijd uwer beste vriend was, en hoopt te blijven. Bidden we dan ook voor ons duurbare Vlaanderland, opdat het welhaast de weldaden moge genieten van den Vrede en de Vrijheid. Dag, m'n goede vrienden ! Ik vergeet u niet in m'n gebeden !

    U in J.C. zeer genegen, Broeder Anselmus.'

    Na de oorlog werd hij als volgt herdacht in het Mechelse Scheppersinstituut waar hij tot aan het begin van de oorlog les had gegeven : 'Meer nog dan de drie voorgaande Vlamingen schittert Broeder Anselmus, Frans Braspenning van Meerle, wiens hart trilde bij het hooren alleen van zijn 'Dierbaar Vlaanderen'. Een onderzoek in zijn 'Oorlogsdagboek' leert al spoedig die godsdienstige, Vlaamsche ziel kennen met haar edele hoedanigheden; geestigen luim, dichterlijke begaafdheid  en grondige taalkennis, zelfopoffering voor zijn vaderland en diepen godsdienstzin. Uit loutere naastenliefde vroeg die edelmoedige borst als gunst naar de voorste loopgraven gezonden te worden, waar een vijandelijke kogel hem doodelijk trof.'

    Frans Braspenning werd begraven op de militaire begraafplaats van Adinkerke in graf nr. 131. Zijn frontmakkers richtten op initiatief van mede-brancardier Lode Beets (die in augustus '18 omwille van zijn Vlaamsgezindheid van het front verwijderd werd en naar de beruchte houthakkerscompagnie aan de Orne werd gestuurd ) in 1917 een heldenhuldezerk op. Dit grafmonument werd - net als de meeste andere heldenhuldezerken op deze site - in 1925 op bevel van het ministerie van Landsverdediging verwijderd en vernietigd om vermalen te worden tot steenslag die gebruikt werd om de toegangsweg naar deze begraafplaats aan te leggen. toegangsweg die, niet geheel zonder gevoel voor cynisme, de benaming 'Heldenweg' kreeg....






    20-11-2014 om 21:54 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (70 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KIJKTIP - 'THE PASSING BELLS'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vanaf 3 november zond BBC I gedurende vijf opeenvolgende avonden de dramareeks 'The passing bells' uit en ik heb er eerlijk gezegd geen enkele aflevering van gemist. Niet alleen omwille van de historisch correcte invulling van het verhaal (tot en met de juiste uniformknopen en schouderstukken), maar ook de sterke verhaallijn  (van Tony Jordan, u weet wel, de auteur van 'Eastenders) over een jonge Brit en zijn Duitse evenknie die tegen de wil van hun ouders in, besluiten toch dienst te nemen tijdens de Grote Oorlog. En die tegen wil en dank worden meegesleurd in de oorlogswaanzin. Deze Brits/Poolse productie past in een hele reeks van bijzondere initiatieven die de Britse omroep n.a.v. het 'BBC World War I centenary season' op poten heeft gezet.  Tot mijn grote genoegdoening bleek ook de VRT geïnteresseerd in deze productie. Vanavond kan u vanaf 22.30 u. tot 23.14 u. op Eén terecht voor de eerste aflevering van 'The passing bells'. Warm aanbevolen.

    BBC-trailer van de reeks: http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=2aRR4iTD3rg


    20-11-2014 om 20:59 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (51 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LUISTERTIP: DE VELDEN VAN IEPER
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een ballade van de Noord-Nederlandse dichter en troubadour Theo van Teijlingen

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=vWGuyb86G6s

    20-11-2014 om 10:17 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (60 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BOEKBESPREKING : 'DE IJZERTOREN'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Onlangs verscheen bij het Davidsfonds deel 2 uit de reeks ‘Spiegel van de Grote Oorlog – WO I, toen en nu’.  Een bespreking van dit boek ‘De IJzertoren… en de nieuwe Vlaamse benadering van de oorlog’ mag op deze blog natuurlijk niet ontbreken.  In 1977 nam ik als 15-jarige knaap voor het eerst deel aan de IJzerbedevaart en ik ben dit trouw heel wat jaren blijven doen, waarvan een viertal edities zelfs met de fiets (jawel, écht waar).  Het was dan ook met meer dan gewone belangstelling dat ik dit boek van historica/fotografe Annemie Reyntjens heb gelezen. Qua concept sluit het boek naadloos aan bij   het fotoboek ‘Een halve eeuw Vlaams idealisme: de IJzerbedevaarten in de archieven van het IJzerbedevaartcomité en van De Standaard en haar lezers‘ dat in 1977 werd uitgegeven naar aanleiding van de 50e IJzerbedevaart. Puttend uit het rijke archief van het IJzerbedevaartcomité en aangevuld met de foto’s van Annemie Reyntjens is ‘De IJzertoren’ een mooi  kijkboek geworden.  Inhoudelijk geeft het een historisch verantwoorde chronologische geschiedenis van de IJzerbedevaarten en de IJzertoren, verrijkt met een aantal passende raamvertellingen. Deze gaan van Joe English als bedenker van een Vlaamsgezinde beeldtaal  over de gesneuvelde brancardier Hendrik Lewyllie tot de poëtische inbreng van Anton Van Wilderode op de IJzerbedevaarten. Allemaal bijdragen die binnen de lijn van de verwachting liggen bij dergelijk boek. Zelfs het hoofstukje over de ooit door de belgicistische Touring Club de Belgique uitgebaatte Dodengang als tegenhanger van de IJzertoren past binnen dit opzet.  Alhoewel ik wel enigszins teleurgesteld werd door de simplificaties wanneer het gaat over de ‘afscheuring’ met de IJzerwake, getuige een passage als volgende: ‘In 2000 vroeg het IJzerbedevaartcomité  een ‘historisch pardon’ voor de fouten uit de collaboratie. Op dat moment scheurde de extreemrechtse vleugel zich af om jaarlijks een ‘dissidente’ Ijzerwake te houden.’ Als ik mij niet vergis werd al in 1995 - toen een grote groep bedevaarders op verzoek van de zgn. ‘Werkgroep Radicalisering’ op de rechteroever van de IJzer bleven staan – aan het monument voor de gebroeders Van Raemdonck door het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) een ‘IJzerwake’ georganiseerd. Een ‘IJzerwake’ waar nota bene het woord werd gevoerd door Clem De Ridder, ere-voorzitter van hetzelfde Davidsfonds dat nu dit boek heeft uitgegeven… De VZW IJzerwake zou vanaf augustus 2003 - en dus niet vanaf 2000 - jaarlijks een IJzerwake op deze plaats gaan organiseren… Kwestie van even de puntjes op de i te zetten...

    Reyntjens, Annemie, 'De IJzertoren...en de nieuwe Vlaamse benadering van de oorlog', Davidsfonds, Leuven          ISBN 978 90 5908 579 4


    20-11-2014 om 09:42 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (81 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KIJKTIP : THE IRISH CONNECTION
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een interessante kijk op de Ierse inbreng tijdens de Slag om Bergen in 1914.

    http://www.youtube.com/watch?v=izOIREXHZ6U&feature=player_detailpage

    20-11-2014 om 09:34 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (42 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    19-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KEMPISCHE HELDENHULDE - VINCENT BEYENS

    De tweede Meerhoutenaar die onder een heldenhuldezerk werd begraven was de 30-jarige Vincent Beyens. Hij was de voorlaatste uit het zes kinderen tellende gezin van Jan Beyens en Rosalia Boons. In februari 1908 werd hij ingeloot voor dienst in het leger en hij vervulde deze vanaf 4 juni van datzelfde jaar bij het 8e Linieregiment. In september '10 werd hij met onbepaald verlof gestuurd en werd hij landbouwer-fabrieksarbeider, een combinatie die vaak voorkwam in de voor de landbouw weinig geschikte, schrale Kempen. Op 31 juli '14 werd hij gemobiliseerd en trok hij met het 8e Linieregiment naar de vesting Namen, waar hij op 26 augustus in de buurt van Bioul krijgsgevangen werd gemaakt. Op 29 augustus kwam hij 's avonds aan met een gevangenentransport in het kamp van Cellelager bij Hannover. Eind '15 muteerde hij met enkele honderden andere Belgische en Franse gevangenen naar het krijgsgevangenenkamp van Alten - Grabow waar hij de rest van de oorlog doorbracht. Hij overleed op 17 oktober '18 aan een longontsteking, wellicht het gevolg van de beruchte 'Spaanse Griep' en werd de volgende dag begraven te Gross-Demsin.  

    In 1927 werden de stoffelijke resten van heel wat Belgische militairen die in Duitse krijgsgevangenschap waren omgekomen op last van de Belgische staat ontgraven en gerepatrieerd naar Leopoldsburg. Familieleden die dit wensten konden hun stoffelijke resten, op eigen kosten, in hun geboorte- of woonplaats laten herbegraven. Op 9 augustus '27 gebeurde dit voor Vincent Beyens die een laatste rustplaats - met eeuwigdurende vergunning - kreeg onder een heldenhuldezerk die was aangekocht door de Meerhoutse VOS'sen.






    19-11-2014 om 23:37 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (68 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LUISTERTIP 'LAY ME DOONE'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Nog een onvergetelijke Schotse soldatenballade:

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=z1c60HV-J9k

    19-11-2014 om 15:01 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (42 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.LUISTERTIP - WILL YE GO TAE FLANDERS
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Surf eens naar Youtube voor een prachtige uitvoering van de historische Schotse ballade 'Will ye go tae Flanders'... Een absolute aanrader. Om kippenvel van te krijgen...

    referentie: LOWLAND FOLK 'Will ye go tae Flanders - happed in mist'

    http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=m6fMKCUIBRw



    19-11-2014 om 14:37 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (105 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BOEKBESPREKING: 'YPRES 1914: LANGEMARCK'

    In mei van dit jaar verscheen in de bekende 'Battleground Europe'-reeks van de al even bekende Britse uitgeverij 'Pen & Sword Books', het boek 'Ypres 1914: Langemarck'. De auteurs zijn Nigel Cave en Jack Sheldon. Nigel Cave voorstellen staat zowat gelijk aan het intrappen van een open deur. Hij stelde meer dan 20 titels in deze kwaliteitsvolle reeks van slagveldgidsen samen, terwijl Jack Sheldon zich de laatste jaren met boeken als 'The German Army at Passchendaele' een stevige reputatie bijeen heeft geschreven als één van de belangrijkste, zoniet dé belangrijkste Britse expert van het Duitse keizerlijke leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Langemark en omringde plaatsjes als Bikschote en Kortekeer behoren tot de belangrijkste oorlogssites in de omgeving van Ieper. Zowel in 1914 als in 1917 speelden ze een sleutelrol in de harde gevechten die daar plaatsvonden. Gevechten, waarvan de immense Duitse militaire begraafplaats aan de Klerkenweg tot op de dag van vandaag getuigenis aflegt. Het boek begint met de Duitse opmars in de nazomer en herfst van 1914 in Vlaanderen om dan vanaf 20 oktober te focussen op wat er zich afspeelde in en rond Langemark waar de slecht getrainde en al even slecht geleide Duitse reservisten te pletter liepen op het dodelijk accurate vuur van de British Expeditionary Force (B.E.F.). Meteen grepen de auteurs de kans aan om opnieuw de puntjes op de i te zetten met betrekking tot de - zeker in Duitsland - te lang gecultiveerde mythe van de 'Kindermord von Ypern', waarbij hele bataljons van piepjonge studenten met het Deutschlandlied op de lippen werden afgemaakt door de Britten. Dag na dag en uur na uur kan de lezer, mede dank zij de bijzonder handige kaartjes, volgen wat zich hier heeft afgespeeld. Voor de illustraties konden de samenstellers zoals dat steeds het geval is voor de 'Battleground'-reeks, putten uit een schat aan vaak nooit eerder gepubliceerd fotomateriaal. Omdat het boek is opgevat als een reisgids voor het slagveld is het onontbeerlijke lectuur voor al wie meer wil weten over Langemark anno 1914.

    Ik kan u trouwens, vers van de pers, laten weten dat 'Pen & Sword' van plan is een heuse 'Ypres 1914' - reeks op poten te zetten, want op 31 november van dit jaar; zal als alles volgens plan verloopt een tweede titel van dezelfde auteurs in deze reeks verschijnen, nl.  'Ypres 1914:Messines' over de extreem bloederige strijd rond de heuvelrug Mesen / Wijtschate. Ongetwijfeld opnieuw een aanrader...


    Sheldon Jack & Cave Nigel, 'Ypres 1914: Langemarck'   -  ISBN 978 178159 199 4






    19-11-2014 om 14:35 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (52 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KEMPISCHE HELDENHULDE - FRANS STAPPAERTS

    Op 20 augustus 1887 werd Frans Stappaerts in Tielen geboren. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog woonde hij nog steeds in Tielen waar hij inmiddels gehuwd was met Melanie Wijnants. Het gezin Stappaerts-Wijnants telde verschillende kinderen. Als oudere gemobiliseerde werd hij ingedeeld bij het 26e Linieregiment, dat samen met het 6e Linieregiment de 6e Gemengde Brigade vormde. In de rangen van deze eenheid nam hij deel aan de uitvallen uit het 'Nationale Bolwerk' Antwerpen en de verdediging van de Scheldestad. Het 26e leed hierbij zo'n zware verliezen dat het op 14 oktober '14 opnieuw werd samengevoegd met het 6e Linie, de 'moedereenheid ' van het 26e. Tijdens de IJzerslag in oktober - november '14 onderscheidde het 6e Linieregiment zich vooral bij de herovering van Ramskapelle op 30 en 31 oktober. De daarop volgende jaren zal Stappaerts deelnemen aan de zgn. 'Heilige Wacht aan de IJzer'. Wanneer op 20 december '16 uit het 6e Linieregiment het 16e Linieregiment wordt gecreëerd is de compagnie van Stappaerts éen van de compagnieën die naar de nieuwe eenheid worden overgezet. Frans Stappaerts kwam nu in de compagnie zware machinegeweren 'Maxim' terecht, waarmee hij van 16 januari tot 4 februari '17, net over de grens een doorgedreven opleidingsprogramma volgde in Bray-Dunes.

    Op 1 augustus '17, wanneer hij met zijn machinegeweersectie van wacht was in de eerste lijn bij Kaaskerke, werd Frans Stappaerts op slag gedood wordt. Twee dagen later werd hij met militaire eer op de militaire begraafplaats in de schaduw van de St. Appolinakerk in Oeren begraven. De mannen van zijn compagnie zamelden de nodige gelden in voor een heldenhuldezerk die een paar weken later op zijn graf kon worden geplaatst.. Deze zerk was één 36 heldenhuldezerken waarvan het opschrift in de nacht van 9 op 10 februari door 'onbekenden' met cement werd dichtgesmeerd. Zijn heldenhuldezerk werd in 1925 - net zoals alle andere 'gecompromitteerde' zerken - door de Dienst der Militaire Grafsteden van deze site verwijderd en vervangen door een Belgische arduinen standaardzerk.  Frans Stappaerts ligt nog steeds op deze BMB  begraven in graf nr. 210.





    19-11-2014 om 10:29 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (84 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    18-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KEMPISCHE HELDENHULDE - ISIDOOR GEUKENS
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Momenteel finaliseer ik een database met biografische gegevens van alle Belgische militairen die ooit onder een zgn. Heldenhuldzerk werden begraven. Op basis van een - onvolledige en vooral onnauwkeurige - lijst die in 1925 door het IJzerbedevaartcomité was gepubliceerd, veldonderzoek en het doorploegen van de archieven in het Legermuseum in Brussel heb ik geprobeerd een geactualiseerd bestand samen te stellen.  Van de ongeveer 41.000 Belgische militairen die tijdens de Eerste Wereldoorlog in bevolen dienst zijn omgekomen kregen er minstens 682 (huidige stand van mijn onderzoek) een laatste rustplaats onder een Heldenhuldezerk. 543 van deze grafmonumenten zijn in de loop der jaren verdwenen en/of vernietigd. Het merendeel daarvan in 1925 tijdens de grote 'opschoningsoperatie' door de 'Dienst der Militaire Grafsteden', die onder het mom van het éénvormig maken van de militaire begraafplaatsen massaal Heldenhuldezerken heeft verwijderd en vernietigd. Voor zover ik tot nu toe heb kunnen nagaan zijn er nog 139 heldenhuldezerken bewaard gebleven. 53 Van deze zerken bevinden nog op 6 militaire begraafplaatsen, de rest staat verspreid over diverse gemeentelijke begraafplaatsen en kerkhoven. Ik hoop, na afronding van dit project, de resultaten te kunnen publiceren, maar ik ben wel van plan om op deze blog, bij wijze van voorsmaak, de gegevens van de Kempische militairen die ooit onder dergelijke zerk werden begraven, te publiceren.

    De eerste is Meerhoutenaar Isidoor Geukens. Hij werd op 27 november 1884 geboren in Zittaart als oudste zoon in het gezin van herbergier Anselm Geukens en Philomena Van De Poel. In 1904 werd hij ingeloot in het 3e Regiment Jagers te Voet. Op 12 oktober van dat zelfde jaar ging hij in actieve dienst tot 29 september 1906 toen hij met onbepaald verlof ging. Op 31 juli '14 werd hij gemobiliseerd en als loteling uit een van de oudste klassen bij de 5e cie., 2/1 van het 3e Vestingsjagers van Antwerpen ingedeeld. Hij nam met zijn bataljon deel aan de verdediging van Antwerpen en werd op 16 oktober '14 in Nederland geïnterneerd.  Op 10 november '18 kwam er een einde aan deze internering maar Door Geukens was in de laatste oorlogsweken ernstig ziek geworden. Hij werd op 7 december '18 met 'grieperige pneumonie', wellicht een gevolg van de zgn. 'Spaanse Griep' gerepatrieerd naar ons land en meteen gehospitaliseerd in het Militair Hospitaal van Berchem. Hier overleed hij op 7 februari 1919 aan een longontsteking. Oorspronkelijk werd Door Geukens begraven op het militaire ereperk van het Schoonselhof in Wilrijk, maar later herbegraven in Meerhout/Zittaart onder een heldenhuldezerk met grondplaat waarop een klauwende leeuw staat afgebeeld. De fondsen voor deze tombe werden ingezameld door familie en vrienden, waarbij zijn dorpsgenoot, de Norbertijn en oud-brancardier Antoon Van Clé (1891-1955), een belangrijke rol speelde.


    18-11-2014 om 19:57 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (56 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BOEKBESPREKING: 'DE FRONTBEWEGING'
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ook voor mijn tweede boekbespreking grijp ik graag terug naar een wat ouder boek.  'De Frontbeweging - de Vlaamse strijd aan de IJzer' verscheen voor het eerst in 2000. Maar uitgeverij 'De Klaproos' bracht onlangs een herdruk in paperback-versie op de markt. Een heruitgave, die naar mijn aanvoelen niets te laat komt want weinig andere boeken zijn, in deze periode die bol staat van de '14-'18-'hype' in ons land zo op hun plaats dan dit. Een land, waar anno 2014 historisch relevante zaken als Frontbeweging en activisme willens en wetens gereduceerd worden tot - onbetekenende - voetnoten in de officiële geschiedenis.

    De Gentse Journalist Daniël Vanacker, was met 'De Frontbeweging' niet aan zijn proefstuk toe.  Eerder, in '91 had hij al met 'Het activistisch avontuur'  bewezen grondig onderzoek te kunnen combineren met een frisse kijk op zijn onderwerp. Toen Bruno De Wever in '94 zijn  'Greep naar de macht - Vlaams-nationalisme en de Nieuwe Orde . Het VNV 1933-1945' uitbracht betreurde hij het nog dat de Frontbeweging tot dan toe niet het onderwerp was geweest van een diepgravende monografie. Zes jaar later werd hij op zijn wenken bediend door Vanacker. Met 'De frontbeweging' bracht hij niet alleen het verhaal van deze clandestiene organisatie en haar werking aan en achter het IJzerfront, maar plaatste dit ook binnen de verschillende ontwikkelingen in de Vlaamse Beweging en de Belgische politiek/bestuurlijke context tijdens de Eerste Wereldoorlog. Met veel oog voor detail, maar zonder ooit de grote verhaallijnen te vergeten, weet Vanacker op boeiende wijze de vaak complexe wisselwerking tussen de Fronters onderling maar ook hun verhoudingen met stromingen als activisme en passivisme weer te geven. Nooit eerder werd op zo'n grondige manier onderzoek verricht naar een organisatie die zo lang in een waas van geheimzinnigheid was verhuld.. Omvattend en precies werd de ontwikkeling van de beweging geschetst in het licht van het tijdsgewricht, op basis van krantenknipsels en bewaard gebleven brieven en dagboekfragmenten. Het boek schetst het moeizame groeiproces van jonge idealistische Vlamingen die zich gaandeweg zullen losrukken van de anti-Vlaamse Belgische staat. De meesten van hen waren - om de woorden van Frans-Jos Verdoodt te gebruiken - '...als Belgische patriotten de oorlog ingegaan en als Vlaamse patriotten eruit gekomen'.  Geconfronteerd met de rauwheid van hun soldatenbestaan, de onmacht, vernederingen en repressie, droomden deze jongemannen in het slijk van de IJzergrachten van een vaderland dat het hunne wél kon zijn.

    De socialistische politicus Kamiel Huysmans omschreef  op 24 september '18 in een brief aan de gezaghebbende Nederlandse historicus Pieter Geyl, de Frontbeweging als 'Onderpastoors Onderwijzers. Studenten. Jeugdelijk romantisme. Filologische dorpspolitiek.  Revolutie in een wijwatervat (...) De dag dat het Belgische IJzerleger te Brussel terugkomt, blijft er van al die rommel niets over...' De geschiedenis heeft Huysmans' ongelijk gegeven: Alhoewel de Frontbeweging tijdens en na de Eerste Wereldoorlog niet de verwachte doorslaggevende politieke rol in de Vlaamse strijd heeft gespeeld, is haar invloed met betrekking tot de politieke invulling van het Vlaams-nationalisme in het interbellum en de versterking van het Vlaams bewustzijn in brede lagen van de bevolking onmiskenbaar erg groot geweest. In de oorlogsjaren had zich - zoals Vanacker helder weet te schetsen - een duidelijke en definitieve splitsing voltrokken in de Vlaamse Beweging tussen de 'minimalistische' vleugel, die binnen de traditionele partijen wilde ageren voor een Vlaamser Vlaanderen en de 'maximalistische' vleugel, die zich voortaan met een eigen uitgesproken Vlaams-nationaal partijprogramma aan de kiezers wilde aanbieden. De in de loopgraven gegroeide idee van een eigen, Vlaamsgezinde partijwerking was natuurlijk niet nieuw en bestond al van voor de Grote Oorlog. Maar ze was tot dan toe meestal beperkt gebleven tot grotendeels mislukte experimenten die periodiek opdoken, even snel weer verdwenen, relatief onschuldig waren en altijd machteloos waren geweest. Na de oorlog was deze situatie - mede door de invloed van de Fronters - compleet veranderd. Het eerder brave, vooroorlogse flamingantisme had de plaats moeten ruimen voor een radicaal Vlaams-nationalisme dat zich in de oorlogsjaren voor het eerst staatsgevaarlijk had getoond... 

    'De frontbeweging - De Vlaamse strijd aan de IJzer' is een van die buitengewoon goed gedocumenteerde en onthullende boeken die ik graag zelf had kunnen schrijven en bijgevolg wat mij betreft, een absolute aanrader. Het is een monumentaal boek, niet alleen omwille van de vuistdikke omvang, maar vooral door de inhoud. Erg warm aanbevolen..!

    'De Frontbeweging - De Vlaamse strijd aan de IJzer', De Klaproos, Brugge,    ISBN 9789055081400

    18-11-2014 om 17:54 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (66 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IN MEMORIAM FRANS VAN HOECK (1876-1914)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Precies dag op dag honderd jaar geleden, overleed deze ochtend om 05.30 u. in Hoogstraten E.H. Frans Van Hoeck, hulpaalmoezenier in de Cavaleriedivisie van het Belgische veldleger. Bij het uitbreken van de oorlog was de 38-jarige Frans Van Hoeck al 13 jaar als leraar verbonden aan het Antwerpse St. Jan Berchmanscollege, waar hij ook gedomicilieerd was. Hij meldde zich meteen als oorlogsvrijwilliger en werd als hulpaalmoezenier ingedeeld bij de cavalerie, meer bepaald bij het 1e Regiment Gidsen.  De aalmoezeniersdienst was organiek een onderdeel van de militaire gezondheidsdienst. In alle legerafdelingen had elk bataljon een aalmoezenier, die belast was met de geestelijke zorg, maar meestal kon worden aangetroffen bij de hulpposten of in de militaure hospitalen. Zo was Frans Van Hoeck op 12 augustus '14 aanwezig op het slagveld van Halen, waar hij hielp bij het evacueren van gewonden. Op 13 oktober, tijdens de aftocht uit Antwerpen, leed het 1e Gidsen behoorlijk zware verliezen bij de afweergevechten rond de Leie tussen Landegem en  Merendree. Aalmoezenier Van Hoeck besloot vrijwillig bij de gewonden te blijven, maar werd twee dagen later ziek, met een  zware longontsteking in een Gents hospitaal opgenomen.  Een achtergebleven militaire geneesheer achtte hem niet langer meer fit voor de militaire dient en op 3 november werd hij eervol uit het leger ontslagen en naar huis, in casu Hoogstraten gestuurd. Op 5 november kwam hij uitgeput en doodziek aan in de woning van zijn broer, gemeentesecretaris Arthur Van Hoeck, waar hij tien dagen later aan de gevolgen van zijn ziekte overleed.  Onder massale publieke belangstelling werd E.H. Frans Van Hoeck op zaterdag 21 november '14 begraven in de familiekelder aan de zuidzijde van de St. Catharinakerk.

    In het begin van de oorlog droegen de aalmoezeniers nog hun religieuze ambtskledij, zoals hier duidelijk te zien is op een foto die eind augustus '14 was gemaakt van F. Van Hoeck. Alleen een gevlochten driekleurig koord op de priesterhoed en een armband met kruis moesten het onderscheid maken met de 'gewone' geestelijken. Pas in oktober '15 zouden ook de aalmoezeniers in een kakhi-uniform worden gestoken...

    18-11-2014 om 10:48 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (54 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    17-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.BOEKBESPREKING: 'VOOR DEN KOP GESCHOTEN'.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik wil er een gewoonte van maken om met grote regelmaat boeken te bespreken die op een of andere manier aan de Eerste Wereldoorlog gerelateerd zijn. Kwestie van mijn medemensen bij te staan bij hun pogingen om door de bomen het bos te zien, want de wildgroei aan publicaties die n.a.v. 100 Jaar Grote Oorlog is ontstaan maakt het zelfs voor doorwinterde lezers moeilijk keuzes te maken. Ik wil graag beginnen met een boek dat intussen al vijf jaar geleden van de persen is gerold, maar dat door het onderwerp en het verrichte onderzoek ver boven de korenmaat uitsteekt. 'Voor den kop geschoten - Executies van Belgische spionnen door de Duitse bezetter (1914-1918)' voert ons mee naar een van minst belichte bladzijden uit de geschiedenis. Terwijl er boekenkasten vol werden geschreven over het verzet tijdens WO II, is het aantal degelijke publicaties over dit onderwerp tijdens WO I op de vingers van één hand te tellen. Op basis van tot op heden nauwelijks ontsloten archiefmateriaal wist auteur Jan Van der Fraenen een uitermate boeiend boek te schrijven dat chronologisch opgebouwd, aandacht besteedt aan sommige van de belangrijkste Belgische en geallieerde inlichtingrendiensten die tijdens WO I op ons grondgebied (en soms daarbuiten) actief waren. Op basis van dit archiefmateriaal wist hij niet alleen een aantal mythes die rond de tot de verbeelding sprekende spionageactiviteiten werden geweven te doorprikken, maar had hij ook oog voor de mannen en vrouwen achter de netwerken. Mensen van vlees en bloed met  goede maar ook mindere kantjes. Het boek licht niet alleen een tip van de sluier m.b.t. de organisatie van de belangrijkste geallieerde inlichtingendiensten, hun missies en rekruteringsmethodes maar verschaft ons ook nieuwe inzichten in de manier waarop de Duitse contraspionage functioneerde. Een andere grote verdienste is dat de auteur haarfijn uit de doeken wist te doen op welke manier de processen werden gevoerd, met de nodige aandacht voor de cruciale rol van de advocaten en hoe de vonnissen van - eventuele - genadeverzoeken tot strafuitvoering, lees executies verliepen. Een ander absoluut pluspunt is het door de auteur samengestelde 'Register van terechtgestelden 1914-1918 wegens vaderlandse diensten' dat voor het eerst een volledig biografisch overzicht geeft van de tijdens WO I in ons land terechtgestelden.  Het is niet écht verwonderlijk dat uitgerekend Jan Van der Fraenen (°1982) dit boek geschreven heeft. Nadat hij in 2005 afgestudeerd was als licenciaat in de Geschiedenis ging hij eerst aan de slag in het Memorial Museum Passchendaele 1917 in Zonnebeke. In die periode werkte hij mee aan het tot stand komen van het boek 'Passchendaele 1917: het verhaal van de doden en Tyne Cot Cemetery'. Sinds 2008 is hij als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het Legermuseum in Brussel en zat hij bij wijze van spreken aan de bron, niet alleen door de daar gearchiveerde gegevens m.b.t. de politieke gevangenen maar zeker ook door het nog grotendeels onontgonnen Archieffonds Moskou. En dat er nog heel wat materiaal in archiefdozen ligt te sluimeren illustreerde hij trouwens in 2011 opnieuw als coauteur van 'Spioneren voor het vaderland. De memoires van Evarist De Geyter (1914-1918)'. 

    'Voor den kop geschoten - Executies van Belgische spionnen door de Duitse bezetter  (1914-1918)' is een uitgave van Roularta Books, Roeselare    ISBN 978 90 8679 219 1

    17-11-2014 om 23:01 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (64 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IETS OVER HET ONTSTAAN VAN DE FRONTBEWEGING
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In augustus 1914, op het ogenblik van de Duitse inval in ons land, kwam het grootste deel van het kader van het Belgische leger en zeker de hogere officieren uit de Nederlandsonkundige burgerij en hadden zij weinig of geen begrip voor de problemen en noden van de gewone soldaten, die voor de overgrote meerderheid Vlamingen waren. Deze diepe sociale en culturele kloof was er weliswaar al voor het uitbreken van de oorlog. Maar na het begin van de vijandelijkheden zou deze kloof nog verbreden. Door een samenloop van omstandigheden en het demografische overwicht van de Vlamingen zou het Nederlandstalige contingent in het veldleger tot bijna 70 % oplopen, terwijl het officierenkorps aanvankelijk voor 85 % uit Franstaligen bestond... Het Frans was dus de omgangstaal, niet alleen voor de officieren onderling, maar ook in de verhouding tussen het kader en de 'gewone' dienstplichtigen. Het was de taal waarin de bevelvoering plaatsvond. De wet op het gebruik van de talen in het leger die in 1913 was goedgekeurd door het parlement, moest pas in 1917 toegepast worden. Gelet op de bijna traditionele minachting van de Belgische beroepsofficieren voor het Nederlands werd ze niet of hooguit erg slecht nageleefd. De gemiddelde Vlaamse soldaat accepteerde bij het begin van de oorlog, deze taalverhoudingen, overigens als normaal. Dat hij ze op den duur als vernederend begon te beschouwen, was te danken aan de invloed van zijn Vlaamsgezinde kameraden. In de brute realiteit van de oorlogsgruwel ervoeren de, in de loopgrachten als tweederangsburgers behandelde Vlaamse piotten, immers dagelijks hoe het Vaderland écht in elkaar stak.

    Van overheidswege werd niets ondernomen om daar ook maar enige verandering in te brengen. Integendeel, de zorg van  de militaire én politieke overheden ging in de eerste plaats naar het herstel van het, in de eerste oorlogsmaanden sterk gehavende leger, en de eenheid van het land. Omdat men 'in het gezicht van de vijand' alleen aan 's lands verdediging mocht denken, werd elke uiting van Vlaamsgezindheid, elk teken van protest tegen onrecht, iedere vraag om meer begrip en toenadering als een militair vergrijp gezien.... Dat die situatie niet volledig geëscaleerd is, was voor een groot deel te danken aan de aanwezigheid van een kleine, maar vastberaden groep van Vlaamsgezinde intellectuelen aan het front. Hun aarzelend opgestarte actie kwam ontegensprekelijk het moreel van de troepen ten goede. Eens het IJzerfront in het voorjaar van 1915 gestabiliseerd was, ontstonden er door hun toedoen - in de geest van de vooroorlogse Vlaamse studentenbeweging - al spoedig achter de frontlijn studiekringen en socio-culturele gezelschappen. Op relatief korte tijd ontplooiden deze kringen een grote werking die niet alleen intellectuelen maar ook gewone volksjongens - ook van over e taalgrens - aansprak. In de schoot van deze werking verschenen tientallen - meestal regionaal georiënteerde - Vlaamse frontblaadjes, men stichtte een toneelgezelschap en ijverde voor het behoud van de zedelijkheid. Dit laatste was zeker geen overbodige luxe, gelet op de spectaculaire toename van venerische ziekten in het leger. Het werk van Heldenhulde zorgde ervoor dat de gesneuvelde Vlaamse militairen niet langer onder een ééntalig Frans 'Mort pour la patrie' werden begraven, maar een naar een Keltisch kruis gemoduleerde zerk kregen waar de blauwvoet van de Vlaamse studentenbeweging opwiekte onder het 'Alles voor Vlaanderen / Vlaanderen voor Kristus'-motief van diezelfde beweging.

     Het was duidelijk dat aan deze werking een uitgesproken Vlaamsgezind accent kleefde en precies hier wrong het schoentje. Deze eerder onschuldige actie stuitte immers al vrij snel op het onbegrip en wantrouwen van de officiële instanties. Later gevolgd door tegenkanting en niet lang daarna op een formeel verbod van de legerleiding. De taaltoestanden in het leger werden niet zozeer gekenmerkt door een rigoureuze onderdrukking van het Nederlands - de discipline in het Belgisch leger  werd aanvankelijk immers op een vrij gematigde wijze gehandhaafd -, maar veeleer door het enggeestige optreden van de militaire overheid, die de verdediging van - de overigens door de wet beschermde -taalrechten louter als insubordinatie beschouwde en zich zelfs niet afvroeg of er niet een of ander haperde aan het in het leger heersende taalregime. De gevolgen bleven dan ook niet uit: Vlaamsgezinde militairen die openlijk voor hun overtuiging uitkwamen werden gestraft, overgeplaatst, van het front verwijderd en kwamen in strafkampen en gevangenissen in Frankrijk terecht. Deze blinde repressiegolf veroorzaakte op zijn beurt ontegensprekelijk een radicalisering onder de Vlaamsgezinde manschappen die verkozen in de clandestiniteit verder te werken: de Frontbeweging was geboren.... 

    17-11-2014 om 11:27 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (103 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ZONDAG - FRONTPOËZIEDAG
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     Vanaf nu ga ik proberen elke zondag een staaltje van frontpoëzie te geven. De primeur is voor het gedicht 'Aan onze dooden'. Een gedicht van de hand van de Turnhoutse oorlogsvrijwilliger Ward Hermans (1897-1992), soldaat in het 6e Linieregiment.


    'Zijt gij dood en begraven / En vergeten misschien / Uwe kruisen en graven / Niet worden ontzien...

    Gaaft ge uw bloed en leven / Voor den droom van uw hart / Niets werd u gegeven / Dan schrijnende smart...

    Gingt ge, lijdende, stervend / Van het slagveld vandaan / Uw bloed werd nog, tergend / Met onrecht belaan...

    Rust ge zacht onder zoden / Op het eenzame veld / Ge wordt, lieve dooden / Dan nog niet geteld....'

    16-11-2014 om 12:30 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (196 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    15-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.KINDSOLDATEN ZIJN VAN ALLE TIJDEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op 11 november zond de BBC 'Teenage Tommies' uit, een beklijvende documentaire over té jonge vrijwilligers die tegen de rekruteringsofficieren gelogen hadden over hun echte leeftijd en vaak zonder medeweten van hun ouders dienst hadden genomen in het Britse leger. Naar schatting zouden niet minder dan 250.000 jongemannen, jonger dan 18 jaar, dienst hebben gedaan in het Britse leger tijdens de 'Great War'. Eén op tien zou gelogen hebben over zijn leeftijd. Sommige verhalen waren hartverscheurend . Zo was er Horace Iles, die als 14-jarige dienst had genomen nadat iemand hem in de tram een witte veer - symbool van lafheid - had overhandigd. Nadat hij gewond was geraakt en terug naar het front was gestuurd, smeekte zijn zus hem in een brief zijn ware leeftijd te onthullen.  De brief kwam een paar weken later ongeopend terug omdat Horace Iles intussen gesneuveld was... Al even beklijvend was het verhaal van Aby Bevinstein, een 15-jarige Londenaar, die nadat hij shell-shock had opgelopen in de loopgrachten, als deserteur werd gefusilleerd in 1916... 

    Ook het Belgische leger kende een aantal piepjonge oorlogsvrijwilligers. Wat maar weinig mensen weten is dat twee van de jongste vrijwilligers afkomstig waren uit Hoogstraten. Meerlenaar Hubert Van Tongerloo was geboren op 9 april 1899, wat betekende dat hij 15 jaar en 4 maanden oud was, toen de oorlog uitbrak. Nadat bekend was geworden dat zijn broer John Van Tongerloo op 8 november '14 bij de zware afweergevechten rond Ramskapelle was gesneuveld, trok Bert Van Tongerloo eind februari '15 de grens over om zich aan te melden als oorlogsvrijwilliger. Hij loog over zijn leeftijd en werd op 19 maart '15 aangenomen in het Belgische rekruteringsbureau in Folkestone. Hij belandde een paar dagen later in een opleidingskamp in Valognes bij Cherbourg. Na een basisopleiding als infanterist kwam hij al op 16 augustus '15 met het stamboeknummer 2245 in de 3e compagnie, 3e bataljon van het 1e Regiment Grenadiers terecht. Zijn verblijf aan het front was echter van korte duur want op 15 oktober '15 werd hij al wegens ziekte naar het militair hospitaal van het Fransvlaamse Bourbourg (Broekburg) geëvacueerd. Zijn aandoening moet behoorlijk ernstig zijn geweest, want pas op 23 maart '16 kwam hij terug bij zijn eenheid aan het front terecht. Op 1 januari '17 muteerde hij naar het 2e Regiment Grenadiers. Het was in de rangen van dit regiment dat hij de rest van de oorlog uitdiende. Tijdens het geallieerde Eindoffensief werd hij op 5 oktober '18 gewond en overgebracht naar een Belgisch militair hospitaal in Beaumarais. Op 16 november, 5 dagen na de Wapenstilstand vervoegde hij opnieuw de rangen van zijn, door de strijd, behoorlijk uitgedunde compagnie. Op 26 augustus '19 werd hij in Keulen met onbepaald verlof gestuurd. Kort nadien koos hij voor een militaire beroepscarrière en werd hij rijkswachter. Een loopbaan die hij zou beëindigen als adjudant-chef en brigadecommandant in Veurne. Bert Van Tongerloo was drager van 5 frontstrepen en een kwetsuurstreep. Hij werd onderscheiden met de medaille van de Oorlogsvrijwilliger, het Oorlogskruis met Palm, de Overwinningsmedaille '14-'18, de Herinneringsmedaille '14-'18 en de lintjes van Ridder in de Orde van Leopold II en Ridder in de Kroonorde.

    Jan Van Ginneken werd op 9 maart 1900 in Hoogstraten geboren  in het landbouwersgezin van Henri Van Ginneken en Rosalia Van HoogendonK; Hij had enkel lager onderwijs in de Gemeenteschool genoten en was vanaf zijn 11e kolendrager. In augustus '14 was hij 14 jaar en 5 maanden. Amper 15 jaar oud engageerde hij zich op 17 april voor het Belgisch leger in Folkestone. Uit zijn dossier is duidelijk dat de rekruteringsofficieren doorhadden dat hij had loog over zijn leeftijd, maar toch werd hij niet geweigerd. Blijkbaar wist men niet goed wat met hem aan te vangen en dus werd hij naar een opleidingskamp in Normandië gestuurd waar hij eerst aan de slag kon als hulpje. Pas op 15 augustus '15 werd hij toegelaten tot een opleiding al infanterist en op 14 december belandde hij aan het IJzerfront in de rangen van het 1e Regiment Karabiniers/Wielrijders. Een paar maanden later, op 26 februari '16 om precies te zijn muteerde hij naar de cavalerie, meer bepaald het 4e Regiment Lansiers. Tijdens de gevechten die de geschiedenis in zouden gaan als de 'Slag om Merkem' werd hij op 18 maart '18 gewond door granaatscherven bij De Kippe. Na een kort verblijf in een militair hospitaal te Vinkem werd hij op 10 juli '18 opnieuw goed bevonden voor de dienst. Hij nam met zijn eenheid deel aan het moordende Eindoffensief en wist dit zonder kleerscheuren te doorstaan. Op 28 juli '19 werd hij met onbepaald verlof gestuurd.  

    15-11-2014 om 20:20 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (160 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IN MEMORIAM LOUIS HUYBRECHTS (1892-1914)
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op de foto ziet u het militaire ereperk op de stedelijke begraafplaats van Mechelen. Hier ligt in graf nr. 256 Louis Huybrechts (voor alle duidelijkheid : geen familie) begraven. Hij werd op 25 november 1892 in Hoogstraten geboren en was bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in loondienst bij mijn overgrootvader koperslager Charel Verstraelen. Hij werd gemobiliseerd en vervoegde meteen als soldaat de 10e cie, 3/2 van het 26e - later 6e - Linieregiment. Hij sneuvelde op 2 oktober '14 in een schuttersput  in het centrum van Sint-Katelijne-Waver.  Hieronder volgt het relaas van ooggetuige eerste sergeant-majoor Gaston Cornelissen over de dood van zijn dorpsgenoot en jeugdvriend: 'Door de overmacht verplicht achteruit te wijken, bevonden wij ons na twee maanden strijd in de omheining van Antwerpen. Onoodig daar veel over te zeggen, gezien eenieder die droevige dagen en den val onzer Scheldestad herinnerd. Mijne nieuwe compagnie ontving het bevel post te nemen in het dorp Katharina Waver. Op mijne beurt moest ik de gemaakte versterking op het kerkhof dezer gemeente bezetten, de overige mijner soldaten in het gemeentehuis en de nabijstaande huizen (die uitzicht gaven op het fort) plaatsen. Gedurende drij volle dagen en nachten werden wij beschoten door de Duitsche artillerie. Beschieting, die ik nooit zal vergeten en welke ik sindsdien nooit heviger heb meegemaakt. De mannen gedroegen zich als ware dappere soldaten. Iedere maal dat ik mijne posten bezocht, vond ik Huybrechts op zijne plaats, zijne vlammende oogen in de richting der Duitschers. Een stevige handdruk, eenige woorden van moed en ik verliet hem om mijn ronde voort te zetten.

    Uitgeput van vermoeinis, ontmoedigd door de talrijke verliezen, werden wij in den namiddag van den vierden dag, 1 october, aangevallen door het vijandelijke voetvolk. Wij weerstonden aan den opmarsch, doch in den nacht, ondanks de voorzorgen, waren zij er toegekomen, het grootste gedeelte van het dorp te omsingelen. In den morgend, nieuwe hevige aanvallen der Duitschers; wij weerstonden nogmaals en velen van hen betaalden hunne stoutheid met hun leven. Op zeker oogenblik seinde men mij dat de post op het kerkhof aangevallen was. Aanstonds begaf ik mij ter plaatse, eenige bevelen, een hardnekkige wederstand en de Duitschers trokken terug, verschillende der hunnen achterlatende. Wat heb ik de jongens moeten bewonderen, zij vochten als leeuwen, nooit zal ik die oogenblikken vergeten ! Vooral Huybrechts gedroeg zich als een held, zijne stoutheid, de uitdrukking zijner verwrongen gelaatstrekken zullen mij nooit ontgaan. Na hem nog eenige woorden van moed toegestuurd te hebben moest ik naar mijne andere posten wederkeeren. Eenigen tijd later rukte de vijand weder voorruit; door de groote overmacht en gansch uitgeput waren wij genoodzaakt achteruit te trekken. Toen ik op kerkhof kwam om den post te verwittigen , vond ik mijnen vriend Louis ten gronde. Een bal kwam hem in 't hoofd te treffen. Aanstonds knielde ik bij hem neder om, zoo het mogelijk was, te helpen. Doch te laat, de kogel had hem op slag gedood. Als verdwaasd beschouwde ik mijn ongelukkigen vriend. Het gevaar ziende waarin wij ons allen bevonden, bevool ik mijne mannen zich terug te trekken. Nogmaals wierp ik eenen laatsten blik op het reeds doodskleurige gelaat mijns vriends, tranen ontvloden mijne oogen en ziende dat het totaal onmogelijk was hem mede te voeren, verwijderde ik mij, zwerende de dood mijns vriend en ouden schoolmakker te wreken. Het was meer dan tijd, want de Duitschers zaten op mijne hielen...'

    Eerste Sergeant Cornelissen vergiste zich in de juiste plaats waar zijn jeugdvriend sneuvelde. Op basis van bronnenonderzoek ontdekte ik dat Louis Huybrechts niet op het kerkhof, maar in een schuttersput op het marktplein, op enkele tientallen meters van de begraafplaats is gestorven. Een tragisch detail is dat Jan Smets, een gemilitariseerde arbeider uit Sint-Katelijne-Waver, die ermee belast was Huybrechts te begraven, tijdens deze lugubere karwei zwaargewond werd door een vlakbij inslaande granaat. Hij zou acht dagen later in het Militair Hospitaal van Antwerpen aan de opgelopen verwondingen bezwijken... 

    15-11-2014 om 20:16 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (102 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.OP KONINGSDAG
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vandaag 15 november is het op de officiële Belgische kalender koningsdag - vroeger ook wel dag van de dynastie - genoemd. Nu de laatste weken het beeld van Albert I als mythische 'koning-ridder' weer  kritiekloos wordt opgeklopt geef ik graag Anton Van Wilderode's gedicht 'Gewoon maar een steen ' als remedie tegen dit Belgicistisch hoera-patriotisme:

    Gewoon maar een steen die gekanteld lag / gewoon een soldaat die hem liggen zag / als puin tussen puin langs een muur / want het dorp en de wereld waren vernield, -/wat heeft hem - vermoeid waar hij zat, bezield / om profeet te zijn in dàt uur ?

    De hand die niet beeft houdt de boze kwast / voor het ongeduld van de letters vast / en schrijft zonder stem: Hier ons bloed, - / daaronder opstandig: Wanneer ons recht , -/ want niets wat tevoren werd toegezegd / maakt het zéér van de inzet zoet.

    Gewoon een soldaat die gevallen is / in de winterkou in de wildernis /  in de zomer van zeventien, / gewoon maar een steen met een grote wens / die tegen de grond ging en die geen mens / in zeventien jaar heeft gezien.

    Maar een steen des aanstoots geworden, een steen / die staat tegen alles en iedereen / en terecht op de plaats waar hij staat, / de steen van de nimmer geloste schuld / de steen van het Vlaamse ongeduld / én de steen van de Vlaamse staat !

    15-11-2014 om 18:41 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (172 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.NA 100 JAAR NOG STEEDS GEVAARLIJK...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Deze voormiddag werd in het Oostvlaamse Melle een vliegtuigbom uit de Eerste Wereldoorlog onschadelijk gemaakt door de ontmijningsdienst D.O.V.O. Het projectiel werd donderdag ontdekt bij graafwerken aan de Nonnenwegel. Binnen een straal van 500 m. van de vindplaats werden deze ochtend alle woningen ontruimd. Volgens schattingen van de experts zou men drie uur nodig hebben om de bom onschadelijk te maken, maar de klus werd op minder dan een uur geklaard. Dat deze bom uitgerekend hier werd gevonden is niet zo verwonderlijk want deze omgeving vormde tijdens WO I een belangrijk Duits spoorwegenknooppunt in het zgn. Etappengebiet en was dan ook geregeld het doelwit van geallieerde bombardementsvluchten.

    15-11-2014 om 15:59 geschreven door janhuijbrechts  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (25 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Archief per week
  • 20/01-26/01 2020
  • 31/12-06/01 2019
  • 23/12-29/12 2019
  • 16/12-22/12 2019
  • 02/12-08/12 2019
  • 18/11-24/11 2019
  • 11/11-17/11 2019
  • 04/11-10/11 2019
  • 28/10-03/11 2019
  • 14/10-20/10 2019
  • 07/10-13/10 2019
  • 30/09-06/10 2019
  • 23/09-29/09 2019
  • 16/09-22/09 2019
  • 09/09-15/09 2019
  • 19/08-25/08 2019
  • 12/08-18/08 2019
  • 05/08-11/08 2019
  • 29/07-04/08 2019
  • 22/07-28/07 2019
  • 01/07-07/07 2019
  • 24/06-30/06 2019
  • 17/06-23/06 2019
  • 03/06-09/06 2019
  • 27/05-02/06 2019
  • 20/05-26/05 2019
  • 01/04-07/04 2019
  • 25/03-31/03 2019
  • 18/03-24/03 2019
  • 11/03-17/03 2019
  • 04/03-10/03 2019
  • 25/02-03/03 2019
  • 18/02-24/02 2019
  • 11/02-17/02 2019
  • 28/01-03/02 2019
  • 21/01-27/01 2019
  • 14/01-20/01 2019
  • 07/01-13/01 2019
  • 31/12-06/01 2019
  • 24/12-30/12 2018
  • 17/12-23/12 2018
  • 10/12-16/12 2018
  • 03/12-09/12 2018
  • 26/11-02/12 2018
  • 19/11-25/11 2018
  • 12/11-18/11 2018
  • 05/11-11/11 2018
  • 29/10-04/11 2018
  • 22/10-28/10 2018
  • 24/09-30/09 2018
  • 17/09-23/09 2018
  • 10/09-16/09 2018
  • 03/09-09/09 2018
  • 27/08-02/09 2018
  • 20/08-26/08 2018
  • 13/08-19/08 2018
  • 06/08-12/08 2018
  • 30/07-05/08 2018
  • 23/07-29/07 2018
  • 16/07-22/07 2018
  • 09/07-15/07 2018
  • 02/07-08/07 2018
  • 25/06-01/07 2018
  • 18/06-24/06 2018
  • 11/06-17/06 2018
  • 04/06-10/06 2018
  • 28/05-03/06 2018
  • 21/05-27/05 2018
  • 14/05-20/05 2018
  • 07/05-13/05 2018
  • 30/04-06/05 2018
  • 23/04-29/04 2018
  • 16/04-22/04 2018
  • 09/04-15/04 2018
  • 02/04-08/04 2018
  • 26/03-01/04 2018
  • 19/03-25/03 2018
  • 12/03-18/03 2018
  • 05/03-11/03 2018
  • 26/02-04/03 2018
  • 19/02-25/02 2018
  • 12/02-18/02 2018
  • 05/02-11/02 2018
  • 29/01-04/02 2018
  • 22/01-28/01 2018
  • 15/01-21/01 2018
  • 08/01-14/01 2018
  • 01/01-07/01 2018
  • 25/12-31/12 2017
  • 18/12-24/12 2017
  • 11/12-17/12 2017
  • 04/12-10/12 2017
  • 27/11-03/12 2017
  • 20/11-26/11 2017
  • 13/11-19/11 2017
  • 06/11-12/11 2017
  • 30/10-05/11 2017
  • 23/10-29/10 2017
  • 16/10-22/10 2017
  • 09/10-15/10 2017
  • 02/10-08/10 2017
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017
  • 28/08-03/09 2017
  • 21/08-27/08 2017
  • 14/08-20/08 2017
  • 07/08-13/08 2017
  • 31/07-06/08 2017
  • 24/07-30/07 2017
  • 17/07-23/07 2017
  • 10/07-16/07 2017
  • 03/07-09/07 2017
  • 26/06-02/07 2017
  • 19/06-25/06 2017
  • 12/06-18/06 2017
  • 05/06-11/06 2017
  • 29/05-04/06 2017
  • 22/05-28/05 2017
  • 15/05-21/05 2017
  • 08/05-14/05 2017
  • 01/05-07/05 2017
  • 24/04-30/04 2017
  • 17/04-23/04 2017
  • 10/04-16/04 2017
  • 03/04-09/04 2017
  • 27/03-02/04 2017
  • 20/03-26/03 2017
  • 13/03-19/03 2017
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 20/02-26/02 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
  • 23/01-29/01 2017
  • 16/01-22/01 2017
  • 09/01-15/01 2017
  • 19/12-25/12 2016
  • 12/12-18/12 2016
  • 05/12-11/12 2016
  • 28/11-04/12 2016
  • 21/11-27/11 2016
  • 14/11-20/11 2016
  • 07/11-13/11 2016
  • 31/10-06/11 2016
  • 24/10-30/10 2016
  • 17/10-23/10 2016
  • 10/10-16/10 2016
  • 03/10-09/10 2016
  • 26/09-02/10 2016
  • 19/09-25/09 2016
  • 12/09-18/09 2016
  • 05/09-11/09 2016
  • 29/08-04/09 2016
  • 22/08-28/08 2016
  • 15/08-21/08 2016
  • 08/08-14/08 2016
  • 01/08-07/08 2016
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 29/12-04/01 2015
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!