Nu we in tijden van crisis zitten, mag iedereen zijn idee'tjes spuien van hoe we dat nu weer gaan oplossen...één ding staat vast volgens ererector André Oosterlinck, het zal pijn doen, anders is het flauwekul.
Hij ziet wel graten in een algemene looninlevering van 1% voor 'iedereen die op één of andere manier een inkomen betrekt uit de overheid'. Misschien ligt het in mijn argwanende aard maar wie zou hij nu bedoelen, de statutaire ambtenaren ?, alle personen die tewerk gesteld zijn binnen overheidsgerelateerde bedrijven of bedoelt hij ook diegene die 'profiteren' van een pensioen, een uitkering en dergelijke ???
Laten we wel wezen, voor de gemiddelde Vlaming of Belg is een looninlevering geen goede zaak maar de rector heeft een punt mocht hij proberen de kloof tussen arm en rijk te dichten door de maatregel. Het is juist in tijden van crisis dat de sterkste schouders zeker de zwaarste lasten moeten dragen en natuurlijk is het populistisch om te zeggen dat de eerste minister moet inleveren, net als alle andere mensen maar het zou niet over die symboliek mogen gaan en trouwens de politici in ons land verdienen niet extreem veel, het is vooral in de privéwereld dat de ontsporingen veelvuldig zijn, de banksector was en is en blijft er een mooi voorbeeld van.
Loon naar werken krijgen vind ik een mooi objectief, loon naar resultaat al heel wat minder want waar blijven dan de deontologische grenzen, wat met langetermijndenken en hoe verzoen je eigen gewin met andermans verlies ? Je moet je job goed doen en als je een belegger bent genre Leeson of Kerviel, is het wel duidelijk dat dat niet gebeurd is maar voor alle andere dient er een normale evaluatie te gebeuren en ook als je verlies maakt als effectenhandelaar kan het zijn dat je toch juist gehandeld hebt en goed gewerkt - de wereld is immers niet perfect maar dat geldt ook omgekeerd, het is niet omdat je miljoenen euro's winst maakt, dat je correct hebt gewerkt.
Een contract tussen werknemer en werkgever is volgens mij een inspanningsverbintenis en geen resultaatsverbintenis. Je moet je best doen, dat is zeker waar maar men kan en mag geen (onrealistische) verwachtingen transponeren op de werknemer. Men mag dat als maatschappelijk verantwoord bedrijf ook niet toestaan, een manager doet zijn best om een organisaties zo vlot, aangenaam en rendabel als mogelijk te laten verlopen maar of dat nu 3, 5 of 10% winst betekent, dat hangt van zo veel factoren af dat men mensen dwingt tot drastische maatregelen.
Zo maakt Dexia doodleuk bekend dat ze in het 2e kwartaal 283 miljoen euro winst maakte en toch gaat men nu nog 600 banen schrappen. Zoals de meeste mensen heb ik geen zicht op de interne structuur van Dexia maar het lijkt me vreemd om ineens de dienstverlening of backoffice af te bouwen met zo veel mensen. Het doeleinde zal waarschijnlijk meer winst zijn maar waar stopt deze oefening dan ? Is er een economisch optimum ? Stemt dat overeen met het sociaal optimum ? Wat deed men vroeger dan ? We leven immers in een maatschappij waar sociale interactie en economie met elkaar verweven zijn, besparen op de rug van een gewone werknemer die zich ten volle inspant, is immoreel.
Laten we de crisis aanwenden om de kloof tussen arm en rijk te verkleinen, de sociale spanningen zijn reeds groot genoeg. Het is tijd voor verzoening, dus rijken, koop je aflaten ! Vlaanderen, mijn land.
