Je hebt er in ons land nogal wat rondlopen en ze verschijnen veelvuldig op het scherm met hun sterk doordachte en minder alledaagse redeneringen en meningen en schijnen een authoriteit te zijn zonder zelf ooit beleid gevoerd te hebben.
Ja jongens, want het zijn hoofdzakelijk mannen die zich deze titel aanmeten, ik laat toch liever mijn auto nazien en herstellen door een echte garagist die zijn handen (of haar handen) durft vuil maken dan door die praatjesmaker die mij al bijna een nieuwe wagen wil aansmeren omdat er een lichtje (niet meer) brandt. Ze declameren, ze pochen, ze voorspellen, ze "analyseren' dat het een lieve lust is en bovendien weten ze niet alles over de politiek maar ze weten zelfs hoe 'de mensen' zich bij dit alles voelen en weten ook hoe de media de verslaggeving zal doen. Meer dan ooit zijn ze de narren van de media, die te pas en te onpas opgevoerd worden om een praatje te komen maken, liefst spitant en wat ludiek om de kijkers/lezers wat te prikkelen want dat 'verkoopt'.
Ik heb niets tegen deze mensen die over het algemeen leuke vertellers zijn en soms wel een leuke anekdote kunnen vertellen van hoe de wetstraat in elkaar zit maar de manier waarop ze letterlijk 'opgevoerd' worden als orakel van Delphi stuit me toch een beetje tegen de borst en af en toe kan ik me ook niet van de indruk ontdoen dat zij zichtzelf ook zo een beetje inschatten.
Zonder persoonlijk te worden wil ik verwijzen naar misschien wel de bekendste politicoloog van het Vlaamse land, namelijk Carl Devos. Hij publiceert elke zaterdag een opiniestuk en hier http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/verkiezingen09/2.5323/090919_devos_opinie vindt u zijn laatste exemplaar. Een niet onaardig stukje over het reilen en zeilen van de Belgische politiek maar wie de behoefte voelt om dergelijke analyses te publiceren - als authoriteit - moet toch ook een beetje de verantwoordelijkheid voelen om oplossingen aan te reiken en dat ontbreekt toch al te vaak. Devos is natuurlijk geen begrotingsspecialist dus dat hij daarvoor geen oplossingen aandraagt, tans pis maar anderszijds is hij toch politicoloog en zou je toch mogen verwachten dat er 'remedies' en of 'wegen' in zijn stuk zouden staan om te komen naar het gevraagde 'leiderschap', naar een manier van werken tussen en samen met de regio's, naar een manier die mogelijk de politiek overstigt om de maatschappelijke problemen op te lossen (technocratie ?). Nee, op dat vlak houden ze zich altijd op de vlakte en nogmaals ik wil niet persoonlijk schieten op Devos of anderen maar zoals een dokter een remedie zoekt voor een kwaal, verwacht ik van politicologen oplossingen voor het beleid, de politiek.
Dat Leterme geen leidersfiguur was of is, dat wist iedereen al toen hij fractieleider was in de Kamer en diegene die het toen nog niet begrepen had, begreep het dan wellicht tijdens zijn ambtstermijn als minister-president. Het is leuk als je van je medewerkster je maitresse kan maken en deze in het parlement weet te krijgen, zeker als ze gelinkt was aan een partijgenoot van je maar dat getuigt misschien van testosteron maar niet van leiderschap. Als minister van buitenlandse zaken heeft hij nu toch al één zaak op zijn actief, namelijk de verwijdering van de foto's die zijn voorganger had laten hangen....
Ik ben geen politicoloog maar hoe krijg je wel gedragen leiderschap ? Kijk naar Dehaene, Verhofstadt of Stevaert, elk op hun (zeer verschillende) manier stralen ze gezag uit en wisten ze dingen te verwezenlijken. Natuurlijk heb je daarvoor ook een omgeving nodig die je toelaat om leider te zijn en daar wringt momenteel het schoentje volgens mij. Van Rompuy zou perfect enkele structurele maatregelen kunnen doorvoeren die ons leiden naar een begroting in evenwicht (op termijn) maar met een Didier Reynders direct oner zijn vleugels is dat gewoon onmogelijk. Deze caracteriel heeft zijn departement helemaal mismeesterd zoals het een goede 'liberaal' misschien past want overheid en fiscaliteit zijn niet echt de vriendjes van de liberalen maar indien je dit op zo'n schabouwelijke manier doet, mag dit wel eens gezegd worden. We hebben onder Reynders al meermaals een 'fiscale regularisatie' mogen meemaken (eenmalige bevrijdende aangifte - maal 2) maar nog nooit was de fiscale fraude in ons land zo hoog, nergens is fiscaliteit verheven tot een post-academisch niveau waar bos en bomen elkaar niet meer herkennen en de achterpoortjes, voordeuren blijken te zijn.
Leiderschap is een moeilijk evenwicht waarbij je moet kiezen en toch eenduidig blijven, dwarsliggers mag je daarbij niet tolereren en de zogenaamde 'tsjeventruken' laat je ook best achterwege. Mensen van goede wil zijn er en ik zie ze in alle grote traditionele partijen; Marino Keulen, Ingrid Lieten, Joke Schauvlieghe, Jo Vandeurzen, Vandenbroucke,.....daarentegen staan de mensen die beleid voeren (naar mijn mening) ondermijnen: Muyters, Vandenbossche, Van Mechelen, Dedecker, Dewinter, Decrem.....
Ik wil geen onderscheid maken tussen goede en slechte Vlamingen maar beleid voer je met verstandige mensen die inhoudelijk sterk staan, zonder vieze spelletjes te spelen, ze hebben een visie op de maatschappij en proberen die te realiseren. Perfect zal het nooit zijn, in mijn land Vlaanderen maar toch we kunnen toch beter dan de regering Van Rompuy en Peeters II (al wordt dat afwachten).
