De NMBS blijft in het nieuws en niet door positieve geluiden als vervangend vervoermiddel van gestrande passagiers (vulkaan ijsland) maar wel door de abominabele cijfers van de NMBSreizigerspoot. Ik heb hierover al een paar keer geschreven en dhr. Descheemaeker doet zijn liberaal gedachtengoed alle eer aan: de NMBS moet kapot. Hij rekende zo maar eventjes bijna 300 miljoen verkeerd bij de opmaak van de begroting. We moeten hem één ding nageven; het was crisis maar indien je als CEO je personeelskosten en dergelijke (bewust ?) verkeerd begroot, zaken die op voorhand afgesproken worden, dan maak je je eigen bedrijf kapot. Je leest nu in de kranten dat het een duur sociaal akkoord was. Dat valt absoluut te betwijfelen en dan nog eenmaal het op papier staat, weet je hoeveel het je gaat kosten. Als goede CEO weet je dat trouwens op voorhand want als je die lasten niet kan dragen moet je niet akkoord gaan.... Het beste bewijs dat Descheemaeker hiermee zwaar uit de bocht gaat, is het feit dat Infrabel en NMBS Holding aan hetzelfde sociaal akkoord gebonden zijn en zijn wel afkloppen met positieve cijfers.
Toegegeven; het operationele deel runnen, is het meest onzekere van de onderneming zoals de NMBS maar toch....je zou dan eerder een voorzichtigheidsstrategie verwachten ipv de goed nieuwsshows die Descheemaeker de laatste jaren verkondigd heeft en dewelke nu in duigen vallen. Vorige week kreeg hij nog steun van zijn vriendjes van De Tijd maar we kunnen nu ook niet stellen dat zij echt beslagen op het ijs komen als het over openbaar vervoer gaat.
De krantenkoppen hebben echter gelijk op één punt; er is ruzie tussen de toplui maar ook dat hoeft niet te verwonderen als je Descheemaeker te pas en te onpas hoort verkondigen dat hij alle socialisten op de knieën wil. Mogelijk een nobel doel voor sommigen maar dat de NMBS daar het slachtoffer van wordt (werknemers en reizigers) stoot me toch tegen de borst. In de eerste plaats viseert hij waarschijnlijk Jannie Haek, exkabinetard van Johan Vande Lanotte. Niet dat hij binnen socialistische kringen aanzien wordt als echte socialist maar hij is toch vriend aan huis bij de huidige sp.akopstukken. Aangezien zijn broer treinbestuurder is bij de NMBS, zou ik hem niet verdenken van moedwillig slecht beleid. Bovendien past dat niet bij zijn stijl; hij is graag in controle en dat ben je niet met een ontsporende begroting.
Tweede doelwit: Luc Lallemand (foto), een notoire PS'er en gepokt en gemazeld op de kabinetten van Michel Daerden en Laurette Onkelinx. Hij leidt Infrabel en op zich is dat de makkelijkste job want je bent verzekerd van je inkomsten; de NMBS en zeker niet onder Descheemaeker streeft niet naar een efficiënt vervoer dus zij kopen al die rijpaden wel op en hupla, ook al rijdt er geen trein, de NMBS zorgt er wel voor dat er zeker ook geen anderen kunnen rijden. Lallemand zit voor de investeringen op een berg geld waar hij zeer zuinig op is. Hij bewaakt ook secuur de 60/40verdeling en is veel strategischer dan uit de Vlaamse pers blijkt. Niemand kent hem echt maar hij profiteert vaak als derde hond in het knuppelhok. Zijn socialistische achtergrond brengt hem niet specifiek dichter bij Haek dan bij Descheemaeker. De PS vaart een eigen koers en stuurt effectief nog aan, de sp.a doet dat al jaren niet meer (of kan dat niet meer).
Bij deze een kleine oproep aan de bevoegde minister: zet een gedegen cd&v'er aan het hoofd van de NMBS (reizigers) zoals jullie gedaan hebben aan de top van Financiën. Steun hem of haar en zorg ervoor dat de NMBS terug op de rails komt. Natuurlijk zal Reynders daarvoor compensatie vragen want hij heeft steeds een mannetje klaar om te positioneren maar goed beleid is soms ook politieke conclusies trekken.
Werknemers en reizigers snakken nu naar een beleid dat visie uitstraalt, waardoor iedereen weet dat het terug beter zal gaan met de NMBS....omdat er ook iemand aan het roer staat die met de NMBS begaan is. Daarvoor doen jullie aan politiek !!
We leren hier de zoveelste les dat overheidsbedrijven ver weg gehouden moeten worden van mensen met een liberale logica want de machinerie kapot maken van binnenin is zowat het meest degoutante dat je je kan bedenken en toch doen die liberalen dat met dezelfde volharding als een mannelijke bidsprinkhaan bij de voortplanting.
Maatschappelijk gezien zitten de vakbonden, traditioneel de "tegenmacht in Vlaanderen", in de verdrukking. Ondernemingen worden internationaler, er komt druk van aandeelhouders of lageloonkostarbeiders uit het Verre of nabije Oosten, stakingen zijn uit den boze, het sociaal overlegmodel wordt minder en minder gesmaakt. De vraag is of we als gewone Vlaming dit moeten toejuichen en er zijn twee zijden aan dit verhaal. Natuurlijk moeten we dit toejuichen want mensen worden mondiger, komen zelf op voor hun (eigen)belang en hebben geen nood meer aan een overkoepelende structuur. Dat is de mening van de positivisten alleszins. Daartoe behoor ik zelf allerminst. Vlaanderen wordt steeds meer gedirigeerd vanuit lobbygroepen en was er vroeger nog een evenwicht tussen die groeperingen dan merken we vandaag toch een overduidelijke verschuiving. Kijken we nog eens naar de Vlaamse Regering: we zien onmiddellijk de afgezant van UNIZO, Kris Peeters en van VOKA, Philippe Muyters, twee notoire werkgeversvertegenwoordigers, zoveel is duidelijk. Misschien is er bij de andere ministers een tegengewicht; jawel een klein beetje met ACW'er Jo Vandeurzen maar op Welzijn beschermt hij vooral Kind en Gezin (kijk maar naar de premie - "vlaamse kinderbijslag" die je krijgt bij inschrijving van je ukkie bij K&G). Andere ministers vallen veel minder toe te bedelen aan een organisatie; je kan Joke Schauvliege nog aan de Boerenbond toeschrijven maar daar zit al wat rek op, Geert Bourgeois kent enkel vendelzwaaiverenigingen, Freya VDB houdt het bij modeclubjes, Pascal Smet bij trendy holebiverenigingen en Ingrid Lieten en Hilde Crevits zijn misschien madammen met hun voeten in de grond maar ze hebben toch weinig affectie met de traditionele "tegenmacht".
och wat eigenlijk, de vakbonden zijn toch vertegenwoordigd in de SERV en VESOC en alle andere strategische adviesraden. Voor wie denkt dat deze structuren echt wegen op het beleid, denk maar iets anders want ondanks het Beter Bestuurlijk Beleid wordt er alsmaar meer beslist door non-papers op de Vlaamse Regering en zogenaamde "mededelingen". Heel leuk allemaal voor wie aan de macht is en de enige echte tegenmacht is dan ook de politieke oppositie tegenwoordig die af en toe lucht krijgen van bepaalde duistere beslissingen omdat een mannetje of vrouwtje hun welgezind is binnen de betrokken administratie. Het systeem Dehaene met vuilbakwetten of programmadecreten zoals u wil, heeft men gretig overgenomen in Vlaanderen om toch snel bepaalde zaakjes te regelen.
Ik wil dan ook vragen: vakbonden sta op !! ABVV, ACLVB en ACV de tijd is gekomen om tegen deze politieke lobbybewegingen in te gaan. Jullie hebben zelf jullie handen weggetrokken van de actieve politiek omdat politiek iets anders was dan syndicaal werk maar zie in dat dit een verkeerde strategie was !! Als er iemand dit leest van de vakbond, ga dan eens na met hoeveel geld UNIZO en VOKA gaat lopen, hoe het beleid afgestemd wordt op de memoranda van die organisaties en hoe de mens als individu (of als werknemer) volledig uit het plaatje verdwijnt. Mediatiek wordt er vaak een zogenaamd één-tweetje opgezet zodat de minister kan 'scoren' en de organisatie aan hun leden kan zeggen wat voor goed werk ze leveren wat niet te verwonderen is als de werkgeversorganisaties op vooral de cd&v en nvakabinetten structureel over de vloer mogen komen. (ja, mevrouw Crevits, u spant zowat de kroon in de wanverhoudingen)
Vakbondsafgevaardigden zijn slechts semi-democratisch verkozen aangezien dit enkel door hun leden gebeurt maar dit geldt eveneens voor de werkgeversafgevaardigden (al kan ik me niet voorstellen dat iemand voor een schertsfiguur als Peter Leyman/Philippe Muyters stemt) dus hier dienst dringend een evenwicht te komen. Inge Vervotte zorgt daar op een minimalistische wijze voor in de federale regering (al komt de syndicale druk daar eerder via de PS) maar op Vlaams niveau is er niemand die een grotere rol eist voor vakbonden.
Natuurlijk kan je kritiek geven op deze of gene vakbondsactie die de treinen weer eens plat legt of files veroorzaakt (douane) maar zelden of nooit gebeurt dat zonder reden en als buitenstaander is het altijd gemakkelijk gezegd dat de actie te drastisch is maar vaak steekt er veel meer achter dan hetgeen mediatiek naar voren komt. Ook op dat vlak hebben de vakbonden nog veel werk (Kanaal Z is niet zo objectief hé jongens, wakker worden !!). Daarom ben ik ook geen voorstander van een minimumdienstverlening behalve voor de veiligheidsberoepen; ik wil verantwoorde mensen binnen de vakbond en als niks helpt en ze hebben een terechte vraag - staak dan maar, het enige verweer van een werknemer is immers het aantal/de massa/het collectief, de werkgever heeft de centen/de macht/de kennis.
Ik wil een tegenmacht tegen de werkgeverslobby binnen de Vlaamse Regering en daarvoor lijken de vakbonden mij het meest geschikt, niet om aan politiek te doen maar wel om de politiek af en toe bij te sturen omdat je nooit al je idee'tjes hebt kunnen voorleggen aan de kiezer dus die beslist 'blindelings' op wie hij/zij stemt terwijl dat in Vlaanderen wel de toekomst is voor de komende 5 jaar. Ik geef één voorbeeldje van het gevaar dat om de hoek schuilt; de Staten-Generaal van de Industrie, waarvan op deze site al een korte toelichting staat ! Tot nu toe is de Staten-Generaal een verhaal van de beroepsfederaties/werkgeversorganisaties (Industria/Fedustria/Agoria/..) en helemaal niet van de werknemers(organisaties). Dit wordt een aberrant verhaal indien men geen tegengas geeft en het zoveelste verhaal van hoge loonkost e.d. dat hebben we al gehoord bij het startmoment. Ik ben blij met de hoge lonen hier en wil echt niet concurreren met landen waar men nauwelijks brood kan kopen voor hun dagelijks loon en vertel mij niet dat we niet concurrentieel zijn met Nederland, Duitsland en Frankrijk want dat zijn balonnetjes die al lang doorprikt zijn. (slechts enkele procenten verschil tussen die landen)
Ontwaakt verworpenen der aarde, op 1 mei of rerum Novarum dat doet er mij allemaal niet toe maar bewaak de rechten van de gewone mens, bewaak de solidariteit, bewaak de sociale rechten, de vrijheden, kortom bewaak een vrij, solidair, open en gezellig Vlaanderen, mijn land !
Laat ik voor één keer enkel maar verwijzen naar een krantenartikel:
De NMBS blijft in het nieuws en niet door positieve geluiden als vervangend vervoermiddel van gestrande passagiers (vulkaan ijsland) maar wel door de abominabele cijfers van de NMBSreizigerspoot. Ik heb hierover al een paar keer geschreven en dhr. Descheemaeker doet zijn liberaal gedachtengoed alle eer aan: de NMBS moet kapot. Hij rekende zo maar eventjes bijna 300 miljoen verkeerd bij de opmaak van de begroting. We moeten hem één ding nageven; het was crisis maar indien je als CEO je personeelskosten en dergelijke (bewust ?) verkeerd begroot, zaken die op voorhand afgesproken worden, dan maak je je eigen bedrijf kapot. Je leest nu in de kranten dat het een duur sociaal akkoord was. Dat valt absoluut te betwijfelen en dan nog eenmaal het op papier staat, weet je hoeveel het je gaat kosten. Als goede CEO weet je dat trouwens op voorhand want als je die lasten niet kan dragen moet je niet akkoord gaan.... Het beste bewijs dat Descheemaeker hiermee zwaar uit de bocht gaat, is het feit dat Infrabel en NMBS Holding aan hetzelfde sociaal akkoord gebonden zijn en zijn wel afkloppen met positieve cijfers. 
Maatschappelijk gezien zitten de vakbonden, traditioneel de "tegenmacht in Vlaanderen", in de verdrukking. Ondernemingen worden internationaler, er komt druk van aandeelhouders of lageloonkostarbeiders uit het Verre of nabije Oosten, stakingen zijn uit den boze, het sociaal overlegmodel wordt minder en minder gesmaakt. De vraag is of we als gewone Vlaming dit moeten toejuichen en er zijn twee zijden aan dit verhaal. Natuurlijk moeten we dit toejuichen want mensen worden mondiger, komen zelf op voor hun (eigen)belang en hebben geen nood meer aan een overkoepelende structuur. Dat is de mening van de positivisten alleszins. Daartoe behoor ik zelf allerminst. Vlaanderen wordt steeds meer gedirigeerd vanuit lobbygroepen en was er vroeger nog een evenwicht tussen die groeperingen dan merken we vandaag toch een overduidelijke verschuiving. Kijken we nog eens naar de Vlaamse Regering: we zien onmiddellijk de afgezant van UNIZO, Kris Peeters en van VOKA, Philippe Muyters, twee notoire werkgeversvertegenwoordigers, zoveel is duidelijk. Misschien is er bij de andere ministers een tegengewicht; jawel een klein beetje met ACW'er Jo Vandeurzen maar op Welzijn beschermt hij vooral Kind en Gezin (kijk maar naar de premie - "vlaamse kinderbijslag" die je krijgt bij inschrijving van je ukkie bij K&G). Andere ministers vallen veel minder toe te bedelen aan een organisatie; je kan Joke Schauvliege nog aan de Boerenbond toeschrijven maar daar zit al wat rek op, Geert Bourgeois kent enkel vendelzwaaiverenigingen, Freya VDB houdt het bij modeclubjes, Pascal Smet bij trendy holebiverenigingen en Ingrid Lieten en Hilde Crevits zijn misschien madammen met hun voeten in de grond maar ze hebben toch weinig affectie met de traditionele "tegenmacht". 
