Vandaag was er weer een hoogmis, namelijk in de comissie Infrastructuur van de Kamer, zogezegd over de treinramp in Buizingen. Natuurlijk was er geen tijd voor de slachtoffers, de hulp voor nabestaanden en de emoties bij de collega's, vrienden, medetreinreizigers,....of was het dat moment van stilte ?? Dat was tekenend alleszins....
De spoorwegen zijn een beetje mijn dada dus als er veel nonsens verteld wordt, kan ik het niet laten om een klein boekje open te doen of tenminste sommige zaken duidelijk voor te stellen. Het kwam een beetje boven water in de commissie maar aangezien geen van de 3 ceo's voor de afslachting ging van één van zijn collega's want de poltieke afrekeningen daarna zouden wel eens in verschillende richtingen kunnen gaan. Iedereen die iets van dichtbij of veraf met de NMBS te maken heeft, weet dat er een gigantische desinvestering gebeurd is onder dhr. De Croo als minister van verkeer. Etienne Schouppe heeft die praktisch geïmplementeerd dus in die bewoordingen zouden we kunnen stellen dat deze heren boter op het hoofd hebben.
Natuurlijk heeft men daarna nog voldoende tijd gehad om een systeem in te voeren maar de grondvraag is ook of ons systeem dermate onveilig is ? We mogen niet vooruitlopen op de conclusies van het onderzoek maar meerdere elementen wijzen in de richting van een menselijke fout. Menselijke fouten zijn evident in onze maatschappij met allemaal 'mensen', dus zo verongelukken dagelijks mensen in het verkeer, thuis of bij andere domme toevalligheden. De roep om een alles veilig makend systeem is dan ook zwaar overdreven. De politiek speelt op de emotie van het ongeluk, de schrikgevoelens en houdt zich niet aan objectieve analyses. Natuurlijk moeten we bijkomende veiligheidssystemen installeren maar niet ten koste van alles (auto's zouden ook minder verongelukken indien ze bestuurd zouden worden door een computer).
Die analyse heeft Dhr. Descheemaeker (jawel, hij weer) waarschijnlijk ook gemaakt en als er dan in 2007 persberichten worden verspreid met een onrealistische timing dan weet je gewoon waar de verantwoordelijkheid de laatste jaren gelegen heeft. Calculated risks zijn eigen aan hedendaags management dus ook bij de NMBS blijkbaar. Met die logica kleed je natuurlijk de overheidsrol uit in een openbare dienst, iets wat de liberaal Descheemaeker natuurlijk zeer genegen is. Ik ben benieuwd hoeveel zijn variabel loon dit jaar weer zal bedragen na de slechtste stiptheidscijfers ooit en een treinongeval zonder veel voorgangers (gelukkig). Het renumeratiecomité zal daarover wel wijselijk beslissen. Wist u trouwens dat het bij Infrabel (Lallemand - PS) en de NMBS (Descheemaeker - Open VLD) mogelijk is om een rechtspersoon aan te stellen als bestuurder ? Vanaf 2008 werd er echter geen gebruik meer van gemaakt (daarvoor enkel Infrabel)....maar ja, tot wanneer ??
Staatssecretaris Schouppe blijft momenteel wijselijk uit beeld en minister Vervotte legt alle verklaringen af. Verstandig. Inge probeert zelfs zo eerlijk en sereen mogelijk te antwoorden maar ook zij zit gewrongen tussen benoemingen, tegenwerkingen en politieke spellekes waar ze zelf zeer weinig aan kan en wil doen blijkbaar. De drie CEO's zijn gepokt en gemazeld door de politiek en met alle respect voor minister Vervotte; dit vraagt tactiek en een duidelijke visie. Iets wat, toegegeven, zeer moeilijk is voor een jonge vrouw die hierin nooit uitgeblonken heeft (op school ook niet trouwens). Als ik je een raad mag geven Inge; geef je job terug op, ga naar de vakbond en doe daar je ding, dichterbij de mensen. En ja Etienne, jij bent daar wel geschikt voor, meer dan zelfs maar je hebt dan weer zo'n dedain tegenwoordig dat uw benoemingen (of die van uw kabinet natuurlijk) en tussenkomsten niet lang meer bedekt zullen blijven.
Vorige week vrijdag was het weer zo ver, een hoogmis van de captains of industry in het mooie Paleis der Academiën in Brussel. Afgeladen vol zat de veel te kleine zaal, met van die vervelende klapstoeltjes waar je rug na vijf minuten al pijn doet maar hier ging het natuurlijk om belangrijkere zaken; de toekomst van onze industrie !
Wederom wist Kris Peeters dit in een kleedje te steken van 'Vlaanderen in Actie' en wederom roept hij om een 'Pact', een plan om de toekomst vorm te geven. Je kon dan ook smullen van de heerlijke receptie achteraf maar laten we serieus blijven en toch de insteek van professor Ann Vereecke van de (wauw) Vlerick Leuven Gent Management School niet vergeten. Zij pleitte onomwonden om vernieuwende, leidende bedrijven hier te houden, enkel de productie hier houden, biedt geen zekerheid. Je moet natuurlijk professor zijn om dat te mogen onderzoeken gedurende een tiental jaren, gewone stervelingen als ik moet dat fenomeen gewoon aanschouwen op de tv bij Opel, Inbev en al die andere multinationals.
Niet getreurd echter, er was ook Agoria, Essencia,Fevia en Fedustria om te duiden wat het probleem nu net zou zijn. Verder dan de klassieke klaagzangen geraakte men echter niet. Om de wollige verhalen nog wat te stofferen sloten de ministers Lieten en Muyters zich graag aan en ook dhr. Boogmans, Viavoorzitter Koen Geens, de sociale partners (Leyman en Vermorgen) mochten elkaar overtroeven op vlak van slaapverwekkendheid.
Waarom heb ik daar geen echte arbeider gehoord, die weet wat het is om in de productie te werken. Ja, wat mij betreft zelfs Rudy Kennes of een ander specimen dat tenminste enige voeling heeft met de realiteit. Het is heel leuk om een industrie te gaan stimuleren maar heeft dit wel zin vraag ik me dan af ? Willen de Vlamingen in de industrie werken en dan zonder de holle woorden van innovatie en flexibiliteit ?
In vervlogen tijden stond ik ook ooit aan een band, veel aantrekkingskracht oefende het niet uit op mij. Het gevoel van echt 'werken' zoals in de bouw of als landbouwer is toch een heel andere belevenis. Aan de productieband voel je vaak minder zelfwaarde en je 'creaties' of innovatieve kracht is vaak gelijk aan zero. Bovendien doen de CEO's/werkgevers er tegenwoordig alles aan zodat je op het eindproduct niet meer fier kan zijn. Vroeger waren mensen fier als men bij een bekend bedrijf (multinational) kon werken, die auto's van Opel zijn toch de beste of Stella is toch zo robuust (kwaliteitsvol) als je huis ? Je trok dan ook familieleden aan om daar te gaan werken; het betaalde ok en je maakte tenminste deel uit van iets wat wereldwijd een naam had - je kon daar fier op zijn en daardoor steeg je zelfwaarde dan toch.
Ondertussen worden die mensen behandeld als een radertje, een cijfertje dat weggeknipt kan worden of er nu winst gemaakt wordt of niet; bepaalde strategieën moeten nu eenmaal doorgevoerd worden, voor de bonussen van de CEO's of de aandeelhouders. Vraag dan ook eens aan de gemiddelde werknemer in de industrie of hij/zij gelukkig is ? Voor diegenen die kort bij hun huis werken, de werkzaamheden te combineren zijn met hun gezin en dat toch een aardig centje oplevert, zal dat mogelijk wel het geval zijn maar voor die werknemers die nu al maanden in de onzekerheid gelaten worden of al afgedankt zijn ?
Kris Peeters heeft echter gekozen, gisteren bezocht hij dan ook (eerst in eigen streek) Pfizer. Op zich waarschijnlijk zelfs geen slecht voorbeeld maar meneer Peeters, kom eens uit uw schulp en loop eens langs bij het piket van Opel Antwerpen ipv bij Volvo een beetje te gaan showen met een elektrische wagen ! Leer de industrie eens kennen !! Als ex-Unizovoorman heeft u ongetwijfeld een voorliefde voor kleinere ondernemingen dus er is nog werk aan de winkel.
Laat de Vlaming fier zijn !! Niet op zijn vlag, niet op dat stukje grond, de taal of enig ander cultureel erfgoed maar eerst en vooral op zichzelf, zijn/haar omgeving, kinderen, ouders, werkgever, werknemer. Zo zie ik Vlaanderen, mijn land, een land van mensen die fier zijn op wat ze doen, op wat ze bereiken en met wie ze dit bereiken !
Vandaag was er weer een hoogmis, namelijk in de comissie Infrastructuur van de Kamer, zogezegd over de treinramp in Buizingen. Natuurlijk was er geen tijd voor de slachtoffers, de hulp voor nabestaanden en de emoties bij de collega's, vrienden, medetreinreizigers,....of was het dat moment van stilte ?? Dat was tekenend alleszins....
Vorige week vrijdag was het weer zo ver, een hoogmis van de captains of industry in het mooie Paleis der Academiën in Brussel. Afgeladen vol zat de veel te kleine zaal, met van die vervelende klapstoeltjes waar je rug na vijf minuten al pijn doet maar hier ging het natuurlijk om belangrijkere zaken; de toekomst van onze industrie !
