05-03-2012 om 00:00 geschreven door Walter

Aankoop van apparatuur voor herkenning van nummerplaten en opheffing bankgeheim.

In de Rupelzone beslisten  de overheden een aankoop voor een slordige 60,000€ voor 1 of 2 mobiele toestellen voor herkenning van nummerplaten. De plaatselijke reporter had wat info vergaard op het internet en klaar was het bericht in het Nieuwsblad.

In tal van grote steden worden deze toestellen ingeschakeld om de controlerende overheid exact in te lichten over al wie zich met een nummerplaat in het betrokken grondgebied begeeft of verplaatst. Big Brother moet alles weten. Het kleine lijstje van toepassingen stelt ons gerust, toch zolang we niet verder nadenken. Dat informatica een enorme en niet te onderwaarderen hulp zou kunnen zijn in de bestrijding van onregelmatigheden en zeker van criminaliteit zal niemand betwisten. En zo wordt het verkocht aan de brave burger en burgervaders.

Zal de criminaliteit daardoor afnemen? Zullen autodiefstallen of het rijden met gestolen nummerplaten daardoor afnemen? Ik denk eerder het tegendeel. Dat laattijdige betalingen van verzekering en belasting kunnen opgespoord worden, is zeker een feit. Was daar dat mobiel systeem voor nodig? Als dubbelcheck waarschijnlijk wel. Het lijkt dan eerder een mobiele controle om te controleren of die inning wel correct gebeurd is, vreemd.

Met een paar duizend controles per uur zullen de controleurs zich wel heel veel moeten verplaatsen om ooit een rendabele inzet te halen, maar blijkbaar is dat allemaal grondig overwogen en zijn er andere prioriteiten.

Onze Big Brother moet gespijsd worden en blijkbaar ligt de burger hem zo nauw aan het hart dat hij onze gangen ten allen tijde wil controleren. Schending van de privacy? Wat betekent deze privacy als we zonder verwittiging overal en overal gefilmd en gevolgd worden. Maar het gebeurd in de bestrijding van de criminaliteit.

En als wij niets crimineel uitspoken, dan is dat preventief, want wie nu niet crimineel is kan dat morgen wel worden. Zeker als een sociaal klimaat verslechterd. Zeker als de economische toekomst voor grote groepen in de samenleving weinig goeds voorspelt.

Wie niets verkeerd doet, hoeft niets te vrezen. Dat zegt men ons en ons maakt dat onwetend ons wijs. Wij offeren onze privacy om voor een denkbeeldige misstap die we niet begaan hebben en hebben daar geen bezwaar tegen. Zo is de brave burger.

Wel laten we dan met dezelfde logica het bankgeheim opheffen. En achter dat bankgeheim schijnt wel heel wat grote criminaliteit te zitten. Oooh neen, dat mag niet, dat kan niet, dat is een schending van de privacy en die is heilig... En zijn het nu toevallig diegenen die hun mond vol hebben van vrijheid,van privacy die het bankgeheim blijkbaar zelfs manu military zouden beschermen.

Begint het te dagen? Begint u de link te zien of blijft u, u  sussen met de gedachte dat dit allemaal hersenspinsels zijn? Troost u, het is niet iedereen gegeven ook dat te lezen wat in een oppervlakkig artikel niet staat.

04-03-2012 om 00:00 geschreven door Walter

Wat een spektakel. Kwetsende afgunst! Timide verdediging! Een prachtig voorbeeld van verdeel en heers. Gooi een afgekloven bod naar de wilde, uitgehongerde dieren en je krijgt een schitterend gevecht.

Want de heer heeft gezegd:" Gij zult werken tot ge er bij neervalt tot mijn glorie!" Als gieren en hyena's rond een kadaver kakelen en krijsen. Verdomme zie toch wat er in de maatschappij gebeurt. Deze crisis is geen natuurramp, dit is geen aardbeving, dit is wanbestuur veroorzaakt door onbegrensde geldgier in een systeem dat elk respect voor het individu aan het verliezen is. Dat buitenstaanders geen snars begrijpen van de slopende arbeid in het onderwijs zegt alles over hun ontwikkeling. Dat leerkrachten lamenteren als schapen die naar de slachtbank gedreven worden, zegt helaas veel over hen. Wie meent geslagen te moeten worden zal klop, veel klop krijgen. De rijken kunnen misschien Griekse slaven als leerkrachten invoeren, die kunnen dan een nieuwe en betere democratie uitwer

02-03-2012 om 23:23 geschreven door Walter

Beste u schrijft:” Ik heb indertijd het eerste boek van Erik De Bruyn gelezen. Of toch een deel.” Beter toch helemaal lezen en ook de andere geciteerde werken bestuderen, alvorens tot conclusies te komen die niet opgaan.

Een Fordje van voor de oorlog heeft zo goed als niets te maken met een hedendaagse wagen. Dat geldt evenzeer voor de visie op de sociale en politieke ontwikkeling. Als we daarover niet eens kunnen zijn heeft verdere dialoog geen zin.

Ik zal u mijn visie geven. Niet het geld, niet de rijkdom mag verder de hoogste betrachting van een systeem zijn. Het is de mens, het leven, de planeet.

Verbetering van de kwaliteit van dat leven voor iedereen op alle vlakke moet de doelstelling zijn. Dat is zo’n enorme opgave dat we daar tot in der eeuwigheid mee bezig kunnen zijn.

Eigenlijk is dit een zeer eenvoudige, zeer oude, zeer wijze visie.

Dat de “realiteit” vandaag anders is, is geen natuurwet, is geen gebod van de goden. Deze realiteit van vandaag, die beschamend is, die alleen minachting uitdrukt voor alles wat niet ik is of bij ik hoort, is gemaakt door machtsgeile, op geld beluste egoïsten. Het is geen wet van de fysica, wij kunnen dat monster zo buiten trappen en begraven als een misstap van de mens, een zeer dure misstap, misschien wel de laatste. De machthebbers hebben de werkkracht van anderen gebruikt om hun eigen hemel te bouwen, maar die moest steeds groter. Arbeid ten dienste van mens en leven moet de maat van alle dingen zijn.

Aan het neo-kapitalisme sleutelen is verloren moeite en tijd. Die tijd hebben we niet meer.

We moeten herbronnen, of we willen of niet. Een maatschappij moet een evenbeeld zijn van een gezonde familie waar ouders hun kinderen  leren “goed” met elkaar om te gaan.

Stop met wijzen naar pogingen die ergens gedeeltelijk vastgelopen zijn door de egoïstische ingesteldheid van het individu.

De grootste vrijheid zal er in bestaan een nuttige rol te spelen in die enorme familie, in dat prachtige leven, het enige dat we eventjes mogen beleven. Die vrijheid zal een onuitputtelijke motivatie zijn om zich in te zetten. De mens is een sociaal wezen.

Neen dat is niet dromen! Dat is inzien dat het huidige spoor nefast is en  dood loopt en dat we het andere, het nieuwe moeten nemen.

Inderdaad vinden we deze gedachten al bij Marx  maar ze werden gedurende honderden, wellicht duizenden jaren toegepast in kleine geïsoleerde stammen, met succes. Margaret Mead vertelt daar zeer veel over.

Nog iets, lees dan nu ook eens de laatste werken van Peter Mertens. Die verzamelt de informatie die we nodig hebben om de oorzaken van de crisis te begrijpen en vertelt het onwaarschijnlijke over de zogenaamde redders...

Waarschijnlijk heeft u niets van Marx gelezen en dat is geen verwijt, maar u geraakt al een stuk verder met een ander werkje van Peter Mertens:” De arbeiderklasse in het tijdperk van de transnationale ondernemingen.

Als u schrijft:” Het betekent dat ieder individu, iedere gemeente, ieder gewest en ieder land verantwoordelijkheid opneemt voor de eigen daden en beslissingen.” Dan bent al een stuk op weg in de goede richting, maar het moet dan wel de “goede” zijn.

Om een wissel over te halen en de trein een andere richting te geven is niet alleen inzicht nodig maar ook moed. Erich Fromm loopt in zijn “Angst voor de vrijheid” niet erg op met die moed. Pak er dan ook “ De status zoekers “ van dezelfde auteur bij, het zal duidelijk worden hoe snel we aan het afglijden zijn.

En nu het allerlaatste: “In eigen land zit die balans te veel richting socialisme.”,zegt u. Als u meent dat PS en sp.a een socialistische koers varen, vergist u zich. Zij proberen het extreme, rechtse liberalisme een socialer gezicht te geven en lukken daar met de dag minder in. Links vindt u elders, is zeer actief, telt bijzondere mensen, prachtige ideeën maar wordt de mond gesnoerd, vreemd niet? Veel lees plezier.

02-03-2012 om 23:21 geschreven door Walter

Typerend! En dan te bedenken dat dit een organisatie is die zich het opwerpt als deskundigen die over de toekomst van het land moeten kunnen beslissen. Minder regelgeving, sneller ontslagen, uitkeringen in de tijd beperken, lagere minimumlonen en dan  zo'n enorme geste. Is dat humoristisch? Vinden de werknemers die hun job verliezen dat humoristisch?

Dat men zulke mogelijkheden ooit geschapen heeft is wraakroepend. Wordt het geen tijd om alle poortjes om te profiteren op de kap van anderen voor goed te sluiten en een glashelder, eenvoudig belastingsysteem op poten te stellen. Dat zal voor iedereen een enorme besparing betekenen.

VBO heeft echt hulp nodig want ze kunnen het blijkbaar niet.

Om die beperking en  achterstand wat weg te werken zou het VBO al eens wat degelijke werken kunnen lezen: "De terugkeer van de dwarsliggers". (Erik De Bruyn,   "Op mensenmaat." en "Hoe durven ze?" van Peter Mertens. Alles geschreven in heldere klare taal en verdomd knap!

Voor meer gevorderden:"De arbeidersklasse in het tijdperk van de transnationale ondernemingen.

02-03-2012 om 23:19 geschreven door Walter

13-02-2012 om 00:00 geschreven door Walter

Een zwakke leeuw...

 Neen, neen en nog eens neen.

Of het een leeuw is of een gore straatkat, dat pikken wij niet. Nestbevuilers hebben wij niet nodig. Wij kuisen onze nesten grondig uit.

 Het heeft jaren geduurd om een antwoord te krijgen op enkele vragen. Ik kon nooit begrijpen waarom het zo moeilijk was toch maar iets te doen aan wantoestanden.  Alle vragen bleven in het ijle hangen en vaag werd gewezen naar die met veel kapitaal, naar die, die aan de andere kant staan. En wij geloofden dat. Meer nog wij stapten op achter de slogans die af en toe ook verwezen naar onze vragen. Wij meenden samen voor dezelfde opvatting te streven.

Belasting ontduiking, fraude op de kap van wie correct is. Het leek zo vanzelfsprekend, zo normaal die wantoestand aan te pakken.

Alleen met vereende krachten zouden we die Augiasstal kunnen uitmesten. Samen met de kameraden en met onze verkozenen, onze vertegenwoordigers. Op naar een beter wereld, een rechtvaardige wereld, een humane wereld.

Wij waren verontwaardigd als aan onze integriteit getwijfeld werd. Wij bleven in de bres staan, want wij hadden vertrouwen in elkaar. Niet in eigen rangen zochten wij het kwaad, dat kon niet, dat mocht niet en dat zal nooit mogen. Samen tegen onze tegenstrevers tegen hen die ons niet gunnen wat slechts normaal is' en wat we goedschiks of kwaadschiks zullen bekomen.

Een zieke leeuw een zieke leider een zieke politieke vertegenwoordiger, wat een bende. Eén rotte appel maakt de hele mand rot, of is die al rot? Zijn er nog gezonde appels? Mogen wij nog in iets geloven?

Als vrijzinnige heb ik het steeds moeilijk gehad met dat woord “geloven”. Maar alles kritisch onderzoeken is verdomd moeilijk. Op zeker moment moet men vertrouwen kunnen hebben in, blijkbaar  waren we te naïef.

Neen, de bewering dat iets niet fout is omdat de wet het toelaat is te goedkoop. Zeker voor de top die mee de wetten maakt en bijstuurt. Neen, beweren dat belastingen “ontwijken” niet strafbaar is, pik wij, alles moeten ophoesten niet.

Nu hebben wij het antwoord gekregen op vele vragen, een pijnlijk antwoord dat wij nooit wilden aanvaarden als de anderen het ons in het gezicht sneerden. In onze leiding zitten er rotte appels, ze zaten verborgen, ze camoufleerden zich, verscholen zich in constructies en achter de ruggen van familie en kinderen. Daar moet je ziek voor zijn.

Men zegt dat zieke leeuwen gevaarlijk zijn, ze zijn niet meer te vertrouwen, men moet ze verjagen.

Ons vertrouwen is zwaar gekwetst, onze naam is weer besmeurd, onze vleugels opnieuw geknipt. Heeft het zin zalfjes en pleisters te gebruiken? Ik geloof er niet in. Laten wij de wijsheid van het volk volgen. Zachte heelmeesters, stinkende wonden. 

12-02-2012 om 14:54 geschreven door Walter

09-02-2012 om 00:00 geschreven door Walter

09-02-2012 om 00:00 geschreven door Walter