Meta-fysisch idealisme laat zich bepalen door dat de idee voorrang heeft op de werkelijkheid .
Denken is Zijn: beweerde Parmenides reeds in de griekse oudheid .
De werkelijkheid en de ingredienten van onze empirische wereld, die zich tonen in de ruimte en de tijd, zijn misschien niets meer of anders dan een participatie aan die Ideeën-wereld van Plato .
Volgens Kant waren ruimte en tijd slechts à prioriteiten in de geest ; zodat ook al wat zich in die ruimte en tijd bevindt eveneens alleen als in de geest bestaande zou zijn .
Inderdaad ruimte en tijd doen zich als antinomieên voor . De ruimte moet enerzijds eindig zijn ; want er bestaat een bepaald aantaal - KM³ of kubieke Lichtjaren aan ruimte . De ruimte moet anderzijds oneindig zijn ; want ook al zou de ruimte afgepaald of ommuurd of beperkt zijn ; dan kan men zich naast die ommuring niets anders voorstellen dan alweer ruimte Besluit de ruimte is dus niet reëel ; en aldus al wat er in is, kan dan ook niet reëel en materialistisch zijn .
De tijd zelf ondergaat eenzelfde lot . Het verleden is niet (meer) en de toekomst is (nog niet) ; terwijl het heden of het 'nu' niets meer is dan een moment een punt en een niets...; zodat ook de tijd slechts als een à prioriteit in de geest zou bestaan. Aldus bestaat alles slechts op de ene of andere wijze in die à prioriteitse wereld ; op een wijze, die we ons dan ook niet kunnen voorstellen .
Volgens Aristoteles was alles een samenstelling van materie en vormen . De vormen ( van de dingen dus ) waren niets meer dan ideeën voor Aristoteles ; en de materie zelf ( mater) was de ongekende possibiliteit en aanzet tot die vormen . Aldus zag Aristoteles in alles een andere Ideeën-wereld ...
Volgens Hegel is alles een evolutie vanuit de absolute idee...
En volgens Bochenski was het enig absolute 'zijn' niets anders dan de eeuwige wetmatigheden van logica, wiskunde en andere exacte kennissen ; terwijl al het overige niet noodzakelijk is en niet moet-zijn ; alleen met 'moeten-zijn van wiskunde, logica e.a. zijn als een absolute wil, die energie wordt en aldus alle teweegbrengt .
Of ... E=mc² wordt aldus E=mc²=Psy...
Die nieuwe, absolute 'logos' is dan ooik als enig absoluut 'zijn' zelf, de ware basis en grond voor en van alles wat 'is' .
De nieuwe absolute grond van alles, die wij zelf niet kunnen kennen, maar enkel kunnen vermoeden door dat enig absoluut 'zijn' van die logos... zelf . En die logos of vorm van absolute logica kan dan ook de enige ware grond zijn van onze ethiek en moraal (leef in alle opzichten 'logisch' ) , net als de grond van onze meta-fysica en ons 'geloof' zelf .
Want alles blijft achter alles een 'weten van niet-weten' ... -Valère de Brabandere 2014-
--Filosofie begint met verwondering en ook met de twijfel .
--Kan men na jaren studie van de filosofie eind-conclusies trekken uit de filosofie-geschiedenis ? Waarschijnlijk wel
--Ik zou een paar beroemde uitspraken in evidentie willen zetten : zonder al te veel commentaar mee te geven .
--Parmenides zei : dat alles EEN was, en dat ZIJN gelijk is aan DENKEN ; leidt dit dan niet naar idealismen ?
--Descartes twijfelde aan alles, maar toch moest hij toegeven aan : Je pense, donc je suis ; waarvan de conclusie zou moeten zijn ; dat we alleen van onze gedachten en ideeën enige zekerheid of bewustzijn kunnen hebben .
Bestaat er iets naast deze gedachten, blijft dan de vraag ; en bestaat ons ego; en hoe dan, op materiele wijze of eerder geestelijk ?
--Kant stelde, dat we het innere der dingen niet kunnen kennen ; en dat onze kennis en waarnemingen gerelateerd zijn aan de à prioriteiten van de ruimte en de tijd, die slechts in de geest bestaan .
Van de dingen zien we slechts de verschijningsvormen ; het wezenlijke en het innnere echter niet .
--Tenslotte kan en moet men ook rekening houden met de aspecten van de Quantum-theorieën en de fenomenen van het verschijnen en het weer verdwijnen van de allerkleinste deeltjes uit het quasi niets, of met de communicatie tussen die deeltjes soms op grote afstanden ; hetgeen men niet meer wetenschappelijk kan verklaren .
--De filosofische besluiten, die men hier kan uit trekken zijn, dat er meer is dan het empirische ; maar dat we dat alles slechts zien of kennen als de schaduwen in de GROT van Plato . En alles blijft een weten van niet-weten .
--En zijn de eeuwige wetmatigheden van logica, wiskunde en andere het enige absolute 'zijn' waaraan al het overige contingent is ...;de absolute Idee in evolutie...; god of het absolute...?
--Maar filosofie blijft ondanks alles de meest goddelijke bezigheid voor de mens; wist Aristoteles al .
--En misschien blijkt het zoeken naar eigenlijke zin van alles, dan ook de ware zin van ons leven te zijn ?
--Of zijn we zelf in ons allerdiepste zijn of ego dan toch een beetje god ?
Ik ben Valère De Brabandere
Ik ben een man en woon in Tielt (België) en mijn beroep is gepensioneerde ambtenaar.
Ik ben geboren op 27/02/1935 en ben nu dus 87 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: o.a. filosofie.
