In mijn jeugd, speelden we een spelletje: landje pik. Hiervoor werd een stukje tuin (zonder begroeisel:wink:) verdeeld in 4 gelijke stukken. Ieder ging op zijn eigen stukje land staan en om de beurt kreeg men een mes in de hand om ermee in de grond te gooien. Als het mes rechtop in de grond bleef staan, had je het goed gedaan en met de richting van het blad mocht je dan je eigen land vergroten ten koste van de overwonnene. Het werd leuk, als je (lees: de anderen) zo'n klein stuk land over had, dat je er maar met één voet, of zelfs op de tenen van één voet, op kon staan om het mes te gooien. Je was af als je niet meer op je land kon staan. We gingen door totdat er één was die al het land had. Een erg leuk spel, opvoedkundig misschien van een wat minder hoog niveau.:wink:
Bas vaart op dit moment door een omstreden zee: China heeft in 2009 de waterpartij toegeëigend (het zg. 'zeetje pik') en Vietnam in een moeilijk pakket gedwongen. Vietnam zou in oorlog moeten gaan met de grote, sterke broer, of de soevereiniteit van China accepteren...(Ik heb geen informatie kunnen vinden over de manier waarop dit dilemma opgelost is. Misschien weet onze kapitein wel door wiens zee hij vaart.)
