Een welgepaste vervelende krachtterm zou hier op zijn plaats zijn: de mannetjes schildpad is wéér ontsnapt uit mijn tuin! In twee maanden tijd, twee keer. We dachten het gat de vorige keer gevonden te hebben, maar nu blijkt, dat hij op een andere manier de tuin uit kan.... Briefjes om mensen aan te moedigen om mee te zoeken, zijn weer gedrukt en vanmorgen heb ik alweer anderhalf uur gezocht.... Wat is dat toch met die mannen van mij, die lopen continu weg. Ik zou ze aan de ketting moeten leggen.
Een film kijken is leuk! Of het nu in de bioscoop is, of lekker thuis, dat maakt me niet zoveel uit. Het voordeel van een slecht geheugen is, dat je je meerdere malen kunt vermaken met films die je al gezien hebt. Onze dochter is helemaal gek op films en zou het liefst een abonnement op de bioscoop hebben. Bovendien worden de acteurs en actrices volledig nageplozen en kijkt ze ook naar de manier van opnemen. Allemaal dingen, waar mijn interesses niet naar uitgaan. Ik wil gewoon vermaakt worden met de bewegende beelden. Er zijn films die ik liever niet zie. De Titanic is er zo een, maar de Perfect Storm doet daar niet voor onder.
Gisteravond was ik nog even aan het zappen voor het naar bed gaan en kwam aan het begin van een film met George Clooney... het duurde even voordat ik in de gaten had, dat het over de Perfect Storm ging, want aan het "begin" is het een rustig kabbelende film..... Die heb ik na anderhalf uur kijken uitgezet.... en onrustig geslapen. Sufferd
Gisteren had de 'London' eindelijk een dagje zonder harde wind en 5 meter hoge golven. De bemanning was ook aardig toe aan wat rust, want met het slingeren van het schip, is slapen niet zo gemakkelijk. Om niet uit de kooi te vallen, stopt men vaak een reddingsvest onder de matras, zodat men klem tegen het 'schot' aan blijft liggen. Vandaag is de sterfdag van C. Manrique. Hij was kunstenaar. Schilderen en sculpturen maken waren zijn passies. Aangezien hij opgroeide op het eiland Lanzarote, werd de wind een belangrijk fenomeen in zijn beelden. Op Lanzarote en op Tenerife zijn verschilllende van zijn kunstwerken te bewonderen. Ooit hoop ik ze in het echt te zien!
Over een week komt Bas in de buurt van Mauritius en daar komt De Zhou erbij om samen te gaan slepen. Het is een beetje komkommertijd op het blog, de reis gaat gewoon rustig zijn gangetje op de grote plas. Daarom dit leuke liedje!
Darling, it's better, down where it's wetter, take it from me! ....somebody's gotta nails that girl's fins to the floor... (dit denkt Bas ook wel eens... )
Tjonge, vandaag, morgen of overmorgen komt de 10.000ste bezoeker langs volgens de teller! Natuurlijk is een aantal van deze bezoekers op het conto van mijzelf te schrijven. Laten we dit aantal ruim nemen en stellen dat dat de helft is, dan blijft er nòg 5.000 als getal staan. Ik zou er nog van gaan blozen! Wie zou het getal rond maken?
Van het zeevarende front geen nieuws. Ze varen gewoon hun gangetje van ongeveer 5 knopen (dat is 10 km/uur), met een temperatuur van rond de 24*C. en een golfhoogte van 2 meter. Helaas komt het zeetje nog steeds schuin op de koers, dus het slingeren is nog niet voorbij. Het slaappatroon van de bemanning wordt al een hele tijd verstoord.
De sleepboot de ELBE arriveerde vrijdagmiddag 18 september 2009, na een dokbeurt, weer in de haven van Maassluis
(foto: Jan Oosterboer, bedankt Jan!)
Ze heeft een boegschroef gekregen, een vernieuwde schroefas en een intensieve schilderbeurt gedurende de drie weken dat ze in dok lag in Pernis. Voor het eerst sinds 1967 is ze weer in het originele kleurenschema van Smit geverfd. Ook is de verschansing hersteld en voorzien van 1200 klinknagels. Met haar 4500 paardekrachten was de Elbe net iets sterker dan de toenmalige Zwarte Zee (III) het vlaggenschip van de rederij L. Smit & Co's Internationale Sleepdienst, gevestigd te Rotterdam. De Elbe was tot 1963 de grootste sleper en representatief voor de Nederlandse sleepvaart van die tijd. Op 1 januari 2002 is de voormalige zeesleepboot Elbe eigendom geworden van het Havenmuseum te Rotterdam Op de heenweg naar de dokking Weer opgemaakt thuis in Maassluis
De restauratie van de Elbe is wel een bijzonder verhaal, want ze is tot twee keer toe gezonken! Waren de restaurateurs net begonnen met het herstel van de sleper, kreeg ze op 30 juli 2004 een aanvaring met de Fairpartner toen de trossen braken bij het proefdraaien van de motor. Na herstel van de huid, zonk ze echter op 27 oktober 2004 door onbekende oorzaak nòg een keer. De Elbe heeft in februari 2005 een vaste ligplaats gekregen aan de Govert van Wijnkade in de buitenhaven van Maassluis, waar zij geheel wordt opgeknapt en verder wordt gerestaureerd door een groep van 60 vrijwilligers. De Elbe is een leeftijdsgenote van het stoomschip "Rotterdam" (na de zeeslepers het mooiste schip op aarde) en is na de functie van zeesleper, loodsboot geweest in 1976 en actieschip van Greenpeace. Het is de bedoeling, dat de Elbe in 2010 als museumschip van 59 meter lang, met passagiers door het Rotterdamse havengebied gaat varen.
Volgens kenners is de Elbe (quote) "een voorbeeld uit een tijd dat het zeemanschap nog avontuurlijk was met alle voor- en nadelen van dien. Het verleden is voorbij, maar zeker waard om deels behouden te blijven als monument uit de tijd dat Nederlands zeemanschap nog echt een ambacht was en werd uitgeoefend werden door mannen die vele maanden van huis waren, gewoon omdat zij op die manier hun dagelijks brood verdienden."(einde quote)
Noot van mij: mijn echtgenoot is het vast niet eens met de stelling, dat het varen nu niet meer avontuurlijk is! Hij verdient er in ieder geval sowieso zijn dagelijks brood mee. Gelukkig is hij meestal niet langer dan drie/vier maanden aan het stuk weg, dat is wel veel beter dan in het verleden van de scheepvaart.
Vandaag gaat de groep zeemansgezinnen die aangesloten is bij de Vereniging Maritiem Gezinskontakt Harderwijk-Zwolle, koffie drinken en een nieuw lid verwelkomen in Zwolle! Hartstikke leuk om elkaar weer te kunnen zien en bij te kletsen. Er hoeft niet eens wat speciaals te zijn; de tijd is altijd te kort. Soms gaan we wel wat met elkaar doen, bijvoorbeeld barbecuen, workshop doen, verjaardagen bezoeken, uit eten, schilderen voor de liefhebber, filmpje bekijken, gewoon buurten enz. enz. Het is deze keer wel onder schooltijd, dus zien de kinderen elkaar niet. De 'grote mensen' zijn in ieder geval de hele ochtend onder de pannen. Doordat het allemaal zeevarenden zijn en hun gezinnen, is er een bijzondere klik. Aan een half woord hebben we al genoeg om te begrijpen wat de ander bedoelt en we zitten allemaal (soms zelfs letterlijk) in hetzelfde schuitje. Het is bovendien een erg gezellige groep en ik heb er veel zin in!
Op bezoek bij mijn tante, kwamen wij (zij, nog een andere tante en ik) op het idee om het openluchtmuseum/gallerij Anningahof te bezichtigen. Het is vlak bij Dalfsen. Het is natuurlijk jammer als iets zo dichtbij is dat je er nog nooit bent geweest. Oorspronkelijk was het een boerderij. Het boerenbedrijf was echter in deze tijd van verregaande voorschriften op o.a. millieu gebied niet vol te houden en er werd gezocht naar een nieuwe bestaansmogelijkheid. Gekozen kon worden uit een forellenkwekerij, een minicamping en meer van dit soort kleine bedrijvigheid waar er al voldoende van was in de omgeving. Na flink wikken en wegen is toen besloten om er een professionele beeldentuin van te maken waar kunstenaars in de moderne kunst (bekende èn debutanten) hun kunnen konden tonen. De oppervlakte beslaat maar liefst 5,70 ha; allemaal kijk en wandelplezier. Het leuke aan deze gallerij (de kunstwerken zijn namelijk allemaal te koop) is het landelijke karakter: 94 beelden (de meeste hebben een enorme afmeting) worden buiten tentoongesteld en 84 kunstwerken staan binnen opgesteld. Vooral de buitenbeelden hebben veel indruk op mij gemaakt. Niet allemaal mijn smaak, maar dat is natuurlijk inherent aan kunst. Mijn tantes en ik hebben heerlijk gepraat onder het genot van een kop koffie en een plak cake, over wat we wel en niet mooi vonden. Het allermooiste vond ik een groep schepen die overledenen over de Styx zou moeten brengen (mijn interpretatie, maar de kunstenaar symboliseert de Christelijke traditie volgens de catalogus ). Je kon helemaal bij de kunstwerken komen, geen hekjes of glas ervoor, zodat ze uitnodigden tot aanraken. Twee enorme witte konijnen van polystyreen, gips, polyurethaan en lak heb ik lekker geaaid! De paden waren prima toegankelijk voor de scootmobiel, het weer was prachtig en de aanleg van de tentoonstelling formidabel. Wilde bloemen, planten en waterpartijen, fleurden het geheel op en hielden je bezig op weg naar het volgende kunstwerk. Hoogteverschillen deden je verlangen naar het uitzicht van boven. De tentoonstellingsruimtes binnen zijn alleen een beetje een ondergeschoven kindje. Het was een heerlijke middag.
Eindelijk is er dan vandaag een verandering op de site www.sailwx.info ! Zoals ik reeds eerder vermeldde, werd het doorgeven van de positie in piratengebied vertraagd met 2 weken, maar nu is hij dan up-to-date:
Er komt zo te zien wel een heel zware tyfoon (genaamd Choi-Wan) aan bij de Filipijnen, maar daar zit Bas gelukkig heel ver vandaan. Helaas heeft hij wel golven van twee meter hoog en slingerd erop los. Dat wordt dus wat minder gemakkelijk slapen.
Ik vind van de arbeidsmarkt, dat er geen onderscheid gemaakt zou moeten worden tussen de 'oudere' sollicitant en de 'jongere' sollicitant. In de praktijk werkt het alleen vaak wel zo. Om dit tegen te gaan, heeft onze regering de wet Gelijke Behandeling in het leven geroepen. Prima, zou je zeggen. Of het werkt? Natuurlijk niet zoals ze willen, want nu zegt men bij een afwijzing bijvoorbeeld, dat de persoon, die ze niet willen, niet in het team past o.i.d. De wet heeft voor de zeevaart nog een ander staartje: de leeftijdsdiscriminatiewet wordt zover doorgevoerd, dat het vanaf 1 januari 2010 verboden is om mensen die ouder zijn, meer verlof toe te kennen. Concreet komt het hierop neer, dat er dagen komen te vervallen, de zogenaamde ouwelullendagen. Het 'grappige' is, dat ze graag hebben, dat mensen langer dan de gemiddelde 6 jaar blijven varen. Daar zijn allerlei campagnes voor gestart (lees: geld voor vrijgemaakt)! Wie slaat nu welke plank mis? Vandaag is het prinsjesdag in Nederland en wordt de miljoenennota voorgelezen. Ik ben benieuwd wat er voor ontwikkelingen zijn...
Zowel mijn man als ik komen uit Cuijk. (op mijn geboortebewijs staat wel Nijmegen, maar dat komt omdat mijn moeder in het ziekenhuis beviel en dat telt natuurlijk niet mee )
Al honderden jaren voor Christus woonden er relatief veel mensen in deze streek. De Kelten hadden een zekere cultuur, hielden vee, bebouwden op nog primitieve manier hun land en woonden in grote houten hutten of schuren. De naam Cuijk is afgeleid van het Keltische woord 'Keukja', wat 'kromming' of 'bocht' betekent. Dit duidt op de kromming in de Maas ter hoogte van Cuijk. 'Keukja' werd later door de Romeinen verbasterd tot 'Ceuclum', waaruit uiteindelijk de naam Cuijk ontstond. In Cuijk vond men al in de negentiende eeuw sporen uit de prehistorie. Zo werden in 1844 veel ronde grafheuvels aangetroffen uit de bronstijd. In deze heuveltjes waren urnen met menselijke beenderresten bijgezet. Een bekende legende is dat Cuijk ooit stadsrechten heeft gehad maar deze verkocht heeft aan het dorp Grave dat nu wel een stad is. Werkelijk bewijs hiervoor is tot dusver niet gevonden.
Een aantal jaren geleden, was men opgravingen aan het doen in de tuin naast het huis van mijn ouders. Aangezien het huis ernaast het ouderlijk huis van mijn vader was, zat hij vol belangstelling te kijken naar het werk van de archeologen. En warempel: ze vonden wat! Ze werkten ineens héél voorzichtig.... Mijn vader stond erbij te lachen, want het waren de flessen die mijn opa bij het uitbreken van de oorlog in de tuin had begraven! Echt een goede vonst!
Gisteren kwam ik in de gelegenheid om een pakketje naar Bas te sturen. De "postbode" is een kapitein die naar de De Zhou gaat.
Deze sleepboot gaat de sleep "Ocean Courage" overnemen, zodat Bas met de London brandstof in kan gaan slaan ergens in Afrika. Ik weet nog niet of dat Durban of Kaapstad gaan worden, maar op kantoor weten ze dat ongetwijfeld wel. Wel heel leuk, dat iemand dan een pakje mee kan (èn wil) nemen! U bent natuurlijk nieuwsgierig naar de inhoud: 3 marsen met een 'eigen' tekst erop geplakt! De energie kan hij vast goed gebruiken en het is weer eens een ander soort mail!
Via www.sailwx.info kun je de positie van schepen opzoeken. Tijdens een reis doe ik dat regelmatig, maar nu schetste mijn verbazing, dat de laatste plek van de London stamt van 2 augustus! Aangezien ik van Bas heb gehoord, dat de metingen 2 maal per dag doorgegeven worden, vond ik dat natuurlijk wel vreemd. Ik ben daarom in mijn Engelse pen geklommen en heb een bericht gestuurd naar de webmaster van deze site. Als antwoord kreeg ik terug, dat de gegevens binnen zijn gekomen, maar dat het schip zich in piraten gebied bevindt en dat deze gegevens met een vertraging van twee weken op de site zullen verschijnen! Dit is een nieuwe regel voor mij, maar ik kan me er wel wat bij voorstellen! Met een 'snelheid' van rond de 11 km per uur, zou 1 week in ieder geval niet lang genoeg zijn, want als je dan de koers volgt, kun je nog voorspellen waar het schip zich bevindt. Twee weken na vertrek is Bas in ieder geval uit het gebied.
Hoewel ik me natuurlijk realiseer, dat het vandaag nine-eleven is en de aanslagen op de Twin Towers in New York worden herdacht 8 jaar geleden, wil ik niet voorbij gaan aan het feit, dat het koninklijk paar op bezoek is in New York vanwege het 400jarig bestaan van de stad. De activiteiten hebben tot doel de economische en culturele samenwerking tussen Nederland en de Verenigde Staten in de 21e eeuw te intensiveren. Een hoogtepunt van het bezoek wordt de onthulling van een design paviljoen (New Amsterdam Pavillion) dat namens de Nederlandse staat aan de stad New York wordt geschonken. Bij deze gelegenheid is ook de Schaghen-brief te zien. Dit is een historisch belangrijk document dat verhaalt over de verkoop van het eiland Manhattan aan Nederland voor het bedrag van 60 gulden.
De week wordt afgesloten tijdens New York Harbour Day, waar het paar een vlootschouw afneemt.
Hoera! Voor de zeeman en voor mijzelf! Vandaag is het namelijk 17 jaar geleden, dat wij elkaar het ja-woord gaven! Eén van onze afspraken is, dat hij voor een uitje zorgt als hij thuis is op onze trouwdag! Helaas zit hij 11350 km hemelsbreed hiervandaan, dus dit jaar géén feestje samen. Natuurlijk belt Bas wel even op en dat is ook al een feestje!
Zeemansvrouwen zijn geen fietsenmakers! Deze stelling is duidelijk. Ieder zijn vak! Dochterlief belde zojuist op, dat het frame van haar fiets dwars doormidden is gekrakt. Er zit een hele nare drempel bij de ingang van het schoolplein. Daar ging het mis. Dit kan ik niet repareren! Een cursus 'Lassen' staat nog steeds op mijn verlanglijst. De zeeman zou het me leren, maar ik vrees, dat ik het iemand anders moet vragen, om er in de aankomende 10 jaar nog lol van te kunnen hebben. Gelukkig hebben we vorige week een nieuwe fiets uitgezocht. Ik ga dadelijk maar even bellen om te vragen of hij eerder geleverd kan worden.