Ik ben
Trinet, 42 jaar en in de gelukkige omstandigheden dat ik mijn huis deel
met mijn echtgenoot Leendert en onze drie dochters. Hannah is 18 jaar. Mirthe 15 jaar. Jasmijne 9 jaar. Ik was vroeger verpleegkundige en tegenwoordig fulltime moeder en ook nog gastouder voor drie jongetjes.
verbouwen is leuk
als alles goed gaat
30-12-2005
Iets minder netjes
En zo dus ongeveer dagelijks na een middagje spelen
Gisteren ging de telefoon.
Gebeurd wel eens vaker. Maar wij hebben een centrale en door het hele huis in bijna elk vertrek een telefoon.
En omdat we natuurlijk niet willen dat de kinders 's avonds wakker worden gebeld, gaat op hun kamer dus niet de buitenlijn af.
Begint opeens die telefoon te rinkelen.
Jasmijne is nu net erg bezig met zelf bellen (intern) dus ik ging er geheel van uit dat zij het was.
En aangezien ik net ervoor de koningin in de krant had gezien (Jasmijne knipt alle foto's van Maxima en Amalia uit)
nam ik op en zei met mijn meest bekakte stem : "Met de koningin."
Het bleef even stil.
Toen verontschuldigde een keurige dame zich : "oh, dan heb ik zeker het verkeerde nummer gedraaid."
Ik heb nog ja en enige uitleg gestameld maar volgens mij had die dame de dag van haar leven.
Het is gelukt.
Alles is ondertekend en we zijn de gelukkige bezitters van een goed gevuld bouwdepot.
Vanmorgen is Mirthe met een paracetamol achter de kiezen, een briefje
met al onze mobiele nummers en een heleboel wijze raad naar school
vertrokken.
Jasmijne was een een opperbest humeur en geheel voorgelicht over de gang van zaken bij een notaris.
Rond 10.45 reden we Apeldoorn in (want ja, je moet er wel wat voor over
hebben om bij de goedkoopste notaris te komen) en nadat we door een
alleraardigste secretaresse (oid) waren binnengelaten in een
monumentaal pand met uitzicht op het park met waterpartij werden we om
klokslag 11 uur opgehaald uit de wachtkamer door de notaris himself.
Jasmijne had toen (gelukkig) al de wc bezocht (erg koud, met trektouw,
altijd weer een attractie) en kroop zo ongeveer m'n schouder in.
Maar de notaris was een alleraardigste oude baas die je eerder bij de
openhaard met op elke knie een kleinkind en een zak Werthers echte zou
verwachten dan als goodkoopste notaris van Nederland.
In rap tempo (maar wel in eigen bewoording) legde hij de acte uit en
nadat hij onze personalia had gecheckt kon er worden getekend.
Ondertussen ook nog koffie gekregen die we ook maar in rap tempo
opdronken omdat we anders al klaar waren voordat ons kopje leeg was.
Ondertussen ontdooide Jasmijne een beetje (ze hadden suikerklontjes en
ze was ook al op handen en knieën onder de tafel door gekropen omdat ze
een snoepje had laten vallen) en toen Mr van Dooren opmerkte dat ze een
mooi knotje had vertelde ze (wel met haar achterhoofd naar hem toe) dat
je dan geen klitjes krijgt en dat klitjes pijn doen.
Er werden nog meer antwoorden ontlokt en ze durfde hem zelfs aan te
kijken toen ze vertelde dat wij wel twee kerstbomen hebben en dat ze
een paar dagen geleden in de stal was geweest en dat de baby toen erg
moest huilen.
Precies 20 minuten later stonden we weer buiten, met een prachtige
hypotheek met bijna de helft minder rente en een leuk depootje.
Heb je dus een notaris nodig, ga dan naar Apeldoorn.
Missie één is volbracht.
Mirthe is nu trouwens wel echt ziek. Die lag op de bank te klapperen met hoog rode wangen en toen had ze dus 39.0.
Maar ze moet (van zich zelf) morgen naar school want ze gaan kerststukjes prikken, eten en zingen en zo.
We zien nog wel even.
Morgen eindelijk naar de notaris om de (hogere) hypotheek af te sluiten.
Wat een gedoe om al die formulieren bij elkaar te sprokkelen. Copy van
je paspoort, bankafschrift, oude hypotheekacte, eigendomsbewijs,
werkgeversverklaring, medisch rapport, offerte van de aannemer en dan
ook nog alles ondertekend door allebei.
Gelukkig heeft Peter (onze nieuwe adviseur) alles fantastisch geregeld dus morgen gaan we tekenen.
Nu maar hopen dat Jasmijne het niet op haar heupen krijgt en dat Mirthe niet echt ziek wordt want ze is niet helemaal lekker.
(Dat zeg ik vaak als m'n dochter van 3 met een vraag komt waar ik zo gauw geen antwoord op weet.{gemiddeld 6 x per dag}
En zij zelf zegt dat ook tegen mij als ik vraag waarom ze zo'n rommel heeft gemaakt)
Maar goed. Waarom ?
We hebben een redelijk groot huis van 6 meter breed en 10 meter diep. Boven hebben we 4 slaapkamers en de badkamer.
Maar ja, de ene grote is voor mijn ega en ondergetekende en de andere grote voor de twee dochters van 9 en 12.
De kleine voor het kleintje van 3 en dan nog een kamertje waar aan de
ene kant al de computerspullen staan in een hoekopstelling en er
tegenover mijn naaitafel.
Als we er samen bezig zijn botsen we regelmatig met de rugleuningen van
de twee bureaustoelen tegen elkaar en als ik mijn naaimachine start dan
kan
manlief zich niet meer concentreren (op game, werk of dvd.)
Hannah (12) zit nu ook op het voortgezet onderwijs en de leeftijdkloof
met Mirthe (bijna 9 jaar, groep 5) begint voelbaar te worden.
Maar om Mirthe en Jasmijne (3) nu samen te leggen lijkt ons ook niet zo'n goed idee.
En toen belde van het voorjaar onze verzekeringsadviseur. Of alles wat betreft de verzekeringen nog naar wens was (dat was zo.)
En of we misschien nog een doorlichting van onze hypotheek wilden (doe maar)
En zo zaten we met de adviseur aan tafel.
Eerste ontmoeting want voorheen deed mijn schoonvader onze zaken maar die had z'n bisnis dus overgedragen.
Laten we het er op houden dat het niet echt klikte. Hij zei geen boe of
bah en als we een vraag stelden dan begon hij heel druk in z'n papieren
te bladeren en antwoorde hij iets vaags.
Het goede nieuws wat wel boven tafel kwam was dat we momenteel een erg
dure hypotheek hebben die bij oversluiting veel goedkoper kan.
Of we nog extra geld nodig hadden voor bv. een nieuwe badkamer of keuken. (altijd)
En precies toen kregen we een foldertje in de bus over dakopbouwen.
Ja, dan gaat het kriebelen.
Maar eerst hebben we een andere hypotheekadviseur gevonden (die ook nog
eens heel vlakbij woont en niet aan de andere kant van Nederland.)
En toen de grote vraag : gaan we verhuizen of verbouwen.
Ik ging (eerst) voor verhuizen. Verhuisellende dacht ik minder erg te vinden dan verbouwstress.
Wekenlang heb ik zo ongeveer gewoond op funda.nl maar we wilden
minstens 150 m2 krijgen en 5 slaapkamers en een grote tuin en een grote
huiskamer en ook nog op hetzelfde dorp blijven.
Dat bleek dus een onmogelijkheid binnen ons budget en toen heb ik
dus heel internet en de goudengids afgestruind naar aannemers en
dakopbouwen.
En nu hebben we dus iemand gevonden die de hele dakopbouw van te voren
al helemaal kant-en-klaar maakt in zijn timmerfabriek en die er in ÉÉN
DAG op wordt gezet
Kijk, dat veranderde voor mij de zaak.
Het hoeft dus maar één dag droog weer te zijn en voor de nacht is alles wind en waterdicht.
Wat wensen we dan nog meer?
Vanavond mijn allereerste weblog gestart.
Er staat nog niets op en toch waren er al 5 bezoekers!
Sorry, maar het gaat fantastisch worden.
Zowel deze weblog als onze verbouwing.
Als ik maar vaak genoeg "verbouwen is leuk" in tik wordt het ook vast leuk.
We gaan op onze eengezinswoning met plat dak een dakopbouw laten zetten van bijna 50 vierkante meter.
Deze week nog even naar de notaris voor de benodigde extra centjes en dan kan Bertus de Bouwer echt van start.
