Vertrokken vanuit Souda Bay richting Port
Saïd. Toegomen in Port Saïd is het wachten op het tegenliggende verkeer
vooraleer ons, en andere schepen toegang verleend wordt. Op het moment de loods
aan boord komt, komen met hem, enkele mannen aan boord welke hun winkeltjes
beginnen op te zetten. Blijft nog altijd komisch om te zien, een soukh op een
oorlogsschip. De prijzen vallen meestal wel mee maar toch hebben ze je keer op
keer bij je kl****! Heb dus niks gekocht.
Nadien uiteraard een rustige en warme passage gehad door het Suez
kanaal. Wat vooral opvalt is het zand aan de ene kant en het zand aan de andere
kant ..
Hierbij natuurlijk enkele fotootjes
Blijkbaar
is de oorlog tussen Egypte en Israël nog steeds niet goed verteerd, aan de wachthuisjes met gewapende bewakers te zien .Her en der
zijn er tanks te zien. Zoals mijn collega me er ook op wijst is deze beveiliging uiteraard ook tegen terroristische dreigingen...
Dit kanaal moet een enorme opbrengstenbron
zijn voor Egypte. Zoveel vrachtvervoer dat er hier doorkomt.
Ergens halverwege komen de schepen elkaar
meestal tegen in een bassin, zodat op en afkomend verkeer elkaars doorgang
niet belemmert.
Iets groter schipje dan den onzen
Buitengekomen uit Suez hebben we de tanker
gezien die deze week in twee gebroken was. Best wel eens de moeite om te zien.
Momenteel te zienin mijnen blog .
eerst in de verte......
Daarna ietsje dichter
Uit het Suez-kanaal gekomen we worden
direct overvallen door de warmte in het Rode Zee gebied. Buitentemperatuur 35°C en water om en bij de 30 °C. Het wordt
zeer moeilijk om de warmte uit het binnenschip weg te houden. De buitendekken
worden constant gespoeld door zeewater om deze af te koelen.
Buitenstaan is zweten, daar kun je niet van
onder.
Ben al een paar keer op de fiets gaan
rijden voor een uurtje. Momenteel om de 2 dagen en binnen een week of 2 zal dit
een dagelijkse routine worden.
Vanavond ga ik een poging doen om den Eddy
te volgen met spinning. Doe dit wel niet graag maar de extra beweging zal me
waarschijnlijk wel deugd doen.
Ondertussen zit ik ook al met een
valling. Natuurlijk te wijten aan het over en weer lopen (buiten nr binnen).
Meestal ga ik dan ook nog even onder een blazer staan. Moet ik zeker afleren.
Morgen lopen we binnen te Djibouti (tanken,
bezoek van de minister van landsverdediging)
Even tijd maken om de benen te strekken.
Vanavond nog eens naar mn vrouwke bellen.
Beste lezers, zal proberen om deze blog om
de 2 dagenbij te zodat de informatie
een beetje courant is maar wil nog geen belofte doen op voorhand. (de computers
aan boord zijn niet altijd beschikbaar).
Beste lezers en vooral mn lieve schat, tot
morgen of overmorgen ..
We zijn nu 2 weken weg van huis en varen momenteel door het Suez-kanaal. Het is de eerste dag dag ik voor algemeen wekken wakker ben. Eén uur te vroeg uit m'n kip, één uur....man man man. Deze 2 weken zijn uiteindelijk snel verlopen, te wijten aan de werkzaamheden die Dieter en ik uitvoeren. Alles komt stilletjes op z'n plooi. Nog een beetje "fine-tuning". De transit naar Kreta is rustig verlopen, met een aangename zee en uitzonderlijk mooi weer. Tijdens deze trip werd de bemanning voorbereid op de verschillende functies hier aan boord, zoals o.a. brandbestrijding, eerste zorgen, man over boord, buddy check,........ Sommige termen zeggen de buitenstaander misschien niet veel maar aan boord van onzen bak (laat ons hem bij deze Loma noemen) zijn het woorden of beter gezegd acties die levens kunnen redden. En veiligheid van de bemanning is toch de eerste prioriteit hier aan boord. Tijdens deze eerste weken hebben Dieter en ik eigenlijk een beetje overdreven met de werkuren. Algemeen wekken om 06u30 en werken tot 22u00, met natuurlijk enkele rustpauzes incluis. Daarna nog een verfrissing en rustig onder de wol. Tijdens de transit een paar keer dolfijnen tegengekomen. Blijft toch leuk om naar te kijken. Aangekomen in Kreta zijn we een paar keer naar het strand geweest. Niet meer om te zonnen, want daar was het te laat voor, maar om eens lekker in de zee te springen om lekker af te koelen. Zoals gewoonlijk gaat dit bij mij nooit zonder brokken te maken. Onderwatervoetbal gespeeld met een bastaard van een rots. Deed toch redelijk veel zeer. Daarna waarschijnlijk een insectenbeet opgelopen in de nek. Was een redelijke blaas maar dankzij de goede zorgen van onze medics begint deze toch goed te minderen en te jeuken. Blijkbaar heb ik wel een allergie tegen pleisters. Zal waarschijnlijk samenloop van omstandigheden zijn. Warmte, etc..... s'Avonnds een stukje gegeten, pintje gedronken en te voet terug aan boord gegaan.De dag voor vertrek uit Kreta zijn Dieter en ik naar Chania geweest. Deel foto's getrokken. Proberen te winkelen voor het vrouwtje thuis (uiteindelijk niets speciaals gevonden).s Middags een lekkere schotel besteld. Natuurlijk met een fris pintje. Na de maaltijd kregen we nog een ijsje en een flesje Raki. Redelijk zware bucht,....amai Nog 113 dagen hoor je de bemanning aftellen, ikzelf vindt het nog een beetje te vroeg om af te tellen. Af en toe een telefoon met m'n vrouwtje doet wonderen.
Iets groter schipje dan den onzen
eerst in de verte......
Opspattend water
Strand te Kreta
Vreten
Den Dieter
Je, Moi
Vuurtoren te Chania
Havenzicht
Were vreten
Ikke weer
Havenzicht
