Als je hier zowat rondkijkt is het alsof de tijd hier stilstaat, niets is veranderd t.o.v. een jaar terug. De Ugandesen hebben het ook de laatste maanden moeilijk gehad. De prijs van de brandstof was werkelijk vier maal de normale prijs. Dit door de moeilijkheden in Kenia. Die periode viel het leven hier zowaar stil. Geen vervoer meer op straat, men moest zich te voet of per fiets verplaatsen.
Ook de prijzen van de voedingsmiddelen gingen de hoogte in, gevolg.... nog meer armoede. Nu lijkt deze situatie een beetje genormaliseerd, alhoewel de brandstof nog altijd 1.5 x de normale prijs bedraagt + dat je in veel tankstations geen brandstof vind. De prijzen van de goederen daarentegen blijven hoog.
Ook in ons hotel is de tijd stil blijven staan, we hebben terug onze zelfde kamer, waar de spiegel scheef hangt, de kraan nog steeds met 1 hand moet tegen gehouden worden, het bad zonder stop, de gordijnen half omhoog hangen maar de kamer is heel proper. Alleen van slapen is hier nog niet veel sprake. Toch was het hier een beetje weer thuis komen in Uganda. De prijs van het eten in het hotel daarentegen, is met 40% gestegen. Dus we gaan meer naar de marktjes en nemen Ugandees eten. We hoeven echt geen honger te lijden zene...........