Vandaag nog eens bevestiging gekregen van mijn ondermaatse conditie: normaal ben ik enkele uren na een tri/duatlon zowat volledig hersteld en heb ik in elk geval geen verzuurde benen meer. Nu (daags na de wedstrijd) voelden mijn pootjes nog zéér zwaar (zeg maar gerust 'kapot') aan. Een halfuurtje op de rollen om los te fietsen kan dan wonderen doen
Voor de wedstrijd wou ik het fietsparcours toch grondig verkennen. Niet dat er hoge ambities waren, maar k wil toch niet voor verrassingen komen te staan. Het viel me meteen op dat, ondanks de vele regen van de afgelopen dagen, er eigenlijk best met semi-slicks kon gereden worden. Klein probleem: die had ik niet meegebracht. Wie verwacht nu dat de weide er betrekkelijk droog gaat bijliggen Dan moest het maar met het grove profiel en redelijk harde banden gebeuren...
De wedstrijd zelf dan: Gezien mijn belabberde conditie was ik van plan om niet te hard aan de loopproef te beginnen. Maar zoals het meestal gaat, loop je gewoon mee met de massa (125 dlns) en komt er van doseren weinig in huis... De eerste run (3.85 km) ging in 15'41 (4:05/km). Net voor de wissel kwam de leider bij de dames mij voorbijgelopen, een teken dat ik absoluut niet op mijn normale niveau aan het lopen was (wellicht gaat het anders toch wel een minuutje sneller). Het fietsen ging nog redelijk: vanuit 72 ste positie kon ik oprukken naar de 50ste plaats, maar ook hier had ik het gevoel van niet echt 'vol' te kunnen gaan. De fietsproef inclusief 2 wissels nam 1u03 in beslag (45ste fietstijd). En dan begon de hel: 3 lange kilometers afzien en telkens proberen een comfortabel tempo (zonder succes). Met 14'11 liep ik 4:45/km, amper iets sneller dan mijn trainingstempo tijdens duurtrainingen.
Uiteindelijk eindigde ik redelijk anoniem als 53ste in 1u32'59 (om de een of andere reden heeft de organisatie bij iedereen 1 minuut extra aangerekend in de eerste run en die is dan ook doorgerekend in de eindtijd).
Moraal van het verhaal: k sta conditioneel zowat op nul, maar voel me wel klaar om er opnieuw aan te beginnen. De planning zal weliswaar aangepast worden: tot eind januari 2x zwemmen in plaats van 3x/week en regelmatig deelnemen aan een stratenloop van 5 tot 12 km om zo de wedstrijdsnelheid terug in de benen te krijgen. Gedurende de eerste maand ook uitsluitend rustige duurtrainingen afwerken voor lopen en fietsen... Ten opzichte van vorig jaar loop ik wel 2' sneller in de eerste run, dus dat is toch al een opsteker
Na mijn off-days van eind vorige week had ik sinds zondag geen (sportieve) bal meer uitgestoken. Met de dag voelde ik me wat beter: de vermoeidheid nam af, de zin om te trainen kwam terug, ik kon terug goed slapen en vooral: mijn benen voelden niet meer zo leeg aan. Niet dat ze echt goed aanvoelden, maar t was toch al een gans verschil met vorige week.
Morgen staat de winterduatlon van Geluwe op het programma, dus wou ik vandaag toch de beentjes eventjes testen. Op de ergometer deed ik mijn traditionele wedstrijdvoorbereiding: met de tijdritfiets begonnen aan 110 watt en elke 2 minuten stijgt het vermogen met 20 watt tot ik aan 250 watt zit. Daarna nog wat losrijden tot ik een 15 km op de teller heb.
Tijdens deze warming-up werd mijn vermoeden bevestigd: het gaat al een stuk beter, maar zeker nog geen superbenen (en dat is dan nog een understatement). Zien wat het morgen zal worden...
Het feit dat ik (met uitzondering van de zwemtraining van gisteren) deze week nog geen enkele training kon afwerken met een goed gevoel maakt me wat ongerust. In de vorige trainingsperiode liep het allemaal uitstekend: het gevoel was goed, de tijden werden steeds beter, ... En eigenlijk vertoon ik ook redelijk wat symptomen van overtraining: hoge (ochtend)pols, weinig eetlust, prikkelbaar, slecht gevoel op training, .. Wellicht was ik nog niet 100% genezen op het moment dat ik de trainingen weer oppikte en is mijn lichaam nog niet klaar om echt stevig te trainen. Ook vrees ik dat ik (voor de tijd van het jaar) al wat te veel hooi op mijn vork neem. 3 zwemtrainingen, 2à3 fietstrainingen en 3à4 looptrainingen per week zullen nog wat te veel zijn.
Eigenlijk is dit een probleem dat (naast de eigen motivatie en enthousiasme) grotendeels aan het internet te wijten is: je leest op allerhande sites hoeveel een triatleet wel zou moeten trainen en je probeert dat dan over te nemen. Maar daarbij zie je wel eens over het hoofd dat iedereen zijn eigen belastbaarheid (lichamelijk, maar ook mentaal) heeft. Een aspect waar je niet omheen kan, maar dat zo moeilijk te bepalen (en te accepteren) valt.
Deze week zal ik het alvast rustig aan doen, want zaterdag staat de winterduatlon van Geluwe op het programma en die zou ik nu wel graag meedoen. Op langere termijn zal ik mijn planning moeten herzien en eventueel ergens een training per week schrappen...
Liefst van al ga ik kort na de middag mijn training afwerken in een rustig zwembad. Maar aangezien het deze ochtend pijpestelen regende en deze middag opklaringen voorspeld waren wisselde ik de planning toch maar efkes om!
T was heel wat drukker dan 's namiddags, maar de training verliep vlotjes. Ontspannen slag, goed tempo, goed gevoel. Voor de eerste keer deze week ben ik echt tevreden van een training!
15u - Mountainbike: 30.43 km in 1:11:08
Commentaar eigenlijk overbodig: lees gewoon de post van donderdag. Benen zonder kracht, hoge hartslag... Ik vrees dat ik een week te vroeg aan de trainingen begonnen ben en dat mijn lichaam nog niet volledig in de plooi is van mijn keelontsteking...
Vandaag was ik een hele dag babysit. Mensen zonder kids kunnen het zich waarschijnlijk moeilijk voorstellen, maar zo een kleine uk van 1.5 jaar een ganse dag bezig houden vergt (bij mij althans) héél véél energie. Geen zin dus om daarnaast ook nog eens te gaan trainen...
Trouwens: t was vrijdag de 13de! We moeten het lot nu niet gaan uitdagen hé
9u - Mountainbike: 30.43 km in 1:11:07 (25.7 km/u)
Om de fietsproef van de winterduatlon in Geluwe op een deftige manier te kunnen afwerken staan er deze week wat extra mountainbiketrainingen van ongeveer 25 km (of 5 ronden op mijn trainingsparcours) geprogrammeerd. Vandaag was het de eerste fietstraining na de trainingsonderbreking. De hartslag lag ook hier wat hoger en het gevoel was wat minder krachtig dan voordien. Maar uiteindelijk vielen de rondetijden nog wel mee: gemiddeld zo 'n 10 seconden trager dan 2 weken geleden. Hopelijk kan de fietsconditie de komende dagen nog wat bijgeschaafd worden zodat ik in de wedstrijd tijdens de fietsproef weer wat plaatsjes kan winnen...
16u - Lopen: 11 km in 1:03:55 (5:47/km of 10.4 km/u)
Deze keer heb ik echt met de handrem op gelopen, zodat ik onder de 145 sl/min bleef. Eigenlijk is het toch een raar fenomeen dat 'traag lopen' zo lastig is... Hopelijk rendeert deze aanpak over een paar weken...
9u - Lopen: 11 km in 0:58:17 (5:17/km of 11.4 km/u)
Ook hier spijtig genoeg dezelfde conclusie als na de zwemtraining van gisteren: een stapje terug op de 'conditionele ladder'... Van bij de start voelden mijn benen wel heel goed en krachtig aan. Naar het einde toe verbeterde dat gevoel zelfs nog, maar de hartslag ligt wel 10 sl/min hoger dan voordien. Het probleem is dat ik pas comfortabel loop als ik een bepaald tempo kan aanhouden (5:00 à 5:15/km). Loop ik trager, dan gaat mn hartslag wel naar beneden, maar voelen mijn benen zwaar en loom aan. K vrees dat ik toch een weekske op de tanden ga moeten bijten en aan een tempo van 5:30/km ga moeten trainen om terug de lage hartslagzone op te zoeken...
Deze middag stond de eerste 'echte' training na mijn keelontsteking gepland. Vol goeie moed naar het zwembad van Sint-Joost... In het water ging het echter een stuk minder dan gehoopt. al bij het inzwemmen voelde het heel oncomfortabel aan, k voelde me zelfs niet echt 100% op mn gemak in het water! De techniektraining zelf ging gelukkig wel al een stuk beter, maar conditioneel ben ik er toch een stapje op achteruit gegaan. Uiteindelijk deed ik dan ook maar 2 blokjes met techniekoefeningen ipv de gebruikelijke 3 blokjes.
In principe werk ik 's avonds dan nog een duurloop af, maar k had wat last van buikloop gekregen, waardoor ik besliste om die duurloop morgenochtend af te werken. Blijkbaar heeft de ziekte toch meer conditie weggehaald dan verwacht/gehoopt...
9u - Lopen: 5.4 km in 29:39 (5:27/km of 11.0 km/u)
Bij de post van de laatste training (vorige week) maakte ik al melding van een (dacht ik onschuldige) keelpijn. Spijtig genoeg is die in de loop van de week verder doorgebroken, in die mate zelfs dat ik sinds woensdag niet meer kon gaan werken. Gelukkig was er geen sprake van een griep, maar ging het enkel om een keelontsteking. Nu viel die net in een rustweek en heb ik daardoor enkel wat hersteltrainingen moeten schrappen, maar k had het toch liever niet gehad...
Om geen zero-week te hebben, en aangezien ik nu (door 4 dagen volledig te rusten) quasi volledig genezen ben, trok ik deze ochtend toch maar es de loopsloefkes aan om een kort/rustig tochtje te maken. Hoe miniem de ziekte ook is, onmiddellijk vreet dit wat aan de conditie. Niet dat die herleid is tot nul, maar de hartslag lag een stuk hoger dan voordien, terwijl ik 20"/km trager liep. En ook de VO2max gaat fors achteruit (direct hijgen bij wat inspanning, wat pijn aan de longen omdat die efkes niet meer 'opengetrokken' zijn, ...). Op het einde van de training dan 3 spurtjes van een 100m getrokken om de longen eens goed open te zetten en zodoende de volgende trainingen weer op het normale niveau te kunnen werken.
K heb mij deze week trouwens ingeschreven voor de winterduatlon van Geluwe. Dit was mijn allereerste wedstrijd ooit, en dus kan ik vanaf nu vergelijkingen beginnen maken met de wedstrijden van vorig jaar...
