Jawel! Nu zijn we goed op dreef! Met ons 14-liter verbruikend busje, 30 in de bergop en 100 id bergaf doen we eindelijk waar we voor gekomen zijn: rondtrekken, kayakken en klimmen!
Na ons bezoek aan de Blisstick factory, waar we onze kayaks gefixt hebben, zijn we door gereden richting Rotorua, met een tussenstop in Taupo, waar we een heerlijk bad namen in de hot springs hier. Erna zijn we `s avonds naar de Huka falls gaan zien (youtube maar ne keer). Er was een kleine kans dat we die gingen varen tot..... we ze zagen. Miljaar, iets te veel water naar onze mening, zotte bedoening daar, dus maar gewoon wat foto`s nemen en doorrijden...
Dag erna hebben we een stevig duurloopke gedaan (1.5u) naar de arataia rapids, nog maar enkel bevaren door de beste ter wereld, de moeite... Derna terug een plonske in de hot springs en een bezoekske aan de kayakshop voor spatzeilen, helm en werptouw, weer een succes. Nu nog enkel peddels fixen. Geslapen op een free campsite in Taupo.
Donderdag 19/11, door gereden richting Rotorua en een tip gekregen van Andi van Blisstick om bij een kerel, Donald, peddels te regelen. Weer een succes, 1 cranked steel Rochefort en een straight steel, beide lichte peddels, ideaal. In de buurt ligt 1 van de klassiekste rivieren van Nieuw-Zeeland, de Kaituna (klasse 3, 4). Zullen we dus maar een keer gaan kijken. Aangekomen is het de mooiste dag van de vakantie tot nu toe, stralend weer en op de koop toe, vinden we 2 kayakkers die ons met veel vreugde en uitleg willen meenemen op de Kaituna. Na de nodige scouting beslissen we om ervoor te gaan met Isaac en zijn maat (engelsen). Het moet gezegd worden: AWESOME river! Hele tijd watervalletjes van 2 tot 7 meter, met erna een goede pool om te recoveren indien nodig. Zalige ervaring en goed gevaren, onze eerste rivier in Nieuw-Zeeland zit erop. Een pintje is dan ook welverdiend.
Volgende dag beslissen we om direct door te gaan naar de volgende rivier om genoeg te varen voor de zondag want dan zou de Wairoa water hebben, dit maar 26 dagen in het jaar, dus moesten we er zeker bij zijn volgens de locals. De vrijdag dus de Tarawera (klasse 3, 4). Met ons 2, in een afgelegen bos. Een shuttle (lift terug naar boven) was niet zo evident, 25 km in een bos waar werkelijk niemand langs kwam, na een praatje met een local heb ik dan toch een mooie lift kunnen versieren top. Eerste deel was fantastisch, perfecte opwarming, enkele mooie rapids, valletje van 3m, wel met 1 gevaarlijk onbevaarbaar deel. Het 2de deel echter was zo plat als een vijg en op de koop toe lagen er constant bomen in het water... Redelijk gevaarlijk dus, maar na een 5 ! - tal uren zijn we er dan toch, weliswaar redelijk moe, uitgeraakt, weer een ervaring en rivier rijker.
De dag erna besloten we om terug naar de Kaituna te gaan om daar vooral nog wat te wennen aan onze nieuwe boot en materiaal. Terug een stralende dag en we leren Dave en James kennen (Nieuw-zeelanders) die maar al te graag met ons willen peddelen. We kregen dan ook een lift, boten op het dak, wij op de spoiler... gelukkig maar voor een rustige kilometer. savonds aan het strand gaan slapen in Tauranga.
Zondag. De grote Wairoa dag (klasse 4+ (5-)). We hadden allebei zeer slecht geslapen, veel lawaai snachts, wind en luidruchtinge jongeren. Toch maar naar de rivier gereden, eens gaan zien. Vooral ik (jos) had het er niet zo op. Het was dan toch ook wel stevig geklassificeerd en we wouden natuurlijk ook niets aan de hand hebben de eerste week in onze boot... Eens aangekomen was het al verschieten, MEGAveel kayakkers en al de kayakkers die we al gezien hadden op onze vakantie waren er ook. Stilletjes werd ik wat meer wakker en natuurlijk was iedereen superenthousiast over deze rivier. Met het gedacht dat er zoveel volk was en dat alles te dragen was indien nodig, dan toch klaar gemaakt en hop op de rivier. Vertrokken met een groepje van 7, enkele opwarmings rapids, we kwamen erin. Dan de eerste zwaardere rapid (zeker klasse 4), eerst gaan scouten, lijn besproken en gaan. Het moet gezegd, de nieuw-zeelandse kayakkers zijn bangelijke mates, zonder het te vragen lagen ze met een 5-tal man te wachten onder deze passage en hadden zelfs zonder het tevragen security voor ons opgezet. Uiteindelijk bleek dit helemaal niet nodig, maar het was toch een geruststellend gevoel. Erna nog een aantal mooie rapids en drops gedaan tot het zwaarste deel van de rivier, de "rollercoaster'. Dit was geklassificeerd als een 5-, een niveau dat bij ons thuis misschien wel net boven ons kunnen ligt. Na de scouting bleek dat vooral een grote onderspoeling na deze rapid gevaarlijk was. Toch was deze passage misschien wel het beste moment van onze vakantie tot nu toe. Een massa kayakkers (pak maar gemakkelijk een 30-tal) lagen overal te wachten en aanwijzingen te geven, iedereeen hielp elkaar echt superhard en dat was dan ook voor ons wel de drempel om het te varen. Ik als eerste, met Maarten achter mij. Het ging behoorlijk vlot, ik wist me goed recht te hduden, maarten ging bij de laatste drop om, maar kon zich ook snel recoveren. We bleven nog een tijdje wachten, kijkend naar de anderen. Wel ja, een goed gevoel, we hadden het best wel ok gedaan, mooie lijn en we voelden ons al niet meer de woesies van nieuw-Zeeland. Nog verder uitgevaren met nog steeds enkele zeer mooie passages erin. Kortom een ge-engageerde TOPbeek, met geweldige scenery. We deden nog een 2de run, dezelfde dag, ook deze ging smoothly.
Maandag, 23/11. zondag hebben we nog contact gelegd met Janiek Colpaert, ook een ex-sportkotter, die 6 maand in nieuw-zeeland zit, voornamelijk om te windsurfen. We zijn dan savonds nog doorgereden naar Wharapapa, een zeer gekend klimgebied. De maandag dan ook met 3 en James (de kayakker, hij is afgekomen om met ons te klimmen) gaan klimmen. Weer stralend weer en na een dagje klimmen (heb ne 20 getopt, al weet ik niet goed welke graad dat dan is), verbrand en uitgeput om 21u al in slaap gevallen. `s Morgens verrassing! We hadden de dag ervoor een jeugdgroep leren kennen die daar ook aan het klimmen waren en zij wekten ons zowaar om 08.30u met ontbijt (spek en ei) op bed!!! Zomaar! Zalig land toch.... De dinsdag dan ook rustig ontbeten, wat gelezen, wat gejongleerd, wat naar de oefeningen van de jeugdgroep gekeken en dan terug de rotsen op. Enkele supermooie routes geklommen nog waar ook maarten, ons opkomend klimtalent, werkelijk een prachtige route neerzette. s`Avonds een douchke genomen en richting Taupo gereden waar we ons bus eens gaan laten nakijken... ons wiel piept wat en de olie zou moeten vervangen worden. Hopelijk niet teveel kosten.
Zo, tot de volgende! greetzzzz
ps: we zijn bezig met het opladen van de volgende reeks foto`s, dat duurt wel even, maar we proberen bij te blijven. Gelieve ook zeker geen foto`s te wissen want wij wissen hier onze originelen, het zijn dus de enige die we hebben.
Hey hey, Eers en vooral, merci voor de reacties die al geplaatst zijn. Blij te weten dat we hier niet voor niets op qwerty aan het tokkelen zijn! En Bernard, een typfout! Ha, hadden wij schrik om van jou commentaar te krijgen, maar na deze zal dat hier vol typ- en dt fouten staan.
Goe, de laatste update was nog steeds in Auckland. Nu hebben we al om en bij de 1000km gereden en al heel wat gezien. 12/11 Om 18u konden we eindelijk vertrekken met de bus en zijn we richting Whangarei gebold. Daar lang een camping aan zee gestaan, heel mooi allemaal. 13/11 Pete, een duitser, in Whangarei opgepikt en doorgereden tot Pahia (en Pete daar afgezet). Pahia is een stadje met haventje in de bay of islands. megaveel toerisme daar en elke kiwi die je daar aanspreekt probeert je geld uit je zakken te kloppen. Behalve een kerel met catamarans op zn strand. Die gaf ons de goddelijke tip om met een fles rum naar de haven te gaan en zo een boottocht te versieren. Dat laatste is er niet van gekomen, want alle zeilers zaten al op het water. Maar de rum hebben we nog, dus das ook al de max! Jos heeft die avond trouwens nog de moed gevonden om door te rijden tot Ngataki, op northland. 14/11 Bij het ochtendgloren opgestaan en doorgereden tot cape Reina. Dit is ongeveer het meest noordelijke punt van NZ. Een mega mooi uitzicht en op dit punt kwamen de Tasman Sea en de South Pacific Ocean elkaar tegen. Prachtig om te zien met andere woorden en dus ook geschikt voor een ontbijtje. Van Cape Reina opnieuw zuidelijker gereden tot Te Paki met haar Sand Dunes. Hier kan je op een body board naar beneden vliegen van een duin. Dat ding gaat mega snel, maar om meer uitdaging te zoeken toch gaan zitten en uiteindelijk rechtstaan. Allebij op ons gezicht gaan natuurlijk. Na al dat sportief en mooi gedoe de Van genomen en beginnen racen op 90 mile beach. Die beach is in het echt maar 60 mijl (100km), met super hard en vlak zand, golven en overal visplaatsen. Af en toe kom je daar eens een jeep tegen of een busje met 4x4. Je moet weten dat de 'snelweg' in Northland op niets trekt en de beach was dus ook nog eens super veel tijdsbesparend! Wij blijven rijden, een tussenstop maken om de oudste Tauri boom te zien, een 2000 jaar oud, en inderdaad wel huge! En uiteindelijk nog tot net voor Hamilton gereden. (Neem er een kaart bij en je zal de afstand zien, bus rijdt maar 80) 15/11 Ontbeten in Hamilton en gaan zien naar golfsurfers in Raglan. Na Raglan doorgereden richting Taihaipe (Bliss Stick).Op die baan wel nog watervallen van 55m gezien (de moeite) en op dessert road gereden. Langs die baan zandheuvels en een army training ground. Redelijk indrukwekkend allemaal. 16/11 We komen om 9u30 aan in de bliss stick fabriek. Voor mensen die dit niet kennen, Bliss Stick is een New Zealands kajakmerk. Van hieruit vertrekken er boten die over de hele wereld verkocht worden. Er werken twee mensen, Andi en Richard. De fabriek is een houten kot met mallen in en een oven waar de kajaks gemaakt worden. We hebben foto's van de kajaks die ze voor ons hebben gemaakt (Bliss Stick Mystic). Mega cool allemaal, Jos een blauwe met wit en ik een rode met blauw. Zo'n kajak is af op twee uur en ze maken er soms zeven per dag. Soms zeg k, want het werk heeft niet veel haast. Wij zullen hier wel pas over twee weken werken en kunnen dan meehelpen met het ontwikkelen van een nieuwe mall voor een nieuwe lijn. (Een nieuw type boot, maar zal vooral gebruikt worden voor een kajakschool in australie) Het voordeel is dat we die mannen nu wel leren kennen en onze boot al hebben natuurlijk. Kunnen we hier al een beek gaan varen. Vanavond nog een BBQ met die gasten.
Komend: een 2-tal weken rondtoeren op het noordeiland, hopelijk onze eerste rivieren afpeddelend, een 1-daagse wandeltocht in een nationaal park en hot springs in rotorua! Ole!
Woensdagochtend om 6u opgestaan, aangezien we de dag ervoor heel vroeg
gingen slapen. Dus wij beginnen te wandelen om 6u en ontbijt gaan
zoeken, wat hier gemakkelijk is als je in een cafeetje wil zitten, maar
moeilijker als je gewoon brood en beleg zoekt. Aangezien we kanjers
zijn hebben we toch stokbrood en brie gevonden en ons in een parkje
genesteld. Daarna naar de Van gaan zien of die klaar ging zijn om te
vertrekken. De garagist zei dat het pas voor donderdag ging zijn maar
we konden onze zakken er wel al in kwijt. Zo gezegd, zo gedaan.
Dan werd het tijd om Auckland toch eens grondig te doorzoeken. Wij naar
Mount Eden wandelen om een uitzicht te vinden over de stad. Een aan te
raden tripje met mooi uitzicht. Mt Eden is eigenlijk een gedoofde
vulkaankrater en in Auckland staan er zo vier. Mooie begroeide heuvels
die het landschap wat breken. Hier uit af te leiden dat de stad ook
serieus op en neer gaat dus wandelen is redelijk geengageerd.
Na die trip wouden we naar Hudson Bay, wat we dachten dat het een
strandbaai ging zijn. Niets is minder waar, Hudson bay is een baai met
luxe villa's errond en een paadje die je langs het water leid. Na mega
veel trappen kwamen we aan dat paadje waar we af en toe serieus moesten
klauteren. Het paadje was zn naam niet waardig en om een lang verhaal
kort te maken, we hebben trappen voor dood gedaan, hebben tussen bomen
en in villa tuinen gestaan en het weer wou ook niet mee. Achteraf wel
voldoening, vandaag serieus veel zeer aan benen...
Doordat we Auckland doorkruist hadden, hadden we zeker vier pinten
verdiend. Die achterover gekegeld, een douche genomen en dutje gedaan.
Om niet weer hetzelfde voor te hebben als die ochtend zijn we dan nog
een hapje gaan eten en een pintje gaan drinken. (klinkt dat we veel
pinten drinken, maar ca va wel)
Dan toeval o toeval, we gingen net bedwaarts en we komen Laura en Evy
Bernaerds en vriendin Katia Orlent tegen! Die sliepen nog een nacht in
Auckland om de dag erna hun vlucht naar Fiji te nemen (doen een
wereldreis). Dat was wel een MEGA reden om op stap te gaan (zal niemand
ontkennen). We zijn dan ook maar deftig op stap gegaan en zijn nu dus
niet meer zo vroeg wakker geworden.
Vandaag nog busje ophalen en vertrekken naar Northland, ook al gebeld
met Bliss Stick en maandag gaan we daar naartoe om een kajak te fixen.
Greets Mates
Jos en Sloef (Joris en Maarten)
NZ weetjes:
Vrouwen lopen hier schaars gekleed rond, als ze maar geen kou vatten!
iedereen is hier mate met iedereen, en vriendelijk, kunnen wij iets van leren.
Uitgaan is redelijk duur, maar voor het overige is het zoals thuis.
Als je het dialect van die mannen wil vergelijken, neem dan de Ieren, met alle bijpassende woorden
Evenveel aziaten als blanken
een eerste kort berichtje van onze aankomst in nieuw zeeland. Vliegen viel behoorlijk mee, 2 nachten en dagen in een vliegtuig zitten is wel een beetje vreend, maar na een 5-tal filmpjes, 2 tussenstops, weinig slaap, warm en koud eten allerhande, pintjes, whisky, koffie, thee,.... en vele boekjes waren we er dus al. De eerste dag eigenlijk al ontzettend veel gedaan, aankomst was om halfacht smorgens, maar tegen 6-7 uur savonds een flinke klop van de man met de hamer gekregen en het licht was uit voor de eerste dag. Maar goed nieuws: we hebben al een busje geregeld! Sneller dan gehoopt, op een automarkt, direct prijs. Vandaag, woensdag, hopen we hem af te halen en te vertrekken uit auckland. Voor de rest hebben we al veel van auckland gezien, geen megaculturele stad, maar wel zeer gezellig en uiterst vriendelijke mensen overal,
ok, ik ben het hier al beu achter de pc, tot een volgende!
Ok, ne blog aanmaken is niet zo moeilijk. Vanaf nu proberen er regelmatig iets op te zetten zal een ander paar mouwen zijn.
Morgen zijn we dus weg, olé! Vertrek 12.15u @ zaventem, via Londen en Hongkong naar Auckland, aankomst maandag omstreeks 16u. Heel tripke dus.Gepakt en gezakt, het gewicht zal nog het spannendste worden morgen, 23 kg is niet veel .
Nieuw Zeeland 2009-2010
. 
