Ja vrienden en vriendinnen, wederom queenstown. Je zou kunnen denken dat wij hier gewoon een maandje blijven zitten zodat we niets meer hoeven te doen in het mooie nieuw zeeland. Maar niets is minder waar. We zitten hier gewoon terug om dat het mooie nieuw zeeland maar pakweg 5 wegen heeft op het zuideiland! Ha, en toevallig is queenstown redelijk in het midden... Wat hebben we dan ook weer allemaal gedaan sinds de laatste internetupdate. Wel, eerst hier in de buurt wat proberen te kajakken, toch twee rivieren in de boot afgevaren en een rivier die de boot alleen heeft gedaan. Dankzij redder jos, twee politiemannen en twee mannen die de rivier op een riverboard naar beneden zijn gegaan, toch al het materiaal teruggevonden! Na al het water gedoe, wij hoog en droog willen gaan wandelen. Met goeie moed en verse onderbroek aan de kepler track begonnen.De eerste dag in een strak tempo tot aan een baaitje gewandeld, de tweede dag in de regen en de sneeuw zitten ploeteren! Sneeuw pot vol koffie, hier, pitje zomer van Nieuw Zeeland! En geen klein beetje, een meter en half op het pad. Dus wij maar onze kar gekeerd en terug naar beneden getsjokkeld. Onderweg wel nog Greet en Marie van sportkot (beetje ouder dan ons, maar wel bekenden) tegengekomen. Als drie waterkiekens in een baartje een bericht gekregen van een NZ vriend dat we dien nacht in zijn huis bij lake manapouri konden blijven slapen! Feest! Douchen, kleren wassen, wakeboarden met hun boot, veel eten en filmpje kijken. Om dit alles te doen zijn we dan maar nog een nacht gebleven. Maar de klok tikt en wij terug on the road richting milfourd sound. Daar op het fjord gepeddeld, watervallen gezien, free ride met zodiac, rivier gepeddeld, rotsen geklommen, kortom mega veel gedaan. Ook een overload van sandflies, daarom back to Gore. In Gore is er niets te zien, behalve dat we van James en Josh (NZ vrienden) een kajak geleend hadden om Sofie ook een kans te geven om de fjorden van dichtbij te zien. En dieje kajak moest terug naar die mannen en dat was deze keer in het ouderlijk huis in Gore. Daar voetjes onder tafel gestoken, douchke genomen, bedje ingepalmd, werd ondertussen al 'the usual stuff'... 's avonds trouwens ook met de vader crouquett (of zo) gespeeld. Fun! 's ochtends als een gek naar queenstown gereden want Jos gaat hier aan een rekkertje 150m naar beneden springen, de zot.
Hier nu de 14e en als alles een beetje meezit dan duurt het even voor we opnieuw inloggen, en dan is het weer aan Jos, als zn rekker sterk genoeg is tenminste ;) BTW, de 10e feb waarschijnlijk foto avond en pizza avond in de spuye voor de kajakkers en de niet kajakkers, als jullie zin hebben
We hebben het even in het chinees gekunnen (ff een spannend wedstrijdje), helaas heeft ons geheugen ons al in de steek gelaten. Toch een zeer leuke avond in Queenstown doorgebracht de 31ste met een live bandje en veel toeristen.
Enkele dagen ervoor hebben Pieter, Marijke, Bram en Felke ons verlaten, de dag erna hebben wij alweer een nieuwe reisgezel(lin): Sofie! Nu dus met 3 op reis voor een tijdje. Eerste via het zuidelijkste punt van Nieuw-Zeeland, een scenic route gevolgd met de auto, 2 dagen in de regen, maar toch leuke dingen gezien.
Na onze feestavond op oudjaar een katerdagje zoals iedereen waarschijnlijk. Toch plannen we nog om de dag erna een Great walk te doen, de routeburn track (30tal km in de bergen). Vermits dit geen cirkel is en het een shuttle is van een 200-tal kilometer, besluiten we om de Greenstone track (36 km) erbij te doen. Tesamen goed voor een 6-daagse wandeling volgens het boek. Maar niet voor ons... Dag 1 van de routeburn track hebben we afgewerkt in 1.5uur, een beetje belachelijk dus, doorwandelen dan maar. Uiteindelijk wandelen we deze wandeling uit in 1, prachtige, dag. Tentje opzetten en dan begint het te regenen. Niet een beetje, maar een beetje heel veel. De dag erna dus vertrekken in de gietende regen, het gaat al iets trager. Toch worstelen we ons nog door 25 km, zeiknat, enkele keren tot aan ons middel in het water omdat de zijrivieren zo hoog stonden. Memorabele dag, maar toch uitputting nabij `s avonds. Die nacht maakt sofie een verkeerde beweging en zit haar nek volledig vast. 2 Pijnstillers en weinig slaap later dan toch maar opgestaan om onze laatste 12 km af te werken, Uiteindelijk valt de laatste dag nog goed mee. 6 dagen in 3 dagen, we voelen ons al echte "trampers" zoals ze hier zeggen. Op naar de volgende uitdaging dus.
Vandaag, dag na de wandeling, even bekomen, sebiet nog een rivier gaan varen. Voor vrijdag en zaterdag hebben we een campsite op de Kepler route, nog een andere Great Walk, goed voor een 60-tal km, We zullen zien, hopelijk is sofie hare nek tegen dan terug ok...
groeten daar en tot de volgende!
Sofie, Maarten, Joris
ps: er zijn terug een deel foto`s toegevoegd op de site, achteraf zullen we wel eens een selectie maken voor degene die ze niet allemaal willen doorworstelen.
Na Kurt te hebben afgezet, in Christchurch wat rondgelopen. Deze stad vinden we nu al mooier dan de andere steden die we al gedaan hadden. Hier ook onze noorse vriende Sinan opnieuw ontmoet en er een koffie mee gedronken. Om uiteindelijk kerstavond te vieren zijn we een stukje naar het noorden gereden om een BBQ te doen in Kaikoura. Hier vonden we Bram, Piet, Marijke en Felke terug. Deze kerst was totaal anders dan diegene die we ooit al hadden gedaan, bbq, strand, t-shirtje, kampvuurtje, maw super!
De 25e zijn we dan doorgereden naar bank peninsula wat een beetje onder CHCH ligt. De bedoeling was om daar wat te gaan zwemmen en er wat te frisbeeen, maar het was een stenen strand en dus niet zo aangenaam. Maar verder richting Timaru gereden om ook dat stadje eens te bekijken. De 26e beetje geshopt en wat rondgekeken in Timaru. Dit was niet veel soeps en Piet en Maarten wilden albatrossen spotten! Dus doorgereden naar portobello op peninsula otago. Dit is een schiereiland onder dunedin waar er veel zeeleven is. De 27e hier dan ook mega veel grote albatrossen gezien, pinguins bekeken, met zeeleeuwen gelachen enz... Wat ook de max was, dat we allemaal opnieuw 12 werden en van duinen sprongen, jos tot in zijn nek in zand graven, verkeerd gelopen en door velden getrokken. Een super dag dus, maar ook enorm vermoeiend.
Na een heel erg goeie nachtrust zeer vroeg moeten opstaan want onze gezellen moesten terug naar het besneeuwde Belgie. Na een dikke vaarwelzoen zij we opnieuw met twee...maar mss niet voor lang.
Ik ga eerst even door met het verdere verloop van de dagen: 18/12 We zijn een beekje gaan peddelen met Bram, Kurry, Jos en Maarten. Mooie wandeling wederom met boten op de rug, ongeveer 45min. Daarna de beek van 1u30 met prachtig water en hier en daar een versnelling. Piet dan uit zijn lijden verlost en een BB gaan opzoeken omdat het heftig ging regenen. 's Avonds zijn we dan maar Hokitika en de plaatselijke pub gaan verkennen en er een feeste gebouwd! Life optredentje en dik feest.
Hierdoor waren we de 19e niet meer zo fris en hebben we dus ook niet veel gedaan. Beetje in de bib zitten en wat rondhangen in het stadje die we de dag ervoor onveilig gemaakt hebben.
Nu even niet meer aan de dagen houden en een beetje een doorlopende tekst maken:
Omdat we spijt hadden dat we nog niet veel gevaren hadden en er een beetje vaart in wouden steken, zijn we nog een klasse 4 gaan varen. We dachten dat die beek 2u ging duren, maar hebben er toch maar 4u30 over gedaan. Dit kwam omdat de rivier meer verassingen met zich meebracht dan gedacht. Door dit lange varen restte er ons niets anders meer dan een slaapplaatsje te zoeken voor de nacht. Voor we effectief gingen slapen toch eerst een heli firma gebeld om de dag erna, de 21e, een helirivier te gaan doen! Wij om 8u30 op, al een beetje met zenuwen, om naar de helikopterplaats te rijden. Daar aangekomen werden we begroet door een piloot die ons vertelde dat onze vlucht er nog aan moest komen. Ons dus nog op ons gemak klaargemaakt en gezorgd dat we alles meehadden wat moest. Onze kajaks werden uiteindelijk in een net onder de helikopter gestoken en we konden net met 4 in de heli. De rivier die we gingen varen was een kasse 4+ rivier met prachtige kloven. Eens op de rivier bleek die toch geengageerder te zijn dan we dachten en moesten in het begin al een grote passage omdragen. Doordat de beschrijving in het boek ook niet helemaal volledig was, Hebben we nog twee kloven ook omgedragen en waren we kapot. In een andere passage nog een stopper waar een van ons in is blijven hangen en we uiteindelijk ook nog een boot moesten recupereren. Alle geluk zijn we wat op elkaar ingesteld en was alle materiaal snel terug en hebben we er een fantastische daguitstap van gemaakt!
De 22e hadden piet en bram ons al verlaten om naar de meisjes te rijden (marijke en felke) en zijn wij met kurt over de alberts pass gereden. Een prachtige tocht die nog mooier werd door een wandeling tot 1800m. Prachtig zicht over gletsjers en een ruwe wandeling. De dag erna nog doorgereden op die pas om een cave stream en boulders te gaan bekijken. s avonds met kurry nog in Christchurch gezeten en hem s ochtends afgezet aan de luchthaven.
jawel, alles dik in orde hier. Ondertussen verenigd met onze vrienden uit belgie, heerlijk... Maar alles op een rijtje:
8/12: Na een ochtendrun op Mt Victoria en een korte zwempartij, op de ferry richting het Zuid-eiland, chique overtocht, savonds nog doorgereden naar blenheim, alwaar we genoten van een mooie zonsondergang op de tonen van Stieben Theis... hehe
9/12: rustig opstaan, en dan doen waar de streek bekend voor is: Wijn proeven! Heerlijke, mooie dag, en na 6 glazen te proeven, was het dan ook duidelijk tijd om iets te eten. In de namiddag nog een winery gedaan, deze was rustiger, erna doorgereden naar een kleine baai met een DOC camping, de moeite, maar wel een tijdje rijden.
10/12: Weer een heel stuk door gereden, tussenstop in Nelson voor inkopen en dan naar het abel Tasman Park. Daar na een gravelroad van 20km (gelukkig hebben we een 4x4) een mooie plaats gevonden om te slapen. Nog wat gepraat en na een pintje slapen.
11/12: Om7u wakker gemaakt door de ranger omdat we de camping nog moesten betalen. Toch nog even blijven liggen, boekjes gelezen en dan begonnen aan een wandeling in het park. In totaal een 3-tal uren gewandeld en wat gezwommen in echt wel een machtig gebied. 50 meter strand met daarlangs werkelijk een oerwoud waar we wandelden. Daarna doorgereden tot in de buurt van Farewell Spit, het noordelijkste punt van het zuid eiland. Weer op een heel mooie spot gestaan met celine (een francaise) en Dan (een engelsman). Toffe mensen, gezellige babbel.
12/12: Opgestaan met pannekoeken die we kregen van Dan en Celine. Wandeling gemaakt op Farewell Spit, van de oostkust naar de westkust. De eerste zeeleeuwen gezien. Savonds naar de mussel in gereden, de gezelligste pub tot nu toe, veel volk en een live optreden. Wij konden buiten zitten met een vuurtje. Nadien nog even van de sterren genoten en slapen.
13/12: Laat opgestaan en Pieter D aan de lijn gehad. Zij zaten in Nelson, We zouden elkaar ontmoeten in Murchison, gekend om zijn grote concentratie aan beken. Eens elkaar gevonden (Pieter, Kurt en Bram), tijdje bijgebabbeld, inkopen gedaan en gegeten onder een brug wegens redelijk wat regen. Wat pintjes gedronken, late avond, maar dikke fun.
14/12: opgestaan en peddel en boten geregeld voor de mannen. Erna direct doorgereden naar de Mangles rivier. Riviertje op het gemak, maar het was dan ook invaren. Erna doorgereden naar de granite creek van de buller rivier. Er stond meer dan genoeg water, een feest. Leuke wavetrains, maar niet echt moeilijk, 1 passage klasse 4. Aan de uitstap overnacht.
15/12: Enkele beken gaan bekijken, de eerste was te plat, de 2de leek ook plat maar met al het gerij, toch maar varen. 20 min fun, 20 min plat en twas al gedaan, op naar de volgende dan maar! Naar de Glenroy rivier (beschreven als 4/4+) Heerlijke rivier, echt de moeite en perfecte waterstand, 2 zwaardere passages, maar met de nodige scouting goed te doen. Aan de uitstap enkele kayakkers tegen gekomen, wat gepraat en eten gemaakt aan de uitstap, morgen opnieuw!
16/12: Laat opgestaan, maar de Glenroy toch 2 keer gedaan, plezant. Door gereden via de Marian falls naar Hokitika --> Westkust: Gekend om zijn mega steep rivieren en superveel helidrops.... Plaatsje aan de kust gezocht om te staan, niet simpel, beken voor de dag erna zoeken.
17/12: Opgestaan om de Styx te gaan varen, hoe hoger je wandelt, hoe moeilijker de beek wordt, ideaal dus. Wel te hoog gewandeld natuurlijk . Na 1.5u wandelen (lees: afzien) met de kayak, even pauze en eraan begonnen. Heel ander soort beek dan we gewoon zijn, we moesten heel veel gaan scouten omdat we het niet goed zagen en zo deden we maar liefst 5u over de rivier die eigenlijk beschreven stond als 1 tot 3u.... Maar zeker de moeite en enkele zeer mooie passages gevaren. Aja, de curry heeft eindelijk nog eens moeten zwemmen. Na een valletje en het raken van een stevig rotske is zijn spatzeil los gekomen (jaja... ). Uiteindelijk redelijk snel zowel kurt als zijn materiaal kunnen recupereren, gelukkig. Klein blutske in de gehuurde boot. Savonds is bram nog even gaan zeekayakken en hebben we Pieter naar de backpakker gebracht om een nachtje/dagje door te thesissen xodag hij ervan af is (TEW is hel).
Om foto's te bekijken: www.extrafilm.be inloggen onder jorisrayen@hotmail.com en paswoord 123456. Blijf aub wel van de foto's, niet wijzigen of verwijderen.
27/11 Vandaag naar garage gegaan om olie en dergelijke te verversen. Wanneer dit gebeurd was, naar de instap op lake taupo gereden om naar rotscarvingen te kijken van de maori's. Deze trip kan je enkel via de kajak doen en duurt normaal een uurtje heen en uurtje terug. Omdat we leuke jongens zijn en een beetje mis hebben gevaren, hebben we zes uur op vlak water en in de blakende zon gepeddeld... Maar de carvings wel gezien! 's avonds verse ananas gegeten en dat hebben we gevoeld aan de maag.
28/11 Gekeken om de Huka falls te doen, normaal doe je die met 80cumecs, maar vandaag enkel 200cumecs, dus beetje te veel. Nog naar een speelgolf gereden om die te gaan doen, maar bleek op privaat land te staan. Uiteindelijk tot 17u gewacht met een koffie om dan eens te gaan zwemmen in het tropisch bad van taupo. Heerlijk warm en met sauna en al. dus wij weer gewassen en zelfs geschoren, eerste keer van deze vakantie. Na dit bad in het stad pasta gaan eten en nog een stapje gaan zetten, wat wel de max was!
29/11 Mega vroeg opgestaan om de rangitaiki te gaan varen. Ongeveer drie uur gereden voor die beek, maar ook die bleek op privaat land te staan. Dus maar richting taihaipe (bliss stick) gereden en onderweg de Tongario gedaan. Een rustige klasse 2-3 beek, maar wel prachtig van natuur. Doorgereden naar Bliss en nog vijf andere ambassadors ontmoet. Allen kajakkers en gezellige mensen. Drie kiwi's: Lou(isa), Ash(er) en Dan(iel). Een Noor: Sinan en een Fransman die geen engels kon: Frank.
30/11 Charles en ANdi opnieuw ontmoet, die waren een beetje overweldigt met zoveel werkvolk. Wij, jos en ik, konden gelukkig een leuk project doen en een nieuw model van Bliss Stick shapen. 's Avonds na het werk de rangitikei gevaren aan 40 cumecs, wat dan een klasse 3-4 beek is. Dit gedaan met dan, frank, sinan, en wij.
01/12 Opnieuw opgestaan om de boot verder te shapen, wat is dat nu ongeveer en in het kort? De boot wordt uit piepschuim gesneden en er wordt epoxy op gelegd. Dan gaat er plamuur op en die moet opgevuld en geschuurd worden tot de boot symmetrisch is en de juiste vorm heeft. Dat onderdeel hebben wij dus ongeveer een week gedaan. spaghetti gegeten trouwens!
02/12 Tijdens het werk kwam charles ons halen om samen met andi en de mannen een waterval te peddelen. Dus wij alles laten vallen en ongeveer rond 13u aangekomen aan de val. Die bleek ongeveer 6m te zijn en er zijn mooie foto's van getrokken door Lou. Die proberen we trouwens nog op de extrafilm site te zetten. 's avonds van een aussi (de besteller van het nieuwe model) rum gekregen en het werd dus een gezellige avond met veel gefilosofeer.
03/12 Het bleek al snel dat de anderen niet genoeg om handen hadden om hun werk te kunnen doen, en de plastiek was ook op, dus er konden geen boten meer gemaakt worden. Terwijl wij de boot verder shapten, zijn de anderen dan naar een boer gereden om schapen te hokken en te pushen in een knipmachien. die boer content en wij twee kratten pinten, hiep hoi. Na het werk met Dan naar de rangitikei gereden om di te varen. Nu stond er 120 cumecs op en de beek was nu een klasse 4-5. Een pak moeilijker dus en redelijk geengageerd. Jos en ik hebben een dik gat gedragen terwijl dan daar over der otsen is gaan schuren om het toch maar gedaan te hebben. Op het einde redelijk kapot en het werd al donker, blij dat we er waren dus... Dit was waarschijnlijk de zwaarste beek dat we al gedaan hebben en het stomme is dat we pas om 18u vertrokken waren zonder te eten. chace is er niets gebeurd en hebben we uit ons doppen gekeken.
04/12 De bovenkant van de boot was af en de onderkant aangepakt, die was veel teplat en nu lijkt hij al en pak beter!
05/12 Onze kleren die we gewassen hadden mooi opgeplooid en de bus binnenste buiten gekuist. Nog petten van Bliss geschooid en doorgereden richting Wellington. In Lower Hutt hebben we Corey Blake teruggevonden (logeerde een jaar met AFS bij de familie van Maarten). Hier konden we nog eens genieten van een deftige maaltijd. Daarna kennis gemaakt met het uitgaansleven in Wellington! Mega veel clubs, overal buitenwippers (die Corey gelukkig kende), allemaal opgekleede mensen, mega dure drank en jos buitengesmeten in laatste club. De reden was omdat hij een t shirt aanhad ipv een hemdje. Maar t was wel cool.
06/12 De sint bracht voor ons een echt nieuw zeelands ontbijt met spek, ei, champignons, aardbeien in chocoladesaus, koeken ed... Mega heerlijk en dit samen gegeten met Corey en CHarlotte (zijn vriendin). Echt de max. Even in Lower Hutt nog rondgehangen en dan naar camping gereden om eindelijk nog eens te gaan douchen.
07/12 Klaargemaakt voor de Hutt gorge, een rivier van klasse 3. Er stond 1m85 water op en dat is maar nipt hetgeen nodig is. dus de beek stelde ons niet op ons ongemak, maar t was wel weer een pareltje van natuur. Nog even langs C zijn werk gereden om bedankt te zeggen (ook een gsm met nz nummer gekregen) en doorgereden naar Wellington. Morgen de boot naar Zuideiland!
weer een nieuwe update! Na het vorige bericht kwamen we al wandelend in taupo Bruce opnieuw tegen. Hij herkende ons aan onze peddle or die trui! Goed nieuws voor ons, hij was daar met zijn studenten, en een van hen, Steve, werkte bij de Huka Jets. Hij was daar in opleiding en wij konden daardoor een gratis rit krijgen! Lunch en een parkeerboete later, wij naar de jets. Met twee in een jetboot, schuerend langs de kant, spins makend, de huka falls van onder gezien en de nodige uitleg gekregen. Kortom, de max! Na de jetboot naar het strand gegaan om nog wat te lopen. Jos beetje te tam, maar Maarten toch sportief geweest. 's avonds krieken met worst gegeten, samen met een duitse (Annika).
26/11 Om 7u30 opgestaan en naar Wakapapa en Turangi gereden. Na een hoop afwijzingen om de Tongario te doen wegens te veel wind, toch maar een kijkje gaan nemen om te zien of we het toch niet konden. Eerst 9km in 2u gedaan en dan aan de crossing toe gekomen. Deze tocht, die 19 km is en je normaal in 6u doet, aangevat. Onderweg 2 canadeese rijke seuten tegengekomen die teruggekeerd waren wegens te veel wind. Dat was een reden te meer voor ons om hem toch te doen. Uiteindelijk de hele wandeling (schitterend!) geklaard in 4u, met het eerste stuk erbij dus 6u. Op de terugweg George ontmoet die een zoekspelletje deed met een GPS. Grappige kerel die wel iets interessant wist te vertellen. Uiteindelijk om 21u30 onder de wol gekropen.
27/11 Om 8u30 naar de garage gegaan om de auto zijn olie te laten verversen. Hierdoor in de voormiddag in Taupo rondgehangen en in de namiddag naar de Maoricarvings op lake taupo gaan kijken. Beetje misgevaren naar die carvings en dat in volle zon. Uiteindelijk 6u gepeddeld op vlak water zonder zonnecreme, je kan gaan denken...Toch leuke training gehad en nadien naar Taupo gereden om verse annanas te eten.
28/11 Laat opgestaan, naar stad gereden om fiets-event te bekijken (mega event), Huka falls en Paywave bekeken, maar niet op het water geweest. Om 17u afgesproken aan zwembad met Annika. Lekker gewassen en voor de eerste keer geschoren. Dat laatste nam ongeveer 30min in beslag en heeft ons een scheermes gekost! Nu we proper waren, iets gaan eten en naar een club gegaan in Taupo. Dikke feest met live band!
29/11 In de voormiddag op zoek gegaan naar de Rangitaiki. Na mega zoektocht, tot de teleurstelling gekomen dat die rivier op privaat land ligt en we er niet meer op konden. Op weg naar Taihaipe de Togario rivier gedaan die wel fun was en heel mooi van natuur.
Jawel! Nu zijn we goed op dreef! Met ons 14-liter verbruikend busje, 30 in de bergop en 100 id bergaf doen we eindelijk waar we voor gekomen zijn: rondtrekken, kayakken en klimmen!
Na ons bezoek aan de Blisstick factory, waar we onze kayaks gefixt hebben, zijn we door gereden richting Rotorua, met een tussenstop in Taupo, waar we een heerlijk bad namen in de hot springs hier. Erna zijn we `s avonds naar de Huka falls gaan zien (youtube maar ne keer). Er was een kleine kans dat we die gingen varen tot..... we ze zagen. Miljaar, iets te veel water naar onze mening, zotte bedoening daar, dus maar gewoon wat foto`s nemen en doorrijden...
Dag erna hebben we een stevig duurloopke gedaan (1.5u) naar de arataia rapids, nog maar enkel bevaren door de beste ter wereld, de moeite... Derna terug een plonske in de hot springs en een bezoekske aan de kayakshop voor spatzeilen, helm en werptouw, weer een succes. Nu nog enkel peddels fixen. Geslapen op een free campsite in Taupo.
Donderdag 19/11, door gereden richting Rotorua en een tip gekregen van Andi van Blisstick om bij een kerel, Donald, peddels te regelen. Weer een succes, 1 cranked steel Rochefort en een straight steel, beide lichte peddels, ideaal. In de buurt ligt 1 van de klassiekste rivieren van Nieuw-Zeeland, de Kaituna (klasse 3, 4). Zullen we dus maar een keer gaan kijken. Aangekomen is het de mooiste dag van de vakantie tot nu toe, stralend weer en op de koop toe, vinden we 2 kayakkers die ons met veel vreugde en uitleg willen meenemen op de Kaituna. Na de nodige scouting beslissen we om ervoor te gaan met Isaac en zijn maat (engelsen). Het moet gezegd worden: AWESOME river! Hele tijd watervalletjes van 2 tot 7 meter, met erna een goede pool om te recoveren indien nodig. Zalige ervaring en goed gevaren, onze eerste rivier in Nieuw-Zeeland zit erop. Een pintje is dan ook welverdiend.
Volgende dag beslissen we om direct door te gaan naar de volgende rivier om genoeg te varen voor de zondag want dan zou de Wairoa water hebben, dit maar 26 dagen in het jaar, dus moesten we er zeker bij zijn volgens de locals. De vrijdag dus de Tarawera (klasse 3, 4). Met ons 2, in een afgelegen bos. Een shuttle (lift terug naar boven) was niet zo evident, 25 km in een bos waar werkelijk niemand langs kwam, na een praatje met een local heb ik dan toch een mooie lift kunnen versieren top. Eerste deel was fantastisch, perfecte opwarming, enkele mooie rapids, valletje van 3m, wel met 1 gevaarlijk onbevaarbaar deel. Het 2de deel echter was zo plat als een vijg en op de koop toe lagen er constant bomen in het water... Redelijk gevaarlijk dus, maar na een 5 ! - tal uren zijn we er dan toch, weliswaar redelijk moe, uitgeraakt, weer een ervaring en rivier rijker.
De dag erna besloten we om terug naar de Kaituna te gaan om daar vooral nog wat te wennen aan onze nieuwe boot en materiaal. Terug een stralende dag en we leren Dave en James kennen (Nieuw-zeelanders) die maar al te graag met ons willen peddelen. We kregen dan ook een lift, boten op het dak, wij op de spoiler... gelukkig maar voor een rustige kilometer. savonds aan het strand gaan slapen in Tauranga.
Zondag. De grote Wairoa dag (klasse 4+ (5-)). We hadden allebei zeer slecht geslapen, veel lawaai snachts, wind en luidruchtinge jongeren. Toch maar naar de rivier gereden, eens gaan zien. Vooral ik (jos) had het er niet zo op. Het was dan toch ook wel stevig geklassificeerd en we wouden natuurlijk ook niets aan de hand hebben de eerste week in onze boot... Eens aangekomen was het al verschieten, MEGAveel kayakkers en al de kayakkers die we al gezien hadden op onze vakantie waren er ook. Stilletjes werd ik wat meer wakker en natuurlijk was iedereen superenthousiast over deze rivier. Met het gedacht dat er zoveel volk was en dat alles te dragen was indien nodig, dan toch klaar gemaakt en hop op de rivier. Vertrokken met een groepje van 7, enkele opwarmings rapids, we kwamen erin. Dan de eerste zwaardere rapid (zeker klasse 4), eerst gaan scouten, lijn besproken en gaan. Het moet gezegd, de nieuw-zeelandse kayakkers zijn bangelijke mates, zonder het te vragen lagen ze met een 5-tal man te wachten onder deze passage en hadden zelfs zonder het tevragen security voor ons opgezet. Uiteindelijk bleek dit helemaal niet nodig, maar het was toch een geruststellend gevoel. Erna nog een aantal mooie rapids en drops gedaan tot het zwaarste deel van de rivier, de "rollercoaster'. Dit was geklassificeerd als een 5-, een niveau dat bij ons thuis misschien wel net boven ons kunnen ligt. Na de scouting bleek dat vooral een grote onderspoeling na deze rapid gevaarlijk was. Toch was deze passage misschien wel het beste moment van onze vakantie tot nu toe. Een massa kayakkers (pak maar gemakkelijk een 30-tal) lagen overal te wachten en aanwijzingen te geven, iedereeen hielp elkaar echt superhard en dat was dan ook voor ons wel de drempel om het te varen. Ik als eerste, met Maarten achter mij. Het ging behoorlijk vlot, ik wist me goed recht te hduden, maarten ging bij de laatste drop om, maar kon zich ook snel recoveren. We bleven nog een tijdje wachten, kijkend naar de anderen. Wel ja, een goed gevoel, we hadden het best wel ok gedaan, mooie lijn en we voelden ons al niet meer de woesies van nieuw-Zeeland. Nog verder uitgevaren met nog steeds enkele zeer mooie passages erin. Kortom een ge-engageerde TOPbeek, met geweldige scenery. We deden nog een 2de run, dezelfde dag, ook deze ging smoothly.
Maandag, 23/11. zondag hebben we nog contact gelegd met Janiek Colpaert, ook een ex-sportkotter, die 6 maand in nieuw-zeeland zit, voornamelijk om te windsurfen. We zijn dan savonds nog doorgereden naar Wharapapa, een zeer gekend klimgebied. De maandag dan ook met 3 en James (de kayakker, hij is afgekomen om met ons te klimmen) gaan klimmen. Weer stralend weer en na een dagje klimmen (heb ne 20 getopt, al weet ik niet goed welke graad dat dan is), verbrand en uitgeput om 21u al in slaap gevallen. `s Morgens verrassing! We hadden de dag ervoor een jeugdgroep leren kennen die daar ook aan het klimmen waren en zij wekten ons zowaar om 08.30u met ontbijt (spek en ei) op bed!!! Zomaar! Zalig land toch.... De dinsdag dan ook rustig ontbeten, wat gelezen, wat gejongleerd, wat naar de oefeningen van de jeugdgroep gekeken en dan terug de rotsen op. Enkele supermooie routes geklommen nog waar ook maarten, ons opkomend klimtalent, werkelijk een prachtige route neerzette. s`Avonds een douchke genomen en richting Taupo gereden waar we ons bus eens gaan laten nakijken... ons wiel piept wat en de olie zou moeten vervangen worden. Hopelijk niet teveel kosten.
Zo, tot de volgende! greetzzzz
ps: we zijn bezig met het opladen van de volgende reeks foto`s, dat duurt wel even, maar we proberen bij te blijven. Gelieve ook zeker geen foto`s te wissen want wij wissen hier onze originelen, het zijn dus de enige die we hebben.
Hey hey, Eers en vooral, merci voor de reacties die al geplaatst zijn. Blij te weten dat we hier niet voor niets op qwerty aan het tokkelen zijn! En Bernard, een typfout! Ha, hadden wij schrik om van jou commentaar te krijgen, maar na deze zal dat hier vol typ- en dt fouten staan.
Goe, de laatste update was nog steeds in Auckland. Nu hebben we al om en bij de 1000km gereden en al heel wat gezien. 12/11 Om 18u konden we eindelijk vertrekken met de bus en zijn we richting Whangarei gebold. Daar lang een camping aan zee gestaan, heel mooi allemaal. 13/11 Pete, een duitser, in Whangarei opgepikt en doorgereden tot Pahia (en Pete daar afgezet). Pahia is een stadje met haventje in de bay of islands. megaveel toerisme daar en elke kiwi die je daar aanspreekt probeert je geld uit je zakken te kloppen. Behalve een kerel met catamarans op zn strand. Die gaf ons de goddelijke tip om met een fles rum naar de haven te gaan en zo een boottocht te versieren. Dat laatste is er niet van gekomen, want alle zeilers zaten al op het water. Maar de rum hebben we nog, dus das ook al de max! Jos heeft die avond trouwens nog de moed gevonden om door te rijden tot Ngataki, op northland. 14/11 Bij het ochtendgloren opgestaan en doorgereden tot cape Reina. Dit is ongeveer het meest noordelijke punt van NZ. Een mega mooi uitzicht en op dit punt kwamen de Tasman Sea en de South Pacific Ocean elkaar tegen. Prachtig om te zien met andere woorden en dus ook geschikt voor een ontbijtje. Van Cape Reina opnieuw zuidelijker gereden tot Te Paki met haar Sand Dunes. Hier kan je op een body board naar beneden vliegen van een duin. Dat ding gaat mega snel, maar om meer uitdaging te zoeken toch gaan zitten en uiteindelijk rechtstaan. Allebij op ons gezicht gaan natuurlijk. Na al dat sportief en mooi gedoe de Van genomen en beginnen racen op 90 mile beach. Die beach is in het echt maar 60 mijl (100km), met super hard en vlak zand, golven en overal visplaatsen. Af en toe kom je daar eens een jeep tegen of een busje met 4x4. Je moet weten dat de 'snelweg' in Northland op niets trekt en de beach was dus ook nog eens super veel tijdsbesparend! Wij blijven rijden, een tussenstop maken om de oudste Tauri boom te zien, een 2000 jaar oud, en inderdaad wel huge! En uiteindelijk nog tot net voor Hamilton gereden. (Neem er een kaart bij en je zal de afstand zien, bus rijdt maar 80) 15/11 Ontbeten in Hamilton en gaan zien naar golfsurfers in Raglan. Na Raglan doorgereden richting Taihaipe (Bliss Stick).Op die baan wel nog watervallen van 55m gezien (de moeite) en op dessert road gereden. Langs die baan zandheuvels en een army training ground. Redelijk indrukwekkend allemaal. 16/11 We komen om 9u30 aan in de bliss stick fabriek. Voor mensen die dit niet kennen, Bliss Stick is een New Zealands kajakmerk. Van hieruit vertrekken er boten die over de hele wereld verkocht worden. Er werken twee mensen, Andi en Richard. De fabriek is een houten kot met mallen in en een oven waar de kajaks gemaakt worden. We hebben foto's van de kajaks die ze voor ons hebben gemaakt (Bliss Stick Mystic). Mega cool allemaal, Jos een blauwe met wit en ik een rode met blauw. Zo'n kajak is af op twee uur en ze maken er soms zeven per dag. Soms zeg k, want het werk heeft niet veel haast. Wij zullen hier wel pas over twee weken werken en kunnen dan meehelpen met het ontwikkelen van een nieuwe mall voor een nieuwe lijn. (Een nieuw type boot, maar zal vooral gebruikt worden voor een kajakschool in australie) Het voordeel is dat we die mannen nu wel leren kennen en onze boot al hebben natuurlijk. Kunnen we hier al een beek gaan varen. Vanavond nog een BBQ met die gasten.
Komend: een 2-tal weken rondtoeren op het noordeiland, hopelijk onze eerste rivieren afpeddelend, een 1-daagse wandeltocht in een nationaal park en hot springs in rotorua! Ole!
Woensdagochtend om 6u opgestaan, aangezien we de dag ervoor heel vroeg
gingen slapen. Dus wij beginnen te wandelen om 6u en ontbijt gaan
zoeken, wat hier gemakkelijk is als je in een cafeetje wil zitten, maar
moeilijker als je gewoon brood en beleg zoekt. Aangezien we kanjers
zijn hebben we toch stokbrood en brie gevonden en ons in een parkje
genesteld. Daarna naar de Van gaan zien of die klaar ging zijn om te
vertrekken. De garagist zei dat het pas voor donderdag ging zijn maar
we konden onze zakken er wel al in kwijt. Zo gezegd, zo gedaan.
Dan werd het tijd om Auckland toch eens grondig te doorzoeken. Wij naar
Mount Eden wandelen om een uitzicht te vinden over de stad. Een aan te
raden tripje met mooi uitzicht. Mt Eden is eigenlijk een gedoofde
vulkaankrater en in Auckland staan er zo vier. Mooie begroeide heuvels
die het landschap wat breken. Hier uit af te leiden dat de stad ook
serieus op en neer gaat dus wandelen is redelijk geengageerd.
Na die trip wouden we naar Hudson Bay, wat we dachten dat het een
strandbaai ging zijn. Niets is minder waar, Hudson bay is een baai met
luxe villa's errond en een paadje die je langs het water leid. Na mega
veel trappen kwamen we aan dat paadje waar we af en toe serieus moesten
klauteren. Het paadje was zn naam niet waardig en om een lang verhaal
kort te maken, we hebben trappen voor dood gedaan, hebben tussen bomen
en in villa tuinen gestaan en het weer wou ook niet mee. Achteraf wel
voldoening, vandaag serieus veel zeer aan benen...
Doordat we Auckland doorkruist hadden, hadden we zeker vier pinten
verdiend. Die achterover gekegeld, een douche genomen en dutje gedaan.
Om niet weer hetzelfde voor te hebben als die ochtend zijn we dan nog
een hapje gaan eten en een pintje gaan drinken. (klinkt dat we veel
pinten drinken, maar ca va wel)
Dan toeval o toeval, we gingen net bedwaarts en we komen Laura en Evy
Bernaerds en vriendin Katia Orlent tegen! Die sliepen nog een nacht in
Auckland om de dag erna hun vlucht naar Fiji te nemen (doen een
wereldreis). Dat was wel een MEGA reden om op stap te gaan (zal niemand
ontkennen). We zijn dan ook maar deftig op stap gegaan en zijn nu dus
niet meer zo vroeg wakker geworden.
Vandaag nog busje ophalen en vertrekken naar Northland, ook al gebeld
met Bliss Stick en maandag gaan we daar naartoe om een kajak te fixen.
Greets Mates
Jos en Sloef (Joris en Maarten)
NZ weetjes:
Vrouwen lopen hier schaars gekleed rond, als ze maar geen kou vatten!
iedereen is hier mate met iedereen, en vriendelijk, kunnen wij iets van leren.
Uitgaan is redelijk duur, maar voor het overige is het zoals thuis.
Als je het dialect van die mannen wil vergelijken, neem dan de Ieren, met alle bijpassende woorden
Evenveel aziaten als blanken
een eerste kort berichtje van onze aankomst in nieuw zeeland. Vliegen viel behoorlijk mee, 2 nachten en dagen in een vliegtuig zitten is wel een beetje vreend, maar na een 5-tal filmpjes, 2 tussenstops, weinig slaap, warm en koud eten allerhande, pintjes, whisky, koffie, thee,.... en vele boekjes waren we er dus al. De eerste dag eigenlijk al ontzettend veel gedaan, aankomst was om halfacht smorgens, maar tegen 6-7 uur savonds een flinke klop van de man met de hamer gekregen en het licht was uit voor de eerste dag. Maar goed nieuws: we hebben al een busje geregeld! Sneller dan gehoopt, op een automarkt, direct prijs. Vandaag, woensdag, hopen we hem af te halen en te vertrekken uit auckland. Voor de rest hebben we al veel van auckland gezien, geen megaculturele stad, maar wel zeer gezellig en uiterst vriendelijke mensen overal,
ok, ik ben het hier al beu achter de pc, tot een volgende!
Ok, ne blog aanmaken is niet zo moeilijk. Vanaf nu proberen er regelmatig iets op te zetten zal een ander paar mouwen zijn.
Morgen zijn we dus weg, olé! Vertrek 12.15u @ zaventem, via Londen en Hongkong naar Auckland, aankomst maandag omstreeks 16u. Heel tripke dus.Gepakt en gezakt, het gewicht zal nog het spannendste worden morgen, 23 kg is niet veel .
Nieuw Zeeland 2009-2010
en zit haar nek volledig vast. 2 Pijnstillers en weinig slaap later dan toch maar opgestaan om onze laatste 12 km af te werken, Uiteindelijk valt de laatste dag nog goed mee. 6 dagen in 3 dagen, we voelen ons al echte "trampers" zoals ze hier zeggen. Op naar de volgende uitdaging dus.
. Na 1.5u wandelen (lees: afzien) met de kayak, even pauze en eraan begonnen. Heel ander soort beek dan we gewoon zijn, we moesten heel veel gaan scouten omdat we het niet goed zagen en zo deden we maar liefst 5u over de rivier die eigenlijk beschreven stond als 1 tot 3u.... Maar zeker de moeite en enkele zeer mooie passages gevaren. Aja, de curry heeft eindelijk nog eens moeten zwemmen. Na een valletje en het raken van een stevig rotske is zijn spatzeil los gekomen (jaja... 
