Rit 1 - 158 kilometer - 20 cols - 56 kilometer klimmen - 2.000 hoogtemeters
Port Leucate - Camurac
Om half 7gewekt worden door een Zuiders zonnetje door het raampje van de mobilhome... Er zijn onaangenamere manieren om wakker te worden.Vandaag 158 kilometer door de Oostelijke Pyreneeën op het menu. We starten langs de Middellandse Zeekust en dit zijn meteen de laatste vlakke kilometers voor de rest van de dag en zelfs van de week. Vanaf het eerste dorpje landinwaarts (Caves) gaat het gedurig op en af; hellingen tussen de 2 en 5 kilometer lang vormen een ideale opwarmer voor het zwaardere werk dat nog moet komen. Ideaal om de klimmersbenen te testen en stilaan in het ritme te komen. Enkel Jimmy kan nog nietvan het mooie weer en het prachtige landschap genieten; hij is immer chauffeur van de volgwagen op deze eerste dag.
Vanaf de eerste hellingen probeer ik telkens in een strak tempo naar boven te rijden, hierbij gevolgd door Peter en meestal ook Ben.Frank en Imy rijden rustig in hun eigen ritme naar boven. Op de top van elk bergje wordt op elkaar gewacht, om dan samen naar de volgende hindernis te fietsen.
Op de eerste serieuzere klim, de Col du Paradis, trek ik samen met Peter stevig door en rijden we tegen meer dan 20km per uur naar boven.Een kilometertje voor de top moet ik Peter laten gaan; tempocols als deze zijn immers de Pee zijn specialiteit. Ben, Frank en Imy volgen even later en na de afdaling van deze col houden we een uurtje halt voor een lekkere picknick.Jimmy heeft, als een echte soigneur, alles al voorzien en we moeten onze benen maat onder t tafel schuiven.
Cols van de voormiddag
Col de Feuilla Col de Canteloup
Col dAmiel
Col de la Gineste Col de Ferreol Col de Couisse
Col du Paradis
Tijdens het middagmaal overlopen we wat ons nog te wachten staat. Nog 2 stevige kuitenbijters, de Col du Portel met aansluitende de Col de Coudons. Goed voor 11 kilometer klimwerk en als kers op de taart komt de Col des 7 Frères nog als eindklim van de dag.
Col du Portel - Col de Coudons
Vanaf de voet van de Col du Portel trekt Peter weer stevig door, ik sluit aan en even laten komt ook Ben tot bij ons gereden. Op dat moment voel ik al dat het beste er bij me af is en ik moet mijn 2 'medevluchters' laten gaan en rijdt op eigen tempo verder. Ik klim tegen 17 kilometer per uur en toch zie ik de anderen van me wegrijden! Even verder moet Peter ook passen na een tempoversnelling van Ben, maar hem bijhalen lukt me niet meer. Ik eindig dus derde boven op de top met twee minuten achterstand op Ben en 1 minuut op Peter. Frank en Imy komen even later ook over de top gereden. We laten hen even bijkomen en zien opde kaart dat we nu een heel eind (ongeveer 25 kilometer) over het Plateau de Sault moeten rijden, om dan de laatste klim van de dag aan te vatten.
Col des 7 Frères
Nog een kleim van 10 kilometer dus en ik besluit er nog een keertje voor te gaan. Ik rij de hele klim tegen 19 à 20 km/u naar boven: alleen, want geen van mijn reisgenoten heeft blijkbaar nog zin om 'zot' te doen. Trainen die je voor jezelf en past ieder voor zich in. Ik rij dus volle bak naar boven en arriveer als eerste respectievelijk 5 minuten voor Peter, 8 minuten voor Frank en Ben en een dik kwartier op Imy die moe maar voldaan de camping komt opgereden.
We genieten van een lekker avondmaal (wok van kip en groenten met pasta) geprepareerd door Jim en Frank en slapen in na het uitzicht op de Pyreneeën nog eens te hebben bewonderd...Morgen wacht het serieuze werk en krijgen we al echte cols onder de wielen.
