Vandaag gingen we eens een kijkje nemen bij het natuurreservaat van Neouville. Een park met 5 verschillende meren, met het bekendste “Cap de Long”. Daarvoor moesten we vanuit ons hotel een omweg maken over de Tourmalet (foto’s A) en de Col d’Aspin (foto’s B). Om 9u ’s morgens vertrokken en bovenop de Tourmalet was het slechts 5°C. En met een strakke wind op de top was het zeer koud. Maar de beelden onderweg zijn echt schitterend. Ook de steile wegen zijn heel leuk om op te rijden.
Na deze 2 cols te doen zijn we onderweg naar de meren nog een superklein dorpje gepasseerd en zijn we nog eens gestopt aan een riviertje (foto’s C).
Dan begonnen we aan beklimming naar de meren bovenop een berg. Deze liggen op een hoogte van meer dan 2.000m. De weg is zeer smal en op sommige stukken echt stijl. Maar wat een uitzichten… Eerst passeren we “Le Lac d’Orédon”, van waar we verder rijden naar “Lac de Cap de Long” (foto’s D). Dit meer wordt tegengehouden door een stuwdam van enkele 100’en meters hoog. Water is hier echt zeer blauw van kleur en superhelder. Hier hebben we een toffe wandeling gemaakt. We wilden graag het einde van het meer zien. Dus zijn we beginnen stappen over een smal weggetje. Tot er ineens geen weg meer te zien was, alleen maar rotsblokken. Toch wilden we absoluut het einde zien, dus zijn we verder gegaan. Over de rotsblokken klouteren… Steeds zeiden we ‘achter die bocht is het’… Maar altijd kwam er nog een bocht aan. Tot we uiteindelijk echt niet meer verder konden, omdat er geen plaats meer was om te wandelen. Hier kwam het water ineens tot tegen de steile berg. En nog steeds zagen we het einde van het meer niet. Dus zijn we moeten terugkeren. Wel spijtig want we wilden echt het einde zien, maar dit lukte dus niet.

Daarna begonnen aan de terugrit steil naar beneden. Onderweg nog even gestopt aan ‘Le Lac d’Orédon’, waar zeer weinig water instond. Hier staat normaal tussen de 5 & 10m meer water in. Dus konden we hier nu op de plaats stappen waar normaal water staat.

Onderweg terug naar het hotel nog een afslag gemaakt naar de “Col de Val Louron-Azet” (foto’s E). Nog nooit van gehoord, maar tof om naar boven te rijden, met zeer steile stukken in. Dan terug naar beneden en nog een mooi meer gepasseerd (foto’s F). Onderweg nog iets gaan eten in La Mongie op een hoogte van 1.900m. Het dorp van waaruit de kabelbaan vertrekt naar de Pic du Midi, met een hoogte van meer dan 2.800m. Daar bovenop staat een weerstation om de ruimte te bekijken. Van hieruit verder over de top van de Tourmalet om tegen 21u toe te komen aan ons hotel.