Vandaag is het de laatste dag van onze reis in Frankrijk. We waren
niet van plan om nog veel te doen. We zijn in Ax-Les-Thermes een zijstraat
ingeslagen en zijn daar uitgekomen op enkele kleine dorpjes, zoals Orgeix
(fotos A), waar een vluchtheuvel lag die eigenlijk een gigantische put was. En
Orlu, waar zich het Reserve Nationale dOrlu. Een natuurreservaat waar je zeer
veel dingen kunt doen. Er is ook een mooie waterval. We zijn niet binnengegaan.
Daar zou je gerust een volledige dag kunnen vertoeven. Maar daar hadden we geen
tijd meer voor. Daarna zijn we dan vertrokken naar huis voor een rit van
ongeveer 12 uur.
Vandaag stond er niets speciaals meer gepland. We zijn gewoon nog
wat rondgereden en hebben gekeken waar we nog passeerden. We zijn nog mooie
dingen tegengekomen (fotos), zoals een kerkje in Luzenac, Lac de Bethmale, Col
de la Core, een gezellig dorpje Saint Pierre de Soulan, Col de Port, Col de
Portel, Col de Péguère (met een stijgingspercentage van constant tussen de 14
& 18%), en dan terug richting ons hotel voor de laatste nacht.
Vandaag besloten om naar Andorra te gaan. Echt mooi was het
ginder. Dit land ligt volledig in de bergen, gelijk waar je rijdt zie je niets
anders dan bergen. Naar Andorra-La-Vieilla zijn we niet geweest, maar we hebben
enkele cols gedaan in het noorden. We zijn de grens over gegaan via de Pas de
la Casa, vooraleer eerst eens te kijken bovenop de Port de Puymorens (fotos A).
Waar bovenop de top een volledig uitgebrande vrachtwagen stond. Er stonden ook
enkele gebouwen, wat mss vroeger ook een grensovergang was, maar dit is niet
zeker. Dan terug naar de oorspronkelijke weg, de Pas de la Casa, en door de
grens. De mensen aan de grens keken wel eens, maar we mochten gewoon
doorrijden. Direct over de grens zag je de ene winkel na de andere. Met
vanalles dat veel goedkoper is dan bij ons. Vervolgens rijden we verder over de
Port dEvalira (fotos B), een col van meer dan 2.400m hoogte. Al deze wegen
zijn zeer breed en mooi overzichtelijk. Dit zijn de wegen tussen Frankrijk
& Andorra.
Aangekomen in Andorra mooie dorpen gepasseerd, met mooie gebouwen
(fotos C).
Dan opeens een bordje zien staan met de Col dOrdino (fotos D),
een mooie steile col met mooie vergezichten. Bovenop de top staat er een bord,
met slechte staat van de weg. Zelfs dan zijn de wegen nog vele keren beter dan
overal in België. Af en toe eens een scheur in de weg, dat je niet voelt als je
erover rijdt.
Terug beneden van deze col doorgereden naar het skistation Arcalis
(fotos E). Ben echt blij dat we hier naar boven gereden zijn. Prachtige
landschappen, steile kale bergen met veel rotsen. Bovenop de top het
skistation, en van daaruit kon je nog verder naar boven rijden, en dan passeer
je nog een stuk of 11 parkings. Dan plots stopte weg, en ging die over in een
landweg met kiezels. Op de GPS zagen we dat deze nog een aantal km naar boven
ging. We hebben beslist dit te doen, en het ging zeer traag door de vele putten
en groeven van het water, maar we zijn er uiteindelijk toch geraakt. Bovenop
kwamen we uit op een grot in een berg. Daar was een klein loopbruggetje gemaakt
van enkele 10tallen meters in de grot. Veel was er niet te zien in die grot. Hier
zag je enkel de vele rotsen en af en toe een klein beetje water dat naar
beneden stroomde. Van daaruit zijn we terug naar Frankrijk gereden, terug via
de Pas dEnvalira & de Pas de la Casa.
We hebben vanuit Ax-Les-Thermes nog een tussenstop gemaakt via de
Col de Pailhères (fotos F). Die startte vanuit het stadje van ons hotel.
Onderweg nog het Lac du Goulors tegengekomen. Een mooi meer waar we gegeten
hebben op een bankje langs het meer. Lekker rustig in het zonnetje. Verder naar
de top waar je een prachtig uitzicht had. Toen hebben we volledig bovenaan
gestaan op een berg. Echt op het hoogste stukje rots van die berg. Daar zou je
een tijd kunnen blijven zitten en genieten van het uitzicht en de rust. Toen
was er ook een herder bezig met zijn schapen allemaal bijeen te drijven, en het
waren er een heel pak. Daarna terug naar ons hotel gereden.
Vandaag was de laatste ochtend in het hotel in Luz-Saint-Sauveur.
En vatten we de reis aan naar het andere hotel in Ax-Les-Thermes. We moesten
weer over de Tourmalet. En in La Mongie doken ineens een hele kudde lamas op
(fotos A). Enkele mensen naast ons gaven koekjes eraan, en die werden daarna
gewoon achtervolgd door die beesten. Mooie beesten zijn dat, die lamas.
Daarna verder onderweg naar de Pyrenées Ariègeois. De Pyreneeën in
de Ariège. Qua natuur kan het totaal niet tippen aan de Hoge Pyreneeën. De
dorpen zelf zijn hier wel veel mooier. De bouw van de huizen is hier eerder
Spaans. Zeer mooie gebouwen en steden, met steeds dezelfde kleuren en daken. De
natuur is meer zoals bij ons in de Ardennen. Alleen zijn het hier wel hoge
bergen, maar allemaal vol met bomen en bossen. Enkel bovenop de top zijn er
vlaktes waar je de bergen rondom ziet.
Onderweg de Col de Beyrède (fotos B) naar boven gereden. Een zeer
smal wegje dat opeens overging in een grindweggetje. Toch zijn we doorgereden.
Soms enkele serieuze putten moeten ontwijken, maar na een 150m begon de gewone
asfalt weer. Bovenop de col was er niet echt veel te zien, enkel een paar
paarden. Het kan niet altijd een col zijn met fantastisch uitzicht. Een kasteel
zijn we nog tegengekomen in Foix (fotos C), de grote stad van de Ariège.
Aangekomen in de stad Ax-Les-Thermes eerst eens ons hotel gaan
bekijken. Het ligt volledig buiten de stad, langs de toegangsweg naar Andorra,
in een smal wegje. Het hotel zelf is proper en de kamers zijn mooi en verzorgd,
maar anders is er niets te zien. Een huis of 2 staat er nog, en je kan nergens
eens naartoe wandelen of je moet langs de grote baan stappen. En het centrum is
er ong. 2,5km vanaf.
Na het bekijken van het hotel omhoog gereden naar Plateau de
Beille (fotos D), een col uit de Ronde van Frankrijk. De weg naar boven was
zeer leuk om te doen, net zoals alle bergen hier, met zeer steile wegen en
scherpe haarspeldbochten. Bovenop was er bijna niets te zien. Enkel wat vlaktes
en bergen rondom met bomen.
Terug naar beneden, en ik had in een boekje een weg gevonden naar
de 2 barrages (fotos E). De Barrage de Riete & Barrage de Laparan. De weg
ernaartoe was zeer smal, maar in super slechte staat. Vele putten en bulten,
dus den Audi heeft moeder aarde serieus veel gekust. Maar we zijn er toch
geraakt. In totaal tot aan de 2de barrage was het ongeveer een 14km
rijden. En dan moesten we ook nog eens terug. De eerste barrage van Riete was
de mooiste. Het waterniveau van het meer stond op een mooie hoogte. Na de
eerste verder blijven rijden, meer naar boven, en opeens zag je de dam vele
meters boven de weg opdoemen. Toen was het nog ongeveer een 2km rijden, en toen
wisten we dat de weg zeer steil naar boven ging. En het bleek ook effectief zo
te zijn. Supersteil en smal, waar je geen tegenligger mocht passeren. En als
het wel zo was moest er ene achteruitrijden tot waar het ietsje breder was, en was het soms zeer nipt.
Toen zagen we de dam, en moesten we water ook zien, maar dat bleef
maar weg. Uiteindelijk door er dicht bij te gaan staan, zagen we toch nog water. Maar het
niveau stond zeer laag, zeker een 10-20m onder het normale niveau, als het niet meer is. Daardoor was
dit de moeite niet echt waard. Moest het water tot bovenaan gestaan hebben was dit
waarschijnlijk prachtig geweest. En dan staat het water tot ongeveer 1m onder
de bovenkant waar je kan stappen. Maar toch was dit ook de moeite om eens te
bekijken.
Daarna terug naar het hotel om in te checken, en daarna nog iets
te gaan eten in Ax-Les-Thermes.
Vandaag hebben we een andere bekende bezienswaardigheid bezocht in
de Franse Pyreneeën, de Pont dEspagne (fotos A). De brug zelf is niets
speciaals, maar het zijn de talloze watervallen die het prachtig maken. Vanuit
Cauterets is het naar boven aan de brug. De hele weg zie je de rivier lopen met
de ene waterval na de andere. Er is constant veel hoogteverschil onderweg. Daar aangekomen kon je kiezen om te voet naar de Pont dEspagne te
gaan of met de kabellift. We hebben besloten om de kabellift te nemen. Dit was
maar een kort stukje tot aan de brug met de watervallen. Maar van daaruit kon
je ook nog een paar 100m naar boven naar het Lac de Gaube. Een mooi meer op een
hoogte van meer dan 1.500m. Daar zijn we eerst naartoe gegaan. Dit was met een open
kabelbaan, waar je benen los hingen. Hier moet ik toegeven dat ik niet echt op
mijn gemak zat. Maar al bij al viel naar boven wel nog mee. Boven aangekomen
was het nog een kwartiertje stappen tot aan het meer. Vooral bij felle zon valt
het supermooie blauwe water op. We hebben ginder snel iets gegeten, en dan zijn
we te voet begonnen aan de terugweg, langs de watervallen. Dit pad was zeer
steil met grote rotsblokken en stenen op het padje. Gelukkig dat het naar
beneden was. Maar dit was echt super om te doen. We zijn ook even van het pad
afgeweken en kwamen opeens terecht in een vlakte waar het vol stond met koeien.
En de rivier die hier traag stroomde. Gelukkig konden we er toch oversteken, al
was het heel voorzichtig stappen over takken en losse stenen, maar het is toch
gelukt zonder natte voeten. Dan maar terug het gewone pad opzoeken, en richting
de brug. Aangekomen bij de brug zagen we een supermooie waterval. Ernaast was
een hotel-restaurant waar je een zicht had op deze waterval. Van daaruit zijn we
teruggestapt naar beneden, naar de parking waar de auto stond. Van daaruit zijn we dan naar Hautacam gereden. Dit is ook een berg
uit de Ronde van Frankrijk, en een zeer bekend skigebied. Tamelijk steile berg,
en boven een zeer mooi uitzicht, met ook het zicht op het Lac des Gaves. Boven
hingen er enkele lage wolken waardoor er enkele toppen rondom in de wolken
hingen. Ginder een wandeling gemaakt omdat er een pijl stond naar enkele meren.
Maar er stond geen afstand bij en dan zijn we eens gaan kijken tot op de top
van een berg, maar daar was geen meer achter te zien. Dan zijn we terug naar beneden gereden. We hadden de belangrijkste
dingen gezien die we gepland hadden hier in de Pyreneeën. Doordat er ginder
lagere wolken hingen, hebben we beslist om nog eens over de Tourmalet te
rijden, in de hoop boven in de mist te rijden. Aangezien deze col zeker nog
500m hoger ligt dan Hautacam. En ja hoor, ong. 2km voor de top begonnen de
wolken. Van net over de top waren de wolken veel dikker waardoor je bijna niets
zag in het naar beneden rijden naar La Mongie. In La Mongie enkele fotos
genomen van nieuwe gebouwen, en dan teruggekeerd terug over de col naar ons
hotel. We hadden dan toch eens in de wolken gereden.
Deze morgen terug rond 9u vertrokken naar Cirque de Gavarnie.
Onderweg passeerden we zeer toevallig de Pont Napoleon (fotos A). Dan
doorgereden naar het dorpje Gèdre, met een kleine tussenstop aan een riviertje
(fotos B), van waaruit je kunt kiezen tussen de Cirques de Gavarnie &
Troumouse. We zijn begonnen met de Cirque de Gavarnie (fotos C). De auto
geparkeerd en omstreeks 10u begonnen aan de wandeling naar de grote waterval
(waar nu niet veel water uitkwam). In het begin viel het serieus tegen. Weinig
te zien, en totaal anders dan ik mij had voorgesteld of wat ik mij herinnerde.
Maar de vorige keer dat ik hier was, was ik pas 8 jaar, dus dit is meer dan 20
jaar later, en daarom kan dit allemaal al veel verandert zijn. Toch zijn we
verder gestapt omdat we persé tot aan de waterval wilden geraken. We hebben een
binnenweg genomen, door de struiken. En uiteindelijk zijn we toch op het
normale pad terechtgekomen. Opeens waren we boven aan het pad, en plots stond
daar een hotel-restaurant. Waar er niet te komen was met een auto. Maar wel met
ezels en paarden. Daar nog verder gestapt en zo over de rotsen en stukken rots
geklauterd tot juist onder de waterval. Dit was echt een lastig stukje. Nog
steiler en moeilijker dan het gewone pad. Onderweg ook nog overblijfselen
gezien van sneeuw. Na ong. 2u klimmen waren we aan de waterval. Daarna begonnen
aan de terugtocht naar beneden, waar we 1,5u over gedaan hebben. Snel iets
gegeten in Gavarnie zelf, en dan doorgereden naar de volgende halte.
Vanuit Gavarnie konden we nog verder naar boven rijden naar de
Port de Boucharo (fotos D), een klim van ong. 12km tot een beetje voor de
Spaanse grens. 2km voor de grens kon je niet meer door met de auto en moest je
te voet verder. Dit hebben we niet gedaan omdat we nog andere dingen wilden
doen. Bovenop die col zijn we toch een kwartiertje gestapt naar het Lac des
Espécières (fotos E).
Daarna teruggereden naar beneden en aan de splitsing gekozen voor
de Cirque dEstaubé, met de Barrage & Lac des Gloriettes (fotos F). Mooi
meer tussen de bergen van de Cirque dEstaubé.
Daarna weer naar beneden richting Cirque de Troumouse (fotos G).
Spijtig dat de wolken laag hingen, waardoor we weinig zagen van de bergen
rondom. Toch zagen we genoeg van de natuur tussen de bergen, en dit was echt
veel mooier dan Gavarnie. Ik had dit al gehoord van verschillende mensen en het
is echt zo. Dit is zeker nog eens iets om te doen als het prachtig weer is. Dit
is de eerste plaats waar we minder zagen door de wolken. Tussen de bergen kon
je nog lange wandelingen doen over heuvels en een riviertje. Het was toen al
18u, en zeer koud bovenaan deze berg. We zijn nog even verdergestapt naar een
kotje bovenop een berg tussen de Cirque (Cabane de la Vierge), en naar een
mariabeeld op een top een beetje hoger (Vierge de Troumouse).
Daarna
teruggereden naar beneden en onderweg nog even gestopt in Auberge du Maillet,
op een hoogte van 1.837m waar we een pannenkoek gaan eten zijn. Dan terug
volledig naar beneden, via Gavarnie & Gèdre, terug naar ons hotel, waar we
toekwamen omstreeks 21u.
Vandaag gingen we eens een kijkje nemen bij het
natuurreservaat van Neouville. Een park met 5 verschillende meren, met het
bekendste Cap de Long. Daarvoor moesten we vanuit ons hotel een omweg maken
over de Tourmalet (fotos A) en de Col dAspin (fotos B). Om 9u s morgens
vertrokken en bovenop de Tourmalet was het slechts 5°C. En met een strakke wind
op de top was het zeer koud. Maar de beelden onderweg zijn echt schitterend.
Ook de steile wegen zijn heel leuk om op te rijden. Na deze 2 cols te doen zijn we onderweg naar de meren nog
een superklein dorpje gepasseerd en zijn we nog eens gestopt aan een riviertje
(fotos C). Dan begonnen we aan beklimming naar de meren bovenop een
berg. Deze liggen op een hoogte van meer dan 2.000m. De weg is zeer smal en op
sommige stukken echt stijl. Maar wat een uitzichten Eerst passeren we Le Lac
dOrédon, van waar we verder rijden naar Lac de Cap de Long (fotos D). Dit
meer wordt tegengehouden door een stuwdam van enkele 100en meters hoog. Water is
hier echt zeer blauw van kleur en superhelder. Hier hebben we een toffe
wandeling gemaakt. We wilden graag het einde van het meer zien. Dus zijn we
beginnen stappen over een smal weggetje. Tot er ineens geen weg meer te zien
was, alleen maar rotsblokken. Toch wilden we absoluut het einde zien, dus zijn
we verder gegaan. Over de rotsblokken klouteren Steeds zeiden we achter die
bocht is het Maar altijd kwam er nog een bocht aan. Tot we uiteindelijk echt
niet meer verder konden, omdat er geen plaats meer was om te wandelen. Hier
kwam het water ineens tot tegen de steile berg. En nog steeds zagen we het
einde van het meer niet. Dus zijn we moeten terugkeren. Wel spijtig want we
wilden echt het einde zien, maar dit lukte dus niet.
Daarna begonnen aan de terugrit steil naar beneden.
Onderweg nog even gestopt aan Le Lac dOrédon, waar zeer weinig water
instond. Hier staat normaal tussen de 5 & 10m meer water in. Dus konden we
hier nu op de plaats stappen waar normaal water staat.
Onderweg terug naar het hotel nog een afslag gemaakt naar
de Col de Val Louron-Azet (fotos E). Nog nooit van gehoord, maar tof om naar
boven te rijden, met zeer steile stukken in. Dan terug naar beneden en nog een
mooi meer gepasseerd (fotos F). Onderweg nog iets gaan eten in La Mongie op
een hoogte van 1.900m. Het dorp van waaruit de kabelbaan vertrekt naar de Pic
du Midi, met een hoogte van meer dan 2.800m. Daar bovenop staat een weerstation
om de ruimte te bekijken. Van hieruit verder over de top van de Tourmalet om
tegen 21u toe te komen aan ons hotel.
Zaterdagavond om half 10 zijn we vertrokken op reis. Na
een rit van ongeveer 13u zijn we veilig toegekomen in Luz-Saint-Sauveur (fotos
A). Eerst een gaan kijken waar ons hotel zich bevond, en omdat we pas tegen 15u
mochten inchecken zijn we al vertrokken om wat cols te gaan bekijken.
Via de Col du Soulor (fotos B), waar het boven zeer fris was, zijn we
doorgereden naar de Col dAubisque (fotos C). Allemaal namen van Cols uit de
Ronde van Frankrijk. Bovenop de Aubisque was het echt koud. Slechts 7-8°C, en
een ijskoude wind. Maar het uitzicht is ginder gewoon super! Overal lopen er
koeien vrij rond, en paarden. Zelfs ezels midden op de baan.
Vanop de top van de Aubisque zijn we teruggereden naar
ons hotel, en onderweg zijn we nog een paar mooie dingen gepasseerd (fotos D).
Zoals het dorpje Bétharram.
Na iets te eten in Luz-Saint-Sauveur zijn we nog eens
naar Luz Ardiden (fotos E) naar boven gereden. Steile col, maar een super
uitzicht boven. Naar beneden toe zie je de weg talloze keren draaien. Boven aan
het skistation liep er nog een wegje naar boven, wat op de gps stond aangeduid.
Eventjes geprobeerd via het gravelwegje, maar de weg was te slecht met veel putten, en voor het zekerste toch maar
teruggekeerd.. In het naar beneden rijden nog een bordje zien staan naar Les
Lacs dArdiden. Even naartoe gereden, totdat de weg overging in een
bergweggetje, waar eveneens niet te rijden was met een gewone auto. s Avond op internet eens gekeken, en blijkbaar moet dat toch
zeer mooi zijn. Misschien nog eens tot ginder wandelen op een andere dag.
Omdat de site Pixagogo niet meer bestaat zijn al mijn foto's die ik tot op heden al online gezet heb, niet meer beschikbaar :( Dus alles vanop mijn blog is niet meer te bekijken. Daarom heb ik een nieuwe site gezocht, en mijn keuze is gevallen op Flickr.com.
