Welkom op onze blog ! Op deze web-log willen we jullie op de hoogte houden van alles wat wij meemaken. Maar natuurlijk hopen we ook, dat jullie ons op de hoogte houden van wat jullie meemaken.
Dat is het leuke van een web-log. Iedereen kan actief meedoen.
06-02-2008
Minoutje zwanger ?
Vorige week was Minoutje krols, en dat hebben we geweten ook... Ze is normaal al een bleiterke, hele conversaties voeren wij met elkaar. Ik zeg iets en zij komt met een passend antwoord erop, grappig wel. Ze zeggen wel eens dat een krolse poes net als een huilende baby klinkt, je kan gerust zeggen dat Minou alleen klonk als een hele crèche die aan het huilen was. Het ging door merg en been...
We besloten dat we ze beter binnen zouden houden, om niet met een nestje te eindigen. Maar dat was natuurlijk niet naar de zin van Minou, ze is toch gelijk een volleerde acrobaat tussen mijn benen kunnen glippen toen ik naar buiten ging. Daarna is ze gelijk naar de tuin van de buren gelopen, want ze weet dat we daar toch niet aan haar geraken... zo slim is ze nog.
De hele dag heeft ze daar gezeten, toen we 's avonds gingen kijken waar ze nu juist was vonden we haar 'onder' een siamese kater. Ze waren daar gewoon hun 'ding' aan het doen en de volgende kater zat er al naast, geduldig zijn beurt aan het afwachten. Toen ben ik maar naar binnen gegaan en teruggekomen met snoepjes, brokjes en vleesstokjes. We dachten haar zo te kunnen lokken. Tom en ik stonden daar met heel ons arsenaal : 'Minoutje, kom, allez kom, Minoutje...' En maar schudden met de brokjes en snoepjes... Natuurlijk had ze er geen zin in, op die moment was die andere drang blijkbaar véél te groot.
Ze is dus de hele nacht buiten gebleven, dit was de eerste keer dat ze dat deed. 's Ochtends zat ze nog steeds in die tuin. Ze lag mooi neer met aan de ene kant die siamees en aan de andere kant die roste kater. Maar nog steeds geen zin om naar huis te komen. Later die ochtend gingen we nog eens kijken en was ze weer 'bezig' met de siamees.
In de namiddag is ze dan eindelijk binnengekomen, ik denk dat ze er dan al een beetje genoeg van had. Ze stonk, was vuil, er hing nog vanalles aan haar achterkant (siamees heeft blijkbaar een paar keer verkeerd gemikt) en ze liep net alsof er een ei tussen haar achterpoten zat .
Eén voordeel, ze was niet meer krols. Nadeel, begin april hebben we waarschijnlijk een nestje... Wel ja, nadeel, langs de ene kant vinden we het enorm schattig, zo'n nestje, maar toch kunnen we ze niet allemaal houden. We hebben Emma al uitgelegd dat er maar eentje kan blijven en daar is ze niet akkoord mee, want 'je kan toch de kindjes niet afnemen, Minou gaat wenen'
We houden jullie zeker op de hoogte !
Gisteren was het carnaval hier in Santa Eulalia, Emma moest dus in de stoet lopen. Het ging allemaal heel goed, morgen zal ik tekst en foto's op de blog zetten daarover.
Nog een klein mededelingetje, na onderling overleg hebben Tom en ik besloten dat we 'vol' zitten voor deze zomer. We zijn heel blij met het bezoek dat afkomt, maar moeten nu ergens een stop inlassen want uiteindelijk moet er nog gewerkt worden ook. En uit ervaring weten we dat het moeilijker is om te werken als er hier bezoek in huis is. Je wilt dan natuurlijk veel doen met je bezoek, maar financieel moeten we zien dat we rond geraken. En dat lukt niet als we de hele zomer lang 'toeristje' spelen met onze gasten. Wat niet wil zeggen dat jullie niet meer naar Ibiza mogen komen, we kunnen dan altijd meezoeken naar betaalbare accomodatie.
Hier is ons verslagje dan eindelijk van vorige zondag. We zijn eerst naar Cala Jondal gereden. Geert en Elke hadden al vermeld dat dit echt de moeite waard zou zijn... en dat is het echt ook ! Prachtige omgeving, allemaal een beetje hippy-achtig. Maar aangezien daar niet veel strand was, alleen maar keien, konden we daar niet het beloofde zandkasteel bouwen met Emma.
Toen zijn we door San José doorgereden naar Cala Bassa, dat is echt een wondermooi strandje dicht bij San Antoni. Onderweg hebben we foto's getrokken van alle amandelboompjes die nu volop in bloei staan. Het is echt prachtig om dat te zien, zover je kan zien allemaal witte boompjes...
Een in Cala Bassa aangekomen hebben we dan eindelijk Emma haar zandkasteel kunnen bouwen. Er liep nog redelijk veel volk daar op het strand. Ook heel leuk was een klein autootje dat daar stond met zijn koffer open en salsamuziek aan, er was een koppeltje aan het salsadansen op het strand. Toffe sfeer daar altijd...
Na Cala Bassa zijn we naar San Antoni doorgereden, we hadden zo'n echt zondagsgevoel en kregen zo ongeloofelijk veel zin in een pannekoekje. Aangezien we maar 1 adresje kennen hier op het eiland dat pannekoeken serveert zijn we daarheen gegaan. Rita's cantina, een Nederlands klein restaurantje/barretje, het zat daar stampvol, we hadden gelukkig nog net een plaatsje op het terras. Dus ons pannekoekje gegeten (wat een beetje tegenviel wegens te vet ?) en genoten van het zonnetje. We hadden ook het 'geluk' dat het net kermis was daar in San Antoni. Emma natuurlijk door het dolle heen, dus dat konden we haar niet echt afnemen. Ze heeft 3 keer op een draaimolentje gezeten en is ook eens naar het viskraam geweest. Ze was heel blij !
Toen terug huiswaarts gereden, we hadden een prachtige dag !
.
!
