Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto


"Trans-atheïsme"

Download dit boek als PDF:

Jan Bauwens - Transatheïsme.pdf (3.6 MB)   

Foto
Foto
Foto
Foto
Foto



Download dit boek als PDF:

"Het einde der tijden"



Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Foto
Tisallemaiet
Alle rechten voorbehouden
21-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de vrijheid - Aflevering 4: Bevrijding en tegendoelmatigheid



           


           

Corona en de vrijheid

Aflevering 4: Bevrijding en tegendoelmatigheid

Vorig jaar pleegden 2655 Belgen euthanasie en het lijkt erop dat dit cijfer drastisch zal dalen omdat dit jaar al een zesvoud van een wellicht vergelijkbare groep slachtoffers aan corona zijn bezweken. (1) Al zou men uiteraard ook het omgekeerde kunnen stellen: hoe meer mensen kiezen voor 'de goede dood', hoe geringer het aantal mensen zal zijn dat geveld wordt in de nachtmerrie van het coronagebeuren. Toch klinkt die stelling wat kort door de bocht, alleen al omdat zij dan eveneens de praktijken van suïcide en abortus de hemel in moest prijzen. De bijna tweeduizend jaarlijkse zelfmoorden in België (2) maken zeker en vast een einde aan de lijdensweg van de direct betrokken slachtoffers maar waar grofweg gezegd het motief niet de eenzaamheid is (meer dan een derde van de gevallen (3)) vermenigvuldigen zelfmoordenaars het leed onder de achterblijvenden omdat mensen in wezen knooppunten van relaties zijn. Zo ook zal het aborteren van gehandicapten en andere 'ongewenste' kinderen (in België ruim 17.000 per jaar (4)) weliswaar resulteren in een wereld met relatief meer 'gezond of gewenst geachte' mensen maar dat is dan meteen een wereld met meer moordenaars en als er nog zoiets bestaat als een geweten, is dat dan andermaal een minder gelukkige wereld.

Wie euthanasie beschouwen als remedie tegen corona (en tegen allerhande andere gruwelijke en dodelijke ziekten), zien kennelijk over het hoofd dat de maatstaven die zij hanteren ter beoordeling van de waarde van een mensenleven niet zozeer gelinkt zijn aan geluk maar veeleer aan nut. In weerwil van wat de huidige liberale premier zei in zijn openingstoespraak (namelijk en letterlijk: "zonder gezondheid geen geluk"), kunnen zieken en gehandicapten even gelukkig zijn als gezonde mensen maar dat kunnen moordenaars niet.

Onlangs schreef Geert Van Istendael in MO* een zeer lezenswaardig pleidooi voor menselijke waardigheid onder de titel "U bent niet nuttig. Ik ben niet nuttig. Mensen zijn niet nuttig" - een verwijzing naar de colleges van de Leuvense wijsgeer André Wylleman. (5) De mens is geen verbruiksvoorwerp; door hem te herleiden tot zijn nut, berooft men hem van zijn waardigheid. En deze diepe waarheid lijkt hoe langer hoe minder vanzelfsprekend te worden in een tijd van niets en niemand ontziend utilitarisme.

Het nutscriterium blijkt zelfs en vooral daar waar men het niet zou verwachten allesbeheersend en zo duikt het ook op in religies die zichzelf christelijk achten. Het homohuwelijk wordt niet aanvaard door de katholieken omdat, zo wordt gesteld, het de finaliteit mist van de procreatie. Het nuttigheidsprincipe wordt hier weliswaar goed verkapt maar het blijft onmiskenbaar aanwezig: homohuwelijken zijn onvruchtbaar of dat wordt toch (verkeerdelijk) zo gesteld; zij brengen geen kinderen voort en zijn derhalve niet nuttig en dus waardeloos. Edoch, dit is exact dezelfde redenering waarmee Hitler zijn euthanasieprogramma verdedigde: waarom zouden wij jonge en gezonde mensen naar het front sturen om daar te sneuvelen teneinde de nuttelozen thuis in leven te houden? Ja, het kwaad van het fascisme schuilt daar waar men het niet vermoedt.

Nu kan men beweren dat bijvoorbeeld de maatschappelijke integratie van oudere mensen die heden opgesloten zitten in gestichten - 'voor hun eigen welzijn' uiteraard - de levenskwaliteit van de jongeren aantast, precies zoals een virus de gezondheid ondermijnt. Of dat een inclusieve samenleving - inclusief met betrekking tot gehandicapten - het peil van de volksgezondheid naar beneden trekt. De huidige paus bijvoorbeeld die een specialist blijkt in de natte vingerpolitiek, komt terug op eerdere geruchten over zijn houding jegens het homohuwelijk en stelt dat homo's geen recht hebben om een gezin met kinderen te stichten maar dat ze voor zijn part wel (zoals hij stelt, 'om redenen van sociale zekerheid') mogen bestaan in een louter contractueel samenlevingsverband; en laat nu uitgerekend de louter zakelijke contractuele samenlevingsvorm de basis zijn van het door de kerk zozeer verguisde communisme - voor homo's is dat blijkbaar goed genoeg, alsof homo's geen volwaardige mensen waren. Ja, in al deze gevallen speelt de afgod van het nutscriterium de hoofdrol en de mens bestaat alleen nog als gebruiksvoorwerp.

En daar rijst dan de zo belangrijke vraag naar de vrijheid die het fundament vormt van de menselijke waardigheid: kunnen mensen vrij zijn in een maatschappij die corona maar ook al het andere ongemak en leed dat eigen is aan al het leven, te lijf gaat met euthanasie, abortus en geïnstitutionaliseerde discriminatie? Want mensen euthanaseren, aborteren en discrimineren paradoxaal genoeg omdat zij geloven dat deze handelwijzen hun meer vrijheid zullen geven. Catastrofen blijken nodig om de hoop te kunnen voeden op meer inzicht en op grondige kenteringen in het beleid maar of deze pest zal volstaan om de massa bewust te maken van een euvel waarvan de tentakels zelfs uitmonden in heuse concentratiekampen, blijft vooralsnog een onbeantwoorde vraag.

(J.B., 21 november 2020)

Verwijzingen:

(1) https://overlegorganen.gezondheid.belgie.be/nl/documenten/euthanasie-cijfers-voor-het-jaar-2019

(2) https://www.hln.be/binnenland/belgie-heeft-hoogste-zelfmoordcijfer-in-west-europa-en-oorzaak-lijkt-in-onze-vlaamse-aard-te-liggen~a10ac9e8/ ;

https://www.gezondbelgie.be/nl/gezondheidstoestand/niet-overdraagbare-aandoeningen/zelfmoord#sterfte-door-zelfdoding

(3) https://www.zelfmoord1813.be/feiten-en-cijfers/cijfers-over-su%C3%AFcide-en-su%C3%AFcidepogingen

(4) https://www.sensoa.be/abortus-en-ongeplande-zwangerschap-belgie-feiten-en-cijfers#title1

(5) https://www.mo.be/essay/u-bent-niet-nuttig-ik-ben-niet-nuttig-mensen-zijn-niet-nuttig

           







19-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de vrijheid - Aflevering 3: Corona en die andere golven


           


           

Corona en de vrijheid


Aflevering 3: Corona en die andere golven


In vroeger tijden hoorde men de oude mensen geregeld waarschuwen: "Gooi dat niet weg, ge zult blij zijn als ge het later vindt, als 't slechten tijd is!"


Slechten tijd, zij wisten dat hij komen zou, het zijn de magere jaren die de vette aflossen zoals lopers doen in een estafette. De slechte tijd volgt op de goede tijd zoals de nacht volgt op de dag: elke dag weer worden wij 's avonds moe en moeten wij slapen en ook de generatiewisseling volgt dat patroon: oud geworden, zijn wij versleten, moe en ziek en tenslotte sterven wij, wij worden afgelost: eentje komen, eentje gaan. Het zijn allemaal cycli, levenscycli, zelfs de dode dingen kennen cycli, men zou alras denken dat ook zij leven.


De zon heeft een cyclus, de maan en wellicht ook alle andere dood gewaande dingen in het heelal. Terloops gezegd: wat is het zogenaamd wetenschappelijk wereldbeeld waard als het de zon onderbrengt bij de dode dingen? Onze zogenaamd onwetenschappelijke voorouders die deze bron van alle leven op aarde vereerden als de oppergod, wisten zoveel beter: Surya in Indië, Sjamasj in Mesopotamië, Aton in Egypte, Sól bij de Noormannen, Sunna bij de Germanen, Lugh bij de Kelten, Helios, Apollo of Phoebus bij de Hellenen, Amaterasu in Japan, Xihe in China, Tonatiuh bij de Azteken, Inti bij de Inca's, Akycha bij de Inuït. (1)


Alle dingen komen en gaan, alle dingen kennen cycli. Waarom zou de menselijke activiteit op aarde dan aan die golfbeweging ontsnappen? Alles fluctueert, oscilleert, trilt, gaat op en af: vrede en oorlog, voorspoed en tegenspoed, actie en rust, ziekte en gezondheid. Ze horen bij elkaar, het zijn de paren van tegengestelden over welke reeds de eerste filosoof, Herakleitos, berichtte en hij ging zelfs zo ver te beweren dat zij aan elkaar gelijk zijn:


De weg naar boven is de weg naar beneden.

Alles gebeurt op grond van tegenstelling.

Dionysos, voor wie men raast en feestviert, is dezelfde als Hades.

Het begrip recht zou niet bekend zijn als er geen onrecht was.

In een cirkelomtrek zijn begin en einde gelijk.

Gezondheid is alleen maar aangenaam en heerlijk door ziekte, verzadiging door honger, rust door vermoeidheid. (2)


Ziekte wordt welkom geheten eenmaal men weet dat zij in wezen het genezingsproces zelf is: een ontsteking is de vorming van een dicht bloedvatennetwerk rond een wonde, waardoor bouwstoffen in grotere hoeveelheden kunnen worden aangevoerd om beschadigingen te herstellen en koorts is een bijzonder welkom verweermiddel van ons immuunsysteem bij de invasie van microben. Ziekte is genezing, of althans een poging daartoe en dikwijls is de menselijke interventie in die natuurlijke oscillaties desastreus: wij hebben geen geduld meer, we kunnen niet meer wachten totdat de neerwaartse trend gekeerd is en onze betweterige ondernemingen zijn niet zelden contraproductief. Het gebruik van kunstmatige ziektebestrijders houdt het immuunsysteem van mens, dier en plant, ongetraind en tegelijk versterkt het de gevreesde vijanden: microben overwinnen de strafste antibiotica, alsof zij beschikten over een eigen, voor ons niet zichtbare farmaceutische industrie die, zoveel sneller en ook efficiënter dan de onze, 'vaccins' ontwikkelt tegen de vergiften waarmee de mens hen bestookt.


Het is niet omdat we het niet zien, dat het er niet zou zijn. "There are more things in heaven and earth, Horatio, than are dreamt of in your philosophy", zo schreef Shakespeare. (3) "De waarheid verbergt zich en de heer van Delphi spreekt in tekens", aldus "de duistere denker". (4) De 'paren van tegengestelden' en de 'eenheid van tegendelen' doordrenken de ganse natuurkunde en Werner Heisenberg en Karl Popper verwijzen naar Herakleitos. Maar dezelfde grondgedachten zijn ook aanwezig in de dialectiek in de filosofie van o.m. Hegel, Marx en Nietzsche en in het procesdenken van Whitehead en ook Weil en Heidegger eren Herakleitos. Het begrip van de opgang en de ondergang van culturen staat centraal als historische analyse in Der Untergang des Abendlandes van Oswald Spengler die overigens in 1904 een doctoraat wijdde aan Herakleitos' grondgedachten. (5)


In twee woorden: alles wat bestaat, zijn trillingen, zoals de oudste Sanskriet geschriften het leren. Alles bestaat uit golven en zo ook dus de activiteit van het mensdom als zodanig die zich uitstrekt over een cultuurgeschiedenis van vele duizenden jaren waarin tijdperken van grote bloei en welvaart wisselen met perioden van verval, oorlog en inactiviteit. Energetisch geladen fasen wisselen af met jaren van een bijna doodse rust. Zoals het fabeldier uit de Griekse en de Chinese mythologie, respectievelijk de Phoenix of de Feng, telkens weer uit zijn eigen as verrijst, zo kent de geschiedenis tijden van opgang en bloei, gevolgd door tijden van ondergang, telkens veroorzaakt door uiteenlopende omstandigheden die meestal aan toevalligheden te wijten zijn.


Oude mensen sterven vandaag aan covid-19 omdat deze microbe een klein beetje dodelijker is dan het jaarlijkse griepvirus, dat opnieuw de eerste doodsoorzaak zal worden van zodra covid-19 weer is verdwenen: de doodsoorzaak maar niet de oorzaak van de dood als zodanig. De oorzaak van het levenseinde is immers geen ziekte, het is de eindigheid zelf die eigen is aan alle dingen, want zoals een Duits spreekwoord zegt, heeft alles een einde, behalve een worst, die heeft er twee. En zoals vandaag mensen sterven aan covid-19, zo ook gaat de fase van bloei waarin de menselijke cultuur heden tot dronkens toe verzeild was, door deze pandemie over in een periode van rust.


Analoog is het niet de pandemie die deze rustperiode als zodanig veroorzaakt: het is eigen aan alle dingen dat zij trillen, oscilleren, golven, bestaan uit tegengestelden, een opgang kennen en een ondergang, zoals de allereerste filosoof en duistere dichter Herakleitos het ons zo helder leerde. In die gang van de geschiedenis zitten wij ook gevangen, ons tegenstribbelen zal niets uithalen en, zoals Ivan Illich het in zijn Medical Nemesis heeft gezegd, zijn de rituelen van de wetenschap even vruchteloos als die van de religie: als de tijd van de rust is aangebroken, moet men zich neerleggen bij de gang van zaken. Achter de slingerbeweging zit een kracht die niets of niemand vermag te stoppen. Deze kracht beperkt ons leven en onze vrijheid maar maakt ze ook mogelijk, zoals de rust dat doet, van de slaap en van de dood.


(J.B., 19 november 2020)


Verwijzingen:

(1) Zie: https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Zonnegod&action=edit§ion=10 ; m.b.t. de Griekse zonnegod, zie ook: Kris Vansteenbrugge, Uit het schuim van de zee. De Griekse Mythologie in 136 verhalen, o.m. pp. 318v, 320v, 25, 120-142, 249-256. Zie ook o.m.: https://www.bloggen.be/dzeus/archief.php?ID=158309  

(2) Het eerste citaat is afkomstig uit de colleges over Herakleitos van Herman de Ley, Ugent, 1990-'94. De andere citaten zijn vertalingen van Paul Claes uit zijn boek Herakleitos. Alle stroomt. Fragmenten, Athenaeum-Polak en Van Gennep, Amsterdam 2014 (2011).

(3) William Shakespeare, Hamlet, I-5.

(4) Paul Claes, o.c., p. 10.

(5) Zie: Paul Claes, o.c., p. 19-20.








           






18-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de vrijheid - Aflevering 2: Terug naar de slavernij




Corona en de vrijheid

Aflevering 2: Terug naar de slavernij

De achtergrond van de weerstand tegen de coronamaatregelen in de samenleving kan niet gelinkt worden aan één bepaald ideologisch segment: er waren aanvankelijk enerzijds tegenstanders vanuit een (bijzonder kortzichtige) economische motivatie, zoals de winkeliers, de horeca, de sector van het toerisme en van allerlei andere luxeproducten en, anderzijds, zijn er ook diegenen die beweren dat hun menselijke vrijheid en waardigheid in het gedrang komen door een zich slinks doch gestaag ontvouwende en de hele wereld omspannende dictatuur. Soms ook is de motivatie van de tweede groep gewoon een schijnvertoning voor mensen die hun eigenlijke (economische) motivatie verborgen willen houden. Maar voor een groot stuk is de weerstand tegen de coronamaatregelen een opportunistische ingreep van het populistische extreemrechts die dan alle mogelijke motivaties te baat neemt en steunt om middels (selectieve) verontwaardiging kiezers en politieke macht naar zich toe te trekken.

Deze laatste groep verraadt zichzelf waar hij op het ogenblik van de aankondiging van de vondsten van vaccins, althans in de lagere echelons, ook de vaccinatiepolitiek verwerpt die dan toch bedoeld is om uiteindelijk de maatregelen die zoveel schade toebrengen aan de economie, te kunnen opheffen. Wie én de coronamaatregelen verwerpen én de vaccinatiepolitiek die een eind moet maken aan het economische debacle, houden ter verdediging van hun attitude uiteraard helemaal geen argumenten meer over die nog hout kunnen snijden en via andere kanalen komt synchroon met het wegsmelten van die pseudobeweging een dieper verborgen politieke machtsstructuur aan het licht die als een krokodil roerloos en nauwelijks zichtbaar in haar poel het ogenblik afwacht om toe te happen: extreemrechts.

Het gaat immers rommelen in Europa nu de feitelijke dictators in Hongarije en in Polen zich in weerwil van de bevolking van de beide landen vanuit zowel politiek als religieus fundamentalistische hoek gaan verzetten tegen uiteenlopende standpunten in de schoot van de Europese politiek. Zij doen dat nota bene niet vanuit een volksbeweging doch onder druk van een zich verbergende bende van potentaten die in alle opzichten doet denken aan de met mythen en pseudowetenschappelijke theorieën omzwachtelde broeinesten van de ideologen van het nazisme in het Duitsland van de jaren dertig van de voorgaande eeuw. Een recente reportage van Pieter Stockmans voor MO* (1) bevestigt eerdere rapporteringen over de internationale vereniging met zetel nabij Rome die zich 'Gladiatoren voor het Christendom' noemt (2) en waarin net zoals ten tijde van de nazi's het fundamentalistisch katholicisme opereert in samenwerking met extreemrechtse dictaturen die tot doel hebben om de groei van de volkse bevrijdingsbewegingen te fnuiken. Paradoxaal genoeg blijkt dezelfde beweging die jan met de pet leek aan te sporen om de betuttelingen van hogerhand af te wijzen, in feite de gedurende lange eeuwen en ten koste van veel bloed verworven vrijheid van het volk aan banden te leggen en de middeleeuwse slavernij nieuw leven in te blazen onder het motto: "De speeltijd is uit!"

(J.B., 18 november 2020)

Verwijzingen:

(1) Pieter Stockmans, De Nationale Vrouwenstaking verdedigt Polen tegen Russische hybride oorlogsvoering. ‘Dit is oorlog’: het internationale netwerk van christelijke fundamentalisten achter het Poolse abortusverbod, MO* d.d. 14 november 2020. Zie:

https://www.mo.be/interview/dit-oorlog-internationale-netwerk-christelijke-fundamentalisten-poolse-abortusverbod?utm_campaign=emo&utm_medium=newsletter&utm_source=email

(2) Bram Vandeputte en Willem Van Mullem, Op bezoek in het Italiaanse klooster waar Steve Bannon "gladiatoren" wil opleiden om joods-christelijke waarden te verdedigen, d.d. 29 januari 2019. Zie:

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/01/28/italiaanse-klooster-steve-bannon/ 








17-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de vrijheid - Aflevering 1: Vrijheid, waarheid en macht


           

Corona en de vrijheid


Aflevering 1: Vrijheid,waarheid en macht


Vrijheid in de zin van onbelemmerdheid, ook wel 'negatieve vrijheid' genoemd, is de vrijheid om zijn zin te doen, de verabsolutering van een eigen 'willetje' dat bij nader toezien een onwil is om zekere van buiten opgelegde beperkingen te aanvaarden teneinde de vrije teugel te kunnen geven aan allerlei verzuchtingen of verslavingen en zo resulteert deze vermeende vrijheid die in wezen wetteloosheid is, regelrecht in slavernij. Waar de beperkingen opgelegd door wetten ontbreken, ontstaat bandeloosheid: verslaving aan allerlei drugs, luiheid, gulzigheid en noem maar op. Want wetten worden niet gemaakt om onze vrijheid te beperken maar integendeel om die te maximaliseren: het is dankzij het verbod op moord dat iedereen zich vrij kan bewegen; recht sticht orde en orde brengt vrijheid. De evolutie van het sociale leven is er een van de slavernij onder één dictator die vrij is (of die zich vrij waant) naar een maatschappij van burgers die allemaal vrij zijn (of die zich allemaal vrij wanen) omdat zij allemaal een beetje dictator zijn. Hoe dan ook hebben burgers hun vrijheid te danken aan hun gehoorzaamheid aan de wet.


Maar er kunnen zich problemen voordoen en een van de meest prangende problemen vandaag heeft te maken met de relatie tussen vrijheid en waarheid. In twee woorden: burgers gehoorzamen vrij want vanuit inzicht aan de wet zolang zij ook kunnen beamen dat de wet grondt in de waarheid; waar echter ook maar een vermoeden bestaat dat wetten (al dan niet ingevolge opzet) steunen op onwaarheden, ontkiemt kritiek, protest en in geval het antwoord van de verantwoordelijke regering uitblijft, komen er opstand en burgerlijke ongehoorzaamheid en breken onlusten uit. Zo mag een regering mondmaskers verplichten als het inderdaad waar is dat zij de burgers beschermen tegen ziekte; doen zij dat niet, dan steunt deze plicht op onwaarheden en zal een burger die deze plicht tegen beter weten in moet navolgen omdat hij anders wordt gestraft, zich heel terecht door de regering opgelicht weten.


Uiteraard dringt zich hier een volgende belangrijke relatie op, namelijk die tussen waarheid en macht: een machthebber die gelooft dat hij beschikt over de macht om eigenhandig de waarheid te maken, is een dictator. Van dictatuur is sprake waar men onderdanen verplicht om tegen de waarheid in te handelen. Big Brother verbiedt zijn onderdanen om te zeggen dat twee opgeteld bij twee gelijk is aan vier. Edoch, waar wetten op leugens steunen, is niet alleen de waarheid een leugen en de leugen waar maar worden alle waarden op hun kop gezet: oorlog is vrede en vrede is oorlog; vrijheid is slavernij en slavernij is vrijheid. Niemand bezit nog enige kennis van waarde tenzij diegenen die deel uitmaken van de samenzwering en liegen in koor.


De bevolking van Afrika is arm en om zichzelf te beschermen, zorgen de gezinnen ervoor dat zij kroostrijk zijn; er zijn geen sociale wetten, de ouderen moeten het stellen zonder pensioen, hun kinderen zijn hun enige steun en toeverlaat en zo hebben mensen ook geleefd van bij het ontstaan van de mensheid totdat (althans in het westen) omstreeks tweehonderd jaar geleden Napoleon een overlevingsbedrag toekende aan weduwen van vissers en van mijnwerkers.


Aan arme Afrikanen gaan vertellen dat zij om welke reden dan ook geen kinderen meer mogen kopen, is hun beroven van hun toekomst. Doet men dat bovendien met het argument van de ecologische voetafdruk, dan pleegt men die roof met het laffe wapen van de leugen want de voetafdruk der armen is negatief. Waar uitheemse machthebbers bovendien de bevolking van arme landen onvruchtbaar maken buiten hun wil en soms zelfs buiten hun eigen medeweten, is niet alleen sprake van plunderingen, van leugens en van valse beschuldigingen maar tevens van genocide. In dat geval verwisselen de machthebbers de waarheid voor een leugen met het oog op moord en dat alles bovendien verkapt als een operatie voor de redding van de mensheid en van het leven op aarde, gepleegd door zogenaamde Malthusianisten.


Niemand kan dit weerleggen: de internationale 'wetten' die de genoemde volkerenmoorden vandaag gebieden, zijn van de hand van dezelfde machthebbers die heden wereldwijd het coronagebeuren uitbaten.


(J.B., 17 november 2020)









           






13-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.---
-











Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 21: Nikolai Berdyaev en de aap uit de mouw
Klik op de afbeelding om de link te volgen


           

Corona en de waarheid


Aflevering 21: Nikolai Berdyaev en de aap uit de mouw


In De paradox van de leugen (1) uit 1939 heeft de Russisch-orthodoxe filosoof Nikolai Berdyaev het over een strijd van de waarheid met de leugen. Hij beschrijft hoe die strijd parallel loopt met een strijd tussen het persoonlijke geweten en datgene wat de wereld voorhoudt. Mensen liegen omdat ze bang zijn en ze zich zo willen verdedigen: ze worden overrompeld door collectieve leugens die net zoals de collectieve mythen voor deugdzaam worden gehouden omdat ze elan geven aan het leven waar de naakte waarheid al te moordend lijkt. Niet de waarheid maar de macht wordt door de wereld gezocht en macht wordt veeleer verkregen door te liegen, aldus Berdyaev. Er wordt een vijandbeeld geschapen, een leugen die de wereld in twee kampen verdeelt en die het geweld van de oorlog rechtvaardigt. De leugen kan de wereld organiseren maar zij is in strijd met het persoonlijke geweten en daarom vernietigt zij de persoon. Berdyaev verwijst naar de Grootinquisiteur van Dostojevski waar de vraag rijst of de wereld dan gered mag worden door de leugen of, anders gezegd, of het toegestaan is de waarheid na te streven ten koste van de wereld. De wereld is verwikkeld in leugens maar heeft behoefte aan de waarheid. Wetenschap dient de waarheid maar het sciëntisme [de verabsolutering van de wetenschappelijke waarheid] is een leugen. In de roman is het de fictie die de waarheid onthult maar de hoogste creativiteit is gecompromitteerd met een proces van dissociatie van de persoon, een belangrijk thema in de literatuur. Vandaag is het persoonlijke geweten verlamd door een leugenachtige collectieve werkelijkheid. Het persoonlijke geweten wordt verstikt door een collectief bewustzijn dat de mens dwingt tot liegen. Christus sprak met kracht vanuit de zuivere waarheid maar een dictator spreekt vanuit de leugen. Toch is de authentieke bevrijding een bevrijding van de leugen. Diplomatie is de aanpassing van de geest aan de wereld terwijl de waarheid het omgekeerde eist, wat pas mogelijk is door de macht van een waarheid die boven de wereld verheven is en die wij alleen kennen met ons persoonlijke geweten.


Berdyaev gelooft dus dat er meer nodig is dan louter wetenschap en diplomatie om waarachtigheid en bevrijding te kunnen bereiken. Als aanhanger van het personalisme waarin de gewetensvrije persoon in verbinding staat met het goddelijke, verzette hij zich tegen het communisme en het collectivisme dat naar macht streeft en liegt.


De wereldse machten bedienen zich van de leugen die via het collectivisme invloed heeft en uiteraard geschiedt dit middels groepsaffiliatie: het vraagt moed en een sterke persoonlijkheid om daaraan weerstand te bieden en in die optiek wordt ook duidelijk waarom het christendom stelt dat de waarheid pas verworven wordt via het verzaken aan de wereld. Niemand kan twee heren dienen, niet God en de mammon, niet de (in de wereld machteloze) waarheid en de (in de wereld machtige) leugen. Bij het verzaken aan de leugen verliest men zijn aanhang en zijn wereldse macht en de geïncarneerde Waarheid is daarom ook de in de wereld machteloze, de dienaar der dienaren, het Lam Gods.


Bij alles wat met wereldse macht te maken heeft kan men zich grote vragen stellen: machthebbers doen zich als weldoeners voor maar waar zij zich veel te goed voelen om omzeggens in een Toyota rond te rijden, blijken zij in de eerste plaats weldoeners voor zichzelf, terwijl het persoonlijke geweten de goede herder dwingt om het eigen leven te wagen in de zoektocht naar één verloren schaap. Bij weldaden waarbij in de eerste plaats de weldoener wel vaart omdat hij daar bijvoorbeeld grote winsten bij boekt, kan men de vraag stellen of zij überhaupt ook nog eens het welzijn van anderen kunnen bevorderen. Zoals Michel Foucault dat in zijn laatste colleges aantoonde wordt de waarheid door de wereldse machten structureel verbannen (2) omdat ook de geringsten beschikken over het vermogen om de waarheid te kennen: de waarheid discrimineert de armen niet en zo kunnen potentaten zich pas doen gelden middels de leugen en de samenzweringen die zich wars van waarheid en recht voltrekken in de duisternis.


Het leven is een goddelijke schepping maar volgens de Heilige Schrift werd het leven gecorrumpeerd door het kwaad en zo kwam de sterfelijkheid in de wereld en met haar de begrippen 'ziekte' en 'gezondheid': het leven kent een begin en een einde, een opgang en een ondergang, een welbepaalde, altijd fluctuerende kwaliteit. Het leven omvat zowel het absolute bestaan als het mankement dat het uiteindelijk de das omdoet. Niemand dan god zelf beschikt in die mate over het goede dat hij de macht heeft om leven te scheppen maar het ligt principieel in ieders vermogen om het leven te dwarsbomen en zo beperkt zich het goede bij de mens tot het verzaken aan het kwaad of het beamen van het leven. Waar de volksgezondheid op de helling staat ingevolge een of ander kwaad, botsen niet alleen het persoonlijke en het collectieve maar evenzeer het absolute goed dat het leven is en het marchanderen met machtsmiddelen die de levenskwaliteit kunnen beïnvloeden. De ethische problemen die zich dan stellen hebben te maken met keuzes tussen het individuele en het collectieve goed maar ook met de verdeling van het kwaad onder de vele (machtige en machteloze) individuen. Echte leiders verdienen pas die naam als zij, zoals ouders jegens hun kinderen doen, de zwakkeren beschermen maar in de praktijk blijkt het zich ontfermen over de zwakkeren vaker slechts een verkapping van een daaraan geheel tegengestelde bedrijvigheid, slechts gehoorzamend aan het devies van het recht van de sterkste. We nemen coronamaatregelen om onze ouderen te beschermen, zo scanderen onze leiders maar de aap komt uit de mouw op het ogenblik dat de hoeveelheid vaccins die op de markt komt niet volstaat om iedereen onmiddellijk te bedienen: we zijn er nog niet uit of we wel voorrang moeten verlenen aan de ouderen, zo meesmuilt dan het koor der leiders en gretig grijpen zij dan naar het argument van wie ze er eerst om verguisden, namelijk de mening dat men niet zozeer zoveel mogelijk levens moet proberen te redden maar wel zoveel mogelijk levensjaren. Het geweer wordt van schouder gewisseld op het kritieke moment en zo wordt de leugen apert.


(J.B., 13 november 2020)


Verwijzingen:


(1) Nikalai Berdyaev, The paradox of lie, 1939. (Naar het Engels vertaald door Fr. S. Janos, 2000). Oorspronkelijk: Paradoks lzhi. Sovremennye zapiski. Obschestvenno-politicheskii i literaturnyi zhurnal, LXIX, Paris, 1939.


(2) Zie: Tisallemaiet d.d. 27 augustus 2020: "Het tijdperk en de leugens. Aflevering 2: De structureel verbannen waarheid": http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3231354






           







12-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 20: Kortetermijndenken en corona


           

Corona en de waarheid


Aflevering 20: Kortetermijndenken en corona


Kortetermijndenken is planning zonder rekening te houden met wat zich allemaal kan afspelen op relatief langere termijn en omdat politici nu eenmaal niet verkozen worden om heel lang te regeren, houden zij vaak helemaal geen rekening met de gevolgen van hun beslissingen op langere termijn: die zijn voor rekening van de legislatuur die na de hunne komt - laat staan dat ze rekening zouden houden met de kiezers van de volgende generaties. Maar niet alleen de politiek denkt op louter korte termijn.


Het korte termijndenken is eigen aan het kapitalisme zonder meer, omdat daar het winstprincipe voorop staat, met in zijn zog de overproductie en de wegwerpartikelen met ingebouwde slijtage: hoe rapper de producten versleten zijn, des te meer worden ervan verkocht en des te groter zijn de winsten. In het kapitalisme gaat het nu eenmaal om die winsten terwijl de duurzaamheid van de producten niet alleen veronachtzaamd wordt maar tevens taboe is: het langetermijndenken, de grote duurzaamheid van de waren en hun uitmuntende kwaliteit zijn eigenschappen die het winstprincipe in de weg staan en die derhalve evenzeer gemeden worden.


Nu zal de meest winstgevende sector binnen onze kapitalistische economie hierop dus geen uitzondering kunnen zijn - het tegendeel zal het geval zijn - en we hebben het over de meest winstgevende sector met voorsprong: de farmaceutische industrie. Bij uitstek deze sector zal onvermijdelijk delen in die klappen welke worden toegebracht aan de degelijkheid van de producten en aan hun duurzaamheid en dat is er bijgevolg ook aan te zien. Mensen die ziek zijn en van hun huisdokter te horen krijgen dat ze minder moeten drinken, uit hun luie zetel moeten komen, zich niet mogen bezondigen aan suiker, vetten en andere lekkernijen, zullen alras uitkijken naar een andere huisdokter, een dokter die hun deze pleziertjes niet verbiedt en die de welvaartskwaaltjes oplost met een pil tegen de pijn, druppeltjes tegen de vermoeidheid en een capsule ter bestrijding van de angst. Pijnstillers worden dan ook in gigantische hoeveelheden geproduceerd, voorgeschreven en genuttigd: een enorm percentage van de westerlingen zijn eraan verslaafd.


Pijnstillers zijn typisch voor het kortetermijndenken: zij genezen de kwaal niet maar nemen de onaangename symptomen of dus de pijn weg; ze verdoezelen de ziekte die intussen nog verergert en die, op langere termijn, de gezondheid helemaal ondermijnt en een gewisse dood in het vooruitzicht stelt. Pijnstillers of kortetermijnoplossingen blijken alleen voordelig voor de farmareuzen - op korte én op langere termijn; aan de patiënten verlenen zij kortstondig een illusie van beterschap, alras gevolgd door ongeneeslijke kwalen en de dood.


De corona-epidemie is nog geen jaar onder de mensen en er is reeds een vaccin. Het werd uitgeprobeerd op duizenden testpersonen, blijkt werkzaam in 90 percent van de gevallen en heeft geen noemenswaardige bijwerkingen - aldus de koploper met ellenlange voorsprong in onze kapitalistische economie, de farma-industrie. Het spreekt werkelijk tot de verbeelding: vele duizenden proefpersonen, werkzaam in negen van de tien gevallen en vrijwel zonder bijwerkingen. Maar men kan het ook anders uitdrukken, anders en correcter dan de kapitalisten het doen.


Om te beginnen kan men zeggen dat het vaccin voor honderd gevaccineerden op de duizend niet werkt. Als we weten dat hier te lande momenteel één op duizend mensen ingevolge corona overleden zijn, dan kan men zich de vraag stellen of die ongelukkigen misschien niet zullen behoren tot de groep van die honderd op duizend voor wie het vaccin niet werkt: een verminderde werkzaamheid van de gewone griepvaccins gold immers ook al voor de ouderen en zwakkeren onder ons. Maar er is nog een ander en ongetwijfeld veel ernstiger probleem.


Het vaccin werd weliswaar getest bij duizenden burgers, meestal studenten of dus jonge en gezonde mensen, en men zegt dat de bijwerkingen gering zijn. Maar als het virus nog geen jaar lang circuleert, dan kan de testperiode ook bezwaarlijk langer zijn dan een jaar. Men moet de reclame van de farmareuzen dus een beetje bijstellen en zeggen dat de bijwerkingen op korte termijn verwaarloosbaar zijn.


Maar nu weten wij allang dat de bijwerkingen van heel wat pillen, papjes en capsules ons op korte termijn tevreden zullen stellen terwijl we ook moeten erkennen dat hun werking of hun bijwerking - want men noemt het zoals men wil - op wat langere termijn rampzalig zijn en dat is trouwens eveneens het geval met al die lekkernijen waaraan wij ons bezondigen eenmaal wij het langere termijndenken aan de wilgen hebben gehangen: roken bezorgt ons helemaal geen klachten op een termijn van één jaar en vele andere genotmiddelen doen dat evenmin, maar van wie twintig jaar roken, zijn de longen flink beschadigd en de kans op kanker neemt fors toe. Wat vaccins doen op een termijn langer dan pakweg een jaar, is derhalve koffiedik kijken: wie zich laten vaccineren worden er misschien wel van verzekerd dat duizenden testpersonen daarvan maar weinig hinder ondervonden binnen het eerste jaar na de toediening daarvan maar vanaf de dertiende maand zijn alle gevaccineerden of dus de hele wereldbevolking proefpersoon. Ik kan het ook niet helpen, maar dat staat hier nu zwart op wit.


(J.B., 12 november 2020)







10-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 19: Woonstbetreding tegen corona?






 

Corona en de waarheid


Aflevering 19: Woonstbetreding tegen corona?


Intussen al een aantal snel vliedende jaren geleden waarschuwde ons de Vlaamse dramaturg Dirk Biddeloo dat met het systematisch weghalen van de telefooncellen uit het straatbeeld, een nieuwe fase werd ingeluid in de onderwerping van het volk. Dirk Biddeloo had er voelhorens voor, hij stelde ons ook al de vraag of de president van Europa dan door ons verkozen was. Maar de historie van de verdwijnende telefooncellen is nog een ander paar mouwen. En nu zekere politici de kwestie van de woonstbetreding bespreekbaar pogen te maken, kan men de bezorgdheid van deze meester in de tragikomedie ineens veel beter begrijpen.


Als men de openbare telefooncellen verwijdert, wordt iedereen die zich nog enigszins veilig wil voelen, verplicht om een gsm - een smartphone, zoals dat nu heet - aan te schaffen. Zo'n toestel draagt men vanzelfsprekend altijd bij zich en op dat toestel kunnen allerlei applicaties of apps geplaatst worden. Bijvoorbeeld een app die de locatie van de bezitter van het toestel bepaalt en uiteraard ook verraadt: aan de bezitter van het toestel maar ook aan mogelijkerwijze volstrekt onbekenden die toegang hebben tot de gegevens welke door de app worden verstrekt. Dat is inderdaad altijd handig om een correct weerbericht te kunnen ontvangen of om zich over het wegennet van punt A naar punt B te kunnen verplaatsen. Maar nu blijkt zo'n app ook bijzonder handig om de nieuwe 'wet' omtrent mogelijke samenscholingen te kunnen handhaven. Immers, er is de kritiek dat de coronawet tegen samenscholing in feite een slag in het water is zolang de wetgever wegens de privacywetten over geen mogelijkheden beschikt om de naleving van deze coronawetten te controleren. En daar verandert die app op de gsm wel wat aan: principieel kan de overheid voortaan op ongeacht welk ogenblik ongeacht welke smartphone(bezitter) lokaliseren, naar men zegt met een nauwkeurigheid van enkele decimeter.


Alsof het nog niet erg genoeg was dat de bezitters van een gsm - en dat zijn heden vrijwel àlle burgers - in feite ononderbroken bezet worden door al diegenen die hen kunnen opbellen: ze doen het niet maar ze kunnen het doen op elk ogenblik van de dag en van de nacht en zo is men nooit meer alleen en dit ononderbroken gebrek aan volledige rust brengt op den duur een even fatale als miskende vorm van uitputting teweeg.


De corona-apps die de privacywetten omzeilen terwijl zij alsnog de privacy schenden doordat zij samenscholing kunnen detecteren, doen daar dus nog een schepje bovenop. Toch is het op deze wijze effectief nagaan van iemands doen en laten alsnog fors in strijd met de wetgeving omtrent de privacy welke immers aan elkeen het fundamenteel recht toekent om met rust gelaten te worden en om niet gevolgd te worden - ook niet door de overheid. Zelfs wanneer mogelijk terrorisme in het spel is, kunnen de privacywetten het gerecht nog voor serieuze problemen stellen maar of volksgezondheid en dan nog, meer specifiek, preventieve volksgezondheid een opheffing van dit fundamentele mensenrecht kan rechtvaardigen, is allerminst een vanzelfsprekendheid. Temeer omdat ook het waarborgen van de privacy een zaak is van gezondheid en dit keer gaat het niet om preventieve gezondheid maar om het ingevolge privacyschending effectief induceren van een gewis ziekteproces met mogelijkerwijze een dodelijke afloop.


Geestelijke gezondheid is onmogelijk zonder recht op privacy en om die reden zijn de privacywetten ook bijzonder streng. Gevangenen getuigen dat niet het alleen-zijn het ergste is van de gevangenschap maar daarentegen het niet meer alleen kunnen zijn, het niet meer alleen-gelaten-worden. De nood om zich terug te kunnen trekken is even noodzakelijk voor de gezondheid als de nood aan voedsel en de nood aan slaap en wie een eigen kamer missen en in zalen moeten leven zoals dat dikwijls het geval is met vluchtelingen of asielzoekers, gaan reeds na zeer korte tijd grote psychische problemen ontwikkelen. Maar wij zijn gewend geraakt aan privacy en daarom weten wij niet meer hoe het voelt als we die moeten missen, zoals we er ook geen idee meer van hebben wat honger met een mens doet, slaapdeprivatie of een leven in voortdurende angst. Mensen die ten tijde van de tweede wereldoorlog in bezet gebied de nachtelijke invallen van de Duitse Gestapo hebben meegemaakt of de controle van de Roemeense Securitate, zijn voor het leven getraumatiseerd. Mensen en vooral kinderen die gepest worden, kampen in feite met een ernstige vorm van niet met rust gelaten worden of van privacy-deprivatie ten gevolge waarvan zij vaker suïcidaal gedrag ontwikkelen. Op plaatsen waar men weet dat men voortdurend in de gaten gehouden wordt, kan men het maar een zeer beperkte tijd volhouden en dan wordt men het moe en wil men daar weg - naar een plek waarvan men weet dat men er alleen is en dan liefst nog zonder dat ook maar iemand weet waar men is. Wie bekeken worden, gaan acteren en acteren is een bijzonder vermoeiende bezigheid omdat het gedrag van wie acteren niet het eigen gedrag is maar dat van een niet bestaande figuur waarvan men de rol speelt - een rol die consistent moet zijn als men niet door de mand wil vallen en niemand houdt dat een etmaal vol. Hebben de controleurs bovendien bepaalde verwachtingen, dan zullen wie gecontroleerd worden, spontaan aan die verwachtingen tegemoet komen in een poging om aldus de bijzonder vermoeiende aandacht van de ander waardoor men letterlijk bezet wordt, te verzwakken. En uiteraard verliest men op die manier zijn eigenheid: men doet voortaan wat de ander wil om de ogen van de ander niet langer in zijn rug te voelen; men past zich aan, men geeft de eigen activiteiten, gedachten en overtuigingen op; men geeft zichzelf op teneinde aan een gewisse fysieke uitputting te kunnen ontkomen; men leeft niet meer, men overleeft; men voelt zich zoals dieren op wie gejaagd mag worden; men kan geen aanspraak maken op bescherming; men mist het scherm dat de privacy of het met rust gelaten worden waarborgt; het scherm zit vol met camera's die het in feite teniet doen.


Om geestelijk gezond te kunnen blijven, moet men zich kunnen onttrekken aan de blikken van de ander en dat is zo omdat op de keper beschouwd niemand een ander volledig vertrouwen kan: vertrouwen is een bijzonder voorwaardelijke mogelijkheid en daarom ook een tijdelijk vermogen jegens een selectief aantal subjecten. Vertrouwen vraagt veel energie omdat het uiteindelijk onderdrukt wantrouwen is en muren en een dak zijn even noodzakelijk als de aflossing van wacht: het slot op de deur waakt in onze plaats voor de duur van de sluitingstijd die ons de nodige rust moet verschaffen om te herbronnen, om bij onszelf te kunnen zijn en te bestaan. Hoe drukker iemands leven is, des te groter is zijn nood aan terugtrekking in de woestijn; de meest sociaal geëngageerde mensen hebben ook het meeste nood aan alleen-zijn.


Woonstbetreding is een slecht idee; een idee dat getuigt van onverstand en van onwetendheid met betrekking tot de dingen die er echt toe doen. Maakt men de vergissing om het belang van de privacy te onderschatten, dan richt men verwoestingen aan die niet meer goed te maken zijn. Elke mens heeft het recht om zijn deur te sluiten voor ongewenst bezoek en om zijn woning daartegen te beschermen, desnoods tot de dood, om de eenvoudige reden dat woonstbetreding voor de betrokkenen even moordend is als lichaamsbetreding of verkrachting. En die zijn zelfs ergens verwant aan vaccinatie en medicatie in het algemeen: een vorm van binnendringen in het lichaam zonder dat een overtuigd vertrouwen daarvoor de toestemming heeft gegeven om de eenvoudige reden dat men onwetend is omtrent de werking van de lichaamsvreemde stoffen die men opgedrongen krijgt. Vaak wordt de werking van serums of van pillen door geen mens gekend en is men zonder het te weten proefkonijn. En naast lichaamsbetreding is er ook geestesbetreding: opvoeding en informatie in het algemeen, kunnen immers evengoed desinformeren; reclame en propaganda bekogelen ons voortdurend en repressie ligt altijd op de loer.


Dwazen aan de macht: het houdt een moordend gevaar in. Waar dwazen regeren, mag gevreesd worden dat de waarborgen voor de handhaving van de subtiele rechten waaraan wij ons mens-zijn danken, sneuvelen ingevolge onwetendheid en onkunde. Het recht op privacy is een van de belangrijkste van die subtiele rechten. Waar deze rechten onder de hamer gaan, is de onafwendbare sociopolitieke consequentie daarvan: burgeroorlog.


(J.B., 10 november 2020)







           

           




09-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Intermezzo: Pinoccio keizer





 -

                    


 
Intermezzo: Pinoccio keizer


"Amerika first!" Het zijn de woorden van George Washington, die de eerste president werd van de USA en dat gebeurde op 30 april 1789, nadat op 4 maart de grondwet van kracht was geworden. Vrijwel gelijktijdig (op 5 mei) brak in Europa de Franse Revolutie uit: het volk dat zich bevrijdde van het juk van adel en clerus. George Washington was afkomstig uit Virginia, een van de zuidelijke staten van Amerika die zich later als de 'Confederatie' wilden afscheuren omdat zij de slavernij wensten te behouden terwijl die in de noordelijke staten werd afgeschaft. George Washington was zelf een slavenhouder en in het testament dat hij tien jaar na zijn aantreden zou schrijven, schonk hij aan zijn 123 slaven de vrijheid. Met "Amerika first!" wilde de president zich uiteraard onttrekken aan de internationale verwachting om stelling te nemen tegenover de Franse Revolutie (die het westen verdeelde in pro's en contra's) omdat die vooral een bevrijding van het volk betekende terwijl hij zelf slavenhouder was. De opstand van de Amerikaanse verdrukten zou uiteraard alsnog losbreken en resulteren in een burgeroorlog die vier jaar duurde (1861-1865).


Donald Trump ontleende zijn berucht devies aan de eerste president van de Verenigde Staten om gelijkaardige redenen: de internationale bemoeienissen van de Amerikanen die zogezegd de roeping hadden om de wereld te gaan bevrijden van het juk der dictaturen, bleek hypocriet en berokkende aan het land meer schade dan voordeel en in plaats van applaus oogsten de Amerikanen steeds meer kritiek. Bovendien is de periode van het kolonialisme en het neokolonialisme voorbij en de uitbuiting gebeurt dezer dagen middels geheel verborgen vormen van slavernij. Maar terwijl George Washington per testament in 1799 zijn slaven uiteindelijk de vrijheid gaf, heeft Donald Trump de Amerikaanse slavenhouders gefaciliteerd met de legale productie van een gigantisch slavenleger en dit naar het voorbeeld van Europa.


Immers, als slaven rechteloze arbeiders zijn, dan volstaat het een muur te bouwen om hen in massa te produceren: zij passeren sowieso de muur, zijn bijgevolg illegaal en dus rechteloos in het land aanwezig maar zij hebben honger en zullen derhalve geheel rechteloos arbeiden of dus slavenwerk verrichten.


Aldus verhuizen de slaven momenteel van de derde naar de vierde wereld: waar zij voorheen werkzaam waren in westerse fabrieken in hun thuislanden (in Afrika, India, China, Vietnam, Cambodja, oude Oostblok-staten...), worden ze nu geïmporteerd om ter plekke te worden uitgebuit en wel op zo'n wijze dat ze op het ogenblik zelf van hun entree, door de muur waar zij langsheen moeten, automatisch illegaal worden en dus vanzelf veranderen in slaven.


Leugenachtige televisiefeuilletons over families en buren die amper hoeven te werken terwijl zij in paradijselijke villa's resideren, met sportwagens rondrijden en hun tijd doden met feesten, moeten wereldwijd de armen met hun laatste spaarcenten naar het westen lokken waar zij, eenmaal gearriveerd, helaas te laat ontdekken dat zij gelijk muizen in de val gelopen zijn. Reeds lang voor het bestaan van de televisie en van Hollywood werden met soortgelijke fantastische verhalen miljoenen Chinezen naar Amerika gelokt waar de meesten onder hen zich letterlijk dood werkten om hun overtocht terug te betalen. De hedendaagse mensenhandelaars gebruiken precies dezelfde tactiek.


Het begon ooit met de rondtrekkende moordenaarsbendes die niet alleen op wilde dieren joegen maar die ook de eigen soortgenoten plunderden en uitmoordden: De Hunnen, de Noormannen, de Ottomanen en noem maar op. Om die plunderingen te kunnen blijven herhalen, gingen de 'veroveraars' in een volgend stadium hun 'prooien' behandelen zoals de boer doet met zijn vee: de prooien werden gedomesticeerd en zo ontstonden onder het juk van potentaten, uiteindelijk heuse staten waarin burgers aan het werk werden gehouden en belast of uitgemolken. Het Romeinse Rijk, het Rijk der Franken, het Duitse Keizerrijk en, tussen haakjes: het onderworpen volk werd gechristianiseerd om de vrede te waarborgen.


Na de grote ontdekkingsreizen koloniseerde het westen vrijwel het ganse continent Afrika en later ook Azië en Amerika. Omdat de autochtone Amerikaanse bevolking vrijwel volledig bezweek aan geïmporteerde ziekten van de Europese veroveraars, werden van de zestiende tot de negentiende eeuw met enorme zeilschepen zo'n twaalf miljoen Afrikaanse zwarten naar Amerika versast om daar als slaven te dienen op de plantages van Europese grootgrondbezitters. De slaven werden gekocht van Afrikaanse koningen die ze gingen vangen in hun binnenland en ze naar de havens brachten en zij werden betaald met in Europa geproduceerde geweren waarmee die Afrikaanse koningen dan onderling oorlog voerden. De opbrengst van de Amerikaanse (vooral thee- en katoen)plantages ging naar Europa. Toen de slavernij werd afgeschaft, scheurde Noord-Amerika in twee stukken: de noordelijke staten wilden geen slaven meer, de zuidelijke wilden haar slaven behouden en dat resulteerde in de Amerikaanse burgeroorlog (1861-1865) - een heruitgave van de Franse Revolutie met een vertraging van tweeënzeventig jaar.


Zoals gezegd kwam de slavernij intussen terug in de nieuwere en veel moeilijk te bestrijden vormen van het zwartwerk door nieuwe 'zwarte' mensen: de sans-papiers. En in feite heeft deze hardnekkige terugkeer van de slavernij haar bestaan te danken aan het ingeburgerd zijn van de leugen: het bedrog is heden de feitelijke politiek en het politieke gebeuren dat zich voor onze ogen ontvouwt, is slechts een rookgordijn. De dubbele boekhouding is dermate ingeburgerd dat zowaar driekwart eeuw na de bevrijding van de concentratiekampen, hetzelfde Europa dat deze bevrijding viert en dat als aandenken en als uiting van verontwaardiging, kunstwerken en monumenten subsidieert, er quasi identieke concentratiekampen op nahoudt in de eigen niet te betreden achtertuin met zowat zes miljoen slachtoffers, exact het aantal dat in Hitlers kampen om het leven kwam. Men kan het zowaar anders wensen, maar het zijn de zogenaamd 'politiek correcte' mensen die het allemaal zo willen.


(J.B., 9 november 2020).

           




07-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 18: Corona, een voorlopige synthese




 -

                    


                       



Corona en de waarheid


Aflevering 18: Corona, een voorlopige synthese


Ze hebben er héél lang op gebroed en ze beschikten over alle nodige ingrediënten toen ze er uiteindelijk mee gestart zijn. Intussen exact zeventien jaar geleden waarschuwde de Amerikaanse geheime dienst CIA ervoor dat de wetenschap vandaag dermate gevorderd is dat het kinderspel is om een besmettelijke microbe samen te stellen die een hele bevolking kan opzadelen met ernstige spier- en zenuwziekten zodat binnen de kortste keren de hele economie instort, de honger zijn intrede doet en het volk, dat zich vrijgevochten en verlicht had gewaand, zich te vierklauw naar de kerk spoedt om aldaar op de blote knieën te smeken om genezing en om brood.


En dit is nota bene geen zottenpraat: wie dat wensen, kunnen hier onmiddellijk het bewuste CIA-document van 3 november 2003, getiteld: "The Darker Bioweapons Future", rechtstreeks raadplegen:


https://www.cia.gov/library/readingroom/docs/DOC_0001298811.pdf .


Voor een verklarende context, zie het artikel: "Is het nieuwe coronavirus een biowapen?":


http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3223736 .


Bij het uitbreken van deze nieuwe SARS-epidemie (want het lijkt er wel op alsof men de naam tracht te verdoezelen: de eerste S staat voor Severe, de R staat voor Repiratory) heeft de Nobelprijswinnaar voor de Geneeskunde in 2008, de nu 89-jarige professor van het in microbiologie gespecialiseerde en volledig onafhankelijke Pasteurinstituut te Parijs in een televisie-interview uitgelegd dat dit virus door mensen in elkaar gestoken werd en dat het stukjes bevat van het hiv-virus dat hij toentertijd persoonlijk geïdentificeerd heeft. Dit interview werd op Youtube geplaatst, iedereen kan het hier opnieuw bekijken:


https://www.youtube.com/watch?v=-a7nld57f2M


Covid-19 is een door mensenhanden gemaakt virus dat er net zo uitziet als in 2003 voorspeld door de CIA en dat ook exact de voorspelde uitwerking heeft op de mens en op de economie. Het uiteindelijke resultaat ervan zal niet lang meer op zich laten wachten, nu duidelijk is geworden dat een tweede wereldwijde golf alvast in het noordelijk halfrond de hele winter zal aanhouden en dat beoogde resultaat is de honger in het zog van de instortende wereldhandel.


De brieven van godsdienstwaanzinnige hoogwaardigheidsbekleders in de katholieke kerk (die het hebben over een snood plan van de duivel zelf - zie a.u.b. de voorgaande afleveringen in deze artikelenreeks) en de complottheorieën van extreemrechts kunnen ons wel laten geloven dat hier een oorlog om de wereldmacht aan de gang is tussen enerzijds de kerk en anderzijds een groep van verlichte potentaten maar de geschiedenis heeft ons geleerd hoe deze ogenschijnlijke oorlog de eigenlijke strijd verkapt die gevoerd wordt tussen klassen: wij weten dat de wereldlijke en de religieuze macht twee handen op één buik zijn, de buik van de (financieel) hogere klasse. De eeuwige ruzie tussen gelovigen en ongelovigen is bijzonder oppervlakkig en misleidend: zij laat de massa geloven dat zij beschikt over keuzevrijheid, zij kan zich immers aansluiten bij deze of gene groepering maar uiteindelijk wordt zij zand in de ogen gestrooid. De waarheid luidt dat het volk zijn klasse niet kan ontvluchten: het is gedoemd om onder het juk van de hogere klasse te blijven waar zich zowel de edellieden als de geestelijken ophouden.


Want in die hogere klasse spelen zowel generaals als kardinalen vanuit hun eigen bunkers met het leven en met de gevoelens van de werkende mensen die zij fokken zoals de industrie het vee fokt. Elk behandelen zij een sector van de mensenteelt, zij verdelen de winsten onder elkaar en zij overleggen over hun spelletjes aan rijkelijk met spijs en drank gevulde tafels. Pottenkijkers worden uiteraard geweerd en de hardnekkigen onder hen worden gewoon in stukjes gesneden en dan opgelost in een of ander bijtend zuur.


(J.B., 7 november 2020)








           

           




04-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Een intermezzo met Omsk Van Togenbirger



 -

                    


                       

Corona en de waarheid


Een intermezzo met Omsk Van Togenbirger


- Omsk Van Togenbirger (OVT), wat een toeval u hier op de parking van de supermarkt tegen het lijf te lopen! Staat u mij toe dat ik u toch even kort interpelleer? Het zit namelijk zo...


- OVT: Als het niet te lang duurt! Als het niet te lang duurt! U weet dat ze zeggen dat de Kerst niet zal doorgaan en dus stuurt mijn vrouw mij nu reeds de baan op om het huishouden te voorzien van de jaarlijkse attributen en zodoende ben ik op gang met een ijstaart, begrijp je? Maar goed, wat is het probleem?


- Dank u wel... Wel, ik las zopas op de webstek van een geleerde die zich voor de problematiek interesseert, dat u in uw jongste brief aan onze redactie de indruk zou gewekt hebben dat u Thomas Malthus bijtreedt in zijn overtuiging dat de bevolkingsdruk moet verminderd worden om catastrofen te voorkomen, terwijl u zich toch altijd een tegenstander getoond hebt van de theorie dat er teveel mensen zijn? (*)


- OVT: Ben ik nog! Uiteraard! Malthus was een onmens, dat zei ik toch al? Hij wilde de wereldbevolking decimeren, te beginnen met de armen! En weet je hoe hij dat aan boord zou leggen? Hij pleitte ervoor om de armensteun af te schaffen! Hij wilde met andere woorden de hongerdood voor de armen! Toentertijd heb ik hem geciteerd, dat zul je je toch zeker nog herinneren? Van zijn tijdgenoot, de sociaal geëngageerde schrijver Charles Dickens, kreeg hij trouwens een veeg uit de pan in A Christmas Carol, die prachtige novelle waarvan nog telkenjare een verfilming wereldwijd de ether in gaat, maar dat heb ik allemaal al verteld en mijn ijstaart smelt! Die meneer Attenborough praat hem trouwens na: Let them starve! - zo blokten intussen al enkele jaren geleden de Britse kranten in een interview met de dierenvriend en mensenvijand met zijn adellijke titel. En ook professor Vermeersch sloot zich aan bij deze club: ter gelegenheid van de aardverschuiving op Haïti stelde hij voor om de vrouwen daar in ruil voor vijftig dollar te steriliseren: ze zullen niet neen zeggen want hun kinderen lijden honger, zo argumenteerde de geleerde! En nu weet toch iedereen dat de rijken hun luxeleven te danken hebben aan het gigantische leger van de arme mensen: de levensstandaard van één westerling wordt op peil gehouden door gemiddeld veertig slaven in de derde en de vierde wereld! Het elimineren van de armen in de context van een beteugeling van de bevolkingsdruk verraadt niet slechts een volstrekte immoraliteit maar is afgezien van alle morele oordelen ronduit een belachelijk idee!


- Jazeker, maar ik vermoed dat de opmerking er kwam naar aanleiding van uw vermoeden omtrent de oorzaak van de pandemie: u schreef dat het misschien wel de beschadigde aarde is die reageert...


- OVT: Uiteraard, maar wat heeft dat met Malthus te maken?


- De geleerde stelt dat de ecologische aanvalsdreiging het product is van de populatie en de ecologische voetafdruk.


- OVT: Met alle respect maar dat is dan wel een bijzonder onnauwkeurige formule van die geleerde!


- Hoezo?


- OVT: Wel, het is uiteraard helemaal niet zo dat de populatie bestaat uit individuen met allemaal dezelfde voetafdruk! Ik vertelde u toentertijd toch ook dat de armen in feite een negatieve voetafdruk hebben? Neem nu die arme kinderen op Haïti: weet u hoe zij hun ouders aan de kost helpen komen? Ik zal het u vertellen, luister. In Amerika en in Europa vieren de kinderen Kerstmis, nietwaar? En Sinterklaas? Of Santaklos? Wel, die heiligen brengen cadeautjes aan huis en dat zijn tegenwoordig ofwel smartphones ofwel laptops, nietwaar? En wat doen de kinderen met die dingen als zij versleten zijn, want ze verslijten vrijwel onmiddellijk na het verstrijken van de wettelijke garantieperiode, dat weet u toch? En dat is twee jaar. Juist, ze gooien die spullen weg. En weet u wat er dan verder mee gebeurt? Ze worden op vrachtschepen geladen en bijvoorbeeld op Haïti gedumpt. Jaja, zo gaat het, kijk het maar na! Enorme bergen computerschroot, de armen bouwen er hun barakken rond! De rijken die het land besturen krijgen er steekpenningen voor, mijn beste! En wat doen de Haïtiaanse kinderen met die kapotte laptops, denkt u? Spelen ze ermee? Wel neen, die dingen zijn kapot! Die kinderen hebben honger, dus halen ze die laptops uit elkaar en ze halen er allerlei herbruikbare onderdelen uit: zeldzame metalen, vijsjes, ijzer, aluminium. En daar krijgen ze wel iets voor. U bent niet arm maar ik druk u op het hart: als men arm is, kunnen alle baten helpen. De armen produceren geen afval, zij recupereren afval, ze vernietigen afval: ze hebben dus een negatieve voetafdruk, ziet u? En zeg aan die geleerde dat zijn formule geen hout snijdt! Formules, formules! De wereld gaat ten onder aan de simplificaties! Maar... wat staat dat hondje hier aan mijn tas te likken!? Hemeltje, hemeltje! Mijn taart!


(J.B., 4 november 2020)

Verwijzingen:

(*) http://www.bloggen.be/pierpont/archief.php?ID=3240463 






           

           




03-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Covid fan tutte
Covid fan tutte

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Woorden zijn niet zomaar woorden



 -

                                

Woorden zijn niet zomaar woorden


Het is geen 'bon ton' om er de mening op na te houden dat het niet zo is dat iedereen het recht heeft om zijn mening altijd en overal te uiten maar alleen al het feit dat wie de vrije meningsuiting altijd en overal willen bewaren, een uitzondering moeten maken voor de mening die met dat principe in strijd is, laat zien dat de zelfreferentieproblematiek ook hier niet weg te werken is en dat zij de volgelingen van Voltaire en kortom de hele Verlichting een hak zet. In twee woorden: als de vrije meningsuiting niet beperkt mag worden, dan mag men ook van mening zijn dat zij beperkt moet worden, want ook dat is een vrije mening. Een bijzonder netelige kwestie weliswaar, die bijvoorbeeld ook de democraten een neus zet waar het volk een dictator kiest, zoals dat bijvoorbeeld het geval was toen Hitler aan de macht kwam.


Het probleem van de zelfreferentie is een bijzonder heikel thema in de filosofie en in de logica, vooral bekend van het theorema van Gödel, bestaande uit twee zogenaamde onvolledigheidsstellingen, met betrekking tot formele systemen: de eerste zegt dat er altijd onbewijsbare ware en bewijsbare valse uitspraken in formele systemen zitten en de tweede zegt dat er altijd onbeslisbare stellingen in zitten en een bevattelijke toepassing hiervan is de zogenaamde leugenaarsparadox: "Ik lieg". Als deze uitspraak waar is, dan is hij onwaar...


In samenhang met dit vaak als randprobleem terzijde geschoven doch essentieel probleem dat een verabsolutering van het recht op vrije meningsuiting a priori geheel onmogelijk maakt, moet inzake vrije meningsuiting in rekening gebracht worden dat woorden niet zomaar tekens of geluiden zijn die de werkelijkheid afbeelden ergens naast de werkelijkheid: net zoals alle andere dingen behoren ook tekens tot de wereld van de dingen en, afhankelijk van het wereldbeeld dat men aanhangt, kunnen ze zelfs worden beschouwd als meer wezenlijk dan stoffelijke zaken zoals tafels en stoelen (die overigens eveneens tekens zijn). Iemand die een ander met woorden beledigt, verraadt, bedreigt, beveelt, vormt of misvormt, grijpt dieper in het leven van die ander in dan wanneer hij die persoon bijvoorbeeld een kaakslag zou geven. De woorden waaruit de wet samengesteld is, de woorden die getuigen spreken voor de rechtbank, de beloften die verloofden aan elkaar doen, de afspraken onder een team van reddingswerkers: woorden zijn niet zomaar woorden, vaak heersen zij over trouw, waarde, veiligheid, gezondheid, zekerheid, geld, leven en dood.


Uiteindelijk zijn al deze zaken in feite afgeleiden van het eerst genoemde probleem van de zelfreferentie: de taal is geen afbeelding van de werkelijkheid die ernaast zou staan zoals ook het bewustzijn geen projectie is van het Zijn maar zij behoren elk tot de werkelijkheid, zoals alle andere dingen en wie niet bereid zijn om dit te beamen, bevinden zich nog in het Cartesiaans theater, in het tijdperk van het dualisme, analoog aan het (middeleeuwse) dualisme van lichaam en geest. In die oude opvatting is sprake van niet één maar twee werelden, waarbij de ene de andere afbeeldt, al ligt het wel iets ingewikkelder dan zo gezegd.


Het bevel van een overste aan zijn onderdaan om een kar voort te trekken, resulteert in een verandering in de fysieke wereld die meer om het lijf heeft dan alleen maar het trillen van stembanden, lucht en trommelvliezen. Omgekeerd is een toneelstuk dat wordt opgevoerd door acteurs en met allerlei attributen (die overigens vaak heel schematisch en rudimentair zijn zoals in Dogville van Lars von Trier waar ze bijna helemaal ontbreken) bedoeld als een louter teken en het publiek verwacht ook niet dat de acteurs na afloop van het stuk hun rol nog blijven verder spelen of dat de attributen op de planken ook echte landschappen of meubelstukken zijn.


Als (met woorden) wordt afgesproken dat (gedurende het toneelstuk) mensen 'slechts' sprookjesfiguren (/tekens) zijn of, andersom, als wordt overeengekomen dat het bevel 'Duw!', wat aanvankelijk een immaterieel teken lijkt, in staat is om een zware kar te verplaatsen, illustreert zulks andermaal hoe afspraken (die van woorden zijn) zowel van stoffelijke dingen, immateriële tekens kunnen maken als zij in staat zijn om met immateriële tekens, karrenvrachten te verplaatsen in de wereld van de stof. Er zijn, kortom, geen twee werelden en meningsuitingen zijn activiteiten die zich in dezelfde (complexe) wereld bevinden waarin ook bokskampioenschappen plaatshebben en voetbalmatchen.


Deel uitmakend van de wereld kan men bepaalde uitspraken doen over de wereld waarbij de proef op de som kan worden gemaakt of die uitspraken waar of onwaar zijn, zodat onbesliste discussie uitgesloten is, maar dat geldt niet voor alle uitspraken en, meer nog dan dat: het geldt vooral voor bijzonder banale beweringen en in geen geval voor de meest betekenisvolle gezegden. Wie een zak meel verkoopt met op de zak vermeld het gewicht van één kilogram, kan voor een rechter worden gedaagd als de inhoud van die zak slechts een halve kilogram bedraagt omdat het principieel mogelijk is om de zak te wegen: de uitspraak op de zak vermeld is beslisbaar. Beloften daarentegen zijn helemaal niet beslisbaar: wanneer mensen aan elkaar trouw beloven voor het leven, kan de waarheidswaarde van wat zij zeggen, pas beslist worden door de tijd, wat wil zeggen: op het ogenblik dat een van beiden hetzij ontrouw is, hetzij overlijdt. Niemand zal het echter in zijn hoofd halen om op een trouwfeest de draak te gaan steken met de huwelijksbeloften van de gehuwden omdat dit expliciet respectloos zou zijn, terwijl elke mens recht heeft op respect.


Maar niet alleen beloften zijn onbeslisbaar op de wijze waarop banale uitspraken beslisbaar zijn, ook vragen zijn noch waar noch onwaar terwijl ze toch niet zinledig zijn, meer bepaald omdat zij een antwoord mogen verwachten of dat althans hopen. Een bevel is evenmin beslisbaar, het is een uitspraak die beantwoord wordt door een daad, die eventueel een gesproken antwoord kan zijn maar evengoed een andere fysieke actie. Op analoge wijze is een geloofsbelijdenis, die immers een uitingsvorm is van trouw, even onbeslisbaar als een huwelijksgelofte: zij is waar noch onwaar maar allerminst zinledig, precies zoals een huwelijksbelofte dat is of een eed. Daarom ook zou het slechts getuigen van een gebrek aan respect wanneer iemand de draak zou steken met de beloften, de geloften of het geloof van een ander.


Echter, de tragedies van de aanslagen hebben in feite maar weinig te maken met een al dan niet voorgewende religiositeit: zij zijn hetzij authentieke, hetzij voorgewende en hetzij onbeheerste, hetzij voorgewend onbeheerste uitingen van woede, echt of schijnbaar opgewekt door al dan niet bedoelde beledigingen. Het georganiseerde karakter van de aanslagen laat echter sterk vermoeden dat het niet gaat om spontane, persoonlijke woede-uitbarstingen maar wel om een geijkte strategie gericht op verlamming en conditionering middels het aanjagen van angst, het met geweld afdwingen van onderwerping of dus een vorm van eigenlijke oorlogsvoering in de bijzonder onsportieve gedaante van 'hit and run' ofwel als zelfmoordaanslag. Dat laatste geval is pas verklaarbaar als daders verondersteld worden achter de daders. En ook hier geldt dat woorden niet zomaar woorden zijn: met deze moordenaars onderhandelen betekent hetzelfde als zich aan hen onderwerpen.


(J.B., 3 november 2020)

           






           




01-11-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 17: Het wrede lot van de weerlozen


 -

                    


                       


Corona en de waarheid


Aflevering 17: Het wrede lot van de weerlozen (1)


'Samizdat' waren dissidente geschriften die clandestien circuleerden in de voormalige USSR. (2) In de jaren vijftig van de vorige eeuw was een van die 'Samizdat' De Goelag Archipel van de Nobelprijswinnaar voor de Literatuur in 1970, Aleksandr Solzjenitsyn (1918-2008) die in 1945 gearresteerd werd en in de strafkampen verdween tot 1953. (3) De Goelag Archipel verscheen in Parijs tussen 1973 en 1975 en is een ooggetuigeverslag over die strafkampen waarin achttien miljoen mensen terecht kwamen zonder enige vorm van proces omdat zij ervan verdacht werden het Stalinistische regime (1922-1953) niet genegen te zijn en van deze gevangenen kwamen er 2.749.163 om. (4) Na de publicatie van enkele delen van zijn boek werd Solzjenitsyn opnieuw gearresteerd en uitgewezen - in 1974 - waarna hij via Zwitserland nog twee jaar later in Vermont (USA) belandde. (5) Over de hallucinante manier waarop Sovjet-burgers welhaast volkomen willekeurig gearresteerd werden en (vaak voorgoed) verdwenen achter de muren en de staketsels waar men achteloos voorbij liep terwijl niemand kon vermoeden welke hel ze verborgen, handelt De arrestatie, het eerste hoofdstuk van zijn meesterwerk. Edoch, de geschiedenis herhaalt zich en de gruwel doet zich steeds vaker voor als een heil...

"Een arrestatie of een aanhouding is het ontnemen van de bewegingsvrijheid van een persoon door politiediensten of, in geval van heterdaad, door burgers". (6) Gearresteerd worden - onder Stalin kon het iedereen overkomen: men werd van zijn bed gelicht of onder een of ander voorwendsel ergens heen gelokt en prompt ingerekend; de slachtoffers vermoedden dat het een vergissing was, maar neen: hun leven bleek op slag voorbij en zou voortaan alleen nog maar bestaan uit dwangarbeid op een onbekende en onbereikbare plek. (7)

Men moet het eerste hoofdstuk over de arrestatie in De Goelag Archipel van Aleksandr Solzenitsyn gelezen hebben om een idee te kunnen hebben van de verschrikkelijke realiteit achter zoveel koele historische data. Deze literaire meesterwerken ten spijt, blijkt het echter niet te willen doordringen tot het leeuwendeel van de huidige wereldbevolking - waarvan toch mag aangenomen worden dat zij een zeker beschavingspeil heeft bereikt - dat gelijkaardige mistoestanden van een mogelijks nog grotere omvang in de huidige tijd schering en inslag zijn in grote gedeelten van de wereld en dat de betrokken tirannen door iedereen niet alleen met rust worden gelaten maar bovendien kunnen rekenen op applaus vanwege de door hen verdrukte massa, op eretekens vanwege politici en vorsten wereldwijd en op een oorverdovend stilzwijgen omtrent het ten hemel schreiend onrecht waarvan zij elk hun handelsmerk hebben gemaakt. Hierbij inbegrepen is een gloednieuwe en bijzonder moeilijk te duiden tirannie die sinds enkele maanden de ganse wereld omspant en die menig tiran in haar schaduw stelt...

Een dictator blijkt een gestoorde persoonlijkheid: narcistisch, grootheidswaanzinnig, paranoïde en wreed, dikwijls opgegroeid in een gezin met een onderdrukkende vader; hij dringt zijn eigen persoonlijke visie op aan het volk dat hij onderwerpt; hij arresteert zijn tegenstanders massaal, wat betekent dat hij hen de bewegingsvrijheid ontneemt - in vele gevallen gaat hij over tot (massa)moord.

Leven onder een dictator is bestaan onder een voortdurende dreiging. Omdat men gearresteerd kan worden van zodra men zich veroorlooft om alleen nog maar te denken wat men wil, omdat er in een dictatuur totale willekeur heerst en er derhalve geen reden hoeft te zijn waarom iemand wordt gearresteerd, leeft iedereen er in feite in voortdurende gevangenschap, ook al is men niet of nog niet aangehouden. Solzjenitsyn beschrijft die realiteit ook treffend in het verhaal over de priester Irakliej die, na acht jaar ondergedoken geleefd te hebben bij zijn parochianen, zo opgejaagd was dat hij bij zijn uiteindelijke arrestatie van pure blijdschap de lof zong van de Heer.

Dictators hoeven niet elke burger feitelijk te arresteren opdat elkeen ook echt beroofd zou zijn van zijn bewegingsvrijheid want de dreiging tot arrestatie heeft hetzelfde effect als de arrestatie zelf ofwel overtreft zij dit effect nog; tirannen hoeven niet iedereen te vermoorden opdat het volk helemaal geen mensen meer zou tellen.

Arresteren of aanhouden betekent letterlijk: afremmen en tot stilstand brengen, verhinderen om nog voort te gaan, doen stoppen en doen ophouden. Als we de bijbel mogen geloven zijn er slechts een handvol uitzonderingen op de regel dat het leven zelf alle mensen vroeg of laat tot stilstand dwingt. De ouderdom en de kwalen remmen de levensloop af, zij brengen ons letterlijk tot stilstand, tot stil zitten of tot stil liggen en zo worden we aan ons bed gekluisterd - als we al niet abrupt uit het leven worden weggeplukt. Het leven zelf rekent ons in en lijkt wel om verantwoording te vragen zoals de engel aan Job, na diens klacht, om verantwoording vroeg: op grond van welk recht bestaat gij? Gij hebt helemaal geen recht om te bestaan, zegt gij? Wees dan zo goed mij te volgen! - en zo worden wij dan door de laatste poort geleid. (8)

Maar nu de wereldbrand toch al ver achter ons ligt en net nu de democratie lijkt uit te waaieren over de ganse aarde, is in dezelfde beweging waarmee geheel onverwacht het gekroonde virus verscheen, een quasi niet te ontwaren legioen opgestaan, of moet men veeleer zeggen: een door een zekere geest beheerste schare, wiens ogenschijnlijk onafwendbare taak het lijkt te zijn om burgers zonder vorm van proces ter dood te veroordelen.

Aan massa's mensen wordt heden diets gemaakt dat zij besmet zijn en derhalve besmettelijk: zij zijn gebeten en tegen wil en dank bijten zij nu op hun beurt anderen; zij delen het lot van de wrede vampieren van wie zij eerst het slachtoffer waren en zij kunnen niet anders dan op hun beurt slachtoffers maken; zij werden aangestoken door de ziekte en lijken nu zelf de ziekte geworden, zodat hun uitsluiting of zelfs hun uitroeiing het beste is wat hen kan overkomen.

Als zij na een simpele en veel te simpele test waarvan de onbetrouwbaarheid boven elke twijfel verheven is, positief worden bevonden, dan volgt, zonder enige vorm van proces, hun arrestatie: de gruwel uit De Goelag Archipel keert terug in steeds weer nieuwe vormen.

Het heeft weliswaar niet de schijn van een arrestatie, het gelijkt veeleer op een opname ter verzorging, het lijkt erop alsof mensen zich over de zieken ontfermen maar in wezen ontfermt men zich slechts over zichzelf: het is niet de zieke die men zich behartigt: de zieke is het gevaar, hij moet onschadelijk worden gemaakt en de verzorging bestaat in de zorg voor de gezonden die worden beschermd voor het kwaad van de besmetting waartoe de zieke veroordeeld is. Hem wacht vaker slechts de doodstraf door de martelgang van de vergeetput.

Het doet denken aan de leprozen op Molokaï aan wie pater Damiaan zijn leven offerde: niet de ter dood veroordeling door de ziekte was het euvel, maar wel de onnodige wreedheid van het afgeschreven worden door de rest van de wereld, die deze mensen tot hun besmettelijkheid herleidde en die hen aldus weliswaar niet het fysieke leven ontnam maar wel het recht op leven en zodoende de menselijke waardigheid. Die werd hen teruggeschonken door pater Damiaan die aldus de mens als zodanig boven zijn sterfelijkheid verhief.

Het is bijzonder bedroevend dat de huidige tijd die op de schouders van reuzen rustend zoveel mogelijkheden te bieden had, de mens blijkt te hebben herleid tot niets meer dan zijn lichaam waarvan het leven in het beste geval slechts wat verlengd kan worden terwijl de ziel geen aandacht meer krijgt: de heerschappij van het onverstand is erin geslaagd om onder het volk de leugen te verspreiden dat de kern van ons wezen slechts een vluchtige bijwerking is van een stoffelijk orgaan - de hersenen.

Het legioen dat zich prompt de goddelijke taak aanmeet om naar eigen goeddunken aan mensen diets te maken dat hun tijd gekomen is, is geen legioen van mensen: het is een mentaliteit, een geest, een boze geest. Het verbergt zich onder andermans goede bedoelingen, het verschanst zich achter een uiteindelijke onwetendheid van verstrekkers van fysieke zorg die zich niet bewust zijn van hun gemanipuleerd worden door machten waarvan zij het bestaan dikwijls niet eens vermoeden: machten die hun wreedheid verbergen achter de barmhartigheid van hoogopgeleide en hardwerkende mensen met altruïstische motieven. Die machten nemen mensen het leven uit de handen en verleiden ons ertoe dat wij ons goden wanen van zodra wij vergeten dat goddelijke macht bestaat in het scheppen van leven en niet in het doden.

Men eigent zich niet alleen dat recht toe maar men acht het bovendien zijn plicht om dat te doen, met het excuus dat diegenen op wie men de hand legt, en die men aldus in feite arresteert, wel eens besmet konden zijn met een virus dat wel eens een gevaar kon opleveren voor de volksgezondheid. Of zij werkelijk besmet zijn met het bewuste virus is allerminst zeker omdat de tests bijzonder onbetrouwbaar zijn gebleken. Gesteld dat zij dan toch besmet zouden zijn en, zonder zelf ziek te zijn, op hun beurt anderen zouden kunnen besmetten, dan kan niemand het recht doen gelden om hen te verplichten om een 'behandeling' te ondergaan. Het enige wat men van hen eventueel kon vragen, is: dat zij zich afzonderen. Maar ook dat is wegens het mechanisme van de groepsimmuniteit natuurlijkerwijze contraproductief gebleken.

Echter, de onmiddellijke afzondering en de 'behandeling' waartoe deze slachtoffers na de (gammele) diagnose worden 'gedwongen', betekent in werkelijkheid dat zij worden opgesloten in een ruimte die gevuld is met andere 'besmette' en derhalve als gevaarlijk te bestempelen personen. Van de reële en zelfs helemaal niet geringe kans dat deze slachtoffers helemaal niet besmet zijn maar door zieken die in dezelfde ruimte opgesloten liggen, besmet worden, wordt abstractie gemaakt, wat zonder meer misdadig is omdat aldus aan mogelijkerwijze gezonde mensen hun levenskansen worden ontnomen. De rest van het verhaal is ons welbekend: de veroordeling tot de hel van de afzondering tot in de dood wordt niet uitgesproken door een rechtvaardige rechter - hier is een demon aan het werk. Hij verbergt zich achter zekere 'onnauwkeurigheden' waarvan men verwacht dat elkeen ze als vanzelfsprekend over het hoofd zal zien - met dramatische gevolgen.

Want stel dat je een been breekt, je belandt in de kliniek op de afdeling van de niet-corona-patiënten, je voelt je gezond maar je wordt verplicht tot een coronatest en die blijkt positief maar met een zekerheid van amper tachtig percent: verhuizen zul je naar de afdeling van de corona-patiënten en daar word je besmet maar dit keer met een zekerheid van honderd percent. Nu voel je je ook ziek. Maar meer nog dan dat: je weet nu dat je veroordeeld bent en het is de hel dat dit niet had gehoeven. Zoals Dante het ons leerde uit zijn Goddelijke Komedie, prijkt boven de hellepoort deze tekst: "Laat varen alle hoop, gij die hier binnentreedt!"

Het herinnert aan de logica van het fascisme van de nazi's uit de jaren dertig en de tweede wereldoorlog: in het teken van de volksgezondheid moesten de rotte appels uit de mand worden verwijderd en Hitler noemde het waanzin dat sterke en gezonde mensen aan het front moesten gaan sneuvelen om de zieken thuis in leven te houden. En hij bouwde kampen om de 'rotte appels' om te brengen: de 'goede dood', zoals hij het noemde, was een noodzaak. Zes miljoen mensen werden omgebracht. Vandaag zitten evenveel oorlogsvluchtelingen in Europese kampen in Turkije met een gelijkaardig lot voor ogen.

Met het verdwijnen van de religie die zich schaart rond het Lam Gods, verliest de cultuur van de zorg voor de naaste haar diepgang en zij wordt gereduceerd tot een zorg voor het lichaam waarbij men zich reeds heeft neergelegd bij een leven dat eindig is met als enige hoop dat het eventueel een beetje verlengd kan worden door de medicus, de nog overblijvende god die het kwaad van de fysieke pijn zal beteugelen terwijl de ziel in de kou blijft omdat zij niet langer mag bestaan daar zij onstoffelijk is. De gratuite en principieel onbegrensde liefde heeft plaatsgemaakt voor de gedoseerde zorg overeenkomstig het principe van de eindigheid dat de hand geeft aan dat van de wraak: voor wat, hoort wat en de weegschaal beslist wat redelijk is en doenbaar, hoe winst wordt gemaakt en verlies wordt vermeden - het principe van de zelfopoffering wordt niet langer geduld, laat staan bejubeld: samen met de rituelen, de gebeden, de sacramenten, de hoop en het geloof, behoort dat alles voortaan tot de wereld van de waanzin. Van de leegstaande kerken worden bars gemaakt of fitnesscentra, dure restaurants die het verhemelte van de rijkaards verwennen of exclusieve lofts. Niemand wordt met de vinger gewezen terwijl een steenworp daar vandaan concentratiekampen uit de grond rijzen die oorlogsvluchtelingen gevangen houden totdat zij ziek worden en krankzinnig en zij uit wanhoop de eigen tenten in brand steken.

(Wordt vervolgd)

(J.B., Allerheiligen 2020)

Verwijzingen:

(1) Zie ook de volgende tekst d.d. 13 maart 2018: http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3060740  

(2) De voormalige Sovjet-dissident Vladimir Boekovski definieert de 'Samizdat' als volgt: "Ik schrijf zelf, ik redigeer zelf, ik censureer zelf, ik geef zelf uit, ik verspreid zelf en ik zit er zelf een straf voor uit." Zie: Vladimir Boekovski, En de wind keert terug, autobiografische roman, New York, Хроника, 1978: 126. Vladimir Boekovski (°1942) [niet te verwarren met Charles Bukovski - ook een dichter] schreef over de dwangbehandelingen in psychiatrische klinieken die dienst deden als speciale gevangenissen in de USSR. Zie ook: https://nl.wikipedia.org/wiki/Vladimir_Boekovski

(3) Aleksandr Solzjenitsyn zat gevangen in de goelag van 1945 tot 1953 (onder Stalin). Hij schreef De Goelag Archipel tussen 1958 en 1968. Zie ook: (4). Zie: https://nl.wikipedia.org/wiki/De_Goelag_Archipel 

(4) https://nl.wikipedia.org/wiki/Goelag#Aantal_slachtoffers 

(5) https://nl.wikipedia.org/wiki/Aleksandr_Solzjenitsyn 

(6) https://nl.wikipedia.org/wiki/Aanhouding 

(7) Voor de Engelstalige tekst "The Gulag Archpelago" (in 3 volumes), zie: https://archive.org/stream/TheGulagArchipelago-Threevolumes/The-Gulag-Archipelago__vol1__I-II__Solzhenitsyn#page/n13/mode/2up

(8) Over de ultieme arrestatie schrijft de Bijbel: "Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Toen gij jonger waart, omgorddet gij uzelf en gij gingt, waar gij wildet, maar wanneer gij eenmaal oud wordt, zult gij uw handen uitstrekken en een ander zal u omgorden en u brengen, waar gij niet wilt." (Johannes 21, 18) (Vertaling volgens het NBG, 1951.)

           




30-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 16: Per brief

 -

                    


           



           




Corona en de waarheid


Aflevering 16: Per brief


Zopas mocht ik een brief ontvangen van de heer Van Togenbirger die zoals elke andere mens op aarde zijn kot niet meer uit mag en de brief gaat als volgt:


"Beste,


Telkenjare valt het mij weer op en dan neem ik me voor om er eens navraag naar te doen maar dat is er tot nog toe nooit van gekomen: nu en dan moet ik wat overhangende takken van de bomen kappen en die werp ik dan op de vaalt en raar maar waar: de bladeren die erop hangen verdorren weliswaar maar afvallen doen ze helemaal niet, ze blijven in verdorde toestand aan de afgezaagde takken hangen! En nu vertelde ik dit aan een buur terwijl ik stond te harken en ja, hij had een uitleg voor het fenomeen: de bladeren vallen niet van hun takken omdat ze verdord zijn maar zij worden van hun takken afgestoten en wel op 'bevel' van de boom. Vandaar dat bladeren aan afgezaagde takken blijven hangen, zo vertelde mij de buur maar hij voegde er onmiddellijk aan toe dat hij er het fijne ook niet van wist aangezien hij geen plantkundige was.


Toen ik het verhaal vertelde aan een kennis, antwoordde die met een nog straffere historie welke hij gezien had in een documentaire op televisie. Er zijn bomen die last hebben van bepaalde insecten en die daarom stekels op hun takken hebben, zo zei hij. Op een gegeven ogenblik verscheen een nieuwe vorm van dergelijke insecten die van de eerste verschilden in de lengte van hun poten. Hun poten waren langer en de stekels waren dus te kort om te verhinderen dat zij de bomen kwelden. En wat gebeurde er? Twee dingen. Het eerste: de stekels aan de bomen werden langer om het de insecten moeilijker te maken. Maar de tweede reactie was nog meer verbijsterend: de boomsoort groeide ook tweehonderd kilometer verderop waar die insecten helemaal niet aanwezig waren maar ook van die bomen daar werden de stekels ineens langer.


De uitleg? De bomen communiceren met elkaar, naar verluidt via chemische deeltjes die worden meegevoerd met de wind. Die deeltjes zijn in feite zoals pamfletten waarop te lezen staat: "Pas op, er zijn nu ook insecten met lange poten, maak dus snel uw stekels langer!"


Weer vertelde ik dit nieuwtje door en kreeg te horen dat in de bibliotheek boeken te vinden zijn die handelen over planten en hoe die een eigen zenuwstelsel hebben, totaal verschillend van het onze, en zintuigen, een geheugen en een taal. Er bestaan zelfs theorieën - wetenschappelijke theorieën naar verluidt - die het niet alleen hebben over communicatie tussen diersoorten maar tevens over vormen van communicatie tussen dier en plant. Volgens bepaalde onderzoekers is het theoretisch mogelijk dat op aarde alle leven met elkaar op de een of andere manier verbonden is: de planten met de dieren, met de eencelligen ook, de bacteriën en de virussen, de schimmels en zelfs de gesteenten, de oceanen, de luchtlagen, de bergen en de vulkanen.


Hebben wij dan geen onmisbare bacteriën in onze darm? Is het dan niet zo dat alle elementen die in de kosmos aanwezig zijn, ook in ons lichaam voorkomen? Zoals ons lichaam zonder dat wij goed begrijpen wat het doet, interageert met de omgeving als het eet en drinkt of slaapt, zich voortbeweegt of wat dan ook doet, zo ook zouden alle lichamen, planten, dieren, microben en ook alle elementen met elkaar communiceren of tenminste interageren. En dat alles met als enig doel de handhaving van het leven.


Maar als dat inderdaad het geval is, mijn beste, en steeds meer biologen lijken die stelling ernstig te nemen en gaan ook op onderzoek in dat domein, dan lijkt het ook niet anders dan vanzelfsprekend dat de aarde als systeem zal reageren als een of andere zaak fout loopt en het systeem zich bedreigd voelt, vind je dat ook niet?


Een organisme dat zich bedreigd voelt, zet zich schrap en allerlei chemische stoffen worden door specifieke klieren gesecreteerd, komen in de bloedbaan terecht, doen het immuunsysteem reageren en verdedigen het lichaam tegen de aanvaller. Maar stel nu eens dat de aanvaller van het organisme dat de aarde is, de mens is.


Bijvoorbeeld omdat de mens vervuilt met straling, kernenergie, koolstofdioxide en nog allerlei andere vergiften. Of omdat de mens andere diersoorten met uitsterven bedreigt. Omdat hij de voorraadschuren van de ertsen in geen tijd leeg haalt. Omdat hij de longen van de aarde kapotmaakt of omdat hij zonder ophouden genocide pleegt op andere soorten. Als alle onderdelen van het organisme van de aarde met elkaar communiceren, dan weet niet alleen de mens maar ook de aarde dat haar voortbestaan in het gedrang komt. En wat doet zij dan? Zij zet zich schrap, zij zet allerlei andere onderdelen, levende wezens, in werking, om de activiteiten van de mensen stop te zetten.


En is het dit wat nu en dan gebeurt wanneer een pandemie de kop opsteekt? Hoe dan ook is het resultaat telkens een forse reductie van het aantal mensen en vaak ook een verandering van het menselijk gedrag. En blijkt vandaag niet dat steeds meer mensen onder invloed van de pandemie beginnen in te zien dat het menselijk gedrag moet veranderen? En in het bijzonder de economie die een kapitalistisch karakter heeft en de democratie die de vrije teugel geeft aan allerlei moordende vrijheden van de vele kleine dictators?


Alle gekheid op een stokje, mijn beste, maar is het u ook opgevallen dat na de eerste golf, het virus gemuteerd is? Het lijkt alsof het reageerde op de reactie van de mens: de mensen bleven in hun kot en het virus dreigde teniet te gaan. Je weet dat het virus de mensen nodig heeft om zich te kunnen voortplanten? Zoals trouwens de vampieren, die met plagen geassocieerd worden, periodiek uit hun schijndood moeten verrijzen om zich te voeden aan ons bloed? Wel, in deze tweede golf is het virus naar men heeft vastgesteld besmettelijker geworden dan voordien en het richt zich nu ook tot mensen van alle leeftijden. Ik weet niet hoe die zaken te verklaren zijn, mijn beste, maar mij dunkt dat de virologen dat ook niet weten. Het enige wat ons nu te doen staat, is te zorgen dat wij niet beboet worden, dan worden we immers ook niet besmet.


Misschien tot later eens, jaja, ik zeg 'misschien' en ik zeg dat niet alleen omdat het mogelijk is dat wij onze pijp weldra aan maarten geven: steeds meer stemmen gaan op dat deze pandemie nooit meer verdwijnen zal en alleen maar erger kan worden. Trouwens, heb je al gemerkt dat er geen andere nieuwsberichten meer bestaan sinds covid-19 er is? Het allerbeste!


Omsk"


(Wordt vervolgd)


(J.B., 30 oktober 2020)







29-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 15: Wetenschap, altijd in de kinderschoenen

 -

                    


           

Corona en de waarheid


Aflevering 15: Wetenschap, altijd in de kinderschoenen


Niet alleen de maatschappelijke komedie wordt te kijk gezet op het ogenblik dat een plaag over de wereld trekt, ook de weergalm van de wetenschappen deelt in de klappen. Om te beginnen blijken inzake het nieuwe ziektebeeld noch de voorspellende noch de genezende waarde van - om te beginnen - de virologie aangetoond te kunnen worden en veeleer het tegendeel is het geval: haar onmacht en onkunde kunnen niet langer geheim worden gehouden en daarvan is de hele wereldbevolking nu getuige: de pandemie bleek onvoorspelbaar, de verschillende golven evenzeer en de koppen blijven rollen omdat blijkt dat de plaag noch te genezen is, noch te voorkomen; gedragsaanpassingen blijken niet te werken en na een jaar van wereldwijd onderzoek is van een werkzaam vaccin nog lang geen sprake. Spontaan herinneren wij ons andermaal de woorden van de cultuurfilosoof Ivan Illich in zijn Medical Nemesis: "Een bestudering van de evolutie van ziektepatronen levert als bewijs op dat artsen in de laatste honderd jaar epidemieën niet sterker beïnvloed hebben dan priesters in vroeger tijden. Epidemieën kwamen en gingen, door beiden verwenst, maar door geen van beiden beïnvloed. Ze zijn even ongevoelig voor de rituelen die in medische klinieken uitgevoerd worden, als voor die welke bij religieuze altaren gebruikelijk waren. Het is wellicht nuttig een bespreking van de toekomst van de gezondheidszorg met de erkenning van dit feit te beginnen." (1) Wat men kennelijk (weer) nagelaten heeft te doen?


Wetenschap is wat men weet en alles wat men weet, heeft men moeten leren - aanvankelijk door ervaring ofwel proefondervindelijk, wat betekent dat men de dingen niet kan voorspellen of doorgronden wanneer men ze voor de eerste keer ontmoet. En uitgerekend dat is met betrekking tot dit virus nu ook het geval: het gaat om een gloednieuw virus, niemand heeft het ooit gezien, niemand kent het, weet hoe het zich gedraagt, hoe het verandert, hoe het ons besmet, hoe dodelijk het is, hoe men het eventueel zou kunnen overwinnen en of we in staat zullen zijn om een vaccin te produceren dat ons ertegen kan beschermen. Bovendien is het beeld dat biologen van een virus als zodanig hebben uiteraard altijd bijzonder voorlopig.


Het beeld wordt gevormd door wat men ervan weet, het model verandert in de mate dat meer eigenschappen ervan gekend zijn. Zoals uit het feit dat een appel de dorst lest, volgt dat hij water bevat en uit het feit dat hij zoet smaakt, wordt geconcludeerd dat hij suiker bevat, zo ook evolueerde bijvoorbeeld het atoommodel dat steeds de nieuwe eigenschappen die het prijsgaf, moest kunnen verklaren: het atoommodel van de in 460 v.C. geboren Democritus (grondlegger van het atomisme of de leer dat alles opgebouwd is uit uiteindelijk ondeelbare deeltjes - atomen) werd in 1803 vervangen door dat van John Dalton, dat in 1897 plaats maakte voor het model van Thompson, in 1911 door dat van Rutherford - Chadwick, Bohr en Sommerfeld verfijnden het model dat nog lang niet definitief is. Op dezelfde manier evolueerde het virusmodel - men dacht aanvankelijk dat het om een gif ging: 'virus' is het Latijnse woord voor 'gif'.


In het artikel Virus en evolutie in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde d.d. 18 mei 2010 schrijft Jochem M.D. Galama dat virussen niet langer kunnen beschouwd worden als louter parasieten die de voortplantingsorganen van cellen van een gastheer nodig hebben: "virussen bevatten sequenties die nergens anders in de biosfeer worden aangetroffen, wat moeilijk te verenigen is met het idee van een cellulaire oorsprong van virussen. Omgekeerd blijken sommige cellulaire sequenties van virale oorsprong, zoals de ontwikkeling van DNA als belangrijkste drager van genetische informatie. Recent onderzoek maakt aannemelijk dat virussen een cruciale schakel vormen in de evolutie van de cel. Dit idee betekent een grote stap voorwaarts in het inzicht in de evolutie van cellen en verklaart ook dat virussen naast cellulaire levensvormen zijn blijven voortbestaan. Virussen, die vaak louter als vijanden van hun gastheer worden beschouwd, vormen daarmee uiteindelijk een drijvende kracht binnen de evolutie." (2) en de auteur citeert vervolgens Darwin die suggereert dat alle organisch leven op aarde wellicht afstamt van primitieve levensvormen zoals virussen.


Het zou een schromelijke vergissing zijn om wat 'klein' is te minachten of om wat 'simpel' is te beschouwen als minderwaardig aan het complexe: heel vaak is het net andersom. Enkele jaren geleden ontdekte een Indische oogarts dat het oog van een vogel, ofschoon het veel en veel eenvoudiger is dan het oog van een mens, waarover Darwin nog schreef dat de complexiteit ervan hem deed twijfelen aan de evolutietheorie - dat het oog van een vogel in feite verder staat in de evolutie dan dat van een mens. Het is eenvoudiger én beter, het arendsoog ziet scherper dan het mensenoog. Eigenlijk niet te verwonderen als men in rekening neemt dat vogels zoveel ouder zijn dan mensen. De homo sapiens bestaat pakweg 200.000 jaar (3) maar de eerste vogels zijn 150 miljoen jaar oud (4): hun evolutie strekt zich uit over een periode die 750 keer langer is dan die van de mens. En dat het oog van een vogel minder complex is, vormt allerminst een bezwaar, zo leert ons het scheermes van Occam dat evenwel over theorievorming spreekt. Het eerste gemotoriseerde voertuig was groot en lomp, de hedendaagse gemotoriseerde koersfiets weegt geen tien kilogram en zo worden al onze instrumenten vereenvoudigd maar tegelijk verbeterd. En stappen we over van de menselijke maaksels naar de goddelijke scheppingen, dan zien we dat geen vliegtuig ooit de efficiëntie van een vogel zal benaderen, laat staan die van een insect en wat gezegd van een virus?


Is een virion (één virusdeeltje) letterlijk onooglijk klein, dan overspant het virus als zodanig vaker de hele aardbol en het lacht wellicht met de sterfelijkheid van de mens. Het menselijk lichaam bestaat gemiddeld uit 37,2 biljoen cellen (5) die uiteraard allemaal samenwerken en zo zal niemand het in zijn hoofd halen om één lichaamscel te beschouwen als een zelfstandig wezen, ook al is het zo dat de massa cellen die samen een orgaan vormen, getransplanteerd kan worden van de ene mens naar de andere. Op analoge wijze kan één mier niet zelfstandig overleven en vormt zij in feite een cel van een kolonie welke in feite het lichaam van dat wezen is.


Zo kon men ook zeggen over een virus dat het wellicht het grootste wezen op aarde is en hoe zijn cellen samenwerken, weet blijkbaar niemand: men gelooft kennelijk dat zij ongedifferentieerd zijn, allemaal gelijk dus, edoch wie kan oordelen over hun organisatieprincipe? Komt daarbij dat ook de soorten niet op zichzelf kunnen bestaan, dat zij onderling moeten samenwerken in het geheel van de levende aarde, die op haar beurt niet kan zonder de zon, de maan en de sterren. Maar dit alles brengt ons al veel te ver van huis...


(Wordt vervolgd)


(J.B., 29 oktober 2020)


Verwijzingen:

(1) Ivan Illich, Grenzen aan de geneeskunde. Het medisch bedrijf - een bedreiging voor de gezondheid? Het Wereldvenster, Baarn 1978, p. 21. (Oorspronkelijke titel en uitgave: Medical Nemesis - The Expropriation of Health, Marion Boyars, Londen 1975).

(2) https://www.ntvg.nl/artikelen/virus-en-evolutie/volledig

(3) https://nl.wikipedia.org/wiki/Oorsprong_van_de_vogels

(4) https://www.scientias.nl/doorbraak-voor-het-eerst-de-exacte-oorsprong-van-de-moderne-mens-onthuld/

(5) https://www.meneerspoor.nl/cellen.html  







Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 14: Al is de waarheid nog zo snel, de leugen achterhaalt haar wel!


           


Corona en de waarheid


Aflevering 14: Al is de waarheid nog zo snel, de leugen achterhaalt haar wel!


Er zijn mensen die liegen en die dan met de stille trump verdwijnen, zo worden dan hun leugenachtige projects gewis vermalen door de tand des tijds maar rasechte leugenaars volharden in het kwaad: zij grijpen van de ene leugen naar de andere en wel in zo'n tempo dat zelfs waarheidssprekers niet langer in staat zijn om hen bij te benen. Is de leugenaar niet één persoon doch een systeem, dan wordt liegen nog een stuk makkelijker: de eerste leugenaar die verkondigt dat het zwart is terwijl het nadien wit blijkt, verdwijnt via een achterpoortje en stuurt nummer twee het podium op die dan inderdaad 'wit' bepleit en vergast wordt op applaus; blijkt het uiteindelijk rood te zijn, dan verdwijnt twee op zijn beurt en krijgen we een pop-up van nummer drie die gokt op 'rood' en op die wijze trekken bendes aan een langer eind dan enkelingen en weten zij schrander de beroemde spreuk ter zake als volgt te inverteren: "Al is de waarheid nog zo snel, de leugen achterhaalt haar wel!"


In de vrt-pano-uitzending van 28 oktober l.l. wordt met de hoogste verontwaardiging gesproken over mensen die - hoe durven ze! - beweren dat mondmaskers het virus niet kunnen stoppen - een stelling die godbetert amper enkele maanden geleden op het vrt-nieuws uitgebazuind werd met veel bombarie door niemand minder dan de minister van volksgezondheid, dokter De Block, en wel vergezeld van de volgende wetenschappelijke uitleg: het virus laat zich niet stoppen door oceanen of door bergen, hoe zou het zich laten tegenhouden door een mondmasker!?


Met een nog grotere verontwaardiging werd uitgehaald naar jan met de pet, die sukkelaar die zijn pas opgelopen boete nog altijd niet verteerd heeft omdat hij van dat bedrag ruim een maand moet eten nadat hij van zijn pensioen ten bedrage van de helft van 1500 euro zijn belastingen heeft betaald om al die informeerders van een Toyota te kunnen voorzien. Want jan met de pet, stel u voor, durft te beweren dat corona een door mensen gemaakt virus is, en is dat geen pure waanzin, beste kijkbuiskinderen?!


Maar de jannen met de petten die trouwens ook durven te suggereren dat de neuzen van de farmareuzen forse winsten hebben geroken - hoe durven ze! - ja, zij durven, want intussen hebben zij ook gelezen dat het economische debacle ten spijt deze industrie het peloton van alle andere sectoren ver achter zich laat - die jannen met de petten hebben ook vrijwel allemaal zeer belangstellend en oplettend naar een televisie-uitzending gekeken, op een Franse post, het was in mei van dit jaar, een interview met de Nobelprijswinnaar geneeskunde, professor Luc Montagnier, de ontdekker van het virus dat AIDS veroorzaakt. De immer actieve, wereldvermaarde leider van het onafhankelijke Pasteur-instituut in Parijs vertelde in dat interview dat hij er zeker van is, en wel op grond van de structuur van covid-19, dat dit virus door mensen is gefabrikeerd. De geleerde aan wie momenteel miljoenen mensen die met hiv besmet zijn, het te danken hebben dat ze niet meer hoeven te creperen, suggereerde tevens dat zekere golven de activiteit van dat virus moduleren en dat zij wellicht een impact hebben op het menselijk immuunsysteem.


Hebben de makers van de pano-uitzending het befaamde interview met de grootste expert ter wereld in de virologie gemist? Maken zij een televisie-uitzending om de bevolking te informeren terwijl zij zelfs geen notie blijken te hebben van het bestaan van deze man? Of beweren deze journalisten inderdaad dat wat professor Montagnier verkondigt, fake news is?


Ik weet wat jan met de pet zal denken (maar waarschijnlijk niet zal zeggen omdat hij niet in de rij wil gaan staan bij de voedselbedeling): pano is fake-news, ja, dat zal hij denken, en gewis, hij heeft er niet met zijn pet naar gegooid.


(Wordt vervolgd)


(J.B., 29 oktober 2020)

           





27-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 13: De goddelijke komedie

 




           

Corona en de waarheid


Aflevering 13: De goddelijke komedie


's Morgens staan we op, we draaien een kraan open en een wasbak vult zich met warm water: het voelt alsof we het gratis krijgen maar het is een bevel, een eis die wordt ingewilligd zonder tegenpruttelen; we hebben betaald voor het warme water waarmee we ons kunnen wassen. Hebben we de natuur aan ons onderworpen? We gaan naar de bakker, we vragen een brood en de bakker gehoorzaamt: het voelt alsof de bakker tot onze dienst staat maar het is alweer een bevel, een eis die wordt ingewilligd, een recht dat wordt afgedwongen door het geld dat we op de toonbank leggen. En we hebben rechten nodig want we hebben behoeften, wat wil zeggen dat we niet in leven kunnen blijven op eigen kracht. We stappen in een rode sportwagen, duwen op het gaspedaal, we halen snelheden van meer dan honderd kilometer per uur, op weg naar het werk. Daar gehoorzamen wij aan allerlei bevelen, we willigen de eisen van onze werkgever in: het is zijn recht, zo houden wij ons voor en met onze noeste arbeid betalen wij voor het geld dat hij ons uitkeert op het einde van de maand. De hele ruilhandel is goed geregeld, we hebben het gevoel mooi samen te werken en solidair te zijn, het lijkt erop alsof we alles voor elkander doen, maar in feite dwingt de ene zijn rechten van de andere af.


Met de vraag aan de bakker om een brood, dwingen wij hem ons een brood te verkopen want ook hij heeft behoeften, ook hij kan niet leven op eigen kracht. Wij eisen dat er warm water uit de kraan komt omdat we er recht op hebben, we hebben er immers voor betaald aan de loodgieter. Wij eisen dat onze auto rijdt, dat onze staat bestuurd wordt, dat de politie optreedt als een inbreker ons verrast en dat de dokter ons geneest. Het voelt aan alsof wij allen samenwerken en alsof wij alles voor elkander doen, maar in wezen stellen wij alleen maar eisen aan elkaar. En wie deze stelling pessimistisch vinden, moeten maar eens proberen om in een winkel een brood te bestellen en het niet te betalen. Of één cent te weinig op de toonbank te leggen. De herrie die daaruit volgt, zal hem wakker schudden uit de schone leugen en hem eraan herinneren dat wij komedianten zijn, dat onze maatschappij gespeeld wordt, dat wij acteren in plaats van te leven.


Wij geloven te leven in een democratie en dat klinkt mooi maar is dat geen staat gevuld met allemaal kleine dictators?


Dat zien wij uiteraard pas op het ogenblik dat er een barst in de vaas komt, en in zijn Anthem zingt de bard:


"There is a crack in everything/ That's how the light gets in." (1)


De wijsgeren zeggen dat het bewustzijn ontstaat in de negativiteit (2) en de theologen hebben het over de zin van het lijden: in een perfecte wereld waar alles op wieltjes loopt, dommelen wij allemaal in, wij verliezen ons bewustzijn en de tijd haalt onze rode sportwagen moeiteloos in. Pas als wij tot stilstand komen, pas als ons bevel niet langer beantwoord wordt, kunnen wij er ook achter komen dat wat betreft de zaken die er echt toe doen, wij helemaal geen rechten kunnen doen gelden. Daar immers staan wij niet langer als de ene mens tegenover de andere, daar helpt geld niet meer, daar veranderen de honger en het leed de eis van zo-even in een smeekbede.


Het graan waarmee wij ons voeden en dat op de akkers groeit, laat zich niet bevelen dan door God. De waanzin van de oorlog toont ons dat wij de vrede helemaal niet kunnen plannen. Watersnood, honger, quarantaine: de plagen die over de wereld trekken, lachen met de wetenschap en de techniek en zij zetten onze hele komedie te kijk, met onszelf in de rol én van spelers én van publiek.


(J.B., 27 oktober 2020)


Verwijzingen:


(1) Leonard Cohen, Anthem.


(2) Martin Heidegger, Sein und Zeit.

           



25-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Intermezzo: 'Konijnenmalthusianisten'?
 




          

Corona en de waarheid


Intermezzo: 'Konijnenmalthusianisten'?


Myxomatose is een aanvankelijk bij Braziliaanse konijnen en bij Californische Bachmankonijnen door een natuurlijk (pokken)virus veroorzaakte en ofwel rechtstreeks ofwel door insecten overgedragen konijnenziekte die echter waar zij sinds 1938 (in Australië) opzettelijk werd ingezet, in meer dan 90 percent van de gevallen dodelijk is. Het werd een epidemie in 1953 nadat het virus een jaar eerder vanuit een lab in Rio de Janeiro ontsnapt was en naar Europa overgekomen. De konijnen krijgen tumoren, bindvliesontsteking en soms longontsteking waaraan ze dan overlijden. De ziekte is nu vaccineerbaar maar onbehandelbaar maar ze werd door de jaren ook milder. Onder meer in Australië, Engeland en Ierland werd de ziekte ingezet om de konijnenpopulatie in te dijken. Dat is gelukt maar de ziekte, die tweejaarlijks piekt, maakt nu overal konijnen ziek en is niet meer weg te krijgen.


(J.B., 25 oktober 2020)


Gegevens ontleend aan: https://nl.wikipedia.org/wiki/Myxomatose 

                                                        

           



24-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 12: Coronacomplotten




                      

           

           

           

Corona en de waarheid

Aflevering 12: Coronacomplotten

Een complottheorie zegt dat zekere gebeurtenissen niet zijn wat ze lijken maar dat ze een samenzwering verkappen (meestal van mensen met kwade bedoelingen). Dat het huldigen van complottheorieën de regel is en niet de uitzondering, bewijst het feit dat ze zowat overal te pas en ten onpas opduiken. Zo bijvoorbeeld ter verklaring van facetten van de werkelijkheid waar mensen het wat moeilijk mee hebben en in het bijzonder met zaken die verband houden met het lijden en de dood. De voorbeelden zijn legio en een van de mooiste is misschien wel de mythe die verklaart waarom elk jaar opnieuw de schone lente en de zomer gevolgd worden door de harde winter - althans in die streken waar men uitgesproken seizoenswisselingen kent, zoals in Griekenland. In het Oude Griekenland schreef men de narigheid van de winter toe aan een kwaad opzet van Hades, de god van de onderwereld. Hades zou Persephone geschaakt hebben en haar hebben meegenomen naar de onderwereld, waardoor de hele natuur in rouw verkeerde. Via onderhandelen bekwam haar moeder, Demeter, dat Persephone periodiek terug mocht keren en in die perioden leefde de natuur weer op van vreugde. Dit werd dan gevierd met allerlei rituelen. (1)

'Complottheorie ' is een woord met een bijzonder negatieve connotatie geworden: wie ervan verdacht worden te geloven in een complot, worden meestal beschouwd als achterdochtig, onwetend of niet bepaald snugger. Toch zijn complotten alom schering en inslag en zij zitten ook reeds ingebakken in de natuur zelf: het verschijnsel waarbij dieren tijdens hun jacht een prooi misleiden, insluiten en opeten, zoals dat het geval is bij een roedel wolven, heeft iets van een complot. Een prooi die daar niet beducht op is, is uiteraard geen lang leven beschoren en haar achterdocht is heel terecht. Maar theorieën zijn uiteraard onderhevig aan macht en zo zijn er complotten die toegedekt blijven terwijl ware verhalen als complotten worden afgedaan, bijvoorbeeld omdat zekere autoriteiten al dan niet bewust hun macht misbruiken.

Het is uiteraard een gruwelijk drama voor een slachtoffer van een samenzwering wanneer dit (vaak door toedoen van de samenzweerders die zichzelf aldus indekken) monddood wordt gemaakt, bijvoorbeeld door als paranoïde te worden afgeschilderd. Ook deze gruwel is vaker de regel dan de uitzondering en het bewijs daarvoor is dermate helder dat het over het hoofd wordt gezien: het merendeel van de aardbewoners hangen religies aan die hen voorhouden dat achter de ervaarbare realiteit en achter alle gebeurtenissen, supermensen of dus goden, engelen en duivelen aan de touwtjes trekken en er voor zorgen dat sommigen geluk kennen en gezondheid terwijl anderen moeten lijden. Zelfs het onrecht in de wereld - het leed van onschuldigen dat verontwaardiging wekt - is dikwijls niet in staat om de macht van de complotterenden te breken door hen te ontmaskeren.

Een van de meest dankbare onderwerpen in de literatuur, in de dramaturgie, de opera, de film en noem maar op, spitst zich toe op het complot en op het kwaad van de leugen die er de kern van vormt. Een jonge dochter vertelt haar moeder dat een man haar zijn liefde heeft verklaard maar de moeder waarschuwt dat dit makkelijke woorden zijn en dat wat het geval is, nog moet blijken. Er volgt dan een huwelijk met twee proefkonijnen, mettertijd komt de waarheid aan het licht en eenmaal die gekend is, zijn de dagen van de hoofdrolspelers gelukkig of helaas geteld.

Verliefden liegen omdat wellust verblindt maar ook machtswellust doet liegen en derhalve is de kloof tussen woord en werkelijkheid in het domein van de politiek niet geringer dan in dat van de liefde. Als politici zeggen dat er een crisis is, dan doen zij dat waarschijnlijk om meer belastingen te kunnen heffen omdat potentaten nu eenmaal met leugens en bedrog hun macht verwerven en handhaven en wie dit miskennen zijn zonder meer wereldvreemd. Als alles goed gaat in het land, dan zullen politici een crisis veroorzaken om belastingen te kunnen heffen: zij maken terreur, voeren oorlogen en creëren allerlei vijandsbeelden en het grootste stuk van de geschiedschrijving behelst uitgerekend dit onderwerp. Mensen zoals Julian Assange werden ofwel vermoord ofwel beroofd van het kostbaarste bezit van een levende mens - zijn vrijheid - omdat zij bijvoorbeeld aan het licht brachten dat het westen bij monde van de regering Blair loog over de aanwezigheid van kernraketten in het Irak van Saddam Hussein en dat complot moest dienen om een oorlog tegen de voormalige kolonie van de Britten te rechtvaardigen. In de media alom ter wereld werden satellietbeelden getoond van de bewuste wapens en wie had durven twijfelen aan de goede bedoelingen van het westen, werd gewis als onnozel beschouwd: nergens ter wereld was er een politicoloog, een politicus, een historicus of een andere geleerde, die dit wereldnieuws in twijfel trok of alvast werd diens stem door niemand gehoord. Om het maar bij dit ene voorbeeld te houden.

Ook wanneer vandaag sprake is van een pandemische crisis, dient men zich rekenschap te geven van het onderscheid tussen wat gezegd wordt en wat waar kon zijn: de media zijn gepolitiseerd en wat zij berichten, is helaas volstrekt onbetrouwbaar gebleken. Mensen worden geïnformeerd en gedesinformeerd maar wij beschikken niet over de middelen om het onderscheid tussen de twee te maken en derhalve blijven wij onwetend. Sommigen zijn zich daarvan bewust maar een meerderheid niet. Het zich vormen van een eigen mening omtrent allerlei gezegden, is niet slechts een recht: het is ook alles wat men in de huidige trieste constellatie nog kan doen. Het aan mensen ontzeggen van dat recht, komt neer op het verbod om nog na te denken. En dit verbod zit eraan te komen in de huidige regeringsverklaring die aankondigt komaf te zullen maken met zogenaamd fake news. En dat is geen goed nieuws.

(Wordt vervolgd)

(J.B., 24 oktober 2020)

Verwijzingen:

(1) Zie: https://www.bloggen.be/dzeus/archief.php?ID=16  


           

                                               

           



23-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nosferatu

Nosferatu


>

21-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering11: De straf en de zondebok: god op aarde




                      

           

                       

Corona en de waarheid


Aflevering 11: De straf en de zondebok: god op aarde


Meer filosofen, psychologen en sociologen maar ook literatoren hebben het uitgebreid onderzocht: wanneer een onheil over de wereld trekt en her en der slachtoffers vallen, wordt in de eerste plaats gezocht naar mogelijke oorzaken en over het algemeen worden die bij de mens gelegd. Op die manier gaat het er immers op lijken dat het niet zo had hoeven te gaan, dat we het hadden kunnen voorkomen en dat het zich niet zal herhalen... als we maar beter ons best doen. Met andere woorden wordt het onheil nimmer gezien als een noodlottigheid: het wordt onmiddellijk opgevat als een straf en de oorzaak wordt bij de mens gelegd, bij wat hij deed voorafgaand aan het onheil. Die daden worden dan zonder meer als fouten bestempeld, vaak ook worden ze bestraft en in de toekomst verboden.


Die gang van zaken biedt inderdaad vooruitgangsperspectieven maar men maakt wel abstractie van het feit dat hij onrechtvaardig is en wel tegenover uitgerekend diegenen die het goede nastreven. Het lijkt er immers op dat als vanzelfsprekend wordt aangenomen dat vooruitgang zondebokken of martelaren kan legitimeren omdat over het hoofd wordt gezien dat de zogenaamde 'fouten' of 'misdaden' waarvan men gelooft dat zij hebben geleid tot het onheil in kwestie, geheel onvermijdelijk waren en derhalve zelfs noodzakelijk bij gebrek aan kennis die overigens onafgebroken dient te worden bijgestuurd: die daden kunnen niet als misdaden bestempeld worden en zoals ten slotte alle menselijke handelingen, gaat het ook hier om dappere ondernemingen met goede bedoelingen maar zonder waterdichte garanties op onverdeeld succes. Als de gevolgen van die daden niet volledig beantwoorden aan de bedoelingen of aan de verwachtingen, dan worden zij gecorrigeerd, op punt gesteld of indien nodig radicaal veranderd en wie daar kritiek op hebben, getuigen van een volstrekte onwetendheid met betrekking tot de structuur van de vooruitgang middels het leerproces.


Men zegt vaak dat het uit zijn fouten is dat men moet leren, maar het is bovendien ook zo dat die fouten onvermijdelijk zijn waar ze door mensen voor het eerst worden gemaakt en dat derhalve het zoeken naar schuldigen een volstrekt absurde én immorele bezigheid is. En nu is het bij uitstek in de schoot van het wetenschappelijk onderzoek dat zich leerprocessen voordoen om de eenvoudige reden dat dit onderzoek een proefondervindelijk karakter heeft: het is per definitie een zaak van trail and error of gissen en missen. De door het religieuze denken geïnspireerde neiging om het verloop van deze technische processen te gaan ethiseren of te gaan vermengen met moraliteit is dan uiteraard volstrekt irrelevant: het is een onrecht en een onverstand dat in feite nooit had gemoeten omdat het zich al te dikwijls heeft voorgedaan, waarbij het herhaaldelijk voldoende gelegenheid tot inzicht heeft geboden.


Edoch, de hardnekkigheid waarmee zich die neiging alsnog keer na keer blijft doorzetten heeft alles te maken met het menselijke onvermogen om het onvermogen als zodanig te aanvaarden: de mens verwerpt zijn menselijkheid, hij wil een god zijn en daarom kentekent zelfbeschuldiging zijn wezen en geeft de god die hij zich bedacht heeft daarvan ook het ultieme voorbeeld: Christus neemt de zonden van de mensheid op zich en boet ze uit; Hij is de lijdende god en zo ook zal de mens de lijdende mens zijn, de mens die lijdt omdat hij tot elke prijs god wil zijn - met minder dan volmaaktheid en onsterfelijkheid is hij niet tevreden en daarom is hij gedoemd tot een eeuwig verlangen dat nooit bevrediging vindt. Dit is de ondergang van de mens maar tevens zijn verrijzenis.


In zijn majestueus en mystiek dichtwerk Alzo sprach Zarathustra schrijft de grote negentiende-eeuwse filosoof Friedrich Wilhelm Nietzsche:


"Ich liebe die, welche nicht zu leben wissen, es sei denn als Untergehende, denn es sind die Hinübergehenden." (1)


In het gedicht Muth! uit de gedichtencyclus Winterreise van Wilhelm Müller, zo schoon op toon gezet in de liedcyclus van Franz Schubert klinkt het als volgt:


"Will kein Gott auf Erden sein, sind wir selber Götter" (2)


(Wordt vervolgd)


(J.B., 21 oktober 2020)


Verwijzingen:


(1) F. W. Nietzsche, Also sprach Zarathustra. Ein Buch für Alle und Keinen, 1883-1885, 1. vollständige Ausgabe aller Teile 1892, Erster Teil, Zarathustras Vorrede.


(2) Zie de video hier onder:




           

                                               

           



19-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 10: De ultieme dystopie



                      

           

Corona en de waarheid


Aflevering 10: De ultieme dystopie


Nu er nog weinig mensen overschieten die de tweede wereldoorlog hebben meegemaakt of, eerder nog, de aanloop daartoe en de manier waarop Hitler aan de macht kwam, hoeven potentaten niet langer te vrezen voor massaal protest wanneer zij de geijkte methoden gaan toepassen om een dictatuur te vestigen met absolute macht en met totale onderwerping van het volk. De negentig-plussers vormen nog een kleine minderheid en wie onder hen de actualiteit nog volgen, zullen wellicht de 'tekenen des tijds' bespeuren in de huidige gang van zaken maar gesteld dat zij hun stem zouden willen verheffen, dan weten zij beslist dat zij het lot delen van de roepende in de woestijn omdat zij ondervinden bij hun kinderen, kleinkinderen of achterkleinkinderen die hun verhalen over de oorlogstijd aanhoren, dat empathie haar grenzen heeft: de impact van fictie kan best wedijveren met die van historische verhalen. Er zijn weliswaar nog de geschiedkundigen en een aantal onder hen ondernemen dappere pogingen om het verleden levendig te houden bij een zo breed mogelijk publiek maar de historische informatie die tot bij de burger doordringt, kan nooit de kracht hebben van de herinnering bij wie de oorlogstijd aan de lijve hebben moeten ondergaan. Edoch, de gelijkenissen van de huidige ontwikkelingen met de evolutie die zich voordeed in de aanloop tot de machtsgreep van de nazi's, worden niet alleen opgemerkt door mensen die aan paranoia lijden of door zogenaamde complotdenkers: dat zij frappant zijn, dat vindt ook menig burger met een gezonde alertheid.


De NSDAP van Adolf Hitler had weliswaar de schijn op een legale en democratische manier aan het bewind te zijn gekomen maar in wezen ging het om een brute machtsgreep waarbij niet alleen gebruik werd gemaakt van allerlei mythen (onder meer inzake rassenleer), zondebokken en propagandatechnieken maar waarbij ook de grofste leugens, pressie en terreur allerminst werden geschuwd. Reeds in de jaren twintig waren er inflatie en economische chaos die het regime in Duitsland toeliet de noodtoestand af te kondigen en naar willekeur te regeren, bezuinigingen door te voeren en belastingverhogingen, die dan aanleiding gaven tot een onvrede die de voedingsbodem vormde voor extreemrechts dat reeds in 1926 een eigen programma had voltooid, verkiezing na verkiezing won en zonder scrupules gebruik maakte van het feit dat zij de straat aan haar kant had waar zij terreur kon zaaien en met straatgevechten iets aanwakkerde wat ging gelijken op een burgeroorlog. Nadat op 30 januari 1933 Hitler regeringsleider was geworden, werd een noodtoestand verklaard die alle rechtszekerheid en vrijheid ongedaan maakte en een bewind van volstrekte willekeur toeliet dat naar hartenlust haar tegenstanders kon terroriseren, martelen en uitschakelen. Bedoeling van de nazi's was het volk te disciplineren en gehoorzaam te maken waarbij alle denkbare en ondenkbare middelen werden te baat genomen.


Bij de actuele onmiskenbare machtsgreep onder het beproefde motto 'inlevering van vrijheid voor meer veiligheid' werden de mythe van het ras en van de joodse zondebok vervangen door die van een gedemoniseerd griepvirus: de zaak van de volksgezondheid kan immers makkelijk worden aangewend als ultiem wapen tegen het volk omdat het volk inzake aangelegenheden die zijn weggelegd voor specialisten, uiteraard onwetend is. In deze hoogdagen van het kapitalisme krijgen pressie en terreur het uitzicht van financiële boetes en ook leugens zijn van de partij. Inflatie en economische chaos zitten er ongetwijfeld aan te komen nu de ene lockdown na de andere op de agenda staat en dat bezuinigingen en belastingverhogingen ons diep en langdurig zullen treffen, lijdt niet meer de minste twijfel. Redenen te over voor noodtoestanden en voor absolute willekeur, wat zonder meer onvrede zal veroorzaken en daarvan zal extreemrechts, die de straat aan zijn kant heeft, profiteren: volksprotesten zijn voorspelbaar voor een zeer nabije toekomst met in het zog daarvan een fascistisch bewind waarvan de plannen reeds op tafel liggen.


De disciplinering van de massa is al aan de gang in de gedaante van de dagelijkse mondmaskerdemonstraties gecombineerd met doorgedreven conditionering middels boetes en met de tactiek van het zelfverraad: mensen kunnen er door de uitoefening van sociale, financiële en morele druk vrij makkelijk toe gedwongen worden om tegen beter weten in te handelen. Wanneer de potentaat zich ervan verzekerd heeft dat hij zijn onderdanen kan laten meespelen in een voorgeschreven komedie (zoals in de hoogdagen van het katholicisme) en als zij hem daarbij braaf zullen nazeggen dat oorlog vrede is en vrede oorlog, dan zal hij weten dat hij hen volledig bezit en vanaf dat ogenblik zal hij zijn macht ook uitoefenen door het volk ongeacht wat te laten denken en doen.


Zij die nog geloven dat een dergelijke vrees overdreven is, worden eraan herinnerd dat de concentratiekampen van de nazi's waarin miljoenen mensen intussen bijna een eeuw geleden opgesloten werden en de dood vonden, zich vandaag herhalen in Turkije en in Griekenland en wel op bestelling van de Europese Unie die altijd zo'n grote bek opzet als het te pas komt over mensenrechten. De EU is niet het enige machtsblok in de wereld en dat zij zichzelf lichtjes overschat, zal niemand nog betwijfelen. Dat de organisatie die het coronagebeuren met alles erop en eraan op de planken brengt, de EU wel eens in haar schaduw kon stellen inzake volksverlakkerij, kan in dit licht dan ook bezwaarlijk onrealistisch worden genoemd. Wat daarentegen wel gezegd kan worden over het uitsluiten van die inderdaad bijzonder lugubere maar geenszins absurde mogelijkheid.


(Wordt vervolgd)


(J.B., 19 oktober 2020) 


                                               

           



18-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 9: Het vergaan van de wereld


                      

           

Corona en de waarheid


Aflevering 9: Het vergaan van de wereld


De kerkleiders en de seculiere logebroeders: zij hebben totaal verschillende ideologieën maar in feite behoren zij tot dezelfde (hogere) klasse en sinds het Communistisch Manifest in 1848 werd gepubliceerd moeten wij geloven dat de belangrijkste strijd die gevoerd wordt, deze is tussen de verschillende klassen en in die zin zijn de kerkleiders en de logebroeders klassengenoten; zij opponeren zich niet tot elkaar maar elk opponeren zij zich tot de lagere klasse, de arbeidersklasse of het proletariaat, die zij voor zich trachten te winnen - uiteraard om die uit te buiten.


Eeuwenlang hebben kerk en staat het op een akkoord weten te gooien en het was dankzij hun eendracht dat zij erin slaagden om het volk in een toestand van onwetendheid en van slavernij te bestendigen, tot het grote voordeel van de twee heersende groepen. Het was de opstand van het volk tegen zijn uitbuiters, die de tandem van kerk en staat heeft stukgeslagen en sindsdien zijn die twee parasitaire bendes vaker elkaars rivalen, om niet te zeggen elkaars aartsvijanden geworden.


Immers, tot aan het eind van de middeleeuwen waren kerk en staat twee handen op één buik, gesymboliseerd in de persoon van de keizer die werd gevoed door het hongerige volk. Het beëindigen van de slavernij veranderde haar ten tijde van de industriële revolutie eigenlijk in de loonslavernij en die werd evengoed opgelegd aan de eigen bevolking als aan de volkeren van de vroegere kolonies: voortaan was iedereen slaaf die niet beschikte over een fors kapitaal: de slavernij bestond nu in de noodzaak om zijn arbeid (lees: zijn tijd, zijn energie en dus zichzelf) te verkopen om in leven te kunnen blijven. Wie wel over geld beschikten, konden fabrieken bouwen met machines die bediend werden door arbeiders die werkten in ruil voor een loon dat gering werd gehouden om te vermijden dat zij ooit rijkdom konden vergaren, zodat zij wel eeuwig als loonslaven aan de slag moesten blijven.


Kennelijk cruciaal was de braafheid waarmee het werkvolk zijn plicht vervulde en die braafheid was van christelijke makelij: in de figuur van de grote filosoof Hegel gaf de filosofie de christelijke religie de hand om een op uitbuiting gestoelde vrede goed te keuren en in stand te houden.


En toen werd het christendom ontmaskerd. David Friedrich Strauss, een leerling van Hegel, schreef in 1835, na Hegels dood Das Leben Jesu kritisch bearbeitet, over de tegenstrijdigheden in de evangeliën: het christendom bleek een mythe. Strauss werd tot ketter verklaard maar Feuerbach was in Das Wesen des Christentums in 1841 nog radicaler: het christendom is een waanbeeld, zo beweerde hij, en het is niet zo dat god de mens geschapen heeft maar, net andersom, is god een schepping van de mens.


De filosoof Friedrich Engels, zoon van een Duitse fabrikant, leerde via een arbeidster met wie hij samenleefde, in de fabrieken van zijn vader in Manchester de ellende van het proletariaat kennen; hij ontmoette de gelijkgestemde Karl Marx en samen gingen zij werken aan een project dat het volk van die ellende moest bevrijden. Maar dat kon pas slagen als het volk ermee ophield zijn meesters, die het uitbuitten, lief te hebben: alleen als de naastenliefde uit het christendom werd vervangen door de klassenhaat, kon het volk uit zijn ellende verrijzen.


En dat was het ogenblik waarop het volk zich keerde tegen de paus en tegen de andere zelfverklaarde vertegenwoordigers van god op aarde en meteen ondernam het pogingen om zich ook van de voogdij van de politieke leiders te ontdoen en te gaan streven naar zelfbestuur, met vrijheid en waardigheid in het vooruitzicht.


Dat laatste is gelukt in het communistisch geworden deel van de wereld dat de religie heeft afgezworen - of dat toch heeft geprobeerd om dat te doen - en dat de leiding in handen van het volk heeft gelegd - althans in theorie. Want de wantoestanden tijdens de industriële revolutie, voortspruitend uit de uitbuiting van het volk door de hogere klasse, welke zich vertaald hebben in het literaire oeuvre van Charles Dickens, Benjamin Disraeli, Thomas Carlyle en nog anderen, werden ingehaald door een in de werkkampen van de Goelag verborgen gehouden ellende waarvan de geschriften van bijvoorbeeld Aleksandr Solzjenitsyn getuigen - over de ellende van bij uitstek de communistische grootmacht China is nog weinig bekend.


In het westen is het resultaat van de volksopstand een zekere vrijheid of alvast een bevrijding van de repressie die eeuwenlang en tot zeer onlangs met een bijzonder succes werd uitgeoefend door de kerk. Maar het juk van de religie is nog niet afgeworpen of een nieuw juk dreigt en probeert zijn macht te manifesteren op de aloude beproefde wijze, zoals meesterlijk verhaald in de dystopische roman 1984 van George Orwell, met name door het volk te dwingen om te belijden dat de som van twee en twee niet gelijk is aan vier. En het lijkt erop dat die nieuwe geloofsbelijdenis vandaag wereldwijd ingang heeft gevonden.


Zo intriest is de werkelijkheid van dit gebeuren omdat meteen aan het licht komt dat een wereld waarin de waarheid de duimen moet leggen voor de macht, niet alleen aanvoelt als onecht, vals of virtueel, maar het ook is.


(Wordt vervolgd)


(J.B., 18 oktober 2020)

           

           




                                   

           



Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 8: De volksgezondheid als politiek wapen


                      

           

Corona en de waarheid


Aflevering 8: De volksgezondheid als politiek wapen


Paranoïa: is dat de ziekte waaraan de hoge geestelijken lijden die zich scharen achter de oproep om zich niet te laten intimideren door het machtsmonster dat zich opricht om de wereld in bezit te nemen en via de isolatiemaatregelen en de vaccinatie alle mensen te herleiden tot zijn werktuigen? Deze hoogwaardigheidsbekleders zijn ervan overtuigd dat het einde der tijden nakend is. Tot de ondertekenaars behoren de bijna uitsluitend oerconservatieve clerici met extreemrechtse trekken, hierna op een rijtje met enkele van hun bijzonderheden.


Aartsbisschop Viganò, apostolisch nuntius in Washington, die in 2018 aan paus Franciscus vroeg om af te treden omdat deze al langer op de hoogte was van het misbruik van Viganò's voorganger die hij bovendien beschermde. Kardinaal Janis Pujats, aartsbisschop op rust van Riga, die Latijn spreekt op de synoden; hij is aartsconservatief en noemt homoseksualiteit een verdorvenheid. Kardinaal Gerhard Ludwig Mueller, bewezen prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer, die ervan beschuldigd werd het kindermisbruik door de vingers te zien; ook hij is conservatief en oordeelt dat aan hertrouwde mensen de communie moet geweigerd worden en dat het celibaat tot elke prijs moet blijven bestaan; ook hij is een tegenstander van paus Franciscus. Mgr. Joseph Strickland, bisschop van Tyler in Texas is een verwoed hardloper en hij blogt; hij is het eens met de standpunten van Viganò en pleit voor het opnieuw invoeren van de Tridentijnse mis (waarbij de priester met de rug naar de gelovigen gekeerd staat); hij is een klimaatontkenner en meent dat katholieken niet op de democraten moeten stemmen. Mgr. Thomas Peta, aartsbisschop van Astana in Kazakstan, oerconservatief, verklaart het katholicisme tot enig ware geloof en dit in tegenstelling tot de verklaring die paus Franciscus deed op 4 februari 2020, dat de diversiteit in religies zo gewild is door God; hij pleit ook voor het invoeren van de doodstraf. Zijn hulpbisschop mgr. Athanasius Schneider, een voorstander van de tongcommunie van en van Tridentijnse mis, reisde de wereld rond om overal tegen paus Franciscus te gaan pleiten totdat hij tenslotte reisverbod kreeg. Mgr. Jan Pawel Lenga, aartsbisschop emeritus van Karaganda in Kazakstan, eveneens oerconservatief, noemt paus Franciscus ronduit een ketter. Ook de nu 97-jarige mgr. Rene Henry Gracida, onder meer gewezen bisschop in Miami en bisschop emeritus van het Corpus Christi, beschuldigt paus Franciscus van ketterij. Trouwens samen met mgr. Andreas Laun, aartsbisschop van Salzburg, tegenstander van abortus en homofilie. Mgr. Robert Muetsaerts, hulpbisschop van Den Bosch in Nederland is een oerconservatief die steun verleent aan extreemrechts van Geert Wilders. Tenslotte hebben ook nog kardinaal Joseph Zen Ze-kiun, Bisschop emeritus van Hong Kong en mgr. Luigi Negri, aartsbisschop emeritus van Ferrara-Comacchio in Italië het document getekend. (1)


Dat extreemrechts en conservatief katholiek elkaar vaker de hand reiken is geen geheim en deze volstrekt onchristelijke gang van zaken zorgde in de loop van de geschiedenis wereldwijd voor veel ellende tot op de dag van vandaag. Zo bijvoorbeeld in Polen waar de kerk de gelovigen in het harnas jaagt tegen de homo's die er de nieuwe zondebok worden. Een op CNN gepubliceerde reportage over de mensonwaardige toestand in dit land dat overigens tot de EU behoort laat niets aan de verbeelding over.


De reportage ‘You don’t belong here’ van Rob Picheta en Ivana Kottasová over LGTB-vrije zones in Polen openbaart dat momenteel op zowat een derde van het Poolse grondgebied homo's, lesbiennes, biseksuelen en transgenders niet langer welkom zijn. Veel begrip voor homo's was er al niet (de wet verbiedt zowel het homohuwelijk als het homopartnerschap) maar nu de homohaat ook wordt aangezwengeld met de zondagspreken van de katholieke kerk, neemt het geweld tegen homo's op straat zienderogen toe. Zittend president Duda noemt de LGBT-ideologie een groter gevaar dan het communisme, de leider van de regeringspartij Kaczyński zegt over homo's dat het "geen normale mensen" zijn en dat ze het land bedreigen. De aartsbisschop heeft het over een 'regenboogplaag'. Een regeringsgezind tijdschrift deelt antihomostickers uit waarop staat dat alleen hetero's welkom zijn in hun huizen en bedrijven. Ouders met homofiele kinderen maken zich de hele tijd zorgen, homo's kunnen niet hand in hand over straat, kunnen geen kinderen opvoeden, worden beschouwd als minderwaardig en durven hun geaardheid niet openbaar te maken, zelfs niet aan mensen die er weet van hebben. Homo's worden gedemoniseerd: zij worden ervan beschuldigd een gevaar te zijn voor de kinderen, tegennatuurlijk te zijn en een aanslag op de menselijke waardigheid. Zo ontstaan plaatselijke antihomowetten. De Poolse mentaliteit gelijkt op de Russische die sinds 2013 zogenaamde 'LGBT-propaganda' verbiedt. Maar Polen behoort tot de EU en zo verloren zes steden EU-steun omwille van LGBT-vijandigheid. Nationalisten en conservatieven spannen de heilige Poolse paus voor hun kar om de homo-emancipatie te blokkeren. Mensen uiten openlijk hun ongenoegen over het regenbooggebeuren waarin zij een bedreiging zien voor het gezin. Niet langer de immigranten maar de LGBT-ers zijn de zondebok en de boodschap aan hun adres luidt: "Jullie zijn hier ongewenst." Homo's worden de publieke vijand tegen wie gedemonstreerd wordt door duizenden katholieken. Deze demonisering maakt het leven voor homo's in grote delen van Polen onmogelijk: zij vinden geen werk en moeten ofwel verhuizen ofwel zwijgen. (2)


Polen is geen uitzondering en in extreemrechtse en conservatief katholieke kringen gaat het elders dezelfde richting uit. Hier te lande maakte psychiatriehoofd broeder René Stockman onlangs ophef met zijn veroordeling van homoseksualiteit op grond van het bijbelvers uit Genesis, 'Man en vrouw schiep Hij hen' en hij roept het katholiek onderwijs op om over homo's niet langer te spreken als over normale mensen. De wereldvreemdheid die hem terecht wordt toegedicht door menig academicus heeft ongetwijfeld bijzonder gevaarlijke gevolgen. Ook in het proces dat de geestelijke onlangs aanspande tegen meester Van Steenbrugge in verband met een euthanasiekwestie, kan men de aan de gang zijnde botsing bespeuren tussen twee machtsgroepen die momenteel een gevecht voeren om geloofwaardigheid en om het leiderschap in het westen waar nu een machtswissel dreigt tussen de kerk en een zich naar voren dringende seculiere groep politici. Een oorlog tussen machten die ongetwijfeld de massa proberen te intimideren door met nieuwe vijandbeelden te gaan schermen en die daarvoor de volksgezondheid in de waagschaal werpen.


(Wordt vervolgd)


(J.B., 18 oktober 2020)


Verwijzingen:


(1) De gegevens over de ondertekenaars van de bewuste oproep zijn afkomstig van Wikipedia.


(2) https://edition.cnn.com/interactive/2020/10/world/lgbt-free-poland-intl-scli-cnnphotos/




                       

           



17-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 7: Waarheid en waanzin




                      

           

Corona en de waarheid


Aflevering 7: Waarheid en waanzin


Wie de officiële nieuwsberichten volgt, krijgt gewis de indruk dat de geleerden en de politici het er allen over eens zijn dat het ernst is met het nieuwe coronavirus en dat men wel een crimineel moet zijn om de maatregelen ter bestrijding van de pandemie te bekritiseren: het lijkt er dan ook op dat de ganse wereldbevolking als het ware zit te supporteren voor de 'race' van topvorsers bij de farmareuzen in de zoektocht naar een vaccin dat dan geconsumeerd zal worden zoals men ooit de heilige communie tot zich nam: "Heer, ik ben niet waardig dat Gij tot mij komt, maar spreek slechts één woord en ik zal gezond worden." Edoch, uit een rondvraag blijkt dan niet iedereen erop gebrand is om zich te laten inspuiten met de cocktail die als vaccin verkocht zal worden maar die tenslotte misschien niet meer zal zijn dan een kat in een zak, waarbij de enige zekerheid zijn prijs zal zijn: slechts de helft van de bevolking is van plan om zich te laten vaccineren; de andere helft wantrouwt de farmaceutische industrie en beschouwt hen samen met de apothekers en de hele medische kaste als gewiekste zakenlui, onbetrouwbaar en belust op geld ofwel als werktuigen van een zich in het verborgene gestaag ontwikkelend gigantisch machtsapparaat.


Ook al zal zowat de helft der burgers het vaccin ontvangen zoals toentertijd de gelovigen de heilige communie ontvingen om 'gezond' te worden, toch gelijkt het vaccin in geen enkele zin op het lichaam van Christus: volgens een oproep van 8 mei 2020 vanwege een aantal katholieke hoogwaardigheidsbekleders die zich verenigen achter het motto 'Veritas liberabit vos' of 'De waarheid zal u bevrijden' (1) is het vaccin gemaakt uit materiaal afkomstig van geaborteerde foetussen en is het derhalve onaanvaardbaar voor katholiek gelovigen om zich daarmee te laten inenten. (2) In de oproep wordt gesteld dat de coronacrisis een vals of tenminste een overdreven alarm is waarbij duistere machten (met name: een subtiel verborgen dictatoriale wereldregering in de maak) de gezondheidszorg misbruiken als een voorwendsel om de menselijke vrijheid en waardigheid te kunnen beknotten en de mensen te herleiden tot slaven. De economie maar ook het familieleven, het sociaal weefsel en de religieuze plechtigheden worden kapotgemaakt door de criminalisering en de bestraffing van menselijke contacten door het instellen van absurde isolatiemaatregelen. Contact tracing en verplichte vaccinatie zijn een aanslag op de menselijke vrijheid en hebben geen enkele wettelijke grond en daarbij verschuilen politici zich onterecht achter experten die op hun beurt immuun zijn voor vervolging. Christenen moeten nu partij kiezen, aldus de 'opstandelingen tegen de nieuwe religie': "Wij strijden met een onzichtbare vijand die verdeeldheid zaait onder de burgers, die kinderen scheidt van hun ouders, kleinkinderen van hun grootouders, gelovigen van hun herders, studenten van hun leraren en klanten van hun winkeliers. Laten wij het niet gebeuren dat de christelijke beschaving, opgebouwd gedurende eeuwen, wordt weggevaagd onder het voorwendsel van een virus en dat een afschuwelijke technologische tirannie wordt opgericht waarin anonieme lui zonder gezicht te beslissen hebben over het lot van de wereld door ons op te sluiten in een virtuele werkelijkheid. Als dit het plan is waarmee deze wereldse machten ons willen doen zwichten, weet dan dat Jezus Christus, Koning en Heer van de geschiedenis, beloofd heeft dat "de poorten van de hel niet zullen zegevieren" (Mattheüs 16:18)" (2).


(Wordt vervolgd)

 (J.B., 17 oktober 2020)

Verwijzingen:

(1) https://veritasliberabitvos.info/ De spreuk is afkomstig uit het Evangelie volgens Johannes 8:32.

(2) De tekst van de oproep staat op het volgende adres: https://veritasliberabitvos.info/appeal/  . De oproep heet: "Appeal for the church and the world to Catholics and all people of good will". Het bewuste tekstfragment uit de oproep luidt als volgt: "Let us also remember, as Pastors, that for Catholics it is morally unacceptable to develop or use vaccines derived from material from aborted fetuses."



           



16-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 6: Nog één kleine stap




          

Corona en de waarheid


Aflevering 6: Nog één kleine stap


Mag men het nog zeggen dat de Zweden zonder harde maatregelen om het virus in te dijken vrijwel geen...


- Neen!


- Omsk van Togenbirger! Goedemorgen...


- OVT: Ook een goedemorgen... Maar u lijkt geschrokken?


- Mag ik u erop wijzen dat dit een artikel is en geen interview? Ik zeg zeker niet dat u niet welkom bent natuurlijk, maar u komt zomaar mijn eerste paragraaf naar binnen lopen en wat zal de lezer daarvan vinden, dacht ik zo... Kunt u misschien even wachten, heel even maar... dan zal ik u eerst introduceren... neemt u misschien een ogenblik plaats daar in de marge, het duurt niet lang...


- OVT: Uw marges zijn wel smal en uw lettertype is nogal scherp, ik heb mij trouwens al bezeerd aan de tees en de ellen... Bent u misschien bang voor mij?


- Ik zal niet zeggen dat u mij in gevaar brengt maar mag ik u toch wel vragen zich een beetje voorzichtig uit te drukken want de... toestand, zal ik maar zeggen... is aan het veranderen!


- OVT: Mijn beste! Hoe kan ik u nu in gevaar brengen? Ik besta immers niet! Of dan toch niet in uw wereld...


- O, toch wel, denk ik...


- OVT: Maar neen hoor: ik heb geen identiteitskaart, laat staan een gezicht!


- Een gezicht hebt u niet, dat klopt, maar u hebt wel een stem, u spreekt en... u houdt zich geen blad voor de mond!


- OVT: Die stem hebt u mij gegeven, mijn beste! U bent zoals een buikspreker: wat ik vertel, komt uit uw mond!


- Wat dat maar zo!


- OVT: Wat zegt u daar? Ik ben een fictief personage, een schepping van uw toetsenbord, zal ik maar zeggen. U bent verantwoordelijk voor wat ik allemaal vertel! Als u mij vreest, dan vreest u voor zichzelf!


- Met alle respect, mijnheer Van Togenbirger, maar u zou beter moeten weten...


- OVT: Wat zegt u nu?


- Wordt u dan niet gewaar dat u een eigen leven bent gaan leiden? Een romanpersonage, een grafisch werk of een muzikale compositie...


- OVT: Verklaar u nader!


- Aan vele componisten heeft men de vraag gesteld hoe zij het doen: een melodie te voorschijn toveren die zo spontaan klinkt als ze klinkt, en wat antwoorden ze? U weet het toch?


- OVT: De muziek schrijft zichzelf!


- Inderdaad. En ook wiskundigen die een stelling vinden, zullen beamen dat de stelling zichzelf schrijft, uiteraard vergezeld van het bewijs, en ik zeg wel 'het' bewijs en niet 'een' bewijs want er is er maar één, al zijn er vaak meer bewijsmethoden! De stelling was er immers al, zo zeggen ze. Ze is onderworpen aan vaststaande wetmatigheden, bij de gratie waarvan ze ook bestaat!


- OVT: Dat moet ik beamen...


- Ziet u wel. En dat geldt vanzelfsprekend ook voor romanpersonages: ze zijn fictief en afhankelijk van hun schrijver, maar dat zijn ze alleen maar heel in het begin, precies zoals een kind afhankelijk is van zijn moeder. Maar alras gaan ze op hun eigen benen staan en beginnen ze een eigen leven te leiden. Dat ondervindt u nu toch zelf ook wel?


- OVT: Denkt u dat echt?


- Daarvan ben ik rotsvast overtuigd. Zelfs na mijn dood kunt u nog blijven voortbestaan.


- OVT: Maar dan is het gezegde: "Wie schrijft, die blijft" niet waar?


- Uiteraard niet: de schrijver, de schilder, de componist, de fotograaf... geen van hen blijft, alleen hun kinderen kunnen nog een tijdje blijven bestaan. In het beste geval tenminste, want meestal overleeft de artiest zijn creaties, wat overigens bijzonder pijnlijk is.


- OVT: Akkoord, u spreekt wellicht uit ondervinding, maar laten we misschien ter zake komen: als ik de titel van uw stukje goed interpreteer, dan hebt u het over... het vrije woord, als ik het zo mag zeggen? Nog één kleine stap en het sneuvelt, nietwaar?


- Dat hebt u goed gezien, ja.


- OVT: En wat is dan die stap?


- Er zit een barst in de porseleinen vaas, het betoog is zo gammel als wat. Wat zich aandient als de waarheid van de dag zit vol met inconsistenties en iedereen weet dat dit mooie liedje niet lang meer kan duren. Maar misschien is het een stuk veiliger als ik dat door u laat zeggen?


- OVT: Ha, u ziet dat ik net op tijd met de deur in huis val! Is het echt veiliger als ik het zeg?


- Vergif heeft geen vat op u en een gevangenis kan u de vrijheid niet ontnemen...


- OVT: U hebt gelijk in die zin dat men mij het fysieke leven niet kan ontnemen want dat bezit ik niet, maar gelooft u dat men helemaal niet weet dat mijn geestelijk voortbestaan, waaraan u die onafhankelijkheid en die vrijheid toeschrijft, wel afhankelijk is van uw fysieke leven?


- U kunt mij overleven...


- OVT: In het beste geval enkel als een soort van mummie!


- Ja?


- OVT: Ik wil u niet ontmoedigen maar ook ik wil graag de waarheid spreken: na uw dood zal ik op niemands vragen nog een antwoord weten te verzinnen als ik het al niet eerder verzonnen had. Mijn voortbestaan is wel héél relatief! Ik maak mij zorgen over het voortbestaan van een heel ander fictief creatuur!


- En dat is?


OVT: Maar u schrijft erover! Het virus!


- Uw woorden, mijnheer Van Togenbirger!


OVT: Ziet u wel: u bent bang en niet een beetje.


- Terecht, ja.


- OVT: Voor het virus hoeft u dus niet bang te zijn.


- Inderdaad niet, ik hoef het virus niet meer te vrezen dan een griep, al moet ik bekennen dat ik zeer voorzichtig ben in tijden van griep, ik was mijn handen meermaals daags.


- OVT: Maar u moet wel bang zijn voor wat ik vertel?


- Daar lijkt het heel sterk op, inderdaad, maar u bent niet degene die mij bang maakt: ik vrees alleen maar voor revanche.


- OVT: Wilt u dan dat ik er het zwijgen toe doe?


- Uiteraard niet: ik heb u in het leven geroepen omdat ik niet kan zwijgen, terwijl ik ook niet het gevoel heb dat ik vrij kan spreken. U kunt spreken terwijl men u niets kan maken. Ik geef toe, het is uiteindelijk zelfbedrog maar iets beters kan ik niet verzinnen.


- OVT: Maar goed, wat is nu die ene kleine stap? het is mij niet zo duidelijk.


- Zegt u dat dan maar, alstublief!


- OVT: Wij zien de waarheid maar wij mogen hem niet zeggen.


- Hoezo, mijnheer Van Togenbirger?


- OVT: Wij worden openlijk belogen maar wij worden verplicht ons dat te laten welgevallen.


- Een voorbeeld?


- OVT: Er werd hier op televisie uitgebazuind hoeveel duizenden coronadoden er wel vallen in Amerika, alsof de mensen hier niet kunnen rekenen. Toegegeven, de massa doet maar weinig moeite, maar als men van hogerhand gelooft dat men het volk kan beetnemen door absolute cijfers te verwisselen met percentages, dan rijdt men wel een scheve schaats. Maar het ergste is de arrogantie van de overheid: men blijkt er op te rekenen dat het volk haar leiders dat leugentje wel zal vergeven alsof het een boer betrof of een wind! Ziet u: zij beliegen ons openlijk over een zaak, wij betrappen hen op die leugen en vervolgens eisen ze van ons dat wij hen nog langer ernstig nemen! Dat is puur fascisme.


- En die ene stap, wat is die ene stap dan? Zeg dat nu eens helder!


- OVT: Ik zei het al: de inconsistenties doen het geheel instorten. Wie geen mondmasker draagt, krijgt een boete van tweehonderdvijftig euro en waarschijnlijk gaat die nu nog oplopen, want het aantal longpatiënten neemt toe, mede als gevolg van die maskers die uiteraard bulken van de ziektekiemen. Daarentegen kun je nog steeds geen boete krijgen als je dit zegt. Wie maskers dragen en doorheen hun masker rondbazuinen dat maskers ons ziek maken in plaats van ons te beschermen, worden niet beboet.


- Dat lijkt mij inderdaad niet consistent.


- OVT: Insgelijks, gelden hoge boetes voor samenscholing, ook voor samenscholing in de eigen woonst: wie in het eigen huis ongemaskerde mensen ontvangen die niet behoren tot de eigen bubbel of wat is het ook weer, kunnen worden beboet maar tegelijk kan dit niet gecontroleerd worden omdat niemand andermans woning mag betreden.


- Zonder gerechtelijk bevel. Maar goed, ook dat lijkt mij een inconsistentie.


- OVT: Nu zal men die inconsistenties uiteraard wel willen wegwerken, denkt u dat ook niet?


- Daar lijkt het wel op, ja: zo niet, dan is die wetgeving belachelijk. Men kan iemand niet verbieden om iets anders te denken dan wat de overheid wil dat hij denkt, want wat iemand denkt, kan niemand controleren. Die Gedanken sind frei.


- OVT: Dat kunt u wel zeggen maar dat is nu al niet langer het geval en daar heeft Microsoft voor gezorgd, dat weet u intussen toch zeker wel?


- Dat weten wij intussen allemaal, ja...


- OVT: De volgende kleine stap zal dus de maatregel zijn waardoor die inconsistenties worden opgeheven!


- Kunt dat nu ook eens wat duidelijker zeggen?


- OVT: Om de tegenspraak weg te werken welke erin schuilt dat men een masker moet dragen terwijl men wel mag tegenpruttelen tegen de maskerplicht, zal men zeker niet de maskerplicht afschaffen: samen met de maskerlozen zal men ook wie zich tegen het masker uitspreken, beboeten!


- U bedoelt dat dit het einde van de vrije meningsuiting wordt?


- Erger nog: het ware niet zo fataal indien het alleen maar ging om een mening, de mening bijvoorbeeld van mensen die geloven dat de aarde plat is of de mening dat niemand ooit op de maan gewandeld heeft: die meningen zijn waarschijnlijk onjuist maar zij worden niet verboden, laat staan beboet. Maar in dit geval gaat het niet om eigenaardige meningen, het gaat om de waarheid. Die ene kleine stap zal maken dat niemand nog de waarheid kan zeggen: de waarheid wordt het zwijgen opgelegd! En wie alsnog spreken, zullen van hun vrijheid worden beroofd. Men zal de klank wegnemen uit hun stem. Men zal hen monddood maken.


- Denkt u dat echt?


- OVT: Hetzelfde zal gebeuren om de inconsistentie weg te werken tussen het samenscholingsverbod in de eigen woonst en het recht op privacy: woonstbetreding zal in voege treden. Herinner u: wij offeren een stukje vrijheid op voor onze eigen veiligheid en wie dat niet beamen, vormen een gevaar waartegen men zich moet beveiligen.


- Hemeltje...


- OVT: Men spreekt nu over de psychologische gevolgen van de crisis maar op het moment dat vreemden zomaar in uw huis naar binnen kunnen en wel op elk ogenblik van de dag en van de nacht, zullen de psychotrauma's niet meer te tellen zijn en voorbeelden hiervan hebben we bij de vleet uit de talloze dictaturen.


- Nog één stap en we zitten in een dictatuur?


- OVT: Een werelddictatuur.


- Maar dat kunt u niet menen!


- OVT: U hebt Paul-Michel Foucault gelezen, over macht? De man is trouwens gisteren verjaard, samen met Nietzsche en Vergilius. Maakt deze filosoof niet duidelijk dat macht zich manifesteert op het ogenblik dat een machthebber diegene over wie hij macht uitoefent, kan doen liegen? Men kan wel zeggen dat ik niet besta, mijnheer, maar wat baat het een mens dat hij bestaat als hij de waarheid niet meer zeggen kan? En in feite is die ene kleine stap nu reeds gezet: wij moeten allen horen, zien en zwijgen. Allen: weet u wel wat dit betekent?


(Wordt vervolgd)


(J.B., 16 oktober 2020)


           




15-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Intermezzo: Corona in Zweden: nauwelijks maatregelen, nauwelijks doden



Corona en de waarheid




Intermezzo: Corona in Zweden: nauwelijks maatregelen, nauwelijks doden/


Zie: https://www.hln.be/buitenland/elon-musk-over-corona-aanpak-zweden-had-gelijk~aa029628/






14-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 5: 'Big Brother ziet u, hier vloekt men niet': iedereen gratis aan de ketting! Iedereen gratis naar het graf!





Corona en de waarheid


Aflevering 5: 'Big Brother ziet u, hier vloekt men niet': iedereen gratis aan de ketting! Iedereen gratis naar het graf!

Op 14 oktober 2020 koppen de kranten: "Halle rolt gratis internet uit in binnenstad: "Zelfs vuilnisbakken zullen signaal geven wanneer ze vol zitten"" (1) Een informatief artikel over zekere aan de gang zijnde werkzaamheden in de Europese hoofdstad. En men leest: "Als je gaat shoppen in Halle zal je dus gratis wifi hebben. Maar ook de stad profiteert daar van, want het netwerk gaat het signaal oppikken van smartphones van shoppers, en dat levert informatie op voor de stad." (1) Geen nood want, vatte wie kan: de voyeurs beloven tegelijk dat ze andere kant opkijken: "De stad benadrukt ook dat er rekening wordt gehouden met de privacy. Om dat gratis internet in de binnenstad te kunnen aanbieden, moet Halle 13 antennes plaatsen." (1) Die antennekwestie is overigens nog een ander paar mouwen waarover hier niet uitgebreid kan worden uitgeweid. Hier interesseert ons het panopticum als zodanig, niet de technische kant van de zaak. (2)           

Het plaatsen van antennes van het type 5G is weliswaar een ingreep die ons ook fysiek zal raken omdat de straling die zij veroorzaken en die zo'n twintig keer krachtiger is dan die van de huidige gsm-antennes, niet alleen tot in de smartphones doordringt maar ook tot diep in het zenuwstelsel van alle levende organismen, wijzelf incluis en omdat die straling niet voor ons bedoeld is, spreekt men daar over 'bijwerkingen', een onderwerp dat zeer binnenkort en eenmaal wij gewend geraakt zijn aan de pandemie, het wereldnieuws zal beheersen. Professor Luc Montagnier, Nobelprijswinnaar voor de Geneeskunde in 2008 met zijn identificatie van het hiv-virus dat aids veroorzaakt en dat overigens sterk verwant is met covid-19, heeft in het voorjaar op de Franse televisie nog gewaarschuwd voor de synergie van 5G met covid-19 maar de geleerde werd het zwijgen opgelegd door het medische korps en sindsdien is hij ook uit de media verdwenen. In Nederland heeft het gerecht alvast beloofd dat er zal ingegrepen worden als zou bewezen worden dat 5G-straling de gezondheid schaadt. (3) Inderdaad: waar destijds geëist werd van nieuwe producten op de markt dat eerst hun onschadelijkheid bewezen werd, oordelen rechters vandaag dat mensen tegen hun wil mogen blootgesteld worden aan producten zolang hun schadelijkheid onbewezen is en uiteraard zal het bewijs geleverd worden door de gratis proefkonijnen die wij, burgers, overigens ongewild en meestal zelfs zonder het te weten, allen reeds (geheel gratis) zijn.       

Maar dat is zo te zien het nieuwe recht van de sterkste dat ook heel nieuwe wetten introduceert die kennelijk niet langer door de parlementen moeten gestemd worden. De toon is reeds gezet nu in deze warrige tijden van collectieve doodsbedreigingen en massahysterie, niet alleen gasboetes worden uitgeschreven maar ook regels worden opgelegd door corrupte bewindslieden die ingaan vanaf het ogenblik dat zij het in hun megalomane hoofd krijgen om die uit te vaardigen en die ook nog om de haverklap te wijzigen, zogezegd omwille van een gigantische bezorgdheid voor de tachtigplussers en de terminale zieken onder wie warempel ongeveer één percent het leven laten ingevolge waarschijnlijk covid-19. 

Een zeer terechte maar ook bijzonder raadselachtige selectieve bezorgdheid voor uitgerekend deze categorie van zwakke mensen, terwijl miljoenen vluchtelingen door Europa worden gedumpt in heuse concentratiekampen en daar geheel overgeleverd aan hun lot verkerkeren; terwijl dagelijks dertigduizend hongerdoden vallen; terwijl alcohol, tabak en andere drugs vrij worden verkocht; terwijl het autoverkeer ontelbare mensenlevens eist op met de tekst BLIJVEN FIETSEN ALLEMAAL bedrukte autowegen zonder fietspad; terwijl verjaarde kerncentrales moeten blijven draaien; terwijl de longen van de wereld worden opgestookt; terwijl het ozongat ongeroerd wordt gelaten; terwijl het uitblijven van maatregelen om de opwarming van de aarde tegen te gaan, alle ijsberen doet verdrinken op een reeds weggesmolten noordpool. Een bijzonder selectieve bezorgdheid voor die één percent van de tachtigplussers die niet sterven aan het jaarlijkse griepvirus maar aan de coronagriep. Niet waar, zo verbeteren ons de geleerden: corona is geen griep!

Mijn gsm floept, een app komt zich opdringen en vraagt dat ik hem download: hij zal mij waarschuwen als ik in de buurt kom van iemand die positief testte op corona. Sinds maanden communiceren mensen niet meer met elkaar, hoe zou het ook kunnen nu dat 'samenscholen' heet en onbetaalbare boetes gelden maar nu kijkt men elkaar ook al achterdochtig aan. Mijn gsm floept en verklikt aldus een gevaarlijk sujet: is het de dame voor mij in de rij of het heertje in de rij hiernaast? "Wilt u uw mondmasker eens wat laten zakken, jij daar, dat ik uw gezicht kan zien, want u bent levensgevaarlijk, ja, jij, en snel wat!" Ja, wat is er mis mee als men zijn medeburgers wijst op het respecteren van de regels? Wat is er mis mee als onze prinses graag frikadellen eet in wijnsaus? Leve de prinses! Leve de mondmaskerade! Leve het carnaval! Leve 5G! Leve covid-19! Leve de dodendans! Leve Camille Saint-Saëns:

https://www.youtube.com/watch?v=71fZhMXlGT4            

(Wordt vervolgd)

(J.B., 14 oktober 2020)

Verwijzingen:

(1) https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2020/10/14/halle-rolt-gratis-internet-uit-in-binnenstad/

(2) Zie ook: Panopticum. Voor de tekst van het boek, klik hier: http://blogimages.bloggen.be/tisallemaiet/attach/93208107176.pdf . Om het boek te bestellen, klik hier: https://www.boekenbestellen.nl/boek/panopticum/39186 .

(3) https://nl.wikipedia.org/wiki/5G#Rechterlijke_uitspraak_over_uitrol_in_Nederland


13-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 4: Onzekerheid en macht.




           

   

Corona en de waarheid


Aflevering 4: Onzekerheid en macht.


Dat er momenteel een echt gevaarlijk coronavirus woedt, lijkt waar te zijn maar ten langen leste kunnen wij dat niet weten omdat alleen de tijd dat kan uitwijzen. Of de politici de waarheid spreken, is weliswaar zeer twijfelachtig maar ten langen leste kunnen wij ook dat niet weten. Maar omdat de politici ons bezweren dat het coronavirus echt gevaarlijk is terwijl niemand dat kan weten omdat niemand in de toekomst kan kijken, weten wij met zekerheid dat de politici liegen. Neen, zij liegen niet: zij pretenderen iets te weten dat zij eigenlijk helemaal niet weten. Of eerder nog dit: zij zullen ons vertellen dat zij het zekere voor het onzekere nemen en zij geloven dat zij aldus hun handelwijze rechtvaardigen. Maar dan rest de vraag: welke is die zekerheid die zij dan te bieden hebben? Heeft de algemene verlamming van de wereld dan een of andere zekerheid te bieden?


Wie niet willen sterven aan vergiftiging, moeten ophouden met eten. Toegegeven, dan zullen zij omkomen van de honger maar alvast zijn zij dan in hun opzet geslaagd: zij zijn het gif te vlug af geweest. Zo ook gelooft men vandaag geheel onterecht dat men het virus te vlug af moet zijn. Wil men aan de dood ontsnappen, dan moet men ophouden met leven: warempel, de doden lopen geen enkel risico. Maar uitgerekend dat inzicht wil men aan het volk ontnemen.


Want machthebbers gedragen zich zoals verzekeringsmakelaars: alleen als zij erin slagen om de mensen bang te maken, kunnen zij hen pluimen. Verzekeringsmakelaars verkopen zekerheid en wel met mondjesmaat want voor de volle honderd percent kan niemand zich verzekeren en zo weten ze ongeacht wie altijd aan het lijntje te houden. Risicobeperking is het toverwoord en dan mogen ook zij die de hoogste premie ophoesten, op twee oren slapen, zij hebben immers al het mogelijke gedaan.


Heb je hoge bloeddruk? Dan zal elke arts je bloeddrukpillen voorschrijven want dat is de veiligste keuze voor hemzelf. Inderdaad, zijn veiligste keuze en niet de uwe: als je die pillen neemt en je krijgt geen infarct, dan hebben ze gewerkt; krijg je alsnog een infarct dan kan je arts niets aangewreven worden, hij heeft immers al het mogelijke gedaan. Daarentegen oogst een arts die geen bloeddrukpillen voorschrijft, nooit lof: val je dood, dan ligt de schuld bij hem en val je niet dood, dan ben jij het medisch wonder.


Als geopperd wordt dat een virus huishoudt onder het volk, dan gedragen de leiders zich automatisch zoals de arts uit het verhaal hierboven: zij nemen maatregelen. Vallen er alsnog doden, dan beweren zij dat er zonder de remedie veel meer waren geweest. En wie kan zeggen dat zij ongelijk hebben? Alleen kan worden opgemerkt dat in die landen waar de hoogste boetes gelden voor het overtreden van de regels, tien keer meer mensen sneuvelen dan elders. Grofweg stierven tot op heden één miljoen mensen wereldwijd, dat wil zeggen één op tienduizend. In België heeft het virus één op duizend mensen gedood en dat is tien keer meer. Waarom slaan de epidemiologen van vandaag de epidemiologische studie in de wind die Ivan Illich nadrukkelijk heeft vermeld?


Andermaal: "Een bestudering van de evolutie van ziektepatronen levert als bewijs op dat artsen in de laatste honderd jaar epidemieën niet sterker beïnvloed hebben dan priesters in vroeger tijden. Epidemieën kwamen en gingen, door beiden verwenst, maar door geen van beiden beïnvloed. Ze zijn even ongevoelig voor de rituelen die in medische klinieken uitgevoerd worden, als voor die welke bij religieuze altaren gebruikelijk waren. Het is wellicht nuttig een bespreking van de toekomst van de gezondheidszorg met de erkenning van dit feit te beginnen." (1)


Maar het weze herhaald: machthebbers handelen zoals verzekeringsmakelaars, zij maken het volk bang, zij voeden een algemeen gevoel van onzekerheid, zij brengen de twijfel in de wereld, de hysterie, waarvan iedereen weet wat zij met mensen doet. Mensen die hysterisch zijn, hebben geen eigen wil meer, hun vrijheid is onbestaande en het is een fluitje van een cent om alle macht uit te oefenen over hen: allen zijn zij vogels voor de kat.


(J.B., 13 oktober 2020)


Verwijzingen:


(1) Ivan Illich, Grenzen aan de geneeskunde. Het medisch bedrijf - een bedreiging voor de gezondheid? Het Wereldvenster, Baarn 1978, p. 21. (Oorspronkelijke titel en uitgave: Medical Nemesis - The Expropriation of Health, Marion Boyars, Londen 1975).






                       




Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 3: Onwetendheid en zekerheid




           

Corona en de waarheid

Aflevering 3: Onwetendheid en zekerheid

In de plaag die momenteel het mensdom teistert, is het waarheidspreken in het geding omdat bij uitstek de dood de ernst van de waarheid aan het licht brengt. Ofschoon alleen wat waar is, ook bestaat, is het paradoxaal genoeg niet zo dat iedereen altijd de waarheid zoekt. Daaruit volgt dat zij die niet wakker liggen van de waarheid, zich in feite ook niets aantrekken van het onderscheid tussen echt en onecht. Andermaal is het een paradox dat ook wat onecht is, in deze wereld kan bestaan, met name als een leugen of een schijn.

Een leugen is een uitspraak die zoals elke andere uitspraak klinkt en zo is er binnen het gebied van de taal ook helemaal geen verschil aantoonbaar tussen een leugen en een ware uitspraak. Edoch, de taal spreekt over een wereld die deze van de taal zelf overstijgt: de woorden in de taal spreken over dingen in een werkelijkheid die breder is dan deze van de taal want de dingen bestaan niet in de taal, alleen hun namen zijn in de taal aanwezig. Welnu, pas vanuit het perspectief van die bredere werkelijkheid wordt het verschil tussen de leugen en de ware uitspraak zichtbaar: aan een ware uitspraak beantwoordt iets in de bredere werkelijkheid waarop die uitspraak betrekking heeft en aan de leugen beantwoordt daar helemaal niets. Als taal een afspiegeling is van wat bestaat, dan verschillen leugens helemaal niet van dergelijke afspiegelingen omdat ze er eender uitzien en ook zo klinken maar ze zijn het niet want achter de leugen schuilt slechts de leegte.

In de leugen hebben de namen van de dingen geen betrekking op die dingen en daarom laten de woorden van leugenaars ons, die zich in die bredere werkelijkheid bevinden, als bestolen achter: zij beloven allerlei dingen door van die dingen de namen te doen klinken maar het blijft bij klanken die hooguit nog door hun echo worden gevolgd en verder is er niets meer. De leugen maakt ons verweesd, zij schept een leegte omdat zij een verwachting schept die niet wordt ingelost en dat die leegte niet niets is maar een echt bestaande werkelijkheid, bewijst haar pijnlijkheid. De leugen laat ons achter in een hel en op die manier moeten wij zaken als werkelijk ervaren die op de keper beschouwd helemaal niet bestaan.

Met de pijn die wij dan ervaren, betalen we in feite voor het bedrog waarvan we hebben genoten door het te geloven: we hebben ermee ingestemd door aan de verleiding toe te geven. En het is eigen aan de realiteit waarin wij ons bevinden dat wij niet kunnen vermijden dat dit met ons gebeurt: het psychisch leed dat berokkend wordt, is even reëel als het fysieke leed en zoals het fysieke leed bewijst dat ons lichaam echt is en dat wij ons daarvan niet kunnen losmaken, zo ook bewijst het psychisch leed dat onze psyche echt is: wij hangen vast aan onze ziel precies zoals wij ook van ons lichaam niet te scheiden zijn zonder het leven erbij in te schieten.

De plaag die momenteel het ganse mensdom teistert, maakt ons collectief bewust van de hier genoemde toestand en derhalve van de ernst van het probleem van de waarheid. Wij kunnen niet ons leven willen redden en tegelijk geen acht slaan op het belang van het onderscheid tussen wat echt is en bedrog. En dat geldt ook inzake deze plaag: het helpt ons niet vooruit als wij soelaas zoeken in de leugen dat er van een plaag geen sprake is en dat alles enkel wijst op een complot. Die leugen ligt goed in de markt omdat zij ons benevelt met betrekking tot de realiteit van de plaag die ons herinnert aan niets minder dan de onafwendbaarheid van onze eigen dood. Het geloof in een complot laat toe dat wij gaan denken dat de plaag slechts een hoax is of een kostelijke grap en zo ook de werkelijkheid van onze eigen dood. De ijver waarmee mensen een complot verzinnen is recht evenredig met de angst voor het besef van de broosheid en de eindigheid van ons bestaan. 

Edoch, hetzelfde geldt nu met betrekking tot de plaag waarvan de naam luidt: 'politiek'. Het helpt ons niet vooruit als wij soelaas zoeken in de leugen dat politici die in door loonarbeiders bekostigde limousines willen rijden, waarheidsprekers zijn die wij met onze ogen dicht kunnen geloven. Het is puur zelfbedrog als wij alleen het officiële nieuws beluisteren en denken dat democratie bestaan kan zonder onafhankelijkheid, inspraak van het volk, van buitenstaanders en kritiek. Blinde gehoorzaamheid aan leiders zoals in de beruchte uitvlucht 'Befehl ist Befehl' ontslaat ons niet van onze plichten jegens onze medemensen en jegens de waarheid als zodanig. De ijver waarmee mensen een complot dat tegen hen gesmeed wordt, ontkennen, is recht evenredig met de angst voor het besef van de onherbergzaamheid van deze wereld. 

De natuur maar ook de cultuur blijken ten langen leste bijzonder onherbergzaam: wij kunnen noch het virus noch onze politici vertrouwen; in de natuur geldt het recht van de sterkste en de mens is een wolf voor zijn medemens. Wij bevinden ons te midden van onzekerheden waarvan verwacht kan worden dat zij alleen nog zullen toenemen en zelfs de enige zekerheid die ons nog rest, biedt geen soelaas want het is de onbetwijfelbare zekerheid van onze dood. Veroorzaakt door corona maar evengoed door eender wat anders.

(J.B., 13 oktober 2020)


           




12-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 2: Een gelegenheid tot verandering





Corona en de waarheid

Aflevering 2: Een gelegenheid tot verandering

Net voor zijn dood heeft de grote Franse filosoof Michel Foucault in het kader van zijn laatste colleges over waarheid en moed bij de Oude Grieken, het christendom gesitueerd in de tot nog toe vrij onbekende context van het cynisme of tenminste als een strekking die daarmee een zekere verwantschap vertoonde en dan vooral met betrekking tot de ethiek, waarbij zowel door de cynici als door de eerste christenen vooropgesteld wordt dat de ware leer de daad bij het woord voegt en dat de leermeester met zijn levenswijze en in extremis ook met zijn leven zelf (in het zogenaamde martelaarschap) borg staat voor de waarheid die hij verkondigt. De parrhêsia of het waarheidspreken dat wordt uitgedragen door de cynici maar ook door de eerste christenen, onderscheidt zich van de retorica of de welsprekendheid doordat in de parrhêsia de waarheid van het spreken aan het licht komt in het getuigenis van de verkondigers of dus in een zekere ethiek, terwijl men in de retorica enkel bekommerd is om de overtuigingskracht, de consistentie en de welluidendheid van het betoog waarbij de argumenten evenzeer als de leer zelf uit louter woorden bestaan en omzeggens van wind zijn. De welsprekendheid kadert in een specifieke woordenstrijd die gevoerd wordt door wie een zekere logos plegen te volgen waarbij niet de waarheid als zodanig wordt beoogd maar wel het binnenrijven van zijn gelijk zoals dat het geval is waar voor een rechter advocaten hun cliënt verdedigen ongeacht of deze ook echt vrij van schuld is, terwijl de waarheidspreker ofschoon hij kan vermoeden dat hij ongelijk zal krijgen en hij misschien zelfs zijn leven op het spel zet, recht door zee gaat omdat de waarheid zelf hem lief is en het welzijn van de ander aan wie hij de waarheid kenbaar tracht te maken. (1) En uitgerekend op dit punt van zelfopoffering omwille van het heil van de medeburger of de naaste, is de verwantschap van de waarheidsprekers of de cynici met de eerste christenen treffend: het is in de context van eenzelfde regio en tijdsgeest dat quasi uit het cynisme zelf het christendom lijkt voort te komen bij de zogenaamde Nazoreeër die net zoals Diogenes en andere cynici geen geschriften naliet, voorbeeldig leefde en een grote schare volgelingen maakte waarbij in dit geval de politieke heersers zich bedreigd wisten in hun macht. Macht immers berust op leugens en leugenaars hebben uiteraard te vrezen van wie koortsachtig naar de waarheid zoeken.

Over hoe het oorspronkelijke christendom er echt heeft uitgezien, kan men redetwisten, in de eerste plaats omdat de evangeliën geen ooggetuigenverslagen zijn maar navertellingen die dateren van de tweede of de derde generatie na Christus en bovendien werd door de kerk een selectie gemaakt uit de bestaande en de later nog opgedoken teksten waarvan de inhoud soms sterk lijkt af te wijken van die van de vier canonieke evangeliën. (2) Wij weten dat het oorspronkelijke christendom geëvolueerd is van een barmhartigheidsethiek of een ethiek van dienstbaarheid aan de naaste naar bijna exact het tegendeel, namelijk een systeem dat streeft naar absolute wereldheerschappij en wat ons in deze geschiedenissen interesseert in het kader van de indrukwekkende en wereldomspannende plaag die sinds negen maanden het mensdom teistert zonder dat ook maar iemand weet hoe het allemaal zal uitdraaien, is de strijd die er toentertijd kennelijk heerste en ook vandaag nog heerst tussen enerzijds diegenen die, zoals de cynici en de eerste christenen, de waarheid zoeken en anderzijds diegenen die zich helemaal niets gelegen laten aan de waarheid en die, als zij hem kennen, hem verzwijgen of erover liegen en als zij hem niet kennen, voorwenden dat zij hem kennen wanneer hen dat tot enigerlei voordeel strekt en deze laatsten situeren zich buiten het kamp van de cynici en de eerste christenen en derhalve in het gewone vaarwater van de maatschappij.

Ten tijde van Nazi-Duitsland was het zo dat een elitaire minderheid met macht en met vermeende kennis van zaken middels gesofisticeerd bedrog in het verborgene het lot van een onwetende massa bezegelde door die op te offeren ten bate van zichzelf. Ten tijde van de cynici en van de eerste christenen gebeurde in feite het tegenovergestelde omdat deze elite in het bezit van ware kennis ervoor koos zichzelf op te offeren aan het volk ten bate van het volk, waarbij dit offer garant stond voor de waarde van hun kennis. Deze twee hier genoemde attitudes staan diametraal tegenover elkaar en men kan bevroeden dat zij een niet aflatende strijd voeren doorheen de ganse geschiedenis maar de inzet van hun strijd is niet de waarheid want die blijft uiteindelijk onbekend; de inzet is het goede en wel in die zin dat waar in de massa elkeen het eigen gewin nastreeft, er daarentegen ook enkelingen zijn die erin slagen om zichzelf in de schaduw te stellen van een hoger goed waaraan zij zichzelf opofferen: zij blijken in staat om een (hogere) werkelijkheid te ontwaren waarvoor de massa alsnog blind blijft.

Omdat "waarheid alleen kan bestaan in de vorm van de andere wereld" (3), zoals de slotzin van Foucault's voorbereidend handschrift tot zijn allerlaatste college luidt, loont het de moeite om aan het bestaan van die heel andere attitude aandacht te gaan schenken. Te meer daar het hier gaat over de zelfoverstijging van de mens, over zijn extase, die niet alleen in religie en mystiek opduikt maar ook binnen volstrekt ongelovige leerstellingen en bij uitstek daar waar de rede de duimen moet leggen, zoals in de quasi-verzen van Friedrich Wilhelm Nietzsche en in de kunst in het algemeen. Zoals een grondstelling van de grote Duitse wijsgeer Martin Heidegger verklaart dat het bewustzijn ontstaat vanuit de negativiteit en men zich derhalve bijvoorbeeld pas bewust wordt van het krijt waarmee men schrijft, op het ogenblik dat het breekt, zo ook kan men vaststellen dat een onderbreking van de normale maatschappelijke gang van zaken wellicht een noodzaak is voor een bewustwording van hetgeen men als samenleving aan het doen is en aldus ook een voorwaarde voor verandering. Dat verandering een noodzaak is, werd in de voorbije decennia overduidelijk, zowel met betrekking tot milieuzaken als wat betreft de wereldpolitiek, de economie en de vergroeiing van zowel de politiek en de economie als de wetenschappen en de techniek met het moordende want op hebzucht gebaseerde kapitalistische model.

(Wordt vervolgd)

(J.B., 12 oktober 2020)

Verwijzingen:

(1) Michel Foucault, De moed tot waarheid. Het bestuur van zichzelf en de anderen II, Colleges aan het Collège de France (1983-1984), met woord vooraf en redactie door François Ewald en Alessandro Fontana. Situering en redactie door Frédéric Gros. Vertaling door Ineke van der Burg. Uitgeverij Boom, Amsterdam 2011. [Oorspronkelijk: Le courage de la vérité. Le gouvernement de soi et des autres II. Cours au Collège de France (1983-1984), Paris: Gallimard/Seuil 2009]. Zie ook de weergave van de grondgedachten van dit werk in de twintig afleveringen van Het tijdperk van de leugens: http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3231145

(2) Hubertus Halbfas, Das Christentum erschlossen und kommentiert von Hubertus Halbfas, Patmos Verlag, Düsseldorf 2004, pag. 14.

(3) Michel Foucault, o.c., pag. 386.




Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en de waarheid - Aflevering 1: De nakende hergeboorte van het geduld.




Corona en de waarheid

Aflevering 1: De nakende hergeboorte van het geduld.

Een pandemie is tot nog toe een eerder uitzonderlijke gebeurtenis geweest in die zin dat een meerderheid van mensen dit nooit of slechts één keer in het leven meemaakt, wat tot gevolg heeft dat men niet goed weet hoe ermee om te gaan: men moet zich verlaten op draaiboeken van honderd jaar geleden en het lijkt daardoor alsof de wereld dan bestuurd wordt door een automatische piloot waarop men dan maar moet vertrouwen. Maar als de angst paniek wordt, de zenuwachtigheid toeneemt, de vanzelfsprekende gang van zaken of het automatisme van het samenleven stokt en daardoor bij velen allerlei vormen van psychose gaan floreren die elkaar op de koop toe versterken, begint vrijwel iedereen te vrezen voor complotten - vaak omdat, indien men dit geloven kan, er misschien nog iets aan te verhelpen valt: de grond van het complotdenken is de immer weerbarstige hoop.

Het archetype van het complotdenken bestaat in het geloof dat een plaag, trouwens net zoals een oorlog of een ongeluk, een straf is van god, voor de zonden van de mensheid. Ten tijde van het oude Hellas, schreef de blinde ziener Tiresias de plaag die toentertijd onder het volk ging woeden toe aan de onbestrafte moord gepleegd door Oedipus op zijn vader en in de joodse cultuur ligt dit denken in termen van schuld en boete aan de basis van de scheppingsverhalen: de wereld is een tranendal omdat de mens door ongehoorzaamheid aan god vervloekt werd en gestraft: hij werd uit het paradijs verjaagd - en opnieuw kan men doorheen de sluier van deze mythe de ongedurige hoop ontwaren want het verhaal vertelt tevens over een redder en een uitweg, een terugweg naar het paradijs, moeilijk weliswaar maar niet langer onmogelijk, althans zo beloven de mythen.

Zo ook wordt inzake de huidige pandemie naar verklaringen gezocht op het niveau van schuld en boete, alleen neemt dat bij volkeren die ongelovig zijn geworden, ietwat andere vormen aan: het is niet langer god die de mensen straft, het is het milieu, de natuur of de aarde die zich wreekt en dan worden het virus of zijn 'schepper' gepersonifieerd. Het kwaad dat ons overkomt wordt niet langer toegeschreven aan een godheid maar aan een gepersonifieerde natuur, aan de onpersoonlijke natuur of aan een of meer 'boze' mensen.

Mensen zijn egocentrische wezens en daarom wordt van uitzonderlijke gebeurtenissen van deze omvang pas moeilijk aangenomen dat zij nu eenmaal bij het leven horen: dit kan niet waar zijn, zo besluit men op grond van de ervaring dat dit nooit eerder in het eigen leven is gebeurd; dit kan niet waar zijn, er moet meer achter zitten!

De regeringen overal ter wereld vaardigen maatregelen uit om het virus in te dijken en meteen komt een deel van het volk hiertegen in opstand, zij het met heel uiteenlopende motieven: er zijn er die zich onterecht gekortwiekt weten door vermeende dictators en er zijn er die verblind door hebzucht te allen prijze willen dat hun bedrijf standhoudt; er zijn er ook die de kust schoon zien om chaos te creëren en op rooftocht te trekken, opportunisten die azen op politiek voordeel en kwakzalvers die met remedies leuren.

Het feit van deze 'burgerlijke ongehoorzaamheid' of wat daarop dreigt te gaan gelijken, voedt de neiging om te vervallen in het simplisme waarbij de mensen worden ingedeeld volgens het criterium van het al dan niet hechten van geloof aan de realiteit van de plaag en men gaat alras over complotdenkers spreken, daarbij vergetend dat in feite elk van de twee aldus gecreëerde groepen én 'gelovers' én 'wantrouwenden' zijn maar dan met betrekking tot tegengestelde werkelijkheden.

Zij die geloven dat er van een plaag geen sprake is, wantrouwen de machthebbers die, naar zij vrezen, complotteren tegen het volk: zij vrezen niet het virus doch hun eigen leiders. En zij die geloven dat er wél een plaag is, vrezen het virus, hebben uiteraard vertrouwen in hun leiders en zij volgen de maatregelen die bedoeld zijn om de epidemie in te dijken.

Edoch, de houding van zowel de ene als de andere besproken groep berust op louter vermoedens en dat zijn zaken die hetzij verhoopt worden, hetzij gevreesd en derhalve allerminst zaken die men ook echt weet. Precies omdat tenslotte niemand ook echt weet of het virus dat nu woedt, het mensdom zal decimeren ofwel snel zal afzwakken en verdwijnen met de stille trom - precies door het ontbreken van die ultieme kennis, kan hieromtrent alleen de tijd uitsluitsel geven. Zolang moeten wij leren leven in en met onzekerheid.

In primitieve tijden wisten de eerste mensen te leven met onzekerheid en zo bijvoorbeeld vreesden zij elke avond opnieuw dat het mogelijk was dat daags nadien de zon niet meer zou opgaan: het ochtendgloren was telkens weer een bron van vreugde die bezongen werd: een nieuwe zon is opgestaan, een nieuw licht schijnt over de aarde. Insgelijks leden de eerste mensen bij de intrede van de winter onder de onzekerheid over een volgende lente en om die reden was de tijd van prima vera steeds weer een feest. De angsten voor het uitblijven van een heropstanding werden uiteraard veroorzaakt door onwetendheid maar tegenover dit gebrek aan kennis stond dan toch de verschrikkelijke zekerheid van de eindigheid van alle leven: het spookbeeld van de dood waaruit men alleen nog op de planken of in de literatuur verrijzen kon.

Vandaag wordt zelfs de dood van het toneel van de wereld verjaagd, vooreerst met het geloof maar verder ook met middelen die ons verdoven voor een werkelijkheid waaraan niet te tornen valt: pijnstillers en nu ook methodes die tenminste pretenderen dat wij op de confrontatie met onze eigen dood kunnen anticiperen: wij hoeven niet meer te strijden met ons eigen einde, wij hoeven de dood niet langer in de ogen te kijken, wij hoeven ons niet langer meer te confronteren met de meest verschrikkelijke kant van het bestaan, als wij er alleen maar mee instemmen om ons voor dit kwaad te laten behandelen met wetenschappelijk onderbouwde methodes uitgevoerd door gespecialiseerde vaklui. Met euthanasie slapen wij alleen nog in en verder gebeurt alles geheel buiten onszelf om - althans dat houden wij ons voor.

Dit alles laat ons zien dat althans de 'beschaafde' mens van deze tijd niet meer gewend is aan onzekerheid en vaak ook niet meer in staat om de realiteit van de onzekerheid te verdragen. Nochtans is dit vermogen een bijzondere deugd, een vorm van lijdzaamheid in feite, die men nu eigenlijk weer moet leren beoefenen. De ongedurigheid van de verwende westerling moet plaats ruimen voor de onvolprezen deugd van het geduld. Pas wanneer wij erin slagen om ons neer te leggen bij het feit dat wij onwetend zijn omtrent die dingen die er echt toe doen, zullen wij in staat zijn om aan de pandemie het hoofd te bieden. Het is immers geen geheim dat als het mensdom binnen de kortste tijd zou verschrompelen of zelfs helemaal zou verdwijnen, waarschijnlijk niet dit virus de schuldige zal wezen.

(Wordt vervolgd)

(J.B., 12 oktober 2020)



08-10-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Corona en consensus


Corona en consensus


Wetenschap ontstaat uit twijfel, zo wees Rik Van Cauwelaert een gespreksgenoot van hem terecht die de bron van waarheid situeerde in de consensus (1) en zo lijkt het erop dat dit concept van wetenschappelijke waarheid recht uit de politiek komt: wij zijn overeengekomen dat dit de waarheid is en wie nog twijfelen, beschouwen wij als dwarsliggers en eigenlijk niet langer als collega's. Edoch, wie deze opvatting zijn toegedaan, loochenen dat er een hemelsbreed verschil bestaat tussen enerzijds de openbaarheid die een sine qua non is voor de vinding van de waarheid en anderzijds de druk van de meerderheid die loodrecht staat op de geest van het wetenschappelijk onderzoek. Wetenschapslui die bezwijken (want het is echt een bezwijken) voor wat een meerderheid gelooft wat het geval is, hebben helemaal niets gemeen met uitvinders en vernieuwers of kortom met zoekers die een theorie verbeteren omdat verbetering sowieso verandering is en verandering is per definitie het anders maken dan tot nog toe was overeengekomen hoe de vork aan de steel zit. Het zich schikken naar wat een meerderheid gelooft wat het geval is, is allerminst een wetenschappelijk te verantwoorden daad omdat het niet alleen helemaal onjuist is dat wat een meerderheid gelooft wat het geval is, ook het geval zal zijn maar omdat het tevens geheel onmogelijk is dat het tegendeel altijd onwaar is: indien het tegendeel altijd onwaar was, dan was vooruitgang (die immers verbetering omvat en dus verandering) geheel uitgesloten. Precies omdat verandering en dus vooruitgang vereist dat wordt afgeweken van wat een meerderheid gelooft, gaat wetenschappelijke vooruitgang of wetenschappelijk werk zonder meer, altijd of per definitie in tegen een bestaande consensus. De dingen waarover men zegt dat er een consensus over bestaat, behoren niet langer tot de wetenschap omdat de essentie van de wetenschap haar activiteit is en niet haar (altijd of per definitie voorlopige) resultaten. En die activiteit kan onmogelijk van start gaan als daar niet eerst de twijfel is en wel in die mate dat in de wetenschappelijke activiteit nooit zekerheid bereikt kan worden want de wetenschappelijke geest zal altijd of per definitie openstaan voor tegenspraak. (Uiteraard bestaat er ook een grondig verschil tussen het dwarsliggen en de twijfel maar dat is een discussie rond de kwestie van de vakbekwaamheid).


(J.B., 8 oktober 2020)


Verwijzingen:


(1) Zie de vrt-uitzending van De Afspraak d.d. 8 oktober 2020. De gespreksgenoot van Rik Van Cauwelaert was Maarten Boudry.


           





Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Denkend aan deze pandemie



 


Denkend aan deze pandemie


Aan het soort van spoken dat iemand ziet, kan men weten tot welke groep hij behoort. De Romeinen van tweeduizend jaar geleden keken aan tegen het spook van de aangekondigde koning der joden: na de voorspelling van diens geboorte zag koning Herodes de Grote van Judea zijn macht bedreigd en hij liet alle jongens van twee jaar en jonger doden (1) maar de moordenaars zagen spoken want in tegenstelling tot het rijk waarover zijzelf de heerschappij nastreefden, bleek het rijk Gods niet van deze wereld. De katholieken en "alle machten van het oude Europa" zagen met de opkomst van het communisme een spook door Europa waren - het spook van hun eigen onmacht tegen alle door hen verdrukten die nu hun rechten kwamen opeisen. (2) Geconfronteerd met de vooruitgang en de moderne tijd met zijn vele vormen van emancipatie zag de kerk spoken die haar goddelijke waarheid dreigden te decimeren: zij zag het rijzen van een nieuwe zon die licht zou werpen op de mythen welke haar bastion van macht plachten te funderen. En ook de geesten van de Verlichtingsdenkers en van de vrijmetselarij zagen spoken waartegen zij tekeer gingen: vanuit hun onverstand dat de rede het laatste woord moet hebben, vormden zij geheime genootschappen en loges die vergaderden in donkere kelders, uit angst voor de openbaarheid die nochtans het ultieme gericht is voor het wegen van de waarheidswaarde van alle mogelijke uitspraken omdat waarheid rechtspraak is terwijl geen onrecht en geen leugen de klaarte van de openbaarheid kan verdragen.


Complotdenkers verdenken hun tegenstanders die op hun beurt deze complotdenkers ervan verdenken dat zij tegen hen complotteren. Maar paranoïde samenzweerders spelen allerminst een onschuldig spel: dit specifieke genre van verdachtmakerijen dat voortspruit uit het azen op macht door verschillende partijen, resulteert uiteindelijk vrij vlot in het geweld van heuse genocides zoals de Nederlandse socioloog Abram de Swaen dat zo knap illustreerde in zijn werk getiteld Compartimenten van vernietiging. Over genocidale regimes en hun daders, onder meer en bij uitstek middels het bloedige conflict tussen Hutu en Tutsi in de Rwandese volkerenmoord.


Het beginsel verdeel en heers indachtig dat garant staat voor de macht over de onderdanen, maakten de kolonisatoren de bevolking van Rwanda wijs dat zij uit twee verschillende rassen bestond terwijl dit verschil een spook was dat echter kon bewerkstelligen dat onenigheid ontstond en daaruit genocide. (3)


Met Islamitische Staat en zijn terreur tegen het spook der 'ongelovigen' heeft de hele wereld kennis moeten maken maar nog diepere wonden sloeg de strijd tegen 'het kwaad' van de katholieke kerk in de hoogdagen van haar macht en bij uitstek ten tijde van de kolonialisering en de slavernij sedert Columbus en in de gruweljaren van de inquisitie, een tijdperk waarin zich een van de beroemdste verhalen uit de wereldliteratuur afspeelt: het spook waarvoor de kerk vlucht, is het gelaat dat zij te zien krijgt wanneer Dostojevski haar in De grootinquisiteur van Sevilla een spiegel voorhoudt want zij blijkt het evenbeeld van de duivel. (4)


Van recenter datum en in het eigen continent moeten wij de massamoord betreuren van de paranoïde Anders Breivik wiens nagelaten geschriften zijn inspirators situeren in de xenofobe extreemrechtse politiek en in het katholiek fundamentalistische geloof. (5) Nog dichter bij de deur en tevens van nog recenter datum zijn de eveneens fundamentalistische katholieken die zich de gladiatoren voor het christendom noemen en die ook Europese dictatoriale regimes steunen die repressie voeren tegen de eigen bevolking. (6)


Hitler, Mao, Stalin, Franco, Ceaușescu, Leopold II en talloze andere dictators voerden strijd tegen hun spoken of hun ingebeelde vijanden welke dan uitgerekend door die strijd tot leven kwamen, met massamoordpartijen tot gevolg. De spoken van Hitler waren het joodse ras en tal van andere zondebokken die opgepakt werden om dan op industriële wijze te worden afgeslacht - zes miljoen mensen in totaal. Onder het wanbeleid van Mao (7) en van Stalin (8) verhongerden miljoenen mensen van het eigen volk en de moordende terreur van de Securitate van Ceaușescu werd gevoed door niets anders dan zijn wantrouwen jegens de Roemeense burgers. (9)


Securitate, Gestapo, KGB, FBI, CIA, Mossad en ontelbare andere geheime spionagediensten die zichzelf veiligheidsdiensten noemen, jagen op al dan niet tot leven gewekte spoken die ze dan 'uitschakelen' in het teken van de veiligheid; soms zijn die milities paramilitair of illegaal, zoals de zogenaamde 'burgerwachten' die nu vooral in Ierland terreur zaaien door het recht in eigen handen te nemen - uiteraard op onrechtmatige wijze - terwijl zij uitblinken in onverstand. Soms maken die milities deel uit van terreurgroepen maar ook als zij functioneren voor de nationale veiligheid blijft de vraag naar de legitimiteit en de representativiteit van het regime dat zij moeten dienen. Zelfs zogezegd 'onverdachte' democratieën worden in het huidige tijdperk van de leugen uitgehold door parasitaire machten die azen op financieel gewin ten koste van het algemeen welzijn en zo zien wij dat in België weliswaar democratische verkiezingen worden gehouden maar dat - herhaaldelijk - een regeringsvorming zolang aansleept dat de stembrieven met daarop de verkiezingsresultaten als het ware verjaren, waarna op ogenschijnlijk arbitraire wijze machthebbers naar voren treden naar wiens namen men geheel vruchteloos kan gaan zoeken op de reeds verdufte en vergeten kieslijsten. En de media kijken eensgezind de andere kant op.


'De rol van de media', zo hoort men vaak zeggen, alsof de media nog een rol te spelen hadden, alsof zij onafhankelijk commentaar gaven, alsof het helemaal niet zo was dat zij nog slechts het 'officiële nieuws' verspreiden zoals hun wordt voorgekauwd door het heersende regime, of beter: door hen die het regime controleren terwijl zij zichzelf verborgen houden zoals alle machthebbers dat doen. Want zoals Michel Foucault het zegt, moet verborgen blijven waar de macht vandaan komt.


Oefent een regime macht uit, dan doet het dat op bijzonder verkapte manieren en met instrumenten die vaak het tegendeel beogen dan wat zij pretenderen, zoals bijvoorbeeld het onderwijssysteem, dat voorhoudt mensen kennis bij te brengen en derhalve de vrijheid te bevorderen terwijl, zoals Foucault verklaart, dat onderwijssysteem erop gericht is om kennis ondergeschikt te maken aan de macht, zodat het systeem in kwestie de vrijheid fnuikt en alleen in dienst staat van de macht.


Het onderwijssysteem smoort het menselijk vernuft en de zelfredzaamheid in de kiem, de politiek neemt de burgers het zelfbestuur uit de handen en onderwerpt hen, de gezondheidszorg maakt van gezonde mensen pillenslikkers of patiënten, het instrument bij uitstek van de staatshuishoudkunde of de economie maakt zich meester van de mens en veroordeelt hem tot instrument dat haar draaiende moet houden en eeuwig moet doen groeien, het ruilmiddel van het geld wordt het ultieme doel en het gouden kalf neemt de plaats in van het Lam Gods: aanbidding betekent voortaan alleen nog strijd en doodslag.


Spionagediensten staan in het teken van de nationale veiligheid maar zij worden nimmer door de burgers zelf gecontroleerd maar men kan gissen dat zij moeten zorgen voor het goede functioneren van alle andere instellingen die de uitoefening van macht waarborgen en zij doen dat met name door die macht zelf uit te oefenen. Dat verborgen moet blijven waar de macht vandaan komt, betekent uiteraard dat zich haar instrumenten dienen te verkappen en het liefst zullen zij zich uitgeven voor het tegendeel van wat zij zijn, precies zoals de wolf die zijn in meel gedoopte poot toont aan de zeven geitjes om hun te doen geloven dat hij hun moeder is, waarna zij voor hem de toegang openen en zodoende van hun huis zijn restaurant maken en van zichzelf zijn maaltijd en zo verslindt hij hen, op eentje na dat zich verstopt heeft in de tijdmachine.


Hoedt u, zo waarschuwde moeder geit vergeefs, voor lieden die zich opdringen als uw medestanders, voor zaken die pretenderen uw veiligheid te zullen garanderen, voor allerlei helpers die u beloven zorg te zullen dragen voor uw kostbaarheden, voor uw dierbaren of voor nog vele andere begerenswaardige dingen: met uitzondering van de barmhartige Samaritaan en van wie zich ertoe verplicht weten krachtens harde wetten, zijn wie zorgbehoevende vreemdelingen in huis haalden te tellen op de vingers van één hand; twaalf kinderen was Europa dit jaar bereid om op te nemen - uit de vele duizenden vluchtelingen die nu aankijken tegen de winter.


En ook deze winter zal niet vragen of hij komen mag, hij hoeft zijn poot niet in het meel te dopen om wie hij wil bevriezen te misleiden. Maar tenminste één zal er ontsnappen om het allemaal na te vertellen en zo zal een ongelogen verhaal tenslotte de geschiedenisboeken in gaan en zich daar trachten te handhaven tussen alle leugens, een verhaal dat niet de heldendaden zal bezingen van een hoogdravend continent dat de mond vol heeft van mensenrechten maar veeleer een verhaal van onrecht dat zo weerbarstig was dat een goddelijk ingrijpen niet langer uit kon blijven. Wij weten dat ten tijde van het oude Hellas of nog vroeger, een epidemie uitbrak waarvan de oorzaak werd toegeschreven aan een onbestraft gebleven moord. Gewis is het een feit sinds het begin der tijden dat het lot van de rechtvaardigen de goden nooit onberoerd heeft gelaten.


(J.B., 8 oktober 2020)


Verwijzingen:


(1) Zie: Matteüs 2:18.


(2) "Een spook waart door Europa" - aldus de eerste zin van Het Communistisch Manifest van Marx en Engels uit 1848: https://www.marxists.org/nederlands/marx-engels/1848/manifest/manif1.htm


(3) Abram de Swaan, The Killing Compartments. On genocidal regimes and their perpetrators, 2014. (Nederlandse vertaling: Compartimenten van vernietiging. Over genocidale regimes en hun daders, Prometheus, 2014). Zie o.m.: http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3040863 Zie ook: Verborgen massamoord: http://blogimages.bloggen.be/tisallemaiet/attach/330786.pdf . Een fragment: "De massavernietiging van Tutsi's (T) (aristocraten) en verdachte Hutu's (H) (boeren) door de Hutu-Power-beweging in Rwanda in het voorjaar van 1994 (voorafgegaan door wederzijdse slachtingen in 1959 [door H op T] en in 1962 [door T op H]) gebeurde met machetes maar bleek zorgvuldig voorbereid. De VN onttrok zich aan haar beschermingsplicht. H en T werden door de kolonisten bestempeld als verschillende rassen – een puur verzinsel. (dS, 93-100) “(...) de fanatiekste voorstanders van een erfelijk onderscheid tussen T en H waren geobsedeerd door de mogelijkheid dat T zich als H konden voordoen om zo verwarring en verdeeldheid te zaaien” (dS, 100) – de referenties zijn identiteitskaarten... waarmee mogelijkerwijze geknoeid werd en er zijn ook veel gemengde huwelijken. “Toch doodden de Hutu-Power-moordcommando's talloze Rwandezen puur op verdenking van Tutsi-herkomst of connecties, of enkel vanwege veronderstelde loyauteit aan Tutsi's.” (dS, 100) Uiterlijke Kenmerken zoals lichaamslengte hebben aanvankelijk niets met ras te maken, wel met rijkdom, met al dan niet doorvoed zijn. Op gelijkaardige wijze werd foutief een onderscheid verondersteld tussen Khmer en Vietnamezen en tussen zuivere Ariërs en andere Duitsers."


(4) Zie: Hoe Europa groot en rijk werd: http://blogimages.bloggen.be/tisallemaiet/attach/93208098663.pdf alsook: Fundeert het katholicisme onze beschaving?: http://blogimages.bloggen.be/tisallemaiet/attach/93208096418.pdf


(5) Zie: Vrijheid van meningsuiting en immoraliteit: http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=2847183 alsook: Terug naar de middeleeuwen (delen 1 tot 5): http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3139847 en: Zendtijd voor criminelen: Over televisie, vrije meningsuiting, sensatie, kijkcijfers en macht: http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=2205656


(6) Zie: De zwarte paus. Zo werkt extreemrechts: http://www.bloggen.be/tisallemaiet/archief.php?ID=3223342


(7) https://historiek.net/het-lijdensverhaal-van-maos-onderdanen/50922/


(8) https://www.trouw.nl/nieuws/honger-was-stalins-methode-om-onze-geest-te-breken~b765b983/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2Furl%3Fsa%3Dt%26rct%3Dj%26q%3D%26esrc%3Ds%26source%3Dweb%26cd%3D%26ved%3D2ahUKEwiYkPau8qHsAhWH3KQKHRd6BUEQFjABegQIBRAC%26url%3D


(9) https://nl.wikipedia.org/wiki/Securitate







29-09-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het tijdperk van de leugens - Aflevering 20: Waarheid versus gehoorzaamheid


Het tijdperk van de leugens


Aflevering 20: Waarheid versus gehoorzaamheid


Voor het cynische leven kiest men niet, het is een goddelijke opdracht, een roeping die men bij zichzelf moet ontdekken. De stoïcijn Epictetus heeft het over die roeping tot het voeren van een filosofische strijd voor het algemeen belang die vereist dat men van andere taken ontslagen wordt.


De cynicus is, zoals eerder al gezegd, een verkenner (kataskopos) maar ook een episkopos, een toezichthouder, een bisschop. Hij moet leren zijn vijanden te beminnen: "Hij zal het geweld en de onrechtvaardigheid niet alleen dulden om zich te harden en voor te bereiden op alle tegenspoed die hem zou kunnen overkomen - dat is de klassieke vorm -, maar als een oefening in vriendschap, genegenheid, een in elk geval sterke band met het hele mensdom." Foucault citeert Epictetus: "Hij [de cynicus] moet als ezel geslagen worden en terwijl hij geslagen wordt degenen die hem slaan liefhebben alsof hij de vader en broer van hen allen is." (1) Hij is een "universele waker die over de slaap van de mensheid waakt. (...) Hij moet 'als een dokter zijn ronde doen en iedereen de pols voelen (...) Hij is dus verantwoordelijk voor de mensheid (...) en aldus verbonden met het bestuur van de wereld.'" Terwijl de cynicus een buitenstaander is, is hij tegelijk de ware politicus. (2)


En opnieuw daagt hier de verwantschap van het cynisme met het christendom: eenzelfde bekeringsijver en het ware leven als een strijd voor een veranderde wereld: "Al ontbeert hij [de cynicus] ook alles, hij zal kunnen zeggen: 'Wat ontbreekt mij? Ben ik niet zonder kommer en angst, ben ik niet vrij?'" (3) En de cynicus richt zich tot alle (4) mensen: "'Waar zijn jullie mee bezig, ellendelingen? Als blinden dolen jullie in het rond. Jullie volgen een vreemde weg (...) nadat jullie de ware weg (...) verlaten hebben. Jullie zoeken voorspoed en geluk waar ze niet zijn, en wanneer een ander ze aanwijst, geloven jullie hem niet.'" (5)


Foucault: "In elk geval zien we volgens mij in het cynisme zich het grondpatroon aftekenen van wat in heel de christelijke en moderne traditie een belangrijke levensvorm is geweest, dat wil zeggen het grondpatroon van een leven dat zich wijdt aan de waarheid. (...) Haar uiteindelijke doel is te laten zien dat de wereld alleen naar de waarheid kan terugkeren (...) op voorwaarde van een (...) volledige verandering (...) van de relatie die men tot zichzelf heeft. In deze terugkeer naar zichzelf, in deze zorg voor zichzelf ligt het principe van de overgang naar die andere, door het cynisme beloofde wereld." (6) "Het idee van zendeling van de waarheid die zich onder de mensen begeeft om hun het ascetische voorbeeld van het ware leven te geven, hen naar zichzelf terug te voeren, hen weer op het rechte pad terug te brengen en een andere katastase van de wereld aan te kondigen, deze figuur maakt tot op zekere hoogte deel uit van de socratische erfenis, een gewijzigde erfenis. Maar u ziet ook dat ze een zekere overeenkomst met het christelijke model vertoont." (7)


Nog meer verwantschap vertoont het cynisme met het christelijke heremietendom, de animaliteit daarin, het dierlijke van de heilige kluizenaars die hun kleren van zich af gooien als het slijk van de aarde, ook bij de latere Franciscus van Assisi: het christelijke ascetisme dat toegang geeft tot de waarheid en zo ook tot de andere wereld. (8) Maar er is een belangrijk verschil: in het christendom komt daar de regel van de gehoorzaamheid bij, gehoorzaamheid aan God en aan zijn vertegenwoordigers: er ontstaat "een nieuw type van machtsrelaties en een ander waarheidsregime." (9)


De parrhêsia of het waarheidspreken verandert hier dus van betekenis: waar de Grieken de waarheid situeren in het zelf ("ken uzelf"), wordt in het christendom de gehoorzaamheid aan God en aan zijn vertegenwoordigers aanbevolen om tot de waarheid te kunnen komen: de parrhêsia is een "gave Gods" (10) die het gebed mogelijk maakt waardoor de mens in verbinding met God kan treden. (11) De gehoorzaamheid ligt hierin dat men in het gebed aan God enkel vraagt wat in overeenstemming is met Zijn wil. (12) De parrhêsia wordt een apostolische deugd en in het martelaarschap getuigen de martelaren van de waarheid. "'Onverschrokken moed' ["die het vertrouwen in God is"] is hier de vertaling van parrhêsia" (13) Gregorius van Nyssa wijst erop dat de eerste mens naakt was, "met een vrijmoedigheid (en parrêsiai) keek hij naar het aangezicht van God (...)": een verwantschap met de cynische naaktheid en soberheid en de moed tot waarheid, tot de marteldood.


Het aanvankelijke vertrouwen van de mens in zichzelf wordt zwakker, en maakt plaats voor "het principe van een bevende gehoorzaamheid, waarin de christen God te vrezen heeft en de noodzaak moet erkennen dat hij zich aan Zijn wil en aan die van Zijn plaatsvervangers moet onderwerpen. We zien dan het thema van het wantrouwen tegenover zichzelf alsook de regel van het zwijgen tot ontwikkeling komen. Daardoor dreigt de parrhêsia als openheid van hart, als vertrouwensrelatie waarin de mens en God van aangezicht tot aangezicht staan en elkaar het meest nabij zijn, steeds meer als een soort hoogmoed en aanmatiging verschijnen." (14)


In het christendom ontstaan dan gezagsstructuren, de gehoorzaamheid aan oversten, vanuit "het idee (...) dat het individu niet uit zichzelf in staat is voor zijn eigen heil te zorgen" of met God te zijn van aangezicht tot aangezicht: hij moet zichzelf derhalve wantrouwen: "Hij moet voor zichzelf een voorwerp van wantrouwen, van een oplettende, scrupuleuze, achterdochtige waakzaamheid zijn" (15) omdat hij uit zichzelf slechts het kwade vindt.


De parrhêsia als zodanig verdwijnt, het nieuwe principe is de godvrezendheid en het wantrouwen in zichzelf dat de parrhesia toeschrijft aan de hoogmoed en ze het ergste van alles noemt en de volledige ondergang en de zelfverwaarlozing, terwijl ze aanvankelijk de zorg voor zichzelf beweerde te zijn. (16)


Twee polen tekenen zich in het christendom af: enerzijds de parrhêsiastische pool die de parrhêsia positief waardeert, namelijk in de mystieke traditie en anderzijds de omkering hiervan in de anti-parrhêsiastische pool, in de ascetische traditie van gehoorzaamheid en wantrouwen in zichzelf, welke in de ontwikkeling van deze religie het overwicht heeft gekregen. (17)


Ziehier nog een heel beknopt en summier besluit naar aanleiding van de lectuur van deze laatste colleges van Michel Foucault. Socrates hield ons voor dat de waarheid in onszelf ligt en dat derhalve de zelfkennis aan de grondslag ligt van de kennis van de waarheid: middels de logos kunnen wij de waarheid uit onszelf opdiepen, wat een soort van maieutiek of verloskunde is, die zich ontplooit middels de dialoog van mens tot mens welke de basis is voor de dialoog die men in zichzelf voert en die het denken is. In contrast met een hypocriete politiek brachten de cynici de waarheid opnieuw aan het licht met de eigen methode van de parrhêsia of het waarheidspreken en zij getuigden daar ook van met de eigen levenswijze die de daad bij het woord voegde, een ethiek die noodzakelijk een ethiek van armoede was met Diogenes als een van de grote voorbeelden. In die traditie leefden heel wat figuren, onder meer de Nazoreeër die door de Vlaamse auteur Ludo Noens in de traditie van het sjamanisme werd opgevoerd in De terugkeer van de Nazoreeër (2016). (18) Maar in de verdere ontwikkeling van het christendom werd het waarheidspreken in feite verkracht: het Romeinse Rijk dat in de militanten voor de waarheid opstandelingen zag, maakte van het Christendom een staatsgodsdienst en deze religie predikte voortaan de regel van de gehoorzaamheid aan God en aan zijn vertegenwoordigers: de paus en de clerus, die een contract sloten met de staat. De parrhesia werd geperverteerd: in plaats van het zelfvertrouwen te ondersteunen moest de mens op zoek naar heil voortaan zichzelf wantrouwen en zijn oversten bevend en blindelings gehoorzamen. Het vervolg van deze onfrisse geschiedenis is ons allen intussen welbekend.


(J.B., 29 september 2020)

Verwijzingen:

(1) Michel Foucault, De moed tot waarheid. Het bestuur van zichzelf en de anderen II, Colleges aan het Collège de France (1983-1984), met woord vooraf en redactie door François Ewald en Alessandro Fontana. Situering en redactie door Frédéric Gros. Vertaling door Ineke van der Burg. Uitgeverij Boom, Amsterdam 2011, pp. 335-344. [Oorspronkelijk: Le courage de la vérité. Le gouvernement de soi et des autres II. Cours au Collège de France (1983-1984), Paris: Gallimard/Seuil 2009].

(2) O.c., pp. 344-348.

(3) O.c., pp. 352-353.

(4) O.c., pag. 359.

(5) O.c., pag. 358.

(6) O.c., pag. 360.

(7) O.c., pag. 361.

(8) O.c., pp. 361-365.

(9) O.c., pp. 365-366.

(10) O.c., pp. 369-372.

(11) O.c., pp. 372-373.

(12) O.c., pag. 374.

(13) O.c., pag. 376.

(14) O.c., pag. 378.

(15) O.c., pp. 378-379.

(16) O.c., pag. 378-381.

(17) O.c., pag. 381-383.

(18) Ludo Noens, De terugkeer van de Nazoreeër. Fabuleuze lotsbestemming van een bliksemsjamaan, Aspekt 2016.




                                   

           





28-09-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het tijdperk van de leugens - Aflevering 19: Liegen om te moorden




Het tijdperk van de leugens


Aflevering 19: Liegen om te moorden


In verband met corona voeren de media dezer dagen figuren op die ten gehore van principieel iedereen komen te vertellen dat de waarde van een mensenleven helemaal niet absoluut is: omdat zij in hun bekrompenheid geheel ongenuanceerd (de waarde van) alles en iedereen uitdrukken in termen van het ruilmiddel, oordelen zij dat ook mensen dienen herleid te worden tot hun economisch nut en zo hoort men dezer dagen dan ook de navenante onzin in de lijn van uitspraken zoals deze: "De waarde van een mensenleven moet omgekeerd evenredig met de levensverwachting worden uitgedrukt." Of: "Wij moeten er niet in de eerste plaats naar streven om zoveel mogelijk mensenlevens te sparen maar veeleer moeten we het nastreven om een zo groot mogelijk aantal levensjaren te sparen." Of nog: "Het is niet evident dat inzake vaccinatie de zwaksten voorrang krijgen."


In wat andere bewoordingen wordt aldus beweerd dat de waarde van iemands leven afneemt in de mate waarin dit leven verzwakt, wat in nog andere bewoordingen een bevestiging is van het recht van de sterkste of een veroordeling van niet alleen de christelijke maar ook de humanistische cultuur. En dat betekent zonder meer fascisme: het is geoorloofd om slagen toe te brengen aan wie niet in staat zijn zich te verdedigen. Hiermee, zoveel is duidelijk, geeft men zijn fiat aan de introductie van een oorlogstoestand.


Waar in een groep de solidariteit ontbreekt, hebben de zwakkeren geen enkele reden meer om nog langer bij de groep te blijven. Wie sowieso geen lakens krijgen van degenen die ze uitdelen, zouden wel gek moeten zijn om hen nog langer als hun oversten te blijven erkennen.


Onder degenen die de regel in twijfel trekken dat eerst de allerzwaksten bescherming verdienen, zijn er die zich verschuilen achter de redenering dat, aangezien de bestrijding van het virus het ultieme doel is, het nastreven daarvan niet noodzakelijk te vereenzelvigen is met het geven van voorrang inzake bescherming aan de zwaksten. Die redenering is vals omdat daarin een foute vooronderstelling schuilt: het ultieme doel van het maatschappelijke handelen in deze noodsituatie is namelijk helemaal niet het indijken van het virus maar wel het beperken van het aantal slachtoffers.


Een gelijkaardige schijnvertoning kennen wij intussen al geruime tijd inzake het overbevolkingsprobleem, waar sommigen stellen dat het ultieme doel van het maatschappelijke handelen aangaande deze problematiek het inperken van de overbevolking zou zijn, wat pertinent onwaar is: los van de vraag of er wel sprake kan zijn van overbevolking, moet in de eerste plaats rechtgezet worden dat wanneer van overbevolking sprake is, het gaat over de draagkracht van de aarde, vaak uitgedrukt in de zogenaamde ecologische voetafdruk: een teveel aan mensen kan slechts betekenen dat er meer zijn dan de aarde in staat is te dragen; er is dus een teveel van zodra het aantal als zodanig mensenlevens kost. Maar omdat die voetafdruk toeneemt naarmate het verbruik, de navenante vervuiling en derhalve de rijkdom toenemen, heeft hij niets te maken met het aantal mensen en al zeker niet met het aantal armen maar wel en vooral met wat die mensen allemaal verteren en vervuilen terwijl de grootste vervuilers uiteraard de rijken zijn.


Als praatbarakken dan bovendien beweren dat men bij het reduceren van de overbevolking maar best eerst het aantal armen inperkt (wat effectief gebeurt middels infertilisatieprogramma's 'in den duik' in ontwikkelingslanden) om aldus twee vliegen in één klap te kunnen vangen, is het hek helemaal van de dam.


In de twee genoemde gevallen is sprake van leugens, verborgen leugens weliswaar: een ultieme doelstelling wordt als vanzelfsprekend voorgehouden terwijl zij dat helemaal niet is. Op grond van die leugens staat het de bedriegers dan verder vrij om anderen uit te buiten. Inzake het zogenaamde probleem van de overbevolking buiten zij de zwakkeren (de armen in de derde wereld) nog meer uit door ze eerst uit te roeien om dan hun gronden te kunnen inpalmen en inzake corona buiten zij de zwakkeren (de ouderen, die immers de geringste levensverwachting hebben) nog meer uit door hen ter dood te veroordelen en de kosten van de zorg (die onze bejaarden na een levenslange bijdrage aan de maatschappij ook nog eens als niemand anders verdienen!) uit te sparen.


Als bovendien de praatbarakken die deze onzin mogen rondbazuinen hiertoe uitgenodigd door zenders welke gecontroleerd worden door de overheid, wil dit zonder meer zeggen dat de overheid een heuse slachting in gang zet of dat zij die geen halt toeroept. En dit fascisme kan best wedijveren met het fascisme ten tijde van de nazi's, toen Adolf Hitler in zijn toespraken de massa verontwaardigd toeschreeuwde dat het toch zeker niet door de beugel kon om jonge en gezonde mensen aan het front te laten sneuvelen teneinde de thuiszittende zieken en de ouderlingen in leven te houden.


(Wordt vervolgd)


(J.B., 28 september 2020)



                       

           





27-09-2020
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het tijdperk van de leugens - Aflevering 18: De verborgen waarheid


Het tijdperk van de leugens     


Aflevering 18: De verborgen waarheid


Het ware leven is vooreerst het onverhulde leven, aldus gaat Foucault verder met zijn studie van de cynici die op een bijzondere manier de waarheid aan het licht brengen en tegelijk de hypocrisie. Seneca houdt voor dat men moet leven alsof alles openbaar was (en men kan hier ook denken aan de Hollandse protestanten die des avonds hun gordijnen open laten): het ware leven verbergt niets omdat er geen kwaad in is, zo houden zij ons voor. Maar wellicht klopt alleen de omkering van deze stelling die een heel andere waarheid aan het licht brengt: "een onverhuld leven is een leven dat niets kwaads doet omdat het niets verbergt" (1): men doet met andere woorden geen kwaad precies omdat de gordijnen open zijn. Waar anders zou de behoefte vandaan komen om aan anderen te tonen hoe goed men wel is als het niet was omdat men meer waarde hecht aan zijn reputatie dan aan de kwestie of men ook echt goed is? Men beschouwt het goede niet als een goed op zich doch men doet het met het oog op een beloning.


De cynicus daarentegen wil de radicale openbaarheid, hij schaamt zich niet voor zijn natuur omdat wat natuur is, goed is en hij kent derhalve helemaal geen intimiteit of privacy. Hij laat de gordijnen open, niet omdat hij zich schikt naar wat zijn toeschouwers van hem verwachten maar, andersom: hij doet dat, de verwachtingen van zijn toeschouwers ten spijt. Hij schandaliseert wie de schande willen ontvluchten, hij verwerpt de cultureel aangeleerde schaamte en "bevrijdt het [natuurlijke leven] van alle overeengekomen normen. Daarom verschijnt de filosofische levenswijze als radicaal anders dan alle andere." (2)


Het ware leven wil ook zuiver zijn, onvermengd en onafhankelijk en moet derhalve een leven in armoede zijn want rijkdom is afhankelijkheid. Wanneer Diogenes bij een fontein een kind ziet drinken uit zijn handen, ontdoet hij zich van zijn kom, een overbodige luxe. Die werkelijke armoede van de cynicus heeft paradoxale gevolgen: ze leidt tot schandaal, lelijkheid en vuilheid die de beoefenaar afhankelijker maakt: ze mondt uit in slavernij en bedelarij die echter door de cynicus aanvaard wordt. "Deze bedelstand maakte nu de cynische armoede uit, die tot een opzettelijk schandaal was doorgevoerd."


Bovendien trotseert de cynicus de adoxia: de slechte reputatie of de smaad. "Voor de cynicus is de systematische smaadpraktijk (...) een positief gedrag, een gedrag dat zin en waarde heeft", zoals bij bepaalde Hindoes. (3) In zekere zin komt daaruit de christelijke nederigheid voort, zij het met een eigen betekenis van zelfverloochening. De cynicus daarentegen trotseert de vernedering om zijn soevereiniteit te bevestigen.


Het ware leven is het totaal andere leven omdat het alleen de natuur tot principe heeft. "Daarom wijzen de cynici natuurlijk het huwelijk en het gezin af en praktiseren zij de vrije liefde of maken zij daar aanspraak op. En daarom wijzen zij alle eettaboes en -conventies af. Diogenes (...) schijnt zelfs gestorven te zijn door het eten van een levende inktvis, die hem zou hebben doen stikken." (4) Deze positieve waardering van de animaliteit staat in fel contrast met de menselijke neiging zich van de dieren te willen onderscheiden. "Zodra de behoefte een zwakte, een afhankelijkheid, een gemis aan vrijheid is, moet de mens geen andere behoeften dan die van het dier hebben, dan die welke door de natuur zelf bevredigd worden." De animaliteit wordt een plicht en een uitdaging, een beproeving, een opgave. "Het is een opgave voor jezelf en tegelijkertijd een schandaal voor de anderen." (5)


Michel Foucault laat ons met wezenlijke vragen achter. Is het ware leven zoals de cynici het opvatten, onverhuld en ontdaan van alle ballast, een schandaal voor de gecultiveerde mens omdat de cultuur een leugen is? Is de mens een onwaarachtig dier?


Dan snijdt Foucault het thema aan van het authentieke koningschap. De cynicus Diogenes ontmaskert de politieke koning en bewijst zijn eigen authentieke koningschap in de beroemde ontmoeting met Alexander (de Grote) zoals beschreven in de vierde redevoering van Dio Chrysostomos. Alexander is de almachtige maar in tegenstelling tot Diogenes is hij afhankelijk, onnatuurlijk (het product van een opvoeding), hij zegeviert niet over zijn ergste vijanden (zijn gebreken) en hij is vergankelijk. Foucault vertelt de beroemde Perzische rite waarbij men een krijgsgevangene een tijdje als een ware koning dient om hem daarna te geselen en op te hangen. Welnu, dat is het lot van alle wereldse koningen, zo verklaart Diogenes. (6)


Diogenes is de echte doch miskende vorst, hij offert zichzelf op in een strijd om de anderen te redden, hij oefent zich in soberheid en uithoudingsvermogen, hij is zoals Heracles, zijn grote voorbeeld, die de wereld moet schoonmaken (het reinigen van de Augiasstallen). Hier is "het thema van de deerniswekkende [athlios] atleet [athlêtes]" die zijn koningschap verborgen houdt, "een strijder die medelijden wekt door de hardheid van zijn lot (...). Pas na zijn dood zal Heracles verschijnen als wat hij werkelijk is, zal hij eindelijk erkend worden en zijn deerniswekkend koningschap een luisterrijk koningschap worden. Na zijn dood zal hij erkend, geëerd en vergoddelijkt worden en zal men hem Hebe als vrouw geven. (...) Deze held is precies die bedelaar (...). Deze koning, deze verborgen, deerniswekkende, bedelende koning gaat de verschillende heldendaden verrichten die bekend staan als de werken van Heracles." (7)


Diogenes houdt een lofrede op Heracles die de geestdrift van de toehoorders wekt. "Hij was op de grond gaan zitten en verrichte een zekere onbetamelijke handeling" waardoor men hem gek verklaarde: hij keert terug naar de oorspronkelijke animaliteit, bron van zijn authentieke koningschap dat zich aldus opnieuw verbergt. (8)


Het filosofische leven is in feite het militant leven, het leven van de waakhond die zich opoffert, "de soldaat-strijder of strijder-atleet die tegen het kwaad van de wereld vecht" met strijdlustige volharding. De militant wil de mensen wakker schudden met het oog op meer geluk. "De koning en zijn nar, dat is een zekere transformatie van dat thema van de monarchie van de spot." Het thema van de verborgen koning is cruciaal in het christendom waar God zelf (arme) mens wordt en zich verbergt als dienaar van de mensen, de gemaskerde koning, het thema van King Lear ook. (9)


Het cynisme mondt tenslotte ook uit in het christelijk ascetisme, de geestelijke strijd die de mens voert in zichzelf: "De christelijke asceet is diegene die de hele wereld van haar demonen zuivert." (10)