Inhoud blog
  • -Home
  • -Two lovers on a horse
    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    Tienerverhalen
    Not for boys!
    28-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.-Home

    Hi girls,
    Ik ben Silke en ik schrijf hier de verhalen.
    Ik hou van verhalen schrijven, en liefst met veel gevoelens.
    Dus niets voor jongens.
    Veel plezier met lezen!

    Groetjes,
    Silke

    28-09-2013 om 19:29 geschreven door Silke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.-Two lovers on a horse

    Two lovers on a horse

    Yelien is een meisje dat 12 jaar is. Ze rijd paard in manege De Hoeve. Op een dag komt een jongen binnen en ...
    Geeuw! Yelien is al vroeg in de weer op de manege. Ze borstelt haar paard genaamd
    Isabelle. Als ze klaar is zadelt ze haar paard en vertrekt. Aaaah! Wat doet dat deugt het ochtendbriesje door haar blonde haren. Ze rijd door de velden. Opeens scheurt er een auto voorbij. Haar paard stijgert en Yelien valt er af. "Au! Zo'n mensen horen niet op de baan!", roept ze. Isabelle staat wat verder te grazen. Yelien kijkt op haar horloge en ziet dat denieuwelingen zullen aankomen. Snel kruipt ze op haar paard en gallopeerd naar de manege. Ze ziet haar 2 vriendinnen staan en loopt er naartoe. "Hoi meiden! En al wat knaps gezien?" "Ja, de coolste jongen van school is hier." "Echt?" "Ja in levende lijve." Haar vriendinnen gaan weg. Er komt een auto toe. Een jongen stapt uit. Yelien schat dat hij een jaar ouder is dan haar. Hij draait zich om en komt haar kant uit. Oh wauw! Wat is hij knap! "Hallo, ik ben Emiel." Yelien bloost. Ze voelt dat ze knalrood komt. Oh help! Zou hij het merken? "Hallo, ik ben Yelien. Ik moet je teleurstellen maar al de paarden zijn volgeboekt." "Oh jammer..., ik wil wat meer van dit domein zien wil je me rondleiden?" "Tuurlijk!" Ze vertrekken. Een heel poosje is het muisstil. "Rij je hier al lang?" "Ja al 6 jaar." Weer is het muisstil. Opeens horen ze een ginnikend geluid. Het komt uit een oud schuurtje. "Wat zit daar?", vraagt Emiel. "Oh dat is MacDreamy. Het is een wild paard. Niemand kan het berijden." "Ik wil het proberen!" "Ik denk niet dat dat zo'n goed idee is." "Tuurlijk wel, ik kan het toch proberen? Vertrouw me maar." Nu keek Yelien recht in zijn ogen ze smolt bijna! Hun hoofden kwamen dicht bij elkaar. Hun neuzen raakten elkaar al, hun lippen tikten elkaar zachtjes aan. Ze gingen weer uit elkaar. Keken elkaar aan en lachten een beetje. Dan raakten hun lippen elkaar weer. Yelien had nog nooit eerder gezoend. Opeen waren hun lippen stevig op elkaar gedrukt. Yelien voelde Emiel's tong naar binnen dringen. Haar ogen schoten open. Maar de tong van Emiel stelde haar gerust en haar ogen gingen weer rustig dicht. Ze knuffelden elkaar. Opeens zat haar hand per ongelijk onder zijn T-shirt. "Sorry!" "Is niet erg ga door. En zo ging de kus eindelang door... Geeuw! Weer een nieuwe dag. Yelien heeft bijna niet kunnen slapen. Ze moest de hele tijd aan Emiel denken. Vandaag school Pffff! Yelien komt op school aan net op het nippertje. De lessen beginnen al. Yelien moet er effe uit en doet alsof ze naar het toilet moet. Ze loopt door de gangen en botst op Leon. Leon is uit op meisjes dat is het enige wat hem interesseerd. Zijn tong glijd over zijn lippen en flirt met me. Wat moet ik doen? Ze stoot hem af . Maar Leon laat zich niet doen en doet ongestoord verder. Yelien heeft hem een klap en rent naar buiten. Oef! School is gedaan. Yelien gaat naar de manege. Ze ziet Emiel nergens. Raar. Ze gaat kijken bij de stal. Ook niets. Maar er licht wel een briefje:

    Dag Yelien,
    Ik ben weg en voor goed.
    Ik kan je niet meer zien.
    Jammer...
    Ik ben een natuurkind.
    Ik ben opgegroeid in de natuur.
    Vaarwel,
    Emiel

    Oh nee! Snik snik! Mijn Emiel. Snik snik! Emiel!!!! Yelien loopt door het bos. Ze valt in de modder. Bart komt er aan met zijn paard. Hij is de baas van de manege. Hij stopt en vraagt wat er gaande is. Yelien verteld alles en toont het briefje. Bart keek verbaast. Hij zij dat hij ee vrij kind is en dat hij wil vrij zijn en dat we hem niet moeten zoeken. Die nacht kan Yelien nauwelijks slapen. Opeens hoort ze een ginnikend geluid. Ze schuift haar gordijnen zachtjes op zij. "Emiel! Op MacDreamy!" "Yelien! Kom, ik wil bij jou zijn. Alsjeblieft ga met me mee!" "Oh Emiel dat gaat niet. Ik kan niet zomaar vertrekken." "Jowel, als je echt van me houd doe je dit!" Hij kijkt haar smekend aan. Yelien verdwijnt achter de gordijnen. Een poosje later komt ze terug helemaal klaargemaakt. Emiel lacht zachtjes. Yelien glijd langs de goot naar beneden. Ze kruipt op MacDreamy. Samen galoppeerden ze door de heuvels.

    28-09-2013 om 00:00 geschreven door Silke  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)


    Archief per week
  • 23/09-29/09 2013

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!